20201112418 Transcript raadsvergadering 17 december 2020

En ook hebben mensen het volste recht om te demonstreren voor zaken die zij belangrijk vinden. Maar de titel van de motie zegt het al. Wat D66 betreft is het betogingsrecht geen vrijbrief om vrouwen te intimideren en te belagen bij de ingang van een abortuskliniek. Daar moeten we toch ook echt gezamenlijk de grens trekken in Haarlem, want vrouwen zijn en blijven baas in eigen buik. Vrouwen nemen het besluit zorgvuldig en naar eer en geweten. Zij moeten dan ook ongehinderd naar de kliniek kunnen als zij dat willen. En daarbij heb ik me in alle eerlijkheid echt verbaasd over de reactie van de burgemeester op de vragen die vorige week zijn gesteld hierover en acht

39

ik het daarom noodzakelijk om de burgemeester via een motie vreemd te vragen, in overleg met de kliniek en de gemeente Heemstede, ook in Haarlem een bufferzone in te stellen rondom de ingangen van de kliniek en daarop hand te haven. Te handhaven. En deze motie wordt mede ingediend door de SP, VVD, GroenLinks, Partij van de Arbeid, OPH, Hart voor Haarlem en de Actiepartij. Tot zover. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De korte reactie wat mij betreft is dat als het gaat om recht op betoging, grondrechten als het gaat om grondrechten, bescherming van persoonlijke levenssfeer, privacy, dat dat zorgvuldigheid vereist. En als mij dat verweten wordt, dan moet ik misschien wel trots zijn op dat verwijt. En voor het overige denk ik dat die grondrechten dat we dat zorgvuldig bewaken en daar kunt u in ieder geval wat mij betreft gerust op zijn. En ik zie het als een soort uitdrukking van uw zorg die u neerlegt in deze motie. Stemverklaringen? Het kunnen er nooit veel zijn want bijna iedereen heeft al getekend. De heer Dreijer. De heer Dreijer: Dank u wel, voorzitter. Wij zullen met aarzeling instemmen en ik wil heel even de aarzeling toelichten. In de rechterlijke uitspraak die gedaan is op 21/7/2020 valt te lezen dat er al een bufferzone van 25 meter om het hele pand is. Dus ook op het Haarlems grondgebied, althans dat lees ik uit de tekst van de uitspraak.

Dus dat is ook inclusief de achterzijde in de Claus Sluterweg 8 tot en met 12. Echter, dit is eigenlijk een strafrechtelijke handhavingsbevoegdheid van de politie. Die kan daar optreden en we moeten natuurlijk ook nog bestuurlijk gaan regelen dat u zelf ook de handhaving daarop kan inzetten. Dus op dat punt willen wij deze motie wel steunen, want volgens mij zijn die andere twee overbodig. De voorzitter: Dank u wel. De heer Aynan. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Abortus is al lang gelegaliseerd in ons land. En dat sommige mensen zich daar niet bij kunnen of willen neerleggen, is eigenlijk best wel sneu. Demonstreren is prima, maar doe dat dan met fatsoen, vooral naar de vrouwen toe die zo een moeilijke beslissing hebben genomen. En eigenlijk hadden we dit helemaal niet politiek moeten regelen en had het allang geregeld moeten zijn. Dus van harte steun voor deze motie die eigenlijk helemaal niet nodig was geweest. De voorzitter: Even kijken, mevrouw Otten. Liberaal Haarlem. Mevrouw Otten: Ook Liberaal Haarlem gaat deze motie uiteraard steunen. Nou ja, als liberaal kan ik niks anders zeggen als dat mensen moeten doen wat ze willen doen, ook in dit geval. En daar gaat helemaal niemand anders over. Dus ik vind ook het betogingsrecht hier niet van toepassing. De voorzitter: Eens even kijken, de heer Van den Raadt.

De heer Van den Raadt: Voorzitter, Trots Haarlem gaat voorstemmen. Je hebt het recht te doen wat je wil. En je mag ook betogen wat ons betreft, maar dan moet je natuurlijk geen intimidatie bij gebruiken. En als er een van de bovenstaande partijen van deze motie ooit nog eens twijfelt als Trots Haarlem zegt dat er kennelijk te weinig handhaving en politie is, dan verwijs ik naar deze motie. Dank u. De voorzitter: Dank u wel. De heer Visser, ChristenUnie. De heer Visser: Dank u wel, voorzitter. De ChristenUnie stemt tegen deze motie. Het demonstratierecht is een grondrecht maar mag natuurlijk geen excuus zijn voor belagen of intimidatie. Maar als daar sprake van is, en dat moet nog blijken uit het onderzoek van de burgemeester, dan passen daarbij maatwerkmaatregelen van de burgemeester zoals vaak gebeurt bij de demonstraties, en niet een voor iedereen geldende bufferzone.

40

Zo'n bufferzone zal waarschijnlijk in de rechtszaken die nu nog lopen uiteindelijk geen standhouden. Bovendien hebben wij er moeite mee dat zo'n fundamentele motie wordt ingediend zonder dat er inzicht is in klachten. Ik ken alleen de klacht van de directeur van de Bloemenhovekliniek, zonder wederhoor, zonder dat het onderzoek van de burgemeester wordt afgewacht, zonder dat er een fatsoenlijk debat over is geweest. En ten slotte vinden wij het opmerkelijk dat een partij die zich Democraten 66 noemt, zelfs het aanspreken van mensen, want dat staat ook in deze motie, wil verbieden. Ik ben blij dat ik ten minste nog het recht heb om daar D66 vanavond wel op aan te spreken. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we over tot stemming. Wie is voor deze motie? Dat zijn alle partijen behalve de ChristenUnie. De motie is aangenomen. 25. Benoemingen: Plaatsvervangend voorzitter Raad, lid Presidium en tijdelijk lid Vaste Commissie Geloofsbrieven De voorzitter: Dan gaan wij naar het overgeslagen punt. Dat is de benoemingen. Plaatsvervangend voorzitter van de raad, lid van de presidium, tijdelijk lid van de vaste commissie Geloofsbrieven. Laat ik beginnen met mijn dank uit te spreken, ik neem aan namens u allen, aan de heer Bas van Leeuwen die het afgelopen jaar de voorzitters, vicevoorzitterschap van de raad heeft bekleed. Ik heb daar alleen maar lof over gehoord.

Dus heel, heel hartelijk dank. De voorzitter: Er is besloten om daar nu middels een stemming een definitieve voorziening voor te treffen. Mevrouw Schopman die het gedaan heeft, die is afgetreden en er liggen stembriefjes gereed voor de twee voorgedragen kandidaten: mevrouw Van Zetten en de heer Van den Raadt. Vervolgens zijn er dus nog een aantal andere plekken en daar wil ik even van weten of daar ook een stemming voor nodig is, want daar is maar één kandidaat en het zou kunnen zijn dat niemand daar een stemming over nodig vindt. Ik ga het u even vragen. Wenst iemand een stemming over het toegevoegd lid van het presidium? Niemand? Dan constateer ik dat bij acclamatie mevrouw Wisse is aangewezen als zodanig en dat er geen stemming nodig is. Dus wilt u die briefjes dan terzijde leggen? Of dat briefje, sorry. Dan de tijdelijk lid van de vaste commissie Geloofsbrieven, de heer Aynan, voorgedragen door het seniorenconvent. Ja, kan je dan nog tegen zijn? Maar … De heer Aynan: Ik wil graag stemming, voorzitter. De voorzitter: Ja? U wilt stemming? De heer Aynan: Ik wil bevestigd worden of ik hier draagvlak heb nog of niet. De voorzitter: Dat is natuurlijk een beetje, even alle gekheid op een stokje. Als er niemand stemming vraagt, dan is het dus een gigantisch draagvlak. Niemand vraagt een stemming verder, dan neem ik aan dat u wel bewilligd in de unanieme wens van deze raad.

De heer Aynan: Vooruit. De voorzitter: Nou, toe dan maar. Oké, dan is dat ook geregeld. Kunt u dat briefje ook erbuiten laten. Dit schiet wel op. Dan hebben we nog die stembrief voor de positie van plaatsvervangend voorzitter van de raad. Daar moet u echt uw keuze maken. En als u dat doet, dan komt de bode de stem ophalen en dan wil ik de stemcommissie vragen om ons zo snel mogelijk uitsluitsel te geven over deze benoeming.

