01-13 transcript commissie Samenleving 13 januari

Daarom denk ik dat het goed is dat met die participatieplan, een inspraakplan, dat daar een nieuwe start wordt gemaakt. De voorzitter: U heeft nog een interruptie van de heer Aynan. De heer Aynan: Ja, belangrijk om bewoners mee te nemen, maar als ze niet mee willen komen, wat dan? De heer Linder: Je kan niet meer dan dingen ook in die zin aanbieden. In die zin is het aan de bewoners die zin ook om elkaar in te vinden, om uiteindelijk toe te komen dat een werkbare situatie ontstaat. Daar heb je de bewoners bij nodig. Ik geloof niet pertinent daarin dat nu al de zaak is gelopen. Ik geloof dat er nog kansen liggen. De voorzitter: De heer Smit? Gaat u verder de heer Linder. De heer Linder: De onrust in de Amsterdamse buurt, het Teylerplein, is verplaatst naar het Reinaldapark en daar was het al aardig onrustig. Dus kunt u vertellen of er naast handhaving ook andere middelen ingezet worden om de rust in het Reinaldapark te zorgen? Zoals bijvoorbeeld jongerenwerkers en zo verder. De voorzitter: De heer Van Kessel, VVD. De heer Van Kessel: Ja, dank u wel, voorzitter. Het mag duidelijk zijn dat de VVD zich grote zorgen maakt om de veiligheid in het Reinaldapark en het gebrek aan draagvlak voor deze verslaafdenopvang. Maar recht zo die gaat, hier ligt een vrolijke startnotitie. De VVD, laat ik beginnen met de veiligheid. De VVD is blij met de extra

70

middelen voor de handhaving in het Reinaldapark, hoewel de bewoners zich er nog niet veiliger door voelen helaas. Ook zijn wij tevreden dat er een verbeterplan wordt opgesteld voor de veiligheid in het Reinaldapark. Nu staat er in de startnotitie dat het veiligheidsplan voor de verslaafdenopvang voortborduurt op de aanpak overlast Reinaldapark. Die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en mijn vraag is of deze ook in beiden de onderlinge relatie wordt geanalyseerd? Dus komt in het verbeterplan Reinaldapark, wordt daar een analyse gemaakt over de gevolgen voor de Domus en wordt in het plan voor de Domus een analyse gemaakt voor wat het betekent voor het Reinaldapark? Dus werkt het twee kanten op, dat is mijn vraag. Klopt het, voorzitter, is mijn vraag aan de wethouder, dat de burgemeester vanuit zijn veiligheidsrol betrokken is en regie voert op de samenhang tussen deze twee veiligheidsplannen? De wethouder schrijft dat het belangrijk is dat omwonenden zich veilig voelen. Mijn vraag is, wat is voor het college veilig genoeg? Wat als de signalen van onveiligheid in het Reinaldapark de komende periode aanblijven? Kunt u daar nog eens een keer op ingaan? Dan ga ik over naar het draagvlak. Ik stoor mij eraan dat in de risicoanalyse onrust bij de omwonenden genoemd wordt als risico voor vertraging. Dat de participatie als een beheersmaatregel wordt genoemd.

Is participatie hier bedoeld om de onrust weg te nemen bij de mensen? Of om bewoners mee om de oren te slaan bij de rechter? Kunt u daar een reactie op geven? Inspraak is een wettelijke verplichte stap in het besluitvormingsproces en zo komt het ook op mij over. De keuze voor de verslaafdenopvang is gemaakt en het moet er koste wat kost komen. De voorzitter: U heeft een interruptie van mevrouw Klazes, GroenLinks. Mevrouw Klazes: Ja, ik heb toch een beetje moeite met de manier waarop u deze voorziening typeert, verslaafdenopvang. Dat er mensen zitten, kwetsbare mensen, die mogelijk een verslaving hebben, dat klopt, maar daarmee is het geen verslaafdenopvang wat mij betreft. De heer Van Kessel: Ik hoorde geen vraag, maar volgens mij … Mevrouw Klazes: Bent u het met mij eens, mijnheer Van Kessel? De heer Van Kessel: Nee, ben ik niet eens, want volgens mij is het opvang voor mensen met een verslaving. Als ik dat dan samenvoeg, is het verslaafdenopvang. Kijk, we kunnen er allemaal andere woorden voor gaan zoeken, maar het verandert de waarheid niet. Het is een stukje vlees. Mevrouw Klazes: Nou, ik ben het dan, sorry, voorzitter, dat ik u even … Dan ben ik het echt gewoon niet met u eens, want woorden doen ertoe. Woorden doen ertoe. Het woord wat u kiest voor deze opvang draagt niet bij tot het eventueel goed landen van deze voorziening op deze positie.

Ik verzet mij daartegen, want u maakt er iets van wat het niet is. Ik hoop dat u iets meer empathisch vermogen aan het daglicht dan het deze naam te blijven geven. De heer Van Kessel: Nou, we zijn inmiddels al zover gekomen dat GroenLinks ons ook gaat vertellen wat we wel en niet mogen zeggen. Nou … Mevrouw Klazes: Het is een vriendelijk verzoek, mijnheer Van Kessel. Niet meer, niet minder. De voorzitter: Gaat u door, de heer Van Kessel. De heer Van Kessel: Nee, maar goed, kijk, het is … Nu komen allemaal mensen tegen mij, laten ze allemaal zien dat er overal wel verslaafdenopvang niet staat. Het is een opvang waar mensen komen die verslaafd zijn. Ja, ik

71

kan er niks anders van maken. Als u mij dan nu een soort, ja goed, asociale woorden in de mond wil doen, of oproepen tot een soort beleefdheid. Het zijn mensen met een verslaving, die opgevangen worden. Ik noem het gewoon zoals het is hoor, mevrouw Klazes. De voorzitter: Mevrouw Klazes en daarna de heer Smit. Mevrouw Klazes: Even een laatste, want ik kan het toch niet laten. Het zijn inderdaad vaak mensen met een verslaving. Het zijn ook mensen die een hele ongelukkige start hebben gehad in het leven. Dus misschien kunnen we het ongelukkige-start-in-het-leven-opvang noemen. Net zo waar. De heer Van Kessel: Misschien moet u er nog even aan toevoegen, dat u, doordat zo anders te noemen, er niet een beter mens van wordt. De voorzitter: Oké, en dan de heer Smit, OPHaarlem. Oh, ook klaar? Ja, voldoende. Gaat u verder, de heer Van Kessel. De heer Van Kessel: De keuze voor de opvang voor mensen die … Voor de Domus Plus. Een ongelukkige start in … Ja, nee, goed. De keuze voor de verslaafdenopvang is gemaakt en dat moet er koste wat kost komen. Dat brengt mij dan nog bij twee vragen over de financiën. Hoe wordt er financieel rekening gehouden met de juridische kosten van procedures aangespannen door de omwonenden? Zijn die gebudgetteerd? Hoe wordt er rekening gehouden met eventuele planschades? Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. De heer El Aichi, CDA.

De heer El Aichi: Dank u wel, voorzitter. Over het algemeen moet ik constateren dat de startnotitie goed onderbouwd is. Toch wil ik een paar kanttekeningen maken. Voor de zomer is het college voortvarend van start gegaan om iets te doen aan de veiligheid rondom het Reinaldapark. Wat mij opviel is dat het college alles afwijkt, of afwijst, als het gaat om veiligheid in het Reinaldapark. Geen cameratoezicht, geen verlichting. Dit zorgt voor teleurstelling bij omwonenden van de Nieuweweg en de wijkraad. Daarom vraag ik hierbij het college om of zij bereid zijn of is om meer te doen aan de veiligheid door cameratoezicht te plaatsen, meer verlichting, meer te doen met de parkeersituatie. Er is een enquête in december uitgezet onder 7700 huishoudens. Mijn vraag aan de wethouder, wanneer verwachten wij de resultaten van deze enquête? Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. De heer Aynan, interruptie. De heer Aynan: Vorig jaar is u amendement, want u was de initiatiefnemer, in Spaarnedieper aangenomen. Het amendement vroeg heel duidelijk om eerst de veiligheids- en beheerplannen te behandelen, te presenteren, voordat we een startnotitie zouden krijgen. Vindt u dat dat amendement uitgevoerd is? De heer El Aichi: Ik wacht eerst de antwoorden van de wethouder. De heer Aynan: Ik stel u een vraag en niet de wethouder. De heer El Aichi: En ik gaf u een antwoord.

De heer Aynan: Voorzitter, dit is toch geen antwoord?

