20210299467 Transcript commissie Ontwikkeling 30 september 2021
Tekst van het document
Mevrouw Verhoeff: Ik begrijp het heel goed dat scholen die nu in deze wijk daar zitten en dat daar een probleem is en dat je er niks bij moet stoppen. Maar we kunnen moeilijk die scholen nu weg bestemmen, want die zijn daar wel gevestigd en hebben een functie. En we hebben niet zomaar alternatieven voor deze mensen. Ik begrijp persoonlijk ouders niet die alles met de auto doen, maar ook dat kan ik niet afdwingen dat ze het anders gaan doen. We moeten alleen zorgen dat we een zo goed mogelijke oplossing voor deze locatie vinden en ook voor de bewoners zorgen dat de overlast zeer beperkt blijft, dus dat dichtzetten van het hek. Dat we het wel op een kaartje zien, ja, dat moeten we ook gewoon goed borgen. En volgens mij was ik aan het eind van mijn termijn. En als er nog wat spannends is, nou, dan heb ik een tweede termijn van een half minuutje. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Slik, ChristenUnie. De heer Slik: Dank u, voorzitter. Ja, what’s new? Wat er is nou echt nieuw? Dus meteen echt de vraag aan de wethouder: wat zou nu voor ons onze nee opeens ja moeten maken? ik heb in mijn lange termijn geheugen zitten graven, maar ik heb nog steeds het gevoel van: er is niks verbeterd, het onderzoek rammelt nog steeds. We hebben nog steeds het gevoel: het moet erdoor gedrukt worden. ik zie ergens staan: er is een voorwaarde
72
toegevoegd, toegang niet aan de Schoter Vlielandstraat. Maar daar staat dan wel het woordje thans. Nou, dat is dan meer blijkbaar een constatering van de huidige situatie, maar ik zou graag een expliciete uitsluiting willen en niet ergens een woordje thans. Ja, thans, thans morgen niet. Bij de risico’s worden bezwaren genoemd, nou, die zullen er zeker gaan komen. Dus sterkte ermee. We vragen ons nog steeds af: wat is de noodzaak aldaar? Waarom moet het doorgedrukt worden? Er zijn echt veel betere locaties in de ontwikkeling van de Orionzone mogelijk. Dat te ver lopen, dat gaat nog steeds uitdagen om niet thans maar wel morgen ergens anders een weggetje te vinden. En dan hebben we het nog niet eens over het Heksenbos. Dus sterkte ermee. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Kok. OPH. Mevrouw Kok: Ja, dank u wel, voorzitter. In het stuk staat vermeld dat de ingang niet aan de Schoter Vlielandstraat komt. Maar er staat niet vermeld waar de ingang dan wel komt. Nou, dan lees je even verder en deze ingang komt aan de Planetenlaan. Dat betekent dat als je voor de deur kunt parkeren, je het schoolplein moet oversteken. En dat is al 150 meter. En je kunt daar eigenlijk bijna nooit voor de deur parkeren. Mijn zoontje die zat daar op schaken, op die locatie. Nou, ik was blij dat die niet meer in de Maxi-Cosi zat dat ik hem hoefde te dragen en dat die zelf kon lopen.
Want iedere keer moet je heel ver lopen. En er wordt genoemd, dat is wel een harde CROW norm, dat 100 meter acceptabel is voor ouders. Het tweede punt participatie, wij hebben echt diverse signalen ook van de wijkraad gekregen en van omwonenden dat tijdens de participatie bezwaren gemakkelijk en snel van tafel geveegd werden, met name op het gebied van verkeer en parkeer en veiligheid. Er is ook door de omwonenden, dat noemden ze nu niet, maar er zijn al ontzettend veel scholen en kinderopvang in dit gebied. Er is veel onrust in de buurt en al helemaal geen draagvlak. En dit baart ons wel grote zorgen. Zie nu ook weer de brieven die zij gestuurd hebben en de inspreekreacties. Dus ja, ik zou ook wel graag een reactie van de wethouder op de brief willen krijgen. Parkeren, 16 arbeidsplaatsen, dat levert dan een parkeervraag op van 10 parkeerplaatsen. Mijn vraag aan de wethouder is: waarom gebeurt dit niet op eigen terrein? Dit is het beleid van de gemeente Haarlem bij nieuwe projecten. En dit staat zo ook vermeld in de visie voor de ontwikkelzone Orionzone. Waarom gebeurt dat hier niet? Dan het parkeeronderzoek. Ja, dit is weer Goudappel met een twijfelachtig rapport wat op zijn minst achterhaald is door de tijd. Wij denken nog heel even ook aan het onderzoek van het toenemende fietsverkeer, waardoor de Dolhuisbrug noodzakelijk zou zijn.
Schoot ons even in gedachte bij de naam Goudappel. Er komen 64 kinderen, dit zou volgens de berekening leiden tot vijf kiss en ride plekken. Ja, het zal allemaal wel op cijfers gebaseerd zijn, maar vijf is wel erg weinig voor 64 kinderen. Tevens valt ook op dat er gerekend wordt met cijfers uit 2014, dat lijkt ons ook wat achterhaald. Nog een vraag aan de wethouder: waarom zijn de uitbreiding van het Schoter en de nieuwe sporthal niet meegenomen in dit parkeeronderzoek? En als laatste vraag: kan de behandeling van dit stuk toch uitgesteld worden totdat er een goed verkeersonderzoek is? De voorzitter: Mevrouw Verhoeff. Mevrouw Verhoeff: Ja, mevrouw, heeft u nog even nagekeken wat nou eigenlijk besloten is rondom die sporthal? Want ook daar zijn allerlei opmerkingen over het parkeren gemaakt. Dus u zou moeten weten hoe dat is opgelost. Ik weet het, maar het kost mij te veel spreektijd om het u uit te leggen. Maar u kunt het nalezen, dan is het geen probleem meer. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Kok, wil u nog reageren? Mevrouw Kok; Ja, wat is de vraag dan precies?
73
De voorzitter: Of u het gelezen heeft. Ik weet het niet. Meneer Krouwels, D66. De heer Krouwels: Dank u wel, voorzitter. D66 is in ieder geval benieuwd naar de reactie op de vraag van OPH, maar ik wil allereerst nog even melden: ik heb me eigenlijk vandaag in geen tijden in mijn drie jaar dat ik hier zit zo onnozel gevoeld als vandaag. Ik was langsgereden en ook langs het perceel, ik zal niet citeren uit geheime stukken, maar kaartjes die niet helemaal matchen, het hebben over de Planetenlaan waar dat perceel niet helemaal aanzit. Ik heb gelukkig een mentor hier naast me die mij goed kon inlichten over wat hier voorheen is besloten. Ik heb ook ver moeten duiken in de eerdere relevante stukken, maar dit had echt veel toegankelijker opgeschreven kunnen worden wat D66 betreft. Over een halfjaar zit hier, dat gun ik de gemeenteraad in ieder geval ook, een hele hoop nieuwe gezichten. Daarvoor zou dit stuk echt heel erg onduidelijk zijn. Dan wil ik ook even reageren op de inhoud. Ja, wij zien wel de noodzaak en de vraag voor een kinderdagverblijf hier. In de stukken wordt nog geschreven, en ik weet niet precies waar dat vandaan komt, van het Heksenbosje omtoveren tot een kinderdagverblijf, dan wordt het 300 vierkante meter minder verharding. Ik ben erlangs geweest.
Als verharding ook platgestampt gras is, dan zou je er misschien op komen, maar wij weten niet waar dat eventueel vandaan zou komen. Graag reactie van de wethouder. En nou, het advies van de insprekers heb ik ook al genoemd, als u daar een reactie op kan geven zou dat ons heel erg helpen in het besluit. De voorzitter: Dank u wel. Wie nog meer? Meneer Klaver, CDA. De heer Klaver: Ja, over de realisatie van het kinderdagverblijf op deze locatie is al vaak gesproken in de raad. De nota van uitgangspunten is aan de orde geweest in de commissie en in de raad op 18 oktober 2018. We zijn nu bijna drie jaar later. Voorzitter, kan de wethouder aangeven waarom dit traject zo lang duurt? In 2018 heeft het CDA aangegeven de realisatie van een kinderdagverblijf op deze locatie mogelijk te willen maken. uiteraard moet hierbij aan de eisen worden voldaan om voor de omgevingsvergunning in aanmerking te komen. Op dit moment is voor het CDA van belang dat het verkeer en parkeeronderzoek tot de conclusie leidt dat, ik citeer, met de voorgestelde maatregelen de situatie qua verkeer niet verslechtert. En het parkeren aan de beleidsregels parkeren van Haarlem voldoet. Deze conclusie staat de verkoop dus niet in de weg. Voorwaarde is natuurlijk wel dat het onderzoek deugdelijk is.
