Verslag - Raad 12-07-2022

Er dient steeds uit worden gegaan van de meest recente inzichten en normen, ook als die misschien nog niet helemaal in beton gegoten zijn. De mededeling van de wethouder dat ook de 380 kV hoogspanningslijn wel onder de grond kan, maar dat dit voor de exploitant TenneT niet handig is in verband met de garantie die ze willen kunnen geven tot levering van elektriciteit en snel verhelpen van eventuele storingen in het netwerk, versterkte bij Forum voor Democratie de noodzaak om te onderzoeken welke alternatieven er zijn om de hoogspanningslijn om de drukbevolkte en nog steeds groeiende wijk Brandevoort heen te leiden. Wij verwachten daar zeker draagvlak voor. De vragen voor de wethouder, afsluitend. Wilt u garanderen dat de raad continu en tijdig op de hoogte zal worden gehouden van de stand van zaken met betrekking tot de te nemen stappen zodat de raad de sturing houdt op het hele proces? Wilt u toezeggen dat door de gemeente steeds tijdig zal worden geanticipeerd op nieuw te ontwikkelen inzichten, normen en over regelgeving in de breedste zin van het woord teneinde te trachten de gezondheidsrisico’s voor de betreffende bewoners het liefst tot nul te reduceren? En als laatste, bent u bereid om na te denken over alternatieve routes voor deze hoogspanningsleidingen? Tot zover. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik tot slot het woord aan de heer Stevens.

De heer Stevens: Dank u wel voorzitter. Met uw toestemming doe ik het even van hier. Ik hou het kort. Zolang er mensen in Brandevoort wonen of de wijk gebouwd wordt, en dat is al 22 jaar, is er onduidelijkheid over wat die hoogspanningslijnen nou eigenlijk doen en dat geeft onrust. En ik ben blij dat nu na 22 jaar eindelijk de gemeente iets kan doen, we praten hier over een financiering, eindelijk iets kan doen om hopelijk de onduidelijkheid een keertje weg te halen en dat er duidelijkheid komt van: wat voor straling hebben we daar nou? Meten is weten. Wat zijn de eventuele oplossingen? En hoe moeten we nu verder? Met andere woorden, we laten aan onze burgers zien die daar wonen dat we eindelijk actie ondernemen om problemen eventueel weg te nemen, om onduidelijkheid weg te nemen. En dat is zeer belangrijk en vandaar dat wij zeer kunnen instemmen met dit voorstel, voorzitter. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Dank u wel voor uw bijdrage in eerste instantie. Dan wil ik graag wethouder Van den Waardenburg het woord geven. Wethouder. Mevrouw Van den Waardenburg: Ja, dank u wel voorzitter. Ik begin even inderdaad met een toelichting waar nu precies het raadsvoorstel op ziet, dat gaf de heer De Mare ook aan. Wat we inderdaad van uw vragen is eigenlijk het volgende.

In het verleden was er geld apart gezet als het ging over de hoogspanningsmasten en dat is in de algemene reserve terechtgekomen op advies van de accountant en wat we nu willen is eigenlijk uw raad verzoeken om dat geld weer hier in de reserve te zetten om inderdaad te gaan meten omdat we de

magneetveldzone meer nauwkeurig in beeld willen brengen waarbij we dus ook het eigenlijk goed willen ontsluiten voor onze inwoners waarbij we ook kijken bijvoorbeeld op de website het gewoon voor iedereen inzichtelijk kunnen maken waarbij je dus niet ieder moment op de dag kunt zien, maar het zullen twee à drie maanden zal worden teruggekoppeld wat ongeveer de magneetveldzone was omdat het gewoon fluctueert en pieken zijn en het juist ook vanuit dat bureau is aangegeven: het is juist goed om een gemiddelde te pakken. Dus we willen gaan meten en het andere is om de 150 kV te verkabelen en daar was nogal wat discussie over in de raad van: is dat nou, verkabelen, onder de grond brengen, is dat een ander woord voor … Is dat nou noodzakelijk? Daarover hebben wij in de commissie in 2019 met elkaar van gedachten gewisseld en toen was toch wel de tendens dat dat wel wenselijk was. En dat komt eigenlijk voort uit een belofte die in een raadsinformatiebrief uit 2016 is gedaan. Ik wil u toezeggen, en dat heb ik al gedaan om die go en no go momenten met u ook iedere keer terug te koppelen waarbij we zullen communiceren wanneer we zeg maar weer een stapje nemen in de doorlooptijd als het gaat om … Nu heb ik het even alleen over die 150 kV verkabelen. Daar heeft u een bericht van gehad. Het document heet informatie van TenneT over het proces van verkabeling en indicatie doorlooptijden.

