Verslag - Raad 21 april 2022

En dat is gewoon van waarom is er niet gecommuniceerd met ons meteen waarom dat deze variant niet acceptabel is? Dan hadden wij ook een ander antwoord gegeven op de twee varianten die wij door jullie zijn voorgeschoteld. De voorzitter: Oké, dat is wel een vraag. De heer Rieter: Ja. De heer Tuerlings: Die vraag, die hoor ik ook voorzitter, dank u wel. Ja, waarom hebben wij niet naar u gecommuniceerd dat die variant voor ons niet acceptabel was? Ik meen dat dat wel gecommuniceerd is. Dat de heer Lintmeijer dat ook duidelijk heeft gemaakt dat die optie voor ons niet interessant was en niet acceptabel was. En dat heeft ertoe geresulteerd dat wij twee andere voorstellen aan u hebben gepresenteerd dan de voorkeur die u uitgesproken hebt. En dan zou u eventueel ook kunnen stellen van ja, wij krijgen nu een ander voorstel. Ze weten wat onze voorkeur is. Misschien willen ze daar niet in mee. De heer Manders: Ja, hier wordt het toch weer allerlei woorden door elkaar gebruikt. Niet acceptabel, niet interessant, dat is al een groot verschil. Straks begreep ik dat het zelfs een vierde optie was, als alle andere opties niet zouden kunnen worden toegepast, dus dit is nou precies waar het om gaat in dat hele proces. Het lijkt wel een grote Babylonische spraakverwarring. Of, het wordt heel bewust met woorden gegoogeld. Dat is waar het om gaat en één woord maakt een heel groot verschil.

Niet interessant, voorkeur is heel iets anders dan afwijzen van alle andere mogelijkheden. De voorzitter: De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Dank u wel voorzitter, daar ben ik mij terdege van bewust Als ik kijk naar hoe het in de landelijke politiek gegaan is. Daar hebben partijen elkaar expliciet uitgesloten. Uiteindelijk waren die veroordeeld tot toch weer terug naar elkaar gaan, omdat alle andere opties niet werkten. Dat was hier in Helmond ook het geval geweest, als er geen enkele mogelijkheid op tafel was gekomen waarin partijen niet

allemaal volmondig ja hadden gezegd. Er is een variant op tafel gekomen waar alle partijen die in die variant zaten, wel volmondig ja op hebben gezegd. En dat was een variant die voor ons inhoudelijk heel aantrekkelijk was. Nou, dan vind ik het als Groenlinkser niet heel raar dat GroenLinks die variant met twee handen aanpakt. Ik denk dat u hetzelfde had gedaan, mijnheer Manders, via de voorzitter, als u een variant op tafel had gekregen waarbij uw droomplaatje werkelijkheid was geworden. De voorzitter: De heer Manders, dan de heer Rieter en dan de heer Vervoort. De heer Manders: U weet, ik heb in de verklaring van de VVD ook op Dit is Helmond aangegeven, it takes two to tango. En ik neem u niet kwalijk, dat heb ik u … Hebt u … Heeft u mij nooit horen zeggen dat u heeft gekozen voor een linkse coalitie. Waar het mij om gaat is dat het voor de VVD niet duidelijk was, net als voor Helder Helmond, hoe het proces is gelopen dat wij inderdaad in eerste instantie een voorkeur moesten uitspreken en dat we nooit de mogelijkheid hebben gehad om alternatieven te bespreken. Toen dat gebeurde, was het al te laat en daar ging het mij om en u doet elke keer voorkomen of als wij alles geblokkeerd hebben, dat is absoluut niet. Wij zaten in het begin van een fase van onderhandelingen en dan heb je een voorkeur. En daarna komen er andere voorkeuren op tafel.

Alleen zover is het niet gekomen zijn, daar ging het mij om, niet om uw keuze voor een linkse coalitie. De voorzitter: De heer Vervoort en dan de heer Rieter en dan de heer Stevens. De heer Vervoort: Ik had een opmerking over de heer Tuerlings. U geeft telkens aan, voor ons als politiek, voor ons als dit, voor ons als dat. Maar kijkt u wel naar de gevolgen voor onze inwoners? Op dit moment hebben we al zes wethouders, in uw voorstel hebben we zelfs zeven wethouders. Op een moment als u gaat onderhandelen of u gaat bespreken met een vereniging of met een andere organisatie, moeten toch verta… Verschillende wethouders zitten. Op een gegeven moment weten de burgers en de instellingen niet meer om welke personen er rond de tafel zitten. U moet toch kijken, in mijn beleving, van wat is werkbaar voor onze inwoners, voor onze vereniging? Daarom zitten wij het ook hier? Niet voor onszelf. De voorzitter: De heer Rieter. Dankjewel voorzitter. Nogmaals, de volgorde is heel erg van belang. Dat GroenLinks aangeeft dat de variant niet acceptabel is en dat ook aangeeft dat ze dat ook in een tweede gesprek hebben aangegeven. Dat staat niet in de tussenevaluatie of tussenrapportage, hoe je het ook wil noemen, van de Lintmeijer. En de heer Tuerlings had het net over een variant met allemaal ja’s, hè? Daar heeft hij het over.

En de variant die nu voorligt, dat was de eerste met allemaal ja’s, maar die volgorde is echt van belang om allemaal ja’s te krijgen, want als wij dus hadden geweten, nogmaals, dat de variant niet acceptabel was vanuit GroenLinks, dan hadden we een ander antwoord gegeven, dan had je ook bij een eerdere variant ook allemaal ja’s gehad, dus die volgorde is essentieel, dus daarom … Waarom staat dat niet in de tussenevaluatie gewoon dat GroenLinks die variant niet wilde. De voorzitter: De heer Stevens. De heer Stevens: Ja dank u wel voorzitter. Ik had eigenlijk een vraag voor de heer Manders, want die heeft gezegd van, we hebben de drie groten met eentje erbij hebben we genoemd. En ik wilde meer ... Maar we hebben ook nog andere mogelijkheden, hadden wij klaarliggen. Waarom heeft hij die dan niet naar voren gebracht, want daar was ik dan wel heel benieuwd naar geweest. Als nummer twee en drie. Ik noem maar wat, hè? Dat hebben wij namelijk wel gedaan. De voorzitter: De heer Manders.