41

De voorzitter: Dames en heren, wilt u gaan zitten? De stemcommissie heeft haar werk gedaan en de uitslag van de stemming zal de heer De Groot meedelen. De heer De Groot: Dank u, voorzitter. Deze keer 35 stemmen op 35 aanwezigen, dus dank allen voor het stemmen. Daar zitten 3 ongeldige stemmen bij, 2 stemmen op de heer Van den Raadt en 30 stemmen op mevrouw Van Zetten. De voorzitter: Gefeliciteerd, mevrouw Van Zetten. (Geroffel) 26. Afscheid Wethouder De voorzitter: En dan gaan wij naar, eens even kijken, dan moet ik wel even de goede volgorde pakken. Ja, dan gaan wij afscheid nemen van de wethouder. Ja, ik probeer het als het ware nog eventjes … De heer Dreijer: Voorzitter? De voorzitter: Ja? De heer Dreijer: Mogen we een ordevoorstel doen? De voorzitter: Een ordevoorstel? Nou, ik denk dat u nou weinig meer kunt veranderen, dat had u aan het begin van de vergadering moeten doen. Maar goed, gaat uw gang. De heer Dreijer: Dat we eerst de heer Rog gaan installeren? De voorzitter: Nee, dat kan niet. De heer Dreijer: Dat is wel leuk om heel even twee CDA’ers als wethouder te hebben. Dat is toch leuk? De voorzitter: Ja, ja, ja. Ik vind het wel een creatief idee, maar het gaat gewoon niet. Wij gaan afscheid nemen. Ja. En dat begint met dat ik zelf een aantal dingen wil zeggen. Wij nemen afscheid van wethouder Snoek. Het is een Brabander, dat merk je zo nu en dan nog.

Maar hij trok naar Amsterdam, dat merk je iets minder maar ook zo nu en dan nog. En daarna zocht hij het nog hogerop en ging hij naar Haarlem. Hij is in Haarlem al vrij snel actief geworden, Merijn, jij bent al vrij snel actief geworden in de politiek. Dat begon in een café heb ik begrepen en dat is misschien ook wel een soort karakteristiek van de wijze waarop jij het wethouderschap en het raadslidmaatschap hebt omkleed met ook aandacht voor de sociale kanten van de politiek. Jij was enthousiast. Jij werd schaduwraadslid bij het CDA. In 2010 werd je raadslid. Werd al heel snel, eigenlijk onmiddellijk, ook fractievoorzitter en daarna rees jouw ster ongekend snel. Er bestond toen het fenomeen dat je uitgeroepen kon worden tot het beste raadslid. Daar ging een zeer gedegen onderzoek aan vooraf, onder alle fractievoorzitters, die konden dat in hun eigen fractie uitzetten. Dat werd vervolgens met een journalist van het Haarlems Dagblad gecommuniceerd. Die begon te tellen, optrekken, aftrekken, nou ja, hoe dan ook en dan kreeg je het beste raadslid. 2010: Merijn Snoek. 2011: Merijn Snoek. 2012: Merijn Snoek. Ja, toen was de lol eraf en toen hebben ze dat afgeschaft. Je zou ook kunnen zeggen, dat is bij het voetballen zo geloof ik, als je drie keer wereldkampioen geweest bent, dan mag je de wisselbeker houden. Dus dat was bij jou ook zo.

Dus er was geen beker meer dus toen konden ze ermee stoppen. Maar goed. Jij dacht natuurlijk: dat kan eigenlijk niet. Dus in 2013 kon je niet meer het beste raadslid worden maar toen kreeg je de Roze Bril Award van Gay

42

Haarlem. Dus toch weer een prijs. Dus die jaren in de gemeenteraad waren misschien wel your finest hour. Je schitterde als raadslid. Het is mijn prehistorie, ik heb het niet meegemaakt, maar het moet een mooie tijd geweest zijn. In 2014 werd je lijsttrekker van je partij, het CDA. En de zetel die bij de eerste verkiezing verloren was gegaan, kwam weer terug. Ja, wat wil je met zo'n palmares. En dat vertaalde zich uiteindelijk ook in deelname aan het college en jij werd wethouder. Wethouder met een mooie portefeuille: sport, jeugd en onderwijs. Dat deed je goed, kreeg veel lof op je portefeuille. Had een opmerkelijk goede relatie met de gemeenteraad. Dat wilde bij andere collegeleden wel eens heftig toe gaan, maar op de een of andere manier slaagde jij erin om dat op een hele goede manier vorm te geven. Brede waardering en in 2018 duo-lijsttrekker van het CDA ging je opnieuw voor goud en werd je weer wethouder. De portefeuille werd iets gewijzigd. Sport bleef, maar verder ging je openbare ruimte doen waaronder bomen en zo en financiën. En daar heb je flink je tanden ingebeten ook en we waren benieuwd vanwaar dat verder allemaal nog toe had kunnen leiden. Maar nu zeg je: mijn motivatie is minder geworden en dan vind ik, je gaat er helemaal voor of niet. En je treedt terug. Ik wil nog een paar punten refereren over jouw periode als wethouder.

Ik denk dat je buitengewoon betrokken was bij je portefeuille. Je was met iedereen in gesprek. De relaties waren heel erg goed. Ik heb zelf ook heel vaak lof gehoord over die betrokkenheid en deskundigheid als het ging om de wijze waarop je je portefeuille beheerde. Heeft ook iets te maken met het feit dat je, zoals je zelf aangeeft, een controlfreak bent, dus iemand die zorgt dat hij zijn zaken ook echt goed kent en dat helpt enorm. En verder heb je denk ik net dat prettige beetje relativeringsvermogen wat zorgt dat het politiek, wat soms ook heel fanatiek kan zijn, toch prettig blijft. Op die manier heb je het kunnen invullen. Nog steeds omkleed met datzelfde Brabantse trekje, je noemt dat zelf ook Bourgondisch, daarom voel je je ook zo thuis in Haarlem want dat vind je ook terug in Haarlem. Dat bleef er bij jou altijd een beetje bij horen en ook dat maakt dat het leuk blijft. Er waren wel wat bijzonderheden te melden. Bijvoorbeeld dat jij iemand was die op bepaalde plekken regelmatig binnenkwam om even nieuwtjes uit te wisselen. Anderen zouden zeggen om even de laatste roddels op te vangen. Je was ook bezoeker van een etablissement in Haarlem waar je vooral de nabeschouwingen op alle politieke discussies in de raad graag aan deelnam. Inhoudelijk is er ook het een en ander over te zeggen. Je grote liefde voor het stadsdeel Noord, daar woonde je zelf.

Je hebt mij daar ooit rondgeleid, en ik vond het bijzonder om te merken dat, je kon gewoon aan alles merken dat je daar heel trots op was en dat je echt een man van Noord was. Ook je inzet voor Spaarndam was groot, dat was ook deel van jouw portefeuille. Je hebt je als een leeuw geweerd om dat dorp ook bestuurlijk te verenigen. Dat is niet gelukt, maar je ging er wel voor. Volgens mij een wethouder die heel veel dingen mooi en goed gedaan heeft, die kan terugzien op een mooie periode hier in Haarlem. Die zo nu en dan ook merkte: in de politiek moet je ook accepteren dat je nooit iedereen het naar de zin kunt maken. Zeker met de portefeuille die je de laatste jaren had, heb je dat zo nu en dan gemerkt. Of het nou over bomen gaat of over, ja, … Ja, de inrichting van wegen of financiën, belastingen, noem maar op. Politiek gaat natuurlijk ook over meningsverschillen. En het doet mij denken, er werd net een verhaal over de ezel verteld. Ik neem nog heel even de tijd om daar ook een verhaal over te vertellen. Het is een verhaal over een Turkse Hodja, Nasreddin Hodja, die een keer met zijn zoon onderweg was. Ze hadden een ezel. Hij reed op de ezel, zijn zoon liep ernaast en ze kwamen voorbij een dorpshuis en de mensen die daar op het terras zaten, die keken en die zeiden: moet je nou toch kijken, wat een ontaarde vader.

