01-13 transcript commissie Samenleving 13 januari

Ik heb nou geprobeerd te interrumperen op u om te stoppen even met continu buiten de voorzitter om vragen te stellen aan mevrouw Vaes. Ik vind het onbehoorlijk. Ik vind dat mevrouw Vaes even haar verhaal af moet maken en misschien dat we ook even moeten kijken wat u gaat vertellen, mevrouw Vaes, want u heeft natuurlijk aangeboden ook om een soort raadsmarkt te gaan geven, dus ik zou ook voorstellen om echt te proberen de vragen te beantwoorden die … Ja, maar u snapt wat ik bedoel. Laten we ook de vragen bewaren ook voor misschien die raadsmarkt, want we lopen nu al ontzettend uit op dit onderwerp. Dus ik verzoek u om, nou ja, misschien een paar concrete vragen nu te beantwoorden en dan kunnen we voor de rest de raadsmarkt afwachten en daar verder doorpraten. De wethouder wil ook nog wat gaan zeggen, maar dat wilt u na dit verhaal doen, hè? Ja, oké. De wil ik nu het woord weer geven aan mevrouw Vaes.

Mevrouw Vaes: Ja, dan is de vraag: wat zijn nou prangendere vragen dan andere? Misschien de vraag: wat hebben wij gedaan met de uitspraak van de bezwarencommissie die de bezwaren heeft behandeld? Eén: we hebben heel duidelijk besloten toen bleek dat er veel verdriet was rondom de plaatsing of niet plaatsing van de 34 leerlingen om dat onafhankelijk door een commissie te laten beschouwen om iedere verdenking ook maar achter ons te laten dat wij bezig zijn met het creëren van mist of niet transparant willen zijn. Ik heb heel goed gehoord van de insprekers dat dat op dit moment voor deze insprekers in ieder geval nog niet gelukt is. Dat is onze taak om dat wel voor elkaar te krijgen, maar een van de elementen die daar een rol heeft gespeeld: laten we die bezwarencommissie alle bezwaren van alle ouders goed tegen het licht houden om te kijken wat dat uiteindelijk aan uitspraak brengt waar wij als besturen mee verder kunnen. Dat is gebeurd. Ouders en ook besturen zijn en alle schooldirecties zijn uitgebreid gehoord. Ik heb ook begrepen uit de reactie van de commissie dat ouders zich zeer gehoord voelden en de commissie heeft zeer gedegen onder voorzitterschap van een jurist onafhankelijk uitspraak gedaan over de bevindingen. Een van de bevindingen was: het systeem wat bedacht is, is volledig volgens het systeem uitgevoerd zoals het hoorde te worden uitgevoerd.

Aan ons de taak om transparantie beter over het voetlicht te krijgen kennelijk, want dat is ons

35

kennelijk niet gelukt, maar we hebben gedaan volgens het systeem wat er zou moeten gebeuren. Tegelijkertijd heeft de commissie ook een aantal aanbevelingen gedaan om te kijken hoe je dit vraagstuk nu kunt oplossen, want wij zeiden ook: geef ons nou ook iets in handen aan de hand van de analyse die jullie maken van hoe we het beter kunnen doen. Want we zitten hier niet om ouders te pesten, we zitten hier ook om het beter te doen. Daar zijn we van als scholen. Uiteindelijk zijn er een paar adviezen uit gekomen en eigenlijk hebben we ieder advies wat gegeven is hebben we omgezet in een voorstel en is het besproken met alle besproken. Een paar punten haal ik eruit die cruciaal zijn geweest in het nieuwe model: het model wat we hanteren is in kern hetzelfde model. We gaan niet met vijf scholen werken, maar met zeven, want we hebben maar een paar knoppen waaraan we kunnen draaien. Een daarvan is meer bouwen, het andere is meer scholen laten opgeven zodat de verwachting bij ouders dat het ook nog wel eens een school op een lage plek zou kunnen worden dat die in ieder geval gematcht wordt. Dat is niet de ideale oplossing, maar het is de enige oplossing die wij voorhanden hebben, gegeven het feit dat wij helderheid moeten bieden over wat er wel en niet kan.

Uiteindelijk heeft de commissie ons geadviseerd te gaan naar zes of zeven scholen en we hebben berekend dat met zes we er niet zouden zijn, afhankelijk van wat zich voordoet dit jaar. We weten wel dat als we het niet nodig hebben, zes of zeven scholen, dat die ook niet gebruikt worden. Want als je het met vijf af kan, dan worden kinderen gewoon in de volgorde, want de loting gaat als volgt: scholen die geven aan wat hun maximum is, die geven aan hoeveel leerlingen ze boven hun maximum hebben aangemeld gekregen en dan vindt er onder toeziend oog van de notaris een loting plaats per school waar geloot moet worden. Dan gaat er een centrale matching komen in diezelfde week. Dan komen al die scholen die leerlingen hebben moeten uitloten die komen met dat pakket aan leerlingen naar de centrale matching toe, daar zitten ook alle scholen die nog plek hebben en dan wordt er weer onder toeziend oog van een notaris wordt er in rondes wordt er geloot of wordt er gematcht. U moet zich voorstellen: er komen uiteindelijk iets van dertig of veertig kinderen in het segment vwo uitgeloot zijn. Dan wordt er heel systematisch gekeken: wat is de tweede keuze die deze kinderen hebben gemaakt? Dan wordt er een lijst gemaakt.

Van die dertig zijn er tien die naar school X willen, vijf die naar school Y en dan wordt aan school X gevraagd: is er plek voor die tien? Is die plek er, worden ze allemaal geplaatst. Is die plek er niet, wordt er weer opnieuw geloot en gaat de derde keuze voor die kinderen die dan uitgeloot worden in werking. Zo is het voor ons een heel transparant systeem, het is een eerlijk systeem, maar uiteindelijk komt het er wel op neer dat je kinderen niet inloot in keuze 1, 2, 3, 4 of 5. Wij hebben gezegd: ons doel voor het nieuwe model is dat wij in ieder geval nog steeds vast houden aan de situatie dat we alle kinderen op één middag kunnen melden: waar ben jij geplaatst? Dat was het uitkomstpunt. Daar hebben we kennelijk misschien dit jaar zeven scholen voor nodig. Ik hoop eerlijk gezegd van niet, want als het zo is dat we bij de vijfde ronde alle kinderen geplaatst hebben, hebben we zes en zeven niet meer nodig. Waarom is het nou dit jaar voorgekomen dat het er 34 waren? Er zijn twee elementen die een rol speelden: we hadden een behoorlijk groot aantal leerlingen, 3600, terwijl we er normaal ook wel eens 3400 hebben. Maar we hebben ook meegemaakt dat het er 3600 waren. En we hadden scheve inschrijving.

Dus we hadden scholen die echt veel lager scoorden qua aanmelding dan normaal, we hadden veel scholen die heel populair waren, meer dan normaal en die scheefheid weet je nooit van tevoren. Dat is de oorzaak geweest waarom het hier zo uitpakte als het uitpakte. Ja. We hebben een van de ouders, dat was ook wel, ja, toeval, wiens kind ook uitgeloot was uit die groep van vijf scholen was een expert op het gebied van loting in Amsterdam. Toevallig. Ook leraar, volledig gepokt en gemazeld in dit veld. Met hem heb ik uitvoerig gedelibereerd over ons systeem, hun systeem. Ik heb hem gevraagd: als je die twee nou naast elkaar legt, wat adviseer je nou ons te doen in die fase? Dat is allemaal niet formeel in de publiciteit gekomen, maar wij putten ook uit ervaringen van anderen die er verstand van hebben. Wij hebben praktijkervaring en zij hebben meer die theoretische ervaring. Hij zei: ja, als ik die twee systemen vergelijk heeft ieder model nadelen. Maar als ik kijk naar de Haarlemse situatie denk ik dat jullie het geoptimaliseerd hebben dat ik nooit zou kiezen voor het Amsterdamse model. Nooit, zei die.

