Bijlage Jaarverslag ombudsman Groningen 2025.pdf

SHARED SERVICE CENTRUM

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Schikken of doorgaan De vrouw van Deadline zonder duidelijkheid wil graag een besluit op haar aanvraag verlenging jeugdhulp, omdat het proces bij WIJ lang duurt en zij zonder besluit niet verder kan. Uiteindelijk komt dat besluit er, en maakt zij bezwaar. Dan constateert de gemeente dat het onderzoek van WIJ onvoldoende is om het bezwaar te behandelen. Zij vraagt WIJ om opnieuw onderzoek te doen. Na het onderzoek zegt WIJ dat zij verlenging zal adviseren, en wel voor 16 uur per week. Het advies gaat naar de gemeente. Van de gemeente hoort de vrouw niets. Ondertussen verloopt de tijdelijke verlenging van de indicatie. Wat nu? De vrouw gaat naar de ombudsman. De ombudsman vraagt direct aan de gemeente wanneer de vrouw een beslissing krijgt. De gemeente zegt dat zij de stukken van WIJ nog niet heeft ontvangen. Wel verlengt de gemeente de indicatie nogmaals, nu met één maand. De ombudsman vertelt dit aan de vrouw. Die begrijpt niet waarom de stukken nog niet binnen zijn. Een paar dagen later vertelt de vrouw dat de gemeente een schikkingsvoorstel heeft gedaan. Zij zou dan haar bezwaar kunnen intrekken. Haar zoon kan een jaar verlenging krijgen van de huidige jeugdhulp. Voor 12 uur per week. De vrouw twijfelt. WIJ had toch 16 uur geadviseerd? Zij wil het advies van WIJ zien. De gemeente zegt dat dit niet kan.

SHARED SERVICE CENTRUM

Het advies voldoet niet aan de eisen en moet beter worden onderbouwd. Dat kost tijd. Om de vrouw en haar zoon niet langer te laten wachten, wil de gemeente zonder het onderzoek van WIJ af te wachten de indicatie verlengen. Maar wel voor 12 uur per week. De gemeente zegt dat de vrouw zelf ook 12 uur heeft gevraagd en dat WIJ ook 12 uur heeft geadviseerd. De vrouw vertrouwt dit niet, ook niet als de ombudsman zegt geen reden te hebben om aan de informatie en het aanbod van de gemeente te twijfelen. De vrouw moet nu kiezen: instemmen met het voorstel voor verlenging voor een jaar of doorgaan met de bezwaarprocedure. Als zij doorgaat, zal WIJ een beter onderbouwd advies moeten maken. Ook dat kost tijd en daarom zal de gemeente dan de indicatie nog met drie maanden verlengen. Hopelijk komt er in dat geval binnen die tijd een beslissing. De vrouw zegt dat zij er goed over zal nadenken.

Samenvattingen

Waarom geen afvalbak Tijdens één van de ombudskoffies vertelt een vrouw de ombudsman dat er bij een bushalte geen afvalbak is. Daardoor ligt er veel zwerfvuil. Ze heeft de gemeente gevraagd of er een afvalbak kan komen. De gemeente wil dat niet. Er kan wel een mobiele afvalbak komen die omwonenden zelf kunnen legen. Dat wil de vrouw niet. Zij begrijpt niet waarom er geen vaste afvalbak geplaatst kan worden. De ombudsman vraagt de gemeente naar de reden. Die legt uit dat ze liever wil dat reizigers hun afval meenemen naar huis waar ze het vervolgens kunnen scheiden. Dat kan niet met een afvalbak. Verder heeft de gemeente voor het gebied waarin de bushalte staat vastgesteld hoe het gebied er minimaal moet uitzien (beeldkwaliteit). Voor dit gebied vindt de gemeente het niet erg dat er wat zwerfvuil ligt. Verder worden er geen afvalbakken geplaatst omdat het duur is en voor het legen mensen nodig zijn. Om reizigers nog meer bewust te laten worden dat zij hun afval mee moeten nemen, zal de gemeente extra inzetten op voorlichting. De uitleg van de gemeente is duidelijk en dat laten we de vrouw weten.

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

STADSBEHEER

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Fietsenrekken staan in de weg Norm: goede motivering Voor de woning van een vrouw worden vaste fietsenrekken geplaatst. Volgens de vrouw blokkeren de rekken de doorgang, helemaal voor scootmobiels. Ze meldt dit bij de gemeente en verzoekt de fietsenrekken te verwijderen. De gemeente zegt dat de rekken zonder overleg zijn geplaatst en de gemeente hiertegen niets kan doen. Dat verbaast de vrouw en ze gaat naar de ombudsman. Omdat haar klacht nog niet bekend is bij de gemeente, stuurt de ombudsman die voor behandeling door naar de klachtenfunctionaris. Die laat na onderzoek de vrouw weten dat de reactie op haar melding onvoldoende is geweest. Met het overleg dat niet zou hebben plaatsgevonden, bedoelt de gemeente het overleg tussen twee gemeentelijke afdelingen. De rekken zijn echter na overlastmeldingen wel degelijk in opdracht van de gemeente geplaatst. De gemeente stelt verder vast dat de doorgang niet wordt belemmerd. Ook niet voor scootmobiels. Wel ziet zij nog ruimte om de rekken wat verder naar de kant te verplaatsen. Als de gemeente de vrouw de uitkomst van de klachtenbehandeling meldt, geeft de vrouw aan dat zij een oordeel wil van de ombudsman. De gemeente stuurt de klacht en de reactie vervolgens door naar de ombudsman. De ombudsman heeft op de bewuste plek gekeken.

Op basis hiervan en de reactie van de gemeente stelt de ombudsman vast dat de gemeente netjes op de klacht heeft gereageerd. Ook is de uitleg duidelijk waarom de fietsenrekken zijn geplaatst en waarom er geen aanleiding is om de fietsenrekken te verwijderen. Tijdens het onderzoek heeft de gemeente de rekken verplaatst zodat er nog meer ruimte is om te passeren en dat is mooi.

STADSBEHEER

Samenvattingen

Stress door bomen Een man ervaart overlast van bomen, die op gemeentegrond staan naast zijn huis. De overlast bezorgt de man stress. Hij heeft de gemeente herhaaldelijk gevraagd de bomen te snoeien. Dat heeft nog niet tot een oplossing geleid. De man roept de hulp van de ombudsman in. In het kader van een snelle actie belt de ombudsman met de gemeente. De gemeente geeft aan bereid te zijn om samen met de bewoner te kijken naar wat er mogelijk is. De ombudsman vraagt de man of zijn contactgegevens met de gemeente gedeeld mogen worden om een afspraak te maken. Dat vindt de man goed. Na het delen van deze gegevens zal de gemeente contact opnemen met de man. Iemand van de wijkpost zal dan ter plekke met de man de mogelijkheden van snoeien van de bomen bespreken.

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

STADSBEHEER

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Snoeien tegen de regels Norm: goede motivering Na een snelle actie van de ombudsman belooft de gemeente met de man van Stress door bomen in gesprek te gaan. Maar dat verloopt niet zoals de man gedacht had. Het komt niet tot een afspraak om ter plekke te kijken of de bomen gesnoeid kunnen worden. In plaats daarvan belt de gemeente de man en zegt niets voor hem te kunnen doen. Dat was volgens de man niet de afspraak. Hij gaat terug naar de ombudsman. De ombudsman onderzoekt waarom de gemeente niet langs is geweest en of zij duidelijk uitlegt waarom ze niet gaat snoeien. De gemeente legt uit hoe zij omgaat met bomen die overlast geven bij inwoners. Zo vertelt de gemeente dat soms takken van gemeentebomen over perceelgrenzen heen hangen. De gemeente haalt die takken niet weg als de gezondheid van de boom hierdoor verslechtert. Wel snoeit de gemeente zo dat er zo min mogelijk overlast is. Bijvoorbeeld door zo te snoeien dat de takken op minimaal 3,5 meter hoogte hangen. Is er dan toch overlast? Dan kan dat aangegeven worden en komt de gemeente kijken. Dat heeft de gemeente al eerder ook bij de man gedaan. En toen zag de gemeente dat de bomen volgens de regels gesnoeid zijn. Daarom komt de gemeente niet nog een keer kijken en belt zij de man om uitleg te geven. Om meer te snoeien is namelijk

een vergunning nodig. De gemeente heeft in haar bomenbeleid beschreven hoe zij bepaalt of een snoeivergunning verleend wordt. Eén van de factoren waar de gemeente naar kijkt is de mate van overlast. En in het geval van de man is de overlast volgens de gemeente niet zo ernstig en langdurig dat een vergunning verleend wordt. Het gaat namelijk om bladval en de gevolgen daarvan. Ook uit de rechtspraak blijkt dat verwacht mag worden dat mensen zelf de gevallen bladeren opruimen, ook als het niet hun eigen bomen zijn. Dat de man hierdoor ook zijn terras en auto vaker schoon moet maken, maakt de overlast niet onrechtmatig. Kortom: de man moet helaas zelf aan de slag.

