Verordening WMO 2015 en Jeugdhulp 2027 NIEUW
Tekst van het document
Onderwerp: Raadsbesluit Verordening Wmo 2015 en Jeugdwet 2027 Zaaknr: Z26 269072 Documentnr: D1030623 RAADSBESLUIT Heiloo Raadsbesluit De raad van de gemeente Heiloo: gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders d.d. 17 november 2026; gezien het advies van de raadscommissie d.d. 1 december 2026; gelet op het bepaalde in: 1. de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1 van de Jeugdwet; 2. de artikelen 2.1.3, 2.1.4, 2.1.4a, 2.1.5, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6 en 2.6.6, eerste lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; en 3. artikelen 147 en 149 van de Gemeentewet; overwegende, a. dat de gemeente op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet gehouden is om zo goed mogelijke ondersteuning en hulp aan volwassenen en jeugdigen te bieden; b. dat het in het kader van de doorontwikkeling van Welzijn, Zorg en Jeugdhulp wenselijk is om de ondersteuning in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdhulp in het kader van de Jeugdwet, alsmede aanverwante onderwerpen die deze dienstverlening raken en waar gemeentelijk beleid op is ontwikkeld, zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen; c.
deze afstemming het best tot uitdrukking komt in een gezamenlijke verordening voor beide hiervoor genoemde wetten; overwegende dat de uitvoering van de Participatiewet, Wet schuldhulpverlening, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen uitgevoerd wordt door werkorganisatie Zaffier. Zaffier legt over deze onderdelen aparte verordeningen aan u voor. De gemeentelijke regels op het gebied van de Jeugdwet en de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 leggen we vast in één verordening. b e s l u i t: de Verordening Wmo 2015 en Jeugdwet gemeente Heiloo 2027 vast te stellen. Artikel 1. Begrippen Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader omschreven zijn hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet, de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wet maatschappelijke ondersteuning 2015), de Wet passend onderwijs, de Algemene wet bestuursrecht (Algemene wet bestuursrecht) en de Gemeentewet. In deze Verordening wordt verder verstaan onder: - 2 - 1. Aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die onder verantwoordelijkheid van het college gehouden is een algemene voorziening of maatwerkvoorziening te leveren; 2.
Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die in de reguliere samenleving verkrijgbaar is en waarvan, gelet op de omstandigheden, aannemelijk is dat de belanghebbende daarover ook zonder beperkingen kan beschikken. De voorziening is qua aard en prijs gebruikelijk en kan financieel worden gedragen met een inkomen op minimumniveau; 3. Algemene voorziening: een aanbod van diensten, activiteiten of ondersteuning dat zonder voorafgaand individueel onderzoek en zonder individueel besluit toegankelijk is voor personen die behoren tot de doelgroep van deze verordening zoals bedoeld in artikel 7 van deze verordening. 4. Basisjeugdhulp: ondersteuning als bedoeld in artikel 8 van deze verordening, gericht op ondersteuning aan jeugdigen en hun ouders bij opvoed- en opgroeivragen, ter bevordering van de ontwikkeling en zelfredzaamheid van de jeugdige en het voorkomen van zwaardere of specialistische jeugdhulp; 5. Belanghebbende: inwoner aan wie een maatwerkvoorziening is verstrekt of door of namens wie een melding en/of aanvraag is gedaan: a. een jeugdige en/of diens ouder(s) zoals bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet voor zover de jeugdige woonplaats als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet heeft in de gemeente Heiloo; b.
een cliënt zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en artikel 2.3.2, eerste lid Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, die ingeschreven staat in de Basisregistratie personen van de gemeente Heiloo. 6. Bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 7. Budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (persoonsgebonden budget ) ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 8. Cliëntondersteuning: onafhankelijke cliëntondersteuning zoals bedoeld in artikel 1.1.1 eerste lid van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 9. Financiële tegemoetkoming: een financiële tegemoetkoming in de kosten die los van het inkomen en gebaseerd op de werkelijke kosten tot een maximum wordt verstrekt en waarvoor geen eigen bijdrage verschuldigd is; 10. Formele persoonsgebonden budget -ondersteuning: ondersteuning die wordt ingekocht met een persoonsgebonden budget en die wordt geleverd door een persoon of organisatie als bedoeld in artikel 40 van deze verordening. 11. Gemachtigde: Een derde of een vertegenwoordiger die de belanghebbende conform artikel 2:1 tweede lid van de Algemene wet Bestuursrecht bijstaat bij het indienen van een melding of aanvraag.
Voor vertegenwoordiging geldt dat het college een schriftelijke machtiging wordt overlegd; 12. Hoofdverblijf: woonruimte bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de Belanghebbende zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en op welk adres de Belanghebbende in de gemeentelijke basisregistratie personen staat ingeschreven of zal staan ingeschreven, dan wel het feitelijk woonadres; - 3 - 13. Hulpvraag: behoefte van een belanghebbende aan ondersteuning bij opgroei- en opvoedproblemen als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de jeugdwet of de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 14. iJw: door het Zorginstituut beheerde standaarden als bedoeld in artikel 2.15, derde lid, van de Jeugdwet bestaande uit bedrijfsregels, berichtenstandaarden en berichtspecificaties, overeenkomstig artikel 1, van de Regeling Jeugdwet; 15. Informele persoonsgebonden budget -ondersteuning: ondersteuning die wordt ingekocht met een persoonsgebonden budget en die wordt geleverd door een persoon als bedoeld in artikel 41 van deze verordening. 16. Maatwerkvoorziening: a. Jeugdhulp als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet en artikel 9 van deze verordening; b. een maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en artikel 10 van deze verordening; 17.
Mantelzorg: onbetaalde hulp vanuit het sociaal netwerk zoals bedoeld in artikel 1.1.1, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 18. Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college; 19. Onderzoeksverslag: plan ter ondersteuning van de belanghebbende; a. het hulpverleningsplan als bedoeld in artikel 1.1 en artikel 4.1.3 van de Jeugdwet, b. het persoonlijk plan zoals bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; c. het onderzoeksverslag als bedoeld in artikel 21 van deze verordening; 20. Pgb-beheerder: een persoon die de belangen van de budgethouder behartigt en de aan een persoonsgebonden budget verbonden taken uitvoert, indien de belanghebbende ondersteuning heeft (of wenst te ontvangen) in de vorm van een persoonsgebonden budget; 21. Pgb -plan: plan als bedoeld in artikel 38 van deze verordening. 22. Schriftelijk: vastgelegd in een leesbare en duurzame vorm, waaronder mede wordt verstaan een bericht dat per brief, per elektronische post of langs elektronische weg via een door of namens het college aangewezen digitaal communicatiemiddel wordt gedaan; 23. Sociaal Medische Indicatie: een tijdelijke voorziening voor kinderopvang vanwege sociaal-medische omstandigheden als bedoeld in artikel 69 van deze verordening. 24.
Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de belanghebbende een sociale relatie onderhoudt; 25. Sociaal Team: het door het college aangewezen multidisciplinaire team dat, onder verantwoordelijkheid en namens het college, belast is met de uitvoering van bij of krachtens deze verordening opgedragen taken, waaronder het bieden van preventieve en vraaggerichte ondersteuning, het onderzoeken van hulpvragen en het voorbereiden en coördineren van ondersteuning; 26. Regievoerder: de door het college aangewezen persoon of instantie die belast is met het voeren van procesregie over de uitvoering van ondersteuning, waaronder de afstemming tussen betrokken partijen en het toezien op samenhang, voortgang en doelrealisatie; - 4 - 27. Spoedeisend: als bedoeld in artikel 2.3.3 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en het betreft niet uitstelbare zorg, waarbij de consequentie van uitblijvende zorg binnen 24 tot 48 uur aantoonbaar of aannemelijk zal leiden tot onaanvaardbare gezondheids- en/of veiligheidsrisico’s voor de belanghebbende; 28. Voorliggende voorziening: iedere wettelijke of publieke voorziening, dienst, regeling of aanspraak die voor de inwoner beschikbaar is en waarmee geheel of gedeeltelijk kan worden voorzien in de behoefte waarvoor op grond van deze verordening ondersteuning wordt gevraagd. Artikel 2.
