Transcript commissie Samenleving van 10 juli 2024

Dus dat is ook gewoon heel goed dat we daaraan meedoen. Maar bijvoorbeeld ook de pilot van Youz and Triple ThreaT die op het Haarlem College in het Coornhert Lyceum daar eigenlijk een soort van klassieke aanpak doen. En volgens mij ook de dingen, de mensen die al langer raadslid zijn kennen deze. We hebben als Haarlem ook al preventieaanbod waar we niet eens meer over nadenken, want sinds jaar en dag komen op al onze voortgezet onderwijsscholen komt de stichting KiKiD al, de stichting KiKiD die natuurlijk ook probeert problemen bespreekbaar te maken. We hebben nu ook een pilot met ze dat ze ook voor groep 8 dingen doen, ook voor ouders dingen doen om uiteindelijk jongeren weerbaar te maken en het gesprek te starten. Leidt dat gelijk tot minder jeugdhulp? Nee, dat dus niet. Want ja, we kijken wel: hoe kunnen we er vroeger bij zijn in het gesprek over mentale hulp en het gesprek daarover met je omgeving. Om daar rust te bieden, om daar vorm aan te geven. Dat moeten we ook doen en wat mij betreft moeten we dat nog meer doen. Nou, daarbij heeft u ook kunnen zien in de kadernota, wij kennen 4 procent groei toe. Dat gaat over innovatie, dat gaat over excessieve casussen. Wellicht kunnen we daar ook wat voor inzetten dan voor preventie. Ook over de preventie kan ik nog een uur doorpraten, want daar hebben we echt, dat mag hier gezegd worden, want volgens mij wist u dat niet.

Velen van u laatst bij de kinderraad waren. Toen ook de beleidsadviseur preventie even noemde wat wij de afgelopen jaren hebben gedaan en ook de waardering daarvoor gekregen wordt vanuit het veld. Ja, er zijn gewoon echt hier in Haarlem doen we veel mooie initiatieven, ook bijvoorbeeld met het Dolhuys, Museum van de Geest om te kijken: hoe kan je nou inderdaad de verschillende betrokkenen bij jongeren verder helpen om dat gesprek hierover aan te gaan. Maar daarover kan ik ook nog heel veel meer zeggen en dan wordt de voorzitter echt boos, geachte aanwezigen. Winstmaximalisatie. Ja, poeh. Ook hier kunnen we een avond over doorpraten, wat ik graag doe en niet zal doen. Laat duidelijk zijn dat bij de aanbesteding heeft er een check plaatsgevonden bij de gunning. Dus dan concreet over perceel 2, waar bij de kadernota, het loopt er in deze week toch een beetje doorheen, heeft iedere gegunde verklaard dat in de jaren 2020 tot 2022 minder dan 8 procent winst is gemaakt. En indien men meer winst maakte, dan moesten ze het al uitleggen en anders kwam je er gewoon niet in. Dus aan de poort zijn we al als het goed is heel streng geweest. De jaarrekeningen, en ik ben blij met de SP die ook al een beetje huiswerk voor onze contractmanager heeft gedaan. Ook onze contractmanagers zijn as we speak bezig met controleren van de jaarrekeningen.

En dat is ook een toezegging en ik weet niet of die al ergens op een lijst stond. Maar ergens in de komende maanden, september of oktober, komt dat verslag ook weer naar de zeven gemeenteraden toe om te laten zien van: nou, we hebben de check gedaan, zo zag het eruit. Hier hebben we iets gevonden en daar gaan we dan over in overleg en wordt er verder onderzoek gedaan. Dus dat is even over winstmaximalisatie en marktwerking. Verder over marktwerking, ja ik heb daar zelf ook best vaak bedenkingen bij. Tegelijkertijd ben ik er ook heel erg genuanceerd over hoe meer behandelaars ik spreek. Ik zal heel eerlijk zijn en dat, nou misschien kan ik het doen met een voorbeeld uit de andere sector. Nou, misschien ook niet, dan ga ik ook weer lelijk doen. Wij