STADSBEHEER

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Op de koffie komen Tijdens een ombudskoffie schiet een man de ombudsman aan. Hij heeft diverse zaken in zijn directe leefomgeving die wat hem betreft aangepakt moeten worden. De ombudsman stelt voor te bellen met haar kantoor. Dan is er rustig de tijd om alles te bespreken. Als de man belt wordt al snel duidelijk dat het vooral te maken heeft met het dagelijks beheer van de woonomgeving. Zo ligt het trottoir er volgens meneer niet netjes in, groeit er veel onkruid, is de gele belijning (parkeerverbod) vervaagd en ligt er een overbodig zebrapad. De ombudsman vraagt in een snelle actie de gemeente op deze punten te reageren. De gemeente inspecteert het trottoir en concludeert dat het binnen de normen valt. Er is wel enige wortelopdruk, maar het is voldoende veilig. Wel erkent de gemeente achter te lopen met de onkruidbestrijding. Ze zet hier extra op in en doet de toezegging dit binnen een week schoon te maken. Ook de verkeerszaken worden bekeken. De gele belijning zal worden vervangen door bebording. En de zebra, destijds aangelegd in verband met Aanpak Ringweg Zuid (ARZ), kan worden verwijderd. Deze dient geen doel meer. De gemeente gaat aan de slag en de ombudsman rondt de snelle actie af.

STADSBEHEER

Tot verbazing van de man wordt er zo’n twee maanden later een bord bij het zebrapad geplaatst. Eerst aan één zijde, en een week later aan de andere zijde. De man belt de ombudsman. Het zebrapad zou toch verwijderd worden? De ombudsman vraagt de gemeente om uitleg. Wat blijkt, andere bewoners uit de buurt hadden om deze borden gevraagd. En daarop is de gemeente in actie gekomen. Op de vraag of toch echt het zebrapad wordt weggehaald, antwoord de gemeente dat dit zeker het geval is. Enige weken later laat de gemeente weten het zebrapad in eigen beheer weg te halen. Zodra de asfaltmolen weer kan draaien, ergens halverwege april, gaat dit gebeuren. De man is door de gemeente hierover persoonlijk op de hoogte gesteld. Eind goed, al goed.

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

mag het licht aan De drie lantaarnpalen voor het appartementencomplex van een vrouw zijn al meer dan een jaar kapot. Zij en haar medebewoners doen hierover herhaaldelijk een melding bij de gemeente. Op hun meldingen bericht de gemeente dat het is opgelost. Dat klopt niet. Inmiddels zijn in het donker al verscheidene oudere bewoners gevallen en hangen er regelmatig jongeren rond. Dat geeft een onveilig gevoel. Na de laatste toezegging van de gemeente dat het binnen een week wordt aangepakt maar er weer niets gebeurt, is de maat voor de vrouw vol. Ze stapt naar de ombudsman. Die vraagt de gemeente wat er aan de hand is en of er op korte termijn actie ondernomen kan worden. De gemeente legt uit dat de storing wordt veroorzaakt door werkzaamheden vanuit een project in de wijk. De afdeling die daarover gaat wordt ingeschakeld en binnen een week branden de lantaarnpalen weer. De vrouw is blij met deze actie, maar begrijpt niet waarom de gemeente op de meldingen steeds zei dat het is opgelost terwijl dat duidelijk niet het geval was. Dit signaal bereikt de ombudsman vaker. In een eerder onderzoek heeft de ombudsman begrepen dat ‘opgelost’ ook kan betekenen dat het naar een andere (verantwoordelijke) afdeling is doorgezet.

STADSONTWIKKELING

In het systeem wordt de melding dan afgemeld als opgelost. Dat is verwarrend. Als de gemeente inwoners meldt dat de melding is opgelost, mogen zij ervan uitgaan dat hun probleem is opgelost. Niet het systeem maar correcte communicatie richting de inwoner moet leidend zijn. Dat geeft de ombudsman de gemeente met dit signaal dan ook mee.

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Bord voor de kop Een ernstig slechtziende man, lang 1.95 meter, is twee keer tegen een tijdelijk verkeersbord aangelopen. Hij doet daar melding van bij de gemeente. De eerste melding wordt pas na 6 weken opgepakt. De tweede melding sneller, maar het lost het probleem niet op. Volgens de man voldoen de tijdelijk geplaatste verkeersborden niet aan de regels. Aan de minimale hoogte 2.20 m wordt niet voldaan en ze staan soms midden op het trottoir. Hij heeft de gemeente gevraagd hierop te handhaven en zo nodig boetes uit te delen. De gemeente heeft aangegeven dat boetes uitdelen niet mogelijk is. De man belt de ombudsman en vraagt of die iets kan betekenen. De ombudsman stelt in het kader van een snelle actie vragen aan de gemeente. De gemeente geeft uitleg. Tijdelijke bebording moet inderdaad voldoen aan de regelgeving zoals die geldt voor permanente borden. De gemeente wil eigenlijk zo min mogelijk tijdelijke bebording plaatsen. De tijdelijke bebording mag pas worden geplaatst na goedkeuring van een verkeersplan. Een erkende aannemer plaatst deze bebording en is ook verantwoordelijk voor het afhandelen van meldingen als deze niet goed staan. Steekproefsgewijs verricht de gemeente controles.

STADSONTWIKKELING

Deze uitleg kan de ombudsman volgen, echter voor mensen die slechtziend of blind zijn moeten ook deze tijdelijke borden voldoende hoog geplaatst worden en niet midden in de looproute. Zodat, zoals in het geval van de man, ze er niet tegenaan lopen. Dat vraagt nadere uitleg, evenals waarom de gemeente geen boetes uitschrijft. De gemeente laat weten dat borden inderdaad op minimale hoogte van 2.20 meter (onderkant bord ten opzichte van maaiveld) moeten staan. Ze zegt erbij dat er nog deze week een mailing uitgaat naar de bord-aannemers die in de gemeente tijdelijke verkeersborden hebben staan. Er wordt verzocht op korte termijn een schouw uit te voeren waarbij de tijdelijke bebording getoetst wordt aan de geldende verkeersregels. Over het uitdelen van boetes zegt de gemeente dat dit een tijdrovend proces is. Dat vaak langer duurt dan het bord er staat. Wel ziet de gemeente, mede door deze kwestie, dat het lang kan duren voordat een melding bij de juiste mensen binnen de gemeente terecht komt. Daarom is de interne werkwijze aangescherpt. Om zo problemen sneller op te lossen. Blijft het feit, zo laat de gemeente weten, dat er momenteel een grote hoeveelheid werkzaamheden

plaatsvindt. Met tot gevolg, veel tijdelijke verkeersborden. Dit zal blijven vragen om continue aandacht van haar zijde. De ombudsman ziet dat de gemeente serieus acties heeft ondernomen naar aanleiding van deze klacht en de daaruit voortvloeiende snelle actie. Dankzij de man is het probleem nu beter voor de bril bij de gemeente en kan de ombudsman het dossier sluiten.