72

De voorzitter: U heeft nog twee minuten, zeg ik er ook maar even bij. De heer Aynan: Ik heb nog twee minuten, correct. Er is hier, volgens mij raadsbreed, een amendement aangenomen die heel duidelijk is, eerst veiligheid en het beheer op orde en dat willen we kunnen beoordelen voordat we akkoord kunnen gaan met de startnotitie. Ik zie hier een startnotitie, maar ik zie geen veiligheidsen beheerplan. Bent u dat dan met mij eens? De heer El Aichi: Ik heb u al een antwoord gegeven. De heer Aynan: Voorzitter, wat is dit? De voorzitter: Wie kan ik nog meer? Oh, nou ja, dit is het antwoord wat hij wil geven. U kunt wel blijven vragen, maar gaat van uw tijd af. Maar gaat uw gang. De heer Aynan: Ja, ik ben ook een voorzitter gewend die ons een beetje faciliteert, maar mijnheer El Aichi wil dus geen antwoord geven. De voorzitter: Hij heeft een antwoord gegeven en dat is zijn antwoord. Dus daar blijft hij bij. Wie nog meer? Niemand? Mijnheer Van den Raadt, Trots Haarlem. De heer Van den Raadt: Ja, voorzitter, Trots Haarlem was vanaf dag één tegen Domus Plus bij de Nieuweweg. Dat waren we, dat zijn we en dat zullen we blijven. Dat is tenminste duidelijkheid bij een partij en niet dat geswitcht halverwege of voorwaarden stellen of nu het licht zien, terwijl je eerst achter de schermen probeert die mensen over te halen van om het daar toch te krijgen. Dat vind ik helemaal erg.

Dan hebben we een partij als GroenLinks die vraagt dan van … Ten eerste, GroenLinks vind ik echt schandalig wat u daarnet deed bij die inspreker. Gewoon beschuldigen van de dreigementen en dan nu aan de VVD zeggen dat ze netjes taalgebruik moeten doen. Mag u eerst wel even naar uzelf kijken. Dan, nou, als we dan echt gaan zeggen de mensen mogen het zeggen … Mevrouw Klazes: Voorzitter? Ik word rechtstreeks geadresseerd en ik kan het natuurlijk niet laten om dan te vragen waar mijnheer Van den Raadt op doelt? Welke uitspraak van mij precies? De heer Van den Raadt: Nou, ik had het niet tegen u persoonlijk. Ik had het tegen GroenLinks. Maar dat u daarnet zegt dat u … U suggereert net dat de heer Kleist een dreigement maakt. Nou, dat neem ik u kwalijk, want u neemt het daarnet kwalijk dat de heer van de VVD zegt dat het verslaafden zijn. Wat het natuurlijk ook zijn. Nou, dan mag u ook een keertje naar uzelf kijken dat u ook even bedenkt wat u allemaal zegt. Mevrouw Klazes: Nou, u kunt veel van mij zeggen, maar ik ben niet verslaafd. Maar dit even terzijde. Mijnheer Van den Raadt, ik wil toch één ding heel duidelijk zeggen, want het is breder dan alleen wat hier vanavond gebeurt. Op het moment dat je iets consequent benoemt tot iets en je verkleint een onderwerp tot wat het misschien deels is, maar niet alleen is. Daarmee geef je ook een bepaalde waarde aan dat onderwerp.

Ik vind dat een hele gevaarlijke ontwikkeling. Op het moment dat je consequent blijft zeggen dat dit een verslaafdenopvang is, waarmee je alleen maar de weerstand die er toch al is, vergroot en geen enkele poging doet om het tot rust te brengen en misschien ook de andere kant te belichten. Dan vind ik dat echt een hele kwalijke zaak. Woorden doen ertoe en ik vind dat wij hier als volksvertegenwoordigers ons dat ter harte moeten nemen. Als u mij verwijt dat ik mijnheer Kleist heb … Dat hij heeft gezegd dat … Ik heb niet gezegd dat

73

hij het heeft … Nee, ik heb het gevraagd aan hem. Was dit een dreigement? Het komt op mij over als een dreigement. De voorzitter: Mevrouw Klazes, we waren er allemaal bij en u heeft nog maar twee minuten ook. Dus dat geef ik u maar mee. Mevrouw Klazes: Ja, oké, maar ik kan dit … Ik wil hier even dan even terug naar dat hoe je dingen benoemt. Dat is mij een lief ding. Je kan inderdaad, en daar is geen woord van gelogen, het zijn mensen met een ongelukkige start in het leven, die weinig kansen hebben gehad. Ja, die zijn ergens along the way zijn ze ook nog verslaafd geraakt. Door ze te beperken, hun betiteling te beperken tot verslaafden. Dat gaat mij gewoon wat te ver en daar wil ik graag wat van zeggen inderdaad. Dat is ook mijn rol als volksvertegenwoordiger in deze openbaarheid. De voorzitter: Dat heeft u nu uitgebreid gedaan. Ik heb even nog een interruptie van mevrouw Özogul van de SP. Mevrouw Özogul. Mevrouw Özogul-Özen: Ja, dank u wel. Ik wil van de heer Van den Raadt weten hoe hij dan de daklozen in dit geval wil opvangen? Het is makkelijk om tegen te zijn, maar wat is zijn oplossing dan? Waar had hij dan een Domus Plus willen hebben en wanneer denkt hij dat te kunnen realiseren? Of denkt hij niet aan de aller kwetsbare Haarlemmers? De voorzitter: De heer Van den Raadt.

De heer Van den Raadt: Ja, ik zal het kort samenvatten, want als ik tien minuten heb, wil ik het wel lang samenvatten. Ik heb nog één minuut. Heb ik vorige keer uitgelegd. Schoteroog zou prima zijn. Hier wordt inderdaad gezegd: we moeten een veiligheidsplan hebben. Is er niet bij, dus je moet sowieso tegenstemmen. Als je heel slim bent, stem je hier gewoon tegen in de hoop dat het helemaal niet doorgaat. Dat zou fantastisch zijn. Dan horen we dat natuurlijk de bewoners … Bewoners, wat willen jullie doen dat jullie wel tevreden zijn? Nou, daarom zullen wij met moties komen en dan zullen we kijken hoe dat nou serieus gemeend wordt. Dan zullen we voorstellen dat de buurt mag bepalen wat er met de rest van die invulling van die 25 duizend vierkante meter gebeurt, als die Domus Plus gebouwd is. Zullen we met een voorstel komen dat er een houdbaarheidsdatum op die Domus Plus komt. Dat die of na tien of vijftien jaar sowieso verdwijnt. Kijken wie daar dan voor is, als je de bewoners echt de laatste woord wil geven. Dan zullen we ook met een voorstel komen om eerst die PIP en dat veiligheidsplan te maken en dan pas met een startnotitie te komen, maar dat hebben we al afgesproken in dat amendement, wat eerst is geweest. Dus iedereen moet natuurlijk nu tegenstemmen, want anders ben je helemaal niet geloofwaardig. Dat is nou precies waar die buurt het over heeft.

Dat wij als bestuur helemaal niet geloofwaardig zijn. Dus je moet nu gewoon tegen stemmen en zeggen: eerst dat PIP en dan zien we wel. De voorzitter: En dan heeft u nog vier seconden over. Nou, is mooi getimed. Zijn er nog andere mensen? Volgens mij hebben we iedereen gehad, of niet? De heer Van Kessel, u had een interruptie? De heer Van Kessel: Ja, nog een persoonlijk feit. Ik werd net aangesproken over het feit dat ik de Domus Plus, die zoals ik begrijp inmiddels eigenlijk hoogstwaarschijnlijk geen Domus Plus gaat worden, een verslaafdenopvang noemde. Nu heb ik eventjes gekeken, als je op internet intikt wat er staat als je verslaafdenopvang …

74

De voorzitter: U heeft nog 37 seconden. De heer Van Kessel: Ja, die ga ik goed gebruiken ook. Wat je krijgt als je verslaafdenopvang intikt. Zonder nou daar verder op in te gaan, zie ik eigenlijk dat alle media in Nederland het woord gewoon netjes gebruiken. Dus ik wilde dan toch richting mij collega van GroenLinks in ieder geval aangeven dat op het moment dat ze in ieder geval kritiek heeft op mijn spreektekst, dat ze in ieder geval ook naar de hele spreektekst kijkt en niet naar één woord. Eigenlijk om te zeggen dat dat woord verslaafdenopvang een heel normaal Nederlands woord is om een opvang zoals dit te typeren. De voorzitter: Uw tijd is op en die van u ook bijna. Mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Heel kort dan. Ik heb niks tegen het woord verslaafdenopvang, maar wel in dit verband. Dat is het enige. De voorzitter: Nou, vooruit. Mevrouw Klazes: Omdat het dit niet is. De voorzitter: Oké, ik denk dat we maar even naar de wethouder gaan. Wethouder Botter. Wethouder Botter: Ja, en dan zit je hier en dan is er twee uur lang gesproken en dan moet je waarschijnlijk binnen een kwartier een reactie geven. Ik heb tien minuten heb ik? Oh, nou, ik zie dat ik nog 21 minuten heb. Nee, maar alle gekheid op een stokje. Dit is een onderwerp waar je in feite uiteindelijk alleen maar verliezers kent.