Want zit hij daar zelf breeduit op die ezel, laat hij die arme jongen ernaast lopen. Hij had dat gehoord. Hij dacht: dat kan natuurlijk niet. Dus zodra ze uit het zicht waren, zei hij tegen zijn zoon: ga jij op de ezel zitten, ik loop ernaast. Dus ze gingen een eindje verder, kwamen langs een volgend cafeetje en daar zaten mensen en die zeiden: moet je nou toch eens kijken, wat een ontaarde zoon. Die ouwe man laten ze naast de ezel lopen en die zoon die zit er bovenop. Schande. Weer een eindje verder, die zoon die gaat van die ezel af. Die denkt: ja, jongens, dat kan echt niet. Dus dan lopen ze samen naast de ezel. En ja, komen ze langs een cafeetje. Daar zitten mensen en die kijken en zeggen: moet je zien wat een stel stommelingen dat zijn. Die hebben een ezel en dan gaan ze ernaast lopen. Ze gebruiken hem helemaal niet. En toen zei Nasreddin: zo zie je maar jongen,

43

je kan het nooit iedereen naar de zin maken. En dat geldt ook voor wethouders. Merijn, heel hartelijk dank voor jouw inzet voor Haarlem. Heel hartelijk dank voor de wijze waarop je het gedaan hebt, voor collegialiteit, voor de goede verhoudingen waarin je dat gedaan hebt. En wij wensen jou vanuit de gemeenteraad een hele mooie en goede tijd toe. We zijn razend nieuwsgierig waar jij nu naartoe gaat, want wat kan er mooier zijn dan het wethouderschap in Haarlem? Maar we gaan het volgen en we hopen je nog regelmatig te zien. Ik heb bloemen. Maar misschien moeten we in verband met corona nu eventjes constateren: die bloemen krijg je straks. Ja? Goed. Ik ben niet de enige die jou wil toespreken. Er zijn een aantal fractievoorzitters die dat ook graag willen. En de eerste die ik daarvoor het woord wil geven is Ron Dreijer. De heer Dreijer: Dank u, voorzitter. Ja, u heeft al een heleboel woorden uit mijn lijstje weggehaald, dus ik zal deze even opzij leggen. Ja, Merijn, onze eerste ontmoeting was tijdens het debat in het Patronaat voor de verkiezingen van 2010 en pas een paar jaar daarna ben ik bij de fractie gekomen als fractie-ondersteuning en ik wil je daarmee nog persoonlijk bedanken dat je me zeg maar aan boord hebt genomen. Tot zover over mij.

In 2010 zat het CDA inderdaad met drie zetels in de oppositie, maar in 2014 wist je als lijsttrekker een breder publiek aan te trekken en de vierde zetel binnen te halen. En dat was landelijk gezien een hele goede prestatie. CDA Haarlem werd daarmee eigenlijk een voorbeeld voor vele andere steden. Voordat je lijsttrekker mocht worden, hebben we je nog wel even aan de leugendetector gehangen om te kijken of je wel te vertrouwen was. En die test heb je natuurlijk, zoals we hebben kunnen zien, glansrijk doorstaan. De vierde zetel zorgde ervoor dat we een coalitie konden vormen met D66, PvdA en GroenLinks. Je werd de wethouder van jeugd, onderwijs en sport. In 2018 hadden we na een succesvolle campagne met jou en Eva de Raadt als lijsttrekkers, onze vierde zetel behoorlijk verstevigd. Eva zit nu helaas ziek thuis en die wil ik vanaf deze plek ook nog van harte beterschap wensen. Een paar zaken wil ik wel even uitlichten waar we echt blij van werden en dat is met betrekking bijvoorbeeld tot inzet in het onderwijs. Je hebt in maart een gesprek gehad met de heer Barnhoorn van de Monseigneur Huibersschool. En hoe mooi is het dat de heer Barnhoorn twee jaar later in de commissie Samenleving zijn volle tevredenheid komt vertellen in de commissie Samenleving dat hij ontzettend veel steun aan deze wethouder heeft gehad, en natuurlijk ook de raad en ambtenaren.

Ik denk voor jou ook een bevestiging van je positieve bijdrage. Nou, zoals gezegd, je bent in 2010, 11 en 12 het beste raadslid geweest. In 2013 de Roze Bril ontvangen en kreeg het compliment dat hij de beste politicus is als het gaat om roze zaken. Je hebt met verve de Haarlemse maat laten zien en je ontzettend ingezet voor de sport met de Duinwijckhal, denk ik, als een hoogtepunt. Met veel enthousiasme had je na een brief van Thomas Adamidis in 2015 besloten om schouder aan schouder met de gedreven jongeren je in te zetten voor de realisatie van de skatehal in de Waarderpolder. En na vijf jaar hard werken en tegenslagen verwerken, met name door de jongeren natuurlijk, is Skatepark Haarlem op 4 december jongstleden officieel geopend. Leuk twee verschillende takken van sport en ook een hele andere gradatie, dan dat allemaal gerealiseerd is. Wat me opviel is dat Merijn altijd in het pak met de bruine leren schoenen als pitcher de Honkbalweek opende, de aftrap bij een voetbalwedstrijd deed, een plank tegen het nieuwe clubhuis van de Rugbyclub Haarlem spijkerde. Je denkt: hij gaat wel een scrum maken of zoiets. Maar dat ging zelfs hem te ver. En hij nam in pak en dezelfde bruine schoenen ook de schep ter hand en stapte in de modder om bomen te planten. Inmiddels hebben we ook onze eerste Tiny Forest in Haarlem.

Overigens, als je dan toch bij de sportclubs was, heb je ze direct maar even de verklaring Gelijke Behandeling in de Sport laten ondertekenen. Werk met werk maken dus. Een gewaardeerde sportwethouder die zich met ijzeren discipline weet te beheersen om zelf tot sport over te gaan. Ik wil nog wel even een slaapkamergeheim met jullie delen, maar of het nog een geheim is, weet ik niet, want er is inmiddels een filmpje hierover al op het internet. Iedereen had boven zijn of haar bed wel een poster van een popidool hangen of een bekende voetballer. En wat denk je dat Merijn boven zijn bed hing? Een poster van Ruud Lubbers. Je ziet, hij was al op jonge leeftijd geïnteresseerd in de politiek en had al vroeg de juiste partij gevonden. Naast de poster van Ruud hing een voetbalshirt van PSV, die tot voor kort

44

overigens nog in zijn wethouderskamer hing. Voorzitter, Merijn, ik ga afronden. Om met jouw woorden te spreken: ik zat er natuurlijk niet geharnast in toen ik deze tekst moest opschrijven. Ik zat er ook helemaal ontspannen in en dit verhaal is ook absoluut niet in beton gegoten, maar voor vanavond is het welletjes geweest en met nog enkele zinnen is deze toespraak ook afgesloten. Merijn, we vinden het ontzettend jammer dat je vertrekt. We hebben je leren kennen als een integere, altijd goedgemutste CDA’er die zich inzette voor de partij en haar idealen en ik nog nooit boos heb gezien. Dank voor alles. Het ga je goed en ga lekker de komende tijd van je gezin genieten. Helaas kunnen we straks niet even bij Koops onder het genot van een drankje afscheid nemen. Dat gaan we volgend jaar wel een keer inhalen. We hebben ook nog een presentje meegenomen voor je, maar die gaan we ook even na de vergadering aan je overhandigen. Dank je wel. De voorzitter: Mevrouw Wisse. Mevrouw Wisse: Dank u wel, voorzitter. Beste Merijn, wij vinden het echt ontzettend jammer dat je opstapt. Die was heel prettig om mee samen te werken, duidelijk en snel. En die duidelijkheid verwachtte je ook van ons in de commissie Beheer waar je ons regelmatig vroeg om vooral helder aan te geven wat we nou precies in meerderheid wilden.

Maar als wethouder Beheer was je misschien vooral wel wethouder nieuwe democratie in de praktijk. Elke Haarlemmer heeft een mening over de buitenruimte en er is jou deze periode dan ook een stortvloed aan inspraak ten deel gevallen waarbij bomen, inderdaad, ze werden al genoemd, denk ik veruit de grootste issue waren. Maar qua bomen zijn er nu veel mooie ontwikkelingen, variërend van een wijkvergroeningsplan van college, raad en bewoners samen, dat nu wordt uitgevoerd. De vaccinatie van iepen, bescherming van bomen ouder dan 50 jaar tot aan de nieuwe bomenverordening die er straks aankomt aan toe. Zelf vond jij denk ik de grootste ergernis in onze buitenruimte, en volgens mij heb ik jou daar dus wel boos gezien, de vuilniszakken die soms naast volle containers worden achtergelaten. Wellicht dat je die vuilniszakken straks nog steeds zult tegenkomen, maar hetzelfde geldt ook voor de uitvoering van mooie projecten waar jij de basis voor het gelegd. Zoals Dreefzicht, dat ook weer na heel veel inspraak prachtig zal worden. Wij wensen jou en jouw gezin heel veel geluk en we zijn ontzettend benieuwd, net als de burgemeester, waar jij jouw carrière te zijner tijd zult voortzetten. Heel veel geluk en dank je wel. De voorzitter: Dank je wel. De heer Aynan. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter.