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Gemeente zegt netjes nee In de buurt waar een man woont en werkt, heeft de gemeente een parkeerverbod ingesteld. Sinds begin 2025 controleert de gemeente hier strenger op. De man merkt dat dit problemen geeft voor zijn werk en dat van zijn buren. Hij is te laat om bezwaar te maken tegen het besluit. De man schrijft de gemeente dat het parkeerverbod hun werk belemmert. De gemeente nodigt hem uit voor een gesprek. Tijdens dat gesprek doet de man voorstellen om de parkeerproblemen op een andere manier op te lossen. Hij heeft een goed gevoel over het gesprek, maar later krijgt hij een brief waarin staat dat de gemeente het parkeerverbod toch laat staan. Volgens de gemeente is dit besluit ‘zorgvuldig afgewogen’. De man vraagt om uitleg, maar de gemeente zegt dat die al is gegeven. De man is het daar niet mee eens en gaat naar de ombudsman. Die vraagt hem om alle brieven en e-mails over deze zaak. In de brief die de man noemt, ziet de ombudsman niet welke afweging de gemeente heeft gemaakt. Ook staat er niets over de voorstellen die de man heeft gedaan. De ombudsman vraagt de gemeente om alsnog een duidelijke uitleg te geven. Die komt er. De gemeente stuurt ook brieven die de man niet aan

de ombudsman had gegeven. In die brieven staat wél waarom het parkeerverbod is ingevoerd en waarom het blijft. Het is jammer dat de man deze brieven niet eerder had doorgestuurd, dan had de ombudsman hem meteen kunnen wijzen op de uitleg. De gemeente legt nu ook goed uit waarom de voorstellen die de man heeft gedaan niet werken. Het parkeerverbod blijft dus, maar de gemeente heeft nu wel duidelijk uitgelegd waarom.

STADSONTWIKKELING

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Verdriet om een boom De geliefde boom in de voortuin is tegen hun zin gekapt, er is niets meer aan te doen. Toch wil de man bij de ombudsman hierover graag een signaal afgeven. De dreiging van kap hing al jaren in de lucht maar tussen de aankondiging van de kapvergunning en de daadwerkelijke kap zat slechts een kleine week. Te weinig tijd voor de man en zijn vrouw om op hun eigen manier, bijvoorbeeld met een sjamaan, afscheid te nemen van de boom waaraan ze zo gehecht zijn. Het verhaal gaat lang terug. De steeds groter wordende boom zorgt in de loop der jaren voor steeds meer overlast bij de buren. De man en de vrouw hebben op alle mogelijke manieren geprobeerd deze overlast te beperken. Zo hebben ze de boom aan de kant van de buren steeds flink gesnoeid – totdat hij te hoog werd - en hebben ze de bladeren voortdurend uit de tuin van de buren geveegd. Het mocht niet baten. De buren hebben meermalen geklaagd bij de eigenaar van de woning, en die heeft uiteindelijk een kapvergunning aangevraagd. Met succes dus. De man vertelt de ombudsman dat hij en zijn vrouw niet zijn betrokken bij het proces van de kapvergunning omdat zij niet de eigenaar van de woning zijn. De boom is voor hèn erg belangrijk, niet voor de eigenaar. Ze zijn uiteindelijk nogal overvallen door de snelheid van de kap. Hij had

STADSONTWIKKELING

graag ook hun kant van het verhaal met de gemeente willen delen en hij had gehoopt op meer empathie. Maar ja, nu is het te laat. Wat de man nu nog wil is beter begrijpen wat de overwegingen zijn geweest. De ombudsman geeft aan dat hij gerust dat rapport kan opvragen bij de gemeente. De man heeft ook nog een opmerking richting de ombudsman zelf. Toen hij aan de bel trok omdat de kap al stond gepland terwijl de termijn om in bezwaar te gaan nog niet was verstreken, heeft de ombudsman hem uitgelegd dat hij een voorlopige voorziening bij de rechter zou kunnen aanvragen om de kap (tijdelijk) stil te leggen. Deze uitleg heeft hij niet goed begrepen en hij heeft dus ook geen actie ondernomen. De ombudsman gaat kijken of de uitleg in het vervolg duidelijker kan.

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Waar zet ik mijn auto neer? Er wordt best veel gebouwd of verbouwd in de gemeente. En daar hoort ruimte voor bouwopslag bij. De gemeente kan daarvoor enkele parkeerplekken op straat gebruiken. Niet altijd fijn voor omwonenden, maar soms kan het niet anders. Voor een vrouw is het ongemak van een bouwopslag op de parkeerplekken onevenredig groot. Zij heeft een fysieke beperking en voor haar mobiliteit is het noodzakelijk dat zij haar auto voor haar deur kan parkeren. En door de bouwopslag gaat dat nu niet. De situatie duurt al maanden. De vrouw doet een melding bij de gemeente die vervolgens reageert dat ze niets aan de situatie kan doen. Het is tijdelijk, dus het is wachten tot het klaar is. De vrouw vindt de situatie en het antwoord van de gemeente zo naar, dat ze zich richt tot de ombudsman. Die doet navraag bij de gemeente of er geen oplossing te verzinnen is. De gemeente begrijpt zeker dat de vrouw de situatie als zeer beperkend ervaart. Het is alleen niet mogelijk om ‘zomaar’ een parkeerplaats op basis van een kenteken te creëren. Dat kan alleen met een gehandicaptenparkeerkaart. De gemeente heeft begrepen dat de vrouw die ondertussen heeft aangevraagd. De gemeente zegt toe dat, als deze kaart wordt toegekend, ze met voorrang de parkeerplaats voor de vrouw zal klaarmaken. En

inderdaad, dat gebeurt. De vrouw belt opgetogen met de ombudsman om te vertellen dat iemand van de gemeente bezig is met de parkeerplaats. ‘Fantastisch, ik ben erg blij. Dank!’, zo laat ze de ombudsman weten.

STADSONTWIKKELING

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Wie woont er naast mij? Normen: goede informatievoorziening, goede organisatie Een man heeft de indruk dat in de woning van de buren niet de eigenaar woont, maar iemand anders. En dat mag niet zomaar. In 2022 is de Huisvestingswet veranderd waardoor de gemeente de ‘opkoopbescherming’ kon invoeren. Dat betekent dat als je eigenaar bent van een woning tot aan een bepaalde waarde, je je huis een aantal jaren niet mag verhuren of in gebruik aan iemand anders mag geven. Als een eigenaar van een woning meent dat hij toch kan verhuren dan kan hij daarvoor een vergunning aanvragen. De man kent deze opkoopbeschermingsregeling en omdat hij meent dat er iets niet klopt, vraagt hij de gemeente om een kijkje te nemen bij de buren en te handhaven als dat nodig is. De man zit er bovenop en vraagt veelvuldig informatie aan de gemeente. En regelmatig krijgt de man dezelfde dag nog antwoord. Dat is netjes. De gemeente laat de man daarbij wel weten dat bepaalde informatie niet voor zijn ogen bestemd is. Dat is privacygevoelig. De man is een oplettende bewoner, maar hij is geen direct belanghebbende dus ook daarom hoeft hij niet alles te weten. De man vindt dat het allemaal wel erg lang duurt. Volgens hem is de situatie duidelijk. Hij snapt niet waarom er niet direct gehandhaafd wordt. De man vraagt een aantal keren naar de voortgang en krijgt daar geen bevredigend antwoord op.

Ondertussen duurt de situatie al meer dan een jaar. De man stapt naar de ombudsman. Zij constateert dat in het begin van het proces de man voldoende is geïnformeerd over de situatie. Ze ziet ook dat het handhavingsproces is opgestart maar constateert dat het erg lang duurt voordat er verdere stappen worden gezet. De gemeente geeft aan dat de oorzaak ligt bij organisatorische problemen. De ombudsman kan daar tot op zekere hoogte wel begrip voor opbrengen, maar omdat het zo lang duurt, trekt zij toch de conclusie dat er onvoldoende wordt voldaan aan de norm: goede organisatie.

STADSONTWIKKELING

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Een geluidslek dicht je samen Een vrouw heeft veel last van geluid uit het huis van haar buren. Het huis was eerst van een woningbouwvereniging, maar is door de buren gekocht. Die gingen vervolgens verbouwen. Vóór de verbouwing was er geen probleem. Na de verbouwing hoort de vrouw de gesprekken van haar buren letterlijk. Het lijkt alsof er door de verbouwing een geluidslek is ontstaan. De buren zijn jonge mensen. Eerst woonden er alleen buitenlandse studenten. Nu woont er de eigenaar en een studente met haar vriend. Ze geven vaak feestjes waardoor de overlast nog erger wordt. De vrouw is hier ziek van geworden en zit thuis. Door het lawaai kan ze thuis niet uitrusten. De vrouw heeft de eigenaar en zijn ouders gesproken. Ze geven toe dat er geluidsoverlast is. Ze willen wel iets doen maar hebben geen geld. Na verloop van tijd willen zij geen direct contact meer. De gemeente heeft de vrouw geadviseerd niet meer op hun berichten te reageren. De vrouw heeft ook contact gehad met haar verhuurder (de woningbouwvereniging), Meldpunt Overlast en Zorg, de bouwinspectie en de wooninspectie van de gemeente. Er zijn inspecties gedaan maar elke afdeling zegt dat zij niets kunnen doen. De ernstige overlast blijft. De vrouw is radeloos en gaat naar de ombudsman. Die ziet dat veel partijen zich met het probleem bezighouden,

maar niet samen. Er is geen overleg geweest. De ombudsman adviseert de gemeente om alle betrokken partijen bij elkaar te brengen. Zo kan iedereen kijken wat wél mogelijk is. WIJ, die ook bij deze zaak betrokken is, zal het voortouw nemen.

