01-13 transcript commissie Samenleving 13 januari

Ik wil nog even benadrukken dat wij absoluut niet tegen de mogelijke toekomstige bewoners van een laten we het nog steeds maar Domus Plus noemen, maar een dergelijke instelling, maar dat wij vinden dat er uiteraard een veel betere plek, zelfs betere plekken te vinden zijn dan de huidige. Dat is alleen niet ten behoeve van de bewoners van de Nieuweweg 2 en ook inderdaad van de Groene Lint en heel Parkwijk, maar ik denk ook voor de toekomstige bewoners van een dergelijke locatie dat ze zich daar veel beter zouden voelen dan op een plek waar ze eigenlijk niet gewenst zijn. Dus dat zou een win-win kunnen zijn. En zelfs voor de gemeente een win, dus dan heb je win-win-win. Dat is drie keer. Nu heb je twee keer niks. De voorzitter: Dank u wel. De heer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Dank u, voorzitter. Mijnheer Kleist, u legt net uit dat in 2011 er een traject gekozen is om te beginnen met participatie, maar dan moet je toch als college ook bijvoorbeeld vanaf het begin niet eerst een besluit nemen, maar eerst gaan praten met de mensen? Dat is toch veel vermoeiender dan dat je eerst het besluit neemt en dan met participatie het besluit erin perst?

53

De heer Kleist: Het lijkt mij … Dat lijkt me heel helder. Dan denk ik: als je nagaat terug naar 2011, we leven nu 2022, dat kennelijk kan je hier zeggen: vroeger was het misschien beter. Want zoals het nu gaat, is het niet goed. Ik vind het heel jammer dat daar geen lering uit wordt getrokken, dat het allemaal heel duidelijk is waaraan dus een participatie en inspraak aan zou moeten voldoen. Dat staat daar beschreven op zeven bladzijden. Dat is niet voor niks. Maar dat maken wij dus inderdaad als bewoners en burgers van Haarlem niet mee in die mate, dus dat betreur ik zeer. De heer Smit: Dank u, voorzitter. Ik hoop dat u het waardeert dat OPHaarlem weer teruggaat naar 2011 en de PIP-procedure in ons programma opneemt als zijnde de juiste manier om met wijken en bewoners om te gaan. De heer Kleist: Ik denk dat het eigenlijk de enige juiste wijze is om dit inderdaad te behandelen. De voorzitter: Mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Ja, u wordt nu als wijkraad ook voor het blok gezet heb ik het idee. Klopt dat? De heer Kleist: Nou, dat was bij de aankoop al dat dat gebeurde, dus ja. We stonden al eigenlijk met 1-0 achter en we staan nu denk ik met 4-0 achter, dus ja. We blijven dus inderdaad wel ons daartegen verzetten, want nogmaals wij zijn niet tegen deze mensen.

Die hebben echt een plek nodig en dat geldt voor iedereen waar ik ook voor spreek en met wie ik spreek. Het gaat alleen om het feit dat het niet op de juiste locatie is, voor niemand. Dus er zijn andere locaties en we weten dondersgoed waarom dat niet behandeld is. We hebben de plannen ingediend, we hebben het onderkend, we hebben het onderbouwd, dat inderdaad groen geen enkel probleem was, want dat was het probleem van wethouder de heer Roduner. Die had problemen met groen op een gegeven moment. Dat hebben we weerlegd. Het wordt gewoon niet behandeld. We hebben dat neergelegd bij alle commissies. En wat komt ervan terug? Niets. Ik vind dat te triest voor woorden, nogmaals. Ik snap dit niet. Maar goed. Mevrouw Zoon: Helder. Nog even een vervolgvraag, want u wordt met naam en toenaam als wijkraad in de notitie ook genoemd, dat u het participatieproces mede moet gaan leiden. Hoe voelt dat? De heer Kleist: Dat voelt aan één kant denk ik goed, omdat je nog steeds de mogelijkheid hebt om dat te bezien en als er problemen zijn om dat te benoemen. Om maar één ding eventjes te noemen: dat heet de startnotitie. Dat is een officieel stuk.

Ik heb voordat het werd ingediend en voor het werd besproken met de wethouders en met de burgemeester medegedeeld dat ik grote moeite had met de tekst en de inhoud van deze participatie en deze startnotitie, omdat er dus dingen in staan die gewoon een zwakke afzwakking is van wat er daadwerkelijk aan de hand is. Dus jullie worden gewoon denk ik niet volledig op de juiste manier geïnformeerd, terwijl je wel moet beslissen. Ook dat betreur ik ten zeerste. De voorzitter: De heer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Ja, dank u wel. Dank u wel voor het inspreken. U zegt: we hebben moeite met de tekst, maar als ik het ruimtelijke uitgangspuntenplan lees, dan staat erin dat uw advies integraal is overgenomen. Dus wat is het nu? De heer Kleist: Dat is heel wat anders dan een startnotitie. En dat men inderdaad ook wij als wijkraad meedenken over de mogelijke gevolgen als het eventueel op die plek wordt gerealiseerd dat we dan

54

dondersgoed willen en dondersgoed vastgelegd willen hebben dat het op die manier gebeurt dat het zowel voor de buurt als voor de bewoners zo veilig mogelijk gaat. Ook daar willen we graag als het zover komt de vinger in de pap houden. Wij willen ons niet meer opzij laten zetten. Die tijd is geweest. De heer Aynan: Ja, helder. Dus wat er instaat dat klopt dan, qua in ieder geval inhoud. Dat interpreteer ik dan zo. Andere vraag, voorzitter. U zegt: deze plek, dus de Nieuweweg nummer 2, is niet de juiste plek voor niemand. U legt het accent voor niemand. Dat betekent dus ook niet voor de toekomstige bewoners. Klopt dat? Zo ja, waarom is deze locatie dan volgens u niet geschikt? De heer Kleist: Dat lijkt mij helder. Omdat het heel dicht nabij de Groene Linten staat, gaat komen als het doorgaat, ik blijf het zeggen. Dat is een wijk die heel mooi dus inderdaad neergezet is en fantastisch, een verheffing dus van Parkwijk, een wijk waar dus jongere mensen zitten met heel veel jonge kinderen die daar tot op heden met heel veel plezier wonen. Ik heb het idee dat als je dan geconfronteerd wordt met een dergelijke locatie en helaas, ik moet het zeggen, met bewoners die toch iets anders denk ik in elkaar steken dan bijvoorbeeld de bewoners van de Groene Linten, dat je daar heel helder kan zeggen dat die plek daar niet voor geschikt is.

Dat vinden de bewoners van de Groene Linten, dat vinden de bewoners van de Zuiderpolder en dat vinden ook de bewoners van Parkwijk, Amsterdamse buurt en Slachthuisbuurt. Dan praat ik niet eens over de Boerhavewijk. De heer Aynan: Mijnheer Kleist, dat was dus net niet de bedoeling van mijn vraag. Die ging over de toekomstige bewoners van Domus Plus. Ik neem aan dat u dan deze locatie ook ongeschikt acht voor hen. En zo ja, waarom? De heer Kleist: Ik acht het niet geschikt voor hen, omdat ze a) ze worden geconfronteerd met een buurt die hen niet met open armen zal verwelkomen, die daarnaast ook nog een keer wordt geconfronteerd met denk ik zaken die niet bevorderlijk zijn voor hun rust. Als je nagaat wat er allemaal langs komt: daar komen schoolkinderen langs, daar komen dus paarden komen daarlangs, enzovoorts. Het park zelf dat wordt ook druk bezocht, dus dit kan nooit iets zijn wat een rustige locatie is. Dan praten we niet eens over die zaken die niet kunnen en niet mogen die wel gebeuren, namelijk het drugsgebruik wat er dus inderdaad plaatsvindt. Ja, dat was een van de eerste voorwaarden voor een dergelijke locatie: dat het niet nabij een locatie moest zijn waar dus inderdaad drugs voorkwam. Nou, dichterbij kan je het haast niet hebben. Dus dan snap ik een aantal uitgangspunten niet die dus inderdaad niet worden nageleefd.