Dan ziet u ook dat dat haalbaarheidsstudie, basisontwerp en detail en realisatie, dat zijn een beetje de blokjes waarbij we iedere keer weer een stap met elkaar gaan zetten. En nogmaals, dat zeg ik u toe om dat ook met u te blijven communiceren. Daarnaast zeggen we ook, hebben we ook iedere maand in ieder geval de bewoners, maar ook uw raad op de hoogte gesteld van de laatste ontwikkelingen en ook die willen we eigenlijk gewoon blijven doen. Even kijken. Ja, nogmaals, mevrouw Kardol, ik vond uw vraag over: kunnen we nou niet kijken of we dat beter benutten ook wat meer kunnen combineren met het 150 kV verkabelen, daar gaan we ook zeker TenneT toe bewegen of in ieder geval vragen of dat niet mogelijk is. Daarnaast de opmerking van mijnheer van sas over elektromagnetische velden, daar zullen wij voortaan … Goed dat u dat aangeeft dat we daar extra op moeten letten. Even kijken, de stukken werden door, volgens mij was dat Helder Helmond, versluierend aangemerkt en dat was absoluut niet de bedoeling. Het was juist de bedoeling om heel transparant naar u te communiceren welke haalbaarheidsstudies wij hadden gedaan en wat daaruit bleek. Inderdaad, het betrof veel technische informatie, maar wat daar in ieder geval heel kort samengevat wel uit blijkt is dat die 150 kV kan onder de grond worden gebracht.

Daarvoor hebben wij ook tachtig procent middelen vanuit het rijk in ieder geval de toezegging daarvoor gekregen dat we die krijgen. Dan moeten wij nog twintig procent betalen, maar wat er ook uit blijkt is in ieder geval dat die 380 kV dat die wel op een andere manier fasegewijs kan worden opgehangen, maar omdat die kabels dan zo dicht bij elkaar komen te hangen en het gevaarlijk is ook voor de personen die alles moeten gaan ophangen, dat moet dus, dat hele tracé moet een tijdje uit de running en dat kan niet. Dus dat blijkt ook uit het onderzoek. Omleiden daar hebben we wel naar gekeken. Dat kan eigenlijk niet op kleine korte schaal rondom Helmond. Dan zou er echt een groter tracé moeten komen. Daar zijn wij absoluut afhankelijk van andere overheden, andere gemeenten, maar ik weet wel dat er in ieder geval al in Brabant wordt gesproken over bijvoorbeeld een ander tracé maar dan meer richting daar waar al verkeerswegen lopen, dus dat zou in ieder geval voor ons zou dat wenselijk zijn en we blijven dat ook volgen. Even kijken, ik heb volgens mij alle vragen wel beantwoord, voorzitter. De voorzitter: Oké. Ik kijk even naar de zijde van de gemeenteraad. De heer Van de Werff. De heer Van de Werff: Nou, dank u wel voorzitter. Niet alle vragen. U heeft het wel steeds over we.

Wie bedoelt u met we? Mevrouw Van den Waardenburg: In 2016 is daar door het college, het toenmalige college toegezegd om in ieder geval alles aan te doen om ondanks dat we vanuit een handreiking 3.0, dat was een handreiking vanuit het RIVM naar 4.1 gingen, heeft het toenmalige college gezegd: we willen er alles aan doen om in ieder geval

die magneetveldzone zo klein mogelijk te houden en toen is daar in 2019 is daar met de commissie over gesproken en vanuit de commissie, dat is eigenlijk we, was in ieder geval wel de tendens dat dat wel wenselijk was. Vanuit de inwoners is daar ook destijds veel commotie geweest en was ook wel het verzoek om in ieder geval iets te doen aan die magneetveldzones. En of die bewoners er nog wonen, ik ken ze niet allemaal persoonlijk. Ik weet van enkelen dat ze er niet meer wonen, anderen nog wel, maar desalniettemin wil ik bij deze ook wel nogmaals benadrukken wat u ook zo belangrijk vindt, we gaan nu iedere keer wanneer er weer een go, no go moment is, nemen we u mee, want dat vinden we zelf als college ook belangrijk, want het is toch in beweging, dit werkveld, en we vinden het gewoon belangrijk om ook dat wat landelijk op dit moment ook plaatsvindt, dat ze er nog een keer naar kijken en er zit ook een landelijke werkgroep zitten wij ook, dat is ook in de commissie toegelicht, dus al die elementen willen wij natuurlijk blijvend bij dit dossier te betrekken en vandaar ook dat we het belangrijk vinden om blijvend mee te nemen ook in die momenten. De voorzitter: Oké. Ik kijk even naar de zijde van de gemeenteraad. De heer Van der Kant.