Reikwijdte Verordening Deze verordening bevat regels voor de toegang tot en de verstrekking van voorzieningen op grond van de Jeugdwet en de Wet en maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wet maatschappelijke ondersteuning 2015) en voor Sociaal Medische Indicatie voor zover de gemeente hiervoor verantwoordelijk is. Artikel 3. Nadere regels 1. Het college stelt in een financieel besluit de hoogte vast van: a. de mantelzorgwaardering; b. tegemoetkomingen voor regionaal vervoer; c. verhuiskosten; d. een sportvoorziening; e. het bezoekbaar maken van een woning. 2. Het college stelt nadere regels vast over de uitvoering van de sociaal-medische indicatie als bedoeld in artikel 69 van deze verordening. Deze regels hebben in ieder geval betrekking op: a. de doelgroep; b. de beoordelingscriteria; c. de aanvraag- en besluitvormingsprocedure; d. de duur en omvang van de voorziening; e. de hoogte van de tegemoetkoming en eventuele ouderbijdrage; en f. de voorwaarden voor toekenning, verlenging, wijziging en beëindiging. 3. Het college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot: a. de wijze waarop het college uitvoering geeft aan de in deze verordening opgenomen beoordelingscriteria; b. de invulling van beleid rondom mantelzorgwaardering; c. de samenwerking tussen en aansluiting op onderwijs en jeugdhulp als bedoeld in artikel 49 derde lid van deze verordening; d.
de uitvoering van toezicht en handhaving; e. de invulling van maatwerkvoorzieningen naar aanleiding van wijzigingen in landelijke wet- en regelgeving. - 5 - Artikel 4. Verantwoordelijkheid op grond van de Jeugdwet 1. Het college is verantwoordelijk voor de uitvoering en bekostiging van jeugdhulp als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet aan een belanghebbende die op grond van artikel 1.1 Jeugdwet de woonplaats heeft in de gemeente Heiloo. Artikel 5. Verantwoordelijkheid op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 1. Het college is verantwoordelijk voor de uitvoering en bekostiging van maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 1.1.1 Wet maatschappelijke ondersteuning aan een belanghebbende de ingezetene is van gemeente Heiloo. 2. Als uitgangspunt geldt de inschrijving in de Basisregistratie Personen. Indien de feitelijke woonsituatie hiervan afwijkt, is de feitelijke hoofdverblijfplaats doorslaggevend. 3. Tijdelijk verblijf buiten de gemeente leidt niet tot wijziging van deze verantwoordelijkheid, tenzij sprake is van duurzame vestiging in een andere gemeente. 4. In afwijking van het voorgaande geldt voor beschermd wonen en maatschappelijke opvang dat de verantwoordelijkheid voor de uitvoering en bekostiging wordt bepaald overeenkomstig artikel 1.2.1 onder b en c van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.
In dat geval is de gemeente waar de persoon zich meldt verantwoordelijk voor het bieden van beschermd wonen of maatschappelijke opvang. Artikel 6. Vaststelling verantwoordelijkheid en continuïteit van zorg 1. Het college stelt bij een hulpvraag vast welke gemeente verantwoordelijk is op basis van het gestelde in artikel 4 en 5 van deze verordening. 2. Indien sprake is van onduidelijkheid of een geschil over de in artikel 4 en 5 van deze verordening genoemde verantwoordelijkheid, treedt het college in overleg met de andere betrokken gemeente(n) om tot een gezamenlijke vaststelling te komen. De ondersteuning aan de belanghebbende wordt indien van toepassing gedurende dit overleg voortgezet 3. Bij wijziging van de verantwoordelijke gemeente draagt het college zorg voor een zorgvuldige overdracht, waarbij de continuïteit van de ondersteuning wordt gewaarborgd. - 6 - Hoofdstuk 2. De vormen van hulp (Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015) Artikel 7. Algemene voorzieningen 1. De volgende voorzieningen worden gezien als algemene voorzieningen en zijn in ieder geval vrij toegankelijk: a. informatie en advies; b. voorlichting, trainingen en cursussen; c. jeugdgezondheidszorg; d. jeugd- of schoolmaatschappelijk werk; e. jeugd- en jongerenwerk; f. kortdurende ambulante opgroei- en opvoedondersteuning; g. laagdrempelige steunpunten mentale gezondheid; h. welzijnswerk; i.
cliëntondersteuning; j. advies- en meldpunten. Artikel 8. Basisjeugdhulp 1. Basisjeugdhulp is toegankelijk zonder voorafgaand individueel onderzoek en/of besluit. 2. In aanvulling op het eerste lid vindt toegang tot basisjeugdhulp plaats na beoordeling door de gemeentelijke toegang, waarbij wordt vastgesteld of de hulpvraag passend en toereikend kan worden beantwoord met basisjeugdhulp. 3. Binnen de gemeente wordt basisjeugdhulp in ieder geval uitgevoerd door; a. jeugdhulpmedewerkers; b. jeugd- en gezinscoaches. 4. Basisjeugdhulp verleend door een jeugdhulpmedewerker als bedoeld in artikel 8 vierde lid onder a van deze verordening, kan in aanvulling op artikel 8 tweede lid van deze verordening ook door een huisarts worden ingezet. 5. Basisjeugdhulp wordt ingezet indien de hulpvraag kan worden beantwoord door ondersteuning die: a. preventief en licht van aard is; b. aansluit bij de eigen kracht van de jeugdige en de ouders; c. geen (hoog)specialistische of intensieve jeugdhulp vereist; en d. passend is binnen het door de gemeente georganiseerde aanbod. - 7 - 6. Basisjeugdhulp kan onder meer bestaan uit: a. informatie, advies en consultatie; b. kortdurende begeleiding of ondersteuning; c. opvoed- en gezinsondersteuning; d. signalering en vroegtijdige interventie; e. afstemming en samenwerking met onderwijs, kinderopvang en andere betrokken partners. 7.
Indien tijdens of na de inzet van basisjeugdhulp blijkt dat deze onvoldoende toereikend is om de hulpvraag te beantwoorden, beoordeelt het college of een onderzoek naar een maatwerkvoorziening op grond van deze verordening noodzakelijk is. Artikel 9. Maatwerkvoorziening op grond van de Jeugdwet Onder maatwerkvoorzieningen op grond van de Jeugdwet vallen in ieder geval de door of namens het college ingekochte vormen van: 1. Jeugdhulp zonder verblijf; a. Ondersteuningsgericht Individueel Licht; b. Ondersteuningsgericht Individueel Midden; c. Ondersteuningsgericht Individueel Zwaar; d. Ondersteuningsgericht Groep Licht; e. Ondersteuningsgericht Groep Midden; f. Ondersteuningsgericht Groep Zwaar; g. Herstelgericht Individueel Medicatiecontrole; h. Herstelgericht Individueel Licht; i. Herstelgericht Individueel Midden; j. Herstelgericht Individueel Zwaar; k. Herstelgericht Groep Licht; l. Herstelgericht Groep Midden; m. Herstelgericht Groep Zwaar; n. Herstelgericht Individueel GGZ; o. Herstelgericht Individueel Hoogspecialistische-GGZ; p. Herstelgericht Individueel Forensische Psychiatrie; q. Herstelgericht Dagbehandeling GGZ; r. Hulp bij Ernstige Dyslexie (Diagnostiek); s. Hulp bij Ernstige Dyslexie (Behandeling); t. Consultatie; u. Ambulant Crisishulpverlening. - 8 - 2. Jeugdhulp met verblijf a. Behandelgroepen; b. Drie-milieusvoorziening; c. Klinische Jeugd-GGZ(besloten); d.