Je kent alleen maar verliezers, omdat iets wat mensen eigenlijk zich tegen de borst stuit, niet naast zich willen hebben, automatisch leidt toch ook tot een discussie van pas dan participatie en inspraak zoals we dat op de traditionele manier willen vormgeven. Past dat nou hierin? En in hoeverre is het ook niet zo dat je, als je kijkt naar de historie van Haarlem, dat we dit natuurlijk al veel vaker hebben meegemaakt. We hebben het voordat we uiteindelijk naar de Velserpoort gingen, hebben we hele discussies gehad of dat daar wel veilig was of niet veilig was. Mijnheer Van den Raadt met zijn berenpyjama en ik hebben daar nog geslapen om omwonenden te overtuigen dat het veilig is om daartussen te slapen. Dat je daar bent. Dat waren nog eens tijden, hè, mijnheer Van den Raadt. Maar we hebben ook dit gezien zeg maar bij andere plekken. Het heeft heel lang geduurd voordat we aan de Wilhelminastraat eindelijk een locatie hadden, die geschikt was voor een groep mensen die heel erg kwetsbaar is, die niet gewend is om hier aan tafel te komen zitten om in te spreken, die niet gewend is om hun stem te laten horen.

Dat is al erg genoeg, maar nogmaals, ook de Wilhelminastraat, dat heb ik van nabij ook meegemaakt toen ik zelf de portefeuille maatschappelijke opvang had, heeft er uiteindelijk toe geleid, net als bij de Velserpoort, dat de omwonenden op een gegeven moment gezamenlijk met deze groep mensen activiteiten gingen verrichten. Dus nu … Ik weet niet of u wel eens bij de Velserpoort bent geweest, maar naast de Velserpoort daar is een hele mooie tuin met een kinderboerderij. Gesponsord door stichting Kinderpostzegels, die gewoon de mogelijkheid biedt, ook voor buurtbewoners om daar te komen. Daar komen gewoon heel veel buurtbewoners. Wat mij heel erg tegen de borst stuit, is dat deze groep mensen die hier een plek zouden moeten gaan krijgen gewoon weggezet worden als kinderverkrachters, kinderlokkers en andere mensen. Nou, dat gevoel dat krijg ik. Dat gevoel dat krijg ik gewoon als ik zit te luisteren. Dat vind ik niet terecht voor deze groep. Dan denk ik … De voorzitter: Interruptie van de heer Smit.

75

De heer Smit: Mijnheer de voor… Mijnheer de wethouder, zo wil ik in ieder geval niet weggezet worden. Geen enkele suggestie op dit punt gedaan. Ik hoop dat u dat corrigeert in uw woorden, want, in ieder geval naar mij toe, ik heb op geen enkele manier de minste suggestie hiervoor gegeven. De voorzitter: Oké, duidelijk. De heer Aynan. Wethouder Botter: Wat ik zeg, is dat het lijkt alsof er over deze groep wordt gesproken als kinderlokkers en kinderverkrachters. Dat heb ik gezegd. Ik heb … De heer Smit: Als ik dat niet ben, moet u zeggen wie het wel is. Wethouder Botter: Ik heb het insprekers horen zeggen. De heer Smit: U zit hier nu aan tafel met ons en u heeft het over ons. De voorzitter: Oké, de heer Smit. De heer Aynan, had u daar nog iets over te zeggen? De heer Aynan: Ik wilde eigenlijk woorden van dezelfde strekking gebruiken. Er is door geen enkel commissielid, geachte voorzitter, ooit zulke suggestie gedaan. Het is echt ongepast om dat hier tijdens de behandeling zo naar ons … Nee, voorzitter, we horen net aan de overkant dat woorden ertoe doen. Laten we zelf dan alstublieft ook het goede voorbeeld geven. De voorzitter: De heer Van den Raadt. De heer Van den Raadt: Ja, voorzitter, u moet echt ingrijpen, want het schoot hier al uit de slof dat iemand zegt voor mijn gevoel is er iemand aan het bedreigen.

Nou, komt er een wethouder die gaat gewoon zeggen het gaat over kinderverkrachters en weet ik het wat allemaal. Niemand heeft dat gezegd. Gaan we nu elke keer van alles beweren, als je dan maar de zin erachter zet: ja, maar zo kwam het op mij over. Ja, daar moeten we echt even mee stoppen, want we moeten wel even serieus met elkaar normaal omgaan, want dit gaat echt helemaal nergens over, hoor. Dit niveau is niet goed. De voorzitter: Duidelijk. Wethouder Botter: Dat ik het terugneem, mijnheer de voorzitter. Dan doe ik dat. Dus wat mij betreft is dat bij deze gebeurd, maar de teneur van de gesprekken vind ik een hoog NIMBY-karakter hebben. Dat spijt mij. NIMBY-karakter hebben. Not in my backyard. De voorzitter: Gaat u verder. Mijnheer Smit. De heer Smit: Als dit suggereert dat er toch bijna een vergelijking is, maar wat u net zei, dan wil ik dat u dat ook terugneemt, want we hebben alleen gesproken over problematieken. We hebben gesproken over gevoelens van de wijk en als u not in my backyard in feite koppelt aan wat u net zei, dan verzet ik mij daar weer opnieuw tegen. Wethouder Botter: Dat neem ik niet terug, want, kijk, daar gaat het op een gegeven moment natuurlijk wel over.

In hoeverre moet je als een stedelijke voorziening, die er is voor een hele specifieke kwetsbare groep, overlaten aan een bepaalde buurt of die daar wel of niet moet komen? Ik ben het met u eens dat het qua communicatie nog vele malen beter had gekund, maar we gaan nu pas eigenlijk toekomen aan het PIP, aan

76

dat participatie en inspraakplan, want de afgelopen vier jaar zijn we vooral bezig geweest over de vraag van de locatiekeuze. Ik heb begrepen vanuit alle overzichten die ik heb gekregen en die ook in de stukken staan, dat er heel veel bijeenkomsten zijn geweest met bewoners en dat er gesproken is over inspraak. Alle stukken die vandaag hier voorliggen waren nog naar de wijkraden en de verschillende groepen gegaan, nog voordat zeg maar het college erover had gesproken. Dus het is echt zo dat we in ieder geval op dit moment heel nadrukkelijk bezig zijn om te zorgen dat de juiste mensen hierbij betrokken moeten worden ook daadwerkelijk betrokken worden en dat in het afgelopen traject van de afgelopen vier jaar we ook op onderdelen iedere keer met elkaar van gedachte hebben gewisseld. De voorzitter: Wacht even, u heeft een interruptie. En het is uw laatste bijdrage van vandaag. De heer Smit: Mijnheer de wethouder, in het traject tot aan de besluitvorming ligt er een heel dossier waaruit blijkt dat participatie niets heeft voorgesteld. Wethouder Botter: Ja, nou ja, kijk, wat ik mij gewoon ook afvraag als ik dit in deze commissie hoor, is dat er ook wel onduidelijkheid is over waar wat wordt behandeld. In de commissie bestuur is op 9 december uitgebreid met de burgemeester besproken over het veiligheids- en beheersplan van het Reinaldapark.