Dus wij zijn ook benieuwd naar de reactie van de wethouder op deze kritiek, die door de insprekers naar voren is gebracht. En vraag dan nog, in de gele zone is ruimte om de parkeercapaciteit uit te breiden met vier parkeerplaatsen. De parkeerbezetting zou daardoor verlagen naar 77%, in plaats van 86%. Is het college van plan deze vier parkeerplaatsen te realiseren? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Wie nog meer? Meneer Blokpoel, VVD. De heer Blokpoel: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, een project waar we al eigenlijk met die nood op de kinderopvang te lang over spreken. Want als over ieder kinderopvangcentrum zo lang gaan praten, dan worden wachtlijsten langer, langer en langer. En dat is ongewenst voor de ouders en velen met hen. Uiteraard moeten we wel goed met de buurt in gesprek. En dat is gedaan, al zeggen de insprekers inderdaad van: hé, het had ook wel beter gekund. College, trekt u daar lering uit? Wethouder, hoe reflecteert u daarop? De buurt had terechte vragen over de Schoter Vlielandstraat. Nou, dat is opgelost. In die zin, daar ligt een oplossing voor. We hebben eerder dat ontwerp en de bouw van een duurzaam kinderdagverblijf met zonnepanelen et cetera goed gekeurd, dus hartstikke prima. En fijn dat dat zo kon. Moeten we waken voor die parkeeroverlast? Ja, zeker. Zal die parkeeroverlast er zijn volgens de kroonnormen, oftewel 15 auto’s per dag. Ja, wellicht.
En misschien nog niet eens van 10 medewerkers, maar wel van als op een regenachtige dag zoals deze dat er veel ouders hun kind daar brengen. Is er dan ruimt bij de Planetenlaan om de auto’s te parkeren en inderdaad
74
daarheen te lopen? Ja, daar is genoeg ruimte en daar is inderdaad die 100 meter norm zal wellicht overschreden worden op dit soort dagen. Maar over het algemeen zie je, en mijn kinderen gaan ook naar school, dus ik zie heel veel mensen toch over het algemeen fietsen en weinig autogebruik hier in de stad. Wat ons betreft, wethouder, graag reflectie wel op de parkeernorm, parkeerplaats en de participatie. Maar wat ons betreft gaan we nu eindelijk door, want de nood in de kinderopvang is groot genoeg. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Van den Doel, GroenLinks. De heer Van den Doel: Ja, dank u wel. Niet te veel herhalen, maar de kinderopvang moet er komen. Daarvan zijn we overtuigd en daar hebben we ook van harte voor gestemd. De verkeersituatie baart ons zorgen. Ik denk ook terecht, ik denk dat andere fracties dat allemaal ook ten bedden hebben gebracht. En ik wacht even graag af wat de reactie van de wethouder daarop is. Want het is wel van belang dat het parkeren niet wordt afgewikkeld op eigen terrein, zoals we hebben afgesproken, en dat er met een aantal zaken geen rekening is gehouden. Maar ik hoor graag de reflectie van de wethouder daarop. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Niemand? U aarzelt. Mevrouw Van Zetten. Mevrouw Van Zetten: Ja, dat Heksenbos is natuurlijk wel een bijzonder stukje Haarlem.
En er wordt al jaren eigenlijk om gevochten om het groen daar zo te houden zoals het is. Want het ligt eigenlijk op een strandwal en het doet denken aan oud cultuurhistorisch erfgoed, alleen dan in het groen. Zo kan ik het zeggen. Ja, dat er nog steeds problemen zijn, dat verbaast mij wel. Want ik ben er al in 2017 wezen kijken, dat was de vorige periode. Ik vind dat de wethouder maar moet uitleggen wat hier nu eigenlijk allemaal aan de hand is. En verkeersonderzoeken, ja, dat is logisch dat dat moet gebeuren. Maar ik vind gewoon de buurt is hier ook al zo lang mee bezig, waarom wordt die niet op een goede manier opgelost? Maar daar weet u meer van dan ik, denk ik. De voorzitter: Dank u wel. Niemand meer? Nou, meneer Aynan. Jouw Haarlem. De heer Aynan: Dank u wel. Ik sluit me aan bij de kritische vragen, dus ik ben ook benieuwd naar de reactie van de wethouder. Toch even een ander puntje. Kijk, dit stuk zit eigenlijk midden in de ontwikkelzone. En er gaan heel veel dingen gebeuren. Of het nou de school is aan de overkant, de sporthal, er komt een heel nieuw gebouw aan de overkant. We zijn bezig ook al een tijdje met het huisvesten van de huisartsenpost aan de overkant. Volgens mij kunnen we concluderen dat dit stukje grond strategisch vastgoed is en dan moet je niet tot verkoop overgaan. Hoe staat de wethouder daar tegenover? De voorzitter: Meneer Blokpoel, interruptie.
De heer Blokpoel: Ja, meneer Aynan. Ik ben een beetje verwonderd, strategisch vastgoed. Het ligt op een binnenplein achter een schoolpand. Hoe ziet u dat als strategisch? De heer Aynan: Jazeker, kijk naar wat er omheen staat. Dat zijn schoolgebouwen en die kunnen zomaar gaan vertrekken en dan vervalt het recht aan de gemeente. En dan zit je dus met een stuk verkochte grond waar je dus niks mee kan. En als het dus gemeentelijk bezit blijft, dan zou je daar dus kunnen ontwikkelen, iets kunnen doen. Zo moet je het zien, meneer Blokpoel. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Van den Doel, interruptie op meneer Aynan.
75
De heer Van den Doel: Ja, u zegt: strategisch bezit. Ik snap uw redenering, maar daarmee zegt u dat het kinderdagverblijf er niet moet komen. Begrijp ik dat goed? De heer Aynan: Als je gaat kijken, er is meer mogelijk dan alleen de koop of verkoop van de grond. Je zou bijvoorbeeld kunnen op plussen, optoppen bij de school, dat is allemaal mogelijk. Er is in de omgeving is er echt veel meer mogelijk dan alleen de verkoop van deze stukken grond. En ik zeg tegen de wethouder: kijk even verder dan alleen dit stukje grond. Volgens mij is het strategisch verstandig om dit in bezit te houden. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Bloem, SP. Of meneer Van den Doel, u wilde nog reageren? De heer Van den Doel: Ja, ik vind u wel erg makkelijk in uw redenering dat we dingen kunnen optoppen, dat we dingen kunnen doen. U gaat er wel heel erg vanuit dat dan iedereen daarin wil meewerken. Dus ik vind dat u zich wel heel ver rijkt. Ik vraag me af of dat reëel is en de vraag is of u dat ook vindt. De heer Aynan: Ja, hoor. Ik denk graag buiten de lijntjes. En ik hoop u ook straks. De voorzitter: Meneer Aynan, of nee, u was klaar. Meneer Bloem. De heer Bloem: Ja, SP, niet SP, ik heb een beetje teruggelezen.
En ondanks dat er best wel veel gepraat is, verbaas ik me er toch over dat we even nu de verkoop bespreken, terwijl uit alles blijkt dat we nog helemaal niet uitgepraat zijn over hoe het ruimtelijk ingebed is, hoe het past in verdere ontwikkelingen. En dat we dat nu even zo hap snap tussendoor doen. Dus ik ben heel erg benieuwd naar de reflectie van de wethouder op alles wat is gevraagd rondom de verkeerssituatie en de ruimtelijke inpassing. En dan pas kan ik nadenken of er überhaupt inderdaad sprake is van grond die we willen verkopen. De voorzitter: Iedereen het woord gevoerd? Dan is het woord aan de wethouder. Wethouder Roduner: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, het is eigenlijk alleen maar het verkopen van een stukje grond wat voorligt. Dus dit is niet een volledige vergunningsaanvraag, die volgt in een latere fase. Waarin dan ook echt gedetailleerd moet worden gekeken of het ook inderdaad helemaal voldoet aan alle eisen voor een vergunningsaanvraag. Maar ik heb u wel destijds toegezegd dat ik u maximaal zou informeren over alles wat er ligt, zodat u een goed oordeel kon vellen over de verkoop van dit stukje grond. Een stuk grond wat in ieder geval in het beeld van het college niet strategisch is. Het is geen strategisch stukje vastgoed. Maar we zien wel heel erg de noodzaak voor uiteindelijk het realiseren van een extra kinderdagopvang. De voorzitter: Meneer Bloem.