Klinische Jeugd-GGZ(gesloten); e. Logeren; f. Pleegzorg; g. Gezinshuizen; h. Fasehuizen; i. Zelfstandigheidstraining/Kamertrainingscentrum(KTC); j. Pleegzorg crisis (ondersteuningsgericht); k. Crisisopvang Wonen (ondersteuningsgericht); l. Crisisopvang Behandelen (Herstelgericht); m. Deeltijdpleegzorg. 3. Vervoersvoorziening als bedoeld in artikel 48 van deze Verordening. Artikel 10. Maatwerkvoorzieningen op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 Onder maatwerkvoorzieningen op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 vallen in ieder geval de door of namens het college ingekochte vormen van: 1. Begeleiding a. Zelfstandig & veilig wonen, basis b. Zelfstandig & veilig wonen, basis plus c. Zelfstandig & veilig wonen, intensief d. Zinvolle dag invulling, basis e. Zinvolle dag invulling, basis plus f. Zinvolle dag invulling, intensief g. Vervoer van en naar Zinvolle dag invulling (regulier of met rolstoel) h. Kortdurend verblijf (Logeren) 2. Beschermd Thuis a. Toezicht regulier b. Toezicht complex c. Zelfstandig & veilig wonen, basis d. Zelfstandig & veilig wonen, basis plus e. Zelfstandig & veilig wonen, intensief f. Zinvolle dag invulling, basis g. Zinvolle dag invulling, basis plus h. Zinvolle dag invulling, intensief i. Vervoer zonder rolstoel j. Vervoer met rolstoel - 9 - 3. Bescherm Wonen a. Beschermd wonen 1 b. Beschermd wonen 2 c.
Beschermd wonen 3 d. Dagbesteding basis, zonder vervoer e. Dagbesteding basis, met vervoer rolstoel f. Dagbesteding basis, met vervoer zonder rolstoel g. Dagbesteding intensief zonder vervoer h. Dagbesteding intensief met vervoer rolstoel i. Dagbesteding intensief met vervoer zonder rolstoel 4. Huishoudelijke ondersteuning; 5. Rolstoelvoorzieningen; 6. Woonvoorzieningen; 7. Vervoersvoorzieningen; 8. Maatschappelijke opvang en Safehouse Hoofdstuk 3. Toegang tot Jeugdhulp en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 Artikel 11. Toegang tot Jeugdhulp en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 via de gemeente: 1. Een hulpvraag kan door of namens een belanghebbende rechtstreeks worden gemeld bij het college door de belanghebbende of diens vertegenwoordiger met toestemming. Dit kan fysiek, schriftelijk of telefonisch. 2. Het college informeert de belanghebbende en/of zijn vertegenwoordiger dat zijn persoonsgegevens verwerkt worden. Tenzij er sprake is van een uitzondering waaronder: a. het voorkomen van ernstig nadeel in het kader van verplichte zorg; b. een belanghebbende (16+) weloverwogen te kennen geeft hulp te willen zonder toestemming van bijvoorbeeld ouder(s) met wettelijk gezag of een voogd als wettelijk vertegenwoordiger. 3. Het college bevestigt schriftelijk per post of digitaal de ontvangst van de melding. - 10 - 4.
Het college stelt de identiteit van de belanghebbende vast; a. Bij een melding op grond van de Jeugdwet verifieert het college het burgerservicenummer van de belanghebbende. Deze verificatie vindt in beginsel plaats aan de hand van de Basisregistratie Personen (BRP). Indien dit noodzakelijk is voor een zorgvuldige uitvoering van de Jeugdwet, kan het college de belanghebbende of diens wettelijk vertegenwoordiger verzoeken een geldig identiteitsdocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage te verstrekken. b. Bij een melding op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 toont de belanghebbende een geldig identiteitsdocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage. Deze inzage kan fysiek plaatsvinden of via een beeldverbinding. 5. Het college informeert de belanghebbende en/of zijn vertegenwoordiger voorafgaand aan het onderzoek over: a. de gang van zaken bij het onderzoek; b. diens rechten en plichten; c. de mogelijkheid om gebruik te maken van kosteloze en onafhankelijke cliëntondersteuning, waarbij het belang van de Belanghebbende het uitgangspunt is; d. de mogelijkheid om een persoonlijk plan (zoals bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015) of familiegroepsplan (zoals bedoeld in de Jeugdwet) op te stellen en deze binnen zeven dagen na de melding te overhandigen; e.
de vervolgstappen in het proces 6. De belanghebbende heeft eerst een verkennend gesprek. Dit gesprek is onderdeel van het onderzoek en is gericht op; a. het verkennen van de hulpvraag en; b. het onderzoeken van de mogelijke oplossingen in eigen kracht, algemene- en voorliggende voorzieningen. 7. Wanneer blijkt dat het verkennend gesprek niet direct oplossing biedt voor de hulpvraag van de belanghebbende, volgt een onderzoek als bedoeld in artikel 2.3 Jeugdwet of 2.3.2 Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 8. Indien het college vaststelt dat er sprake is van een spoedeisende situatie als bedoeld in artikel 1 zevenentwintigste lid van deze verordening, dan treft het college zo spoedig mogelijk een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek. - 11 - Artikel 12. Toegang tot jeugdhulp via een medische verwijzer 1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp in de vorm van een individuele voorziening na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar een aanbieder. Het college hanteert hierbij de volgende voorwaarden: a. er is sprake van een gecontracteerde aanbieder; b. er is sprake van een geldige verwijzing met datum, naam en AGB-code van de arts, de naam en AGB-code van de praktijk of instelling waaraan de arts is verbonden, en de handtekening van de arts; c.
de aanbieder houdt zich aan de door de verwijzer genoemde Hulpvraag en ondersteuningsbehoefte en; d. de aanbieder beoordeeld de hulpvraag volgens de stappen van het onderzoek als genoemd in artikel 19 van deze verordening en houdt zich bij de boordeling aan de afspraken die hierover met de gemeente zijn gemaakt in het kader van de contract- of subsidieafspraken, e. er is geen sprake van dubbele inzet van jeugdhulp voor dezelfde ondersteuningsvraag binnen de levensgebieden. 2. Het college kan steekproefsgewijs of indien daar aanleiding voor is controle uitvoeren op de verwijzing en/of de beoordeling door de aanbieder. 3. Indien uit de controle als bedoeld in het tweede lid blijkt dat niet wordt voldaan aan de eisen van deze verordening of de contractuele afspraken, kan het college besluiten geen jeugdhulp of een andere passende vorm van jeugdhulp in te zetten. Van een dergelijke situatie is in ieder geval sprake indien: a. de verwijzing niet voldoet aan de gestelde eisen; b. de beoordeling of inzet van jeugdhulp niet overeenkomstig deze Verordening plaatsvindt; c. de jeugdhulp niet noodzakelijk, passend of doelmatig is; d. sprake is van dubbele inzet of financiering; of e. een voorliggende, algemene voorziening of eigen kracht toereikend is. 4.