Zo zijn er zo veel dingen die ik uiteindelijk helemaal niet meer begrijp. Dus. De voorzitter: De laatste vervolgvraag van de heer Aynan en daarna ga ik nog even naar mevrouw Klazes. De heer Aynan: Ja, dank u wel. Dank voor uw heldere antwoord. Toch eventjes een vervolgvraag. U zegt: de toekomstige bewoners van Domus Plus komen in een buurt te wonen die … Ja, ze worden daar dus geconfronteerd met een buurt die hen niet verwelkomt. Verwacht u daar problemen mee? De heer Kleist: Ik ben geen ziener die in een glazen bol kijkt, maar ik heb gezien dus inderdaad in het verleden bij andere locaties wat daar gebeurt. Ik ben ook in Amsterdam dus inderdaad geweest. Dus ik heb een klein beetje idee hoe dat gaat. Het is heel erg simpel. De bewoners die op een kilometer afstand van die locatie zaten bij het AMC, die heb ik benoemd en gevraagd hoe het zit. Die wisten bijna niet eens dat een locatie daar was. Die hadden daar geen last van. Als je nagaat wat het winkelcentrum, wat dus nog een kilometer verder ligt, op twee kilometer minimaal, dan hoor je heel andere geluiden. Dat ze daar zelfs dus extra bewaking moeten instellen. Er zijn bewoners die zeggen je weet niet wat er voor mijn deur allemaal gebeurt. Ik ga het

55

niet beschrijven, maar het is eigenlijk niet normaal. Dat is ook logisch, want ze gaan op zoek naar en als je op zoek bent naar drank, dan ga je naar een plek waar je dat kan krijgen. Het is in een winkelcentrum. Als het dan inderdaad mooier weer wordt in de zomer, dan ga je gezellig met zijn allen rond elkaar, ga je dus inderdaad, ja, het zo plezierig mogelijk voor jezelf maken. Dus dat begrijp ik allemaal best, maar dan moet je er wel rekening mee houden dus inderdaad waar je ze plaatst. Ja? En ze moeten uiteraard ook, want het kan niet anders, zij moeten hun … Wat hen drijft dat is het verlangen naar of drank of verdovende middelen. Nou, dus die zoeken ze, die krijgen ze en die gaan ze gebruiken. Dus dat is toch volkomen logisch? Zelfs in Amsterdam waar dus inderdaad een verbod is op alcohol, daar kunnen ze ook niets mee. Dus het is denk ik heel erg wijs als jullie nog eens een keer zouden nadenken over een andere locatie dan de huidige. Wat ik nog even wil nageven … De voorzitter: Ik wil wel doorgaan, mijnheer Kleist. De heer Kleist: Sorry? De voorzitter: Er zijn nog meer commissieleden die vragen willen stellen. Gaan een klein beetje tempo … Nee, u mag nog even uw zin afmaken, dan ga ik … De heer Kleist: Ik wil nog één zin afmaken. We hebben namelijk gevraagd op een gegeven moment aan beide wethouders. Ik ga geen namen noemen.

Dus inderdaad in Petit comité, andere locatie dan de huidige, die toen voorlagen, om die te bespreken. Dat is helaas niet gebeurd en ook de verslaglegging daarvan in de stukken is niet correct naar de burgers toe. Dus dat betreur ik ook ten zeerste. De voorzitter: Mevrouw Klazes, GroenLinks. Mevrouw Klazes: Ja, dank u wel, voorzitter. Mijnheer Kleist, er gebeurde iets grappigs zojuist. Of tenminste grappig, ik weet niet of ik het grappig moet noemen. U begon uw zin met: ik heb niks tegen de mensen, tegen de toekomstige bewoners van de Domus Plus. Ze hebben recht op een plek. Ik hoor het mijnheer De Bruin ook vertellen. Ze hebben ook recht op een plek. Dus daar ligt het niet aan, maar in diezelfde zin zegt u: maar het is niet zo verstandig om ze hier te plaatsen, want de weerstand, het verzet van de buurt is dusdanig groot dat ik dat niet zo goed af zie lopen. Maar waar ligt nou het zwaartepunt? Vindt u daadwerkelijk oprecht dat deze mensen een plek verdienen en begrijpt u werkelijk in welke situatie deze mensen zitten dat ze ook die plek verdienen? Of zegt u: nou, ze verdienen wel een plek, maar niet bij mij om de hoek, want onze buurt is tegen en wij komen daartegen in verzet als ze daar eenmaal zitten.

Want het klinkt een heel klein beetje als een beetje een bedekt, bijna een soort van dreigement als deze mensen hier komen … Nou, ik mag dat … Mijnheer Kleist … Mijnheer Van den Raadt, mijnheer Kleist is heel goed in staat om mij te woord te staan zo meteen. Laten we het aan mijnheer Kleist overlaten. Dit is hoe ik het voel en misschien vergis ik mij. Dat gaat mijnheer Kleist mij nu haarfijn uitleggen, maar dat is hoe het op mij overkomt en ik heb het recht om dat zo te voelen, denk ik. Mijnheer Kleist. De heer Kleist: Ik kan dat denk ik heel goed beantwoorden, want ik heb gezegd dat ze niet welkom zijn. Dat is wat anders dan wat u zegt. Daarnaast is het zo dat het heel helder is dat zowel de heer De Bruin, als ik, zowel als de leden van de wijkraad, laat ik dan daar even voor spreken, absoluut vinden dat deze mensen een plek nodig hebben. Dat betekent dus inderdaad dat u als raad daar uw uiterste best voor moet doen om daar een plek te vinden dat iedereen dus inderdaad daar happy mee is. Niet een plek waar alleen de gemeente misschien happy mee is. Dus dat is misschien een antwoord op uw vraag en bovendien, u weet dondersgoed

56

hoe het is, want u heeft het zelf ook meegemaakt dat er dus inderdaad, denk ik, gebruikers voor uw deur zaten waar uzelf ook niet happy mee was. Om dat maar even terug te geven. De voorzitter: Mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Ik wil hier geen vervelende discussie van maken. Klopt, ik heb vervelende gebruikers in mijn steeg gehad en de steeg naast mij en op straat. Niet omdat ik een nobel mens ben of wat dan ook, maar ik heb deze mensen nooit iets verweten. Het is zoals het is. Nogmaals, het maakt mij niet tot een beter mens, maar iedereen heeft een eigen manier om daarmee om te gaan. Op het moment dat je, zoals ik, in het centrum van de stad woont, hoort dit erbij. Dat wou ik dan even aan u teruggeven. De voorzitter: Dank u wel. De heer Linder, ChristenUnie. De heer Linder: Als eerste bedankt voor het inspreken. Ik vroeg mij af, als er nu weer … Stel, de gemeente blijft bij deze locatie, wat zou volgens u moeten gebeuren dat alsnog het zodanig in te richten dat ook de buurt ermee kan leven? De heer Kleist: Ik denk dat u dat eigenlijk wel kunt vergeten. Wij gaan het niet zodanig inrichten dat de buurt hiermee kan leven. Wij zullen ons blijven verzetten tot het uiterste, wat dat betreft. Dus dat lijkt mij heel helder. Wat wij willen en dat wil ik nogmaals benadrukken, is een goede plek voor deze mensen. Niet deze plek die jullie hebben uitgezocht.

Dus, we kunnen wel door blijven gaan hierover, maar dat is gewoon het punt. Wij zijn en staan achter het feit dat deze mensen een goede plek nodig hebben. Hoort u mij goed: een goede plek. Dat is wat anders dan de plek die op dit moment is uitgezocht. De voorzitter: Dank u wel, de heer Kleist. We gaan … Ik wil gaan afronden. We zijn al 45 minuten met insprekers bezig. De heer Aynan: Ik hoor hier echt iets essentieels. De voorzitter: Wat hoort u dan? De heer Aynan: Wij gaan ons tot het uiterste verzetten en toch in de projectgroep gaan zitten. Dan geef je dus advies aan de gemeente en vervolgens gaan diezelfde mensen dan naar de rechter ofzo. Hoe moet ik dat voor mij zien? Misschien kan mijnheer Kleist daar een toelichting op geven? De voorzitter: Nou, heel kort dan, want ik heb die opmerking al vaker gehoord. Dat is niet nieuw voor mij. De heer Kleist: Volgens mij zijn dit twee verschillende dingen. Wij willen, voor zover mogelijk, op dit moment, terwijl dat vanaf het begin af aan had moeten gebeuren, dus hierbij betrokken blijven en een vinger in de pap. Niet alleen dat die vinger in de pap gehoord wordt, maar ook als men het er niet mee eens is, dat die ook wordt benoemd. Dat, als men het er niet mee eens is, ook benoemd waarom men het er niet mee eens is, maar dat gewoon van de tafel vegen zoals bijvoorbeeld Schoteroog dat gebeurt ons niet meer.