De heer Manders. Nou, dat is nou precies wat ik elke keer zeg, daar gaat het om en daar gaat het om de chronologie. In het stuk in de reportage naar aanleiding van de eerste gesprekken van de informateur staat ook, de tweede ronde met de drie grootste partijen. En dan een stukje zin die ik oversla. Het is mijn voornemen om deze week in overleg te gaan met de betrokken partijen. Dus wij gingen ervan uit dat het tweede gesprek zou zijn, of het derde gesprek zou zijn met die drie partijen en dat daar dan de discussie zou komen van ja wat ziet GroenLinks, want GroenLinks had de kaart op de borst gehouden hè, vooral gevraagd, wat ziet GroenLinks als alternatieven? Welke mogelijkheden om tot een werkbare situatie te komen? Want nogmaals, inhoudelijk hadden wij geen enkel breekpunt geformuleerd. Dat weet mijnheer Tuerlings ook. Dat gesprek, gat heeft wel plaatsgevonden op 8 april, mijnheer Stevens, en als u dat gesprek volgt, dan ziet u dat er al heel snel vanuit de VVD en ook vanuit Helder Helmond wordt gezegd, ja, wat ziet GroenLinks dan als acceptabele mogelijkheden? Maar dat gesprek was voor de bühne, omdat dat gesprek eigenlijk na een gesprek was geweest waarin al duidelijk was dat er een hele andere route werd gekozen. Vandaar ook dat het gesprek van 8 april … Als dat eerder had plaatsgevonden, was het hele proces anders verlopen.

Dat is mede een reden waarom wij de motie hebben ingediend, want daar zijn gewoon denk ik fouten gemaakt. En dan heb ik het niet … Die polarisatie wil ik hier ook niet naar voren brengen, over een keuze van GroenLinks politiek gezien voor partijen. Het gaat mij hier om dat wij eigenlijk niet tot opties zijn gekomen, omdat wij gewoon eerst gevraagd hebben een voorkeur, die hebben aangegeven. De voorzitter: U valt een beetje in herhaling, ja? De heer Manders: Ik begrijp het voorzitter, ik stop ermee. De voorzitter: De heer Stevens. De heer Stevens: Nou ja, net het laatste, dan kwam het van … We hebben dat ja voor een volgend gesprek willen houden. Maar het is toch heel simpel, als je een eerste gesprek hebt, dan wil je zoveel mogelijk informatie naar elkaar uitwisselen waar je staat. Hebben wij ook gedaan. We hebben een eerste, tweede en derde keuze gedaan. Als u op dat moment had gezegd, nou, we hebben nog twee andere varianten waar wij voor kunnen zijn, dan had je dit allemaal kunnen voorkomen. Waarom heeft hij dat niet gedaan? Da’s toch heel makkelijk om te zeggen, nou, nummer twee is dit en nummer drie is dat. Kijk wat u ermee kan. Zo simpel is het. De voorzitter: Oké, dank u wel. De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel voorzitter.

Als u ons verslag erop naslaat, dan ziet u in het verslag dat we bij de duiding van de uitslag aangeven dat er heel veel varianten mogelijk zijn waarin tot een meerderheid gekomen kan worden. Waarmee we inderdaad de kaarten enigszins tegen onze borsten hebben gehouden, maar waarmee we ook aangeven dat we over heel veel scenario's willen nadenken en dat er voor ons niet één expliciete voorkeur bovenaan staat, als wel het doorgaan met een groot deel van de huidige coalitie. Dat was voor ons een eerdere voorkeur dan het drie plus één scenario. En het drie plus één scenario, dat heb ik net toegelicht, dat de VVD wat ons betreft daarin los stond, liever niet met de VVD, in Helder Helmond zien we wel een mogelijke partner. Andersom was ook mogelijk geweest, maar dan hadden we inderdaad veel meer inhoudelijke punten moeten overbruggen. Maar dat was ook een optie geweest. En die hebt u niet als voorkeur uitgesproken, dus daar zijn we niet verder op ingegaan. Zo simpel is het. De voorzitter: Heer Manders.

De heer Maders: Ja, kaarten tegen de borst houden, onderhandelen. Als ik met een autodealer onderhandelen, dan ga ik ook niet van tevoren zeggen dat ik tot een bepaald bedrag wil komen. Het gaat meer om het feit dat we gevraagd hebben om dat gesprek met drie partijen. En als dat er gewoon eerder was geweest, dan was alles anders gelopen. En u weet net zo goed als ik, u heeft in het eerste gesprek heel veel kaarten tegen de borst aangehouden, u heeft vooral vragen gesteld. Wij hebben enige zaken duidelijk gemaakt, maar ook natuurlijk niet alles. Dat lijkt me logisch, dat mijnheer Stevens dat doet, prima. Is ook een andere keuze van een partij die ook anders staat ten opzichte van GroenLinks, maar ook anders als uitslag heeft gepresteerd in de verkiezingen dan een partij die 123, 124 stemmen minder heeft gehaald dan uw partij. Dus ik denk dat het een heel logische zaak is. En nogmaals, mijn punt is de volgorde, daar is het fout gegaan. De voorzitter: Oké, de heer van der Voort … Vervoort en dan de heer Rieter. De heer Vervoort: Dank u wel voorzitter. De heer Tuerlings herhaalt nogmaals een optie met één van de twee was absoluut mogelijk, maar de optie alle twee was onmogelijk. En ik begrijp het eigenlijk niet, want we gaan het toch hier hebben over wat verbindt ons, wat kunnen we samen bereiken? En het gaat over programma’s en moet uitgevoerd gaan worden.