Uw verhaal van die ezel gaat trouwens verder, want bij het volgende café dragen de zoon en de vader de ezel en dan is de wereld helemaal versteld. Merijn, je bent binnengekomen als een echte Brabo en wat mij betreft vertrek je als een echte Mug. Wat dat betreft heeft de Haarlemse melting pot zijn werk goed gedaan. En weet je trouwens nog wat je … Merijn, ik zie je niet. Weet je nog wat je eerste woorden waren in de raad? Ja, behalve dat verklaar en beloof ik. Je eerste woorden gingen over de collegeonderhandelingen. En jij vond dat daar echt gewoon openheid over gegeven moest worden. Dat was op 1 april, dat was ook meteen de eerste raadsvergadering in 2010. En dat was ook meteen, Merijn, dat was ook meteen je eerste motie, weet je het nog? Ik ben bij de griffie langsgegaan en tot mijn grote verbazing hadden ze je originele motie nog. Carla, waarvoor dank en die gaat dus over de luiken open gooien, want jij wilde transparant naar de stad en de stad moest meegenomen worden in de collegevorming. En ja, dat is hartstikke leuk en die transparantie die heb je als raadslid best wel bewezen, want inderdaad, je kwam vaak bij Koops en dan gingen we het ook echt gewoon hebben over politiek. Maar het is een beetje jammer, Merijn, dat je die transparantie en openheid toen je in het college kwam wel een beetje verloren bent.

En je grootste wapenfeit als raadslid, Merijn, weet je dat nog? Dat is de bestrijding van de meeuwenoverlast. En achteraf weet ik waarom, want die meeuwen die lusten wel een snoekie, vooral de jongens. En ik ben heel

45

heel benieuwd wat meeuwen van roggen vinden. Merijn, nog één dingetje, we hebben natuurlijk echt ontzettend veel leuke dingen meegemaakt en ook wel wat minder leuk. Maar legendarisch, dat is misschien wel het juiste woord, legendarisch was de trip naar Hare Majesteit Johan de Witt. Weet je dat nog? Commandant Veen van de VVD had ons uitgenodigd. En we wisten dat de VVD een beetje moeilijk zat binnen de coalitie, maar dat ze op deze manier het college en de gehele raad tot zinken wilden brengen, dat was een beetje opzichtig, want het stormde en we gingen … De heer … : Je was er zelf ook bij. De heer Aynan: Ja, ik was er zelf ook bij en daarom vertel ik het ook. We zaten in kleine bootjes en werden vervoerd naar die Johan de Witt en het stormde en het ging helemaal niet. En ja, het ging alle kanten op en ik heb toen ook ontdekt dat je dus op vele manieren kunt kotsen. Twee uitersten was bijvoorbeeld, hoe heet ie ook alweer? Paul Marselje. Zoals die praat, zo kots die ook dus. Met volle overtuiging: Bwraaaaaaah! En je had ook … Hoe heet ze ook alweer? Joyce Langenacker. Die zat heel lief in een hoekje zat ze: bluh bwuh. En voorzitter, toch even afronden. Toen ik het mailtje zag van Merijn dat hij dus ging aftreden heb ik echt gewoon aan de griffie gevraagd: is de account van Merijn niet gehackt? En dat is niet gespeeld. Ik dacht: wat krijgen we nou joh? Dit kan helemaal niet.

Er is een hack gaande. En ik heb ook Merijn een appje gestuurd: Merijn, klopt dit nou? Ja, en inderdaad, Marijn gaat weg. Volgens mij is dat ongeloof bij vele anderen. Ik wil Merijn, ik wil je die originele motie overhandigen. Achterop heb je het verslag en dit is echt de originele motie ondertekend door, let op … Mirjam? Toen nog van Trots. Door Hilterman, toen nog van de SP. Door mijnheer Schrama, toen nog van de Ouderenpartij en zelf zat ik toen nog bij de PvdA. En bij die motie staat V van verworpen, maar hij is I van ingetrokken want na een kleine toezegging heb je hem ingetrokken. Merijn, het was echt een eer om met je samen gewerkt te hebben. Ik wens je natuurlijk alle plezier van de wereld en we komen elkaar echt ongetwijfeld ergens tegen in een café in Haarlem. Dank je wel. De voorzitter: Dank je wel. Dan gaan we verder met Gertjan Hulster. De heer Hulster: Ja, Merijn Snoek. Laat ik om te beginnen zeggen dat we je hebben leren kennen als een uiterst aimabel persoon en, het is al eerder gezegd, je was een heel goede raadslid en de Actiepartij werkte altijd goed met je samen. En toen kwam de laatste verkiezingsstrijd, toen leerde ik je weer op een andere manier kennen. Ik herinner me dat je in het sportdebat beloofde dat er voor iedere euro die naar cultuur ging, er twee naar sport zouden gaan.

Nou, ik heb het niet precies uitgerekend, maar ik denk dat je dat wel hebt gehaald. Ja, een aantal keren moesten we dan in de commissie nog wel even achteraf een luchtbehandelingsinstallatietje of een plafonnetje worden goedgekeurd. Maar goed, daar praten we niet meer over. Waar ik het nog wel even over wil hebben met je, is die keer dat je zonder raadsbesluit het reserve sociaal domein in de algemene middelen kiepte. Toen raadsleden om opheldering vroegen, kwam er een raadsbesluit bij de bestuursrapportage en dat bleek een vondst want vanaf dat moment kwam er steeds meer beleid in de bestuursrapportages en decemberrapportages, we hebben het vanavond weer gezien. En dan wil ik het nog even hebben over het kruispunt bij de Schipholweg en Amerikaweg. De raad wilde graag een fietsen voetgangerstunnel en jij zei dat je nu eindelijk een keer aandacht aan de auto zou willen geven omdat er in Haarlem altijd maar aandacht voor de fiets was. Wij kenden toen de conclusies van het RKC-rapport over de fiets nog niet. Over de fietstunnel zei je eerst dat het niet ruimtelijk inpasbaar was, daarna dat er binnen het project geen middelen voor waren, totdat de raad de middelen voor het kruispunt schrapte. Toen zei je dat er door het schrappen van de aanpak van het kruispunt geen middelen meer voor de fiets en voetgangerstunnel meer waren. Afijn, we waren het niet altijd met elkaar eens.

Maar het bleef altijd gezellig. We wensen je veel succes.

46

De voorzitter: Dank je wel. Mijnheer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Ja, Merijn. Nou, ik kan je helemaal niet zien door al dat gepantserde glas, maar het komt wel goed geloof ik. Ja, ik hoorde net even van de burgemeester een beetje jouw voorgeschiedenis en dan denk ik, sommige dingen wist ik natuurlijk wel, maar het komt wel verrekt veel overeen met mijn geschiedenis. Want jij ging ook naar de UvA, ik ook. Volgens mij zaten we in dezelfde kroeg of jij zat precies in die kroeg daarnaast, dat zou ook kunnen. Ik ben natuurlijk ook in 2010 begonnen, maar ja dan zie je wel hoe belangrijk het is dat jij natuurlijk de slimme keuze maakt om bij de goede partij te gaan zitten en ik bij zo'n partij waarbij je altijd gewoon lekker door moet knokken om iets te bereiken. Maar ooit worden we allebei burgemeester, dus dan komt het goed. Ik denk zelfs dat jij, ja CDA traditie, dat jij misschien wel deze burgemeester gaat opvolgen. Dat zou denk ik zeer goed passen in Haarlem. En ja, ik weet het niet meer allemaal precies, ik ga het niet allemaal opnoemen wat je hebt gedaan. Maar er waren natuurlijk voor Trots Haarlem twee belangrijke punten waar we met jou wel mee te maken hadden en dat is, ik heb het sjaaltje al om, dat is HFC Haarlem. Deze krijg je niet, want die schijnt nu al iets van € 50.000 waard te zijn.