STADSONTWIKKELING

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

De prijs van snippergroen Een man heeft al jaren een strook gemeentegrond in gebruik en wil deze nu kopen. De gemeente biedt de grond aan voor € 160,- per m², terwijl de minimumprijs voor snippergroen € 60,- per m² is. Dat voelt vreemd. De gemeente legt uit dat de prijs is gebaseerd op de WOZ-waarde en dat deze waarde niet door hen, maar door het Noordelijk Belastingkantoor wordt bepaald. De man betwist de WOZ-waarde van de grond en heeft bezwaar gemaakt. Die uitkomst zal hij moeten afwachten. De man blijft erbij dat het gaat om snippergroen en de grond dus voor een veel lagere grondprijs verkocht moet worden. Omdat hij er met de gemeente niet uitkomt, gaat hij naar de ombudsman. Van de gemeente hoort de ombudsman dat het gewenste stuk gemeentegrond op dit moment de bestemming 'Overig' heeft, maar als de man het koopt kan het worden toegevoegd aan de woning. Dat zou de waarde verhogen. Daarom gaat de gemeente uit van de WOZ-waarde van de grond waar de strook aan wordt toegevoegd. De gemeente ziet de strook dus niet als een, goedkopere, losse strook snippergroen. De ombudsman vindt de informatie duidelijk en geeft die door aan de man. Vanwege de bezwaarprocedure wil de gemeente de aanbieding

verlengen totdat er meer duidelijkheid is over de WOZ-waarde.

VASTGOED

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

De lange weg naar een afvalbak Norm: goede voorbereiding Als een vrouw een wandeling maakt door de buurt treft ze een onsmakelijke situatie: een veldje vol hondenpoep. Ze ziet dat buurtbewoners hun honden daar uitlaten en de poep niet opruimen. De vrouw wil hier graag iets aan doen, de geur en aanblik is voor iedere buurtbewoner toch onprettig? Ze zit vol ideeën: extra prullenbakken bij het veldje, handhavers die vaker surveilleren, flyers om bewustwording te creëren bij de hondeneigenaren. Ze wil zelf de flyers wel verspreiden, maar voor de rest heeft ze de gemeente nodig. De gemeente geeft alleen niet thuis. Volgens de gemeente is overlast in de hele stad een probleem en staat de specifieke locatie niet bekend als overlastlocatie. En er zijn best voldoende afvalbakken in de buurt. De gemeente ziet het als een gedragsprobleem van hondeneigenaren en hier is al voldoende aandacht voor. Kortom, de gemeente ziet geen aanleiding om tot actie over te gaan. De vrouw is hier niet tevreden mee. Volgens haar neemt de gemeente de klacht niet serieus genoeg. Ze gaat naar de ombudsman. De ombudsman gaat zelf eens kijken bij het veldje. Er is bijna geen schoon stukje gras te vinden. Ze maakt filmpjes en stuurt deze naar de gemeente. De gemeente gaat zelf ook kijken en ziet dat er inderdaad meer hondenpoep ligt dan gemiddeld.

In een eerdere melding leek de situatie minder ernstig. De gemeente blijft bij het feit dat er meer dan genoeg afvalbakken in de buurt zijn. Weliswaar niet bij het veldje, maar wel in de straten eromheen. Extra afvalbakken betekent extra onderhoud en extra ophaalrondes, zo legt de gemeente uit. Helaas nemen hondeneigenaren niet de moeite om wat verder te lopen. De gemeente wil daarom wel aan een al bestaande ondergrondse container een afvalbak vastmaken. De vrouw is tevreden. Tot blijkt dat de prullenbak geplaatst wordt aan een ondergrondse container op minstens 100 meter van het veldje. Terwijl er bij het veldje zelf precies zo’n container is. De vrouw begrijpt er niks van. En dat begrijpt de ombudsman. En de gemeente? Die begrijpt dat ook en verplaatst de afvalbak naar de container bij het veldje. Hopelijk ruimen de hondenbezitters voortaan wel op.

VEILIGHEID

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Boete handhaven of verscheuren Twee zussen bezoeken de begraafplaats Selwerderhof. Vader zou vandaag jarig zijn, en morgen is het moederdag. Na het bezoek doen ze nog even een boodschap. Teruggekomen bij de auto staat er iemand van handhaving, een boa, een bon uit te schrijven. De bon is dan net digitaal verstuurd. In het gesprek dat volgt leggen de zussen hun situatie uit. De boa zegt toe intern te gaan overleggen of de bon verscheurd kan worden. Het gesprek eindigt echter abrupt als de situatie onveilig wordt vanwege beschonken mannen op straat die zich met de kwestie gaan bemoeien. De zussen hebben geen naam van de boa. Thuisgekomen schrijft één van de zussen een e-mail. Ze realiseert zich niet dat de adressering niet juist is. Ze stuurt de e-mail naar een verkeerde organisatie, die niets van zich laat horen. Een aantal weken later stuurt de vrouw dezelfde e-mail naar de ombudsman. Ze voegt eraan toe de opmerking: “niets van gehoord”. De ombudsman belt met de vrouw om na te gaan wat precies de klacht is. De vrouw geeft aan dat ze inmiddels, van het Noordelijk Belastingkantoor (NBK), een boete heeft ontvangen. Daar heeft ze bezwaar tegen gemaakt. Er geldt wel een beslistermijn van een jaar en de vrouw en haar zus vragen zich af hoe het zit met de gedane toezegging. Ze hebben niets meer gehoord van

de gemeente. Wat is er uit het intern overleg gekomen? Over een jaar is die informatie mogelijk moeilijk boven tafel te krijgen en de toezegging wellicht vergeten, vandaar dat ze zich nu richten tot de ombudsman. De ombudsman legt de kwestie voor aan de gemeente. Dan blijkt dat de toezegging wel degelijk aan de beide zussen is gedaan. Helaas is aan de toezegging geen follow-up gegeven en het intern overleg is ook gestrand. Met deze constatering van de gang van zaken en het niet nakomen van de toezegging heeft de gemeente alsnog besloten de boete uit het systeem te halen. De boete wordt geseponeerd, de zussen hoeven niet te betalen. Het NBK zal de zussen hierover nog schriftelijk berichten. De ombudsman stelt de zussen per e-mail alvast op de hoogte van deze uitkomst. “Dit is voor mijn zus en mij van onschatbare waarde”, laat één van de zussen weten. Met deze reactie sluit de ombudsman het dossier.

VEILIGHEID

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Veiligheid voorop Een man klaagt bij de ombudsman over een verkeersonveilige situatie in zijn buurt. Er is een bouwplaats ingericht op een deel van de rijbaan en de stoep. Het af- en aanrijden van heftrucks en vrachtwagens is onoverzichtelijk en dat zorgt volgens de man voor een onveilige verkeerssituatie. Hij maakt zich vooral zorgen omdat het dicht bij een school is. Het gaat allemaal ook nog best even duren, tot begin 2026 is het idee. Hij meldt dit bij de gemeente en omdat hij getuige is geweest van een aantal ‘bijna-ongelukken’ draagt hij alternatieve, in zijn ogen veiliger, locaties aan. De gemeente heeft de man laten weten begrip te hebben voor zijn zorgen, en enige aanpassingen te hebben gedaan waardoor hopelijk het zicht beter is, maar ze heeft geen alternatieve locaties kunnen vinden. Het vrachtverkeer zal rekening houden met de schooltijden. De man vindt dit niet voldoende en wil dat er naar de alternatieve locaties wordt gekeken. Hij neemt contact op met de ombudsman. Hij vermeldt daar ook dat de informatie vanuit de gemeente naar de bewoners niet op alle punten klopt. Zo is de locatie die met een QR-code valt te bekijken niet correct ingetekend en in een brief staat een andere locatie.