Als jeugdigen worden verwezen naar een jeugdhulpaanbieder waarmee het college geen contract- of subsidierelatie heeft, kan het college de aanvraag weigeren indien passende alternatieven beschikbaar zijn bij gecontracteerde aanbieders. 5. Het college kent de individuele voorziening toe op basis van een verzoek tot zorgtoewijzing, dat door de betrokken aanbieder wordt ingediend volgens de geldende iJw-standaarden. - 12 - Artikel 13. Toegang tot jeugdhulp via het onderwijs voor Ernstige Dyslexie (ED) 1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door het basisonderwijs voor onderzoek naar en vaststelling van Ernstige Dyslexie (ED), indien is voldaan aan de volgende voorwaarde: a. er is sprake van een ernstige en hardnekkige lees- en/of spellingsachterstand; b. de jeugdige heeft onderwijs en ondersteuning ontvangen op ondersteuningsniveau 1, 2 en 3, overeenkomstig het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling, versie 3.0 of een latere versie; c. de geboden ondersteuning is aantoonbaar intensief en effectief geweest en voldoet aan de kenmerken van goed onderwijs; d. de jeugdige behaalt, ondanks de geboden ondersteuning, op ten minste drie opeenvolgende hoofdmeetmomenten zeer lage leesscores; e. de school onderbouwt de ernst en hardnekkigheid van de problematiek in het leerlingdossier. 2.
Aanvullende voorwaarden met betrekking tot de diagnostiek en behandeling van Ernstige Dyslexie (ED) zijn uitgewerkt in artikel 52 van deze Verordening. Artikel 14. Toegang tot Jeugdhulp via het justitieel kader 1. Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp die door een gecertificeerde instelling noodzakelijk wordt geacht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel, dan wel noodzakelijk wordt geacht in verband met de tenuitvoerlegging van een machtiging gesloten jeugdhulp. 2. Het college zorgt eveneens voor de inzet van jeugdhulp die noodzakelijk wordt geacht door de rechter, het openbaar ministerie, de selectiefunctionaris, de inrichtingsarts, of de directeur van een justitiële jeugdinrichting, bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing of de uitvoering van een jeugdreclasseringsmaatregel. 3. Indien de gecertificeerde instelling jeugdhulp noodzakelijk acht bij een aanbieder waarmee het college geen contract- of subsidierelatie heeft, treden het college en de instelling in overleg met als doel te onderzoeken of passende ondersteuning kan worden geboden door een aanbieder waarmee het college wél een contract- of subsidierelatie heeft. Als dit niet mogelijk is, maken partijen afspraken over de in te zetten jeugdhulp en de bijbehorende aanbieder 4.
Als het overleg niet leidt tot overeenstemming, besluit het college over de inzet van de door de gecertificeerde instelling noodzakelijk geachte jeugdhulp. Hierbij betrekt het college het standpunt van de gecertificeerde instelling. Artikel 15. Toegang tot Jeugdhulp via Veilig Thuis 1. Veilig Thuis kan, in het kader van zijn wettelijke taak, spoedeisende jeugdhulp inzetten ter waarborging van de directe veiligheid van de belanghebbende of diens omgeving. - 13 - 2. Veilig Thuis stelt de spoedeisendheid vast. Daarbij beoordeelt Veilig Thuis of sprake is van een situatie waarin onmiddellijke inzet van jeugdhulp noodzakelijk is. De inzet van spoedeisende jeugdhulp is tijdelijk en beperkt van aard, en wordt afgestemd op de aard en ernst van de situatie. 3. Veilig Thuis maakt bij de inzet van jeugdhulp in beginsel gebruik van het door of namens het college gecontracteerde aanbod, tenzij dit gelet op de spoedeisendheid of de aard van de situatie niet mogelijk of niet passend is. 4. Veilig Thuis betrekt en informeert het college, vertegenwoordigd door het sociaal team, zo spoedig mogelijk en voor zover dit noodzakelijk is voor een doelmatige en samenhangende inzet van ondersteuning. 5. De inzet van overige, niet-spoedeisende jeugdhulp geschiedt door het college of andere wettelijk bevoegde verwijzers, met inachtneming van deze verordening. Artikel 16.
Toegang tot beschermd wonen en beschermd thuis, maatschappelijke opvang of safehouse. Een melding voor behoefte aan beschermd wonen, maatschappelijke opvang of een Safehouse; a. wordt ingediend bij centrumgemeente Alkmaar of; b. wordt doorgestuurd naar de centrumgemeente Alkmaar op basis van de doorzendplicht als bedoeld in artikel 2:3 Algemene wet bestuursrecht. Hoofdstuk 4. Onderzoek Artikel 17. Algemene bepalingen onderzoek 1. Het sociaal team voert namens het college in samenspraak met de belanghebbende binnen zes (6) weken na de melding van de hulpvraag een onderzoek uit in het kader van de Jeugdwet en/of Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2. Voor of tijdens het onderzoek verschaft de belanghebbende en/of zijn vertegenwoordiger medewerking en verschaft aan het college alle gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover de belanghebbende op dat moment redelijkerwijs beschikking kan krijgen. 3. Het college is bevoegd om voor zover dit van belang is voor het onderzoek, degene namens wie een melding is gedaan, of als nodig diens relevante huisgenoten en/of familieleden op een door het college te bepalen plaats en tijdstip op te roepen om in persoon te verschijnen en te bevragen. - 14 - 4.
Voor zover het college het nodig acht om het onderzoek volledig en zorgvuldig uit te voeren, kan informatie ingewonnen worden bij derden. De belanghebbende en/of diens vertegenwoordiger worden hierover geïnformeerd. Daarbij handelt het college overeenkomstig de Algemene verordening gegevensbescherming (Avg) en de Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming. 5. Het college informeert de belanghebbende en/of diens vertegenwoordiger tijdens het onderzoek, bedoeld in artikel 17 eerste lid van deze verordening op begrijpelijke wijze over de mogelijke verstrekkingsvormen van een maatwerkvoorziening. Artikel 18. Deskundigheid en Advisering 1. Het college zet voor onderzoek in het kader van de Jeugdwet de benodigde specifieke deskundigheid in; onderzoek wordt uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van SKJ- of BIG-geregistreerde professionals. 2. Het college kan een onafhankelijke instantie geanonimiseerd om (medisch) advies vragen, zonder toestemming van belanghebbende of diens vertegenwoordiger. 3. Indien de beoordeling van de hulpvraag specifieke (medische) deskundigheid vereist, kan het college, voor zover noodzakelijk voor een zorgvuldig onderzoek, een externe deskundige verzoeken onderzoek te verrichten en/of advies uit te brengen. De belanghebbende en/of diens vertegenwoordiger worden hierover geïnformeerd.
Daarbij handelt het college overeenkomstig de Algemene verordening gegevensbescherming (Avg) en de Uitvoeringswet Algemene verordening gegevensbescherming. Artikel 19. Onderzoek binnen de Jeugdwet 1. Het college voert één of meer gesprekken met de belanghebbende; 2. Er is geen gesprek als bedoeld in artikel 19 eerste lid van deze verordening nodig in de volgende situaties: a. Er is sprake van een spoedeisende situatie als bedoeld in artikel 1 zevenentwintigste lid van deze verordening. Het college zorgt zo snel mogelijk voor een tijdelijke passende voorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek, of; b. Indien in overleg met de belanghebbende wordt afgezien van het gesprek of; c. Er is sprake van een verwijzing als bedoeld in artikel 12,13, 14 en 15 van deze verordening of; d. Er sprake van een verzoek tot verlenging of wijziging door een jeugdhulpaanbieder als bedoeld in artikel 26 van deze verordening. 3. Het college onderzoekt; a. de hulpvraag, waarbij kan worden meegewogen: i. wat de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugdige of ouder zijn; ii. de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie; - 15 - b. of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouder(s) of adoptie gerelateerde problemen; en c.
welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren, waarbij de ernst van de problematiek en de gebruikelijke hulp wordt meegewogen; d. in hoeverre de eigen kracht toereikend is om zelf de benodigde hulp en ondersteuning te kunnen bieden volgens de genoemde criteria in artikel 29 van deze verordening. e. in hoeverre een voorziening als bedoeld in artikel 1.2 Jeugdwet, een algemeen gebruikelijke of algemene voorziening of basisjeugdhulp toereikend is; f. in hoeverre hulp op groepsbasis kan worden ingezet; g. in hoeverre de benodigde aanvullende jeugdhulp: i. zo goed mogelijk wordt afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs en maatschappelijke ondersteuning en ii. daarbij zo goed mogelijk rekening wordt gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouder(s). Artikel 20. Onderzoek in het kader van Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 1. Het college verricht, naar aanleiding van een melding en met inachtneming van een eventueel door de belanghebbende ingediend persoonlijk plan, een onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.