Maar als ik dan de heer Tuerlings hoor, dan gaat het alleen over, hou ik de meerderheid, hou ik de macht op het moment als ik één van de twee is, dan blijf ik de grootste, maar ik ben bang als die twee samen gaan werken, dan heb ik niks te zeggen. Is dat de reden waarom u zegt van, nou, daarom wil ik absoluut geen twee van die partijen van de drie hebben? De voorzitter: De heer Rieter en dan gaan we echt proberen naar een afronding te komen. Ja? De heer Rieter: Dank u wel voorzitter. Ik snap dat u naar een afronding wilt, want we vallen inderdaad in herhaling. Maar dat komt ook omdat een aantal vragen opnieuw gesteld moeten worden waar we geen antwoord op krijgen. En de heer Tuerlings lacht, dus daarom geef ik een nieuwe kans om deze vraag te beantwoorden. Hij geeft namelijk aan de variant met het met de drie grootste partijen is niet acceptabel. Dat wist hij al in het tweede gesprek van ons, dus van GroenLinks en Helder Helmond. De tussenrapportage was daarna. Waarom is er in de tussenrapportage, waarin duidelijk nog staat dat dat een optie is, waarom staat er dat niet in dat dat geen optie was voor GroenLinks. Dan … Of had u het gewoon op een andere manier aan ons kenbaar gemaakt? Waarom niet, want dat heb ik net ook gezegd, dan heb je dus ook eerder een variant met allemaal andere ja’s.

Of wilde GroenLinks die andere variant met allemaal ja’s niet? Zit dat er dan achter? Graag antwoord deze keer voorzitter. De voorzitter: Oké, de heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Dank u wel voorzitter. Ik zal eerst ingaan op de vraag van de heer Rieter en dan op de vraag van de heer Vervoort. Ik had zeker een coalitie gewild waarin Helder Helmond deelgenomen had. Ik vind het oprecht jammer dat dat niet gelukt is, want met name het sociale … De sociale agenda van Helder Helmond en het stukje participatie, dat zien wij ook als grote uitdagingen voor de stad en daar moeten we zeker mee dealen. Dus ik hoop dat we daar de komende vier jaar ook elkaar heel constructief op kunnen vinden, omdat ik zeker aanknopingspunten zie. Dus in zoverre, nee, ik heb nooit gewild dat twee partijen bij voorbaat buiten boord zouden vallen. Dat heb ik absoluut nooit gewild. De optie alle drie de grootste partijen, die zagen wij niet als realistisch, omdat wij onszelf niet in een rechts blok gemanoeuvreerd wilde krijgen. En u hebt continu aangegeven dat u uzelf profileert als een middenpartij. Maar die perceptie lag er bij ons veel minder.

En waarom het in het … Waarom het in het rapport van … Of het tussenadvies van de heer Lintmeijer dusdanig is verwoord dat die optie mogelijk nog op tafel lag, of dat die optie niet volledig afgeschoten werd door GroenLinks, dat is omdat we aan de voorkant niet alle opties meteen van tafel wilde hebben met de

mogelijkheid dat we nog een keer terug zouden moeten naar de drie plus één optie. Daarom hebben wij die niet op voorhand op laten nemen als een totaal onbegaanbare weg. Omdat als je eerst zegt A dan niet A en dan weer terugkomt van ja, doe toch maar wel A. Dan maak je jezelf als partij en als politiek naar de inwoners ook belachelijk. En dan de vraag van de heer Vervoort. De voorzitter: Even wachten, de heer Lintmeijer wil hier heel even op in. De heer Lintmeijer: Ja, misschien voor de duidelijkheid. Ik heb het straks ook gepoogd te zeggen, maar misschien niet helder genoeg. De tussenrapportage is mijn verantwoordelijkheid en die tussenrapportage heb ik een weerslag gegeven van wat er uit de twaalf gesprekken kwam. En uit die twaalf gesprekken kwam, wat mij betreft, dat er twee varianten de hoofd uit waren. Maar dat ga ik verder niet uitleggen. Maar dat was de bevinding die ik in die tussenrapportage hebt teruggelegd. Daarna komt de politieke weging die de fractie daar eigenstandig op maakt. De voorzitter: Oké, ik zie de heer Manders op dit punt. De heer Manders: Ja de heer Tuerlings spreekt zich hier toch weer tegen. Aan de ene kant roemt hij Helder Helmond vanwege het sociale beleid, dat ze Helder Helmond er graag bij zou willen hebben. En in … Twee zinnen later voegt hij Helder Helmond weer bij een rechts blok. Ik snap het niet, ik snap het niet, mijnheer Tuerlings.

De voorzitter: De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, er wordt wel enigszins selectief geluisterd, voorzitter moet ik bekennen, Maar ik zal me verder niet daarover uitlaten. De vraag van de heer Vervoort lag nog open, of wij per se de macht wilde behouden? Nee, als uiteindelijk gebleken had dat de hele raad niet met GroenLinks verder wilde, dan so be it, weet je. Dan pak je je spullen en dan accepteer je dat je de verliezer bent. Er zijn meerdere gemeenten in Nederland waar de grootste partij buitenspel staat. Dat is ook geen kiezersbedrog, want daar is ook gewoon een solide meerderheid in de raad gevormd die een meerderheid van de inwoners vertegenwoordigt zonder de grootste partij. De heer Vervoot: Voorzitter… De voorzitter: De heer Vervoort. De heer Vervoort: Als ik daar mag op inhaken. Ik heb geen één partij gehoord die gezegd heeft van ik wil GroenLinks buitensluiten. Nee, ik heb alleen maar gehoord, we willen allemaal samenwerken met GroenLinks. Ondanks het feit dat er verschillen tussen partijen zijn, maar we hebben allemaal geprobeerd een kloof die er misschien zou zijn proberen te dichten. Maar u gaf aan van ik wil wel apart, bijvoorbeeld met Helder Helmond samenwerken. Ik wil ook eventueel nog wel apart met de VVD samen verder werken, maar alle twee niet.

En is dat puur alleen om getalsmatig de meerderheid te behouden in uw overweging toen, want u gaf aan van, het is een heel rechts blok, in mijn veronderstelling is dat absoluut niet het geval. Maar u denkt dat één van die twee partijen bij elkaar kruipen en dat u alleen staat. Dat is als ik uw woorden zo begrijp, uw angst. Of heb ik dat nou verkeerd? De voorzitter: De heer Boetzkes nog op dit punt en dan geef ik dat slot het woord aan de heer Tuerlings.