Als we kijken naar de motie van 22 april over de Spaarnedieper is op 1 juli geconstateerd dat bij de uiteindelijke keuze een veiligheids- en beheersplan zat voor de Domus Plus zoals is afgedaan. Dat is ook met de BAS afgedaan na 1 juli. Dus het feit van dat er geen veiligheids- of beheerplannen zijn … Vervolgens is afgesproken, na in de herfst van vorig jaar, dat het veiligheids- en beheerplan van het gebied waar de Domus zou moeten plaatsvinden, dat dat gekoppeld wordt aan het veiligheidsplan waar de burgemeester mee bezig is, met eenzelfde vergelijkbare inspraakgroep die dat in de commissie bestuur behandeld. Die heeft ook daarin de regie. Daarom treft u dat ook bij deze stukken niet aan. Daarom ga ik ook verder niet in op het hele verhaal rondom veiligheid in de brede van het Reinaldapark, omdat dat echt iets is wat in de commissie bestuur thuishoort, maar dat is natuurlijk aan u hoe u dat organiseert. U heeft een paar keer gevraagd van kan er niet een gezamenlijke commissie komen. Kunnen we dat niet organiseren met elkaar? Natuurlijk, dat is allemaal mogelijk. Daar gaat u ook over. Dat mag u beslissen. Dat moet u alleen met de griffie regelen. Niet met het college. Als u een gezamenlijke activiteit wil hebben over we willen een keertje met de drie commissies bij elkaar komen om over dat thema te praten. Wij zullen komen.

Wij zijn graag uw gast om de integraliteit van het hele verhaal met u door te nemen. De oorsprong van dit hele verhaal over de Domus Plus en de Skaeve Huse, want de Vergierdeweg is iets anders. Dat zijn … De voorzitter: Wacht even de heer Botter, sorry. De heer Aynan heeft nog een vraag. De heer Aynan: Nog even terug naar participatie, voorzitter. Ik hoor de wethouder zeggen: de klassieke manier van participatie voldoet niet meer en eigenlijk moeten we dit soort voorzieningen niet aan de buurt overlaten, in ieder geval de beslissing niet. Hoe ziet u dat concreet voor zich? Dan gewoon nu hoe we nu straks met Domus omgaan en de buurt. Wethouder Botter: Nee, niet zo zeer over de vraag of en waar de Domus moet komen. Ik denk dat dat een integrale afweging zou moeten zijn, maar wel verder hoe je het verder invult. Hoe je het gaat inrichten. Hoe je het verder vormgeeft. Wat er nodig is. Of er wel of geen inderdaad pluktuin komt of dat er misschien daar ook een kinderboerderij komt. Of dat je misschien een deel op een hele andere manier inricht. Het gaat erom dat op het moment dat je het moet besluiten en dat klinkt misschien heel erg rigide, maar op het moment dat het gaat om een kwetsbare groep, dan moet er op een gegeven moment een knoop worden doorgehakt, zoals dat ook gebeurd is bij de Wilhelminastraat en zoals dat ook gebeurd is bij de Velserpoort. Dan is het natuurlijk

77

heel erg belangrijk dat op het moment, wanneer die kogel door de kerk is, je aan de hand van zo’n startnotitie, zoals die vandaag bij u voorligt. Dat je vervolgens daarmee gaat kijken van hoe zorgen we er nou voor dat we die 4-0 achterstand die wordt genoemd, zo snel mogelijk weg werken om ervoor te zorgen dat dat draagvlak zo snel mogelijk aanwezig komt. De voorzitter: De heer Aynan, Jouw Haarlem. De heer Aynan: Misschien is de Wilhelminastraat een heel goed voorbeeld, voorzitter, want daar hebben we samen jarenlang met de bewoners inderdaad naar gezocht. Verschillende andere locaties zijn afgeschoten, ook omdat er geen draagvlak was en juist voor de Wilhelminastraat was draagvlak. Daarom hebben we toen samen met de stad besloten om die voorziening daar te faciliteren. Het is niet door de strot gedouwd zoals nu de bewoners in ieder geval het gevoel hebben. Misschien moet u daar kijken hoe we dat toen samen met de bewoners hebben gedaan. Wethouder Botter: Ja, natuurlijk hebben we dat gedaan. Natuurlijk heb ik ook met de wijkgroep centrum en de bewoners aan de overkant het over de tuin die daar nog was voordat fase drie van de Raaks daar werd gebouwd, maar ik heb elke maand heb ik met die mensen rond de tafel gezeten. Elke maand heb ik met de wijkbewoners daar gesproken over welke invullingen en welke inhoud we daar moesten plaatsvinden.

Want ook al was er dan misschien draagvlak daar om het daar uiteindelijk te plaatsen, ik hoor ook niet dat er per se zeg maar … Nou, laat ik het anders zeggen. Ik hoor heel veel weerstand, maar ik hoor ook een sensibiliteit, een gezond verstand van die mensen moeten ergens komen. Dan is het vervolgens dat ik mij kan voorstellen als je ernaast woont, of in de buurt woont, dat er wordt gezegd: ja, liever niet naast mij. Nou, dat vind ik heel begrijpelijk, want het is onbekend. Wat onbekend is, maakt onbemind en vervolgens ga je kijken in andere plekken, in een hele andere context. Ik denk dat we met elkaar gewoon moeten gaan kijken van hoe zeg maar aan de hand van dat inspraakproces … En u heeft het iedere keer over dat kost 22 duizend euro, maar in de antwoorden aan u stond dat het 11 duizend euro was voor de Vergierdeweg en 11 duizend euro voor de Domus. Dus voor dit traject was het 11 duizend euro. De heer Smit: Dus 22 duizend. Wethouder Botter: Ja, maar dan wel voor twee participatietrajecten en niet voor één. Dus dat wil ik nog graag even toelichten. De voorzitter: De heer Hulster, Actiepartij. De heer Hulster: Ja, ik wil toch even op dat veiligheids- en beheerplan ingaan. U zegt: ja, dat is al in de commissie bestuur aan de orde geweest en er is al een veiligheids- en beheersplan geweest over deze locatie, maar dat is helemaal niet waar.

In deze planning staat ook dat het nog komt en dat er … En dan staat er vervolgens achter wie neemt het besluit daarover? Dat is B&W. Dat verbaast mij een beetje, als wij hier met zijn alleen een amendement aannemen waarin we zeggen: wij willen als raad zien wat het veiligheids- en beheerplan is en op basis daarvan kunnen we dan het besluit nemen. Dan verwacht ik dat daar raad achter staat. Dat de raad de go daarvoor geeft. Ik ben zo optimistisch om te denken dat het kan, maar ik wil het wel even zien voordat we verder gaan. Dat is wat we volgens mij in het amendement hebben vastgelegd. Dan vind ik het merkwaardig dat u zegt: ja, u begrijpt het allemaal niet, dat is allemaal al aan de orde geweest. Mijnheer Wienen heeft daarover gesproken in de commissie bestuur. Dat is natuurlijk niet zo. Er is geen veiligheids- en beheerplan getoond voor deze locatie. Wel over het park is er gesproken, maar het gaat over deze locatie. Dat gaat qua veiligheid, hoe kunnen we het mensen die daar wonen veilig daar wonen, hoe hebben de … Hoe

78

kunnen we de overlast beperken voor de buurt? Hoe gaan we dat inregelen? En hoe komt er een overleg tussen de buurt, de bewoners van de nieuwe locatie en de omwonenden, hoe gaan we dat organiseren? Zodat er een goed overleg is waarin structureel naar oplossingen voor problemen wordt gezocht. Wethouder Botter: Ik weet uit discussies die de burgemeester met ons heeft gehad in het college, dat hij ook met buurtbewoners en partijen heeft gesproken. Ik weet ook, want dat heb ik zelf ook gezien, dat er op 9 december in de commissie bestuur een concept aan de orde is geweest van dat plan. Dat wordt verder uitgewerkt. Ik heb ook meegekregen dat op 11 juni bij de definitieve locatiekeuze, want dat was de voorwaarde voor de locatie, dat er een hoe heet het, een plan was gemaakt, een veiligheidsplan voor de desbetreffende locatie. Want dat was de voorwaarde van de motie. Nogmaals, ik ga mij niet verschuilen, want zo zit ik niet in elkaar, van het feit dat ik nu waarneem, maar ik vertrouw wel op de informatie die mij is aangereikt en die ik heb meegekregen. Ik heb nu niet, als ik u te woord sta, de gelegenheid om allerlei mails te gaan kijken of in allerlei stukken van iBabs, maar ik ga gewoon ervoor zorgen dat u die stukken krijgt. Waarbij ik wel tot de conclusie kom dat er zeg maar een discrepantie zit tussen het kennisniveau tussen de verschillende commissies.