Het college voert, naar aanleiding van een melding, een gesprek met de belanghebbende en/of diens vertegenwoordiger. - 16 - 3. Er is geen gesprek als bedoeld in artikel 20 tweede lid van deze verordening nodig in de volgende situaties: a. Er is sprake van een spoedeisende situatie als bedoeld in artikel 1 zevenentwintigste lid van deze verordening. Het college zorgt zo snel mogelijk voor een tijdelijke passende voorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek, of; b. Indien in overleg met de belanghebbende wordt afgezien van het gesprek. 4. In het kader van het onderzoek, bedoeld in artikel 20 eerste lid van deze verordening beoordeelt het college in ieder geval: a. of de ondersteuning waarop de melding betrekking heeft, valt onder de reikwijdte van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; b. of het college bevoegd en verantwoordelijk is voor de afhandeling van de melding op grond van artikel 1.2.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; c. welke ondersteuning naar aard en omvang minimaal noodzakelijk is om de belanghebbende in staat te stellen te groeien naar of te beschikken over voldoende zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, binnen een veilige leefomgeving; d.
op welke wijze de ondersteuning wordt afgestemd met andere voorzieningen of interventies, zowel binnen als buiten het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, waarbij wordt voorkomen dat sprake is van dubbele inzet, dubbele financiering of substitutie van wettelijke voorzieningen. Artikel 21. Onderzoeksverslag 1. Het college stelt na afloop van het onderzoek een onderzoeksverslag op en verstrekt dit schriftelijk aan de belanghebbende dan wel diens vertegenwoordiger. 2. Het eventueel opgemaakte familiegroepsplan en/of persoonlijke plan maakt onderdeel uit van het onderzoeksverslag. 3. Het onderzoeksverslag bevat tenminste de volgende onderdelen; a. de hulpvraag van de belanghebbende b. van welke maatwerkvoorziening(en) (al) gebruik wordt gemaakt en/of; c. voor welke maatwerkvoorziening(en) de belanghebbende een aanvraag bij het college indient. d. de wijze waarop de ondersteuning wordt afgestemd met andere (maatwerk-) voorzieningen of interventies. e. de doelen van de ondersteuning, waarbij deze doelen concreet en meetbaar worden geformuleerd; f. Indien van toepassing, of er noodzaak is voor een vervoersvoorziening Jeugdwet. g. indien van toepassing, afspraken over het wegnemen van financiële belemmeringen door verwijzing naar passende gemeentelijke maatwerkvoorzieningen, zoals schuldhulpverlening, inkomens-, re-integratie- en armoedevoorzieningen.
- 17 - Hoofdstuk 5. Aanvraag en besluit Artikel 22. Aanvraag Maatwerkvoorziening 1. Een aanvraag in het kader van de Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 kan na de onderzoekstermijn als volgt worden ingediend: a. Het college merkt een door de belanghebbende of diens gemachtigde ondertekend onderzoeksverslag als bedoeld in artikel 21 van deze verordening aan als aanvraag, dan wel een door de belanghebbende schriftelijk verzonden reactie op het onderzoeksverslag met het verzoek een aanvraag te doen, mits het onderzoeksverslag niet ouder is dan vier weken op het moment van ondertekening of indiening. b. Het college merkt een schriftelijk verzoek tot voortzetten en/of wijzigen als bedoeld in artikel 26 van deze verordening, ingediend door een aanbieder aan als aanvraag. c. Indien het onderzoeksverslag als bedoeld in artikel 21 van deze verordening niet aan de orde is, dan gelden de criteria die aan een aanvraag worden gesteld in artikel 4:1 en artikel 4:2 van de Algemene wet bestuursrecht. 2. Als de belanghebbende de ondersteuning zelf wenst in te kopen met een persoonsgebonden budget, dient hij gelijktijdig met een aanvraag een Pgb -plan in. Artikel 23. Besluit 1. Het college neemt binnen twee (2) weken na ontvangst van de aanvraag een besluit over het al dan niet verstrekken van een maatwerkvoorziening. Dit besluit wordt genomen op basis van: a.
alle argumenten van de belanghebbende; b. een volledig beeld van de inhoud en strekking van de aanvraag; én c. de juistheid van de gebruikte gegevens; én/of d. schriftelijke of anderszins kenbaar gemaakte informatie uit opgevoerde stukken; én/of e. een zorgvuldig tot stand gekomen medisch of ergonomisch advies; f. de bepalingen in deze verordening 2. Het college kan de beslistermijn beargumenteerd wijzigen als; a. er sprake is van een spoedeisende situatie als bedoeld in artikel 1 zevenentwintigste lid van deze verordening. b. er sprake is van het opschorten van de beslissing als bedoeld in artikel 4:15 Algemene wet bestuursrecht, bijvoorbeeld als meer informatie nodig is voor het nemen van een besluit. c. het college niet tijdig in staat is een besluit te nemen. De beslistermijn kan eenmalig verlengd worden met acht (8) weken. Conform artikel 4.14 Algemene wet bestuursrecht wordt belanghebbende hierover schriftelijk geïnformeerd. - 18 - 3. Het college bepaalt, op basis van de uitkomst van het onderzoek, of een toe te kennen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: a. in natura; of b. in de vorm van een persoonsgebonden budget; 4. Het college verstrekt een maatwerkvoorziening in natura, tenzij de belanghebbende en/of diens vertegenwoordiger gemotiveerd verzoekt om verstrekking in de vorm van een persoonsgebonden budget. 5.
Bij de afweging van de wijze van verstrekken betrekt het college in ieder geval: a. de passendheid en toereikendheid van ondersteuning in natura; b. de inbreng en voorkeur van de belanghebbende; c. de gevolgen, voorwaarden, verantwoordelijkheden en rechten die aan elke verstrekkingsvorm zijn verbonden zoals benoemd in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, Jeugdwet en deze Verordening 6. Het college legt het toekennen van de maatwerkvoorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking. - 19 - Artikel 24. Afwijzingsgronden Maatwerkvoorzieningen 1. Het college wijst een aanvraag voor een maatwerkvoorziening Jeugdwet of Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 af als: a. de aangevraagde voorziening onder de Jeugdwet naar het oordeel van het college niet bijdraagt aan het in staat stellen van de belanghebbende om: gezond en veilig op te groeien; te groeien naar zelfstandigheid; en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; b. de aangevraagde voorziening onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 naar het oordeel van het college niet bijdraagt aan de zelfredzaamheid en participatie van de belanghebbende. c. een passende voorliggende voorziening beschikbaar is op grond van een andere wettelijke bepaling of regeling; d. een passende algemene gebruikelijke voorziening beschikbaar is; e.