36

De voorzitter: De heer Oomkes. De heer Oomkes: Dank u wel, voorzitter. Mevrouw Vaes. De proof of the pudding is in the eating, die 34 leerlingen waar geen plaatsje voor was, waar zijn die nou terechtgekomen? Mevrouw Vaes: Ja. Het klopt wat de inspreekster zei dat de kinderen voorgelegd kregen: op die en die en die scholen is nog plek. Het systeem is dan dat die kinderen dan toch naar die scholen moeten gaan fietsen. Toen zeiden wij: het zijn er wel heel veel. Kunnen we niet toch een dienstverlening doen dat we die ouders en die kinderen vertellen: er is op die en die scholen nog plek. Geef aan wat je eerste voorkeur is en dan kijken wij of het kan lukken. De meerderheid van die scholen is op één of twee kinderen na allemaal op hun eerste keuze terechtgekomen. Ik moet wel zeggen: we hebben ze heel nadrukkelijk wel gemeld: realiseer je dat zo veel plekken er nog op die school zijn, zo veel plekken wat we nooit communiceren, zo veel plekken nog op die school, dus als je de grootste kans wil maken om op je eerste keuze geplaatst te worden, dan is dit het aantal plekken wat er nog is. Dus mensen hebben iets meer informatie gekregen. Dat neemt niet weg dat dat, en bij iedere afdeling waar kinderen geplaatst moesten worden, was er altijd één school binnen Haarlem en twee, drie in het Velzense. Dus wat mevrouw vertelt: ik had één keuze in het Haarlemse, dat klopt.

Als een kind daar dan niet voor wil kiezen, dan was het op dat moment nodig dat dat kind inderdaad naar het Velzense moest gaan om geplaatst te worden. Ze zijn eigenlijk allemaal, op een enkeling na, geplaatst in Haarlem. Ik denk twee, drie leerlingen buiten Haarlem en de rest allemaal in Haarlem. Maar ik ben het met mevrouw eens: het is natuurlijk teleurstellend dat je vijf keuzes hebt opgegeven van een andere soort. Daar word je niet blij van. Als ik ouder was van het kind zou ik ook niet blij zijn. De voorzitter: Ja, dank u wel. Ik wil even naar een tweede termijn nog heel kort, want ik zie dat mevrouw … Of wil u aan het woord? Oh, dan ga ik eerst even naar de wethouder. Wethouder Botter. Wethouder Botter: Ja. Dank u wel, mijnheer de voorzitter. Ik wil ook van mijn kant nog een keer extra aangeven dat ik het ontzettend betreur natuurlijk dat er bepaalde kinderen buiten de boot vallen. Dat is heel erg vervelend, maar de gemeente kan instemmen met dit systeem, ook in de wetenschap dat we hier in Haarlem en omstreken kwalitatief hoogwaardige scholen hebben. Dus dat betekent dat als je te maken zou hebben met een school die gewoon echt heel erg slecht gewaardeerd wordt of slecht onderwijsinspectierapport heeft dat er dan een andere situatie zou gelden. Dat is in dit geval niet het geval. Er zijn natuurlijk sommige scholen die zijn populairder dan de andere.

Dat hebben we ook gezien. Sommige scholen die nu heel populair zijn waren drie, vier jaar geleden een stuk minder populair en scholen die op dit moment populair zijn, doen er van alles aan om samen met het bestuur en het docentenkorps ervoor te zorgen dat die school een betere naam krijgt en ook kwalitatief nog hoger wordt. Wat je ook ziet, en dat is natuurlijk ook wel exemplarisch voor deze regio, is dat wij een hele hoge opwaartse druk hebben als het gaat over de havo/vwo leerlingen. Nergens in het land is zo’n grote hoeveelheid kinderen waar toch het advies komt om naar havo/vwo te gaan. Dat heeft deels te maken natuurlijk met de kwaliteit van het onderwijs, de kinderen die het onderwijs volgen en de druk van de ouders dat zij graag willen dat hun kinderen het beste uit zichzelf kunnen halen. Maar ook komt het heel veel voor dat wij een enorme afstroom hebben uit dat onderwijsniveau. Dat is natuurlijk ook iets waar je je van af moet vragen: willen we dat verder faciliteren? Willen we dat ondersteunen? Of zoals al gezegd werd: het aantal plekken dat er is, is ruim voldoende. In dat opzicht zal een nieuwe havo/vwo of scholengemeenschap in Schalkwijk niks oplossen, maar ik kan degenen die naar dan meteen een vraag over willen stellen geruststellen dat dat komende dinsdag in het college komt van Haarlem.

Wij gaan daar uitgebreid met elkaar in het college over spreken en heel snel daarna zult u dat rapport ook krijgen. Er is ook gesproken met ouders, er zijn adviezen gegeven, er zijn allerlei modellen en er

37

zijn ook voorstellen om te kijken hoe je dat snel zou kunnen realiseren. Maar ook dat betekent niet dat dat direct de oplossing zal zijn, want het is maar de vraag van wie allemaal zo meteen gaat kiezen voor die school die daar komt. Maar daar gaan we het later met elkaar in deze commissie ook met elkaar over hebben. Ja, wat mij betreft is het zo dat ik als laatste nog iets zou willen zeggen ook over het gemak waar soms gedacht wordt over dat je een school kunt uitbreiden of dat je gewoon een paar porto campers neerzet of dat je denkt: nou, we trekken een blik leraren over of die gaan van de ene school naar de andere school. Zo werkt het niet. U moest eens weten hoeveel problemen je ervaart als je überhaupt ergens een noodlokaal voor de kinderopvang wilt neerzetten of voor de buitenschoolse opvang of voor het onderwijs. Dus het inspelen op de manier zoals dat nu gesuggereerd wordt door enkele van u, dat je makkelijk kunt opschalen en afschalen, zo werkt het gewoon in de praktijk niet. Dat gaat gewoon niet. De voorzitter: Oké. Ik wil even … Dank u wel, wethouder. Ik wil even nog naar mevrouw Vaes, want die had nog even een paar dingen te zeggen. Mevrouw Vaes: Ja, eigenlijk twee dingen. De ouders die hebben ingesproken. Mevrouw Leadbetter, we kennen elkaar. We hebben ook via de digitale snelweg contact gehad. De uitnodiging staat om nog een keer contact te hebben.

Dat … Nee, maar … De heer van den Raadt: Voorzitter, ik heb daarnet voorgesteld in het begin dat mevrouw Leadbetter hier gewoon aan tafel komt. Dat mag niet. Nou wordt zij aangesproken vanuit hier, terwijl ze niks kan terugzeggen. Dan zou ik zeggen: als dat gebeurt, laat haar dan gewoon even plaatsnemen. Dat is toch een kleine moeite? De voorzitter: Nee, ze wordt niet aangesproken. Er wordt gewoon even richting mevrouw … Mevrouw Vaes: Er wordt een geste gedaan. En dat geldt ook voor … De voorzitter: Niets meer. Mevrouw Vaes: Mevrouw De Haas. Alleszins bereid om het gesprek te continueren. Als we iets willen, is dat contact zodanig verbeteren dat die transparantie dat die er echt gaat komen, want dat is iets wat ons wel raakt. Tweede punt, dat was ook nog het punt wat door de heer Draai nog gezegd werd: heeft u al iets gezegd over de voorrangsregels? Nee, dat heb ik nog niet. Het uitgangspunt bij de voorrangsregels is in deze gemeente of in deze regio dat scholen zelf, wetende dat ze heel anders van karakter zijn, verschillende belangen hechten aan voorrangsregels. Broertjes/zusjes is een voorbeeld. Een ander voorbeeld is de vrije school. Als je een basisschool hebt gevolgd vrije school, dan heb je voorrang op de voortgezet onderwijsschool. Het is een groot goed van de scholen dat zij daar zelf, gezien hun tradities, ook keuzes in kunnen maken.

Dus we hebben daar heel lang als schoolbesturen over gesproken en gezegd: als er nou iets is waarin scholen ook zelf hun profilering mogen vertalen, dan is het in het hanteren van een beperkt, want dat is ook heel beperkt, aantal voorrangsregels. Dan misschien nog iets over de uitwerking van die voorrangsregels. Het is natuurlijk heel klein qua omvang. Als we het hebben over broertjes/zusjes, dan komt dat voor, maar dat gaat niet in groten getale. Het laatste wat ik nog wil zeggen is dan over wachtlijsten. Er is een heel gesprek geweest over wachtlijsten en misschien moet ik dat toch een beetje neutraliseren. Wachtlijsten kunnen gevormd worden op het moment dat kinderen uitgeloot worden, of niet ingeloot worden op hun eerste keuze. In die zin volg ik ook de opmerking: als je op je vierde of vijfde schoolkeuze geplaatst wordt, dan word je ook niet altijd blij. Dus wij maken wachtlijsten dan, geaccordeerd door de notaris, waarin we in volgorde van loting kinderen plaatsen vanuit het idee dat tot de eerste kennismakingsmiddag in juni als er open plekken komen die gevuld kunnen worden. In de werkelijkheid gaat dat om één, twee of drie

38

leerlingen. In totaal. Dit jaar waren dat er veel meer en zijn we ook gaan analyseren: waarom is dat zo? Dat bleek omdat de buurgemeenten loting gingen introduceren. Dus wat hebben ouders gedaan? Die zijn zich in meerdere gemeentes gaan inschrijven. Dat is de reden waarom wij nu zeggen: als een kind zich hier inschrijft, willen we dat die een keuze maakt voor deze regio. Want we hadden dit jaar ineens heel veel meer kinderen die zich ineens terugtrokken. Die zijn volgens de wachtlijst wel geplaatst, maar dat is natuurlijk een niet wenselijke situatie. Dus wat we proberen te doen, is te beïnvloeden dat als een kind zich aanmeldt, dat die ook daadwerkelijk daarvoor gaat en dat wij niet moeten denken: komt ie dan wel? Nou, dat is de reden waarom het zo besloten is als het besloten is. Misschien dat nog ter aanvulling. De voorzitter: Dank u wel. Ik wilde voorstellen … Eerst even wat zeggen. We lopen nu ruim drie kwartier uit al. Tien over half acht hadden we … Nou, dus over drie minuten zou er een inspreker komen. Die is er ook en die wil ik niet te lang laten wachten natuurlijk. Dus ik stel voor om even een tweede termijn te doen.