De heer Van der Kant: Ja, mag ik u vragen bij het onderzoek en de vertaling daarnaar om daadwerkelijk veel aandacht te hebben voor: wat betekent dat dan? Want zojuist merkte u al dat er een verschil is tussen inzichten in een correlatie en causaliteit en nu weten we uit wetenschappelijk onderzoek dat mogelijk het magnetisch veld een rol speelt bij een op de 270 kinderen per twee jaar, die orde van grootte, dat die kinderen een gevaar zouden lopen. Maar als je dat wetenschappelijk vertaalt, dat betekent dat die kans bijzonder klein is en dat we het hier hebben over observationele studies, dus als je onderzoek doet, dan zou je het liefst een dubbel blind onderzoek willen uitrollen. Dat kan hier in dit geval niet. Dan hebben we het opnieuw weer over observationele studies en daar zal, dat kan ik u nu al zeggen, uit blijken dat er mogelijk een bijzonder kleine kans bestaat dat er sprake is van kinderleukemie. Hoe moet je dat vertalen? Kijk ook naar wat de wetenschappers nu zeggen. Die zeggen: die bewijslast is bijzonder zwak en het is voor ons denk ik heel belangrijk in het debat om te snappen wat dat betekent. Dat betekent namelijk een causaliteit van nul. De voorzitter: Oké. Dank u wel. De heer Heller. De heer Heller: Dank u wel voorzitter. Ik wil toch nog even aan de wethouder vragen of ze een antwoord wil geven op de tweede vraag die ik gesteld had.

Dat is namelijk: wilt u toezeggen dat door de gemeente steeds tijdig zal worden geanticipeerd op nieuw te ontwikkelen inzichten en/of regelgeving in de breedste zin van het woord? En de essentie daarvan is dat ik vind dat we als gemeente voor de meest optimale aanpak moeten kiezen, ook als we weten dat er door een aantal dingen in het verschiet zitten die ons daar mogelijk mee zouden kunnen helpen en niet blind varen op iets wat per se zwart op wit al aangeboden is. De voorzitter: Oké. Zijn er nog meer die in de tweede instantie nog een opmerking of vraag hebben? De heer De Mare. De heer De Mare: Dank u wel voorzitter. Voorzitter, ik vind dat in dit geval door een aantal verschillende partijen heel verstandige dingen zijn gezegd. Je zegt dat de gezondheid van kinderen eigenlijk altijd moet worden bevorderd, dat daar eigenlijk geld nooit een probleem mag zijn. Dat klopt natuurlijk. Op andere momenten wordt ook gezegd: ja, maar wat nou als ze met diezelfde drie miljoen euro misschien wel tienmaal zoveel gezonde levensjaren kan winnen als je andere problemen aanpakt? Ik vind dat best wel een heel ingewikkelde zaak.

Ik zou eigenlijk willen zeggen: voor dit moment laten we dit voorstel goedkeuren zodat er onderzoeken kunnen plaatsvinden, maar ik vind dat we over die beide aspecten van die problematiek wel goed moeten nadenken, want het is inderdaad wel merkwaardig, zoals de heer Van de Werff al zei, om drie miljoen en ook ander overheidsgeld, want er was van cofinanciering sprake, om veel meer geld uit te geven

terwijl je met datzelfde geldt in de gezondheidszorg misschien een veelvoud aan gezonde levensjaren zou kunnen winnen. Ik vind dat ingewikkeld en wij zullen wel voor dit voorstel stemmen. De voorzitter: Oké. Dank u wel. Dan zijn wij gekomen aan het einde van de tweede termijn en ik geef wethouder Van den Waardenburg tenslotte het woord. Wethouder. Mevrouw Van den Waardenburg: Dank u voorzitter. Even te beginnen op de vraag van Forum. Ik begrijp uw uitleg. Ik vind het wel een beetje een wat-als-vraag. Daar kan ik geen antwoord op geven, maar als u zegt: neem constant ook de laatste ontwikkelingen mee met de stappen die wij nemen als raad, college, samen, dan kan ik dan toezeggen, maar nogmaals, we zitten in een landelijke werkgroep, dat zullen we constant meenemen wat er ook gebeurt.