30

hebben in ieder geval gepoogd met onze contracten om ze voor negen jaar af te sluiten om het zo min als mogelijk te doen. Want als je elke drie jaar een nieuwe aanbesteding doet omdat je zegt: we willen echt onderste uit de kan en we willen de goedkoopste aanbieder. Dat heeft u met elkaar uitgesproken, wij gaan een langjarige verbinding aan, 9 negen vanuit strategisch partnerschap. Daarbij hebben we dus inderdaad ook tariefonderzoek gedaan. Wat is nou een reëel tarief voor vrijgevestigden? Wat is een reëel tarief voor instellingen? En wat is een reëel tarief voor systeeminstellingen? En daar komt inderdaad de AMvB, dus de landelijke regelgeving doorheen. Vind ik, en dat was ook een hele concrete vraag, voorzitter, van de SP, wat vindt de wethouder van marktwerking? Nou, ik vind het wel complex. Want aan de ene kant zie ik dat vroeger de systeeminstellingen wellicht ook wat lichte zorg konden bieden. Daar misschien wel een te hoge vergoeding voor kregen. Maar daarmee trokken ze wel weer de rekening recht. En dan heb je echt over vroeger, dertig jaar geleden.

Tegelijkertijd zie ik dat veel van de innovatie zit ook wel weer bij kleine partijen waar soms een MKB’er in stapt en die zegt: nou ik heb net een proefschrift gelezen van deze Amerikaanse kinderpsychiater, ik geloof daarin en ik geloof dat vanuit deze bewezen systematiek ik het anders ga doen dan bij mijn vorige drie werkgevers. Want veel van die psychiaters bijvoorbeeld die als zelfstandige werken of als MKB'er, die hebben bij de Levvels, bij de Kenters, bij Parlans gewerkt. Hebben daar gedacht van: nou, ik heb hier heel veel geleerd. En ik denk dat ik het op een andere manier zelf beter, sneller, mooier, van meer waarde voor kinderen kan doen. Ja, dat is ook marktwerking. Dus ja, oprecht als mens ben ik daar echt heel genuanceerd over. Want ik zie inderdaad de afkeer ervan, als het helemaal misgaat. Tegelijkertijd zie ik ook bij een aantal nieuwkomers, zie ik ook echt innovatie om meer kinderen op een betere manier te helpen. Als je mij systemisch vraagt over marktwerking: hoe we het hier georganiseerd hebben in Nederland, complex. Tegelijkertijd zie ik ook bij de nieuwkomers zie ik echt wel dat zij van waarde zijn voor het stelsel en het denken over jeugdhulp. Want dat is wat u aan mij vroeg.

En ik denk dat wij de perverse prikkels, dus door op die winstmaximalisatie te zetten, door na te gaan met tariefonderzoek, wat zijn de reële tarieven, door in uw begroting, en dat doet u met elkaar, dus daar moet ik ook u voor bedenken, bedanken, door groei toe te kennen, door reële indexaties te doen, daar proberen we de scherpe randjes in ieder geval van af te houden. Volgens mij heb ik inmiddels…Ik dacht, ik sluit gewoon heel erg mooi af met de oplossingen die ik kan bieden, maar stiekem heb ik die al tijdens het verhaal verteld. Dus wij zoeken met de regio, binnen het stelsel, naar passende oplossingen. Nou, dat doen wij nog deze week en daar moeten we kijken hoe snel dat gaat. Ik hoop dat het snel gaat, want dan kunnen we dat als regio doen, want dat vind ik het echt het meest krachtig, dat we dat als regio op die manier doen. Als dat niet lukt, dan gaan we als Haarlemse College kijken hoe wij tot een andere oplossing kunnen komen. Dan nog procesmatig. Dus voor het zomerreces, dus volgende week, hoort u dat van ons, want dat ligt dan dinsdag in het college, dan krijgt u het woensdag van mij. En ja, u zei net ook al, met elkaar doorpraten. De vraag is even of dat ineens met de zeven gemeenteraden, of het een expertsessie is, technische sessie, wat ik al zei.