Dat is natuurlijk niet prettig in zo’n dossier als dit. Dat begrijp ik ook wel. De voorzitter: De heer Hulster, korte interruptie, want het was wel erg lang. De heer Hulster: Ja, nou ja, goed, kijk, als er raad achterstaat dan is het in de raad geweest. Ik kan mij niet herinneren dat dit in de raad is geweest. Dus ik ben benieuwd wanneer dat dan geweest is. De heer Botter: Mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Ja, als voorzitter van de commissie bestuur stond mij daar ook iets van bij. Ik heb het even opgezocht. Het is met de titel, eens even kijken. Dat ging over de overlast Reinaldapark, een aanpak daarvan. Raadsinformatiebrief en onderliggende stukken. Dat is inderdaad geagendeerd op 9 december. Als deze commissie daar prijs op stelt, dan kan ik het even in de app zetten en even doorsturen. De voorzitter: Nou, u heeft nog maar vier seconden. De heer Aynan: Nee, dan toch ook eventjes als lid van de commissie bestuur. Dat had niets te maken met een veiligheids- en beheersplan voor Nieuweweg 2. Dat ging over het beheersen van de problematiek, mogelijke problematiek in het Reinaldapark. Daar hebben we ook werkbezoeken aan afgeleverd et cetera. Dat heeft echt niets te maken met de belangrijkste vraag hoe gaan we ervoor zorgen dat de toekomstige bewoners, hoe ze veilig aan hun drugs kunnen komen en dat dat geen overlast oplevert voor de omwonenden en de bezoekers van het park.

De voorzitter: Duidelijk. Ja, mevrouw Klazes. Mevrouw Klazes: Ja, ik stuur het even door, want u heeft geen gelijk. Het heeft wel degelijk … In elke zin komt ongeveer Domus Plus en Nieuweweg 2 voor. Dus het gaat er wel degelijk over, maar ik stuur hem even om deze discussie … De voorzitter: Luister, nee, ik heb er bezwaar tegen dat u er zo interrumpeert. Ik geef u het woord helemaal niet. Nee, ik wil deze discussie hier niet gaan voeren. Laten we die discussie op een ander moment … Mevrouw Klazes: Ik stuur hem even in de app van deze commissie, dan kan iedereen zelf oordelen.

79

De voorzitter: Nee, mevrouw Klazes stuurt even de stukken door en als die stukken niet volledig zijn, dan komen ze achteraf nog. Ik wil nu het woord geven aan de wethouder. Wethouder Botter: Ja, nou ja, en ik zal ervoor zorgen, want dat heb ik dan doorgekregen, dat op 1 juli het besluit over de locatiegegevens daar zat ook een veiligheidsplan bij. Nou ja, dat moet dan op te vragen zijn, want dat moet dan beschikbaar zijn. Dat is hetgeen waar wij vanuit gaan dat u daarmee voldoende hebben geïnformeerd om in ieder geval de keuze te kunnen maken voor de startnotitie. Nou, ik … Het Domus Plus is niet automatisch betekenisvol dat dat ook het Leger des Heils het zal doen. Wij willen het als strategisch vastgoed behouden en we willen inderdaad, en dat staat ook later op de avond conform de aanbesteding gewoon ook die Domus aanbesteden voor wat betreft het beheer. Domus betekent overigens huis. Dus in het latijn, of woning. Het moment dat je daar Domus Plus van maakt, betekent het gewoon dat het iets extra’s heeft als huis. Dus dat zou mij ook nooit kunnen voorstellen dat dat een beschermde titel zou kunnen zijn. Dat over die architectuurkeuze lijkt mij een leuk voorstel. De enquête over de 1600 mensen die zijn ook in de Slachthuisbuurt en Oost. Dat maakt onderdeel uit van het integrale veiligheidsplan en is ook toegelicht in de discussie met de burgemeester op 9 december.

De uitkomsten komen ook in de commissie bestuur, maar als u natuurlijk zelf ook de uitkomsten wil hebben, dan zal ik ervoor zorgen dat u die ook krijgt. Dan gaat het over de handhaving, heb ik net gehoord. Handhaving wordt volgens mij ook uitgebreid in dat document besproken en ook cameratoezicht en allerlei andere zaken. Die afwegingen van waarom je dat wel of niet zou moeten doen in dat document van 9 december, maar nogmaals, daar gaat de burgemeester verder over en op in. Als het gaat over het beheer van de veiligheid op de Domus Plus is het zo dat er inderdaad twee medewerkers zijn en er is ook gewoon een bewaker. Die bewaker is net zoals zeg maar bij de Wilhelminastraat aanwezig is en de Velserpoort. Die zorgen gewoon voor het deurbeleid en dat is gewoon een bewakingsdienst die daarvoor wordt ingehuurd. Als het allemaal niet lukt met het bestemmingsplannen en als het allemaal veel langer gaat duren, ja, dan … Ja, dan duurt het dus ook langer voordat die activiteit daar gerealiseerd kan worden. Wij gaan natuurlijk niet marchanderen met procedures en ook niet met de inspraakprocedures die daar zijn. Ik vind het alleen wel ingewikkeld als mevrouw Özogul zegt: er moet maar gekeken worden dan ook naar een tussentijdse voorziening of een tijdelijke voorziening.

Dat wordt uitermate ingewikkeld denk ik, want dan krijg je nog eens een keer een andere locatie waar je moet gaan kijken of je dat daar wel of niet erdoorheen krijgt. Dus dat lijkt mij zeg maar ingewikkeld. Waarom een extern bureau voor de communicatie? Dat hebben we heel nadrukkelijk gedaan om in ieder geval ook het vertrouwen te willen geven aan de bewoners dat het een onafhankelijk bureau is, die met eigenstandige voorstellen kan komen en nou ja, die met … Dat het niet iets is wat al besmet is van dat het meteen van de overheid komt. Dus dat is de reden. Bovendien was er ook geen capaciteit bij onszelf binnen om dat te doen. Dus dat is de reden waarom we dat hebben gedaan. De voorzitter: Wethouder, ik heb nog even een interruptie van mevrouw Özogul, SP. Mevrouw Özogul-Özen: Ja, nou wat ik ermee bedoel, wethouder, is dat er … Nou ja, betreffende groep heeft problemen in de opvang. Dus wat wij willen is als mocht het langer duren, dat er wel een oplossing komt. Wethouder Botter: Ja, maar, kijk, dat … Wat ik al aan het begin van mijn verhaal zei. Het hele idee over Domus Plus en Skaeve Huse is begonnen op 7 maart 2017. Toen we in het uitvoeringsprogramma voor beschermd wonen dit hebben geïntroduceerd.

De desbetreffende wethouder van dat moment had ook de toezegging gekregen om met vijf à zes ton aan de slag te gaan om te kijken van in hoeverre het mogelijk was om een dergelijke voorziening op te gaan zetten, alleen de desbetreffende wethouder vastgoed was wat te voorbarig door meteen één en één is twee te maken. En ik kan me voorstellen dat dat heel veel mensen heeft verwonderd, maar de desbetreffende wethouder was er wel open in om dat ook direct onderaan de brief in

80

de openbaarheid en niet sneaky ergens openbaar te maken. En dat heeft er ook alles mee te maken, dat is denk ik ook goed om dat nog eens een keertje te zeggen, dit was niet zozeer alleen voor Domus Plus een goede, strategische aankoop, maar meer dan de helft van het grondgebied van de nieuwe weg was al van de gemeente. Dus dat werd verpacht aan de boer die daar zat en iemand die dat zou willen kopen, die had dus eigenlijk voor daar helemaal niks aan op het moment dat wij dat dan vervolgens ook niet zouden verkopen. Maar we hebben dat gewoon via Funda gekocht. We hebben daar op een hele normale manier naar gekeken. Dat is ook allemaal in de openbaarheid ook besproken. Dus in die zin is er later denk ik een heel mooie … En ik geef toe, aanvankelijk was het idee van nou ja, dat is een mooie plek voor de Domus, maar nogmaals, daar heb ik toen te snel over nagedacht. En vervolgens is er echt, en daarom heb ik bij het hele proces verder ook niet meer, ben ik niet meer betrokken geweest, is het echt is geweest van met die locatiekeuzes en van alles en nog wat, daar hoor ik nu van en dat heb ik u wel, mijnheer Smit, horen zeggen, dat het net leek of dat doorgestoken kaart is dat dit eruit moest komen en ik ben het daar gewoon echt niet mee eens. Want wij zijn heel integer met dit hele proces bezig geweest. We hebben met iedereen gesproken vervolgens.