De heer Boetzkes: Dank u wel voorzitter. Er wordt aan alle kanten aan woorden gedraaid en ook aan mijn woorden in een opiniestuk in de krant waarin de heer Tuerlings graag voor zichzelf wil uitleggen dat wij een rechtse partij zijn. Dat zijn nadrukkelijk niet onze woorden. We … Zowel richting de informateur als richting GroenLinks zelf hebben wij meermaals genoemd waar wij zitten, dat dat niet links of rechts is, dat wij heel gericht kiezen waar wij welk standpunt innemen. En om nog maar eens te duiden hoe wij hier afgelopen dinsdag hebben gepleit voor de kwetsbaren in onze samenleving op het thema woningen denk ik dat ik het erg lastig vind om steeds maar weer in dat rechtse blokje gezet te worden. Dus ik zou het zeer prettig vinden als de heer Tuerlings hier kan erkennen dat wij niet in het rechtse blok thuishoren. De voorzitter: Oké, de heer Tuerlings. De heer Tuerlings: ja dank u wel voorzitter. Nee, mijnheer Vervoort, daar ben ik niet bang voor. Ik heb alleen uitgelegd en dan herhaal ik even een alinea uit mijn bijdrage, GroenLinks heeft tijdens de gesprekken met respectievelijk Helder Helmond en de VVD laten weten dat de variant drie plus één voor GroenLinks onacceptabel was. Getalsmatig zou dit namelijk in de raad betekenen dat GroenLinks plus een andere partij maximaal tien raadszetels zouden vertegenwoordiger en VVD en Helder Helmond samen elf.

Mijn partij was van mening dat dat onevenwichtig zou zijn. Los van of Helder Helmond zich links, rechts of midden profileert. Mijn fractie vond dat een onevenwichtige verdeling. Daarbovenop was het voor ons niet aantrekkelijk om tegen twee trouwe collegepartijen te zeggen, bedankt voor de samenwerking. We gaan nu iets anders doen. Daar hebben wij voor gepast. De heer Vervoort: Maar als ik … Voorzitter, als ik mag reageren erop. Die tien/elf, dan bent u toch bang dat u dan in de minderheid zit? Terwijl het absoluut van tevoren in die gesprekken toch niet duidelijk is geworden van of welk partij die … U gaat toch over het onderwerp inhoudelijk bediscussiëren van is dit in het belang van onze stad, is dit een belang van onze burgers? En als daar een volmondig ja van is, prima. Op het moment als er twijfel over is en er is een overleg over, dan is het toch niet vreemd dat we zeggen van hier zijn we samen niet uitgekomen, dus daar gaan we nog later over hebben. Of we laten het aan de raad. Maar om te zeggen van hier, ik wil per se die meerderheid hebben, want dat zijn eigenlijk uw woorden, die elf eigenlijk wil ik binnen hebben, want dan ben ik groter als die tien, dat zijn eigenlijk uw woorden. De voorzitter: De heer Manders. De heer Manders: Ja toch, en we hebben het er straks al over gehad, wordt hier weer exact dezelfde fout gemaakt als eerder.

Heeft niet onze voorkeur, is niet interessant. Getalsmatig. Dat hebben we gehoord tijdens dat gesprek. Dat het onacceptabel is, hebben wij niet gehoord, mijnheer Tuerlings, echt niet. Dat is ook niet zo uitgesproken. Dat spreekt u nu uit achteraf, maar op dat moment was het getalsmatig niet interessant, dus zou er gesproken moeten worden over alternatieven en dan komen weer op die 8 april et cetera et cetera. De voorzitter: Oké, dan vallen we in herhaling. Komt u uit tot een afronding van uw betoog. De heer Tuerlings: Ik zal nog reageren op de laatste opmerking van de heer Vervoort en op de opmerking van de heer Boetzkes. En dan rond ik mijn betoog af voorzitter. Ja mijnheer Vervoort, via de voorzitter. Ik moet zeggen dat ik ook persoonlijk na het lezen van de verkiezingsprogramma's verbaasd was dat Helder Helmond heel graag de VVD bij wilde hebben, omdat programmatisch gezien Helder Helmond dichterbij GroenLinks staat dan bij de VVD. Dat was ook de reden dat we hebben gekozen voor een alternatief scenario om dat aan Helder Helmond voor te leggen waarin niet de VVD meegenomen werd. Dus ook richting de heer Boetzkes, ik erken volmondig dat u niet in het rechts-conservatieve blok wordt, maar uw woorden in het Eindhovens

Dagblad wijzen wel op die richting, als je het zo wil interpreteren. Er ligt nu een tweedeling in de raad met een linkse wolk aan coalitiepartijen en rechts-conservatief blok aan oppositiepartijen, dat zijn uw woorden. Ik vraag me af, wil … Als u die wilt rectificeren of wil nuanceren, helemaal prima. Ik schaar u niet onder het rechts-conservatieve blok. De voorzitter: De heer Boetzkes. De heer Boetzkes: Voorzitter dank je wel. Het is uw interpretatie van die woorden. Laat dat duidelijk zijn. De voorzitter: Oké, dankjewel. U rondt af. De heer Tuerlings: Ja, voorzitter ik rond af. Ik had nog een half A4’tje volgens mij, ja. Ik was gebleven, half uur geleden, bij dat vrij snel duidelijk was dat vier van de vijf collegepartijen wel door wilde om met het ingezette beleid te continueren. Daarbij zijn vervolgens partijen gevraagd die deze lijn vanuit hun programma willen ondersteunen en/of een constructieve houding hebben laten zien tijdens het afgelopen jaar. Dat leidt tot een beoogde coalitie waarbij aan beide criteria die GroenLinks voor zich zag, wordt voldaan. Er is een getalsmatige meerderheid gevonden van partijen op basis van de verkiezingsuitslag. Tegelijkertijd willen die partijen continuering van het ingezette beleid. Daarmee wordt zowel programmatisch als getalsmatig volgens de democratische principes recht gedaan aan de uitslag van de verkiezingen.