De heer Bloem: Ja, dan toch nog even het scenario. Wat als we het verkopen en dat gaat dus mis met die vergunningen. Wat gebeurt er dan? Wethouder Roduner: Dan wordt het ontbonden, volgens mij is dat uiteindelijk de voorwaarde die we met elkaar hebben gesteld. Dus dat is uiteindelijk hoe we vaak ook stukken grond verkopen, onder voorbehoud van vergunningverlening. Maar in ieder geval, ik heb ook niet het idee dat dat niet zou gebeuren. Er is in ieder geval ontzettend behoefte aan extra kinderopvang in deze regio. En dan met name inderdaad een IKC is dan eigenlijk de heilige graal. Als ik voor mezelf spreek, ik had op een gegeven moment een kind op school zitten en ergens in het andere deel van de stad een ander kind op de crèche zitten. Ja, dan fiets je, in mijn geval fiets ja, maar sommige mensen gebruiken de auto, de hele stad door om je kinderen op te halen. Nou, ik ben
76
uiteindelijk heel blij dat in ieder geval waar mijn kinderen nu zitten een IKC is, waar ik heen kan gaan. Ik kan u verzekeren, daar is het ook ’s ochtends ontzettend druk, zeker als je die functies combineert. Ouders willen dan graag hun kinderen afleveren, dat zijn de ouders die daar uiteindelijk ook voor de verkeersdruk zorgen. Dat is ook niet helemaal op te lossen, denk ik. Ik denk dat we daar eerlijk over moeten zijn. Er ligt hier niet een superoplossing qua, nou, dit is dan een verbeterde oplossing. Maar wel in ieder geval met die extra parkeerplekken die gerealiseerd gaan worden hebben we wel, kunnen we in ieder geval de situatie stabiel houden. We hebben er nadrukkelijk voor gekozen om niet de ingang te doen aan de Schoter Vlielandstraat. Dat was natuurlijk ook een andere oplossing geweest, dan had je de verkeersstromen misschien wat meer kunnen spreiden over de verschillende locaties. Maar nou, we hebben met elkaar besproken dat de Schoter Vlielandstraat ongewenst is. En dat is zowel privaatrechtelijk is dat geregeld en dat zullen we ook in de vergunningsvoorwaarde uiteindelijk op gaan nemen. dus dan wordt het op twee manieren geborgd. Als je kijkt naar het parkeren, het is niet dat je helemaal de zone trekken hoe we omgaan met parkeren. Parkeren voor de Schoter en de sporthal is aan de overkant geregeld.
Er is nog wat extra uitbreiding geweest voor de parkeerplekken daar, dus dat is daar geregeld. Op eigen terrein is denk ik voor zo’n soort een beetje maatschappelijke functie het denk ik niet realistisch. Dan zou je het of ondergronds moeten doen, onder dat kinderdagverblijf, of ja, je moet een stuk van het speelterrein opofferen voor parkeerplekken. Ik denk dat dat niet gewenst is, zeker ook misschien dat je het voor het personeel wel zou kunnen doen, maar ook dan denk ik: dat is natuurlijk ook alleen maar bepaalde tijden doordeweeks open, dat is ook niet een hele efficiënte manier van parkeerplekken realiseren met elkaar. Dus juist in de openbare ruimte gedeeld met andere functies, Kiss & Ride, ouders die wegbrengen, maar ook mensen die ’s avonds van hun werk ergens anders terugkomen is juist een hele efficiënte manier om met die parkeerplekken om te gaan. Ja, kijk, we hebben wel ideeën over het inrichten van de Planetenlaan. Ik vind het idee van mevrouw Verhoeff over die korte weg meenemen als een soort, ik neem aan dan vooral voor fietsers. Ja, precies, voor fietsers. Dat vind ik leuk om dan ook mee te nemen. Maar we weten nu nog niet hoe we die Planetenlaan gaan inrichten, daar is nog geen concreet plan voor, daar is ook geen concreet budget voor. In de raad hebben we ook verschillende modellen besproken die je dan zou kunnen doen.
Dus het is ook niet de noodzaak dat we nou zeggen: het wordt een variant. Maar ik denk op de lange termijn als we met de inrichting eigenlijk aan de slag gaan van de Planetenlaan, dan kunnen we natuurlijk kijken hoe die op een betere manier kan worden ingericht en uiteindelijk ook dit stukje nog weer wat verbeterd gaat worden. We hebben wel inderdaad als college ook gezegd: er zitten in het stuk zit ook een aanbeveling voor de veiligheid, voor het verbeteren van de verkeersveiligheid. Nou, in de versnellers die we met elkaar hebben besproken vandaag zit ook een stukje volgens mij voor het verbeteren van de verkeersveiligheid. Het Rijk heeft ook extra geld beschikbaar gesteld voor de verkeersveiligheid. Dus dit is in ieder geval wel een plek die wij in het vizier hebben, dus even los van de ontwikkeling is het wel een plek waarvan we zeggen: daar zitten een paar goede voorstellen voor om die verkeersveiligheid daar te verbeteren. Dus ik ga ervanuit dat dat uiteindelijk ook in dat pakket daar mee gaat lopen. Dus dat gaat over de fietsoversteek aan de overkant. Het duurt altijd heel lang om dingen te ontwikkelen in Haarlem, dus dat heeft ook te maken natuurlijk met de ontsluiting die we gekozen hebben de vorige keer. Schoter Vlielandstraat niet, maar de Planetenlaan wel. Nou, verkeersonderzoek moet je doen, je moet aan de slag gaan met een goed ontwerp.
Er moet een taxatie gemaakt worden, dat duurt gewoon lang. Ja, ik kan het niet mooier maken dan het is. Ik heb niet het idee dat er heel veel tijd onnodig is besteed, maar soms lopen die processen ook gewoon wat langer. Zeker als het ook misschien soms wat kleinschalige ontwikkeling gaat. Dat groen, dus dat gaat over het hele terrein. We nemen in de vergunningsvoorwaarde ook, of nee, in de koopovereenkomst is ook opgenomen dat het dak van de nieuwe voorziening groen moet worden, dus een dak uiteindelijk ook voor wateropvang. Dat draagt ook bij aan het ontharden, dat je in ieder geval in het geval van een regenbui daar ook wat groen hebt om uiteindelijk het water op te vangen. En voor de rest zal het gezocht worden in het ontharden van het speelterrein. Tegels eruit, dat past ook helemaal bij
77
het groen spelen wat we met elkaar ambiëren. Even kijken. Ja, de VVD vraagt: wat hadden we beter kunnen doen? Ik denk dat we heel erg hebben geprobeerd te luisteren in ieder geval in een eerdere fase naar de bezwaren van de bewoners, ook tegen de toegang via de Schoter Vlielandstraat. Dus dat hebben we ook gewoon op deze manier, wat ik zeg publiekrechtelijk en privaatrechtelijk, gewoon goed geregeld. We hebben echt nadrukkelijk gekeken naar: hoe kunnen we die verkeerssituatie bij de Planetenlaan acceptabel houden? Nou, daar worden ook een aantal maatregelen voor genomen. Dus ja, dit is dan denk ik het beste wat we met elkaar kunnen doen. En in de wetenschap dat het misschien niet perfect is, maar wel dat die kinderopvang gewoon hartstikke nodig is voor jonge ouders en een groeiende stad. De voorzitter: Meneer Slik. De heer Slik: Dank u, voorzitter. Ja, u zegt: het is misschien niet perfect. Aan de voorkant klopt het niet, aan de achterkant mag het niet, dat is maar goed ook. Ik zou dan toch nog eens nadenken over gewoon de hele situatie van: waarom moet het nou echt hier doorgedrukt worden? Aan de overkant van de Planetenlaan krijg je veel kansen om het wel nagenoeg perfect te doen. Waarom moet het hier zo doorgedrukt worden? Ik krijg er een beetje unheimisch gevoel daarbij. De voorzitter: We gaan het rondje even af, een kleine tweede termijn. Ik zag meneer Amand.