Maar we hebben nog wel een hele mooie pet van HFC Haarlem, de club die in 1889 begon en waar we ooit van hopen dat die in Haarlem nog een keertje terugkeert. Dus misschien als volgende keer Trots en CDA de grootste partijen worden, dat we het voor elkaar fietsen. Dus die krijg je wel. Alvast van harte gefeliciteerd. En een ander belangrijk punt, ja, dat was natuurlijk een hele interessante discussie waar we het echt jarenlang over gehad hebben. Dat had ook met voetbal te maken maar vooral met de invul van het kunstgrasmateriaal. Uiteindelijk heeft iedereen ingezien dat dat rubbergranulaat niet goed was en dat we beter naar kurk konden. Wat mij wel bij blijft staan, kijk, ik mag je heel graag, maar een smetje was toch wat ik daar, toen had ik een paar stukken niet en toen was jij zo lief om wat stukken uit te printen en aan mij te geven. En toen las ik daar een bericht van een ambtenaar die zei: ja jongens, zoals het onderzoek nu voorligt wat naar de raad moet, komt kurk als beste uit de bus, dus dat moeten we even veranderen dat rubbergranulaat het beste uit de bus wordt. Dus dat vond ik eigenlijk heel schokkend. Maar goed. Waar zeuren we nog over? We hebben het voor elkaar gekregen. Dus ik wil je ook een heel groot cadeau geven … Dat is nu je geen rubbergranulaat meer hebt, geef ik je gewoon zelf een autoband, die kan je dan in je eigen grasveld gaan verhakkelen.

Je kan hem ook buiten leggen met een laagje water erin dat de Zika-mug erin komt. Rubberbanden hebben gewoon heel veel voordelen, dus ik wens jou veel plezier met deze rubberband en ik hoop dat je ooit nog eens terugkomt, of landelijk, want dat gun ik je ook erg, of gewoon als burgemeester van Haarlem. Dank je wel. De voorzitter: Dank. Frans Smit. De heer Smit: Dank u wel, voorzitter. Merijn, je stuurde net een appje: de allerlaatste vragen die ik hier heb beantwoord, was die van jou. Kijk, ik was niet bij het begin maar ik heb wel je laatste opmerking hier in een raadsvergadering uitgelokt. En dat vind ik een eer. Ik was onder de indruk van je hoe je de presentatie deed van de afgelopen programmabegroting. Wethouder Financiën is als je niet oplet een rol van het nalezen wat er op een sheet staat en dan er wijs bij kijken. En ik merkte bij jou dat daar echt kennis achter de cijfers zat. En dat vond ik gewoon knap. En bij de begrotingsbehandeling was je vervolgens zo ongelooflijk ontspannen en ook zo ongelooflijk ongrijpbaar. Ik kon er misschien boos om worden, maar ook van genieten. Maar het was een rol waardoor ik thuis zei: het lijkt wel alsof er iets staat te gebeuren. En dat is gebeurd: je gaat weg hier. En soms ben ik je tegenstander geweest, maar mijn respect voor jou is altijd groot geweest.

En ik betreur daarom ook het einde van ons rollenspel en OPHaarlem zal je missen. Laat ik zeggen dat hoe klein ook, ik geef je straks de OPHaarlem-pen. Daar kun je twee dingen van zeggen: een pen die schrijven ken. En ook: wie schrijft, die blijft. Dat doe je dan helaas niet als wethouder, maar ik hoop wel dat je voor onze stad, voor

47

Haarlem, voor de omgeving en met je kennis nog een tijdlang waarde blijft behouden. Ik wens je succes en ik ga je missen. De voorzitter: Dank je wel. De heer Visser. De heer Visser: Dank u wel, voorzitter. Ik kan het verhaal van de vermeende hack van de heer Aynan bevestigen. Want toevallig spraken wij elkaar juist op dat moment toen het bericht binnenkwam. En ik heb gelijk de griffie gecontact of het wel klopte. Want het was voor mij ook echt een grote verrassing. Maar het bleek te kloppen. En ja, ik ga de heer Snoek ook missen. Ook wat terugblikken op het verleden. Toen ik als broekie in de raad kwam, toen had Merijn al wat jaren ervaring, toen waagde ik het om de eerste keer gelijk tegen de begroting te stemmen omdat ik gewoon een aantal onderdelen van de begroting niet goed vond. En toen nam Merijn me toch even apart: hé, dat had ik van jou niet verwacht. En legde toch even uit dat het wel een heel zwaar middel was omdat, ja, dan zeg je eigenlijk: ja, de gemeente kan niet verder vanaf 1 januari. Sindsdien heb ik niet tegen de begroting gestemd. Wel heel kritisch gebleven. Ik was denk ik bij de begrotingsbehandeling het meest kritische tegenover wethouder Snoek, juist omdat solide financiën echt belangrijk vindt, maar wel altijd op onderdelen. En ik ben nog steeds blij met dat advies van de heer Snoek. Wat ik ook geleerd heb van de heer Snoek is zijn doelgerichtheid.

Als er een onderwerp is waar Merijn heel succesvol in is geweest is het de sport. Hij deed alles voor de sport, hij wilde die portefeuille en dat was gewoon echt, je zag echt dat zijn hart daar sprak en daar heel veel voor hebben bereikt. Ik denk dat heel wat sportclubs in Haarlem echt ontzettend balen dat je weggaat. Complimenten daarvoor, voor die inzet, want je laat ook zien dat als je zo doelgericht bent, dat je echt iets kunt bereiken. Wat ik ook heel erg gewaardeerd heb, is dat je zo nu en dan als er een onderwerp speelde ook mij belde. Als ik een motie indiende of dreigde in te dienen en je toch wat wilde toelichten of er was een moeilijk onderwerp, dat je wel belde. En ik denk dat jij van alle wethouders degene bent geweest die het vaakst gebeld heeft. En niet dat mijn telefoon roodgloeiend staat, moet je ook vooral niet doen. Maar ik waardeer het zeer dat je dat wel op gepaste momenten deed. Je was ook wel een beetje een controlfreak moet ik zeggen, en soms een beetje te. Daar moesten we echt als raad op onze strepen staan om iets voor elkaar te krijgen. Maar ik vind het ook heel mooi. Jouw dossierkennis, je stond er echt altijd voorbereid en complimenten daarvoor. Eén onderwerp werd ik wat minder mij blij mee. Het fietsbeleid, het werd net al door de Actiepartij gerefereerd, ja, daar had ik toch wel wat meer verwacht.

Ik had het zo gegund dat tijdens jouw collegetermijn Haarlem tot fietsstad was uitgeroepen. Ja, het tegendeel is gebeurd. We hebben natuurlijk een behoorlijk hard rapport laatst behandeld dat eigenlijk zegt: ja, er moet echt op het fietsbeleid nog heel veel gebeuren. Daar zit voor een nieuwe wethouder toch echt de grote opdracht wat mij betreft, om te zorgen dat Haarlem wel fietsstad gaat worden. Ik zei al, ik was verrast door je afscheid, die zag ik echt niet aankomen. Even dacht ik nog: die komt hoog op de lijst van de Tweede Kamer voor het CDA. Dat bleek niet zo te zijn en ik had het je wel gegund. Maar ik vond het ook echt oprecht jammer, want de vorige keer stond je wel op de lijst en toen hebben we samen nog campagne gevoerd. Ik stond toen ergens onderaan op de lijst van de ChristenUnie en het meest memorabele moment wat ik met jou heb meegemaakt, is dat we samen op campagne waren op een debatavond in Medemblik. Dat was dus het hele end ernaar toe, ik geloof dat ik nog samen met jou ben meegereden. We gingen heel milieuvriendelijk carpoolen en we kwamen daar in een bibliotheek met nog drie andere kandidaten en er was welgeteld één bezoeker voor een debat over de Tweede Kamerverkiezingen. En we dachten: wat doen we nou? En we hebben een hele avond gesproken over de politiek om die ene stemmer te overtuigen op welke partij te stemmen.

Maar het was een geweldige avond waar ik met veel genoegen op terugkijk. Ja, alhoewel ik jouw timing wat ongelukkig vond voor het afscheid, het tekent wel jou dat je dit soort keuzes gewoon durft te maken en daar heb ik heel veel respect voor. Het ga je goed.