Wij zijn denk ik iets wakkerder geworden door helaas het gebrek aan de participatie vanaf het begin en dat willen wij niet meer. Dus wij zullen echt alles eraan doen om dit project goed te laten slagen. Dat is multi-interpretabel. De voorzitter: Mevrouw Çimen, u had nog een vraag? Mevrouw Çimen: Ja, dat ging eigenlijk over dit punt. Dus dank voor het antwoord.

57

De voorzitter: Goed, dan zijn we aan het einde gekomen van uw bijdrages. Ik dank de heer Kleist voor uw bijdrage. U kunt op de tribune gaan zitten en de beraadslaging hier vanaf die plek waarnemen. Ja, oké, dank u wel. Fijne avond. De heer Kleist: Dank voor de tijd. De voorzitter: Dan gaan wij door met de inhoudelijke behandeling van dit punt. De gemeente laat een woonvoorziening bouwen aan de Nieuweweg 2. Hier komen 24 daklozen mensen met een verslaving en/of psychische problemen te wonen, die nu nergens anders terecht kunnen. Deze maatregel is opgenomen in het vastgestelde beleidskader opvang wonen en herstel. Het is voor de gemeente belangrijk dat deze voorziening er komt en zorgvuldig wordt ingepast in de omgeving. De commissie samenleving wordt verzocht advies te geven aan de raad over het voorstel van het college in paragraaf 2. Te weten de startnotitie voor Domus Plus aan de Nieuweweg 2 vast te stellen, het participatie en inspraakplan vast te stellen en een budget beschikbaar te stellen van 160 duizend euro voor het uitvoeren van het participatieplan en de voorbereiding van de noodzakelijke bestemmingsplanwijziging en de kosten te dekken uit de reserve opvang wonen en herstel. De commissie wordt gevraagd over de wijze van agendering van het raadsstuk in de raadsvergadering. Wie kan ik als eerste het woord geven? Mevrouw Çimen, D66.

Mevrouw Çimen: Ja, dank u wel, voorzitter. We hebben het vorig jaar uitgebreid gehad over de locatie voor de Domus Plus voorziening in Haarlem. D66 staat achter deze voorziening in de stad. Het is belangrijk om ook een plek te bieden voor de mensen die nu echt nergens anders een goede plek kunnen vinden en voor overlast in de stad zorgen, juist omdat ze geen plek hebben. Tegelijkertijd weten we en horen we nogmaals dat omwonenden zich zorgen maken over de veiligheid en eventuele overlast in hun buurt en weten we dat het vertrouwen van Haarlemmers een flinke knauw heeft opgelopen door de wijze waarop dit proces heeft plaatsgevonden. De gemeente staat daarom al 2-0 achter bij deze Haarlemmers. Ik hoorde zelfs al 4-0 bij één van de insprekers. De rest van het te doorlopen proces moet dan ook vlekkeloos verlopen en moet er daadwerkelijk ruimte zijn voor dialoog en participatie van de omwonenden van de Nieuweweg 2 en het Reinaldapark. Voorzitter, er lopen nu meerdere processen gelijktijdig. In de startnotitie is aangegeven dat er een enquête onder circa 7700 huishoudens is uitgezet over de ervaren veiligheid en eventuele overlast in het Reinaldapark voor het vaststellen van de definitieve veiligheids- en beheersplan. Dat aantal heb ik niet teruggekregen uit de behandeling in de commissie bestuur. Ik heb daar nog wel twee vragen over.

Hoe is het college eigenlijk gekomen tot die circa 7700 huishoudens? Wat is zo’n beetje de radius van omwonenden die wordt meegenomen in deze enquête? En ik vraag hiernaar, omdat het risico bestaat dat als je focusgroep te verspreid en dus de facto te groot is, de resultaten kunnen verwateren. Graag een reactie. Voorzitter, daarnaast loopt het proces … De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Aynan, Jouw Haarlem en daarna van de heer Smit. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. U heeft het over een ruimte voor dialoog en participatie zijn we eigenlijk al jaren mee bezig. We hebben net een aantal insprekers gehoord. Vindt u dat die ruimte er is? Mevrouw Çimen: Ik denk dat deze specifieke insprekers in ieder geval hebben aangegeven wij willen deze ontwikkeling gewoon überhaupt niet. Wij hebben daar als fractie een ander besluit over genomen vorig jaar over deze locatie. Ik denk dat het proces gewoon echt niet goed is verlopen en dat daar te weinig ruimte is geweest voor het goed informeren van mensen en echt het gesprek aangaan, een wederzijds gesprek voeren met deze mensen. Er zit gewoon heel veel boosheid en frustratie in. Ja, en dan is dat heel moeilijk om dat weg te nemen.

58

De voorzitter: Nog een vervolg, de heer Aynan? De heer Aynan: Ja, goed dat u dat vaststelt. De participatie is niet goed verlopen. We hebben eigenlijk de verkeerde weg zijn we ingeslagen, maar het lijkt erop, zoals ik het in ieder geval lees en zoals ik de mensen hoor … En niet alleen de insprekers trouwens. Dat we gewoon doorgaan op die verkeerd ingeslagen weg. Bent u dat met mij eens? Mevrouw Çimen: Nou, kijk, doordat men erachter kwam dat die locatie was aangekocht, is er op de rem getrapt vanuit de raad. Toen is dat onderzoek gekomen naar meerdere locaties. Er zijn zo’n zestigtal locaties uitgekomen. Dat hebben we met elkaar hier in verschillende commissies afgepeld tot een viertal locaties. Nou, toen is het Schoteroog er wederom bijgekomen en uiteindelijk hebben wij daar als raad met alle informatie die wij tot ons hadden op dat moment een keuze in gemaakt. Ja, daar sta ik nu wel achter. De voorzitter: Niet nog een interruptie op de interruptie, alstublieft, want ik wil ook mijnheer Smit nog even de kans geven. De heer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Mevrouw Çimen, u constateert in feite dat u mede als coalitie debet bent en mijnheer Aynan constateert het ook, aan het verkeerd gelopen proces. U zegt net even, er zijn zestig locaties geweest die dus, verengt naar vier, we hebben gekozen.

U heeft nou net de locatie gekozen die anderhalf jaar daarvoor was aangekocht, waar we even de titel Domus Plus hebben afgehaald bij de koop, om het zogenaamd neutraal te laten lijken. Laat het nou precies een tijdje later weer op die locatie uitkomen. Dat is toeval, maar als je een bureautje inhuurt om plekken te zoeken die niet conform de eisen zijn die gesteld worden met afstanden enzovoort, dan kun je inderdaad uiteindelijk gemanipuleerd bij de Nieuweweg 2 uitkomen. Maar het is wel een enorm toeval dat je erbij uitkomt. Dat is gebeurd. Vervolgens zegt mijnheer De Bruin: we staan met 4-0 achter. Dat herkent u, u voelt dat ook. Dan zegt u: vanaf nu moet het proces vlekkeloos verlopen. Maar als je de eerste helft met 4-0 achter staat en u begint nu aan een vlekkeloze tweede helft … De voorzitter: Mijnheer Smit, uw interruptie is heel lang, hè? Dat kost wel tijd. De heer Smit: Dan blijft het toch vier nul. Dan blijft het toch vier nul? Mevrouw Çimen: Ik ga reageren. Kijk, u zegt natuurlijk: er zit een soort van sinister plan achter, want u wilde eigenlijk al als coalitiepartij uitkomen op de Nieuweweg. De heer Smit: Nee, het is puur toeval, maar het is zo frappant toeval. Mevrouw Çimen: Nee, dat hoor ik, maar ik hoor ook de opmerking onder de opmerking die u nu in mijn richting strooit. Kijk, de vraag is, die locatie is aangekocht.

Er is vanuit de raad, waaronder mijn eigen fractie, ook gezegd: jongens, er moet gekeken worden naar andere locaties. We moeten de stad veel breder gaan doorpluizen om te kijken naar een geschikte locatie. Dat hebben wij ook met elkaar hier besproken in verschillende commissies. Was er een manier waarop u als partij overtuigd zou zijn, überhaupt van de Nieuweweg 2? Kijk, de weerstand, die is in de wijk, die is gewoon heel groot. Dat snap ik, dat hoor ik, dat zie ik. Maar uiteindelijk moeten wij hier natuurlijk vanuit een groter belang ook keuzes maken, vanuit alle belangen die wij hier zien. Dat betekent soms ook dat je inderdaad toch buurten ook tegen je gaat krijgen staan. Ja, en op dat punt zijn wij nu. We hebben nu als raad het besluit genomen om die locatie hier nu aan te wijzen. Dus wat vraagt u dan nu nog meer van mij?