Het is eveneens een democratisch principe dat de kiezer over vier jaar opnieuw oordeelt. We hebben in dit proces gezocht naar verbinding in het belang van de stad. Op veel punten hebben we die gevonden, op andere punten en momenten hebben we die helaas niet gevonden. Voor GroenLinks betekent dit nadrukkelijk niet dat de deur voor verbinding tussen alle partijen in de raad, ook de partijen die niet aangesloten zijn bij de coalitievorming, in de toekomst gesloten is. En dan had ik nog een wolk aanvragen op mijn bureau liggen, maar dan zou ik even daarnaartoe moeten verplaatsen. De voorzitter: Prima. De heer Tuerlings: Dank u wel, voorzitter. Ik zal beginnen met de opmerking van de heer Heller dat het jammer is dat de media eerder op de hoogte waren dan de heer Heller of de hele raad. Dat ben ik volmondig met hem eens. Ik weet niet hoe de media het te weten zijn gekomen. Het persbericht richting de media is pas verstuurd nadat ik zelf van de griffier de mail gezien heb over het rapport van de heer Lintmeijer. Dan de tweede opmerking van de heer Heller. De constructieve houding. Ja, die waardeer ik zeer en volgens mij is het een democratisch principe dat de bijdrage van alle partijen worden gewogen op de inhoud, dus ook uw bijdrage, mijnheer Heller, die zal op inhoud worden gewogen door het toekomstige college.

Dan een hele reële… De voorzitter: De heer Heller heeft een interruptie. De heer Heller: Ja, even terugkomend op dat persbericht. Als u zegt van, het is in ieder geval niet van u uitgegaan en dat het pas gebeurd is tegen half vier toen de hele raad is ingelicht. Dan zou ik in het kader van de bestuurlijke integriteit wel heel interessant vinden om te weten via welke route die informatie dan is gelopen. De voorzitter: De heer Tuerlings.

De heer Tuerlings: Ja, dat ben ik volmondig met u eens. Ik zou het ook wel interessant vinden. Ik ben ook gebeld door de media of door de pers met een variant waarvan ik niet wist dat die op tafel lag. Toen ik vroeg van waar hebt u dit vandaan? Ja, van een heel betrouwbare bron. Als de heer Vervoort aangeeft, ik ben gebeld dat wij meedoen aan de coalitie en ik weet als hoofdonderhandelaar zelf niet dat we dat doen, en dan is die bron niet zo betrouwbaar als de pers doet voorkomen en dan zou het een, ja, leuke truc kunnen zijn waar ik de pers ook geen ongelijk in geef, want dat is hun werk. Ik had een hele rits vragen van Helder Helmond. Drie plus één, constructieve houding vanuit ons. Ja, die heb ik wel degelijk ervaren, alleen niet in het belang of niet in het voordeel van de drie plus één variant, maar daarbuiten zijn wij zeer constructief geweest. Getuige ook de meerdere voorstellen van andere varianten die we op tafel hebben gelegd. Dan even kijken … Zijn er landelijke belangen? De heer Lintmeijer is daar ook al op ingegaan. Nee, absoluut niet. Familiebanden die opmerking, die werp ik verre van me. En een rapportcijfer aan het formatieproces.

Ik zou zelf toch wel een 8,5 willen geven, maar daar heb ik ook een stukje zelfreflectie bij dat ik in sommige gevallen misschien transparanter had kunnen zijn, dat we een andere strategie hadden kunnen hanteren, maar uiteindelijk sta ik achter het volledige proces en ik ben er heel tevreden mee. Ja, andere keuzes als de drie plus één optie eerder was afgewezen door ons, dan zegt u eigenlijk dat u graag had willen meedoen in die varianten die we aan u voorgelegd hebben. Als u had geweten dat uw voorkeur niet op tafel had gelegen. Ja, dat zijn politieke keuzes, denk ik, om op een bepaald moment een variant af te wijzen of er niet in mee te gaan of op een andere manier niet positief op te reageren. Dan vraag van het CDA, hoe gaat u besturen met zeven bestuurders? Ik denk dat dat uitstekend gaat. Als we nu de stad in gaan en vragen, wie waren de wethouders de afgelopen vier jaar dat enkel de inner circle van de politiek in Helmond kan benoemen wie die wethouders waren. De inwoners daarbuiten zullen dat niet weten of we nou met drie of met zes of met twaalf wethouders zitten. Hoezo kost het hetzelfde. Dat is een opmerking die van mij geciteerd wordt in de krant. Die wil ik graag nuanceren. Ik heb aan de pers, toen ik die te woord stond gezegd, het uitgangspunt is dat het niet meer moet gaan kosten dan de afgelopen vier jaar.

Dat is geciteerd als zijnde het gaat niet meer kosten, maar ik kan die claim natuurlijk niet hard maken, omdat ik niet weet of het daadwerkelijk meer gaat kosten of minder. Maar het uitgangspunt is dat het kostenneutraal is. De voorzitter: Heer Manders. De heer Manders: Ja, ik vind die opmerking toch wel heel triest, mijnheer Tuerlings. Misschien is dat ook de reden waarom we hier in Helmond niet boven die 39, 40% zijn uitgekomen. Als je ervan uit gaat dat mensen de politici niet kennen. Ik heb trouwens een filmpje gezien waarin de wethouder van de SP wel degelijk herkend werd. Maar goed, of dat nou representatief is of niet, het gaat er niet om. Als die wethouders wel bekend zijn en met twee benen in de maatschappij staan, is misschien dat nou juist de oplossing om straks meer mensen hier naar de verkiezingsbus te krijgen, dus ik vind het echt een opmerking heel ver van misschien wel de realiteit waar we naartoe moeten. Dankjewel voorzitter. De voorzitter: De heer Vervoort. De heer Vervoort: Dan wil ik ook nog even opmerken … Als ik zie de mensen die voor de stad hebben gewerkt als wethouder, voor welke functie dan ook. Dan doe je die mensen echt tekort. Als ik zie wat voor boegbeelden Helmond heeft voortgebracht die de stad hebben bestuurd met alles erop en eraan, die mensen waren door de hele stad bekend. Dat zegt iets meer over hoe het vandaag de dag is.

Daarom zeven versnipperd alles en dat is gewoon jammer. En daarom kan het brede publiek misschien de wethouders minder, maar dat is wel erg.