een algemene voorziening of basisjeugdhulp passend is; f. aannemelijk is dat belanghebbende aanspraak kan maken op een voorziening als bedoeld onder a en b en weigert medewerking te verlenen aan het verkrijgen van een daartoe strekkend besluit; g. als de noodzakelijke ondersteuning kan worden aangemerkt als gebruikelijke hulp zoals bedoeld in artikel 30 van deze verordening en/of; h. als de hulpvraag vanuit de eigen kracht zoals bedoeld artikel 28 van deze verordening kan worden opgelost. i. de noodzaak van de voorziening niet (meer) objectief door het college kan worden vastgesteld; j. de voorziening vóór de melding of de aanvraag, dan wel vóór het besluit is gerealiseerd of geaccepteerd zonder voorafgaande toestemming van het college, tenzij de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; k. de aanvrager geen ingezetene is van de gemeente, behoudens bij opvang of beschermd wonen; l. de voorziening niet noodzakelijk, niet passend of niet doelmatig is; m. de voorziening niet door het college kan worden aangemerkt als de goedkoopst adequate dan wel goedkoopst compenserende voorziening; n. de voorziening niet in overwegende mate op het individu is gericht; o. als het reis- en verblijfkosten van de aanbieder of andere ondersteunende diensten betreft; p. de voorziening naar het oordeel van het college onveilig is of onaanvaardbare gezondheidsrisico’s met zich brengt; q.
de noodzaak van de voorziening het gevolg is van omstandigheden waarmee de belanghebbende, gelet op de voorzienbare aard daarvan, redelijkerwijs rekening had kunnen houden. r. onvoldoende medewerking wordt verleend aan het onderzoek dat noodzakelijk is voor de beoordeling van de aanvraag. Artikel 25. Inhoud beschikking 1. Het college legt een besluit over het toekennen of afwijzen van een maatwerkvoorziening vast in een schriftelijke beschikking. In de beschikking worden in ieder geval opgenomen: - 20 - a. de datum van het genomen besluit (is gelijk aan verzenddatum); b. de aanvraag waarop het besluit betrekking heeft; c. de motivering van het besluit als bedoeld in afdeling 3.7 Algemene wet bestuursrecht. d. informatie over de mogelijkheid om bezwaar te maken tegen het besluit. 2. Indien een maatwerkvoorziening wordt toegekend, wordt in aanvulling op het eerste lid in de beschikking vastgelegd: a. de aard van de maatwerkvoorziening; b. de leveringsvorm; c. door wie de maatwerkvoorziening wordt geleverd; d. de gestelde doelen; e. de omvang, het aantal uren en de duur van de maatwerkvoorziening; f. indien van toepassing, afspraken over procesregie, waaronder rollen, taken en verantwoordelijkheden; g. de wijze waarop en het moment waarop de resultaten worden geëvalueerd. 3.
Indien de maatwerkvoorziening wordt toegekend in de vorm van een persoonsgebonden budget (Pgb), wordt in aanvulling op het eerste en tweede lid in de beschikking tevens vastgelegd: a. de kwaliteitseisen die gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget; b. de hoogte van het persoonsgebonden budget en de wijze waarop deze is vastgesteld; c. de wijze waarop verantwoording wordt afgelegd over de besteding van het persoonsgebonden budget. Artikel 26. Voortzetten en/of wijzigen maatwerkvoorziening Jeugdwet 1. Voor het verstrijken van een lopende beschikking waarbij het college optreedt als regievoerder, kan jeugdhulp opnieuw worden toegekend of gewijzigd. Hierop zijn de artikelen 19, 22, 23 en 24 van deze verordening van toepassing. 2. Voor het verstrijken van een lopende beschikking waarbij het college geen regievoerder is, kan jeugdhulp opnieuw worden toegekend of gewijzigd indien de aanbieder; a. vaststelt dat voortzetting of wijziging noodzakelijk is; b. een onderzoek uitvoert overeenkomstig artikel 19 van deze verordening; c. hiervoor schriftelijke toestemming heeft van de belanghebbende. 3. De aanbieder dient uiterlijk acht (8) weken vóór afloop van de geldende beschikking een schriftelijk verzoek in bij de gemeente, dat in ieder geval een advies over eventuele vervolghulp of wijziging van de hulp bevat. - 21 - 4.
Het college kan de aanbieder verzoeken om aanvullende informatie, waaronder: a. een gemotiveerde onderbouwing van de noodzaak tot voortzetting of wijziging; b. een onderbouwing dat de voorgestelde inzet passend, toereikend en doelmatig is; c. een prognose van de benodigde duur en intensiteit van de vervolghulp. d. relevante onderzoeksresultaten, evaluaties en adviezen van betrokken deskundigen indien van toepassing. 5. Het college toetst of het verzoek van de aanbieder voldoet aan: a. de criteria zoals genoemd in deze verordening; b. de uitvoeringskaders zoals gesteld in regionale afspraken 6. Indien het verzoek hieraan voldoet, kan het college een nieuwe beschikking afgeven of de bestaande beschikking wijzigen. 7. Het college weigert een verlenging of wijziging in ieder geval als het college vaststelt dat: a. de noodzaak tot voortzetting niet kan worden vastgesteld b. de voorgestelde hulp niet passend of niet doelmatig is; c. de hulpvraag afdoende kan worden opgelost binnen eigen kracht, gebruikelijke hulp, of via voorliggende voorzieningen. Artikel 27. Voortzetten of wijzigingen maatwerkvoorziening Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 1. Heronderzoek vindt plaats op grond van artikel 2.3.9 Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, zowel op initiatief van het college als op verzoek van de belanghebbende. 2.
Heronderzoek omvat een beoordeling van de actuele situatie; artikel 20, 22, 23, 24 van deze verordening zijn op het heronderzoek van toepassing. 3. Op basis van het heronderzoek kan het college de voorziening voortzetten, wijzigen of beëindigen. De uitkomst wordt vastgelegd in een besluit. Hoofdstuk 6. Eigen kracht en Gebruikelijke hulp Artikel 28. Eigen kracht 1. Onder eigen kracht wordt verstaan; de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de belanghebbende om al dan niet met hulp van ouders, huisgenoten en/of het sociaal netwerk, te voorzien in of bij te dragen aan het oplossen van problemen op het gebied van zelfredzaamheid, participatie of het gezond en veilig opgroeien. - 22 - 2. Onder eigen kracht wordt mede verstaan het vermogen om praktische en organisatorische oplossingen te realiseren, waaronder in ieder geval begrepen: a. het organiseren van ondersteuning in het dagelijks leven; b. het benutten van het sociaal netwerk; c. het treffen van eigen voorzieningen; d. het regelen van vervoer naar voorzieningen en activiteiten. 3. De volgende uitgangspunten zijn lijdend: a. de eigen verantwoordelijkheid van de belanghebbende voor zelfredzaamheid en participatie; b. de verantwoordelijkheid van ouders voor het gezond en veilig opgroeien van hun minderjarige kinderen; c.
het eerst en maximaal benutten van eigen mogelijkheden, het sociaal netwerk en vrij toegankelijke voorzieningen. Artikel 29. Beoordelingscriteria eigen kracht 1. Het college beoordeelt of de eigen kracht van de belanghebbende en/of diens ouders, huisgenoten of sociaal netwerk toereikend is om de benodigde ondersteuning te bieden. 2. Bij deze beoordeling betrekt het college, in onderlinge samenhang, in ieder geval: a. de aard en omvang van de ondersteuningsvraag; b. de frequentie en duur van de benodigde ondersteuning; c. de gebruikelijkheid van de gevraagde ondersteuning d. de afstand en bereikbaarheid van voorzieningen, waaronder de redelijkheid van het zelf organiseren van vervoer; e. de beschikbaarheid van tijd en middelen van de belanghebbende; f. de praktische mogelijkheden waaronder eventuele aanwezigheid van objectieve beperkingen of een gebrek aan kennis en vaardigheden van de belanghebbende en diens netwerk. g. de combinatie met werk, opleiding en andere verplichtingen; h. de belastbaarheid van ouders, huisgenoten en het sociaal netwerk; i. de aanwezigheid van alternatieven, zoals algemene, algemeen gebruikelijke of voorliggende voorzieningen. 3.