Maar ook de onderzoeken die bijvoorbeeld door het RIVM worden verricht, daarbij ook meteen de reactie op mijnheer Van der Kant, we gaan zelf dus niet meten wat er gebeurt met de gezondheidseffecten, maar dat begreep u denk ik vast al, we gaan meten wat de magneetveldzones zijn en het onderzoek naar eventueel gezondheidsschade dat ligt natuurlijk bij het landelijke RIVM en ik wil ook even de woorden van Co Verdaas aanhalen die ook onderzoek heeft gedaan namens de minister en die aangeeft dat het voorzorgbeleid dat eigenlijk een keer is aangescherpt meer een handreiking betreft en dat die soms ook hebben geleid tot onbegrip en maatschappelijke onrust en wie er dan … Ik hoop juist dat het helemaal geen enkel effect heeft, geen gezondheidseffect, maar laten we met elkaar in ieder geval de magneetveldzones meten. Ik hoop dat dat in ieder geval bij bewoners wat rust brengt. De voorzitter: Dat gezegd hebbende zou ik graag met u toestemming willen overgaan tot stemming. Is er nog behoefte aan een stemverklaring? Zo niet, mag er gestemd worden met hand opsteken? Zo ja, wie is voor dit voorstel? Wie is tegen? Tegen is Helder Helmond en daarmee is het voorstel aangenomen. Ik kijk even met uw goedvinden naar de klok. Het is half elf. Normaliter stoppen wij.

Omdat wij volgende week nog een raadsvergadering hebben waar maar een heel kort agendapunt staat, dan zal ik alle agendapunten willen doorschuiven naar volgende week en dan op dit moment zeg maar over willen gaan tot het afscheid van onze griffier, dus dat is wat ik graag zou willen voorstellen en ik kijk even of u daarmee kan instemmen. De heer Tuerlings. De heer Tuerlings: Ja, dank u wel voorzitter. Op zich een redelijk voorstel, ware het niet dat volgende week in ieder geval vanuit mijn fractie een groot deel van de fractieleden op vakantie zal zijn en ik vermoed dat dat voor meerdere fracties geldt. De voorzitter: We hebben nog geen reces dacht ik. Wel? Is nu reces? Mevrouw Spierings-van Deursen Nee. Er is nog van alles in gefietst na het reces, maar normaal gesproken is de barbecue het laatste en ik ga ook vrijdag op vakantie. Sorry. De voorzitter: Ik verstond het niet. De heer Tuerlings: Ja, het is even de vraag of we dan een koren hebben. De voorzitter: Wij zijn er allemaal nog, dus het is aan uw raad. Het is aan uw raad. We mogen doorgaan hoor, maar we hebben de afspraak dat we om half elf … Ik wil ook zeg maar onze griffier, dit is zijn laatste raadsvergadering ook even kort stilstaan bij zijn afscheid. Ja, mevrouw Wijnands. Mevrouw Wijnands: Wat de PvdA betreft prima om het voorstel te volgen.

De voorzitter: De heer Van Aert. De heer Van Aert: Ja hoor, prima om door te schuiven naar volgende week. De voorzitter: Mevrouw Maráczi. Mevrouw Maráczi: Ja, goed voorstel. De heer …: CDA is het er mee eens, voorzitter. De heer …: VVD is het er ook mee eens. Mevrouw Spierings-van Deursen: Wat ons betreft ook akkoord, alleen ik zal er zelf niet zijn. De voorzitter: De heer Van den Bogaard. De heer Van den Bogaard: Prima om door te schuiven naar volgende week. De voorzitter: De heer Heller. De heer Heller: Akkoord voor Forum. De heer …: Eens met doorschuiven. De voorzitter: De heer Guldenaar. De heer Guldenaar: Eens met doorschuiven. De heer Fkihi: Ook eens om door te schuiven. De voorzitter: Fkihi, dat zeg ik ook wel goed. Oké. Dan gaan we dat doorschuiven met de opmerking, maar we moeten maar even kijken. Dames en heren, order. Ja, order, dat lijkt me ook nog wel iets. Met uw goedvinden … Zou ik heel eventjes uw aandacht mogen hebben? Met uw goedvinden zou ik willen overgaan tot het afscheid van onze griffier. Als eerst zou ik willen vragen namens uw raad, er zijn twee mensen die Jan willen toespreken en ook Jan wil nog even iets zeggen richting onze raad en daarmee ook zeg maar onze inwoners en ik zou allereerst willen vragen om namens uw raad uw vicevoorzitter van de raad het woord te geven en dat is mevrouw Spierings.