48

De voorzitter: Dank je wel. De heer Van Leeuwen. De heer Van Leeuwen: Voorzitter, dank u wel. Wij als partij en ook ik als persoon heb heel veel geleerd van Merijn. Allereerst, en het is al gezegd, toch bijzonder knap hoe je als Haarlems raadslid EenVandaag, of toen nog TweeVandaag geloof ik, kan halen met meeuwenoverlast. Dus ja, je zal toch altijd verbonden blijven aan de meeuwenoverlast. Daarnaast was je natuurlijk ook onze man om Spaarndam te verenigen, wat een lang gekoesterde wens was wat helaas niet is gelukt. Maar ook, en hij is gelukkig nog niet genoemd, heb ik nog een origineel punt, we hebben wel een internationale school en daar zaten ook meerdere buren op te azen. Dus dat is toch mooi gelukt met elkaar. Dus ja, veel mooie tijden gekend, goed samengewerkt. Maar ook het bredere. Want voor ons en ook voor mij persoonlijk, ik werd actief in de politiek en toen was het CDA landelijk was het nog een wat conservatieve en op handhaving gerichte partij. Jij hebt me eigenlijk uitgelegd wat een vriendelijke, warme en sociale partij het CDA Haarlem is. En succes kent natuurlijk vele vaders, maar voor mij ben jij in ieder geval ook wel het sluitstuk van dat spektakelstuk wat het CDA Haarlem de afgelopen decennium misschien wel heeft voltrokken van gemeenschapszin, meesterschap en zorg voor de naaste. Wat is dat dus? Sport, want bij sportclubs komen mensen samen.

En volgens mij hebben vele andere CDA afdelingen dat nog niet gezien, dus wellicht ga je nu voor de partij de landen in om eens uit te leggen hoe jullie dat geflikt hebben. Want volgens mij hebben jullie echt een heel knap kunstje geflikt door telkens bovenlandelijk te scoren en volgens mij heeft de partij dat ook voor een goed deel onder andere aan jou te danken. Dus complimenten daarvoor, want dan zie je toch dat wat je lokaal doet echt het verschil kan maken. Dus niets dan respect daarvoor. En natuurlijk kijken we daar ook wel een beetje jaloers naar en kijken we wat we daarvan kunnen leren. Het is al vaker gezegd, jij houdt ook wel van een derde termijn. Dus bij voetbal kennen we de derde helft, maar hier hebben we een derde termijn, die doen we in de raad bij hoge uitzondering. Maar mochten de horeca open zijn, dan doen we die niet bij wijze van uitzondering, maar eigenlijk standaard. En daar ben je ook een bijzondere prettig persoon om na te beschouwen. En daar heb ik ook wel eens een hele mooie tip van jou gekregen die ik hier nu ook met heel de raad deel, want ik denk niet dat iedereen die kent. Want ja, ook als je raadslid bent, maar ook als je wethouder bent, dan ben je toch een publiek figuur.

Jij hebt mij ooit eens toevertrouwd dat als je nou eens echt lekker naar de kroeg wilde, dat je dan gewoon naar de meest nietszeggende gemeente in deze regio ging om dan samen met je vrienden lekker een biertje te drinken. Want ja, dan werd je tenminste niet aangesproken over de sportverenigingen, over de bomen of over een andere herinrichting. Dus geachte leden, ga gewoon naar een gemeente in de omgeving waar je eigenlijk niet aan het bruine kleedje zou willen zitten, help die horeca … De voorzitter: Ik was nou juist zo nieuwsgierig welke gemeente je zou gaan noemen, maar … De heer Van Leeuwen: Het is niet een van de naaste buren verklap ik. Sprekende over die derde termijn, je hoort vaak mensen zeggen: je moet een feestje verlaten op het hoogtepunt en niet wachten tot je de laatste bent die weggaat als het licht aangaat. Dat doe je nu, want het feestje is nog niet voorbij. Er zijn tal van mooie dingen in gang gezet, maar heel veel respect dat je deze keuze maakt omdat je inderdaad zegt: nou, ik voel dat ik weinig meer kan bijdragen, dus mijn moment is gekomen. Dus wat ons betreft verlaat je dit feest op zijn hoogtepunt want er zijn tal van mooie dingen in gang gezet. Heel veel dank voor de fijne samenwerking.

We hopen dat je nu ook meer tijd kan besteden aan je gezin en we hopen ook dat je je maatschappelijk blijft inzetten voor Haarlem in tal van functies die wel aandacht behoeven. En we zijn ook bijzonder benieuwd wat je gaat doen in de toekomst. We vinden het heel jammer dat je vertrekt, maar heel veel dank voor de prettige samenwerking. En om die derde termijn ook nog nu te doen, zit hiernaast heeft iemand het cadeau wat nu boven tafel komt, want daar hoort natuurlijk gewoon een hele mooie fles Jopenbier bij. En Jopen heeft een Meesterstuk en wat ons betreft ben jij ook zelf het meesterstuk en kan je het nu ook opdrinken. Proost.

49

De voorzitter: Dan geef ik het woord aan Ziggy Klazes. Mevrouw Klazes: Dank u wel, voorzitter. Nou, Merijn, ook wij, de gehele fractie net als de gehele fractie van de ChristenUnie, vinden het heel jammer dat je gaat. Dat vooropgesteld. Ik geloof dat het centrale thema hiervan vanavond is de ezel. Dat komt hartstikke mooi uit want daar hebben we helemaal niks over. We hebben trouwens ook begrepen dat het we het kort moesten houden en dat doen wij ook gewoon want zo zijn we. We houden ons gewoon aan de regels en dat vind jij fijn want je bent een controlfreak heb ik vanavond begrepen. Ja. Goed. We hebben, of ik eigenlijk, ik heb een gedicht geschreven voor je en dat is met instemming van de hele fractie mag ik dat vanavond aan je voordragen. Dus als je er klaar voor bent, hier komt ie: hier is het moment dat wij niet zagen komen, geen transfer maar een verrassend vertrek. Geen blessure of club om naar door te stromen, hij gaat gewoon weg, onze gematigde rechtsback. Dus is het tijd om te reflecteren op de verrichtingen van wethouder Snoek, op zijn soepele passes, zijn spel aan de baseline en heel af en toe zijn venijnige hoek. Het ging om de inhoud maar ook om het spel, om de lijnen de stip en het net. Om het doel ging het, maar ook om de weg er naartoe. Het geploeter, maar ook om de pret.

De zeldzame keren dat men floot om zijn daden, zijn schwalbe en bal op de lat, dan was hij heel even het veld uitgeslagen, dan was hij het heel even zat. Maar het ging om de skatehal en het ging om de jeugd en wat later ging het ook om de bomen. Het ging over geld en het ging over regels, maar zijn spel ging vooral over dromen. Het ging deze wethouder om het doel en de bal, maar wat we later niet veel zullen horen als we in Koops nog eens over hem spreken, is: het ging wethouder Snoek alleen om het scoren. Alsjeblieft. Mevrouw Klazes: En we hebben ook een cadeau voor je, namelijk ook een rubberband. Die krijg je straks, die ligt nog buiten. Dan heb je er twee. Nog even twee verder en dan ben je er. De voorzitter: Goed, dank. En dan gaan we naar mevrouw Van Zetten. Mevrouw Van Zetten: Dank u, voorzitter. Beste Merijn, jammer dat je jezelf niet fris genoeg meer vindt om wethouder te zijn van een stad als Haarlem. Tenminste, dat lazen we in de krant. Van veel andere mensen zou ik dat kunnen begrijpen, maar van jou valt dat me moeilijk. Jij bent wat mij betreft zo fris als wat. Leg me over een tijd maar eens uit wat er nu werkelijk aan de hand was, want het blijft gek dat vertrek van jou. Ja, Merijn, wij waren al opponenten in 2010 en dat is nooit veranderd. Vooral onze discussies in de gemeenteraad waren leuk, toen je nog wat te zeggen had als oppositieleider.

En ik wat te zeggen had als coalitieleider. Het knetterde soms behoorlijk. Als wethouder was je nogal stil, mijn idee. Ik vond nog ons dubbelinterview van Annalaura Molducci van november 2013 met de foto van ons op het roemruchte Kenau-Ripperda-beeld. Ik zal het even in de lucht houden, want dat was eigenlijk wel heel erg leuk. Jij toen maar klagen dat wij als coalitie de reserves, de spaarpotten van de stad hadden leeggehaald. Dat er te weinig handhavers waren en dat de grens aan de lokale belastingen was bereikt. De woonlasten waren toen al te hoog voor het CDA. En waar staan we nu na zes jaar beleid van wethouder Snoek? Het is allemaal minder, minder. Haarlemmers kregen nog hogere lasten ook. En naar de oppositie wordt nog steeds niet geluisterd, ondanks die motie die ik net kreeg daar van Moussa Aynan. Jouw gevoel voor politiek lijkt in ieder geval onverminderd groot, nu je vertrek gelijk valt met de opkomst van het CDA dankzij de verlosser Wobke Hoekstra. Jij was wel voor Hugo, hè? Maar oké, die tijd is nu voorbij. Het kan ook geen toeval zijn dat we vandaag post kregen van wooncorporatie Ymere met een hulde aan het CDA, want die zijn zo goed las ik. Ter ondersteuning van je zoektocht naar een nieuwe bestemming heb ik hier het boek van Gabriël van den Brink: Waartoe is Nederland op aarde? Dat is een filosofische vraag die ons allen betreft.