59

De voorzitter: De heer Smit. De heer Smit: Nou, in feite, dat u constateert dat de besluitvorming binnen kaders op een plek is uitgekomen die nooit had mogen kunnen, namelijk midden in een park in een wat kwetsbare wijk, waar kinderen spelen, waar volwassenen spelen, waar gerecreëerd wordt en waar 24 mensen dagelijks aan hun drank en drugs moeten komen. De voorzitter: Mevrouw Çimen, houd het kort. Mevrouw Çimen: Tegelijkertijd zien we ook op andere locaties dat het middelengebruik ook met zeventig procent afneemt, zodra die locatie er is. Kijk, deze mensen zitten nu in een reguliere opvang, die passen daar niet, daar ontstaan ook bedreigende situaties midden in het centrum, in noord en die worden ook op straat gezet, omdat het eigenlijk niet goed komt. Dus deze mensen wandelen al door onze straten. We moeten hier iets voor bedenken. We zijn gekomen tot deze locatie Nieuweweg 2, wat absoluut niet de schoonheidsprijs verdient. Dus dat ga ik ook absoluut niet hier proberen te zeggen. Ja, en dat is nu waar wij zijn. Ja, en dan denk ik, oké, ik snap het gevoel dat de insprekers zeggen: we gaan nu op een tweebenenprincipe zitten. We blijven ons verzetten tegen de locatie en tegelijkertijd zetten we in op het andere spoor. We willen wel betrokken blijven, want als het er toch gaat komen dan wil ik daar wel wat te zeggen over hebben. Of over te zeggen hebben. Ja, dat snap ik.

De heer Smit: Dat snapt u, maar ik ben nog steeds een voorstander van beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Mevrouw Çimen: Dat is helder. Dat is helder. De voorzitter: Gaat u verder, mevrouw Çimen. Mevrouw Çimen: Ja, voorzitter, daarnaast loopt dus het proces over de ontwikkeling van de Domus Plus voorziening en zodra de raad instemt met deze startnotitie kan zowel de bestemmingsplanwijziging, als de uitvoering van het PIP van start. Nou, om dit proces goed en actief te kunnen blijven volgen als raad, zeker ook omdat dit dossier nu in drie verschillende raadscommissies wordt geagendeerd, wil ik graag een toezegging vragen aan de wethouder. Ik wil graag zichtbaar gemaakt krijgen wat de inbreng van de stakeholders is in dat participatie en inspraakplan, in de verschillende volgende fase en op welke wijze hun inbreng is verwerkt in de verdere planvorming, dan wel de overweging waarom het niet is overgenomen. Ik hoor graag, dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Klazes, GroenLinks. Mevrouw Klazes: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, deze startnotitie is de aftrap van de volgende fase voor Domus Plus voorziening hier in Haarlem. GroenLinks is altijd een voorstander geweest van een dergelijke opvang voor een groep mensen die onze ondersteuning nodig heeft en we zijn blij dat we na de vele hobbels tot een locatiekeuze hebben kunnen komen.

We kunnen instemmen met de startnotitie en de daaraan gekoppelde participatieplan en ruimtelijke uitgangspunten. Wat betreft het participatieplan. Het was en is belangrijk om de omwonenden bij elke stap mee te nemen in het proces. Ik onderschrijf de woorden van mevrouw Çimen dat het inderdaad in het verleden dat het geen schoonheidsprijs verdient, dat het beter had gekund, maar we kunnen het altijd … We hebben geleerd van onze fouten, hoop ik. Ik hoop dat het nu beter gaat. De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Aynan, Jouw Haarlem en daarna nog van mevrouw Zoon.

60

De heer Aynan: Ja, u zegt participatie, de omwonenden meenemen. In een eerder jaar, in een eerdere vergadering zei u: het is van essentieel belang dat er draagvlak is onder de bewoners en anders doen we het niet. Zo helder was u. Vindt u dat er … Ja, zeker. Vindt u dat er nu draagvlak is onder de bewoners? Mevrouw Klazes: Nou, dit is echt ontzettende onzin, mijnheer Aynan. Dan wil ik graag het filmpje zien waarop ik dat gezegd heb. De heer Aynan: Het staat online, al een jaar. Mevrouw Klazes: Nee, dat is niet waar, mijnheer Aynan. Ik zou gezegd kunnen hebben: het zou fijn zijn als het breed gedragen zou worden in de buurt. Ik kan mij heel goed voorstellen dat ik dat heb gezegd, maar niet dat het als een voorwaarde geldt voor de plaatsing van deze Domus, want dat er verzet is en dat mensen het niet willen, dat was ontzettend duidelijk. Als u deze … De heer Aynan: U heeft letterlijk gezegd, als de bewoners het niet willen dan doen we het niet. Zo simpel zei u het. Mevrouw Klazes: Nou, mijnheer Aynan, dat kunt u nu wel zeggen, maar dat ga ik gewoon bestrijden, want dat heb ik gewoon nooit gezegd. Dus … De heer Aynan: Heel veel succes dan. De voorzitter: Even, mevrouw, nee, mevrouw Klazes heeft het woord. Mijnheer Aynan, niet continu inbreken. Ik geef het woord, ja. Eerst even mevrouw Klazes … Ik wil weten of u het af wil maken en dan mevrouw … Oh, mevrouw Zoon, gaat uw gang.

Mevrouw Zoon, gaat u … Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik vraag mij ook af, want u zegt: ik ben zo stelling van het gaat gewoon door en we gaan het doen en ik roei wel tegen alle winden in. Tegen welke … Mocht blijken dat er toch ergens een afslag genomen wordt, hoe bereid bent u dan om die afslag te nemen? Mevrouw Klazes: Ik heb weer een beetje het idee dat mij woorden in de mond worden gelegd. Ik roei tegen alle winden in. Nou, ik vind het prachtige beeld, maar daar herken ik mijzelf niet zo in, in deze. Volgens mij hebben we het hele proces wat nodig is geweest om op dit punt aan te komen, is uiteindelijk hebben we daar met veel gehobbel en veel gedoe zijn we tot deze locatie gekomen. Ik begrijp dat daar heel veel verzet tegen is, zoals er ook verzet zal zijn tegen Schoteroog en tegen alle andere locaties die we gekozen zouden hebben. Er is, voor GroenLinks is het ontzettend belangrijk dat deze mensen die onze steun en ondersteuning verdienen, dat die een plek vinden hier in de stad. De noodzaak voor zo’n locatie, voor zo’n voorziening wordt alleen maar groter met de jaren. We krijgen echt een probleem als we deze mensen niet op een locatie zetten, op een voorziening zetten waar ze ook nog de kans hebben om gewoon zichzelf te kunnen zijn en tot rust te kunnen komen. De voorzitter: Mevrouw Zoon.

Mevrouw Zoon: En het maakt dan niet uit wat omwonenden daarvan vinden? U zet ze daar neer en dat is het dan? Mevrouw Klazes: Natuurlijk maakt dat uit. Wat denkt u? Denkt u niet dat ik het veel liever zou hebben dat mijnheer Kleist en mijnheer De Bruin zouden zeggen: goh, we hebben … Wat ik ook hoor in de woorden, ze

61

verdienen een voorziening. Deze mensen verdienen een plek om tot rust te kunnen … Ik hoor het ze zeggen en dan vervolgens die afslag waar u het net over heeft, die wordt door hen genomen, niet door mij. Vervolgens wordt er gezegd: maar ze zijn niet welkom in onze buurt. Dat, in mijn optiek, botsen die twee stellingen tegen elkaar aan. Wat mij betreft, deze mensen verdienen een plek. Wat ons rest nu, is om ons stinkende best te doen, zodat wij hier bij elkaar zitten en zeker ook het college om te zorgen dat de ruimtelijke inpassing en de voorzieningen en de beveiliging en het beheer. Dat we dat volstrekt, zo goed mogelijk regelen. Dat daar geen twijfel over kan bestaan. In aanloop tot het uiteindelijk de uitvoer van deze voorziening, dat wij de bewoners en de omwonenden … En ik begrijp hun wrevel heel goed, beter dan dat u misschien zult begrijpen. Ik begrijp waar hun probleem zit en hun pijn. Daarom moeten we ze in elke stap moeten we ze meenemen. Ze hebben het recht om te weten waar we naartoe gaan en hoe we dat gaan doen. Ik vind ook dat zij hun inspraak moeten hebben en op dat punt kom ik nog, in hoe die voorziening eruit gaat zien. Er wordt een hoek van vijfduizend meter wordt bebouwd. Naar ik begrijp, is er geen enkele reden om aan te nemen dat dat groter wordt dan die vijfduizend meter.