Mevrouw Meijs en ik die zijn er nog ook naartoe geweest om daar informatie te geven bij de eerste spreekuren van deze collegeperiode. Zijn vijftig mensen uit bij de bijeenkomst geweest, dus ik heb echt het idee dat er van alles en nog wat aan is gedaan om te proberen deze mensen die bezwaar maken. En nogmaals, ik begrijp hun bezwaren heel erg goed, maar tegelijkertijd is het wel iets waarvan je moet zeggen, die groep mensen die hier niet aan tafel zit, die verdienen ook een plek om ergens te kunnen wonen. Dus ik zou, ik zeg toe, dat is gevraagd om meer informatie te verstrekken over die aanvullende stukken. De aanvullende stukken heeft u wellicht nu al rechtstreeks toegestuurd gekregen. Het veiligheidsplan is wat mij betreft, het wel of niet aanwezig zijn is wat mij betreft niet een issue meer en is van mij betreft ook niet iets wat in de weg staat om het stuk verder te behandelen. Maar hoe het behandeld wordt en of het behandel wordt, dat is natuurlijk volledig aan u. Ik denk dat het een uitermate ingewikkelde keuze voor u is en dat begrijp ik ook. Dat is het ook allemaal voor ons. Maar ja, ik wens u daarbij veel wijsheid en het college stelt voor om dit wel te doen, omdat het nodig is. Mevrouw Özogul gaf het ook al aan, mevrouw Klazes en Mevrouw Çimen gaven het ook aan.

Dit is echt een groep die echt opvang nodig heeft, die ook zeg maar opvangplekken die je vrij maakt in de reguliere opvang die we hard nodig hebben omdat u, zoals u weet, de laatste tijd toch een groter aantal mensen dak- en thuisloos is geworden. En het is belangrijk denk ik om hiermee zo snel mogelijk te kunnen beginnen. De voorzitter: Dank u wel. Ik wil nog even heel kort de tweede termijn voor degenen die nog tijd hebben. En ik zie in ieder geval dat mevrouw Özogul nog iets wil zeggen in de tweede termijn. Mevrouw Özogul. Mevrouw Özogul-Özen: Ja, dank u wel. Wat de SP betreft moet er inderdaad zo snel mogelijk een plek komen voor de kwetsbare daklozen. Onze daklozenopvang is op dit moment ontzettend vol en deze mensen die hebben rust nodig, die hebben goede zorg nodig. Desondanks begrijpen de zorgen van omwonenden. Wat ons betreft moet er dus goed geparticipeerd worden, moeten ze mee kunnen beslissen met betrekking tot het veiligheidsplan en dergelijke. Wat ons betreft moet het zo snel mogelijk komen en we zouden het betreuren als wij door de slechte participatie, dat het stagneert. Wij geven aan het college mee om toch hun best te doen om het beter te doen dan bij het Anton Pieckhofje. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Ja, dank u wel voorzitter. Ja, woorden doen ertoe, maar het resultaat doet er ook volgens mij toe.

En het resultaat dat moet er komen. Dat ben ik helemaal met u eens, maar wel op een goede manier. U bent ook wethouder van de nieuwe democratie en misschien is dit ook wel een voorbeeld van misschien

81

nieuwe democratie kan werken om nog tot een goed resultaat te komen. Want als je een valse start maakt, moet je altijd zorgen dat je die weer inhaalt of je moet opnieuw beginnen. En dat nieuw beginnen, dat hebben we dus niet gezien, want u bent met die valse start verdergegaan en misschien zijn er mensen afgehaakt en ik denk hierbij de wijkraad en de buurt. En u moet wel zorgen dat die er weer bij komen en dan ook zorgen dat er draagvlak komt. Ik hoor nu ook voor het eerst dat de kavel van de gemeente was en dat u dan de intentie had om daar dat verder te kopen en dat voor Domus Plus te bestemmen. Dat is in deze commissie nooit zo uitgesproken, dus dat wil ik wel bedanken dat dat nou eindelijk eens een keer op tafel ligt en dat eigenlijk de bestemming dus al bekend was voordat we dat hele ingewikkelde traject met al die 24 kavels of 24 plekken ging doen. Verder … Wethouder Botter: Nou ja, dat klopt niet. Dat heb ik juist niet gezegd. Wat ik heb gezegd en daar is wel over gesproken aan het begin van deze commissie. Wat ik niet heb gezegd, is dat dat traject helemaal voor niks is geweest. Ik heb juist gezegd, daar heb ik mijn handen vanaf gehaald. Daar ben ik niet bij betrokken geweest en dat is een serieus traject geweest waarbij de locaties zijn onderzocht. De voorzitter: Gaat u verder, mevrouw Zoon.

Mevrouw Zoon: Maar goed, wel bijzonder dat dat aangekocht is, dat dat een goed idee was voor de Domus Plus en dat dat ook geworden is na dat hele traject. Dus ja, ik hoop dat het toch nog bij zinnen komen dat als het ergens overschrijdt of dat het niet goed gaat, dat er nog een weg terug is. En nou, u weet onze mening, maar wij zullen hiertegen stemmen. De voorzitter: Dank u wel. Wie kan ik nog het woord geven? Niemand? Een punt van orde. De heer Smit. De heer Smit: Ik kreeg een mailtje van een … Ik kreeg een appje van een van de insprekers dat ze zeer geschokt zijn door de woorden van de wethouder. Ik zal ze niet herhalen, maar ze zijn er zeer geschokt door. De voorzitter: Ook een punt van orde, mijnheer Van Kessel? De heer Van Kessel: Ja, dank u wel. Punt van orde, of in ieder geval een procedureel voorstel. We hebben in de tweede termijn, een aantal van ons hebben gewoon geen spreektijd meer, terwijl de behoefte bij dit debat om hierover door te praten en dit zorgvuldig te behandelen, is denk ik bij heel veel mensen aanwezig. Ik heb ook ontzettend veel gehoord eigenlijk vandaag in dit debat, wat ik ook graag nog een keertje tot me zou willen nemen voordat ik een advies ook aan de fractie kan geven.

Dus eigenlijk wilde ik de stemming peilen onder de collega’s om dit nogmaals te agenderen op de volgende Commissie Samenleving, zodat we het een keer, dus dat we het de volgende keer nog laten terugkomen om een zorgvuldige behandeling hiervan te hebben, waar dan ook dat beheer- en veiligheidsplan bij kan komen. Dus mijn verzoek is eigenlijk om dat onder de leden van deze commissie te polsen, dat we gewoon het debat volgende keer nog een keer doorzetten. De voorzitter: Nou ja, dat wordt dus de eindconclusie zo meteen van dit punt, dat ik dat moet gaan vragen. Kijk, er zijn natuurlijk zat mensen met nog wel tijd. De meeste eigenlijk wel, maar die hebben er ook niets meer over te zeggen. Maar goed, als er verder niemand mist, dan ben ik nog de wethouder nog een laatste conclusie wil geven op mevrouw Zoon. Wethouder Botter: Nou ja, wat ik al zei, ik heb mijn excuses gemaakt, ik heb mijn opmerking ingetrokken. Dus in die zin, ja, wij verwachten.

82

De voorzitter: Dank u wel. Nou, dan kom ik dus inderdaad bij de conclusie van dit stuk. Ik had al het gevoel dat dit niet als hamerstuk naar de raad zou gaan. Maar toch, ik wil nog even vragen. Wilt u hier, wilt u dit naar de raad brengen en besluiten gaan nemen of wilt u het nog een keer gaan behandelen met de juiste documenten? De heer Kessel: Ik heb net … Pardon, voorzitter. Misschien begreep, hoorde u het niet goed. Ik heb net een ordevoorstel gedaan en dat is het voorstel om in stemming te brengen dat we dit na de volgende Commissie Samenleving terug laten komen. De voorzitter: Nee, maar daar was ik mee bezig en in die stemming moeten … De heer van Kessel: Maar u vraagt naar de … Eerst begint u over een hamerstuk, daarna vraagt u of het naar de raad kan. Volgens mij heb ik een voorstel gedaan … De voorzitter: Luister, dat is de normale vraag. Dat hamerstuk was natuurlijk een grapje, maar, en de vraag is natuurlijk of we het naar de raad moeten brengen überhaupt of dat we het naar een andere samenleving moeten gaan brengen. Dus ik kan de vraag ook omdraaien, want als ik de vraag stel, gaan we het naar de raad brengen en ik zie daar een meerderheid, dan is het in principe natuurlijk dat we het niet nog een keer gaan bespreken.