Mevrouw Spierings, aan u het woord om namens de raad te spreken naar onze raadsgriffier die afscheid gaat nemen. Misschien word je dan warm. Wij zullen eens flink knuffelen toch of niet? Mevrouw Spierings-van Deursen: Ja, de kou is inderdaad lastig. Nou, geachte griffier, beste Jan. Vandaag je laatste raadsvergadering als griffier. Twintig jaar lang was jij de steun en toeverlaat voor ons als raad en bij de raadsvergadering de steun en toeverlaat van onze burgemeester. Eerst de heer Fons Jacobs en de laatste jaren uiteraard burgemeester Blanksma. In die twintig jaar, en dat zijn vijf hele raadsperiode eens, heb je veel raadsen burgercommissieleden leren kennen. Voor ons allemaal was jij de man waar we terecht konden met al onze vragen en andere zaken die speelden. Je had voor iedereen een luisterend oor en was ons allen behulpzaam om onze weg te vinden in de raad. Jij noemde ons altijd je werkgevers en dat klopt formeel. Even kijken. Voor ons stond je altijd klaar. Je deed wat je kon. Hoe moeilijk en complex onze vragen ook waren, bij jou kwamen

we altijd verder. Ook als het ging om het regelen van de locatie waar we de raadsvergadering konden evalueren of eten als vergaderingen weer eens heel vroeg begonnen. Nooit deden we tevergeefs een beroep op jou. Je was een geweldige werknemer. Op al onze vragen had je een antwoord en zorgde je dat er een antwoord kwam. Ook in de moeilijke digitale coronaperiode heb je ons bijgestaan om altijd samen met de andere medewerkers van de griffie ons te helpen en ook jij bent in die tijd net als de meeste van ons digitaal vaardiger geworden. Het zal voor de raadsleden en zeker voor diegenen die er langer zitten wel erg wennen worden dat we nooit kunnen zeggen: vraag maar aan Jan Jaspers. Beste Jan, namens ons allemaal heel erg bedankt voor jullie tomeloze inzet, je betrokkenheid en je zorgen. We wensen jou nog een mooie toekomst vol gezondheid. Heel veel geluk. Ga genieten van alles wat er nog op je pad komt. Namens al jouw werkgevers, de gemeenteraad van Helmond en alle burgercommissieleden. De voorzitter: Dank je wel Anja voor de mooie woorden. Met jullie goedvinden zal ik nu ook namens ons allen Jan even toespreken. Dat doe ik ook van het spreekgestoelte. Zo, Jan.

Hoe hebben wij vanavond zo een prachtig afscheid kunnen regelen? Een vergadering waar gewoon alles is wat je maar kunt bedenken, een vol vragenuur, zes insprekers hebben we geregeld, we hebben moties, we hebben van alles geregeld met elkaar, motie vreemd aan de orde van de dag, dus Jan, alle ingrediënten waren er. Ze wilden het reglement van orde misschien nog aan de orde stellen, dus een mooiere laatste vergadering zou je je niet kunnen wensen. Beste Jan, dit is een bijzonder moment. Het is een bijzonder moment voor een bijzondere man. Onze griffier, onze Jan neemt afscheid van dit decor, deze raadzaal, deze gemeenteraad, het college, het openbaar bestuur. Ruim twintig jaar heb jij daar gezeten, naast de burgemeester, tien jaar naast burgemeester Jacobs en bijna tien jaar met mij aan jouw zijde. En ik kan mij indenken, Jan, dat dit moment, het moment van afscheid eigenlijk heel bijzonder voelt. We spraken elkaar vanochtend al en toen zeg ik: hoe sta je nou op op zo een dag? Enerzijds denk ik: het is goed zo. Prima. Hier heb je naar uitgekeken, maar anderzijds is er natuurlijk ook een stukje weemoed. Iets vertrouwds ga je verlaten na twintig jaar. Voor mij voelt het afscheid als het afscheid nemen van een vertrouwde setting die paste als een jas. Zonder veel woorden wisten we precies wat we aan elkaar hadden.

Weet je eigenlijk wel hoeveel raadsvergaderingen jij hier heb bijgewoond? Meer dan 261. Kun je nagaan, 261. En als je dat ook nog vertaald naar het aantal uren, dat is ongekend. Jij bent, en dat zij Anja al, je bent de steun en toeverlaat van onze raad en in het bijzonder van mij als voorzitter. Dreigde ik iets te vergeten, dan attendeerde jij mij daarop. Moest ik iemand anders de schuld geven, dan mocht ik jou daar altijd voor aanwijzen. Jij zorgde voor een vloeiend verloop van de avond. We konden allemaal rekenen op een gedegen voorbereiding van de vergadering, jouw oog voor het proces en de belangrijke details. En zo nodig fluisterde je nog gauw iets in mijn oor. Als ik jou vanuit mijn ooghoek zag bewegen, dan wist ik dat ik weer ergens scherp op moest zijn. En op mijn beurt was ik dan weer scherp als het ging om het tellen van de stemmen. Tellen en getallen, niet jouw sterkste punt, Jan, maar met jouw charme kwam je er eigenlijk altijd wel een beetje mee weg. We gaan even terug in de tijd, Jan, twintig jaar. Twintig jaar terug in de tijd is dat natuurlijk een hele lange tijd.