Als er nog vragen zijn of hetzij aan mevrouw Vaes of aan de heer Botter die net ook iets gezegd heeft, dan krijgt u daar nog even de gelegenheid voor, maar ik zou wel willen voorstellen: houd het vrij kort en laten we nou even kijken of we zo’n raadsmarkt kunnen gaan organiseren. Ja? Dus ik doe nog even een tweede termijn. Ik zag mevrouw Özogul die wilde het woord daarop. Mevrouw Özogul. Mevrouw Özogul-Özen: Ja, dank u wel. Dank u wel. Meeste van mijn vragen zijn beantwoord. Waar ik benieuwd naar ben, is: ik snap dat die broer en zus regeling er is en dat die vrijheid er is, maar zou er dan iets aan de transparantie gedaan kunnen worde? Dat het duidelijk is voor de ouders? En ik wil ook mijn dank uiten voor het aanbod om in gesprek te gaan. Als we de raadsmarkt doen, zou ik heel graag willen dat de betreffende insprekers ook aanwezig zijn. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Linder, ChristenUnie. De heer Linder: Ja, ik wil vooral u complimenteren en ook danken voor die 28 leerlingen per klas. Ik wil u bemoedigen daarin: ga er niet overheen. Wij vinden ook als ChristenUnie vinden we het belangrijk: 28 is echt het max. Dank u wel daarvoor. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van den Raadt, Trots Haarlem. De heer Van den Raadt: Ja, voorzitter. Ik meld me graag aan voor de raadsmarkt. Lijkt me handig dat we dan de insprekers ook daar een rol geven.

Ik hoor hier weer wonderlijke dingen. Dat kinderen dan scheef zich inschrijven, dat het hoger niveau komt door hogescholen en dat het niks mee te maken heeft dat we hier in Haarlem en omgeving toch gemiddeld wel rijker zijn als bijvoorbeeld ergens een gehucht in Friesland. Dat heeft er allemaal niks mee te maken, dus dat zijn interessante beweringen. Dan hoor ik ook een heel mooi voorstel: nou, als er een beter systeem is, dan wil ik dat graag overnemen. Nou, dan hoor ik toch de insprekers zeggen: er zijn al meerdere voorstellen gedaan. We zien dat gewoon nooit terug in de stukken. Dus dat vond ik wel een beetje tegenstrijdig. Zorg dan in ieder geval dat die voorrang eruit gaat, dat er transparantie komt, dat er een garantie komt om de top vijf school te krijgen en dat afstand hoever je moet fietsen, hoe mooi het ook is als je anderhalf uur naar je school moet fietsen waar je geen reet zin in hebt, maar dat dat wel meespeelt. En het blijft natuurlijk wonderlijk dat we een systeem hebben wat de vergelijking met het restaurant vond ik heel mooi: je wil graag biefstuk eten en je gaat een restaurant in en ze zeggen: ja, we hebben vijf dingen. Eén is biefstuk, de andere zijn salades en vis. En dan krijg je nog twee opties erbij: de ene daar ben je allergisch voor en de andere is een dubbelgebakken vis. Ja, dan blijft de optie biefstuk toch nog steeds 1 en niet 7. Dank u.

39

De voorzitter: Dank u wel. De heer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Mijnheer de voorzitter, net zoals mijn college meld ik mij ook aan voor de raadsmarkt als dat nodig is en wenselijk. Ik dank mevrouw Vaes voor een hele hoop uitleg. U kunt nooit elke vraag of elke onduidelijkheid weggenomen hebben, maar in ieder geval heeft u geprobeerd om zo veel mogelijk vragen te beantwoorden en dat waardeer ik zeer en dank ik u voor. De voorzitter: Dank u wel. De heer Oomkes, PvdA. De heer Oomkes: Daar sluit ik me graag bij aan. Ik vond het een heldere toelichting op datgene wat tot het takenpakket van de schoolbesturen hoort. Dan even richting wethouder Botter: deze komende periode, laten we zeggen eind februari tot en met half mei, daar draait het om bij de toewijzing van leerlingen. Graag zou ik willen pleiten om een maandelijkse terugkoppeling van de nieuwe methodiek in deze commissie. We willen eigenlijk gewoon zien wat de digitalisering aan nieuwe gegevens oplevert. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van Kessel, VVD. De heer Van Kessel: Ja. Dank u wel, voorzitter. Daar ben ik het niet mee eens overigens, met dat vorige voorstel. Ik ben wel heel erg benieuwd gewoon hoe het dit keer gaat lopen en ik hoop gewoon dat het in ieder geval … Ja, precies. Ik hoop ook wel dat het gewoon beter gaat. Dat is meer dan een hoop. Ik wilde nog op één ding reageren.

Ik heb nog heel veel vragen eigenlijk, maar die bewaar ik graag gewoon voor een raadsmarkt, want dan hebben we de volgende inspreker. Ik wilde nog wel één ding zeggen en dat is in reactie op de wethouder die toch aangaf, ja, dat het nu eenmaal niet zo werkt dat je effen snel kunt opschalen en afschalen met klassen. Nou, dat begrijp ik natuurlijk, maar … En ik hoorde op een ander moment iemand nog zeggen, dat was denk ik niet de wethouder: maar ja, als je dat doet, dan bouw je eigenlijk voor leegstand. Ja, ik ben het daar gewoon niet mee eens. Ik denk dat het een politieke keuze is om de structurele krapte die wij hebben met onze schoolhuisvesting dat dat een politieke keuze is en dat wij die in Haarlem maken. Dus dit wat hier gebeurt, is een politieke keuze omdat wij niet genoeg investeren in schoolgebouwen en in leraren. Die combinatie. Daar geloof ik heilig in dat als je dat wel doet, dat je ook dit kunt oplossen. De mensen die zeggen: nee, maar je investeert voor leegstand, want er zijn scholen die minder populair ineens zijn geworden, dat is leegstand. Ik hoor: kleinere klassen op zo’n moment. je kunt gewoon dus met kleinere klassen. Daar komen die leraren natuurlijk wel bij kijken. Maar ik hoor ook geen leegstand, want je kunt dat soort zalen altijd goed gebruiken. Buurthuizen komen we tekort.

Er zijn allerlei manieren waarop je gebruik kunt maken van dit soort klaslokalen, dus ja goed, ik denk dat het gewoon goed is dat een gemeente daar toch meer in investeert. Ik hoop ook dat een volgend college de stap die nu gezet is overigens door het huidige college dat die ook door een volgend college verder wordt gezet. Verder nogmaals dank voor de toelichting. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Is er verder nog iemand die wat wil zeggen? Nee? Dan gaan we eerst even naar wethouder Botter. Wethouder Botter: Ja, die kan ik natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan, wat mijnheer Van Kessel zegt. Er is geen college geweest de afgelopen vijftig jaar die zo veel geïnvesteerd heeft in onderwijshuisvesting dan dit college: 50 miljoen. Dus wat dat betreft … De heer van den Raadt: Namens de raad, hè, natuurlijk.

40

Wethouder Botter: Jawel, maar er moeten wel voorstellen worden gemaakt en die moeten ook worden afgesproken. Ik ben u ook zeer erkentelijk dat u daar altijd voor bent geweest. Maar het punt is natuurlijk wel zo dat het grootste probleem op dit moment in het onderwijs dat is het gebrek aan leerkrachten. Je kunt wel investeren in schoolgebouwen, maar als je geen leerkrachten hebt, dan ben je ook ver van huis. Dan kun je gaan bouwen voor dorps- en wijkgebouwen, maar daar zijn scholen in principe niet voor bedoeld. Ik ben erg van multifunctioneel gebruik van scholen, daar zijn we ook heel erg aan het kijken hoe we dat kunnen versterken, maar wat ik gewoon echt heel erg jammer vind, en dat heb ik eerder in deze commissie gezegd, is dat ik de eerste wethouder van onderwijs ben geweest die volledig voor de komende jaren inzichtelijk heeft gemaakt van hoe het zit met het achterstallig onderhoud en dat ik keer op keer nu om mijn oren krijg van dat we er niet voldoende in investeren, terwijl we er wel 50 miljoen in geïnvesteerd al hebben. De voorzitter: Dat lokt een reactie uit natuurlijk bij de heer Van Kessel. De heer Van Kessel: Ja.