Ik heb zelf een hele mooie sessie gehad met, wij als college moet ik zeggen, wij hebben zelf een hele mooie sessie gehad met een kinderpsychiater die ook voor ons werkt in perceel 1, die echt even gewoon schetste hoe die sector, dus die draai van de maatschappij, maar ook die draai van de zorg er wel uitziet en wat haar oplossingsrichting is, dus die zou ik nog een keertje kunnen vragen. Ik heb ook een adviseur gesproken, een dame die al heel lang meeloopt in het veld en die eigenlijk ook tegen mij laatst weer zei: ja, dat lumpsumbudget en die lumpsumrelatie en die langjarige relatie van negen jaar, het is midden van het hele landelijke stelsel waar ik toch ook heel kritisch over ben, dat is wel de manier om er mee om te gaan. Dat is ook iemand die ik zou kunnen vragen. Iemand die echt wel meerdere decennia in dit werkveld actief is. Dus als u wilt kan ik, ofwel voor u als raad, dat is wat intensiever en sneller, ofwel voor de zeven raden, kan ik alles organiseren wat u wilt, want mij lijkt het van waarde dat…Ik zoek samen met u naar oplossingen, wij als college zoeken samen met u naar oplossingen, en ik denk dat de adviseurs die aan die kant staan, dat die ons daar ook bij ook nog kunnen helpen en ook een spiegel kunnen voorhouden. Ik denk tot zover voor nu, voorzitter.

31

De voorzitter: Dank u wel. Dan heeft u bijna een uur gedaan over de beantwoording. Ondanks dat we toch graag voor negen uur willen stoppen, denk ik dat het goed is om heel even een kleine sanitaire stop te maken. Dus dat gaan we doen. Ambtelijke ondersteuning van uw raad. U moet nog een half uur fietsen. De heer El Aichi gaat nog een half uurtje fietsen zo. De tweede termijn van dit agendapunt. Als eerste het woord aan de heer Baars. Gaat uw gang. De heer Baars: Dank u wel, voorzitter. Ja, we hebben gemerkt, we kunnen over dit thema eindeloos praten. De wethouder werd zojuist zelfs een beetje duizelig en ik begin me ook zorgen om te maken. Dus ik houd het wat dat betreft ook kort, want ik heb ook het beste met hem van doen, oprecht overigens. Volgende week horen we van u meer en ik wil ook even, althans we zijn af en toe wat kritisch op u, maar ik wil ook uitspreken dat ik merk dat u met uw ziel en zaligheid voor dit onderwerp vecht en daar heb ik ook vertrouwen in dat we, zekere mate van vertrouwen in, dat we richting een, ja, bepaalde oplossingen gaan, dan wel deze week, dan wel volgende week. Er komen moties aan, amendementen, noodmaatregelen en daar wilde ik nog wel even twee kleine vraagjes over stellen, wethouder. Ik hoop dat u daar zeer kort op kan antwoorden.

Ik hoorde u over een triagefonds en als dat regionaal niet kon lukken, dan zouden we dat eventueel lokaal wel gaan regelen. Ik vraag me dan altijd af, want die vraag krijg ik als raadslid altijd terug: uit welke middelen komt dat dan? En ik had ook nog een vraag gesteld over het overzicht van de consortia waarin ze de onderscheid zouden maken tussen de overheadkosten en de zorgkosten. Dus op die twee punten zou ik graag nog een heel kort antwoord willen en dan wil ik u in ieder geval hartelijk danken en succes wensen. De voorzitter: Dank. Mevrouw Scholten, gaat uw gang. Mevrouw Scholten: Dank u wel, voorzitter. Ik heb niet zo heel veel spreektijd meer, want ik praat te veel. We missen, dat horen we namelijk ook vaak, een eenduidige verwijsroute. Op dit moment zijn er ondersteunerspraktijk bij de huisartsen, het CEG. Er zijn heel veel verschillende verwijzers die door kunnen verwijzen. En het is vaak niet helemaal helder waar die naartoe kunnen. Dus graag nog aandacht voor de eenduidige verwijsroute. Dan worden onderaannemers vaak toch echt wel onderbetaald en dat leidt tot ook problemen. Er is nog steeds een verplichting om voor scholen bij één consortium samen te werken, maar als kinderen al bij een ander consortium zijn aangemeld, komen ze vaak best in de problemen of staan ze bij de school op een wachtlijst of wordt de rest van het gezin in een ander consortium geholpen.