De heer Amand: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik snap eigenlijk niet wat de wethouder precies bezig houdt. Kijk, de mensen willen de verkeersveiligheid, maar daar hoor ik hem niet over. Kijk, het wordt daar steeds drukker en die bewoners pleiten daar gewoon voor nieuw onderzoek. En het moet zich gewoon eens een keertje uit de wereld, want dit blijft maar duren. Dus wethouder, kom eens nou met een goed plan verkeerstechnisch, want dat willen we graag horen van u. De voorzitter: Meneer Van den Doel, GroenLinks. De heer Van den Doel: Ja, ik begin op mijn collega van het CDA te lijken als ik zeg van: waarom geen parkeren ondergronds? U praat er mooi langs, maar altijd is het hetzelfde verhaal dat het niet betaalbaar is. En dan vraag ik het me af waarom we het überhaupt gevraagd hebben. En op eigen terrein vindt u lelijk, dus waarom hebben we het überhaupt ooit gevraagd als coalitie om parkeren op eigen terrein op te lossen? Dus ik vind dat u daar makkelijk overheen gaat, maar het is elke keer hetzelfde excuus wat u teruggeeft. En ja, dat wordt een beetje een rituele discussie die we zo over en weer hebben. En daar wil ik best graag mee ophouden, maar dan wil ik wel een ander antwoord van u natuurlijk. De voorzitter: Mevrouw Verhoeff, PvdA. Mevrouw Verhoeff: Kleine interruptie. Meneer Van den Doel, heeft u wel eens … De voorzitter: Ik kan u niet verstaan.
Mevrouw Verhoeff: Sorry, ik zal aan de voorkant praten. Ja, als iemand recht achter je zit. Meneer Van den Doel, als GroenLinks, en ik lees net ook wat andere moties waar u volgens mij voor gestemd heeft. Waarom het promoten van het brengen met de auto, terwijl het met de bakfiets kan of met de voet of met de fiets? Het is ook een buurtschool, dus moet dat nou ook zo gepropageerd dat parkeren daar een hoge norm heeft? Misschien moet je juist wel aan de onderkant.
78
De heer Van den Doel: Nou, ik zeg niets over normen. Ik zeg alleen over het feit dat dat parkeren op eigen terrein plaats had moeten vinden. En wat mij betreft moet er eigenlijk helemaal geen parkeerplaats komen, want de mensen moeten allemaal met de fiets brengen. Maar de realiteit is een stukje harder dan wij wensen. En zoals wij hier, het gaat mij meer over de discussie die we altijd hebben en ik wil dat wel een keer opgelost zien. En ik zie het nooit opgelost. De voorzitter: Dank u wel. Ik had nog een aantal handen gezien. Meneer Krouwels, D66. De heer Krouwels: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik zou toch nog wel graag een toezegging van de wethouder willen hebben dat hij zich in wil spannen om in ieder geval de oplegnotitie iets toegankelijker op te schrijven voor de normale Haarlemmer en een abnormaal schaduwraadslid als ik. Uw ambtenaar heeft mij uitstekend geholpen vanmiddag, maar ik hoop toch dat dat in de toekomst niet zo nodig is. En ja, mevrouw Verhoeff en meneer Van den Doel, ik ben er vanmiddag langsgereden en er stonden ook in de regen zelfs overdekte bakfietsen. De voorzitter: Als de kindjes maar droog blijven. Mevrouw Kok, OPH. Mevrouw Kok: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, ik ben het wel met meneer Van den Doel eens. De bezwaren of de argumenten om niet op eigen terrein te parkeren worden wel heel makkelijk even zo terzijde geschoven.
En inderdaad, waarom niet ondergronds parkeren? De voorzitter: Dat kan niet. Mevrouw Kok: Dat is best een hele goede vraag. En het is ook wel grappig wat u vertelt in uw antwoord over een integraal kindcentrum, als u zowel kinderen naar de crèche brengt als naar de school, dan parkeer je eigenlijk veel langer als dat je alleen een kind naar de crèche brengt. Dus dat is ook helemaal niet meegenomen in het onderzoek. Dus ja, we besteden misschien wel relatief veel aandacht aan het parkeren, maar daar wordt daar ook wel wat langer geparkeerd dan wij denken. Dus ja, voor ons is dat toch ook wel een heel belangrijk punt. De voorzitter: Mevrouw Verhoeff. Mevrouw Verhoeff: Ja, even goed nadenken. Er is een norm waar u aan refereert dat 100 tot 150 meter het maximale is wat ouders willen lopen. Dan is het eigenlijk een risico voor Opstoom om daar een kinderdagverblijf. Want juist omdat het een integraal kindcentrum is zijn het logischerwijs ook heel veel kinderen die ook op de Zonnewijze zitten of daarnaartoe gaan. Dus bent u het er niet mee eens dat eigenlijk het een verleiding is om dan een ander vervoersmiddel te kiezen dan die auto? Mevrouw Kok: Ja, dat ben ik helemaal met u eens. En ja, meneer Roduner fietst, ik fiets ook veel, maar de realiteit is soms anders. Er komen nou eenmaal een hele hoop mensen met de auto. En zeker wat meneer Blokpoel zegt als het regent.
De voorzitter: Dank u wel. Dan meneer Roduner. Wethouder Roduner: Ja, richting meneer Slik. Kijk, wat ik probeerde uit te leggen in mijn verhaal over hoe ik mijn kinderen wegbreng is dat je juist wil dat een kinderopvang bij de school zit. Dan heet het een IKC, dat ga je niet kilometers verder plaatsen. Het is efficiënt en juist ook beleid van de gemeente om het bij elkaar te
79
maken. Maar op het moment dat we dat doen, dan wordt het daar vanzelfsprekend drukker. Want daar concentreert zich dan ook alle vervoersbewegingen. Overigens ben ik iets optimistischer dan mevrouw Kok over het verlengen, want je hoopt natuurlijk dat iemand gebracht wordt, twee kinderen gebracht worden door een auto. En dat die auto misschien wat langer staat om twee kinderen weg te brengen. Maar dat is natuurlijk beter dan dat je hier je kinderen aan het wegbrengen bent en daar ook je kinderen aan het wegbrengen bent. Dus daar zit ook wel wat efficiëntie in, in ieder geval voor wat grotere gezinnen. Kijk, eigen terrein parkeren, je kunt hier voor de volledige opbrengst die we hier genereren 10 parkeerplekken kopen denk ik ondergronds. Zoiets, dus reken erop dat een ondergrondse parkeerplek wel ergens tussen de 30 duizend en de 5 duizend euro kost. En mijn betoog is meer van: als je dat doet, kijk dan ook naar het combineren van functies. In plaats van dat je zegt: dit is voor de medewerkers van dit centrum. Je zoekt juist naar het combineren van functies, parkeerplekken zijn efficiënt als je zegt: die worden bijvoorbeeld gebruikt door medewerkers van de school. Maar als die eind van de middag, begin van de avond weer naar huis gaan, dan kunnen ze weer gevuld worden door bewoners die daar terugkomen. En in het weekend misschien ook wel gebruikt worden door winkelend publiek.
Dan heb je een efficiënte parkeeroplossing, dat vraagt grotere parkeerbakken, die daarmee ook financieel kansrijker worden. Want het is echt een hele hoop geld, 40 duizend euro voor een parkeerplek. En volgens mij aan de overkant, dus de ontwikkeling van het Stadionplein hebben we ook een startnotitie met elkaar vastgesteld. Zeg ik dat goed? Ja, hebben we ook een startnotitie met elkaar vastgesteld. Daar wordt gekeken naar echt een grotere parkeeroplossing, die dus ook een plek kan bieden voor alle verschillende voorzieningen die daar zijn. Of het nou gaat over de woningbouw, de verzorgwoningen, maar ook de sportvoorzieningen, dan heb je een efficiënte oplossing. En dan is het denk ik ook gewoon maatschappelijk te rechtvaardigen dat die parkeerplekken wat duurder zijn. Met alle respect, we gaan hier toch niet onder een kinderdagverblijf een parkeerbak bouwen voor tonnen of miljoenen. Dat lijkt me echt maatschappelijk weggegooid geld. De heer …: Voorzitter, mag ik een korte schorsing om even iets naar u toe te lopen en even iets te vragen? De voorzitter: Bij mij, dat mag. Maar even misschien deze, dan hebben we dit gehad. Meneer Van den Doel? De heer Van den Doel: Nee, ik heb niks meer. De voorzitter: Dank u wel. Ik schors even de vergadering. Ja, ik heropen de vergadering. Wethouder Roduner: D66 heeft nog een opmerking over de nota. Nou, die trek ik mij aan.