Op 7 maart, en dat is ook voor ons wel belangrijk, op 7 maart 2002 werd de wet dualisering gemeentebestuur doorgevoerd, 7 maart 2000 2, een wet die de gemeenteraad meer in haar kracht zou zetten, onafhankelijker en sterker in haar controlerende taak zou zetten, op meer afstand van het dagelijks gemeentebestuur en dat was een hele uitdaging na het monistische stelsel van weleer om dat te kunnen veranderen. Twee weken nadat deze wet was aangenomen, en dat was op 21 maart 2002, solliciteerde ene meester J. Jaspers bij de afdeling personeel en organisatie en informatie voor de functie van raadsgriffier. En ja, ik heb zijn brief nog. Die is precies twintig jaar oud. Dus twintig jaar geleden schreef hij, je schreef in die sollicitatiebrief dat je het zogenaamde duale stelsel waarover zoveel te doen was in de media, want in die tijd werd daar heel veel over geschreven, al aan den lijve had meegemaakt bij het Ministerie van Defensie. Daar zijn ze het misschien nu vergeten, maar toen wisten ze al wat dualistisch was. Jij schreef dat je al gewend was om te werken op plekken waar heel veel belangen bij elkaar komen en waar het noodzakelijk is

om tactisch, strategisch en op overtuigende wijze positie te bepalen, schrijft hij allemaal in die brief twintig jaar geleden al. Kortom, jij stond garant voor het voldoen aan alle functie-eisen van een raadsgriffier. Je schreef het ook netjes op en in die mooie taal zoals jij een beetje schrijft. En ja, zo werd Jan de eerste raadsgriffier van de gemeente Helmond. Dat zal altijd blijven, want dat was toen nog geen bekend vak. Je zal altijd de eerste blijven, dus dat heb je twintig jaar volgehouden. Omdat het piepjonge beroep van griffier nog helemaal nieuw was in Nederland was het echt pionieren met de gemeenteraad. De werking van het dualisme moest echt toen ook nog vorm krijgen in de gemeenteraad en dat heb jij, Jan, ongelofelijk integer, gepassioneerd en betrokken opgepakt in het belang van een goed functionerende gemeenteraad, maar ook altijd in het belang van onze inwoners. Jouw stijl laat zich kenmerken als managing by walking around. Zie je hem lopen? Dus als je iets wilde weten dan stapte jij erop af vriendelijk en als altijd de aardigheid zelve. Hierdoor was je ook in de organisatie van onze organisatie een bekend figuur. En, Jan, toen corona uitbrak en iedereen veelal thuis moest werken, heb jij dat heel erg gevonden. Dat paste helemaal niet bij jou.

Het was heel moeilijk om daardoor die menselijke contacten te hebben en die persoonlijke contacten en dat zijn juist jouw kernkwaliteiten. Een van jouw belangrijkste waarden is dat je altijd boven de partijen staat. Dat is dadelijk ook voor de toekomstige griffier ontzettend belangrijk en dan komt altijd het sterkste, Anja zei het al, naar voren, naar jouw favoriete uitspraak: jij bent de enige werknemer van 37 werkgevers, want hier zitten 37 werkgevers en jij bent de enige werknemer. Jouw deur, en dat is even als werkgever, want je was ook werkgever. Nee, wacht even. Jouw deur stond altijd open voor jouw werkgevers, dat zijn deze, waardoor vele raadsleden de afgelopen twintig jaar bij jou op de koffie kwamen, soms voor een vertrouwelijk gesprek, soms gewoon voor raad en steun en soms gewoon om bij te kletsen. En dit maakte van jou dat je altijd van alles op de hoogte was. En je wist ook precies wat er eigenlijk in de Helmondse politiek leefde, maar hij stond wel boven de partijen. Dat zei hij, toch? Nee, dat is gewoon zo. Dat is gewoon zo. Je hebt de afgelopen twintig jaar met de gemeenteraad ook stevige ontwikkelingen meegemaakt en doorgemaakt. Van nieuwe werkwijzen tot inrichten van de griffie, eindeloze discussies.