En, lieve Merijn, kan ik wel even zeggen: het kan alleen maar beter worden, kijk maar naar mij. Het ga je goed. De voorzitter: Dank. Dank. Nou, veel waardering, maar het laatste woord is aan Merijn.

50

De heer Rutten: Voorzitter? Ik heb mij ook aangemeld om nog iets te zeggen. De voorzitter: O, dat is niet aan mij doorgegeven. Maar dan moet je nog even wachten, Merijn, want dan gaan we toch eerst luisteren naar de heer Rutten. De heer Rutten: Voorzitter, dank u wel. Als oppositiepartij word je normaal altijd heel vrolijk als er een wethouder vertrekt. Zou er iets aan de hand zijn? Gaat de coalitie dit overleven? Als het dan om de wethouder Financiën gaat, word je helemaal blij, want: verlaat hij het zinkend schip? Is het met de financiën zo verschrikkelijk slecht gesteld dat hij de dans wil ontspringen? In het geval van Merijn heb ik echter geen moment getwijfeld aan die integriteitsvraag. Daarvoor kennen wij elkaar te goed. Onze politieke carrières gaan in tijd immers gelijk met elkaar op. Zij het dat Merijn zijn carrière een wat meer constante opgaande lijn vertoont dan de mijne. Nadat we samen een periode in de raad hadden gezeten, werd Merijn wethouder in 2014 en kwam ik op de reservebank. Merijn, ik heb je in verschillende rollen meegemaakt en heel fijn en prettig met je samengewerkt. De periode van vier jaar dat wij samen in de commissie Beroep en Bezwaar voor de woonurgenties en Wmo-voorzieningen zaten en soms elke week een zitting van een paar uur hadden, zal ik nooit vergeten. Ik denk dat wij elkaar daar als mens hebben gezien en als mens hebben leren kennen.

Namens de fractie van de VVD dank ik je ontzettend hartelijk voor je inzet voor de stad en de fijne samenwerking. De voorzitter: Ik kijk nog even rond. Niemand meer? Merijn. Wethouder Snoek: Beste Jos, beste leden van de raad. Na ruim 12 en een half jaar actief geweest te zijn in de Haarlemse politiek als fractie-ondersteuner, raadslid en wethouder, neem ik dus vanavond afscheid. Ik heb het een geweldige, intense, leuke, verrijkende en eervolle ervaring gevonden om me als raadslid en wethouder in te zetten voor Haarlem en Spaarndam, voor de stad waar ik woon en waar mijn kinderen geboren zijn. Al van jongs af aan was ik geboeid door de politiek. Ik wilde geen brandweerman of astronaut worden, maar ik wilde de politiek in. En om dan uiteindelijk ook echt als volksvertegenwoordiger en bestuurder aan de slag te gaan, was dus letterlijk een jongensdroom die is uitgekomen. Ik ben er ook trots op wat ik als wethouder samen met u heb kunnen bereiken. Een nieuw systeem voor het loten, de Duinwijckhal. De transitie van de jeugdzorg, het behoud van de Honkbalweek. Een breed gedragen ontwerp voor het Houtplein, de Skatehal, de lijst is te lang om hier helemaal op te noemen. Maar ook aan wat goed is, komt een einde. Als het gevoel van ‘daar gaan we’ gaat neigen naar ‘daar gaan we weer’, dan is dat een signaal.

Of als je niet meer vraagt: zullen we dat eens proberen? Maar jezelf steeds vaker hoort zeggen: dat hebben we al geprobeerd. Dan is dat ook een teken. In 2014 stapte ik samen met de geweldige Joyce en Cora-Yfke als nieuwelingen in het college met de ervaren Bernt, Jack en Ewout. En van die groep ben ik de laatste die hier nog staat. Voor mij zijn dat allemaal signalen dat het na 12 en een half jaar tijd is dat ik plaats moet maken. Plaats maken voor iemand die samen met u weer vol richting de volgende periode kan gaan, die met het CDA ook weer vol voor de campagne kan gaan. En ik ben ontzettend blij dat Michel Rog die persoon is. Zelf wil ik me blijven inzetten voor de publieke zaak. Mijn ervaring als ambtenaar bij de gemeente Amsterdam en de Rijksoverheid, is hier in Haarlem alleen maar verder verrijkt. En mijn ambitie om me in te zetten voor onze samenleving is daarbij alleen nog maar versterkt. In welke rol ik verder zal gaan, dat weet ik vandaag nog niet precies. Maar ik vind het heerlijk en ook belangrijk om dat helemaal open uit te kunnen zoeken. Maar voordat ik het stokje overdraag, nog een korte terugblik, misschien wel net iets te lang, maar oké. Dit is mijn enige kans nog een keer. En wat warme woorden. Want ik heb vooral heel veel mooie en leuke herinneringen aan die afgelopen jaren.

Wouter, Dilia, Moussa, Frank, Louise, Sibel, Mirjam, Sander, wij draaien met elkaar al echt een tijdje mee. En weten jullie nog hoe het in 2008 of in 2010 was? IPad en laptops hadden we niet. De stukken kreeg je op vrijdag in een dikke map thuisbezorgd en daar spraken we dan op donderdagavond voor. Met Ben Nijman als onze griffier, zonder

51

beeldopnames, maar gelukkig al wel met spreektijden. En daarna snel door naar Koops. Met Fedde, Sjaak en ‘…’ en natuurlijk ook Richard achteraan het tafeltje discussiëren onder het toeziend oog van Rolf alles nog eens dunnetjes overdoen. De campagneperiodes heb ik altijd als geweldig ervaren. Avond aan avond met elkaar op pad van zaaltje naar zaaltje met soms de meest vreemde clubjes die zo'n debat organiseerde. Maar ach, als politici grijpen we natuurlijk ieder podium aan dat ons aangeboden wordt. Want sociale media gebruikten we nog niet of nauwelijks, dus je moest het van die zaaltjes hebben. Zo herinner ik mij de campagne van 2014 waarin we op de laatste dag eerst het zo belangrijke Haarlemse Dagbladdebat in het Patronaat hadden en daarna ook nog een debat in Schalkwijk. Enkelen van ons vielen letterlijk op het podium in slaap. Het was verschrikkelijk uitputtend, maar vooral ook verschrikkelijk mooi. Ik herinner me de boot van Ed, Lugosi’s en Bugsys, de strijd om Spaarndam en het strategisch steekspel van de coalitievorming. Ook hier weer teveel om op te noemen maar ik had er geen seconde van willen missen. En dat die tijd zo mooi was, is te danken aan een lange, lange lijst van mensen. Ik ga er zo een hele hoop noemen, maar ook hier is de lijst te lang om iedereen genoemd te hebben.

Maar als eerste dank aan Helma en de kinderen, maar ook aan mijn goede vrienden, aan Dirk, aan Paul, aan Rik en aan alle andere. Dank voor jullie begrip al die avonden dat ik niet thuis of bij een borrel was. Dank aan Hans Vos die als toenmalig voorzitter van het CDA Haarlem het lef en vertrouwen had om mij als lijsttrekker en later wethouderskandidaat naar voren te schuiven. Dank aan alle professionals in de jeugdzorg, aan alle onderwijsbestuurders, aan alle wijkraadsleden en andere stakeholders. Aan alle collega wethouders uit de buurgemeenten. En in het bijzonder dank aan alle sportbestuurders en vrijwilligers in de Haarlemse sport. Wat jullie iedere dag weer bij jullie vereniging neerzetten, is een onmisbaar onderdeel van het sociaal weefsel van Haarlem. Daarbij professioneel ondersteund door Jerry Buitendijk en zijn team van SportSupport. En ook dank aan onze ambtelijke, ons gemeentelijk apparaat. Vol met betrokken, keihard werkende professionals die dag in dag uit zorgen dat alles wat wij hier in deze zaal besluiten, ook tot een tastbaar resultaat naar buiten leidt. Het respect en de waardering die onze eigen Haarlemse organisatie verdient, kan in deze zaal niet vaak genoeg geuit worden. Net zoals we trots moeten zijn op onze bedrijven die namens de gemeente goed en belangrijk werk doen zoals Spaarnelanden, SRO en Werkpas. Dank ook aan de commissievoorzitters.