Dan blijft er 20 duizend vierkante meter blijft erover om, noem het een barrière of misschien een dagbesteding barrière, noem het op. Daar kan over nagedacht worden. Wat ik voor mij zie, in mijn kleine ideale wereldje is dat de omwonenden uiteindelijk misschien, nadat ze alles hebben geprobeerd om het tegen te houden en die kans hebben ze. Als het bestemmingsplan wordt tegengehouden, dan hebben wij ons daarbij neer te leggen. Als de Raad van State akkoord gaat met hen en niet met ons. Dat is ook nog een mogelijkheid dat het helemaal niet doorgaat. Dat kan, hè, maar wat mij betreft gaat het door en gaan we dat samendoen met de omwonenden, samen met de bewoners. Ik hoop dat er ergens een kentering komt, dat het minder erg blijkt te zijn dan wat er nu allemaal wordt verwacht. De voorzitter: Mijnheer Van Kessel, VVD. De heer Van Kessel: Ja, dank u wel, voorzitter. Ik zou graag aan mevrouw Klazes willen vragen, dat als ik haar vraag om een stukje vlees te eten, zou ze dat dan doen? Mevrouw Klazes: Nou, ik lig daar ’s nachts wel eens wakker van. Het antwoord is nee, ik eet nog liever poep. Wat is uw punt? De voorzitter: De heer Van Kessel. De heer Van Kessel: Ja, graag een vervolgvraag, want mijn punt komt inderdaad. Als ik u vervolgens ga vragen, maar welk sausje zou u dan lekker vinden om over het vlees te doen of het lekker misschien een justje of lekker uitjes erbij.

Zou u dan wel vlees gaan eten? Mevrouw Klazes: Ja, ik begrijp waar u naartoe wil. Er is iets wat je absoluut niet wil en dan vraagt iemand anders: in welke kleur wil je het hebben dan? Dat is eigenlijk wat u zegt, hè, als we het vlees er even tussenuit filteren. Wat mij een dierbaar ding zou zijn. Als u het daarover heeft, dan heeft u het over enkel uitsluitend het belang van mij. Wel of geen vlees of wel of geen poep. Daar heeft u het over. Hier geldt een breder belang. We leven niet alleen voor onszelf. Er is gewoon een breder belang en ik denk dat wij hier als bewoners van Haarlem allemaal een soort van verantwoordelijkheid hebben om niet alleen voor jezelf te leven, maar ook te kijken wat het bredere belang is. Als dat betekent dat het er komt, maar dat je moet gaan nadenken in welke vorm en welk sausje erover heen gaat, dan is dat zo. Het leven is niet alleen maar zonneschijn en lentebloesem.

62

De voorzitter: Gaat u verder. Ik waarschuw wel, we lopen ontzettend uit de tijd met de lange beantwoording en lange vragen. Het is een heel belangrijk onderwerp, weet ik, maar het kan waarschijnlijk ook iets korter. Houd daar rekening mee. Mevrouw Klazes: Ik zal het iets korter … Ik ga loos mijn literaire vergelijking … Goed, volgens ons is dit geborgd en dan hebben we het over de participatie. Deze vorm van participatie is … Mag ik aandacht? Is geborgd in dit plan. Ik heb mijnheer Kleist even gebeld en gevraagd, een paar dagen geleden en gevraagd of hij inderdaad het plan had gelezen en wat hij ervan vond. Ook in zijn optiek, heb ik begrepen van mijnheer Kleist, maar misschien gaat hij mij nu aanvallen, kon hij inderdaad wel … Hij neemt ook plaats in deze bij projectgroep. Ik ga ervan uit dat hij met dit gedeelte van het plan in ieder geval in kan stemmen. Volgens GroenLinks liggen met name in het ontwerp van de opvanglocatie en de invulling van het perceel eromheen heel veel kansen om de locatie, ook voor de omwonenden, uiteindelijk van meerwaarde te laten zijn. We zijn dan ook blij met de vermelding van een goede ruimtelijke inpassing van de voorziening en hoogwaardige architectuur. Deze mogelijkheden zijn nu in potlood geschetst in de ruimtelijke uitgangspunten.

Wij hopen dat tegen de tijd dat er gewerkt gaat worden aan het ontwerp, de bewoners hier ook nauw betrokken bij zullen worden en een stem zullen krijgen in het uiteindelijke ontwerp. Misschien een suggestie een ontwerpwedstrijd voor Haarlemse architecten, waarbij de bewoners een stem hebben, zou een idee kunnen zijn. Ik denk nog altijd positief. GroenLinks heeft nog heel veel suggesties, maar die komen ongetwijfeld in een later stadium aan de orde. Het participatieplan ziet er op papier goed uit, de bewoners worden middels de wijkprojectgroep goed meegenomen in het proces. We hopen uiteraard dat ook in de uitvoering sprake is van een oprechte dialoog met de omwonenden. De voorzitter: U heeft even een interruptie, doe ik het even snel nog, van mijnheer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Dank u wel, voorzitter. U zegt een heleboel dingen. Dat u begrijpt ook hoe de buurt denkt en dan zegt u: ik hoop dat het van meerwaarde kan zijn. Dan wil ik even graag een paar voorbeelden van meerwaarde van u. Mevrouw Klazes: Ja, oh, ik heb nog even. Ja, nou, een meerwaarde zou kunnen zijn … En ik ben daar vrolijk over aan het nadenken, mijnheer Smit. Er zijn allerlei inpassingen mogelijk van de ruimte om de voorziening heen, waarbij er misschien sprake zou kunnen zijn van een gedeeld belang. Van zowel de bewoners van de voorziening als van de omwonenden.

Stel nou dat daar, in plaats van het braakliggend stuk grond wat het nu is, daar een prachtige pluktuin komt, met bloemen en fruitbomen. Verwijt mij maar een soort van idealisme, maar het is niet uitgesloten dat dat er gaat komen. Een pluktuin die daar eventueel zou komen, die ook nog het gebouw aan het zicht wil onttrekken, zou misschien ook een hele leuke toevoeging zijn voor het park. Ik snap, als je geen vlees lust, dat je dat ook nu niet gaat eten. Dat snap ik heel goed, maar ik wil toch even te berde brengen. We bespreken nu de startnotitie in deze commissie. Tijdens het proces is het logisch om het onderwerp aan de orde te laten komen, en daar val ik mevrouw Çimen bij, te laten komen bij de commissie ontwikkeling, wanneer het gaat over het omgevingsplan en bij de commissie bestuur wanneer het gaat over de veiligheidsaspecten. Ik zou graag een duidelijk beeld willen hebben van hoe dit onderwerp, dit dossier van commissie naar commissie gaat. Hoe dat centraal ook, die informatie, gedeeld wordt in alle commissies. Dus graag een antwoord daarop van de wethouder als hij daartoe in staat is. Ik heb begrepen dat … Mijnheer De Bruin had het over Domus Plus zijnde een beschermde naam, merknaam van het Leger des Heils. Ik heb begrepen uit het stuk dat dat niet zo is. Dat het geen beschermde naam is. Dus dat het door iedereen in principe gebruikt zou mogen worden.