VEILIGHEID

De ombudsman doet de gemeente de suggestie om ter plekke met de man de situatie te gaan bekijken en ook de door hem aangedragen alternatieve locaties te bezoeken. De gemeente zegt dit toe en daarmee is de zaak voor de ombudsman gesloten.

Samenvattingen

Gemeente Groningen Groningen Gemeente

Vergunning op 't nippertje Norm: fair play Enkele dagen voor een groot evenement verleent de gemeente een vergunning om het evenemententerrein uit te breiden. Omwonenden zijn het daar niet mee eens. Zij kunnen bezwaar maken, maar de gemeente beslist daar pas na het evenement over. Om het evenement tegen te houden, kunnen zij nog wel naar de rechter voor een snelle beslissing in een spoedeisende situatie (een zogenaamde voorlopige voorziening). Maar volgens omwonenden is er te weinig tijd om juridisch advies te vragen en een goed verzoek te schrijven. De ombudsman vindt dat de tijd tussen het bekendmaken van de vergunning en het evenement (vier dagen) veel te kort is. Belanghebbenden hebben zo bijna geen kans om van hun recht gebruik te maken. De gemeente zegt dat het niet anders kan want zij is afhankelijk van het moment waarop de organisator de vergunning aanvraagt. Daar is geen vaste termijn voor. De gemeente zegt wel dat zij bij het verlenen van de vergunning alle belangen goed afweegt. Of dat goed is gegaan, wordt bekeken in de bezwaarprocedure. Of het besluit zorgvuldig tot stand is gekomen daarover heeft de ombudsman dan ook geen oordeel. Wel over de korte termijn: dat is niet goed. De gemeente begrijpt dat meer tijd belangrijk is. Daarom vraagt zij organisatoren om

vergunningen zo vroeg mogelijk aan te vragen. Dat is mooi. De gemeente streeft er in het algemeen naar om uiterlijk vier weken voor het evenement de vergunning te verlenen. Deze termijn geldt niet alleen voor evenementenvergunningen maar ook voor omgevingsvergunningen die daarmee samenhangen. De gemeente denkt erover om de streefdatum voor grote, complexe evenementen te verkorten naar twee weken. Dit heeft alleen wel gevolgen voor omwonenden. Die krijgen daardoor minder tijd om te zorgen voor een goed onderbouwd bezwaar en verzoek aan de rechter. Vanuit het perspectief van omwonenden is er dus reden om van dit voornemen af te zien en dat geeft de ombudsman de gemeente mee.

VEILIGHEID

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

VTO komt als een verrassing Norm: transparant

De vrouw ontkent dat WIJ met haar in gesprek wilde. In de correspondentie die de ombudsman van haar heeft ontvangen, ziet de ombudsman dat

WIJ dat wel degelijk heeft aangeboden. Ook zegt de vrouw haar commentaar al eerder naar WIJ te hebben gestuurd. Dat ziet de ombudsman niet in de stukken van de vrouw terug. Omdat de RvdK nu onderzoek doet naar de aanleiding voor het VTO en het commentaar van de vrouw op het VTO daarbij betrokken wordt, houden verdere bemoeienissen van de ombudsman met deze zaak op.

Gemeente Groningen

Een moeder vertelt de ombudsman dat WIJ een verzoek tot onderzoek (VTO) heeft ingediend bij de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK). Het VTO komt voor haar als een verrassing. Er is volgens haar geen reden of aanleiding voor. Ze ziet dat in het VTO zorgelijke feiten worden aangedragen als recente gebeurtenissen, terwijl die al even geleden zijn. De eventuele zorgen van toen zijn er nu niet meer. De vrouw stuurt de ombudsman het VTO aangevuld met haar opmerkingen. De ombudsman gaat na of deze opmerkingen ook de RvdK hebben bereikt omdat die inmiddels onderzoek doet. En dat is het geval. Verder gaat de ombudsman in gesprek met WIJ. Die meldt de ombudsman dat zij vooraf aan het VTO in gesprek wilde met de vrouw. Ze begrijpt dat een VTO en zeker de inhoud daarvan de vrouw wat rauw op het dak kunnen vallen. De vrouw ging echter niet in op het voorstel voor een gesprek. Ze vroeg WIJ het VTO naar haar te sturen. WIJ vond dat niet wenselijk maar heeft dat uiteindelijk wel gedaan. Pas na de zogenaamde Jeugdbeschermingstafel heeft de vrouw haar opmerkingen op het VTO naar WIJ gestuurd. Toen lag het VTO echter al bij de RvdK.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Speltherapie in de wachtrij Normen: voortvarendheid, goede informatieverstrekking, fair play

Op de website van de gemeente staat dat er binnen 5 werkdagen contact wordt opgenomen door iemand van BJH als iemand zich meldt bij een WIJteam. Er wordt dan eerst een lichte toets gedaan. Bij de vrouw duurt het 4 weken in plaats van 5 werkdagen en bij de lichte toets wordt niet gelijk duidelijk of de speltherapie door kan gaan. WIJ moet hiervoor een paar keer intern overleggen. Na een paar weken vertelt WIJ de vrouw de uitkomst: het zal toch BJH moeten worden. Het is zorgvuldig

van WIJ dat zij goed onderzoekt wat er mogelijk is binnen de regelgeving. Zeker nu er al speltherapie is gestart. Na de lichte toets duurt het vervolgens nog wel 6 weken voor er contact is met BJH. De ombudsman concludeert dat de vrouw veel langer heeft moeten wachten dan verwacht mag worden. De vrouw denkt toch dat de ingezette speltherapie beter is voor haar zoon dan BJH. Ze wil daarom een officiële afwijzing, want ze wil bezwaar maken. De gemeente moet dat besluit nemen, maar heeft daarvoor een advies van WIJ nodig. Dus moet WIJ eerst verdiepend onderzoek doen. Dat wordt niet door WIJ gestart want WIJ denkt dat de vrouw het eens is met de inzet van BJH en geen onderzoek meer wil. Dat klopt dus niet. De ombudsman ziet dat de vrouw duidelijk heeft aangegeven dat zij een onderzoek en een besluit wil. De ombudsman doet daarom de aanbeveling aan WIJ om de uitkomst van de lichte toets in het vervolg schriftelijk aan ouders en jeugdigen te bevestigen. Zij kunnen dan op hun beurt aangeven of zij het daarmee eens zijn. Daarmee kunnen misverstanden voorkomen worden.

Gemeente Groningen

Als een vrouw zich zorgen maakt over haar zoon, gaat ze op zoek naar hulp. Speltherapie lijkt haar geschikt. Ze vraagt aan WIJ of zij haar kan helpen om deze hulp te regelen. Het blijft vervolgens stil, ook als de vrouw erachteraan belt. Ze gaat intussen zelf op zoek en vindt een speltherapeut waar haar zoon gelijk terecht kan. Een paar weken daarna komt ook het proces bij WIJ op gang. WIJ vertelt de vrouw dat niet zeker is of deze speltherapie door kan gaan. Als basis Jeugdhulp (BJH) deze hulp ook kan bieden dan gaat dat voor, volgens het beleid van de gemeente, en zal de vrouw moeten stoppen met de speltherapeut. Het duurt volgens de vrouw lang voordat zij daar duidelijkheid over krijgt en dat is niet goed voor haar en haar zoon. Ze vraagt de ombudsman of zij wil onderzoeken of het proces bij WIJ goed is verlopen. En dat gebeurt.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Tien klachten, twee antwoorden Norm: luisteren naar de burger

Die doet onderzoek en concludeert dat WIJ de eigen klachtenprocedure niet heeft gevolgd. Volgens deze klachtenprocedure moet namelijk vooraf overlegd worden over de manier waarop iemand gehoord wil worden. Ook is er geen verslag gemaakt van het hoorgesprek en zijn niet alle klachten behandeld. De man heeft later wel een schriftelijke reactie op zijn klachten ontvangen, maar die was te summier om een goed antwoord te geven.