Zonder jullie leidende hand zouden we op donderdagavond nooit thuis gekomen zijn. En in het bijzonder mijn waardering voor Jeroen Boer die met zijn charme en humor zelfs de commissie Beheer tot een feestje wist te maken. Maar bovenal dank aan u, de gemeenteraad. Ik heb genoten van onze samenwerking. Natuurlijk waren er ook wel eens avonden dat ik mopperend naar huis ging. Maar al die jaren is de donderdagavond voor mij, samen met de dinsdag, het hoogtepunt van de week geweest. Voor iedereen die van politiek houdt: hier gebeurt het. Met elkaar het gesprek aangaan over ons politieke idealen, grote onderwerpen en soms hele kleine details. Discussiëren op het scherpst van de snede en soms hier en daar het politieke spel. Ik heb me door u altijd gewaardeerd gevoeld. De discussies konden scherp op de inhoud zijn, maar ze werden nooit persoonlijk. Vaak kon ik u overtuigen en een enkele keer ook niet. Maar dat is natuurlijk prima, want u bent het hoogste orgaan. Met 39 personen vertegenwoordigt u 160.000 Haarlemmers en dat doet u met passie en grote betrokkenheid. Er zijn mensen die zeggen dat de politiek meer naar de burger zou moeten luisteren. Ik heb altijd voor ogen gehouden dat u die burger bent. U bent gekozen en hebt het mandaat gekregen hun te vertegenwoordigen. En als het ze niet aanstaat hoe u dat dan doet, dan is de burger vrij u weg te stemmen.

In een democratie krijg je niet altijd je zin. Dat betekent dan niet dat er niet geluisterd is of dat er iets misgaat of dat het systeem niet deugt, dat betekent dat alles overziend de meerderheid in deze zaal een andere keuze maakt. Je kunt niet altijd de kool en de geit sparen, hoe hard we dat hier soms ook proberen. Dat ons keuzes ook effect hebben op mensen, is evident. Daarom moeten we altijd open blijven staan voor argumenten en bereid zijn om soms ook van mening te veranderen. Ik heb al die jaren het gevoel gehad dat dat is hoe het hier gaat. En ik denk dan ook dat de Haarlemmers trots mogen zijn op hun eigen stadsbestuur. Met velen van u heb ik ook een persoonlijke band opgebouwd in de raadzaal, maar vaak ook daarbuiten. We hebben door de jaren heen veel lief en leed met elkaar gedeeld zoals we dat ook deze week

52

weer doen. En natuurlijk ook dank aan mijn collega's uit het college hiernaast. We hebben dinsdag al afscheid van elkaar genomen, maar toch nog maar een keer even vanaf deze plek. Dank voor de professionaliteit, de openheid, de verbondenheid waarmee we met elkaar deze stad besturen. Ik vond het een voorrecht om met jullie dit team te vormen. En tot slot, m'n eigen CDA Haarlem. Bij ons al 12 en een half jaar geen intriges, geen broedermoorden, geen crisissen. Wat een rust, wat een discipline en vertrouwen. Wat een heerlijke stabiele basis voor een wethouder. Ik heb me al die jaren 100% gesteund gevoeld door de leden, door het bestuur maar vooral door de fractie. Door jullie, Renske, Maurits, Jan, Ron, Jurrit en Mostapha. Los van al onze idealen zou alleen al om wie jullie zijn iedere Haarlemmer CDA moeten stemmen. En een speciale dank aan Gideon en Eva, mijn fractievoorzitters waarmee ik jarenlang iedere donderdag een kopje koffie dronk bij de auditie. Gideon, jij was mijn politieke maatje vanaf het allereerste begin. Jij was altijd consciëntieus en op zoek naar wat rechtvaardig is. En tot het einde hebben we elkaar gesteund en vertrouwd. Dank je wel. En Eva, wat heb jij keihard gewerkt. Jij gaat ieder dossier met heel je hebben en houwen in. Nooit op 50%. Altijd 100%.

En als dan alles tot het gaatje was bediscussieerd, dan bekommerde je je vervolgens ook nog om het welzijn van je fractie en dat van mij. Dank je wel. En Jur Visser, yep, de vader van Jurrit. Dank ook aan jou. Jij was mijn politieke mentor in de eerste jaren en ook degene die mij het allerbeste advies gaf voor het wethouderschap, namelijk om altijd blijmoedig te blijven. Altijd anderen positief en met vertrouwen te benaderen. Dat advies heb ik ter harte genomen en heeft mijn tijd extra glans gegeven. Michel, ik hoop en vertrouw erop dat je net zo gaat genieten als dat ik heb gedaan van de stabiliteit van je eigen CDA fractie, van je collega-collegeleden, van de betrokken raads- en schaduwraadsleden, van onze organisatie en van alle betrokken Haarlemmers. Ik wens je alle succes en plezier. Mij rest niets anders dan Dennis, Ben en het team van de bodes en de griffie te danken voor al die jaren ondersteuning. Jullie zijn de olie in deze motor. Dank u wel. De voorzitter: Dank je wel, Merijn. Die bloemen, die staan hier nog, maar er zijn in deze zaal een heleboel cadeautjes. Die krijg je allemaal zo meteen. Maar mag ik je uitnodigen om nu vanaf de zijlijn te kijken hoe deze raad jouw opvolging gaat regelen? 27. Benoeming Wethouder De voorzitter: U ziet, er is een lege plek en dan kan de raad voorzien in de vervulling van die vacature.

En ik wil graag het woord geven aan de heer Dreijer om daarvoor een kandidaat voor te stellen. De heer Dreijer: Dank u wel, voorzitter. Ja, we gaan het nu ietsje korter houden dan net. Namens de fractie van het CDA wil ik met heel veel plezier onze kandidaat-wethouder voordragen, namelijk Michel Rog. Dat Snoek door Rog wordt opgevolgd lijkt bijna vanzelfsprekend, we lijken wel een soort Partij voor de Dieren. Maar ja, wat wil je als je een Visser bij de club hebt. De fractievoorzitters hebben al kennisgemaakt met Michel tijdens het seniorenconvent alwaar hij zichzelf heeft kunnen presenteren en de vragen aan hem gesteld konden worden. We zijn ongelooflijk blij dat we op relatief korte termijn een goede opvolger hebben kunnen vinden voor Merijn Snoek. Michel bruist van energie en staat zich al warm te lopen langs de zijlijn en hij staat te popelen om te wisselen. Hij heeft al veel politieke ervaring en we hebben er als fractie dan ook het volste vertrouwen in dat we een hele mooie en vruchtbare periode tegemoet gaan. Het is jammer dat we door de coronamaatregelen het nu niet met een drankje kunnen vieren, anders hadden we na die kroeg van Merijn ook nog even bij jouw stamcafé het glas gaan heffen. Maar ook die houden we tegoed. Michel Rog. De voorzitter: Dank u wel. Dat is de voordracht.

Dan is de gang van zaken zo dat wij een onderzoek doen naar de geloofsbrieven van de kandidaat-wethouder, dat gebeurt door het seniorenconvent. En namens het seniorenconvent geef ik het woord aan Jasper Drost.

53

De heer Drost: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik heb een verklaring want de commissie belast met het onderzoek van de geloofsbrieven van de kandidaat gestelde wethouder, de heer M.R.J. Rog, heeft de geloofsbrieven van betrokkene onderzocht en akkoord bevonden. De gekandideerde wethouder is benoembaar gevonden. De raad wordt voorgesteld deze conclusie over te nemen en de geloofsbrieven goed te keuren, aldus vastgesteld op 30 november 2020 door de leden van het seniorenconvent. De voorzitter: Hartelijk dank. Dan denk ik dat het goed is om de heer Rog die hier aanwezig is, uit te nodigen om plaats te nemen op die lege plaats. U bent dan nog niet gekozen, maar voordat de raad kiest mogen ze toch even de gelegenheid hebben om u nog wat vragen te stellen. Zo, welkom. Is er behoefte om een vraag te stellen aan de kandidaat-wethouder? Hoeft niet, mag wel. De heer Van den Raadt, Trots Haarlem. De heer Van den Raadt: Voorzitter, ik heb twee vragen, dus die doe ik meteen achter elkaar. Ik hoor net dat u een stamkroeg heeft in Haarlem. Waar is die precies? Want als het te ver fietsen is, dan weet ik niet of ik mee ga voortaan. En de tweede vraag is: hoe vindt uw thuisfront het dat u nu wethouder wil gaan worden? De voorzitter: De heer Rog. De heer Rog: Dank u wel.