Dat betekent ook dat er inderdaad meerdere partijen zijn die zich kunnen inschrijven op deze voorziening. Mijn vraag is dan, wordt dat in een aanbestedingsprocedure, wat

63

wellicht wel zou moeten in verband met de financiën, of is er ook iets mogelijk dat er een gunning komt van een partij? Ik weet niet hoe dat technisch allemaal werkt, maar graag een antwoord daarop. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Hulster, Actiepartij. De heer Hulster: Dank u wel, voorzitter. Ja, de Domus Plus is een heet hangijzer en nou ja. We hebben als raad op een hele ingewikkelde manier een besluit genomen dat het op deze locatie kwam. Actiepartij heeft nog zijn motie ingediend om ook naar Schoteroog te kijken. Dat is toen weggestemd door de meerderheid van de raad, een ruime meerderheid van de raad vond dat toen onzinnig. Later wilden ze dat wel heel graag, maar goed, toen was het al te laat. Dus nu hebben we de Domus Plus op deze locatie. Toen hebben we een motie ingediend, waarin we zeiden: we willen eerst het veiligheids- en beheerplan zien en als we zien dat er een werkend veiligheid en beheerplan is, dan willen we graag, dan kunnen we een volgende stap zetten. Daar heeft toen een meerderheid van de raad mee ingestemd. Dus in feite hebben we het college de volgende opdracht gegeven. Maak een veiligheid en beheerplan en dan nemen we het besluit. In het ontwerpproces staat dat het veiligheids- en beheerplan al in het tweede kwartaal van 2022 klaar was. Dat kan ik mij niet zo erg herinneren. Nou goed, al die jaartallen die daar staan.

Ik denk dat het 2023 moet zijn, maar dat dat een collegebevoegdheid is. Dus daar kunnen wij als raad dan eigenlijk helemaal niks meer aan doen. Dat is eigenlijk, klopt dat natuurlijk niet, want we hebben als raad een motie ingediend, waarin we zeiden: wij willen daar op dat moment willen we het besluit nemen. Vinden dat er hier een werkbaar veiligheids- en beheerplan is, dan kunnen we akkoord gaan met de vestiging van de Domus Plus. Dat is er nu niet. Dus zullen we niet instemmen met de startnotitie. Tenzij de wethouder hier een keiharde bevestiging doet dat hij B&W op bladzijde 7 van 8 van de startnotitie schrapt en daarvoor in de plaats zet raad. Anders zullen wij met een amendement komen. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Ja, u zult wel begrijpen dat we op voorhand op dit plan tegen zijn. Dat we geen vertrouwen hebben in een goede afloop. Daarbij verbaast het mij waarom deze startnotitie niet in de gezamenlijke commissie wordt behandeld met ontwikkeling. Het geheel voortraject is dan ook samen met de collega’s van ontwikkeling gedaan en nu betrekt u hen er weer niet bij. Het gaat nota bene om het wijzigen van een bestemmingsplan. Dat is toch echt iets voor ontwikkeling. Dus waarom heeft u daar niet voor gekozen? Het bestemmingsplan moet worden omgezet en u weet nu al dat daar bezwaar tegen komt.

U snapt dan toch ook wel dat niet een geschikte locatie is voor deze doelgroep. We hebben zojuist ook weer vragen gesteld. Ze zijn niet beantwoord, heb ik begrepen, over de onveilige situatie in het Reinaldapark. We krijgen signalen en klachten van bewoners over vernieling en viezigheid bij gebrek aan handhaving. De voorzitter: U heeft een interruptie van mevrouw Klazes, GroenLinks. Mevrouw Klazes: Ja, gewoon even uit interesse. Dit is geen geschikte locatie voor deze voorziening, zegt u. Wat is wel een geschikte locatie voor deze voorziening in Haarlem? Mevrouw Zoon: Nou ja, u weet dat we hebben ingestemd voor Schoteroog. Mevrouw Klazes: Ja, maar daar is uitgekomen dat dat niet kon. Dus … Mevrouw Zoon: Dat kan wel. Ja, dat is maar waar je de mogelijkheden ziet. Je moet altijd mogelijkheden kijken en niet naar de onmogelijkheden. Je kan op een gegeven moment heel bureaucratisch zitten van ja, de

64

provincie wil het niet, maar als je iets wil, dan kan het heus wel. Dat is hetzelfde met ‘…’, die heeft gewoon een boerderij aangekocht met de voorbestemming van die Domus Plus in te doen. Dat kan opeens ook dan wel. Dus het is precies wat je wil. Dus wij zijn voor Schoteroog. De voorzitter: Mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Ja, nog één korte vervolgvraag. Even voor mijn eigen beeld, hè. U vindt dat het daar niet kan, heeft dat iets te maken met de … Heeft dat te maken met de bewoners en de mening van de bewoners, het verzet daartegen of heeft dat te maken met het feit dat u echt niet vindt dat het daar kan? Mevrouw Zoon: Dat heeft meer te maken met de buurt zelf. Dus het onveilige Reinaldapark, waar we nu al zien dat daar te weinig handhaving is en dat dat verloederd. Dat dit soort maatschappelijke voorzieningen daar niet een bijdrage aan leveren om die buurt te verrijken en te verhogen naar een betere buurt. We zouden graag willen dat dit naar een betere buurt zou rijzen. Dat is nou niet deze interventie helpt in mijn beleving daar niet bij. De voorzitter: Gaat u verder. Mevrouw Zoon: Goed, ik ga weer verder. Het vertrouwen in toezeggingen over meer handhaving heb ik inderdaad niet meer. Wat gaat u nu doen om dat op orde te krijgen. De toezeggingen aan de bewoners hebben daardoor ook geen waarde.

Als ik nu al niet aan de toezegging kan voldoen, hoe gaat dat dan in de toekomst? U schrijft dat er 24 cliënten zijn en dat de Nieuweweg de opvang wordt voor die 24 cliënten. Betekent dat dat de beoogde terrein aan de Versprongweg nu overbodig is? Dat zou ik ook nog wel een antwoord op willen weten. Begrijp ik het goed dat de boerderij nu wordt afgebroken en een duurzaam gebouw gaat bouwen voor die 24 cliënten? Daarbij meldt u dat deze kavel strategisch vastgoed is, met als argument dat het belangrijk is om eigen beheer dit soort voorzieningen te realiseren. Ik begrijp dan ook niet dat u de Rijkstraatweg verkoopt voor een appel en een ei. U had hier ook kunnen slopen en dan duurzame voorzieningen voor 24 cliënten kunnen bouwen. Waarom heeft u daar niet voor gekozen? Oh ja, en het participatieproces. Bij het Anton Piekhofje was er ook een zogenaamd participatieproces. Er werd gesproken, maar er werd niet geluisterd. Tot grote frustratie van de buurt. Ook hier hoor ik weer dezelfde signalen. Hoe gaat u ervoor zorgen dat het participeren ook luisteren is en misschien wel argumenten van andere mensen in plaats van doordrukken. Daarbij wil ik ook nog van u horen of er een weg terug is? Als blijkt dat er vele onmogelijkheden komen in dit project, bent u dan bereid om het project stil te leggen en iets anders te zoeken? Dat was het. Dank. De voorzitter: Dank u wel.

Ik wilde even naar mevrouw … Of had u een interruptie, mevrouw? Heel snel. Mevrouw Klazes: Aan welke onmogelijkheden moeten wij dan denken tijdens het proces? Mevrouw Zoon: Ik heb het over veranderen van een bestemmingsplan. Gaat dat lukken? We hebben het over het bouwen, gaat dat lukken? Blijft dat binnen het budget wat we er allemaal voor nodig hebben? Dus dat soort zaken zit ik aan te denken van het is een enorm project wat we hier ingaan, waar ontzettend veel mensen tegen zijn, waar we nog heel veel hobbels moeten nemen. Hoe hoog gaan die hobbels worden en kunnen we dat allemaal met elkaar wel voor elkaar krijgen? De voorzitter: Dank u wel. Ik wilde nu even naar mevrouw Özugul van de SP.

65

Mevrouw Özogul-Özen: Ja, dank u wel, voorzitter. Dit project verdient geen schoonheidsplaatje, prijsje, pardon. Ook wij hebben geprobeerd, net als de Actiepartij, om te kijken naar het Schoteroog. Dat is weggestemd. Wij hebben ook gevraagd om van tevoren een veiligheidsplan, een plan van aanpak en een programma van eisen te samenstellen. Dat is niet gedaan, maar, daar tegenover hebben wij afgelopen jaren veel met daklozen te maken gehad. We hebben gezien dat de problemen groot zijn en dat de urgentie om snel een Domus Plus te realiseren van groot belang is. Het gaat wel om onze aller kwetsbaarste Haarlemmers. Wat wij wel zien, is dat participatie op dit moment bij het Anton Piekhofje al niet goed gaat. Dus ik kan mij voorstellen dat de bewoners, ja, weinig vertrouwen hebben met betrekking tot de participatie. Dus mijn vraag is aan de wethouder, die nu waarneemt, hoe gaan we ervoor zorgen dat er inderdaad ook naar de bewoners geluisterd wordt en dat de participatie een echte participatie wordt? Dat we niet weer blijven hangen in zaken zoals het nu met het Anton Piekhofje gebeurt? Ook van belang is dat er snel een Domus Plus gerealiseerd wordt. Als wij nu horen dat de bewoners van alles gaan proberen bezwaren, natuurlijk hebben ze daar het recht toe, en dergelijke, om dit tegen te houden, dan maken wij ons wel zorgen.