Wat betreft de verslaglegging legt WIJ uit dat het VTO een verslag is van WIJ aan de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK). In dit verslag staat beschreven wat WIJ heeft onderzocht, gezien en geconcludeerd. Het gaat dus om de visie van WIJ op de situatie. Dit verslag wordt ook naar de vader gestuurd, hij kan hier op reageren en dan wordt zijn visie meegestuurd naar de RvdK. Dat heeft de man ook gedaan. WIJ zegt dat de klachten van de man vooral gaan over verschil in visie. En WIJ staat achter haar visie en wil dus geen aanpassingen doen. Dat is op zich niet onbehoorlijk. De visie van de man wordt immers ook meegestuurd en hierin staat wat volgens hem niet klopt. Wel constateert de ombudsman dat op bepaalde punten informatie ontbreekt, wat tot een vertekend beeld kan leiden. Zij vindt dat WIJ dit beter had moeten toelichten in haar verslag. Kortom: WIJ handelt niet behoorlijk in de klachtbehandeling, maar wel grotendeels behoorlijk in de verslaglegging.

Gemeente Groningen

Na een moeizame scheiding in een gezin raakt WIJ betrokken bij de kinderen. De vader vindt al snel dat de casemanager partijdig is. Zo zet zij dingen in het Verzoek tot Onderzoek (VTO) die niet kloppen of niet volledig zijn, en ook ontbreekt er informatie. Er staat bijvoorbeeld wel dat de man de voorgestelde hulp niet wil accepteren, maar niet dat hij een alternatief voorstelt. Ook staat niet genoteerd dat zijn ex-partner niet altijd mee wil werken. De man vindt dat hierdoor ten onrechte een negatief beeld van hem geschetst wordt, terwijl zijn ex-partner er juist positief uit komt. Hij dient bij WIJ een tiental klachten in, maar WIJ reageert in het hoorgesprek maar op twee klachten. Ook zit bij dat hoorgesprek de casemanager waarover de man klaagt. Dat vindt de man vervelend. Omdat hij niet tevreden is over hoe WIJ zijn klacht afhandelt, gaat de man naar de ombudsman.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Advies zonder uitleg Normen: goede motivering, fair play

Al voor de zomer van 2024 is de vrouw in gesprek met WIJ over de hulp aan haar zoon omdat de indicatie voor de huidige hulp afloopt. Moeder en zoon willen graag dat deze hulp wordt verlengd. WIJ adviseert anders, namelijk de inzet van BJH en vindt dat passend voor de zoon. Dat kan, maar WIJ moet dan wel duidelijk kunnen uitleggen waarom zij dat vindt. Uit het onderzoek van de ombudsman blijkt dat WIJ dat niet doet. WIJ vertelt de vrouw keer op keer dát BJH past, maar niet waarom. Zonder een goede uitleg wil de vrouw niet akkoord gaan met de inzet van BJH. Ze is er niet van overtuigd dat dat passend is. Ze vraagt WIJ om naar

andere hulp dan BJH te kijken. WIJ moet nu een uitgebreider onderzoek naar de hulpvraag doen en opnieuw met een advies komen. Dat advies van WIJ volgt al 9 dagen later: BJH is passend. Opnieuw ontbreekt de uitleg en ook is er geen ondersteuningsplan, terwijl dat wel de bedoeling is na een onderzoek. De ombudsman begrijpt dat de vrouw zich afvraagt of WIJ wel nauwkeurig onderzoek heeft gedaan, omdat 9 dagen best snel is. Ook is er geen contact geweest met de vrouw tijdens het onderzoek en ontbreekt dus een ondersteuningsplan. Na de snelle actie van de ombudsman volgt in december opnieuw een onderzoek. Het advies is weer BJH. Dit keer volgt wel een ondersteuningsplan, maar de vrouw en haar zoon herkennen de hulpvraag en doelen die WIJ hierin beschrijft niet. Zij schrijven hun eigen verhaal op het ondersteuningsplan, met het idee dat de gemeente dan hun visie kan lezen voordat zij een besluit neemt. Maar uit het onderzoek van de ombudsman blijkt dat de gemeente – vanwege privacy - niet het hele ondersteuningsplan krijgt. Het werkt zo dat WIJ aan de gemeente via een systeem laat weten welke hulp aangevraagd wordt en de gemeente via het systeem adviseert om positief of negatief te besluiten. Als WIJ in dit

proces verwacht dat de vrouw bezwaar zal maken, moet WIJ eerst overleggen met de gemeente. Dat is hier wel gebeurd maar de gemeente ziet dus niet wat de vrouw en haar zoon allemaal op het ondersteuningsplan hebben geschreven en kan dit niet meewegen in haar besluit. Als de vrouw bezwaar maakt kan ze in de bezwaarprocedure wel zelf haar verhaal vertellen aan de gemeente.

Gemeente Groningen

Soms moet de ombudsman twee keer in actie komen. Weet u nog? De moeder en haar zoon van Geen besluit, maar wel bezwaar? Na een snelle actie van de ombudsman kreeg de moeder uiteindelijk een besluit van de gemeente over hulp voor haar zoon. Maar aan het hele proces dat zij daaraan voorafgaand bij WIJ heeft doorlopen houdt zij een vervelend gevoel over. Nog steeds is voor haar niet duidelijk wat basis jeugdhulp (BJH) voor haar zoon kan doen. Zij ziet haar zorgen en visie niet terug in het advies van WIJ aan de gemeente. Ze voelt zich niet gehoord en vraagt de ombudsman om onderzoek te doen naar het handelen van WIJ.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

(On)veilig thuis Normen: transparant, goede motivering, fair play

De ombudsman begrijpt heel goed dat de vrouw wil weten of WIJ wel goed onderzocht heeft of haar kinderen veilig zijn. Bij haar onderzoek ontdekt de ombudsman dat de VT-melding niet alleen over de zorgen over de veiligheid gaat, maar er zijn ook zorgen over het effect van de moeizame relatie van de ouders op de kinderen. De melding gaat dus over twee aspecten. WIJ moet dus ook naar dit onderdeel van de melding onderzoek doen. Dat verklaart waarom de casemanager zich ook

hierop richt. De casemanager herkent de zorgen uit de VT-melding over de moeizame relatie van de ouders en het effect op de kinderen, en adviseert hiervoor hulpverlening in te schakelen. WIJ en andere betrokken hulpverleners zien tijdens hun onderzoek geen signalen van het andere onderdeel van de melding, de acute onveiligheid van de kinderen. Toch wordt dit aspect niet helemaal losgelaten. In de geadviseerde hulpverlening is zeker ook aandacht voor de situatie van de kinderen bij hun vader. Er wordt namelijk gekeken hoe de vader met zijn kinderen omgaat. Waarom de vrouw niet meer met haar zorgen bij WIJ terecht kan, legt WIJ ook uit. WIJ kan namelijk alleen hulp bieden in het vrijwillig kader. Dan moeten beide ouders met de hulp instemmen. De vrouw vindt dat de hulp niet genoeg gericht is op de veiligheid van haar kinderen. Daarom staat zij niet achter de geadviseerde hulp. Zolang dat zo is, kan WIJ geen hulp bieden. Als de vrouw van gedachten verandert kan ze hiervoor wel weer bij WIJ terecht. En met andere vragen natuurlijk ook. De ombudsman onderzoekt niet of WIJ de juiste hulpverlening inzet en ook niet of WIJ de signalen juist interpreteert. Daarin is zij niet deskundig of bevoegd. Wel onderzoekt ze of WIJ haar onderzoek

en advies aan de vrouw goed kan onderbouwen en uitleggen. En dat is hier het geval. De ombudsman constateert wel dat WIJ de klacht van de vrouw niet goed behandeld heeft. De vrouw is niet gehoord en op de klacht van de vrouw dat zij zich niet gehoord voelt, wordt door WIJ niet gereageerd. Ook niet naar de ombudsman. Verder suggereert WIJ dat de casemanager waarover de klacht gaat betrokken is bij de reactie op de klacht. Daarmee wekt WIJ de schijn van partijdigheid. Dat is niet behoorlijk.