En een positieve reactie in de zin van … Volgens mij probeerde ik dat in mijn bijdrage ook te zeggen dat dit college, en ik weet heus wel welke partijen dat geweest zijn, dat is de partij van de heer Botter, dat die wel zal ik maar zeggen die stap hebben gezet en hebben geïnvesteerd. We zijn het ook erkentelijk dat dit college dus die stap heeft gezet om inzichtelijk te maken nog wat er nodig is. Dat heeft daar allemaal bij geholpen. Dat is natuurlijk ontzettend goed, maar het kan nog wel meer. Ik zeg: het is dus een politieke keuze om wel of niet te accepteren welke krapte we op dit moment hebben. Nou, en dat was het punt wat ik wilde maken. Nou, ik ga zo meteen geef ik deze wethouder nog een extra schouderklop. De voorzitter: Dank u wel. De heer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Dank u wel, voorzitter. Aan die schouderklop heb ik de afgelopen jaren … Heeft OPHaarlem de afgelopen jaren hard meegewerkt, maar nimmer gezegd dat er te weinig geïnvesteerd is. Dat is een totaalkeuze die we als college en raad samen gemaakt hebben om te kijken hoe ver je komt. Wat er wel is gebeurd, en ook daar hebben wij op aangedrongen, is zichtbaar maken wat de mer à boire voor de komende tijd is. Ook daarmee word je misschien niet vrolijk, maar je maakt het in ieder geval zichtbaar.

Dan blijft ook de opmerking van mijnheer Van Kessel staan: het maakt altijd uit welke keuze je maakt over de inzet van middelen om te verruimen of niet. Dat is niet iets wat je kunt … Dat is iets waar je in kunt kiezen. Maar de wethouder moet in ieder geval niet zeggen dat ik bij het rijtje hoor van die fracties die hebben gezegd dat er te weinig geïnvesteerd is. De voorzitter: De heer El Aichi, CDA. De heer El Aichi: Ja, een vraag aan de wethouder: veel gemeentes maken gebruik van mobiele scholen. Hoe denkt de wethouder daarover? Wethouder Botter: Ik ben zodra het mobiel kan en wanneer het ook nog kostenefficiënt is, ben ik altijd voorstander. De voorzitter: De heer Van den Raadt, Trots. De heer Van den Raadt: Ja, dan ook nog even een kleine vraag. Dus dat u zegt: dit college heeft zo veel geïnvesteerd, 50 miljoen. Daar zegt u dus eigenlijk mee: die gebouwen stonden er heel slecht voor en het vorige college heeft gewoon heel veel dingen verzaakt.

41

De voorzitter: Nee, dat is uw mening. Nog iemand? Wethouder Botter: Nou, kijk … De voorzitter: Mijnheer Botter, wilt u ook nog een keer? Nou, gaat uw gang. Wethouder Botter: Daar wil ik wel wat op zeggen. We komen uit een enorme crisis, mijnheer Van den Raadt. We komen uit een enorme crisis van de afgelopen jaren. Dus de afgelopen jaren is het gewoon financieel minder goed gegaan met Haarlem en we hebben de tering naar de nering moeten zetten. Nu was er de mogelijkheid om te investeren in het onderwijs. De voorzitter: De heer Oomkes, PvdA. De heer Oomkes: Dank u wel, voorzitter. Ik had ook een vraag gesteld aan de wethouder of hij kan toezeggen dat wij een paar maanden mee kunnen kijken naar de monitoring van het nieuwe systeem. Wethouder Botter: Ik vind het eigenlijk een hele vreemde vraag van u, want u bent juist heel erg op de hoogte van hoe de verhouding en de verantwoordelijkheden liggen. Zou ik u mogen voorstellen dat we eerst even de raadsinformatiemarkt afwachten en dat we kijken zo snel mogelijk dat we die organiseren met elkaar? Als u daar het vertrouwen erin niet heeft dat het uiteindelijk goed komt, dat we dan iets van een monitoringssysteem op gaan zetten? Want ik vind ook niet dat we mensen die hard aan het werk zijn moeten verplichten om ons van informatie te voorzien alleen vanwege het gevoel te krijgen van dat het goed gaat. De heer Oomkes: Nee, uiteraard.

Dat wil ik ook helemaal niet. Ik weet ook dat er heel hard wordt gewerkt. Maar nu praten we over de effecten van een systeem wat zich in het vorige voorjaar heeft afgespeeld. Die 34 leerlingen waar we het over hadden. Misschien kunnen we die informatie eerder boven water halen. Wethouder Botter: Buiten het feit van dat u heel veel heeft gehoord en de geweldige introductie die mevrouw Vaes heeft gegeven, zijn er ook nog een heleboel andere dingen nog niet eens aan bod geweest. We zijn … Of we, de schoolbesturen zijn onderling in gesprek met de basisscholen om te kijken of er veel meer zicht gekregen kan worden op hoeveel kinderen uitstromen uit groep 8, hoe je daar beter op kunt anticiperen. Nou, daar zou je … Zo zijn er nog een heleboel maatregelen die nog niet aan de orde zijn gekomen die we dan graag in die raadsinformatiemarkt graag met u willen delen. U zult dan ongetwijfeld het gevoel krijgen van dat het flink wordt aangepakt. En de garantie dat er nooit meer een groep kinderen zal worden uitgeloot die kunnen we niet geven, met welk monitoringssysteem dat we ook gaan, hoe heet het, aanleggen. Op het moment dat iedereen kiest voor een bepaalde school, ik ga bewust geen scholen noemen, want dan beïnvloed je alweer mensen, op het moment dat mensen naar een bepaalde school gaan, dan is het die scheefinschrijving en dan zijn we nog in dat geval verder van huis.

De voorzitter: Dank u wel. De heer Oomkes: Maar wethouder, wat is er tegen transparantie? De voorzitter: De heer Oomkes, ook even via de voorzitter, alstublieft. Transparantie dat wordt gegeven en we hopen daar in de raadsinformatiemarkt misschien nog meer van te zien. Ik weet niet of mevrouw Vaes nog iets wil zeggen? Anders ... Nee. We gaan die raadsmarkt gaan we in gang zetten. Die gaan we organiseren. Dan wil ik mevrouw Vaes hartelijk danken voor de uitgebreide bijdrage.

42

Mevrouw Vaes: Graag gedaan. De voorzitter: En nou ja, tot bij de raadsmarkt dan. Ja. Ik wil even een procesvoorstel doen. We hadden al eigenlijk eetpauze om tien voor zeven, maar ik wil eigenlijk de inspreker die zit te wachten nu even eerst aan het woord laten. Dat is maar een paar minuutjes. Dan gaan we daarna rustig eten. Ja? Gaan we dat doen? Dan gaan we nu even de inspreker naar voren halen. Ja. We gaan beginnen. Ja, wou ik teruggeven. We moesten even wat dingen omgooien. 10. Spreektijd voor belangstellenden De voorzitter: We gaan dus even nu eerst agendapunt 10 doen. Dat is spreektijd voor belangstellenden. Aan tafel hebben we zitten mevrouw Van Eglon. Die wil iets vertellen over haar situatie, volgens mij. Ja, u krijgt ook weer drie minuten de tijd om uw verhaal aan de commissie te doen en daarna kan de commissie ook u wat vragen stellen. Ik verzoek u ook om geen namen te noemen, want het is misschien wel een ingewikkelde situatie, maar geen namen van personen of zeker geen ambtenaren te noemen. Maar u weet hoe het werkt, het is u uitgelegd. Ja? Rechterknopje indrukken en dan gaan de drie minuten lopen. Veel succes. Nee, indrukken en loslaten. Ja, gaat uw gang. Mevrouw Van Eglon: Goedenavond, allemaal. Mijn naam is Simonette van Eglon.