Dus ik kan eerst het voorstel even gaan vragen, wilt u dit stuk nog een keer behandelen, maar dan met aanvullende stukken of gaan we het naar de raad doen? Maar dan wil ik even duidelijk de armen omhoogzien. Dan zie ik dus te weinig stemmen. De heer Raadt: Wij hebben drie zetels, voorzitter. De voorzitter: Want ook de SP die stemt mee om het in te stemmen. Wacht. De heer Van Kessel: Nou ja goed, ik heb … Mevrouw Özogul-Özen: Voorzitter? De voorzitter: Wacht even, de heer Van Kessel was bezig. Gaat u door. De heer Van Kessel: U zegt, te weinig stemmen. Mag ik dan vragen wat de stemuitslag was? De voorzitter: Oké. En mevrouw Özogul? Mevrouw Özogul-Özen: Voorzitter, als de VVD dit nog een keer wil bespreken, hebben wij daar geen bezwaren. Ik denk niet dat een volgende commissie dit eventueel heel erg stagneert, maar ons standpunt is wel duidelijk. De voorzitter: Nou, u wil een stemuitslag en als ik dan ga kijken naar degenen die tegen het nog extra behandelen, dus ik zeg van, we gaan het naar de raad brengen, dan zijn er vier coalitiepartijen en een oppositiepartij, dus een ruime meerderheid. Sorry? De ChristenUnie wil het ook behandelen, dus ik zie vier coalitiepartijen en een oppositiepartij. Dan hebben we gewoon een meerderheid om naar de raad te brengen. Maar ik neem aan dat het een bespreekpunt gaat worden.

Mevrouw Klazes? Mevrouw Klazes: Ik … Misschien helemaal niemand om een hele grondige behandeling of in ieder geval in ondergrond te vormen over dit onderwerp, belangrijk genoeg. Alleen ik zie eigenlijk niet wat dat eigenlijk nog

83

gaat opleveren en ik heb het idee dat dit meer voelt als, dit voelt voor mij nu als een stagnatie van het proces dan dat het nou werkelijk wat oplevert. Ik denk dat het wel duidelijk is waar iedereen staat en ik kan me niet voorstellen dat het verder nog iets uithaalt, dat je het daar nog langer over gaat hebben. De voorzitter: Mijnheer Van Kessel? De heer Van Kessel: Ja, daar maak ik dan bezwaar tegen. Ik heb in mijn betoog heb ik twee belangrijke punten, namelijk veiligheid en draagvlak genoemd. En op het gebied van veiligheid ontbreekt ontzettend veel informatie, zijn alle vragen nog niet gesteld en alle antwoorden zeker nog niet binnen. Dus volgens mij is het een vriendelijk verzoek om ook te voorkomen dat de plenaire behandeling hierdoor enorm onder druk komt te staan en de rest van de raad, raadsvergadering daaronder komt te leiden om dit gewoon nog een keertje in een commissie te behandelen. En dat zal die Domus echt niet een dag eerder of later laten komen als wij hier een maand langer over … De voorzitter: Uw verhaal, uw pleidooi is heel duidelijk. Wethouder Botter wil nog iets zeggen.

Wethouder Botter: Nou ja, wat ik graag wil zeggen is dat ik heb aangeboden, die grote zorgen, dat u volledig wordt voorzien van al die stukken rondom veiligheid en waaruit zal blijken dat die stukken wel degelijk zijn behandeld en er zijn en dat niet een belemmering is om dit stuk verder dan in de raad te behandelen. De heer Van Kessel: Ja kijk, die discussie die kunnen we blijven voeren. Ik ken de stukken heel goed, want de VVD heeft daarom gevraagd toen ze in het Commissie Bestuur geagendeerd zijn, dat waren de stukken die het Reinalda park betroffen. En wij willen nu de stukken die de Skaeve Huse, sorry, de Domus Plus betreft hebben. Nou, goede reden om daar nog eens een keer naar te kijken. De voorzitter: Die zijn er al en die heeft de wethouder toegezegd en die gaan ook naar u toe komen. De heer Van Kessel: En dus het punt blijft dat het volgens mij voor bijna de helft, dat is ongeveer half, half hier, er waren overigens meer mensen hier zelfs hiervoor dan tegen, maar oké, plenair zal het een meerderheid hebben. Maar lijkt ons het een slim idee om gewoon die grote groep raadsleden die nog vragen hebben om die daar gewoon gelegenheid toe te geven. Anders zullen we dat inderdaad tijdens de plenaire vergadering moeten doen. En ik denk dat dat ook heel veel andere dossiers dan ten koste gaat. Dat lijkt me zonde.

En anders doen we maar een extra commissie of zo, dat kan ook, maar … De voorzitter: Uw oproep is duidelijk. Ik zal het nog een keer vragen voor de goede orde. Steek uw hand op als u het naar de raad wil brengen. Want dan doen we het even andersom. En dan zie ik nog steeds dezelfde mensen en dan bij deze beslist de commissie om het naar de raad te brengen. En dan stel ik wel voor om het als bespreekpunt natuurlijk te doen. En ik verwacht dan wel natuurlijk het alle stukken ruim op tijd ook bij de commissie zijn, dat de commissie daar nog goed kan inlezen of dit inderdaad de stukken zijn die bij de stukken horen, eigenlijk om daarmee door te kunnen gaan. De heer Van Kessel. De heer Van Kessel: Nou, dan wil ik graag mijn collega’s van de Commissie Samenleving in ieder geval danken dat jullie naar mij geluisterd hebben, maar helaas dat er … De voorzitter: Ik dank u wel. Maar ik zie iedereen … Wacht even. Ik zie iedereen al weg … Iedereen, ik zie nu twee mensen opstaan. Ik heb de vergadering … Ik weet niet of u weg wil, maar …

84

De heer …: Voorzitter, ik ben alleen woordvoerder op dit onderwerp. De voorzitter: Oké. Nou, dat … Ik vind het wel een beetje jammer dat u mij niet laat uitpraten. Nou, u bent geen woordvoerder meer. Dat is, u bent geëxcuseerd sowieso natuurlijk, mijnheer Aynan. Wel thuis. Ik heb nog … De heer Aynan: Dank u wel, voorzitter. Ter advisering aan de raad 12. Regionaal kader opvang wonen en herstel 2022 tot en met 2027 (MTM) 13. Oprichten gemeenschappelijk orgaan beschermd wonen (MTM) Overige punten ter bespreking 14. Verwervingsstrategie voorzieningen Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang (MTM) De voorzitter: Sorry, overleg met de griffier, want volgens mij zijn er stukken die we echt nog moeten behandelen. Er is wel een hoge urgentie om agendapunt dertien en veertien toch nog vandaag te gaan behandelen. We zijn al over de tijd heen, maar ik zou wel willen voorstellen om dat wel te gaan doen. Dertien en veertien, hè? Ja. Dat zijn de ter adviseringstukken en bespreekpunt. En twaalf even overslaan, want die is nu niet nodig, blijkt. Of nou, niet zo’n grote haast op. Mijnheer Van Kessel? De heer Van Kessel: Ja, dank u wel voorzitter. We zijn inmiddels aan de reguliere vergadertijd toegekomen. Mijn spreektijd is daarom dus ook op.

Maar mijn vraag is dan, als we doorgaan met vergaderen, krijg ik dan nog extra spreektijd samen met de collega’s? De voorzitter: Ik zal iedereen nog even extra tijd geven die eruit gelopen zijn, dus ook de heer Smit. Oh, die is al weg. Maar goed, ik wil natuurlijk wel even de kans geven om er ook nog wat over te zeggen. Dus ik wil nog wel wat tijd bijgeven en dan kunnen we in ieder geval alvast dit stuk gaan besluiten of dat in ieder geval naar de raad kan, want er zit wel een beetje druk op. Laten we dan … Ja, u stemt ermee in, hoop ik, hè? Ik kijk nog even rond. Mevrouw Klazes? Oh, u gaat even wisselen. Zie ik ook. Dan gaan we het stuk snel bespreken. Dertien. We gaan agendapunt dertien en veertien behandelen. Oh, mevrouw Çimen? Mevrouw Çimen: Ja, van de orde. Twaalf moet toch als eerst? Want dat is het kader waar alles op is gebaseerd. Als we daar niet mee akkoord gaan, dan is het einde verhaal. De voorzitter: Ja, ik krijg dat ook van de ambtenaar door. Maar als we twaalf snel kunnen behandelen, dan zou ik dat ook doen. Want dat is ook in adviesstuk, maar … Het is een beetje rommelig allemaal zo. Mevrouw Özogul-Özen: Voorzitter? De voorzitter: Goed, ik krijg dat door, dat dertien en veertien, dat moet besloten worden en twaalf zou kunnen blijven hangen. Ik heb niet het inzicht of dat kan.

Mevrouw Çimen: Nou, ik … Kijk, als we niet instemmen met het kader of daar dingen op willen wijzigen, dan heeft het geen zin om die andere dingen toch te doen?