Gemeente Groningen

Als de school een Veilig Thuis (VT) melding doet uit zorg over twee kinderen van gescheiden ouders, krijgt WIJ de opdracht dit te onderzoeken. In de melding staan zorgen over de veiligheid van de kinderen bij hun vader. De moeder verwacht dat WIJ de kinderen daarbij gaat helpen. Maar dan lijkt het onderzoek gericht op de complexe scheiding. Ook de hulp die WIJ vervolgens adviseert is gericht op de relatie tussen de ouders. De moeder begrijpt niet hoe de veiligheid van haar kinderen zo weinig aandacht kan krijgen en staat voor hen op. Ze uit haar zorgen herhaaldelijk bij de casemanager, maar die luistert niet. Ze dient een klacht in, maar ook dat biedt geen oplossing. Ook laat WIJ de vrouw weten dat ze niet meer bij WIJ terecht kan met haar zorgen. Ten einde raad gaat de vrouw naar de ombudsman.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

De strijd om een besluit Normen: voortvarendheid, luisteren naar de burger en fair play

De gemeente neemt een besluit op basis van het advies van WIJ. WIJ moet daarvoor een door de vrouw getekend ondersteuningsplan sturen naar de gemeente. Het duurt erg lang voordat de vrouw dit plan van WIJ krijgt. Hierin adviseert WIJ de gemeente te stoppen met de leaseconstructie en de indicatie. De vrouw tekent

daarom het ondersteuningsplan onder protest. Het is niet duidelijk waarom, maar WIJ stuurt het ondertekende plan toch niet door naar de gemeente. Moedeloos komt de vrouw bij de ombudsman. De ombudsman ziet de urgentie en stuurt daarom zelf het ondersteuningsplan naar de gemeente. De gemeente neemt vervolgens snel een besluit en de vrouw maakt daartegen bezwaar. Dat deel is nu in gang gezet. Toch voelt het voor de vrouw allemaal niet goed en ze vraagt de ombudsman onderzoek te doen naar het proces dat hieraan vooraf is gegaan. Dat doet de ombudsman. De ombudsman ziet dat WIJ de financiële situatie van de vrouw heeft onderzocht en op basis daarvan heeft vastgesteld dat zij geen recht heeft op een verlenging van de leaseconstructie. Dit onderzoek heeft WIJ niet afgerond binnen de zes weken die daarvoor staan. Vervolgens begint het langdurige proces waarbij WIJ toezegt dat er snel een besluit komt maar dat komt maar niet en ook het ondersteuningsplan wordt in eerste instantie niet aan de vrouw gegeven. WIJ informeert de vrouw wel mondeling dat de aanvraag zal worden afgewezen. Vervolgens hoort de vrouw van WIJ dat ze geen besluit krijgt omdat de indicatie toch niet

wordt verlengd. Deze redenering klopt niet. Al met al constateert de ombudsman dat WIJ tijdens het proces niet naar de vrouw heeft geluisterd en dat de houding van WIJ het tijdig kunnen gebruiken van rechtsmiddelen door de vrouw heeft belemmerd.

Gemeente Groningen

Een groot eenoudergezin heeft al jaren een leaseauto via de Wmo. Deze auto heeft het gezin niet alleen nodig voor school en sociale activiteiten, maar ook om tussendoor naar het ziekenhuis en verschillende zorginstanties te gaan. Halverwege 2024 krijgt de vrouw van WIJ te horen dat de indicatie voor deze vervoersvoorziening voor de laatste keer wordt verlengd. De vrouw wil hierover een formeel besluit zodat ze daar ruim vóór afloop van de indicatietermijn bezwaar tegen kan maken. Ze hoopt via het bezwaar de leaseauto te houden. Het besluit blijft uit, ook al wordt een aantal keren gezegd dat het eraan komt. De vrouw weet niet hoe ze het zonder auto moet bolwerken. Ze schaft daarom, met geleend geld, vlak voor het einde van de indicatietermijn zelf een tweedehandsauto aan. Volgens WIJ heeft de vrouw nu zelf een oplossing gevonden en trekt zij daarmee haar aanvraag in. Dat klopt niet, zegt de vrouw. Ze wil nog steeds een leaseauto via de Wmo en dús een besluit daarover.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Wat je wél mag weten Norm: goede informatieverstrekking

De ombudsman doet onderzoek. WIJ laat weten dat zij met een privacy-app controleert of iemand recht heeft op informatie. Dat recht heeft de vrouw als het gaat om informatie over haarzelf of over haar minderjarig zoontje. Maar volgens WIJ staat er niets over de vrouw in de verslagen. Dat zegt WIJ meerdere keren tegen haar. De ombudsman ziet dat in de verslagen die gebruikt worden bij de rechtszaak wel degelijk informatie over de vrouw en over haar zoontje staat. WIJ had deze informatie dus met de vrouw moeten delen. Later ziet WIJ dat ook in. Zij biedt hiervoor excuses aan. Ook past WIJ aan hoe zij de omgangsmomenten vastlegt met het oog op de privacy. Dat is netjes.

Gemeente Groningen

Een vrouw komt bij de ombudsman. Haar zoontje ziet zijn vader onder begeleiding van WIJ. Eerder kreeg de vrouw verslagen van deze momenten. Nu krijgt ze die niet meer en zij vraagt WIJ waarom dat zo is. WIJ vertelt dat dit is vanwege de privacy van de vader. De vrouw begrijpt dit niet. Haar ex-partner gebruikt de verslagen tijdens de rechtszaak, en daar ziet de vrouw dat in de verslagen van WIJ informatie over haar staat. Informatie die volgens haar niet klopt en een negatief beeld van haar schetst. Dat vindt ze vervelend.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Wel besproken, niet gehoord

Het verslag klopt volgens de vrouw niet. Er staan veel fouten in en het is niet compleet. Ze vindt dat hierdoor een verkeerd beeld van haar ontstaat. Ze krijgt het verslag kort voordat de jeugdbeschermingstafel plaatsvindt. Zij heeft geen kans om het goed door te lezen en daarna wordt al besloten dat er een onderzoek gestart wordt. De vrouw weet dat zij alsnog een toelichting kan sturen naar de RvdK. Zij doet dit niet, omdat ze denkt dat er dan niets mee gedaan wordt. Ze wil liever dat WIJ zelf de fouten in het verslag herstelt en naar de RvdK stuurt. Daarom wil ze graag met WIJ in gesprek. Ze zegt dat ze dit aan WIJ gevraagd heeft, maar dat WIJ dit niet wil.

De ombudsman vraagt aan WIJ of zij nog met de vrouw in gesprek wil. WIJ zegt van niet. Ze legt uit dat ze de zorgen van de vrouw al eerder met haar heeft besproken. Ook heeft WIJ haar al vaker uitgenodigd voor een gesprek. De vrouw is daar niet op ingegaan. Volgens WIJ zou een nieuw gesprek niets veranderen, omdat het onderzoek al gestart is. De ombudsman begrijpt dat dit voor de vrouw een vervelend antwoord is. Zij voelt zich niet gehoord, terwijl WIJ vindt dat ze haar genoeg ruimte heeft gegeven. Maar de uitleg van WIJ is wel duidelijk. De vrouw kan nog wel in gesprek met de raad voor de kinderbescherming om haar verhaal te doen.

Gemeente Groningen

Teleurgesteld en ontevreden komt een vrouw bij de ombudsman. Ze vertelt dat WIJ een Verzoek tot onderzoek (VTO) heeft ingediend bij de raad voor de kinderbescherming (RvdK). WIJ vraagt te onderzoeken of haar kind veilig opgroeit, en of er verplichte hulp nodig is. Dit proces begint met een verslag dat door WIJ wordt gemaakt. Daarna volgt een gesprek met de hulpverleners, ouders en een onderzoeker van de RvdK om te kijken of onderzoek echt nodig is: de jeugdbeschermingstafel (JBT).

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Samen aan tafel

De situatie geeft veel stress en onzekerheid, terwijl de kinderen juist behoefte hebben aan rust en continuïteit. Het stel wil snel duidelijkheid en concrete afspraken over het vervolg. Omdat de ombudsman eerder betrokken is geweest, besluit zij een gesprek te organiseren tussen WIJ, de ouders en de ombudsman. Het wordt een goed gesprek. WIJ denkt actief mee over een oplossing. En die komt er. Er wordt een uitzondering gemaakt: de hulp die er nu is, wordt verlengd tot het einde

van het jaar. Het komende half jaar wordt samen met de ouders, hulpverleners en BJH gekeken hoe de hulp na die tijd kan worden ingezet. Er zijn gelijk afspraken gemaakt over evaluatiemomenten zodat de ouders aan het eind van het jaar als dat nodig is ruim op tijd een nieuwe aanvraag kunnen doen. Gelukkig is er daarmee weer wat rust voor de ouders en hun kinderen.