Daarom hadden wij ook een motie ingediend om eventueel tot het moment dat het gerealiseerd wordt, een tussenoplossing te vinden. Dat is weggestemd. Dus wij hopen echt dat dit spoedig behandeld wordt en dat we dus verder kunnen, maar tegelijkertijd wil ik ook dat de wethouder gaat zoeken naar eventuele tussenoplossingen. Want als het langer gaat duren, willen wij dat onze Haarlemmers niet aandoen. Dan een andere vraag. Hoe gaan we verder als blijkt dat het bestemmingsplan niet gewijzigd kan worden? Of hoe gaan we verder op het moment als blijkt dat het vele malen langer gaat duren dan de bedoeling, doordat er bezwaren zijn of doordat de rechtbank ons eventueel terugfluit? Want daar overal natuurlijk een kans. De voorzitter: Mevrouw Özogul, u heeft een interruptie van de heer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Ja, dank u wel. Mevrouw Özogul, u heeft het over luisteren naar de bewoners. Nou, de bewoners hebben ook in het verleden massaal van zich laten horen. Ze zijn in meerderheid tegen. Dus wat wil de SP en wat bedoelt u nou met luisteren naar de bewoners? Mevrouw Özogul-Özen: Mijnheer Aynan, net als u hebben wij ook gepleit om het bij het Schoteroog te realiseren. Dat is niet gelukt. Dan is er een keuze. Soms is die keuze zwaar, maar wij hebben de keuze gemaakt om voor te stemmen, omdat de daklozen op dit moment zeer snel een plek nodig hebben.

Wat ik ermee bedoel, is dat er in dit participatietraject goed geluisterd wordt. Dat er samengewerkt wordt en dat alle zorgen. Dat er snel een veiligheidsplan komt, wat ook door de bewoners geaccepteerd gaat worden. De voorzitter: U heeft nog een interruptie van de heer Aynan. De heer Aynan: Ja, daar gaat mijn vraag juist over. Wat geeft u het college nou mee? U heeft het over plannen die geaccepteerd moeten worden door de bewoners, maar we constateren dat dat niet het geval is. Wat doet u dan? Zegt u van nou oké, we doeken de boel op en we gaan toch ergens anders kijken? Of we gaan toch door? Mevrouw Özogul-Özen: Mijnheer Aynan, we hebben gekeken met zijn allen naar meerdere plekken. Als wij dan keer op keer horen dat er geen mogelijkheid is en als de moties die we indienen niet aangenomen worden door de meerderheid, dan kunnen we blijven waar we zitten, maar we hebben ook met kwetsbare Haarlemmers te maken waar we rekening mee moeten houden. Die niet kunnen wachten op dit moment. Er zijn al genoeg problemen. Dan heb ik het net al gezegd, dan moet je soms moeilijke keuzes maken. De keuze waar je misschien niet blij mee bent, maar we hebben die keuze gemaakt. We hebben daarvoor gestemd. Wat

66

wij nu willen, is dat er verder gegaan wordt, maar dat de participatie goed wordt, dat de veiligheidsplannen goed zijn en dat er uiteindelijk in ieder geval een oplossing komt, waar de buurt mee kan leven. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Özogul-Özen: En als u een plek heeft, waarvan u zegt: dit kan sneller gerealiseerd worden, dan wil ik met u meedenken. Zal ik er echt niet tegen zijn, maar die is er op dit moment niet. De voorzitter: Dank u wel. Ik wil nu uw termijn geven, de heer Aynan. Ik wil even doorgaan, want we gaan echt anders … Een heleboel punten moeten we besluiten vanavond. Dus ik geef uw termijn en u kunt eventueel nog vragen indirect stellen aan mevrouw Özogul. De heer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Ja, eigenlijk hebben we helemaal aan het begin de verkeerde afslag genomen. Die leidde inderdaad, ja, direct of indirect, altijd naar de Nieuweweg. Het valt mij op dat we die verkeerde afslag blijven nemen. Participatie, ook de keuze tot de vier locaties en we gaan maar door op die verkeerd ingeslagen weg. We hebben vanavond de startnotitie voor ons, die gaat over Domus Plus weer de Nieuweweg. In de startnotitie worden de belangrijkste randvoorwaarden en uitgangspunten vastgelegd. Ik moet helaas concluderen dat ik die belangrijke randvoorwaarden en uitgangspunten niet zo helder verwoord zie in deze startnotitie.

Ik zit hier in de commissie samenleving, omdat ik ook dit dossier volg. Ontwikkeling en de commissie bestuur, maar commissie samenleving gaat over zorg. Juist die zorg, de toekomstige bewoners die de zorg nodig hebben, want het zijn inderdaad verslaafde mensen met psychische en zelfs psychiatrische problemen. Over die zorg wordt nu juist in deze commissie, in deze startnotitie niks gezegd. Dat mis ik. Ten tweede. De inspraak en participatie, de PIP, daar heeft u het over. Daar is best een duur bureau voor ingehuurd, Tertium, voor 22 duizend euro. Ik zie daar ook helemaal niks nieuws in. We hadden net zo goed onze nota participatie en inspraak kunnen gebruiken. Hadden we met onze eigen ambtenaren ook prima afgekund. Waarom is een extern bureau ingehuurd? Dan een ander punt, voorzitter, de projectgroep. De projectgroep bestaat uit de wijkraad, een of meerdere bewoners, een ondernemer en iemand uit de moskee. Maar juist de grote zorgpunten bij vooral de bewoners, dat betreft veiligheid en de zorg. Daar is helemaal niemand in vertegenwoordigd in die projectgroep. We zien ook bij andere Domus Plussen in het land dat juist die verankerd zijn de projectgroepen. Dus waarom is niemand daarin vertegenwoordigd. Dus vanuit bijvoorbeeld Leger des Heils en vanuit de politie.

Want de belangrijkste vraag die beantwoord dient te worden, en volgens mij heeft deze raad daar een amendement raadsbreed over aangenomen, dat had de Actiepartij het heel terecht over. Dat ging namelijk over de veiligheid en beheersplannen. De belangrijkste vraag die beantwoord moet worden, is hoe komen de toekomstige bewoners aan hun drugs? Want dat ze eraan moeten komen, dat is een feit. Dat staat ook gewoon hier keihard in deze nota. Die vraag moet beantwoord worden. Dat moet ook beantwoord worden in het veiligheids- en beheerplan. Daar is juist Domus Plus vanuit het Leger des Heils heel erg gespecialiseerd in. Het verbaast mij dat daar met geen woord over wordt gerept. Dus komen wij tot de conclusie dat amendement één spade verder, die inderdaad het veiligheid en beheerplan als voorwaarde stelt voordat we überhaupt aan de startnotitie beginnen, dat daar niet aan voldaan wordt. Dan moeten we concluderen dat dit raadsstuk niet behandelrijp is. Ik wil ook de commissie daartoe uitnodigen om niet akkoord te gaan, want u doet uw eigen amendement geweld aan als u hiermee akkoord gaat voordat het veiligheids- en beheerplan duidelijk maakt dat inderdaad op de Nieuweweg, dat we daar een Domus Plus veilig, leefbaar, bereikbaar kunnen houden, ook voor de toekomstige wijkbewoners. Want u heeft ook de insprekers gehoord en er moet echt heel veel gebeuren, willen we die meekrijgen.