Het is natuurlijk deels ook, ja, ik snap dat die lastig toegankelijk leesbaar is. Maar ik ben in ieder geval blij dat u goed geholpen bent door de ambtenaar. De voorzitter: Is dit punt, ik zit even te kijken, ik zie geen handen meer. Dit punt gaat niet naar de raad. Is het hiermee voldoende besproken? Het was een lichte voorhangprocedure. Ja, ja. Meneer Amand. De heer Amand: ik had de vraag gesteld over die auto’s, over: gaat de wethouder nog onderzoek plegen daar? Wat die bewoners willen. Dat wil ik horen van u. De voorzitter: Meneer Roduner. Wethouder Roduner: Nou, we gaan niet zelf nog aanvullend onderzoek plegen. Volgens mij het verkeersonderzoek wat er ligt, dat is in ieder geval, nou, dat heeft geleid tot ook de noodzaak voor een aantal parkeerplekken, die gaat gerealiseerd worden. En uiteindelijk zal er een parkeeronderzoek moeten komen. En
80
ik weet niet of dit het is of dat het nog iets nieuws komt, maar wat uiteindelijk onderbouwing zal zijn voor de vergunningverlening. Maar dit is in ieder geval volgens mij ook van voldoende kwaliteit, het geeft ons voldoende handvat met die parkeerplekken om uiteindelijk de parkeerdruk daar acceptabel te houden op dit moment. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Amand. De heer Amand: Een kort vraagje nog. Die bewoners die zeggen dat het helemaal niet klopt. Dus wat gaat u die bewoners dan vertellen? Dat wil ik toch wel horen. Wethouder Roduner: Nou ja, ik heb proberen uit te leggen dat een aantal elementen, dus meer hoe we aankijken naar de visie, het parkeren bij de sporthal, dus daar hebben we volgens mij, daar heb ik op proberen te reflecteren hoe dat geregeld is en hoe we ook tegen het parkeren en de ontwikkeling van de Planetenlaan op de lange termijn aankijken. Ik heb niet het idee dat dat op andere punten nou echt niet klopt. Dus volgens mij klopt het. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik er nu van uit dat dit punt afdoende behandeld is en de commissie akkoord is met de verkoop van deze kavel. De heer …: Nee voorzitter, absoluut niet. Nee, ik kondig hierbij alvast een motie vreemd aan. De voorzitter: Prima, helder. Motie vreemd is aangekondigd. Maar het punt is wel voldoende besproken. 14.
Gunningsbesluit Verkoop Egelantier (JB) De voorzitter: Dan gaan we naar het laatste agendapunt van vanavond, het hoogtepunt: het gunningsbesluit verkoop Egelantier. Er gaat even een wethouderwissel plaatsvinden. 14.1 Prijsbiedingen verkoop Egelantier 14.2 Manifest Haarlem Cultuur Wij zijn nodig van 30 culturele instellingen De voorzitter: Dat is 14.1, de prijsbiedingen van de verkoop en 14.2, manifest Haarlem Cultuur van de 30 culturele instellingen. En er zit een inspreekbijdrage van de werkgroep bij. Ja, op 3 juni jongstleden heeft het CDA verzocht om dit ter kennisname stuk te bespreken in de volgende vergadering. Nou, daar zijn we nu aangekomen. De motivatie van het CDA is toegevoegd. Er hebben zich twee insprekers aangemeld en een inspreekbijdrage is toegevoegd, schriftelijk. We hebben meneer Pirenne, namens de werkgroep Egelantier, en mevrouw Rood. Wil u hiervoor plaatsnemen, als u aanwezig bent. Ik kan u niet zien. Ah kijk, daar is meneer Pirenne. Ja hoor, waar u wil. Mevrouw Rood, u mag komen zitten. Hartelijk dank voor uw komst. Als u straks de microfoon aanzet, dan gaat het lampje branden en dan heeft u drie minuten. Aan het eind zal ik u daar vriendelijk aan herinneren. Wie van u wil beginnen? Meneer Pirenne, gaat uw gang. De heer Pirenne: Dank u wel, voorzitter. Geachte commissie, geachte wethouder.
Dank voor de mogelijkheid om hier vanavond kort te komen inspreken namens een kleine werkgroep van cultureel meelevende Haarlemmers. Ik verwijs graag naar onze pleitnota, die is in uw bezit, en ook naar de andere reacties op de voorgenomen verkoop van de Egelantier aan de ontwikkelcombinatie Lingotto-AVC. Die reacties zijn ook andere reacties vanuit het brede culturele veld van onze stad. Ik wil hier niet ingaan op de eerder genoemde vierkante meters, ik wil hier graag ingaan op de 1500 vierkante meter die onderdeel uitmaken van de plannen
81
van de ontwikkelcombinatie Lingotto-AVC. En uiteraard ook van de voorwaarde voor verkoop van dit voormalige laagdrempelige cultuurverzamelgebouw in onze stad. Die 1500 vierkante meters zullen worden ingevuld op basis van een cultureel/commercieel diversiteitsmodel. Dat klinkt heel sexy, maar is het dat ook? Door een nieuwe stichting gaat dat uitgevoerd worden, gelieerd aan de BV die het geheel van de Egelantier gaat exploiteren. In Haarlem is iedere nieuwkomer welkom, en dat geldt uiteraard ook voor nieuwe stichtingen. Maar ik wijs op het feit dat meerdere cultuurstichtingen in Haarlem, horend bij onze eigen culturele infrastructuur, gewaardeerd door kunstenaars, inwoners en bezoekers, dat meerdere van onze bekende laten we zeggen eigen cultuurstichtingen zitten met onzekerheden en knelpunten omtrent hun eigen vierkante meters. Zoals in het recente cultuurplan van het college staat, de gemeente streeft naar voldoende betaalbare ruimte voor cultuur. Een ongelooflijk goede quote. Daarin staat dus met zoveel woorden: cultuurbeleid is dus ook vastgoedbeleid. En andersom. Integraal vastgoedbeleid gaat ook over maatschappelijk vastgoed, gaat ook over cultureel vastgoed en de bijbehorende maatregelen en tarieven om daar ook realistisch in te opereren. Op dit vlak, geachte commissie, biedt het plan van de ontwikkelcombinatie LingottoAVC een zeer pover instrumentarium.
Een wankel cultureel concept. Ons verzoek is dus, vraag aan het college: college, draag Lingotto-AVC op om niet alleen het cultureel profiel vanuit de eigen exploitatie, vanuit het eigen business model en vanuit de doelstellingen van uw eigen stichting in te vullen. Draag Lingotto-AVC op om met de Haarlemse cultuursector een propositie te ontwikkelen voor de 1500 vierkante meter die onze eigen cultuursector verder helpt. Daar komt natuurlijk een toekomstdroom bij of een toekomstbeeld. De voorzitter: U bent aan het einde gekomen. Kunt u zo’n beetje afronden alstublieft? De heer Pirenne: Ja, dan laat ik het toekomstbeeld laat ik even vallen. Dan laat ik het hierbij. De voorzitter: Nou, even heel kort. De heer Pirenne: Oké, heel kort. Mag de opvolger van An de Meester, opvolger MV, een perspectiefrijke situatie aantreffen in plaats van een hoofdpijndossier rondom de ruimteproblemen van het Frans Hals museum. Of los van het Frans Hals museum mogen andere cultuurinstellingen zich proactief kunnen buigen over hun rol op deze belangrijke locatie, wat ook een volkslocatie was. Dit is een hele belangrijke en veelbelovende verkoop. Het voorstel van Lingotto-AVC bevat een aantal fantastische uitgangspunten, daar wil ik eerlijk in zijn. Dat is ook heel goed gedaan door het college. Een nieuwe, spannende en boeiende door deze voorgenomen verkoop, dankzij de plannen van Lingotto-AVC.