Van ouders en/of het sociaal netwerk kan worden verwacht dat zij ondersteuning bieden, waaronder ook vervoer, voor zover dit naar aard, frequentie, afstand en tijdsinvestering gebruikelijk en redelijk is binnen het dagelijks gezinsleven. 4. Ondersteuning wordt in ieder geval niet (langer) als onderdeel van de eigen kracht aangemerkt indien: a. Ondersteuning en/of het vervoer een structurele en intensief karakter heeft en omvangrijke tijdsinvestering vraagt en; b. deze ondersteuning en/of het vervoer leidt tot structurele verstoring van werk, opleiding of gezinsleven c. of sprake is van (dreigende) overbelasting. - 23 - Artikel 30. Gebruikelijke hulp 1. Gebruikelijke hulp is de hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van: a. partners; b. ouders; c. inwonende kinderen; d. andere huisgenoten binnen een leefeenheid. 2. Gebruikelijke hulp omvat de normale, dagelijkse zorg en ondersteuning die huisgenoten geacht worden elkaar onderling te bieden, voortvloeiend uit het voeren van een gezamenlijk huishouden, waarbij huisgenoten gezamenlijk verantwoordelijkheid dragen voor het functioneren van het huishouden. 3. Van huisgenoten zowel volwassenen als jeugdigen, wordt verwacht dat zij naar vermogen gebruikelijke hulp bieden en een bijdrage leveren aan het huishouden en de ondersteuning aan elkaar.
Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt op grond van sekse, religie, culturele achtergrond, gezinssamenstelling of de wijze van inkomensverwerving. 4. Een partner, ouder, inwonend kind of huisgenoot van wie redelijkerwijs kan worden verwacht dat deze gebruikelijke hulp biedt, is gehouden mee te werken aan het onderzoek van het college naar de aanwezigheid en mogelijkheden van gebruikelijke hulp. 5. Gebruikelijke hulp omvat in ieder geval: a. de normale dagelijkse zorg binnen een huishouden; b. het voeren van een huishouden; c. onderlinge ondersteuning bij ziekte of uitval; d. de zorgplicht van ouders voor minderjarige kinderen. 6. In aanvulling op artikel 30 vijfde lid onder b geldt dat; a. Huisgenoten tot 5 jaar geen bijdrage leveren aan het huishouden. b. Huisgenoten van 5 tot en met 12 jaar naar vermogen worden betrokken bij lichte huishoudelijke werkzaamheden, zoals opruimen, tafeldekken, afwassen of afdrogen, een boodschap doen en kleding in de wasmand leggen. c. Huisgenoten van 13 tot en met 17 jaar, naast de werkzaamheden genoemd onder b, kunnen ondersteunen bij lichte huishoudelijke taken en hun eigen kamer op orde houden, waaronder rommel opruimen, stofzuigen en het verschonen van het bed. d. Huisgenoten van 18 of ouder alle huishoudelijke taken volledig kunnen overnemen. - 24 - Artikel 31. Gebruikelijke hulp aan jeugdigen 1.
Ouders zijn primair verantwoordelijk voor de opvoeding, verzorging en ontwikkeling van hun kind, ook als sprake is van een ziekte, aandoening of beperking. 2. Bij uitval van één ouder wordt verwacht dat de andere ouder de zorg overneemt ook bij echtscheiding of beëindiging van de relatie. 3. Onder gebruikelijke hulp aan jeugdigen valt in ieder geval: a. verzorging, opvoeding en toezicht; b. het bieden van een beschermende woonomgeving tot 18 jaar; c. begeleiding die past bij de leeftijd en ontwikkelingsfase. 4. Het college beoordeelt of de benodigde hulp uitstijgt boven de hulp die naar algemeen aanvaarde normen mag worden verwacht van ouders of verzorgers aan een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening of beperking. Artikel 32. Beoordelingscriteria gebruikelijke hulp aan jeugdigen Het college beoordeelt of de geboden ondersteuning kan worden aangemerkt als gebruikelijke hulp. Bij deze beoordeling betrekt het college in onderlinge samenhang in ieder geval de volgende omstandigheden: 1. Leeftijd en ontwikkeling van de jeugdige; Het college beoordeelt de ondersteuning in relatie tot wat gebruikelijk is voor jeugdigen van dezelfde leeftijd zonder beperkingen, waarbij: a. rekening wordt gehouden met de ontwikkelingsfase en bijbehorende ontwikkelingstaken; b.
bij een vastgestelde ontwikkelingsachterstand wordt beoordeeld in hoeverre aanvullende ondersteuning nog binnen normale ouderlijke verantwoordelijkheid valt; c. de mate van te verwachten zelfstandigheid toeneemt met de leeftijd. 2. Aard, inhoud en complexiteit van de ondersteuning; a. Tot gebruikelijke hulp behoren in beginsel dagelijkse verzorging en begeleiding, waaronder algemene dagelijkse levensverrichtingen, het bieden van structuur, toezicht en ondersteuning bij ontwikkeling en gedrag; b. Medisch georiënteerde handelingen worden slechts als gebruikelijke hulp aangemerkt indien deze naar hun aard niet-complex, routinematig en veilig door ouders uitvoerbaar zijn; c. Ondersteuning wordt niet als gebruikelijke hulp aangemerkt indien sprake is van: - handelingen die specifieke professionele deskundigheid vereisen; - een verhoogd risico voor de gezondheid of veiligheid van de jeugdige; - of een belasting die het normale opvoedingskader overstijgt. 3. Frequentie, duur en voorspelbaarheid; a. Ondersteuning die naar aard, omvang en frequentie gebruikelijk en voorzienbaar is binnen het gezinsleven, wordt in beginsel als gebruikelijke hulp aangemerkt; b.
Ondersteuning wordt niet als gebruikelijke hulp aangemerkt indien deze; - qua intensiteit of omvang aanzienlijk uitstijgt boven die van leeftijdsgenoten; - 25 - - een onvoorspelbaar of crisisachtig karakter heeft; of - structureel zorg in de nacht omvat die leidt tot verstoring van het normale gezinsfunctioneren. 4. Tijdsinvestering, intensiteit en (dreigende) overbelasting; a. Gebruikelijke hulp omvat de normale dagelijkse tijdsinvestering die gepaard gaat met opvoeding en verzorging; b. Van niet-gebruikelijke hulp is in ieder geval sprake indien de ondersteuning leidt tot een structureel substantiële extra belasting, waaronder begrepen; - langdurige extra inzet van meerdere uren per dag; - permanent of nagenoeg permanent toezicht; - structurele onderbreking van de nachtrust. c. Het college onderzoekt of sprake is van (dreigende) overbelasting van de ouders en betrekt daarbij ten minste; - de feitelijke belasting in relatie tot de belastbaarheid; - de combinatie met arbeid, opleiding en andere verplichtingen; - de invloed op het functioneren van het huishouden; - aanwezige psychosociale en omgevingsfactoren; - de beschikbaarheid van steun vanuit het sociaal netwerk; d. (Dreigende) overbelasting wordt objectief en navolgbaar vastgesteld en kan ertoe leiden dat ondersteuning niet langer als gebruikelijke hulp wordt aangemerkt. 5. Gezins- en leefsituatie en sociaal netwerk; a.