Soms leek het een soms weg van Echternach, twee passen vooruit en drie weer terug, maar met jouw engelengeduld kwamen er toch een paar stapjes vooruit in het proces. En ook voor jou medewerkers, je bent populair bij medewerkers van het griffieteam. Kwam er bijvoorbeeld een collega uit de organisatie even langs om wat te bespreken, dan zei hij altijd: laat die deur maar open, mijn medewerkers mogen alles horen. En dat ben jij, Jan, ten voeten uit. Je minst favoriete ontwikkeling is toch wel de digitale ontwikkeling. Regelmatig mopper je op alles wat een stekker heeft. Ben ik blij dat ik geen stekker heb. Openbaar, sorry. Ja, sorry Jan, sorry. Iedereen, en iedereen weet het ook, jij zou het liefst alles nog gewoon met papier doen. Ondanks je persoonlijke voorkeur, maar dat moet ik dan wel zeggen, werkte gemeenteraad als zo een ruim zeven jaar volledig digitaal en dat laat dan ook weer zien hoe dienstbaar jij bent naar al deze werkgevers. Ook het doorvoeren van de camera’s hier in deze raadzaal ging niet zonder slag of stoot. Met alle creativiteit heb jij uiteindelijk, wel samen natuurlijk wel met de raad, dit kunnen realiseren en met succes. We kunnen ons toch niet meer voorstellen dat we zouden vergaderen zonder camera’s. Ook ben jij altijd grote voorstander geweest dat de raad in zichzelf investeert, in opleidingen, in het teamgevoel, in ondersteunende faciliteiten.

En onze heisessies staan bekend om een goed inhoudelijk programma, maar ook om de gezelligheid en de verbinding. Jan, je bent bij uitstek zeer sfeergevoelig. Je bent van de consensus en niet van het conflict, voor een griffier een buitengewoon belangrijke eigenschap. Beste Jan, het dienen van de publieke zaak is een eervol beroep, maar nu, na twintig jaar is het tijd om afscheid te nemen van jou als raadsgriffier van de gemeente Helmond. We nemen gelukkig niet helemaal afscheid van jou, want we zullen jou in de organisatie nog een aantal maanden op andere plekken tegengekomen. Beste Jan, aanstaande donderdag nemen we uitgebreid afscheid van jou als raadsgriffier van de gemeente Helmond in het Speelhuis. De stad, de gemeenteraad, de organisatie, wij zijn daar allemaal aanwezig. Het wordt prachtig weer. Het wordt een prachtige receptie. Toch willen wij hier vandaag in deze laatste raadsvergadering met jou als griffier namens ons allen hier even bij stil staan, maar jou ook iets aanbieden. En uiteraard,

uiteraard is dat het beeldje, een beeldje, want wie vertrekt uit deze raad krijgt toch een beeldje. Toch Jan ook? Ja. Maar dit beeldje, dit beeld dat wij nu aan jou geven is het favoriete beeld dat al in onze stad staat op een prominente plaats. Dit beeld is er een miniatuur van en het is bijna de allerlaatste miniatuur wat er is en hij voelt hem al aankomen. Het is de Wolkenjager van Saskia Pfaeltzer. Het beeld staat voor een moment van beweging en het symboliseert de groei van onze stad en de groei in die beweging. Jan, je hebt als griffier onze stad in die beweging enorm gediend. Dank je wel voor wat jij voor ons en onze stad hebt betekent, voor wie je was en een vriend neemt nu vandaag afscheid. Jan, het ga je goed. Dank je wel. De heer Jaspers: Heb je daar twintig jaar voor moeten werken om zo een applaus te krijgen? De voorzitter: Moet je nagaan, als je tien had gedaan dan was het de helft geweest. Nou, Jan. De heer Jespers: Ja, we gaan het toch proberen. Ik zal op voorhand al weggeven, er zit wel wat overlap in. En er zit een overlap in juist omdat we zaken niet op elkaar afgestemd hebben. Dit even vooraf als een voor waarschuwing. Mevrouwen, mijnheren, het is voor mij een memorabel moment. Het is de laatste raadsvergadering voor mij na een lange carrière als raadsgriffier.