De heer Tuerlings: Vind ik dat jammer, voorzitter? Zeker. Ik zou het heel fijn vinden als ik op straat zou lopen en dat iedere inwoner een mening heeft over wat ik in de politiek doe, wat ik voor de stad doe. Ik denk dat iedere wethouder in Helmond datzelfde gevoel heeft van hé, zou die inwoner mij kennen? Zou die inwoner mij niet kennen? Die vraag … Die vraag. Die stel ik mezelf wel eens als ik op straat loop en ik durf te wedden dat in 90% van de gevallen de Helmonder het niet weet. En ja, hoe gaan we die kloof overbruggen? Ik denk niet met een vergadering zoals vanavond, maar dat is zeker iets … Daarom ook gezegd, het participatie stukje van Helder Helmond spreekt ons zeer aan om te zorgen dat die kloof kleiner wordt en dat over vier jaar de Helmonder zegt van ja, we hadden nu echt een goed college. We hadden nu echt goede wethouders. En waarom zeven en niet zes? Ik zie daar zeker voordelen in. Als je kijkt naar hoeveel overleggen er in de regio gevoerd worden met andere wethouders in andere gemeenten. Er wordt zoveel overlegd dat die wethouders bijna geen tijd meer hebben om in Helmond nog een voet in de samenleving te zetten. En die tijd die wordt mogelijk wel gemaakt als er een wethouder bij komt, dus. Ja, we zullen over vier jaar moeten oordelen of het gewerkt heeft, of dat het toch beter is om terug te gaan naar zes, maar daar kunnen we nu nog geen oordeel over vellen.

De voorzitter: De heer Manders. De heer Manders: Ja, misschien goed dat we ook even die zeven wethouders aankaarten, want ook dat is namelijk besproken en met mijnheer Lintmeijer … Misschien dat hij even ook kan … De aandacht ja, hoort u al. Oké. Ik weet nog dat de heer Lintmeijer zei toen zeven, want we waren aan het puzzelen van vijf, zes of zeven wethouders. En toen zei ik van ja 0,5, 0,8 wethouder, dat weet GroenLinks ook van de tijd dat hier de heer Smeulders wethouder was met een halve baan. En toen beaamde u ook, dat is eigenlijk onmogelijk, want een wethouder heb je full time nodig. Dus een suggestie van zeven wethouders met 0,8. Dat zijn gewoon fulltime wethouders. Dat is bijna onmogelijk om 0,8 als wethouder te werken. Dat heeft u ook toen beaamd. Ja u knikt ook. Zeven wethouders, mijnheer Tuerlings, dat heeft de stad Amsterdam. Dat heeft een stad als Utrecht. Wij kwamen hier in de periode van acht jaar geleden van vijf wethouders. Financieel zeer gunstig, die wethouders moeten hard werken, zeker. Ik heb het aan den lijve ondervonden, een echtgenote die ik niet meer voor mij had, maar voor de gemeente. Maar zeven wethouders is iets anders dan vijf en het betekent ook een extra bestuursadviseur. Het betekent ook een extra secretaresse. Het betekent ook een extra werkkamer.

En ik denk, en dan moet u eens echt misschien off the record gaan praten met mensen in de organisatie hoe zij denken over weer een wethouder erbij. En dan heb ik het niet over betalingen, waar straks overgesproken is, en wachtgeld et cetera, daar wil ik mij verre van houden. Maar puur het getal zeven. En ik denk dat u daar heel makkelijk overheen stapt, maar dat dat voor een organisatie zeker niet zo makkelijk is. Dankjewel voorzitter. De voorzitter: De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja dank u wel voorzitter. Het gaat om zes fulltime wethouders en het uitgangspunt daarbij is dat de ondersteuning niet groeit ten opzichte van de afgelopen vier jaar. Daarom ook mijn opmerking in de krant, de ondersteuning … Het uitgangspunt daarbij is dat hij niet meer gaat kosten dan de afgelopen vier jaar. Of het voor de organisatie werkbaar is, daar zullen we ongetwijfeld hele goede gesprekken over gaan voeren de komende weken met de heer … Nu ben ik even de naam kwijt. Met de heer De Ruiter, excuses, mijnheer De Ruiter, ik vergeet die naam nooit meer, beloofd. Maar daar gaan we ongetwijfeld hele goede gesprekken over hebben en ik denk dat het absoluut wel werkbaar kan zijn. En kijk, de benodigdheid van zeven wethouders in een stad als Utrecht, in een stad als Amsterdam. Dat is allemaal heel leuk, dat dat kan ook zeker.

Helmond ligt in de Bilt en is tegelijkertijd de rechterhand van Eindhoven in de MRE. Helmond heeft een centrumfunctie en

wordt als het ware uit elkaar getrokken door twee loyaliteiten. Aan de ene kant de Bilt waar we ontzettend veel capaciteit aan kwijt zijn. Aan de andere kant de MRE waar we ontzettend veel inzet op plegen. Dus wellicht dat Helmond een grotere speler is dan u nu denkt. De heer Stevens: Een aanvulling voorzitter, mag dat? De voorzitter: Ja natuurlijk mijnheer Stevens. De heer Stevens: Als je … Je zou eens even moeten kijken hoeveel uren een wethouder maakt en hoeveel meer taken vergeleken bij bijvoorbeeld acht jaar of tien jaar geleden op ons op ons bordje ligt, maar vooral van de wethouders. Dat betekent dat er steeds meer uren gemaakt moeten worden en je moet ook je wethouder beschermen dat die ook nog eens een keer een privéleven heeft met kinderen. En als je een gegeven moment tachtig uur moet gaan maken, of je kan het terugbrengen met een extra wethouder, hopelijk naar 55 hè, dus nog steeds meer dan 40 uur, dan moet je dat gewoon doen. En op een begroting van, nou daar hebben we op dit moment, zeg even vierhonderd miljoen. Ja, het kost meer geld. Maar je moet er ook wat kwaliteit voor terugkrijgen. Je moet investeren in je eigen wethouders en ook in de organisatie. Die organisatie moet natuurlijk ook groeien. En kost dat geld? Ja, maar de organisatie wordt daar wel beter van. De voorzitter: Oké. De heer Tuerlings.