Ik kom u vertellen dat er iemand werkt bij de schuldhulpverlening, een teamleider, die zo veel fouten heeft gemaakt samen met de bewindvoerster uit Alkmaar en mij en mijn twee kinderen vreselijk behandeld hebben. De bewijzen liegen er niet om. Het gaat om de volgende feiten: ten eerste zijn er schulden meegenomen die al betaald waren in 2015/2016 waardoor de schuld die er ingeleverd moest worden bij de rechtbank om afgetekend te worden rekening en verantwoording totaal niet klopte. Vanaf 2018 tot 2021 liep ik bij het traject van de gemeente waarbij ik meerdere malen aangaf bij de teamleider dat er wel heel veel dingen niet klopten, daar ook verschillende bewijzen van laten zien, waarop er direct werd gereageerd dat ik bij bewind in Alkmaar weer moest wezen. Er is tevens nog een gesprek gevoerd met bewind en de teamleider op 11 juni 2021 waarin werd gesuggereerd dat er plotseling uit 2003 een schuld was opgedoken, dus dat was gewoon 7000 euro erbij. Dit was totale onzin en dat is bewezen ook. Ik zal u de feiten opnoemen waar ik ook bewijs van heb en van wat er ongeveer allemaal niet klopte en hoeveel geld er weg is. Schulden in traject meegenomen die er niet waren: bepaalde schulden zijn er in 2015, 2016 al afbetaald en stonden in 2018 nog steeds op de rekening en verantwoordinglijst. In 2015 en 2016 is er ruim 3650 al ingelost op een schuld van 6000 euro.

Van teamleider overzicht Zilveren Kruis gehad wat er ook open stond volgens haar, maar dat was totaal niet waar, want dit was al betaald. Ze stonden ook op de bankafschriften. Belastingdienst was er geen schuld. Vanaf 2018 heeft bewind naar gemeente Haarlem totaal 15.000 euro overgemaakt. Ik heb vanaf 2015 tot 2021 alle inkomsten afgestaan en ik heb altijd gewerkt. Als u dit even bedenkt: zes jaar salaris, zes jaar vakantiegeld, zes keer een dertiende maand, belastingteruggave, kinderbijslagen, pleegzorggeld ruim 650 euro in de maand. Omdat de twee dames geïrriteerd waren omdat ik bleef aangeven dat er dingen fout gingen werd ik op 25 euro leefgeld met twee kinderen gezet en hebben zij zes maanden ruim lang mijn internet en tv niet betaald. Tenslotte, ik heb het gesprek opgenomen van 11 juni van de teamleider van gemeente en de bewindvoerster uit Alkmaar. Ik ben inmiddels 200 mails verder en ruim 40 brieven. Ik ben zwaar belazerd en net als met de toeslagaffaire willen ze dit ook in de doofpot stoppen. Nogmaals, ik heb alle bewijzen en afschriften. Dan tenslotte van al het geld wat er afgelopen zes jaar is binnengekomen zijn er zeven schuldeisers afbetaald met een bedrag van 195 euro.

Het is echt schandalig dat deze mensen, vooral een teamleider bij een schuldhulpverlening, een bewindvoerster uit Alkmaar en de rechtbank net doen of hun neus bloedt en denken hiermee weg te komen.

43

De voorzitter: Dat was het? Ja? Nou, heel wat. Maar dank u wel voor uw inspreekbijdrage. We gaan even naar de commissie. Ik zie dat de heer El Aichi van het CDA een vraag heeft. De heer El Aichi: Ja. Dank u wel voor het inspreken. Ik hoor vanaf 2015 tot en met 2021 in de schuldhulpverlening. Is er nooit voor gekozen om de WSMP in te gaan? Mevrouw Van Eglon: Nee. De heer El Aichi: Waarom niet? Mevrouw Van Eglon: Omdat de schuld was kleiner en ik heb ooit een eigen zaak gehad in 2004 op de zwarte markt en toen heb ik helaas een faillissement gehad waardoor ik in VSMP gegaan ben. De voorzitter: Mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Wat een naar verhaal is dat, want volgens mij bent u best bijdehand om dit soort dingen te kunnen interpreteren en dat hoor ik ook van 150 mails en 40 brieven en dat dat dan niet stopgezet kan worden. Wat was daar de reden voor? Mevrouw Van Eglon: Ze willen mij sowieso al bijna drie jaar niet spreken. Op een gegeven moment had ik een advocaat in de hand genomen. Die heeft zelfs de bewindvoerster gebeld: goh, ik zie hier overzichten en er kloppen dingen niet. Vindt u het goed dat ik alleen naar Alkmaar kom zodat u het aan mij uit kan leggen en dat ik het misschien aan mevrouw Van Eglon uit kan leggen? Misschien zien we dingen over het hoofd. Toen werd er al gezegd: nee, we willen met niemand meer praten.

Dit is al een hoofdpijndossier. We geven ook geen inzage in spullen. Zelfs de rechtbank heeft meerdere malen gevraagd aan de desbetreffende bewindvoerder: goh, mag ik de spullen zien? Zij geven gewoon niet thuis. Zij willen gewoon totaal geen openheid in zaken, terwijl het wel om al mijn geld ging. Hetzelfde als de gemeente. Ze worden helemaal gek van mijn naam daar. Roep maar mijn naam, mevrouw Van Eglon, en ze lopen gillend weg daar. Dat meen ik echt daar. Ik kom er niet eens meer binnen. De voorzitter: Ja. Ik zet even de microfoon uit, want de microfoon staat niet goed. Slecht te verstaan. Dus graag ook even in de microfoon praten. Graag. Mevrouw Zoon. Mevrouw Zoon: Wat is uw situatie nu? Mevrouw Van Eglon: Nou, de situatie is nu dat ik inmiddels natuurlijk al een tijd van de schulden af ben, alleen er is heel veel geld verdwenen. Zowel bij de gemeente Haarlem, als de bewindvoerster uit Alkmaar willen totaal niet meer met mij praten en ik ben al bij de rechtbank heb ik om een zitting gevraagd. Nou, daar ben ik al drie jaar aan het smeken: laat me mijn bewijsstukken nogmaals zien. Ik kan aantonen dat er echt heel veel fout is gegaan. Ik had een schuld van 6000. Er wordt afgetekend een RMV op 34.000 in 2018. Ik blijf het aangeven, ik blijf het zeggen. Je krijgt gewoon elke keer een deur voor je hoofd.

Ik heb twee kleine kinderen had ik, nu zijn ze gelukkig groter, hebben ze me op 25 euro leefgeld gezet in een week tijd. Gaat nergens over. Dan krijg ik als excuus: ja, er is een schuld uit 2003. Kan niet, want ik het WSMP gehad. Begin je met een schone lei, heb ik aangetoond. Nee, die hoort er gewoon bij. Belachelijk. Ik ben het ook echt zat met die hele mensen gewoon daarvan en vooral omdat het een teamleider is. Ik zal echt niet de enige zijn hoor die daarmee in de maling wordt genomen. Er moet echt mensen hun ogen moeten opengaan. Er moet daar echt een bezem doorheen.

44

De voorzitter: De heer Van den Raadt, Trots Haarlem. De heer Van den Raadt: Ja, ik had twee vragen. Ten eerste super vervelend wat u allemaal meemaakt natuurlijk. U komt dan hier eigenlijk een beetje roepen in de woestijn idee heb ik. Wat verwacht u van ons? Wat wilt u dat wij eraan doen? Behalve dat natuurlijk doordat u het nu vertelt dat wij er in ieder geval van weten en er wat mee kunnen doen. En om te voorkomen dat wij denken dat u misschien daar de enige bent en dit is een mevrouw die een beetje opstandig is en tralala, kent u misschien daar ook mensen, omdat u al zo lang er mee bezig bent, die ook in datzelfde schuitje zitten? Hebt u meer verhalen van andere mensen waar het verkeerd gaat? Mevrouw Van Egmond: Nee, ik ben hier wel heel intensief, maar ik moet zeggen heel egoïstisch met mezelf bezig. Ik ben weer met opleiding bezig geweest en of met werken natuurlijk heel hard bezig geweest, ik ben hier achteraan gegaan en bewindvoerder achteraan gegaan, rechtbank achteraan, twee kinderen opvoeden, dus ik heb ook niet echt op Facebook of iets, dat heb ik niet eens, maar bij wijze van, een visje uitgegooid: goh, wie heeft er … Ik kan mij voorstellen dat ik niet de enigste ben. En ik ben al blij dat ik nou eens gehoord word, want ik word nergens meer gehoord en ik hoor alleen maar: nee, hoor. Niemand luistert er meer gewoon, terwijl echt de bewijzen liegen er niet om.