Daar ook nog graag de aandacht extra op gevestigd. Dan, hoe staat het eigenlijk met de kinderdienstencentra? Daar zijn op dit moment ook grote wachtlijsten, terwijl kinderen van buiten de regio wel worden toegelaten. Dan zijn er nog best wel wat problemen bij de logeerhuizen. Dus ook daarvoor geldt weer: hoe gaan we dat repareren, zodat inderdaad die respijtzorg ook zijn plek gaat vinden. Hoe concreet gaat, op een concrete manier, als in concreet antwoord, gaat perceel 1 dan betalen voor perceel 2? Hoe gaat dat in de praktijk in zijn werk? De voorzitter: Ik had gehoopt dat er ergens een punt zat. Mevrouw Scholten: Bijna. De voorzitter: Ja, nee, want u zit al op een halve minuut over tijd. En u weet hoe streng we daarover zijn, normaal gesproken. Daar gaat het niet om. Die tijd heeft de wethouder opverspild, evenals van de andere partijen die afwezig zijn. Dus als u nu nog één laatste zin uitspreekt, dan sta ik u die toe. Mevrouw Scholten: Dank u hartelijk. We kondigen graag een motie aan, want in Utrecht is er een experiment gaande op dit moment dat een beetje lijkt op de brugfunctionaris die we in op de lagere scholen hebben, wat mij een interessant idee lijkt om in ieder geval hier uit te zoeken, dus dat dan bij deze aangekondigd.

32

De voorzitter: Dank en dat is dan voor de raadsvergadering van de 18e. Misschien voor morgen. Oké, helemaal goed. Wie dan nog in de tweede termijn? Niemand? Oh ja, nee ja, ik was al bijna, het hoeft niet. Ik wou al zeggen, er wil ook iemand voetbal kijken schijnbaar in deze zaal. Mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Ja, we zijn bijna aan het eind van deze vergadering. Ik wil in ieder geval even zowel de wethouder als de ambtenaar die nu ook weer op de tribune zitten, als ook deze hele commissie, ik ben zeer onder de indruk van de denkkracht en de interesse en de passie die deze commissie aan de dag legt over dit onderwerp. Mevrouw Scholten zei net, die had net weer een suggestie, wat ik nog niet ken, maar wat op zich een hele interessante is en ik hoop dat er dit soort ideeën, meer of in mindere mate creatief, dat we die kunnen bundelen en dat we misschien met een Haarlemse oplossing komen die ergens toe gaat leiden. Ik blijf een positief mens, maar in ieder geval, we werken in ieder geval gezamenlijk heel hard aan een oplossing en ik ben echt heel erg verheugd om dat te zien, want het gaat me zeer aan het hart. De voorzitter: Dank u wel. Iemand anders? Ja, mevrouw Moedt, gaat uw gang. Mevrouw Moedt: Nou, daar sluit de Partij voor de Dieren zich graag bij aan.

En om de VVD tegemoet te komen en de wethouder wat spreektijd te besparen, volgens mij is wat u vraagt ook als afzegging of afdoening van de toezegging onderaan de agenda beland. Dus misschien beantwoord dat uw vraag wat betreft die implementatiekosten. 3 procent zie ik. De voorzitter: Mevrouw Özogul, gaat uw gang. Mevrouw Özogul-Özen: Ik kreeg net iets, maar ik zal het ongeveer hetzelfde anders stellen. Er zijn kinderen, uit die gesprekken hebben we begrepen dat er kinderen zijn, die bijvoorbeeld behandelingen nodig hebben vanuit het basis, maar die dat levenslang nodig hebben. Hoe verhoudt zich dat dan tot het aantal behandelingen die nu dus in perceel 2 zijn? En als laatste, de wethouder heeft aangegeven dat we volgende week informatie krijgen. Ik hoop echt van harte dat wij alle kinderen die nu schrijnend zijn en op de wachtlijst staan, daarmee in ieder geval kunnen helpen. Want ik snap nog steeds niet waarom de ene stopt terwijl een kind wat zwaarder nodig heeft en dan een jaar lang geen hulp is, terwijl de ander niet kan starten. Dus daar moet echt iets mee gedaan worden, dat is urgent. Dus daar wachten wij met smart op. En ik hoop echt ook dat opschalen en afschalen, dat de wethouder daar ook echt iets gaat doen, dat dat ook gebeurt, want een kind heeft zwaar hulp nodig, misschien ook later wat lichter. Dat moet kunnen in dit systeem, dat was ons ook beloofd.