De heer Tuerlings: Ik heb volgens mij de vragen beantwoord die ik had opgeschreven, voorzitter. De voorzitter: De heer Heller. De heer Heller: Ja, dank u wel voorzitter. Ik zou daar graag een vraag stellen aan de heer Lintmeijer. Als ik eventjes terugkijk in de mail, wat ik net gedaan heb, dan zie ik dat op het moment … Op de dag dat wij geïnformeerd zijn over het voorstel zoals het nu voorligt … De mail die van u verzonden is aan de raadsgriffie en de heer Jaspers van 14 uur 47 is. Nou 15 uur 11 is het bericht gedateerd op internet Eindhovens Dagblad en op 15 uur 30 wordt de raad geïnformeerd. Mijn vraag aan u is, hebt u tussen 14 uur 47 of daaraan voorafgaand contact gehad met andere partijen of is het eerste contact wat u hebt gehad over de informatie waar we het nu over hebben, gericht geweest aan de heer Jaspers? De heer Lintmeijer: Ik heb alleen aan de heer Jaspers bericht gestuurd, verder aan niemand en met niemand ook contact gehad daarover. De heer Heller: Oké, dankjewel, maar dan constateer ik dat we dan na zouden moeten gaan waar het dan fout is gegaan richting de pers, tenzij we de pers moeten complimenteren voor hun spionage strategieën. De voorzitter: Oké… De heer Lintmeijer: Ik zou de … Sorry. De voorzitter: Nee, zegt u maar.

De heer Lintmeijer: Nee, ik zou de pers sowieso konden complimenteren als ze goed journalistiek werk doen en niet de fout bij de pers leggen, maar altijd in eigen kring kijken van hadden we het proces beter moeten organiseren.

De voorzitter: Heer De Vries. De heer De Vries: Ja, voorzitter, dat is wat de pers doet en goed doet. Zij bellen natuurlijk ook met alles en Iedereen en kunnen die puzzelstukjes uit eindelijk samenbrengen tot een stuk zoals dat in de krant heeft gestaan. En ja, dat blijkt alleen maar dat zij het redelijk op het juiste spoor zaten. De voorzitter: Oké, de heer Van de Werff. De heer Van de Werff: Ja, tot slot mag ik nog een handreiking doen? De voorzitter: Ja natuurlijk. De heer Van de Werff: Mocht u er met z'n zevenen niet uit kunnen komen, mag u ons altijd bellen. De voorzitter: De heer Tuerlings. Misschien dat u nog even kan schetsen, wat nu het vervolg is of wat … Hoe we het nu even afronden. De heer Tuerlings: Ja, die handreiking pak ik er graag op, mijnheer Van de Werff. Ook als we er wel uitkomen heb … Ik heb uw telefoonnummer en ik bel u graag voor samenwerking. Het vervolg van het gesprek, de heer Lintmeijer heeft aangegeven dat hij niet doorgaat als formateur. We hebben gezocht naar een formateur die in de plaats van de heer Lintmeijer het proces verder kan begeleiden. Die hebben wij gevonden in de persoon Jan van Leijenhorst. Die zou ik bij deze graag voor willen dragen als formateur. En die gaat voor ons de formatie verder vormgeven. En daar zullen de gesprekken ook mee gevoerd worden.

En ik hoop op zo kort mogelijke termijn met positief bericht dat we een bestuursakkoord kunnen presenteren aan onze raad. De voorzitter: Oké, ik kijk even of daar nog op gereageerd gaat worden. Niet? Dan is zeg maar uw voordracht … Dan gaat de zeg maar de nieuwe formateur aan de slag. En dan zou ik op dit moment in ieder geval de informateur de heer Lintmeijer van harte willen danken voor het proces van informatie. Het was een uitdagend proces. We hadden al eens een keertje een ander proces meegemaakt, dat had wat andere kenmerken. Dus het is denk ik altijd goed überhaupt allemaal verantwoording af te leggen voor een informatieproces, maar gewoon zo ook de stad mee te laten zien hoe een proces loopt en je kan altijd iets voor verbetering hebben, of niet. Maar dat je wel zegt van, we hebben alles gedaan wat we … In ieder geval gewoon heel transparant en open gecommuniceerd kan worden. En zo zie ik ook het debat. En zo zie ik ook uw bijdrage in het informatieproces. Dus ik dank u voor uw bijdrage en we gaan samen met de form… Met een andere formateur door om te kijken of we een coalitieakkoord kunnen formeren met elkaar. Dus ik wens alle partijen veel succes ermee en ik wil met dit debat … Aan het einde van dit debat iedereen danken. 5.

Gelegenheid tot debat + motie VVD De voorzitter: Behalve totdat ik nog een motie die ingediend is in stemming wil gaan brengen. De motie van de VVD, die is net voorgelezen. En die maakt nu onderdeel uit van de beraadslaging en die zou ik graag een stemming willen brengen. Wenst iemand een stemverklaring af te leggen? Ja, de heer De Vries. De heer De Vries: Voorzitter, ik hoor hier en daar ook het woord schorsen vallen, voor mij geen behoefte, maar als die er is, dan houd ik mij nog even in. De voorzitter: En zo niet?

De heer De Vries: Dan ga ik mijn stemverklaring natuurlijk geven. De voorzitter: Dan … Ik kijk even, ja iemand moet dat vragen, want ik ga niet zelf een schorsing vragen. Maar het is … Ja, zegt u het maar de heer Tuerlings? De heer Tuerlings: Ja, dank u wel voorzitter. Ik hoor vanuit mijn fractie dat mijn fractie in ieder geval wel even behoefte heeft om te schorsen. Voor ongeveer tien minuten, denk ik. De voorzitter: Dan schors ik bij deze vergadering. Ik heropen de vergadering, neemt u uw plaatsen in. Ja, neemt u uw plaatsen in. Griffier, kijkt u even naar een aantal fracties die ik nog niet zie? Ja. Neemt u uw plaatsen in? Ik mis nog de fractie D66. Nee, die heb ik al gezien. Ja, daar is D66. Ik heropen de vergadering en ik geef de heer Tuerlings het woord. De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel voorzitter. Het dictum van de motie vinden wij sympathiek, maar de overwegingen en constateringen daar kunnen we ons echt niet in vinden. En we willen de VVD vragen om die overwegingen en constateringen te schrappen. Als die uit de motie worden gehaald, kunnen wij instemmen. Tot zover. De voorzitter: Oké, ik geef de VVD het woord. De heer Manders: De VVD zou graag de stemverklaringen van de andere partijen willen horen.