Gemeente Groningen

Weet u nog, de ouders en hun kinderen die in 2024 een half jaar moesten wachten op een besluit op hun PGB-aanvraag? Zij kregen uiteindelijk het besluit en konden de gewenste hulp voor hun kinderen inschakelen. Eerst moeten nog wat hobbels gladgestreken worden, maar uiteindelijk start de hulp in maart 2025. Dat doet de ouders goed: er is rust, tijd en er wordt meegedacht. Maar de einddatum van de indicatie is al bijna weer in zicht en dan hoort het stel dat er vanaf 1 juli 2025 nieuwe regels zijn waardoor ze waarschijnlijk geen verlenging krijgen. Het voelt alsof de investering die zij en de hulpverleners al die maanden hebben gedaan voor niets is geweest. Waarom moet de hulp die net gestart is, nu alsnog veranderen en overgaan naar basis jeugdhulp (BJH)? En bij wie moeten ze zijn als ze dit willen voorkomen?

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Oma niet meer in contact

De ombudsman leest dat WIJ erkent dat de communicatie met de vrouw beter had gekund. Maar de ombudsman ziet ook dat WIJ inmiddels duidelijk heeft uitgelegd wat WIJ wel en niet mag doen. WIJ neemt de zorgen van de vrouw serieus en er is hulpverlening voor de zoon gestart. Informatie over wat voor hulp mag WIJ niet geven, omdat dat privacygevoelig is. De vrouw wil graag betrokken zijn bij de hulp voor haar kleinzoon. WIJ kan haar daarbij niet helpen. De hulpverleners mogen zelf bepalen wat helpend is in het traject en wie erbij wordt betrokken. De hulpvraag van de vrouw gaat ook over het contact met haar zoon. WIJ kan helpen om het contact te verbeteren, maar beiden moeten daarvoor openstaan. Zo wil de vrouw eerst excuses van haar zoon voor zijn gedrag maar wil de zoon die niet geven. Het is aan de vrouw om te beslissen of ze zonder excuses toch een gesprek wil. WIJ is al wel in contact met de zoon om te vragen of hij nog openstaat voor een gesprek. Maar onduidelijk is of

de vrouw dit nog wil. De ombudsman raadt haar aan om WIJ te melden of ze nog een gesprek wil of niet. De vrouw wil haar kleinzoon graag weer zien. Maar het is haar zoon die daar toestemming voor moet geven. WIJ en de ombudsman kunnen daar niets aan veranderen. Nu de ombudsman ziet dat WIJ daar waar mogelijk haar best doet, is er voor de ombudsman verder geen rol weggelegd.

Gemeente Groningen

Een vrouw vertelt dat het contact met haar zoon niet goed gaat en ze maakt zich zorgen over haar kleinzoon. Ze heeft hulp gevraagd aan WIJ maar ze vindt dat WIJ niet goed op haar hulpvraag reageert. Ze heeft de e-mails tussen WIJ en haarzelf naar de ombudsman gestuurd.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Onbetaalde zorg naar de ombudsman. De ombudsman begrijpt het probleem en vraagt WIJ om snel in contact te treden met de vrouw om dit op te lossen. Dat gebeurt en er worden afspraken gemaakt. Ze krijgen een PGB totdat de WLZ start en WIJ gaat kijken of het overzicht van de eerder verleende zorguren voldoende is om het inmiddels verlopen PGB alsnog toe te kennen. De ombudsman laat de vrouw weten dat als er toch nog ergens een kink in de kabel komt ze direct weer contact met haar kan opnemen. Voor nu is de bemoeienis van de ombudsman afgerond.

Gemeente Groningen

Een moeder kan de opvoeding van haar dochter niet alleen aan. De dochter heeft een beperking en dat is zwaar. In 2024 krijgt ze een persoonsgebonden budget (PGB) voor bepaalde zorg. De moeder sluit met de zorgverlener zorgovereenkomsten af en de zorg wordt verleend. Alles lijkt geregeld. Maar dan blijkt na een tijdje, als de indicatietermijn is afgelopen, dat de zorgverlener geen geld heeft ontvangen. Omdat WIJ/de gemeente de zorgovereenkomsten niet heeft goedgekeurd kan de zorgverlener geen uren declareren. Het beschikbare budget valt in de redenering van WIJ dus weer vrij en kan op een andere manier worden ingezet. WIJ weet ook al hoe. De dochter heeft ter overbrugging, totdat de indicatie voor de Wet langdurige zorg (WLZ) is goedgekeurd, een verlenging van het PGB nodig. In het ondersteuningsplan staat dat WIJ het eerder niet gebruikte budget hiervoor wil gebruiken. De vrouw zit nu klem. Als ze het ondersteuningsplan niet tekent, ontvangt haar dochter geen verlenging van het PGB en kan ze geen zorg inkopen ter overbrugging naar de WLZ. Als ze het ondersteuningsplan wèl tekent is ze daarmee ook akkoord met de inzet van het verlopen PGB. Dat betekent dat ze vervolgens de zorgverlener die nog wacht op haar geld niet kan betalen. Je kunt het budget immers niet twee keer uitgeven. Ze gaat

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Wie betaalt de rekening?

De ombudsman probeert met een snelle actie duidelijkheid te krijgen. Ook dat duurt even. Drie weken later laat WIJ weten dat het PGB wordt toegekend. Eind goed, al goed, zo lijkt het. Dan blijkt dat dit PGB alleen over de ondersteuning thuis gaat. Inmiddels is er weer een maand voorbij.

De ombudsman komt weer in actie en vraag WIJ nogmaals om duidelijkheid. Dan vertelt WIJ dat zij vanwege de moeizame samenwerking met de organisatie heel terughoudend is om die specifieke hulp toe te kennen. Daarom duurt het zo lang. Dat kan natuurlijk, maar dan had WIJ de ouders daarin mee moeten nemen. Volgens WIJ is ook de school ontevreden en heeft daarom de samenwerking met de organisatie beëindigd. De school vertelt de ouders dat dat niet klopt. De samenwerking is gestopt vanwege financiële redenen. Dan vertelt WIJ dat de gevraagde ondersteuning op school helemaal niet onder de Jeugdwet valt. Daarom kan een PGB niet. Dat is vervelend, omdat BJH de hulp ook niet kan bieden en de school kan het niet blijven betalen. En de ondersteuning is wel nodig. Daarom besluit de school om alsnog de hulp een aantal maanden uit het eigen potje te betalen. In die tijd kunnen de ouders dan met WIJ bekijken wat er daarna mogelijk is. Voor nu dus toch eind goed, al goed, tijdelijk.

Gemeente Groningen

Een man en een vrouw komen bij de ombudsman. Hun hoogbegaafde zoon ervaart problemen op school en heeft ondersteuning nodig. School kan dit zelf niet bieden en schakelt op eigen kosten didactische ondersteuning in voor op school. Dezelfde organisatie kan de ouders ook hulp thuis bieden. De bodem van het geldpotje van de school komt in zicht en dus adviseert de school de ouders om een PGB aan te vragen. En dat doen ze. Zowel voor de ondersteuning op school als de ondersteuning thuis. Ze horen van WIJ dat didactische ondersteuning op school niet mogelijk is vanuit de basis jeugdhulp (BJH). BJH biedt geen didactische ondersteuning, maar kan wel ingezet worden bij probleemgedrag in de klas. Maar dat is niet wat hun zoon nodig heeft. De didactische ondersteuning is juist bedoeld om probleemgedrag te voorkomen. WIJ ziet wel dat deze hulp nodig is en belooft ermee aan de slag te gaan. Maar zes maanden later is er nog steeds geen besluit op de PGB-aanvraag.

Samenvattingen

Stichting Wij Wij Groningen Groningen Stichting

Veiligheid, gevoel of feit

De ombudsman kan niet bepalen of er acute onveiligheid is. Maar de ombudsman kan wel kijken of WIJ goed heeft uitgelegd waarom ze dat vinden. Die uitleg mist. Daarom stelt de ombudsman vragen aan WIJ. Na meerdere gesprekken blijkt dat WIJ vertrouwt op informatie van een andere organisatie, maar niet weet waarom er geen acute onveiligheid is. WIJ heeft zelf geen onderzoek gedaan. Volgens WIJ was dat ook niet de hulpvraag van de vrouw. Haar hulpvraag was: “Ik voel me onveilig, wat kan ik doen?” WIJ heeft haar toen praktische tips gegeven, zoals een ander slot op de deur. Als de vrouw wil dat WIJ onderzoekt of er echt sprake is van acute onveiligheid, dan moet ze dat