Dus ik wacht daar met smart op. De voorzitter: Dank u wel. Anders nog, sprekers in het tweede termijn? Mijnheer Visser, gaat uw gang. De heer F. Visser: Op zich blij met de antwoorden over perceel 1. Over perceel 2 maak ik me echt nog heel veel zorgen. Er kan een afhankelijkheidsrelatie van perceel 1 ontstaan, waardoor je voor een nieuw zorgtraject eigenlijk niet meer bij perceel 2 terecht kan, omdat je al in perceel 1 zit. Dat is precies het verhaal van de SP en daar heb ik geen antwoord op gehad hoe we dat gaan oplossen en ook geen antwoord over die onderaannemerschap dat je ineens je eigen budgetplafond moet inleveren. Wat ons betreft is het plafond sturend en hoef je niet uit te wissen tussen plafonds. Dat plafond is al sturend genoeg en we handhaven onze motie op dat punt. De voorzitter: Dank u wel. Anders sprekers in de tweede termijn? Wethouder, aan u.

33

Wethouder Van Leeuwen: Voorzitter, ik zal proberen voor raad het kort en overzichtelijk te houden. U begon ook al met dank uit te spreken aan elkaar. Die dank heb ik ook, want ik waardeer ook uw betrokkenheid. En ik denk ook alle behandelaars die dit wellicht ook luisteren, die waarderen ook uw betrokkenheid. Dus ook namens hen, namens ook alle ambtenaren die hier ook hard aan werken en mensen die dit voor ons doen. Het CEG, dat is natuurlijk geen onderaannemer, maar dat is een subsidieontvanger van ons. Ook dank van uw betrokkenheid bij dit dossier. Ik ga gewoon heel snel de vragen langs. Triagefonds en middelen, daar zal het college goed naar kijken wat daar de dekking van zijn, kan dat al het groeibudget zijn wat is toegekend, dus de jaarlijkse groei die wij in onze eigen begroting opnemen of moeten wij daar een andere vorm voor dekken? Dat zullen we dan natuurlijk aan u melden. Over de implementatie, in beide stukken staat dat de implementatiekosten, dat is ook hoe wij de toezegging toen hebben opgevat. Als u zegt: wij willen ook nog de overhead weten al die jaren, dat is een complexere vraag. We hebben ook die vraag breder gesteld bij de consortia. De consortia bleek minder makkelijk te beantwoorden. Als u zegt, die wil ik alsnog op den duur hebben, dan zal ik daarvoor kijken wat wij nog kunnen opvragen bij de consortia.

Ik zie dan de heer Baars instemmend knikken, dus daar zullen we nog een keertje een poging toe doen. Dan probeer ik snel te zijn en sommige dingen moeten misschien ook technisch of buiten de vergadering om. Zover ik weet is de eenduidige verwijsroute is hier bijna voor iedereen, behalve voor huisartsen. En daar is ook vanuit die ontwikkelagenda is er een werkgroep om te kijken hoe we die eenduidige verwijsroute, hoe we de huisartsen daar ook op aan kunnen sluiten. Dat is dus nog niet geregeld, wordt wel aan gewerkt. Maar dat is in ieder geval wat ik weet. Als u andere verwijzers weet die ook de weg kwijt zijn en niet die verwijsroute kennen, dan hoor ik het heel graag. Maar wat ik weet, is dat dit vooral bij de huisarts op dit moment speelt. De KDC's hangt ook wel samen met de vraag van de SP over behandelingen die levenslang duren. Uiteindelijk is het zo geregeld en dat is ook weer gek in het hele wettelijke stelsel. Als het natuurlijk levenslang durende zorg wordt, oftewel de rest van je leven heb je zorg nodig, wordt het de WLZ. En daarbij is ook het gekke, die verschuiving, de WLZ is ook aan het duwen aan de poort. Dus die zeggen: het is veel minder makkelijk om de WLZ binnen te komen. Dat leidt bij ons, oftewel bij u, weer tot kostenverhoging. Terwijl dat is wel de wet die we hebben afgesproken.