Het is de laatste raadsvergadering, maar het is de eerste keer dat ik in een officiële raadsvergadering het woord voor. Ik heb het niet uitgerekend, dat heeft de burgemeester wel gedaan, hoeveel raadsvergaderingen het de afgelopen twintig jaar zijn geweest, maar ik ging uit van ongeveer elf per jaar en dan kwam ik uit op 220, dus een beetje naar boven afgerond kom je op 261 uit, maar gevoegd bij de vergaderingen van de raadscommissie, het presidium, het seniorenconvent, het fractievoorzittersoverleg, de rekenkamercommissie, het auditcomité en de rekenkamer, en dan noem ik een aantal losse vergaderingen niet, dan loopt de teller nog sneller omhoog en dan zit je al gauw op een enkele duizenden vergaderingen die hier in dit gebouw zijn doorgebracht. En toch, als ik terugkijk is de tijd wel heel snel gegaan. Ik weet nog als de dag van gister, alhoewel ik er wel bij moet zeggen dat ik niet meer wist wat ik geschreven had in die brief, maar ik weet nog wel als de dag van gisteren dat ik ben begonnen op 1 juli 2002 en op dezelfde dag als Fons Jacobs is gestart als burgemeester. Dat was wel een verschil. Fons Jacobs was al burgemeester geweest in een andere gemeente en ik begon als griffier in een nieuwe functie, een nieuwe functie die speciaal in het leven is geroepen niet voor mij, maar om de raad beter te ondersteunen.

De raad kreeg een adviseur in de vorm van een griffier en verder was de inhoud niet specifiek omschreven. De gemeentewet gaf toen aan dat de raad de griffier benoemd en tevens bevoegd is de griffier te schorsen en te ontslaan en het voorstel was opgenomen dat de griffier de raad en de door de raad ingestelde commissies terzijde staat bij de uitoefening van hun taak. En als ik eraan terugdenk, denk ik: dat is niet een echt uitgebreide omschrijving van de taken van een griffier. Het was in de beginjaren dan ook een zoektocht voor de raad, voor het college, voor de ambtelijke organisatie, maar zeker ook voor de griffier op welke wijze invulling kon worden gegeven aan het mooie ambt van griffier. Het was een prachtige pionierstijd. De griffies waren en zijn in elke gemeente op een andere wijze ingericht. Er zijn de eenpitters, er zijn de procedurele griffiers, er zijn de procesmatige griffiers, er zijn die beperkt in omvang en er zijn griffies die fors van omvang zijn. En in Helmond hebben we de Helmondse griffie net zoals wij het Helmondse vergadermodel hebben. Het Helmondse vergadermodel hebben. Mijn uitgangspunt is altijd geweest: de griffie werkt binnen de door de raad gestelde kaders. Je ziet dan ook in de evolutie in de afgelopen jaren. De taken en de omvang van de griffie zijn in de afgelopen jaren zeker veranderd.

En is het eindpunt bereikt van de ontwikkeling van de griffie? Ik denk dat dat zeker niet het geval is. Ik denk, sterker nog, dat zelfs de griffie weer aan het begin staat. Het is heel goed geweest dat de raad vorig jaar het besluit heeft genomen om een onderzoek in te stellen naar de toekomstbestendigheid van de raad en als afgeleide daarvan naar de toekomstbestendigheid van de raadsgriffie. De uitkomst daarvan van de onderzoeken van ‘…’ en Jasper Loods laten zien dat de raad en de griffie zich verder kunnen voorbereiden op de toekomst. Er is een verbeterslag te maken in advisering en

ondersteuning van de raad en de tijd is er nu rijp voor dat ook de raad kan doorpakken op de wijze waarop zij de komende jaren wil worden ondersteund en ik ben blij dat ik aan die ontwikkeling een bescheiden bijdrage heb kunnen leveren. Ik gun het de raad dat hij de griffie krijgt die hij verdient. Ik gun het de raad dat hij de griffie krijgt die hij verdient. Een woord van dank aan u, mijn werkgevers, dat ik de afgelopen jaren uw griffier heb moge zijn. Een woord van dank aan de waarnemend voorzitter van de raad die mij zojuist heeft toegesproken en een groot woord van dank aan de voorzitter van de raad en het is een voorrecht geweest om met de voorzitter te kunnen en te mogen samenwerken, met plezier en inzet heb ik het gedaan. Het werken in een publieke omgeving is inspirerend. Het is inspirerend omdat op die wijze een bijdrage kan worden geleverd aan de maatschappij, aan de burger en meer in het bijzonder, de Helmondse burger en ik zou het zo weer overdoen, maar dan anders en dat de kennis van de afgelopen jaren dan op een andere wijze zou worden ingezet. Dames en heren, het was mij een eer om voor u te mogen werken. Sluiting De voorzitter: Dank u wel. Mooi gesproken. Wij zullen dit nog overdoen aanstaande donderdag tijdens de receptie. Dan gaan we er nog een keer bij stilstaan, maar dan met een breder publiek en ik zal voor nu zeggen: dank je wel voor deze vergadering.

Met uw goedvinden zou ik hier de vergadering willen beëindigen en dan volgende week weer de resterende agendapunten te willen behandelen. Ik eindig deze vergadering. Dank u wel.