85

De voorzitter: Dan gaan we het allemaal doen. Nou, dan moet ik er veel meer tijd bij zetten. Oké, nou, laten we de discussie stoppen. We gaan alle, twaalf, dertien, veertien gaan we alle drie doen. Yes? In een keer. Ja, nou goed. Mevrouw Özogul-Özen: Voorzitter? De voorzitter: Kijk maar even. Mevrouw Özogul? Mevrouw Özogul-Özen: Ja, even een vraag. Dit zijn drie belangrijke onderwerpen. Gaan we het wel goed behandelen en niet afraffelen in verband met tijdgebrek? De voorzitter: Dat is geheel aan de commissie. Ik hoop dat het goed behandeld kan worden, maar ook dat een beetje de overbodige vragen achterwege kunnen blijven en de bijdrages iets korter kunnen zijn dan normaliter. Laten we snel aan de gang gaan. Dit is agendapunt twaalf, is het regionaal kader opvang wonen en herstel 2022 tot en met 2027. En met het regionale kader opvang en wonen en herstel wordt de beweging naar een inbedding van de regionale taken beschermd wonen, maatschappelijk opvang en vrouwenopvang binnen het lokale sociaal domein voortgezet. En de doelstelling is om alle cliënten maatschappelijke opvang beschermend wonen en vrouwenopvang zo gewoon mogelijk te laten wonen met herstel ondersteuning gericht op inclusie, burgerschap, participatie, zelfredzaamheid en informele steun in de lokale omgeving. En deze ondersteuning betaalbaar zijn en toekomstbestendig.

De Commissie Samenleving wordt gezocht advies te geven aan de raad over het voorstel van het college en de gewijzigde agendering in de raad. Het college stelt de raad voor het vaststellen van het regionale kader opvang, wonen, herstel tot en met 2027. Wie kan ik als eerste het woord geven? Mevrouw Çimen, D66. Mevrouw Çimen: Top, dank u wel. Ik verstond hem ook niet goed. D66 kan zich vinden in de aanscherping van de regionale kaders en juicht de stevigere samenwerking met de regio, voor zover dat niet al gebeurt, alleen maar toe. De opdracht vanuit het Rijk is wederom niet makkelijk gemaakt voor gemeenten. We hebben de verplichting om samenwerking met regio aan te gaan, maar tegelijkertijd wordt met het door decentralisatie beschermd wonen elke gemeente zelf verantwoordelijk voor de eigen inwoners en worden de financiën ook gesplitst. Er zit dus een zekere spanning tussen deze uitgangspunten en daarmee ook de opdracht aan de gemeente. D66 is wel van mening dat er met dit regionaal kader een goede balans is gevonden in de uitwerking daarvan. Zo thuis en zo lokaal mogelijk als kan, regionaal wat moet. Ik begrijp wel dat er acht lokale uitvoeringsprogramma’s onder het regionale kader komen te liggen.

Wanneer kan deze raad dat uitvoeringsprogramma voor Haarlem verwachten en kunnen wij daar in deze commissie nog inhoudelijk inbreng op leveren of voor leveren? En daarnaast begrijp ik uit het stuk dat het regionaal kader jaarlijks wordt gemonitord. Op welke manier neemt de wethouder gaat mee in de jaarlijkse monitoring? Hebben de afzonderlijke raden daar ook nog iets over in te brengen, aangezien de monitoring van de praktijk kan leiden tot sturen, bijsturing van afspraken of uitgangspunten? Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Een interruptie. De heer Van Kessel. De heer Van Kessel: Ja, dank u wel voorzitter. Ja, ik vond het eerlijk gezegd een behoorlijk onleesbaar stuk wat hier lag wat erg hoog over is en ik vroeg mij af of … Ik vroeg mij af of mevrouw Çimen weet wat de financiële gevolgen van dit kader zijn? Mevrouw Çimen: Ja, want ik heb de technische sessie gevraagd en toegelicht gekregen. Ja, want wat wij nu gaan krijgen is dat wij nu als centrumgemeente worden uitbetaald. We krijgen daar een ingroeipad voor de

86

komende zes jaar. En dan ben je dus eigenlijk aan het afbouwen wat je krijgt en je gaat opbouwen, voor de bestaande cliënten, en die gaat geld krijgen in de opbouw voor de nieuwe cliënten. Dus je krijgt een soort van uitsterfconstructie. Dus ja. De voorzitter: Ja. Mevrouw Zoon, Hart voor Haarlem. Mevrouw Zoon: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik was ook bij die technische sessie, dus wij zijn samen goed voorgelicht. Dat is altijd fijn, want dan kan je ook je mindset daar goed op doelen. Hart voor Haarlem is daarom blij dat dit regionaal kader opvang, wonen en herstel daar ligt. Ik lees dat er gestuurd wordt op de lokale toepassingen en niet dat men regionaal een plek creëert. En natuurlijk, als het spoedgeval is, dan moet dat regionaal ook worden opgevangen. Ik heb begrepen dat dat ook zo werkt. We zijn ook blij dat u gekozen heeft voor zo gewoon mogelijk maken en zo gewoon mogelijk in de buurt, daar waar je hoort, daar zorgen dat je dan ook de opvang krijgt. Echter als dit overlast geeft voor direct aanwonenden, wat gaat er dan gebeuren? Is er dan een alternatief? En ja, beschermd wonen is een woonvraagstuk. We hebben net Domus Plus behandeld en daar gaat het ook over een woonvraagstuk voor maatschappelijke opvang versus gehuurd. Er zijn onvoldoende passende woningen voor deze doelgroep, maar ook voor de overige Haarlemmers. Wat doet u? Ja, u, of u valt in voor de wethouder wonen.

Hoe gaat u om met dit dilemma? En punt dertien en veertien, daar gaan we mee akkoord. De voorzitter: Dat is heel fijn dat u het zegt. Mijnheer Hulster, Actiepartij. De heer Hulster: Dank u wel, voorzitter. Ja, ik vond het kader eigenlijk wel een heel goed leesbaar stuk waar hele belangrijke en goede dingen in staan, zoals dat er goed regie moet worden gevoerd, want daar ontbreekt het vaak aan. Dus daar was ik eigenlijk heel erg over te spreken. Ik vond het wel opvallend dat op bladzijde 27, punt vier, ineens een nieuwe reden werd gegeven waarom de maatschappelijke opvang duurder moest worden, namelijk omdat het de uitstroom ingewikkelder zou maken als dat goedkoper zou zijn. Dat vond ik een … Nou, ik denk overwegen om dat eruit te amenderen, want dat lijkt ons een hele bijzondere constatering. Dan … Het is ingewikkeld, drie stukken tegelijk behandelen. Dan krijg je de oprichting van de gemeenschappelijke orgaan. We gaan akkoord met de vorm die gekozen wordt, omdat het zo lean mogelijk is en dat we als raad zoveel mogelijk zeggenschap krijgen over dit samenwerkingsverband. En dan de verwervingsstrategie. Dat komt er dan als … Dat is interessant, want dit is dus de enige manier waarop wij hier een zienswijze op kunnen geven, dus dit is heel belangrijk. Komt niet in de raad, dus dit is de zienswijze op de verwervingsstrategie.

Als we het nu niet regelen we willen, dan zijn we te laat. En dat is ook mijn grootste bezwaar tegen dit stuk, want hoewel daar ook een heleboel goede dingen in staan en het een prima stuk is, is het ook wel weer vrij doen. Dus we zijn heel weinig concrete wat we nou precies willen. We hebben niks opgenomen over wat, welke dingen willen we nu gaan sturen? Waar willen wij verantwoording over zien de komende jaren? Dat ontbreekt allemaal weer en dit is dus weer de laatste keer dat we dit zien. Dus als we nu … Nou ja, we stemmen er niet eens over, want het gaat niet na de raad. Maar de verwervingsstrategie … We geven nu de zienswijze en we kunnen misschien nog met een leuke motie vreemd of zo proberen er wat dingen aan toe te voegen. Dus dat is wel … Ja, ik vraag me echt af wat commissie daar nou van vindt, van deze manier en we hebben drie minuten om het te behandelen. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Stroo, Jouw Haarlem. Mevrouw Stroo: Dank u wel, voorzitter. We zijn het eens met twee centrale uitgangspunten van het regionaal kader opvang, wonen en herstel. De cliënt zit centraal en zo thuis mogelijk. Indien de hulp thuis of dicht bij huis gegeven kan worden, kan het netwerk van de cliënt, familie, vrienden, buren, intact blijven. Dit vindt