Ik ben dat gewoon ook een beetje zat dat vechten. Ik ben al zo lang bezig. De voorzitter: De heer El Aichi, CDA. De heer El Aichi: Ja, ik begrijp u heeft een advocaat in de arm genomen. Mevrouw Van Egmond: Klopt, ja. Had. De heer El Aichi: Had. Mevrouw Van Egmond: Ja. De heer El Aichi: Dus de zaak is nu gewoon … Mevrouw Van Egmond: Nee, die advocaat heeft me geholpen, alleen zij kreeg niet de vergoeding van de bijdrage van de … Je moet een bijdrage op een gegeven moment aanvragen en zij kreeg daar niet de vergoeding voor om mij te ondersteunen daarin. Zij heeft een afwijzing gehad van, ja, ik weet niet precies hoe dat het heet, sorry. Ja. De voorzitter: De heer Smit, heeft u nog vragen? De heer Smit: Ja. Dank u wel, voorzitter. U zei: ik had een startschuld van 6000 euro. Mevrouw Van Eglon: Ja. De heer Smit: En daar is 34.000 euro op … Mevrouw Van Eglon: Op afgetekend. De heer Smit: Afgeboekt. Vervolgens zegt u: ja, maar er is achteraf nog gezegd dat een oude schuld van 7000 er ook bij geteld is. Dus uiteindelijk zou het dan 13.000 euro zijn …

45

Mevrouw Van Eglon: Ja. De heer Smit: Waarvan u er 34.000 hebt betaald. Mevrouw Van Eglon: Ja. 34 is er afgetekend bij die rekening en verantwoording bij de rechtbank. Toen kreeg ik zelfs nog, want je moet dat ondertekenen, heb ik in 2018 niet ondertekend waardoor ik nog een brief van de rechter terugkreeg: mevrouw Van Eglon, waarom tekent u uw RV niet af? Heb ik nogmaals de bewijsstukken gestuurd, te kopieën ervan en daarna niks meer gehoord. Ik heb ze echt heel veel gestalkt bijna, sorry. De heer Smit: Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Verder nog vragen uit de commissie? De heer Oomkes. Mevrouw Özogul-Özen: Ja. De voorzitter: PvdA. De heer Oomkes: Dank u wel, voorzitter. Heeft u uw dossier inzichtelijk gemaakt voor mensen die daar interesse in hebben? Met andere woorden: met gebruikmaking van een belofte van geheimhouding, is dat in te zien door mensen die u eventueel zouden kunnen helpen? Mevrouw Van Eglon: Ja, hoor. Ik heb alles. De voorzitter: Dan heb ik nog een vraag van mevrouw Özogul. Die had via de … U kunt haar op het scherm zien. Die gaat u even een vraag stellen. Mevrouw Van Eglon: Zie ik toch niet vanzelf, hè? Mevrouw Özogul-Özen: Ja. Mevrouw Van Eglon: Oh, hallo. Mevrouw Özogul-Özen: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een vraag. Heeft u ook een klacht bij de gemeente hierover ingediend en wat is daarover gezegd? Daar ben ik benieuwd naar.

Mevrouw Van Eglon: Ik heb meerdere … Mevrouw Özogul-Özen: Ja. Mevrouw Van Eglon: Oh, sorry. Ja, ik heb meerdere klachten ingediend. Ik heb ook bij de geschillencommissie, ook bij de griffier, overal. Niks. Ik krijg steeds nee op mijn rekest. Ik word niet eens gehoord. Ik heb verschillende malen de secretaresse van mijnheer Wienen, mevrouw Hulshorst aangeschreven met het verhaal. Echt wel twintig keer uitgelegd. Ik krijg geen respons. Niks. Ik word gewoon genegeerd, heet dat. De voorzitter: Maar nogmaals, geen namen noemen alstublieft. Mevrouw Van Eglon: Oh.

46

De voorzitter: Het is al gebeurd, maar … U heeft ook niet echt aangeklaagd. Maar deze viel nog wel mee op zich, maar nogmaals. Verder nog vragen uit de commissie? Nee? Nou, dan wil ik mevrouw Van Eglon hartelijk danken en veel succes en sterkte wensen. Ik hoop dat het toch opgepakt wordt en dat er nog een oplossing gaat komen voor u. Mevrouw Van Eglon: Ik hoop het ook. Heb ik een vraagje. Want ik zou dit ook naar de griffier, zodat u alles ook op papier kunt krijgen toch? Ja. De voorzitter: Dat is goed. Mevrouw Van Eglon: Ja. Dan stuur ik dit vanavond … Ja. Of kan ik het een kopietje maken en achterlaten? De voorzitter: Nou, als u het per mail heeft, digitaal, dan kunt u het ook mailen naar de griffier, hoor. Mevrouw Van Eglon: Dan doe ik dat. Ja. Mevrouw Özogul-Özen: Voorzitter? De voorzitter: Mevrouw Özogul. Mevrouw Özogul-Özen: Dank u wel. Staan daar ook dan de gegevens van mevrouw in? Mochten we contact willen opnemen? De voorzitter: Nou kijk, als u nog een ander verhaal heeft. U heeft natuurlijk hier uw verhaal verteld. Dit is natuurlijk allemaal opgeslagen, dit verdwijnt niet meer. Als u nog extra informatie heeft en wilt delen, dan kunt u het naar de griffie sturen. Als u natuurlijk uw gegevens mee wilt geven dat laat ik aan u. Dat zijn uw persoonsgegevens. Mevrouw Van Eglon: Ja, doe ik. De voorzitter: Nou ja, dus dat mag u doen. Ja. Mevrouw Van Eglon: Ja.

De voorzitter: Ja? Mevrouw Van Eglon: Ga ik zeker doen. Nou, in ieder geval … De voorzitter: Oké. Nou, succes. Mevrouw Van Eglon: Harstikke bedankt eindelijk voor het luisteren. De voorzitter: En fijne avond. U mag de microfoon ook weer uitdoen als u wilt. Mevrouw Van Eglon: Oh. Links of rechts? De voorzitter: De rechtse knop. Ja, dank u wel. Dan ga ik nu even schorsen, want dan gaan we even een eetpauze houden.

47

Mevrouw Van Eglon: Eet smakelijk. De voorzitter: Dank u wel. Ik wil half negen weer terug zijn als het kan. Pauze Ter advisering aan de raad 11. Vaststellen startnotitie Domus Plus aan de Nieuweweg 2 De voorzitter: Ja. Welkom terug weer bij de vergadering van de commissie samenleving. We gaan heel even iets omgooien. We zouden nu eigenlijk agendapunt 9 doen, jaarverslag schoolverzuim, maar we gaan even eerst het andere agendapunt over Domus Plus doen. Dat is agendapunt … Dat zal wel 11 zijn, hè? Ja. De reden is ook omdat we natuurlijk twee insprekers hebben en die willen we ook niet te lang laten wachten, dus die willen we als eerste ook het woord geven. Ik zie we gaan dus zo meteen de startnotitie Domus Plus aan de Nieuweweg 2 vaststellen. Het is ook een adviesstuk. Hiervoor hebben twee insprekers aangemeld. Dat is de heer Kleist en de heer De Bruin. Ik zie mijnheer De Bruin al aan tafel zitten. Nou, u weet hoe het werkt. U krijgt weer drie minuten de tijd om de commissie toe te spreken en daarna we doen het even om en om dit keer. Dus als u klaar bent, gaat de commissie nog even vragen stellen als ze dat willen en dan gaan we even wisselen met de heer Kleist. Ja? Dan geef ik nu het woord aan de heer De Bruin. Gaat uw gang. De heer De Bruin: Dank u wel.

Geachte leden van de commissie samenleving, op deze eerste vergadering in het nieuwe jaar wil ik ook graag u een gelukkig en vooral gezond 2022 toewensen. Mijn naam is, voor degenen die het niet weten, Henk de Bruin, de naaste bewoner van de Nieuweweg nummer 2. In onze gesprekken en samenkomsten met het bureau Tertium hebben alle aanwezigen aangegeven tegen de komst van Domus Plus locatie te zijn op de Nieuweweg gelegen aan de rand van het Reinaldapark en dat er geen draagvlak voor is, het gehele proces in zijn geheel niet transparant verlopen. We hebben aangegeven dat wij van elke stap door de gemeente op de hoogte willen worden gehouden en volledig betrokken worden bij dit proces. In het raadsstuk vermeldt u dat het openbaar zal worden aanbesteed en niet bekend is welke partij hierbij betrokken wordt, terwijl u in alle correspondentie de naam Domus Plus gebruikt. Wat ik hoorde van het Leger des Heils een beschermde naam en woonvorm van hunzelf. Vreemd. Hieruit blijkt dat u al een keuze heeft gemaakt, anders mag je deze naam niet gebruiken. U gaat er gewoon voor dat deze woonvorm aan de nieuwe weg komt en in een zogenaamd participatie- en inspraakplan het er gewoonweg doorheen wilt drukken. Naar de reacties van de omwonenden wordt toch niet geluisterd. Dit noemt u transparante democratie. Gewoonweg schandalig hoe er met ons wordt omgegaan.