Maar uitsmijter, voor het blokje cultuur heel graag huiswerk overdoen. Dat was hem. De voorzitter: Dank u wel. Dan is het woord nu aan mevrouw Rood. Gaat uw gang. Mevrouw Rood: Ja, Liesbeth Rood, zelfstandig uitvoerend theatermaker van theatergroep Lava hier in Haarlem. En ik wil graag handen en voeten geven onder andere met nog zo’n 60 ondertekenaars van dit stukje wat ik jullie ga vertellen aan die toekomst. Want die is er namelijk. In een open brief ondertekend door circa 55 individuen en instellingen actief in de Haarlemse cultuursector roepen wij u op om de toegezegde 1500 vierkante meter in het te verkopen Egelantier daadwerkelijk te besteden aan de Haarlemse cultuur. Wij hebben namelijk een aantal grote zorgen. De Haarlemse cultuursector kenmerkt zich door twee grote tekorten, namelijk geld en ruimte. En daar is de afgelopen jaren al heel veel over gesproken, ik herinner jullie een beetje aan instellingen die gedwongen zijn te verhuizen of op zoek zijn naar betere locaties. Zoals de Wereldmuziekschool, de nieuwe Virus, Studio Mappa, Pletterij, Wereldkeuken en ga zo maar door. Verschillende groepen, ook wij van Lava, zijn al uitgeweken naar andere plekken. Naar de Haarlemmermeer onder andere, omdat hier gewoon niets te vinden is. Het aantal nieuwe culturele initiatieven in Haarlem stijgt,
82
wat prachtig is voor onze stad. Alleen dan moeten we ze wel binnen houden. En nu kom ik ze vooral tegen op het station op weg naar Amsterdam. Dat is heel jammer. Twee jaar geleden was er een burgerinitiatief om de Egelantier te behouden voor cultuur. December 2019 organiseerde de Pletterij en het Haarlems Dagblad een debat over het oude V&D gebouw en kwam de PvdA met de oproep om dit gebouw te bewaren voor cultuur. Tijdens een debat in de Pletterij, november 2020 spreken we over, ging het over nieuwe functies voor leegstaande winkelpanden in de Grote Houtstraat voor culturele invulling. En in het voorjaar 2021 schreven ruim 60 culturele instellingen, initiatieven en individuen een manifest waarbij het gebrek aan fysieke ruimte als een van de belangrijkste problemen werd benoemd. Rafelranden en tijdelijke locaties zijn niet of nauwelijks aanwezig of worden niet ingezet. En het wordt tegengewerkt als mensen zich opwerpen om deze een creatieve of culturele invulling te geven. Nogmaals, de Haarlemse cultuursector heeft dus een groot gebrek aan geld en aan fysieke ruimte. En 1500 vierkante meter zou een flinke slok op een borrel zijn. Maar ondanks de belofte en mooie woorden van de gemeente twee jaar geleden bij de start van dit proces levert het Egelantierproject van Lingotto-AVC weinig op aan bruikbare vierkante meters voor de Haarlemse cultuursector.
De nieuwe eigenaar komt met een concept waarbij deze vierkante meters beschikbaar blijven voor commerciële huur. Ik leg zo in een persoonlijke anekdote uit wat dat betekende voor ons. Cultureel maatschappelijk gebruik gaat worden geballoteerd door een stichting die rechtstreeks valt onder de BV van Lingotto-AVC. En hiermee gaat Lingotto-AVC volledig voorbij aan alle netwerken en initiatieven die er al zijn in de stad. De voorzitter: Ook u zit aan de drie minuten. Kunt u zo langzamerhand zo’n beetje tot een afronding komen? Mevrouw Rood: Oh, nou, dan vertel ik alleen nog mijn persoonlijke anekdote, want dan heeft u een beetje een idee waar onze zorgen vandaan komen. Ik praat als een idioot zo snel om binnen die drie minuten te blijven. Maar Lingotto had natuurlijk of heeft natuurlijk ook Haarlemmer Stroom. En daar zouden wij met onze laatste voorstelling van de Melkboer heel graag hebben willen spelen. En wij stelden een samenwerking voor, wij daar met de SRV bus en een stekker in het stopcontact. En zij baropbrengst en ze zouden ook nog een deel van de kaartopbrengst krijgen. Nou, superfijne samenwerking, doen we eigenlijk altijd met bijzondere locaties in Haarlem. En toen kwam het financiële plaatje. Dit was januari 2021, dus misschien wel goed voor jullie om te weten, we zaten midden in een lockdown.
Dus we wisten nog niet of we drie keer per dag voor 30 mensen, twee keer voor 50 of een keer voor 100 konden spelen. En wij kregen een huurprijs van 350 euro per voorstelling, ook als we slechts 30 mensen met hun eigen klapstoel voor onze CRV wagen mochten hebben. Dat is een tientje op de kaartprijs die we altijd heel laag proberen te houden, omdat we vinden dat locatietheater bij uitstek geschikt is om mensen naar het theater te halen die normaal gesproken niet komen. Nou, u zult begrijpen dat deze samenwerking niet is doorgegaan en dat dit voorbeeld ons enorm veel zorgen baart voor een samenwerking met wederom een commerciële partij. En dat die 1500 vierkante meter misschien wel niet gebruikt zal kunnen worden door culturele initiatieven die er al zijn. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Ik ben heel coulant geweest. Dat u dat weet. Nee, meer dat we best wel coulant kunnen zijn hier. Was het een helder verhaal of zijn er vragen vanuit de commissie? Het was helemaal een strak verhaal. Dan wil ik u namens de commissie hartelijk danken voor de moeite die u heeft genomen om hier te komen vanavond. U mag het nog volgen als u wil, dan kunt u weer plaatsnemen daar. En dan gaat de commissie het stuk behandelen. Wie mag ik het woord geven? Meneer Klaver van het CDA. De heer Klaver: Ja, voorzitter.
Al eerder heb ik de wethouder gecomplimenteerd met het bereikte resultaat tot nu toe. Er zijn serieuze biedingen, er is een winnaar en de verkoop is gegund. Een veelbelovend plan. Wel is het heel jammer dat de winnaar niet of nog niet tot afspraken is gekomen met het Frans Hals museum.
83
Voorzitter, voor wat betreft de vergaderstukken. Als ik het goed begrijp is er inmiddels sprake van onherroepelijke gunning en is daarmee bijlage A geen geheim stuk meer. Waarom staat deze bijlage dan nog als geheim stuk bij de agenda? Inmiddels is de optieovereenkomst getekend, maar is de exclusiviteitsvergoeding nog niet betaald. Zonder tegenbericht gaan wij ervanuit dat deze betaling binnen een paar weken alsnog wordt gedaan. Kan de wethouder aangeven waar we nu staan in het verkoopproces en welke onzekerheden er nu nog zijn? Ik heb gevraagd de Egelantier te agenderen voor deze commissie, vanwege de gunning aan Lingotto en de fase waar de verkoop nu in terecht is gekomen. Dit is het moment om onze aandachtspunten aan te geven voor de verdere uitwerking van de plannen. De vragen en aandachtspunten van het CDA zijn de volgende. Hoe borgt de wethouder dat de 1500 vierkante meter voor cultuur na realisatie, maar ook in de verdere toekomst, is geborgd? Ziet de wethouder nog mogelijkheden voor samenwerking met Lingotto en het Frans Hals museum in de verdere uitwerking van het plan, die een oplossing bieden voor de problematiek van de locatiehal. Het parkeren is een zorg. Hoe kijkt de wethouder aan tegen de haalbaarheid van oplossingen voor het parkeren van de nieuwe bewoners, medewerkers, bezoekers van het hotel en de andere activiteiten die daar plaatsvinden.
Hoe voorkomt u extra parkeerdruk in de wijk? Een ander aandachtspunt is de geluidsoverlast en mogelijk andere overlast in de wijk. Hoe zorgt u ervoor dat de uitwerking van de plannen tegemoet komt aan het voorkomen van overlast voor de wijk? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Blokpoel, VVD. De heer Blokpoel: Ja, van de orde. Zou de wethouder misschien eerst hierop kunnen reageren, voordat we in onzekerheid blijven over de status van verkoop, et cetera. De voorzitter: En de geheimhouding. Ja, is daar behoefte aan? Ja, meneer Botter. Wethouder Botter: Ja, dank u wel, mevrouw de voorzitter. Op zichzelf is het verkoopproces eigenlijk nog niet helemaal afgerond natuurlijk. Want er zijn nog een aantal formaliteiten die geregeld moeten worden, ook met de omgevingsvergunning en dergelijke. En pas als het pand echt volledig getransporteerd is, dan gaat de geheimhouding van het stuk af. Dus dat is gebruikelijk, dat doen we altijd zo. En deze procedure die duurt gewoon echt vrij lang. Maar over als het goed is eind oktober begin november moet het geregeld zijn. De voorzitter: Meneer Klaver. De heer Klaver: Ja, er is een bijlage A en een bijlage B. En het raadsstuk is dat geloof ik, die is heel duidelijk over bijlage B dat dat pas na transport kan enzovoort. En bijlage A na de onherroepelijke gunning. En die hebben we gehad.