Het gaat namelijk om de oproep en dan zie ik resumerend deze vergadering op me laat inwerken, dan denk ik dat juist contrasterende wel degelijk van toepassing was en dat is … Sluit heel mooi aan met wat er eigenlijk vanavond gebeurd is, denken we. Maar ik zou graag de mening van de andere fracties willen horen. De voorzitter: Oké, ik geef gelijkheid voor een stemverklaring. De heer Stevens. De heer Stevens: Ja, wij sluiten ons aan bij GroenLinks. Wij vinden wat daar staat, de conclusie in ieder geval wat waar je heen wil, dat is prima, maar constaterende en noem maar op. Daar kunnen we niet mee instemmen, dus alsjeblieft, schrap het, dan heb je de motie in ieder geval binnen. De voorzitter: Oké, mevrouw Spierings. Mevrouw Spierings-van Deursen: Ja, wij sluiten ons ook aan bij de vorige sprekers. We kunnen ons vinden in het verzoek, maar de rest van de motie, daar staan we zeker niet achter. De voorzitter: Oké, de heer Mol dan de heer Heller. De heer Mol: Dank u wel voorzitter, wij sluiten ons aan bij de bij de woorden van de heer Thomas. De voorzitter: De heer Heller. De heer Heller: Forum sluit zich aan bij de woorden van de heer Manders. De voorzitter: De heer De Vries. De heer De Vries: Ja, voorzitter dan toch net een iets genuanceerder geluid. Of een ander geluid dan wat de vorige sprekers hebben gegeven.

Ook wij vinden dat een aantal constateringen en overwegingen geen recht

doen aan het proces wat is doorlopen. Daar herkennen we ons ook niet in. Als de indieners van de motie bereid zijn deze aan te passen, dan zou dat onze steun kunnen rekenen. Zijn ze daar niet toe bereid, dan wil ik bij deze in de stemverklaring in ieder geval aangegeven hebben dat ik daar afstand van neem, maar dat wij wel in kunnen stemmen met het verzoek wat in de motie is verwoord. De voorzitter: Dank u wel, de heer Fhiki. De heer Fhiki: Ik sluit me aan bij de woorden van de heer Tuerlings. De voorzitter: Mevrouw Wijnands? Mevrouw Wijnands: De PvdA sluit zich aan bij de woorden van de heer de Vries van de SP. De voorzitter: Heb ik nog iemand … Ja, de heer Rieter. De heer Rieter: De Fractie van Helder Helmond kan instemmen met de motie, ook met het dictum. Wij denken ook dat het formatieproces ook voor de volgende keer wel wat verbeterslagen kan maken. We willen niet op de op alles vooruitlopen, maar wij zouden graag ook een duidingsdebat ten alle tijden willen zien. Maar dat zal die … Die commissie die kan natuurlijk… De voorzitter: In het onderwerp van onderzoek, dan. De heer Rieter: Ja, precies dus, maar wij kunnen dus instemmen met de motie voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Anderen nog die iets willen zeggen? Nee, dan kijk ik even naar de heer Manders. De heer Manders: Ja dank je wel voor jullie opmerkingen. Ook de heer De Vries en de Partij van de Arbeid.

Ik denk dat als ik het goed begrijp dat we de mooiste aanhouden en de Partij van de Arbeid en de SP de mogelijkheid geven om niet achter een aantal zaken bij constaterende te staan, waarbij ze wel zeggen, het is van groot belang dat er een werkgroep wordt ingesteld, ook al omdat uw voorganger mijnheer Chahim daar ook al toe opriep en het zonde zou zijn als we die mogelijkheid nu niet grijpen. Dus we houden de motie aan en we gunnen inderdaad de opmerkingen aan de Partij van de Arbeid en de SP dank u wel voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dan wordt de motie aangehouden en dan zien wij graag uw gewijzigde motie in een ander debat weer tegemoet. Dan ben ik gekomen aan het einde van deze vergadering, met dank aan… De heer Manders: Nee, nee, nee. Wij houden de tekst zoals die is en … Heb ik me verkeerd uitgedrukt, excuses, excuses, excuses. O, neem aan mijn excuses. De voorzitter: Nee dan … Dan gaan we over spraakverwarringen, dan maak ik mezelf … Dan heb ik een inhoudelijke opmerking gemaakt en dat was het al helemaal fout. We gaan … De heer Manders: Ik ging in op wat de fractie van de Partij van de Arbeid en SP zeiden dat ze een opmerking willen maken bij hun stemverklaring. En dan houd ik de motie dus zoals die nu is. De voorzitter: Nu in stemming, dan geef ik de heer De Vries de gelegenheid voor een stemverklaring.

De heer De Vries: Nou, volgens mij voorzitter heb ik die zojuist daarin gegeven. Dat was mijn stemverklaring.

De voorzitter: Dan geef ik mevrouw Wijnands nog een gelegenheid. Mevrouw Wijnands: Ja dank u wel voorzitter. Ik denk niet dat het zinvol is, het gaat uiteindelijk om het feit dat we de oproep steunen en niet alle constateringen en overwegingen kunnen onderschrijven. Dus u hebt uw punt gemaakt. Ja. Mevrouw … Mevrouw Spierings-van Deursen: Ja, Ik weet niet of mijnheer Manders goed geluisterd heeft, maar ik had eigenlijk hetzelfde gezegd als de Partij van de Arbeid en de SP. Dat wij een aantal overwegingen niet steunen en dat wij wel de motie, althans het dictum mee willen gaan, dus daar blijven we ook even bij. De voorzitter: Oké, dank u wel, dank u wel. Heeft iedereen nu voldoende stemverklaring kunnen afleggen? De heer Tuerlings. De voorzitter: Ja, dank u wel voorzitter. Met de verklaringen of de constateringen en de overwegingen die in de motie staan, kunnen wij niet instemmen met deze motie, maar we zullen de werkgroep wel ondersteunen. Dus wij stemmen tegen deze motie. De voorzitter: Oké u nog andere stemverklaringen. Zo niet, mag ik stemmen met hand opsteken? Zo ja, wie is voor deze motie? ‘…’ Wie is tegen deze motie? Tegen is D66, GroenLinks en de 50 plus en daarmee is de motie met meerderheid aangenomen. 6.

Sluiting De voorzitter: Daarmee ben ik gekomen aan het einde van deze vergadering. Ik dank u hartelijk voor het debat en ik wens u een fijne avond toe. Ik sluit de vergadering.