Jouw Haarlem heeft helemaal in het beginakkoord gegeven om op zoek te gaan naar een voorziening voor deze bewoners. Gaandeweg hebben we de verkeerde afslag genomen. Toen hebben we gezegd: en nu trappen we

67

op de noodrem, maar het mag niet zo zijn dat, omdat we aan het begin de verkeerde afslag hebben genomen, dat we maar door blijven gaan totdat we vallen in het ravijn. Op dit moment is het ook aan u om aan de noodrem te trekken. De voorzitter: Dank u wel. De heer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Ik verander geen woord aan de toelichting van de heer Aynan. Klasse. OPHaarlem ook vindt dat we deze mensen, en dat zeggen we allemaal, een plek gezocht moet worden. Een rustige plek en een plek die ook de mensen niet nerveus maakt en die ook niet te veel impulsen biedt. Niet voor niets is er heel serieus naar Schoteroog gekeken, naar een plek die buiten de stelling van Amsterdam viel. Naar een hele rustige plek en er kon niets, er kon wel een aantal jaren daarvoor een jachthaven met botenloods gebouwd worden. In feite, als je alle stukken, of als je alle vergaderingen naluistert, ook de laatste raadsvergadering, geen argument is gegeven om uit te leggen waarom Schoteroog niet kon. De voorzitter: U heeft een interruptie van de heer Aynan. De heer Aynan: Is het u ook opgevallen dat Schoteroog wel voor de helft bebouwd kan worden met zonnepanelen? Dat is wel mogelijk blijkbaar. De heer Smit: Ja, maar dat komt omdat het een NNN-gebied is. Dat wist u nog niet. Wij constateren hetzelfde als mijnheer Aynan. Er is geen veiligheidsplan, er is geen beheersplan.

Twee essentiële zaken, want als wij ons afvragen hoe het park, de buurt wel of niet belast kan worden, gaat worden, door de drugsproblematiek, het aanleveren van drugs aan deze mensen, dan intervenieert dat ongetwijfeld ook met op dit moment al de prostitutie in en rondom, in ieder geval aan de randen van het park. Ook dat kan door deze situatie alleen maar verergeren. Zitten we in een wijk met een mooi park, voor de rest niet zo veel bijzondere dingen, maar een mooi park, waar je met je gezin en de kinderen bezig bent en dan heb je dit soort activiteiten om je heen. Zorgelijk, want nergens in Nederland zetten we die mensen zo dicht bij plekken waar gerecreëerd, gewoond en geleefd wordt. OPHaarlem beseft dat op dit moment de discussie over Schoteroog nu vandaag niet verder gevoerd kan worden. We hopen op andere verhoudingen in een nieuw college om die discussie opnieuw te voeren, want die kan gewoon nog een keer gevoerd worden. Als argumenten in ieder geval op tafel mogen komen en beoordeeld gaan worden. Net zoals mijnheer Aynan zegt. Bij het ontbreken van een veiligheidsplan en een beheersplan kunnen wij onmogelijk instemmen nu met de startnotitie. Is niet correct, is ook niet conform de afspraken en wij beseffen dat de buurt met 4-0 achter staat en dat we in feite, als we doorgaan, alleen maar een tweede helft spelen, waarbij de buurt met 4-0 achter blijft staan.

Alleen kunnen we dan roepen: het was een mooie tweede helft. Daar doet OPHaarlem niet aan mee. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Smit, u heeft nog één minuut. We hebben nog een aantal punten. De heer Oomkes, PvdA. De heer Oomkes: Dank u wel, voorzitter. Deze zaak sleept zich voort sinds het begin van deze bestuursperiode, mede doordat de wethouder niet al te standvastig heeft geopereerd en de omwonenden pas in tweede instantie uitgebreid worden geconsulteerd. De startnotitie heeft als doel precies dat dit jaar mogelijk te maken. Pas daarna wordt het bestemmingsplan gewijzigd. De PvdA is voorstander van het plan, de locatie en een zorgvuldig overleg met de omwonenden. Het consulteren van omwonenden kan onzes inziens dan ook niet tot doel hebben om dat planvorming te blokkeren, maar die waar mogelijk te verbeteren. Daarbij moet worden meegenomen dat het gemeentebestuur zorgt voor permanente begeleiding van de bewoners van de boerderij en de nota toezegt dat er een permanente beveiliger aan het project wordt gekoppeld, die ingrijpt

68

bij dreigende overlast van cliënten voor de omgeving. Gelukkig neemt de wethouder nu kleine stapjes in een meerjarig traject. Ze wil een bruikbaar bestemmingsplan voor Domus Plus, inclusief de inrichting van het overige terrein. Daarmee samenhangend een definitief veiligheids- en beheersplan voor het hele Reinaldapark en omgeving. In de risicoanalyse worden de beheersmaatregelen genoemd, die in relatie met de buurt zijn, dan wel worden genomen. Die aanpak moet ook leiden tot een beter beheers- en veiligheidsplan voor de rest van het Reinaldapark. Tussen de regels door is te verstaan dat de kwaliteit van deze plannen van invloed is op de realisatie. Als de provincie constateert dat Domus Plus zorgvuldig kan worden ingepast en dat dat geheel van flankerende maatregelen voldoende is, dan kan de ontwikkeling mogelijk zijn en lijkt een ontheffing van de omgevingsvergunning, verordening, haalbaar. Om deze reden is de PvdA-fractie zeer benieuwd naar de gegevens van de enquête die in december is uitgevoerd bij 7700 huishoudens in Oost en de Boerhavewijk, met als doel een beeld te krijgen van de veiligheidssituatie. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel.

Interruptie de heer Van den Raadt nog even? De heer Van den Raadt: Ja, nog even wat u nou precies zei over die beveiliger die daar kwam en wat die dan allemaal kon doen volgens u? De heer Oomkes: Anders dan u ben ik bij de soortgelijke vestiging van Domus Plus in de Bijlmer geweest. Daar heb ik gezien wat een beveiliger daar allemaal voor elkaar gekregen heeft en wat er voor interacties ontstaan met de omwonenden daar. Ik heb daar alleszins vertrouwen in. De heer Van den Raadt: Voorzitter, dat vroeg ik niet. Ik vroeg wat de heer Oomkes nou in zijn eerste termijn zei over die beveiliger en dat die dan de buurt daar ging beschermen of zoiets. De heer Oomkes: Nee, niet de buurt gaan beschermen. Je moet het vergelijken met een portier van een middelbare school, zoals het Gymnasium hiernaast heb je ook een fantastische vent die de hele omgeving in de gaten houdt en zorgt dat niemand overlast berokkend. Dat kan daar ook. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van den Raadt: Ja, maar wat kan die beveiliger dan precies doen? Die kan alleen maar de politie bellen toch? De voorzitter: U blijft in herhaling vallen, mijnheer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Nee, ik vraag nu wat anders hoor, voorzitter. De voorzitter: Dat is het laatste. Mijnheer Oomkes. De heer Oomkes: Nou, vooruit.

Nou, als u de situatie hier achter ons u kent, weet u dat deze conciërge, portier, echt werkelijk alles in de gaten houdt rond die school. Ten nutte van de omgeving en ten nutte van de scholieren en leraren. De voorzitter: Dank u wel. De heer Linder, ChristenUnie. De heer Linder: Bedankt. Dank u, wethouder, voor de startnotitie over Domus Plus en het Nieuweweg 2. De ChristenUnie is blij te zien dat de realisatie van Domus Plus met zorg is gedaan. De buurt betrekken is van cruciaal belang. We hebben begrepen dat zij nu 4-0 achterstaan, maar goed, als voetballiefhebber denk ik

69

graag terug van de wedstrijd van Liverpool waar ze daar alsnog gewoon iets moois van maakten. Dus ik denk met deze participatie- en inspraakplan, nou, die moet het dan gaan doen. Dus ik wens u daar heel veel succes mee. Ik hoop dat, of laten we zo zeggen, ik ben overtuigd dat dit gaat lukken. De onrust in de Amsterdamse buurt … De voorzitter: Mijnheer Linder, u heeft een interruptie van mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Ik hoor u nogal positief gestemd over het hele participatieproject. Hoe denkt u dat daar vertrouwen in is in de buurt? De heer Linder: Het gaat voornamelijk daarom, in die zin ook wat de wethouder in principe van plan is om te doen, in die zin om op te zetten. Dat de participatie in het nieuwe op een, de buurt in mee te nemen. Heb zelfs van insprekers begrepen dat ze daaraan zullen meedoen. Ik hoop, ik heb daar toch mijn verwachtingen in dat dit participatieproject wat oplevert. De voorzitter: Dank u wel. Er is nog een interruptie … Mevrouw Zoon: Zeer positief. De voorzitter: Oh, van de heer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Dank u wel. Voor de ChristenUnie is participatie van cruciaal belang. Dat is belangrijk. Wat verstaat u onder cruciaal? De heer Linder: Nou ja, het is belangrijk om de bewoners in die zin erin mee te nemen in wat je doet. Ja, dat is in eerste instantie niet zo gelopen misschien als de bedoeling is.