Wethouder Botter: Ja, maar toch hetgeen wat in bijlage A staat is het correcte verhaal. Want dat doen we altijd. Hoe heet het, het is pas openbaar onherroepelijk op het moment dat het transport heeft plaatsgevonden. De voorzitter: Dank u wel. Ik denk dat u het hier voor vanavond mee moet doen. Wil u hier over spreken, dan moeten we naar een geheime vergadering. De heer Klaver: Nee, ik heb niet de behoefte om erover te spreken, maar volgens mij kan bijlage A gewoon de geheimhouding daarvan opgeheven worden. Want dat geeft het gunningsbesluit ook aan. Dus ik heb die
84
behoefte niet, maar dit gaat procedureel volgens mij niet helemaal correct. De geheimhouding is er gewoon niet meer voor bijlage A. De voorzitter: Oké, daar gaat u nu niet uitkomen, denk ik, met de wethouder. Verder nog behoefte aan termijnen? Ja, meneer Blokpoel, VVD. De heer Blokpoel: Nou ja, ook over andere vragen eigenlijk. Dat de wethouder daar alvast op kan reflecteren. Want volgens mij leven die vragen bij iedereen en leeft het ook bij de insprekers. De voorzitter: Ja, maar u wil geen termijn? Wel? Oh, oké. De heer Klaver: Ik kan nog een keer dezelfde vraag gaan oplepelen en nog een keer inspreken. De voorzitter: Goed, wie heeft er behoefte aan een termijn? Ja, dan is dat nu. Meneer Van den Doel, GroenLinks. De heer Van den Doel: Ja, ik heb inderdaad wel behoefte aan een termijn. De vraag die er is, in hoeverre we nog wat kunnen doen aan de invulling van de culturele vierkante meters, in hoeverre we daar nog invloed op kunnen uitoefenen. En dat we als raad een ander model voor die 1500 vierkante meter cultuur in ons hoofd hadden dan er nu is uitgekomen. Het past wel volgens de aanbesteding, als je dat terugleest. En dan vraag ik me af: kunnen we er nog iets aan veranderen, aan de invulling van die 1500 vierkante meter cultuur? Hebben we daar nog iets over te zeggen? De voorzitter: Meneer De Groot, D66. De heer De Groot: Ja, dank u, voorzitter.
Ik kan het ook kort houden. Wij zijn uiteraard blij met de voortgang van de verkoop van de Egelantier. Al op 1 juli stelde ik een aantal technische vragen en daar werd ook aangegeven dat Lingotto zeer nadrukkelijk heeft voorgesteld om samen te werken met de Haarlemse cultuurinstellingen, waaronder het Frans Hals museum. En die moeten nog vorm krijgen. Ja wethouder, hoe staat het daarmee? Dus dat is denk ik de voornaamste vraag en dan laat ik de rest in de tweede termijn terugkomen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Wiedemeijer, PvdA. De heer Wiedemeijer: Ja, voorzitter. Ook bij deze de felicitaties aan de wethouder. Laten we niet vergeten dat in de eerste poging het pand verkopen dat niet was gelukt en toen zat er helemaal nog geen cultuur en maatschappelijke vierkante meter in. Dus de tweede poging nu met meer cultuur en maatschappelijke vierkante meter inzitten, dan wordt het pand ook gretiger afgenomen. Dus dat is op zich een goede ontwikkeling. Wij zijn inderdaad ook erg benieuwd wat er in deze optiefase nog mogelijk is om het cultuurdeel nader in te vullen. Ik zou het mooi vinden als de Haarlemse instellingen hier alsnog een plek kunnen vinden en alles in goede harmonie bij elkaar komt. Maar het plan is imposant en we hopen dat daarmee de kers op de taart ook kan landen. De voorzitter: Meneer Van Leeuwen, Actiepartij.
De heer Van Leeuwen: Ja, voorzitter, dank u wel. Hoe we in 10 jaar tijd van een culturele huiskamer gerommeld zijn in een commerciële hotellobby, daar wil ik het met u over hebben. We gaan terug naar 16 juni 2015, toen D66 wethouder Jack van Hoek een brief schreef aan de gemeenteraad. Hij vertelde dat de
85
exploitatie van de Egelantier er niet goed voorstond, er kwam 226 duizend euro huur per jaar terug naar de gemeente, een opmerkelijk laag bedrag voor een gebouw van zevenduizend vierkante meter, midden in de stad. Maar onder de streep bij een oplevering pas over een paar jaar is dat toch een bedrag van ruim 2 miljoen euro aan gederfde huurinkomsten voor de gemeente Haarlem. En natuurlijk schreef de wethouder terecht dat er ook hoge exploitatiekosten tegenover stonden en dat er inmiddels ook al huurders aan het vertrekken waren. ‘…’, u kent ze wel, die zaten er ook al gratis in met hun vastgoedbeheer. Dus ja, op papier was de huur laag en waren de kosten enorm hoog. Welke pogingen konden toen ondernomen worden om enerzijds de huuropbrengsten voor cultureel maatschappelijk vastgoed aan te passen aan de werkelijke kostprijs. En anderzijds door verduurzaming van het pand een besparing van de hoge energiekosten te realiseren. De wethouder schreef toen dat om het pand weer functioneel te maken en voor permanent gebruik geschikt te maken een bedrag nodig was van 1,2 miljoen euro. Dus zeg maar anderhalf tot twee jaar verbouwen en je was klaar, zo simpel had het ook kunnen zijn. Dat is allemaal niet gebeurd. En dat de boekwaarde een schijntje bedroeg en nog steeds een schijntje bedraagt en de financieringslasten nihil waren, dat maakte voor deze gemeente niet uit.
Het pand moest verkocht worden, dat stond als een paal boven water. Het achterstallig onderhoud bedroeg toen 800 duizend euro. Leest u de brief van wethouder Van Hoek er nog eens op terug, als u dat interesseert. Het achterstallig onderhoud nu is natuurlijk fors opgelopen, het pand staat al zes jaar te verkrotten met leegstand. En zoals altijd betaalt Haarlem daar de prijs voor, want ondermaats gebouwbeheer laat toch een lagere verkoopprijs. Want een koper zou wel gek zijn om daarvoor te gaan betalen. Dan de opbrengsten. In 2015 waren de opbrengsten gecalculeerd. En bedenk daarbij dat Haarlem toen opkrabbelde uit de financiële en de vastgoedcrisis van de jaren ervoor. En dat we nu zes jaar later hebben gezien dat de vastgoedprijzen sindsdien gemiddeld gewoon over de kop zijn gegaan. Maar dit college presteert het om de Egelantier vijf jaar later, dus in 2020, te koop aan te bieden voor een prijs die ze er in 2015 al voor had bedacht. En dat terwijl er op voorspraak van onder andere de PvdA en Actiepartij en een aantal andere partijen woonbestemmingen zijn toegevoegd, oftewel waarde is toegevoegd aan de bestemmingen van de Egelantier. Waar is die waarde in de huidige biedingen gebleven, voorzitter? Blijkbaar gelden voor dit college de exorbitante prijsontwikkeling op de markt, waar ze zelf zo opzichtig mee wegloopt, totaal niet.
De keuze voor de ene bieding ten opzichte van de andere onderstreept dat. De gemeente doet zich dus in financieel opzicht tekort en de markt lacht zich wederom kapot. Onderwijl zijn organisaties als Hart tegen hoge kosten verhuisd. Zij moesten reorganiseren, ze hebben een fors negatief eigen vermogen en ze zijn afhankelijk geworden van gemeentelijke leningen en forse subsidies. Is dit doelmatig beleid? Actiepartij oordeelt van niet. Was er een alternatief, natuurlijk. Burgerinitiatieven zijn er geweest, waartoe mensen het college opriep om gelegenheid te bieden om te laten zien dat het ook anders kon. Ik herinner mij de bijeenkomst in ABC, waar 80 mensen tevergeefs verzochten: wethouder, geef ons twee maanden en we laten zien dat het anders kan. En ook de culturele instellingen zelf zijn tegen een dichte deur bij de gemeente aangelopen. Een zoethoudertje van 1500 vierkante meter, ons eigen Frans Hals museum, onze Pletterij, onze nieuwe Vide. Ze moesten het maar uitzoeken met de gegadigde marktpartijen, weet u nog? Daar was onze wethouder cultuur toen om hier de helpende hand te bieden aan deze instellingen, onze culturele instellingen. Ik herinner me een beauty contest met mood boards en kraampjes, waar vastgoedpartijen en maatschappelijke en culturele instellingen onwennig om elkaar heen liepen.