Wij vinden dit participatie- en inspraakplan dan ook beslist niet behandelrijp. Onze inbreng aangaande de locatie Schoteroog werd van het begin af aan weggewuifd. Wij willen u voorstellen deze locatie alsnog te willen meenemen in uw besluitvorming. Wij zullen ons dan ook in de door u te volgen procedures blijven verzetten als omwonenden en gebruikers van dit gebied. We wensen u de komende tijd veel wijsheid toe. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, de heer De Bruin. Dan gaan we nu even naar de commissie. Zijn er nog vragen vanuit de commissie? Mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Ja, mijnheer De Bruin, ik hoor uit uw woorden dat de gemeente zegt dat er geparticipeerd is, maar u hebt niet het idee dat er geluisterd is. Ik weet niet of u het Anton Piekhofje het relaas daarvan kent, dat lijkt daarop. Heeft u vertrouwen dat er in de toekomst wel naar u geluisterd wordt?

48

De heer De Bruin: Nou, eigenlijk niet. We hebben op een gegeven moment allemaal aangegeven, ook de bewoners, dat we gewoon fel tegen zijn, maar ook dat het niet past binnen het Reinaldapark. Daar wordt nu gewoon ingespeeld op een participatieplan, gewoon doordrukken en straks hebben we voldaan aan onze voorwaarden. We hebben verder niks erover te vertellen. Mevrouw Zoon: Nee, dus u wordt niet serieus genomen? De heer De Bruin: Nee, zeker niet. Mevrouw Zoon: Oké. Helder. Dank u. De voorzitter: De heer Smit, OPHaarlem. De heer Smit: Dank u wel, voorzitter. Mijnheer De Bruin, had u eigenlijk al dat gevoel dat toen de gemeente de boerderij aankocht dat de keuze was gemaakt en dat de rest van het traject tot nu eigenlijk een soort farce is, maar dan met het woord participatie? De heer De Bruin: De boerderij is daar werden we ook mee verrast, want middels een gelekte brief moesten we daar op een gegeven moment kennis van nemen. Op een gegeven moment de boerderij is aangekocht ten behoeve van Domus Plus. Dat stond duidelijk omschreven. Klaar. De voorzitter: Mevrouw Çimen, D66. Mevrouw Çimen: Ja. Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, mijnheer De Bruin, voor het inspreken. Wederom. Uw inzet is duidelijk: u bent tegen de Domus Plus op deze locatie.

Maar is er, want deze raad heeft uiteindelijk al een raad genomen over de locatie en daarom is deze startnotitie vanavond ook geagendeerd, is er nog een mogelijkheid of in ieder geval zijn er voorwaarden waaronder u zegt: als er naar deze zaken wel wordt geluisterd die worden ingebracht vanuit de buurt, dan gaan wij ook een poging wagen om deze Domus Plus voorziening hier op deze locatie, nou ja, te tolereren? Om het maar even zo te zeggen, bij gebrek aan een beter woord. Zijn die er? De heer De Bruin: Nou, we hebben gezegd dat wij op een gegeven moment betrokken willen blijven bij de gesprekken, maar dat we het niet eens zijn met de komst van Domus Plus. Maar dat hebben we ook duidelijk gezegd, hebben ook andere mensen duidelijk gezegd. Nou ja, wij vinden het ook qua veiligheid, als je kijkt naar dat prachtige park wat aan 60.000 mensen is gegeven, wat door kinderen en alles wordt gebruikt, gaat het voor u als gemeente denk ik problemen geven en een desinvestering en dat u een situatie krijgt gelijk als Weel. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Klazes, GroenLinks. Mevrouw Klazes: Ja. Dank u wel, voorzitter. Dank u wel, mijnheer De Bruin, voor het inspreken.

Ik vraag me af: hoe ver gaat uw verzet tegen de komst van deze voorziening op deze locatie? Gaat het zo ver dat u ook weigert om bijvoorbeeld deze startnotitie te lezen of heeft u hem gelezen? De heer De Bruin: Ik heb alle vier de stukken gelezen. Wat er eigenlijk … Nou ja, wat mij eigenlijk bevreemd, is dat er in de startnotitie door het bureau ook eigenlijk niet wordt genoemd dat we volledig allemaal tegen waren, want met die bijeenkomsten is dat heel duidelijk naar voren gekomen. En nu worden wij op een

49

gegeven moment dat we willen participeren. Nou, we zullen in gesprek blijven en gaan, maar we zullen ook, ja, onze inzet op een andere manier tonen. De voorzitter: Mevrouw Klazes, een vervolg. Mevrouw Klazes: Ja, korte vervolgvraag dan. Want u heeft het gelezen. Dan heeft u ook gelezen het plan, het participatieplan, hoe u wordt betrokken bij het vervolg van dit traject. Er is en wijkprojectgroep ingesteld en maandelijks worden daar gesprekken mee aangegaan. Wat vindt u van dat participatieplan? Nog even helemaal los van wat u van het uiteindelijke plan vindt. Maar van de participatie in aanloop tot de realisatie van dit plan, wat vindt u van die participatie? De heer De Bruin: Nou, de participatie vind ik goed, want ik heb zelf ook het voornemen, tenminste ik heb me aangemeld om zitting te nemen in die werkgroep. Ik zal daarmee in gesprek gaan. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Klazes: Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. De heer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Ja, dank u wel. Mijnheer De Bruin, u had het over het bureau Tertium. Op antwoord van onze technische vragen hebben we te horen gekregen dat dit participatieplan 22.000 euro heeft gekost.

Ik vraag me af: wat hebben zij gedaan voor u? Dus hoe gingen die bijeenkomsten? Was het koffie drinken of hoe ging dat? De heer De Bruin: Nou, wij hebben allemaal ons verhaal mogen vertellen en het verhaal was van iedereen heel duidelijk: jongens, we zijn tegen. Zij drongen steeds aan dat we in participatie moesten … Dat er een participatieplan opgezet zou worden, maar wij merken ons verhaal niet terug in alle berichtgeving. De voorzitter: De heer Aynan, vervolgvraag. De heer De Bruin: Ja, zonde van het geld dus eigenlijk. De heer Aynan: Ja, dank u wel. Was er iemand van de gemeente bij? De heer De Bruin: Er was wel iemand van de gemeente bij, ja. De heer Aynan: Ja. Een andere vraag. Want u wenst ons wijsheid toe. Dank u wel. Maar wat zou volgens u wijsheid in deze zijn? Als u het voor het zeggen had. De heer De Bruin: Nou, als ik kijk naar het hele plan, maar dan kijk ik ook naar Schoteroog, zou ik eigenlijk willen vragen: jongens, breng Schoteroog ook nog eens een keer goed onder de aandacht. Daar kunnen deze mensen, deze doelgroep waar echt een voorziening voor gevonden moet worden goed eigenlijk functioneren. Daar is handhaving en alles bij de veiligheidsbedrijven aanwezig. Het zit niet zo dicht op een gebied waar veel mensen en ouders met kinderen gebruik van maken. U weet ook wel dat deze mensen, dus er komen twee begeleiders op de Domus Plus locatie.

Er zitten 24 mensen. Nou, er worden echt geen 24 begeleiders aangesteld en deze mensen zijn gewoon de hele dag op zoek naar verslaving. Ze mogen ook in de voorziening blijven gebruiken en deze mensen zullen toch op een gegeven moment, ja, er alles aan doen om aan de middelen te komen.

50

De voorzitter: Dank u wel. De heer Van Kessel, VVD. De heer Van Kessel: Ja. Dank u wel, mijnheer de voorzitter en de heer De Bruin voor het inspreken. Als u kijkt naar de betrokkenheid van de buurt in aanloop naar het besluit dat is genomen om een verslaafdenopvang te gaan bouwen en u kijkt dan vooruit naar het participatieproces wat nu nog moet gaan plaatsvinden, kunt u dan zeggen dat u vertrouwen heeft in het aankomende participatietraject? De heer De Bruin: Nou ja, de participatie dat wel, maar naar de komst niet. Dus wij gaan in gesprek, daar willen we graag aan deelnemen. Nou ja, die groep die wordt momenteel door de wijkraad samengesteld, dus wij gaan het verder meemaken. De heer Van Kessel: Nou, dank u wel. Goed dat u inderdaad ook gewoon actief gaat meedoen met dat participatietraject en dat u zich niet laat kennen door wat daarvoor gebeurd is. Dan nog een vraag over een ander onderwerp en dat is de zorgen over de veiligheid. Kunt u nog één keer aangeven wat precies de zorgen van u en misschien van andere omwonenden zijn met betrekking tot een verslaafdenopvang in en rond het Reinaldapark? De heer De Bruin: Ja, dat kan ik. Sorry. Nou, het is als deze mensen door het park gaan zwerven en op weg ook naar het winkelcentrum in het park lopen enkele mensen te wandelen, als er iets gebeurt, dan kan er niet echt ingegrepen worden.