Het college betrekt de samenstelling van het huishouden en de redelijkerwijs te vergen inzet van andere huisgenoten; b. Van het sociaal netwerk kan slechts een bijdrage worden verwacht voor zover deze vrijwillig, passend en niet overbelastend is; c. Het ontbreken van toereikende mogelijkheden binnen het gezin en het sociaal netwerk leidt ertoe dat het college beoordeelt in hoeverre aanvullende ondersteuning noodzakelijk is. 6. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen van ouders; Het college betrekt de mogelijkheden van ouders om de ondersteuning te bieden, waaronder; a. vaardigheden en leerbaarheid; b. feitelijke beschikbaarheid van tijd; c. organisatorisch vermogen en dagstructuur; d. combinatie met werk, opleiding en zorgtaken; e. ontstaan er financiële problemen als hulp geboden wordt door ouders; f. de feitelijke inzet en belastbaarheid van het netwerk. - 26 - Artikel 33. Gebruikelijke hulp aan volwassenen 1. Onder gebruikelijke hulp aan partners en volwassen huisgenoten valt in ieder geval; a. Kortdurende zorg overnemen; alle persoonlijke verzorging en begeleiding die tijdelijk van aard is, bijvoorbeeld zorg na een behandeling of ziekenhuisopname; b. Algemeen noodzakelijke zorg overnemen; zorg die voor iedereen in vergelijkbare situaties nodig kan zijn, inclusief vervangende activiteiten.
Hieronder valt bijvoorbeeld naar aard niet-complexe, routinematige en veilig door partner of huisgenoot uitvoerbare medische zorg zoals het toedienen van voeding via een sonde in plaats van orale voeding, stomazorg in plaats van toiletgang en het aanreiken van medicatie; c. Begeleiding bieden gericht op maatschappelijke participatie; bijvoorbeeld vervoer naar school, huisarts, familie, kennissen, ziekenhuis of vrijetijdsactiviteiten; d. Ondersteunen bij huishoudelijke taken of deze overnemen; waaronder ook het beheren van post en administratie; e. Derden instrueren (zoals familie of vrienden) over hoe om te gaan met een beperking. Artikel 34. Beoordelingscriteria gebruikelijke hulp aan volwassenen Het college beoordeelt of de geboden ondersteuning kan worden aangemerkt als gebruikelijke hulp. Bij deze beoordeling betrekt het college in onderlinge samenhang in ieder geval de volgende omstandigheden: 1. Samenstelling van het huishouden en aard van de relatie; a. de samenstelling van de leefeenheid; b. de aard en bestendigheid van de relatie tussen de belanghebbende en de huisgenoot of huisgenoten; c. de mate waarin wederzijdse zorg, ondersteuning en verantwoordelijkheid gebruikelijk is binnen deze relatie. 2. Aard, inhoud en complexiteit van de ondersteuning; a.
algemeen noodzakelijke ondersteuning die naar aard en inhoud niet specialistisch, niet risicovol en veilig uitvoerbaar is door huisgenoten; b. ondersteuning die aansluit bij wat binnen vergelijkbare huishoudens redelijkerwijs gebruikelijk is; c. ondersteuning wordt niet als gebruikelijke hulp aangemerkt indien; - handelingen specifieke professionele deskundigheid vereisen; - sprake is van verhoogde veiligheids- of gezondheidsrisico’s; - de ondersteuning structureel complex is of uitgevoerd dient te worden door een medisch professional. Frequentie, duur en voorspelbaarheid; - 27 - d. qua aard, omvang en frequentie gebruikelijk en voorzienbaar is binnen het dagelijks leven; e. de ondersteuning een onvoorspelbaar, crisisachtig of permanent karakter heeft. 3. Tijdsinvestering, intensiteit en (dreigende) overbelasting; a. de gevraagde ondersteuning leidt tot een structureel substantiële extra belasting voor huisgenoten; b. sprake is van (dreigende) overbelasting, waaronder wordt verstaan; c. langdurige dagelijkse extra inzet, structurele verstoring van werk, opleiding of gezondheid, structurele onderbreking van rust of nachtrust; d. (Dreigende) overbelasting wordt objectief en navolgbaar vastgesteld en kan ertoe leiden dat ondersteuning niet langer als gebruikelijke hulp wordt aangemerkt. 4. Beschikbaarheid en mogelijkheden van huisgenoten; a.
de feitelijke beschikbaarheid van huisgenoten; b. hun lichamelijke, psychische en sociale belastbaarheid; c. de combinatie met andere verantwoordelijkheden, zoals werk, mantelzorg of opvoeding; d. Van huisgenoten kan slechts ondersteuning worden verwacht voor zover deze; a. redelijkerwijs uitvoerbaar is; b. vrijwillig, passend en niet overbelastend is. 5. Eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen; a. vaardigheden en leerbaarheid van de huisgenoten; b. organisatorische mogelijkheden en dagstructuur; c. de mate waarin eerder ondersteuning is geboden en vol te houden is. Artikel 35. Bijzondere leefsituaties en gebruikelijke hulp Bij onderstaande leefsituaties wordt anders omgegaan met het begrip leefeenheid, waardoor geen of slechts beperkt sprake is van gebruikelijke hulp; 1. Indien de belanghebbende een kamer verhuurt, wordt de huurder niet tot de leefeenheid gerekend. De huurder is zelf verantwoordelijk voor de gehuurde ruimte en levert een evenredige bijdrage aan gemeenschappelijke ruimten; 2. Indien sprake is van zelfstandig wonen met meerdere personen zonder duurzaam huishouden, wordt uitsluitend rekening gehouden met: a. de eigen woonruimte van de belanghebbende en; b. een evenredig deel van de gemeenschappelijke ruimte; 3.
Indien sprake is van een duurzaam huishouden binnen een leef- of woongemeenschap, kan gebruikelijke hulp worden verwacht, voor zover deze past binnen de aard van de gemeenschap en de onderlinge afspraken. - 28 - Artikel 36. Draagkracht en draaglast 1. Wanneer de zorg of ondersteuning die de belanghebbende nodig heeft meer vraagt dan wat volgens de criteria van deze verordening als gebruikelijke hulp wordt beschouwd, beoordeelt het college of deze aanvullende ondersteuning redelijkerwijs kan worden geleverd door ouders, huisgenoten waaronder inwonende kinderen, of het sociaal netwerk, gelet op hun persoonlijke omstandigheden en de totale draaglast. 2. Wanneer de aard, intensiteit of duur van de benodigde zorg leidt tot een onevenwichtige verhouding tussen de draaglast en de draagkracht van ouders, huisgenoten waaronder inwonende kinderen of het sociaal netwerk kan het college beoordelen dat aanvullende ondersteuning noodzakelijk is. 3.
Het college verstrekt geen maatwerkvoorziening op grond van de Jeugdwet of de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 wanneer de vereiste ondersteuning als bedoeld in artikel 19 derde lid onder c en/of artikel 20 vierde lid onder c van deze verordening binnen de draagkracht van ouders, huisgenoten of het sociaal netwerk kan worden geleverd, zonder dat dit leidt tot (dreigende) overbelasting, structurele ontregeling van het gezinsleven of onevenredige belasting van het sociaal netwerk. Hoofdstuk 7. Persoonsgebonden budget Artikel 37. Algemene voorwaarden persoonsgebonden budget 1. Het college kan een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget (Pgb) verstrekken voor ondersteuning in het kader van de Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 als de belanghebbende dit gemotiveerd verzoekt en de voorziening passend en doelmatig wordt geacht. 2. Een persoonsgebonden budget wordt uitsluitend verstrekt als wordt voldaan aan: a. de wettelijke voorwaarden zoals gesteld in artikel 8.1.1 Jeugdwet en artikel 2.3.6 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; b. de criteria in deze verordening en; c. de belanghebbende persoonsgebonden budget -vaardig is, of – met ondersteuning van een beheerder, vertegenwoordiger of onafhankelijke cliëntondersteuner – de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken verantwoord kan uitvoeren. 3.