Al was het een feestje van brugklassers die probeerden elkaar te versieren op hun eerste schoolfeestje van het jaar. En wethouder Botter, u keek toe als de trotse mentor van zijn klas puberende pupillen. Wat is daar nou eigenlijk van terecht gekomen? Oké, het eindresultaat. Een achtkoppige beoordelingscommissie onder leiding van een extern bureau heeft gesleuteld aan de verkoop. En zie het resultaat. De beoordelingscommissie concludeert letterlijk dat de winnende partij onvoldoende rekening houdt met de monumentale waarde van het complex. Dat een heldere restauratievisie ontbreekt en dat de duurzaamheidsambities niet realistisch zijn. Tel uit je winst. Over de beloofde culturele invulling hoeven we het al helemaal niet te hebben. In plaats van de bestaande cultuursector zoals net ook werd opgeroepen een
86
kans te geven, wordt er een nieuwe stichting in het leven geroepen die voor eigen rekening en risico mag programmeren. En tegen de bestaande cultuursector zeg ik dan ook: jammer, we hebben ons best gedaan, maak uw borst maar nat. Misschien mag u meedoen, u zult het echter zelf moeten regelen zonder steun van dit college. Kortom, de Egelantier wordt een plek voor de happy few, waarbij de opening vermoedelijk veel D66 mensen met een glas zullen heffen. Ja, er komen straks Tweede Kamer verkiezingen en dan sluit ik ook niet uit dat de verkiezingsavond met mevrouw Kaag en haar landelijke D66 top hier een vorstelijke avond zou kunnen doorbrengen bij het vernemen van de verkiezingsuitslagen. En dan kan ze wellicht van de gelegenheid gebruik maken om op een tafel te springen en een betoog te houden over nieuw leiderschap. Nieuw leiderschap dicht bij de burger, met aandacht voor de initiatieven van mensen uit de stad. Maar goed, dan moeten er wel eerst nieuwe verkiezingen komen. En dat zie ik nog niet gebeuren. Dank u wel. De voorzitter: Meneer De Groot, D66. De heer De Groot: Ja, dank u, voorzitter. Ik wou meneer Van Leeuwen geruststellen, we zullen hem zeker uitnodigen als het zover is. Dank u wel. De heer Van Leeuwen: Wie nodigt u uit? De heer De Groot: We zullen u uitnodigen als het zover is. De heer Van Leeuwen: Dat vind ik heel sympathiek. De voorzitter: Nou, dank u wel.
Wie mag ik het woord geven? Meneer Bloem, SP. De heer Bloem: Ja, voorzitter. Ik maakte me zorgen, omdat naast de Actiepartij ook de SP heel hard hier heeft geknokt, en zeker mijn voorganger, dat ik met mijn bijdrage geen recht zou doen aan alles wat hier is gedaan. Maar gelukkig heeft de Actiepartij zeer duidelijk en helder uiteengezet wat hier aan de hand is. Wat ik vooral constateer is vooral een enorm falen dat ook gewoon in de grote gedeeltes van deze raad, volgens mij een meerderheid, erop gehamerd is keer op keer van: sluit aan bij die culturele initiatieven. Geef het Frans Hals de ruimte. Alles qua aansporingen et cetera, maar dat ik de indruk krijg dat het gewoon niet gaat lukken. Dat we als volksvertegenwoordiging gewoon met wat geld en iemand die het pand niet helemaal laat verkrotten achterblijven. Wethouder, heb ik ongelijk? De voorzitter: Dank u wel. Ja, ietsje. Mevrouw Kok, OPH. Mevrouw Kok: Nou, ik was ook best wel even onder de indruk van het betoog van meneer Van Leeuwen. Echt goed gedaan. Onze bijdrage is eigenlijk gewoon heel kort. OP Haarlem steunt de wens, feitelijk de al oude toezegging van de wethouder, voor 1500 vierkante meter voor Haarlemse cultuur. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Amand, Trots. De heer Amand: Dank u wel, voorzitter. Het is weer zover, we hebben er weer een probleem bij.
We hadden eerst het Frans Hals museum, we hebben de Grote Markt, we hebben meneer Riola. Wat gaat er eigenlijk wel goed, wordt er wel eens nagedacht in het torentje hier op het stadhuis. Wij hebben ook wel de vraagtekens. De Haarlemmers willen wat, cultuur, nou daar is Trots van bekend. Wij willen graag dat die Haarlemse cultuur omhoog gaat, wij zijn nu eenmaal een cultuurstad. Dus wij vinden al die dingen jammer. Wij hebben ook altijd gezegd: die 1500 vierkante meter is natuurlijk voor een heleboel dingen veel te klein en veel te weinig. En ik
87
snap de wethouder wel van de andere kant, die denkt: hé, er komt een goede koper voorbij, Lingetto, nou, dat is heel bekend. Doet het ook netjes in overal waar ze wat doen, dat snapt Trots Haarlem ook wel. Enkel hebben we toch wel een beetje problemen voor het Frans Hals museum. En dat vinden we toch wel een beetje jammer dat daar een beetje de mist mee ingaat. Andere vragen hebben we toch wel, u doet een beetje lijken dat het heel fantastisch werk ook is. Ik vind het toch wel een beetje raar dat natuurlijk al die stukken weer allemaal geheim moeten zijn. En dat vind ik altijd jammer. Want de Haarlemmer heeft helemaal nooit mee kunnen kijken wat er nou precies allemaal loos is. Die snapt het ook allemaal niet, ook die kleine clipjes die we vanavond ook weer horen, die daar graag willen bivakkeren. Die de kunst uit willen brengen. Wij krijgen zo meteen een hotel, prachtig allemaal, misschien die op de fiets komen, dat laat ik even uitgaan van deze cultuur. Ik heb meneer Baars gehoord van de week, die is ook voor de auto niet de stad uit jagen. Nou, dat is hier denk ik koren op zijn molen. Wij willen toch vragen aan de wethouder indringend: ga nou met die mensen nog in gesprek, ook met het Frans Hals museum, zo meteen is die aardige mevrouw niet meer in Haarlem. Die laatste winst, zeg ik dan, dat zeggen wij, gun die vrouw dat nog. En die andere kleine clubjes ook. Dank u.
De voorzitter: Dank u wel. Niemand meer vanuit de commissie? Oh ja, de vingers mogen iets sneller omhoog. Mevrouw Van Zetten. Hart voor Haarlem. Mevrouw Van Zetten: Ja, ik ben ook onder de indruk van het verhaal van de Actiepartij, daar ga ik natuurlijk niet overheen. Ik heb ook minder tijd. Het was al duidelijk, er moest persé een hotel komen. Nou, dat krijgen we nu. Ik vond eerlijk gezegd, wat ons betreft had de Egelantier had wat ons betreft gewoon een cultureel centrum kunnen blijven. En het was pijnlijk om te zien hoe dat prachtige pand stond te verkrotten. Nou, eindelijk wordt die verkrotting gestuit, er is een koper. En wij waren natuurlijk ook voor een oplossing voor het Frans Hals museum, want uiteindelijk, nou, dat de Egelantier niet de Egelantier kon blijven, dat was wel duidelijk. Maar dan had het op zijn minst had het een oplossing kunnen bieden voor het Frans Hals museum. En we hadden een museumkwartier kunnen hebben en dat is allemaal niet doorgegaan. En ja, nou, wethouder, ik hoef niet te zeggen over die prijs. Want we hebben natuurlijk die eerste poging, zei de Partij van de Arbeid, is mislukt. Maar dat was natuurlijk in een heel slechter tijd van de vastgoedmarkt. Dus ja, uiteindelijk hebben we toch een paar miljoen daarvoor gekregen, maar ja, ik kan daar verder eigenlijk weinig over zeggen. Want ik vind het eigenlijk een grove schande.
Maar dat heeft de Actiepartij al duidelijk gemaakt. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Meneer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Een groot compliment voor de bijdrage van de Actiepartij, dus dank daarvoor. En ik kan het ook kort houden, we zijn hier altijd tegen de verkoop geweest. Het burgerinitiatief ook gesteund. En we zijn ook benieuwd naar de reactie van de wethouder op de vierkante meters aan cultuur. De voorzitter: Meneer Blokpoel, VVD. De heer Blokpoel: Ja, als we het toch allemaal gaan herhalen, dan ga ik ook nog wel even herhalen. Wethouder, heeft u oog voor de lokale culturele partners, die al zo lang bij dit plan betrokken zijn? Want ja, dat is nog niet gezegd of u daarop kunt reageren. Heb daar oog voor en ook voor de intenties van deze culturele partners, waar we al lang mee samenwerken. Eentje die nog niet genoemd is, is dat het best wel savant is dat partijen waaraan het gegund is de naam Hof gaat gebruiken. En het presenteert als Plan Hof. Ja, jammer, want juist onze partner Frans Hals museum die grote interesse heeft getoond, maar waar niet het gesprek mee aan wordt gegaan. Ja, die gebruikt Hof al jaren. Dus waarom moet dan dit initiatief het ook het