Heb je in de stad, zoals het nu momenteel ook bij de Wilhelminastraat op de nieuwe Groenmarkt waar we regelmatig geconfronteerd worden met deze doelgroep, en het is natuurlijk heel triest als je ziet dat deze mensen zo moeten leven, maar af en toe dan zie je ze ook vechten met elkaar en schelden en tekeergaan. Als jij in dat park loopt in je eentje en er zijn geen andere mensen direct in je omgeving, wie grijpt er dan in? In de stad kan je mee gaan helpen en kan je zorgen dat er een veiligheidssituatie ontstaat. De voorzitter: Dank u wel. De heer Hulster, Actiepartij. De heer Hulster: Dank u wel. Ja, de raad heeft bij de vaststelling van de locatie gezegd dat ze eerst een veiligheidsplan willen voordat ze akkoord gaan met de verdere bouw van deze locatie. Is daar nu in uw ogen al een start voor gemaakt? De heer De Bruin: Nou, er is in ieder geval een gesprek geweest over het veiligheidsplan. Wij hebben allemaal ons kenbaar gemaakt wat wij eigenlijk zien, maar daar ging het eigenlijk los van Domus Plus om het Reinaldapark. We hebben, want er waren/zijn bepaalde problemen die er spelen en dat moet u er ook los van zien, want het Reinaldapark moet ook veilig zijn. Daar ging het eigenlijk om. De voorzitter: Dank u wel. Verder nog vragen? De heer Van den Raadt, Trots Haarlem. De heer Van den Raadt: Ja.

Is er over dat veiligheidsplan een deadlinedatum gezegd tegen u? Want inderdaad hebben we afgesproken dat dat eerst klaar moest zijn. We beginnen nou alweer over die startnotitie, maar als dat niet klaar is kunnen we natuurlijk niet verder, als we tenminste doen wat we beloven. Maar is er gezegd wanneer dat allemaal precies klaar is en wanneer u er dan mee kan instemmen ja of nee? De heer De Bruin: Nou, ik heb dat nog niet vernomen. Het tijdstip. Het is aangegeven dat er op een gegeven moment dat ze genoteerd hebben wat er allemaal speelt en dat ze er maatregelen tegen zouden gaan treffen. Maar in eerste instantie zie je heel veel politie rondrijden rondom de Nieuweweg. Ik moet u eerlijk zeggen:

51

momenteel is er weer doodse stilte. Dus het is ook even tijdelijk een eenmalig gebeuren dat dat opeens gaat opleveren: jongens, kijk we zijn er. Maar momenteel zien wij echt niemand meer. De voorzitter: Dank u wel. De heer Van den Raadt: Dan kreeg u … Nog twee vragen, voorzitter. Eén vraag is: u werd net gevraagd: wat is het ultieme dat u dan ontzettend blij wordt van deze situatie? Zou u daar ook niet kunnen noemen van dat die Domus Plus daar een bepaalde leeftijd en bepaalde duur blijft staan? In het oorspronkelijke plan staat natuurlijk dat die er vijftien jaar blijft staan en daarna … Ik gok zelf dat dat eeuwig verlengd gaat worden, maar kunt u niet zeggen: oké, wij willen, zoals gevraagd werd, aan van alles en nog wat meedoen als ie er gewoon definitief maar tien jaar staat en daarna weg gaat? De heer De Bruin: Nou, ik kan me niet voorstellen dat als de gemeente een investering gaat doen op deze locatie en wat denk ik toch een behoorlijk bedrag met zich meeneemt dat het voor vijftien jaar is. Ik denk … En wie garandeert ons dat er na 24 mensen geen 40 mensen zitten straks? Ik bedoel we hebben geen enkele garantie. De heer Van den Raadt: Nou ja goed, u kunt het onderhand bekijken hoe serieus het aanbod is.

Nou, de laatste vraag dat is waar ik eigenlijk wel een beetje van schrik, is kijk die Domus Plus die daar dan komt, nou goed, daar zijn we al vanaf dag één tegen, maar wat staat daar nou nog meer dat het 25.000 vierkante meter groot is en dat we ook wel even de rest allemaal kunnen inplannen. Was u daar allemaal van op de hoogte, wat er allemaal nog meer bij gaat komen? De heer De Bruin: Nee. Er is wel gesproken over dagbesteding, maar dat had net zo goed plaats kunnen vinden in de Waardenpolder of iets dergelijks. Maar dat staat er nu duidelijk in vermeld dat er op een gegeven moment nog meer bijgebouwen bij gaan komen. De voorzitter: Dank u wel. Verder niks meer? Dan dank ik de heer De Bruin voor uw bijdrage. Dan gaan we even wisselen met de heer Kleist. De heer De Bruin: Oké. De voorzitter: Dank u wel. De heer De Bruin: Goeienavond verder. De voorzitter: Fijne avond, ja. De heer De Bruin: Ja. Dank. De voorzitter: De heer De Bruin? De heer De Bruin? Als u wilt, dan mag u ook even op de tribune blijven zitten, hoor. Goed. Welkom, de heer Kleist. U weet ook hoe het werkt hier. Dus ik geef u ook weer drie minuten de tijd en dan gaat de commissie vragen stellen. Gaat uw gang. De heer Kleist: Geachte leden van de commissie, u weet inmiddels wel wie ik ben, maar voor de eventuele mogelijke toeschouwers: mijn naam is Wim Kleist.

Ik ben niet alleen de vicevoorzitter van de wijkraad Parkwijk-Zuiderpolder-Penningsveer, maar ik ben daarnaast ook lid van de beheeradviescommissie Burgemeester Reinaldapark. Ik wil deze vergadering van 13 januari 2022 aangrijpen om u allen voor de

52

komende jaren de nodige gezondheid te wensen en de broodnodige wijsheid voor de nog te nemen beslissingen. Heden staat op de agenda het vaststellen van de startnotitie Domus Plus aan de Nieuweweg 2 en het participatie- en inspraakplan Domus Plus. Met name dit laatste trof mij in relatie tot een collegebesluit van 18 januari 2011 waarin onder andere het te vormen beleid met betrekking tot participatie en inspraak werd behandeld. Reden hiervoor was het feit dat zowel Haarlemmers en het college beide niet altijd tevreden waren over de manier waarop geparticipeerd en ingesproken werd en dat het beter kon door in het begin van een project, ik herhaal in het begin van een project, of besluitvormingsproces een goed participatieplan te maken. De uitkomst werd de nieuwe Haarlemse participatiepraktijk 2011 waarin zeven bladzijden heel helder werd uiteengezet waar dit aan diende te voldoen. Slotconclusie was de hoop dat de participatie en inspraak slimmer, duidelijk en innovatiever plaats zou vinden. Het bijzondere van een participatie- en inspraakplan, kortweg PIP genoemd, is dat helder is vastgesteld aan welke punten een PIP dient te voldoen en in de beginfase van een project wordt samengesteld. Het zal u allen duidelijk zijn dat het project Domus Plus in de verste verte niet voldoet aan de vereisten die aan een PIP gesteld dienen te worden en terwijl dit dus al ruim elf jaar fungeert.

Ik vraag me in alle gemoede af of u überhaupt bekend met het begrip PIP. Dit klemt des te meer daar duidelijk wordt beschreven dat als het gaat om een onderwerp waarover uiteindelijk de raad besluit het PIP ook wordt besproken in de raadscommissie. Die kan het inhoudelijk beoordelen en krijgt de kans meteen aan te geven of de raad een actieve rol wil spelen in de participatie en de inspraak. Ik kan het in dit nieuwe jaar niet laten om nog eens te wijzen op de naar mijn mening veel betere locatie die onderbouwd met een goed plan aan u aangeboden is en een zeer magere behandeling heeft gehad. Een locatie die voor toekomstige bewoners van een Domus Plus naar mijn mening een veel betere is. Er had ook moeten staan, namelijk Schoteroog. Ik hecht er dus aan dat dat in het verslag wordt opgenomen dat Schoteroog daar dient te staan. Ik wens u wederom de nodige wijsheid en wijs u nog even op het bekende spreekwoord: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Ik dank u. De voorzitter: Dank u wel, de heer Kleist. Vragen van de commissie? Ik zie de heer Van den Raadt, Trots Haarlem. De heer Van den Raadt: Ja, beter ten halve gekeerd. Dus uw oproep is nu eigenlijk aan iedereen die echt voor die buurt het beste wil om nu tegen die startnotitie te stemmen zodat in ieder geval de rest van de stappen ook niet doorgaat? De heer Kleist: Ik denk dat het een heel duidelijke oproep is.