Als jij de rest van je leven zorg nodig hebt, dan is de Wet langdurige zorg, hij het niet voor niets de Wet langdurige zorg, is daar het wetgevende kader voor. En daarbij zien we ook dat de wetgever is daar aan het knellen aan de poort. En dat leidt ook weer uiteindelijk tot hogere kosten dan bij zo'n KDC inderdaad. Terwijl, nou en daar kijken we ook naar voorbeelden uit andere regio's. Dus ik ken een regio, die hebben gewoon een WLZcoördinator, die dus bij alle kinderen in behandeling uit de jeugdwet gaat kijken: hoe kunnen we u helpen met de formulieren invullen dat die WLZ-aanvraag makkelijker wordt. Want ja, uiteindelijk is dat natuurlijk gewoon als de rest van het leven zorg nodig is, dan is die wet daar ook voor gemaakt. Ja, ik ben heel benieuwd hoe dat met dit kabinet gaat, maar dat is weer een andere dwarsstraat. Brugfunctionaris in het VO, ja, heel interessant. Dus ik ben benieuwd, Jouw Haarlem, naar die brugfunctionaris in het VO. Tegelijkertijd is daar wel, dat heeft u ook kunnen lezen in een aantal van de preadviezen op de moties, alles wat bij het Rijk bezuinigd wordt, kunt u met elkaar, kunnen wij met elkaar niet compenseren. Dus hierbij wordt wel in de tijden die eraan gaan komen, waarbij wat Rijksregelingen uitgekleed worden, moeten we kijken wat we met elkaar wel kunnen betalen en wat we niet kunnen betalen.

Dus ik vind het best een spannende tijd worden als het Rijk minder van dit soort budgetten gaat toekennen. Bijvoorbeeld voor de brugfunctionaris op het PO, weten we ook niet of ze die gaan continueren. Dus dat moeten we met elkaar bezien, denk ik. Ja, opschalen, afschalen. Ja, ik hoor ook die signalen. En dat is, kom ik weer even terug, waar we nu zitten, systeem in klem. Hoe werkt dat dan? Iedereen zit zo in de klem dat ook het overgeven, de lucht om dan het over te pakken, is beperkt. En dat gaat van perceel 1 naar perceel 2, Perceel 2 naar CEG van: wie in de wijk zou het kunnen doen en dan naar buurt, naar de lokale teams. Die overgang, zowel het opschalen als het afschalen, moet makkelijker, want daar is echt wat ons betreft de oplossing, dat is ook de visie. Ik zie ook dat het nu niet goed gaat. Ik denk eerst lucht in het systeem en daarna ook met elkaar gaan oefenen: hoe werkt dit nou. Want

34

iedereen wil dit, alleen dat het nu stokt, dat hoor ik eigenlijk van alle betrokkenen. Dus ik deel de zorg en ik hoop ook dat we daar gaan komen. Dat waren volgens mij de hele concrete vragen, waarbij de heer, ChristenUnie heeft natuurlijk nog een keer gezegd, zijn zorg over perceel 2. Ik ben daar volgens mij in de eerste termijn op ingegaan. Er liggen ook nog technische vragen die echt meer die techniek ingaan. Dus daar heb ik eigenlijk geen ander antwoord op dan in mijn eerste termijn. Sluiting De voorzitter: Goed, dan denk ik dat we dit zo voor nu voldoende hebben besproken. Er liggen een heel scala aan moties in ieder geval die morgen in ieder geval mogelijk nog besproken gaan worden en anders in de raadsvergadering van de 18e. Ik wil u in ieder geval danken voor deze laatste vergadering voor het zomerreces van deze commissie. Ik zie u alle graag weer na de zomer terug. Dan zijn we weer hopelijk lekker fris en fruitig en kunnen we er weer tegenaan voor de laatste helft van het jaar. Ja, mevrouw Scholten, u heeft nog een punt van orde? Mevrouw Scholten: Nou, ik wou alleen maar even zeggen: dank jullie wel voor de flexibiliteit om hier op woensdag ook nog te zitten. Ik voel hem ook. En als ik jullie niet meer zie, fijne vakantie. Dat wou ik eigenlijk alleen maar even zeggen.

De voorzitter: Ja, dat is wel iets wat we denk ik van alle afdelingen die betrokken zijn bij deze commissie zeker kunnen zeggen, dat de afgelopen half jaar vanuit zoveel afdelingen zo hard is gewerkt. Zowel door de afdeling Jeugd, Onderwijs en Sport als de afdeling waar we natuurlijk ook flink mee samen hebben gewerkt over alles wat maar met armoede te maken heeft. Iedereen heeft zich keihard ingezet en ik denk dat we allemaal een goed reces verdienen. Graag tot morgen.

35