Bijlage 1. was-wordt lijst Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Gouda 2026

Bijlage 1. Was-wordt lijst verordening te In de concept test van de nieuwe verordening zijn ten opzichte van de huidige verordening gewijzigd: • Titel • Artikel 3 • Artikel 5 • Artikel 6 • Artikel 7 • Artikel 8 • Artikel 9 • Artikel 10 • Artikel 11 • Artikel 12 • Artikel 13 • Artikel 14 • Artikel15 • Artikel 16 • Artikel 17 • Artikel 20 • Artikel 22 • Artikel 25 • Artikel 26 • Artikel 27 • Artikel 29 • Artikel 30 • Artikel 31 • Artikel 32 • Artikel 33 • Artikel 34 • Artikel 39 • Artikel 42 • Artikel 46 • Artikel 49 • Artikel 50. Was Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Gouda houdende regels omtrent

Toelichting wijzigingen Jaartal gewijzigd

Wordt Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Gouda houdende regels omtrent

maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp (Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Gouda 2023) De Raad van de gemeente Gouda, Overwegende dat de gemeente Gouda op grond van de Jeugdwet, Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de nota Sociaal Domein Iedereen kan meedoen

Geen wijzigingen

maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp (Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Gouda 2026) De Raad van de gemeente Gouda, Overwegende dat de gemeente Gouda op grond van de Jeugdwet, Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de nota Sociaal Domein Iedereen kan meedoen … verantwoordelijk is voor kwalitatieve, doelmatige en rechtmatige ondersteuning aan inwoners voor wie dit voor kortere duur of langere tijd nodig is. … de inwoner centraal stelt en benadert op basis van gelijkwaardigheid. … vragen stelt over alle leefdomeinen om een goed beeld te krijgen van de situatie van de inwoner. … breed kijkt naar de ondersteuningsvraag van inwoners en de ondersteuning integraal organiseert. … eigen regie hanteert als uitgangspunt bij de ondersteuning van inwoners. … naast de inwoner staat en samen zoekt naar een oplossing passend bij wat de inwoner nodig heeft. … rekening houdt met de eigen mogelijkheden van de inwoner. … oog heeft voor de vraag wat de inwoner, bijvoorbeeld met inzet van het eigen netwerk, zelf kan. … de inwoner stimuleert om binnen de mogelijkheden actief deel te nemen aan de samenleving. … zo kort als kan, maar zo lang als nodig de ondersteuning inzet. … bij een structurele ondersteuningsvraag de inwoner niet vraagt iedere keer het hele verhaal te doen. … contact onderhoudt met de inwoner om te volgen of de ondersteuning goed verloopt.

gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders met voorstelnummer 1384773 gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.11 en 8.1.1, tweede en derde lid, van de Jeugdwet en de artikelen 2.1.3, 2.1.4, eerste, tweede, derde en zevende lid, 2.1.5 eerste lid,

… verantwoordelijk is voor kwalitatieve, doelmatige en rechtmatige ondersteuning aan inwoners voor wie dit voor kortere duur of langere tijd nodig is. … de inwoner centraal stelt en benadert op basis van gelijkwaardigheid. … vragen stelt over alle leefdomeinen om een goed beeld te krijgen van de situatie van de inwoner. … breed kijkt naar de ondersteuningsvraag van inwoners en de ondersteuning integraal organiseert. … eigen regie hanteert als uitgangspunt bij de ondersteuning van inwoners. … naast de inwoner staat en samen zoekt naar een oplossing passend bij wat de inwoner nodig heeft. … rekening houdt met de eigen mogelijkheden van de inwoner. … oog heeft voor de vraag wat de inwoner met inzet van het eigen netwerk zelf kan. … de inwoner stimuleert om binnen de mogelijkheden actief deel te nemen aan de samenleving. … zo kort als kan, maar zo lang als nodig de ondersteuning inzet. … bij een structurele ondersteuningsvraag de inwoner niet vraagt iedere keer het hele verhaal te doen.

pagina 2

… contact onderhoudt met de inwoner om te volgen of de ondersteuning goed verloopt. gelezen het voorstel van het college van burgemeester en wethouders met voorstelnummer 7278 van 27 juni 2023; gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1, tweede en derde lid, van de Jeugdwet en de artikelen 2.1.3, 2.1.4, eerste, tweede, derde en zevende lid, 2.1.5 eerste lid, 2.1.6, 2.1.7, 2.3.6, tweede en vierde lid en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de artikelen 3.8, tweede lid, en 5.4 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; besluit: De Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Gouda 2023 vast te stellen. HOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGEN

2.1.6, 2.1.7, 2.3.6, tweede en vierde lid en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de artikelen 3.8, tweede lid, en 5.4 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; besluit: De Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Gouda 2026 vast te stellen.

Artikel 1 Begripsbepalingen • algemeen gebruikelijke voorziening: een dienst, hulpmiddel of zorg waarvan de kans groot is dat de inwoner daarover zou (hebben kunnen) beschikken. Deze voorziening is voor iedereen beschikbaar, ook voor iemand zonder beperking; • algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat gericht is op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. Deze algemene voorziening is beschikbaar zonder dat er vooraf onderzoek is gedaan naar de wensen, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers. Met ‘algemene voorziening’ wordt hetzelfde bedoeld als een ‘overige voorziening’ zoals die in de Jeugdwet, artikel 2.9, sub a beschreven wordt; • cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een

Artikel 1. Begripsbepalingen • algemeen gebruikelijke voorziening: een dienst, hulpmiddel of zorg waarvan de kans groot is dat de inwoner daarover zou (hebben kunnen) beschikken. Deze voorziening is voor iedereen beschikbaar, ook voor iemand zonder beperking; • algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat gericht is op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. Deze algemene voorziening is beschikbaar zonder dat er vooraf onderzoek is gedaan naar de wensen, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers. Met ‘algemene voorziening’ wordt hetzelfde bedoeld als een ‘overige voorziening’ zoals die in de Jeugdwet, artikel 2.9, sub a beschreven wordt; • cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een individuele voorziening/maatwerkvoorziening of

HOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGEN

pagina 3

individuele voorziening/maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan; • eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner om zelf zijn zelfredzaamheid, participatie te verbeteren of problemen te verminderen. Hierbij kan ook het sociale netwerk van de inwoner helpen; • eigen regie: de inwoner krijgt zoveel mogelijk de vrijheid om keuzes te maken passend bij wat de inwoner zelf denkt, voelt en wil. Zo kan de inwoner zijn leven zo veel mogelijk naar eigen wens organiseren; • formele ondersteuning: ondersteuning die door een professionele zorgverlener wordt uitgevoerd. Deze zorgverlener werkt bij een zorginstelling of is ZZP’er; • gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; • informele ondersteuning: ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk of ondersteuning door een andere persoon die geen formele ondersteuning biedt en die voldoet aan de kwaliteitseisen voor informele ondersteuning; • inwoner: iemand die in Gouda woont; voorziening: individuele voorziening op het gebied van jeugdhulp als bedoeld in de Jeugdwet of maatwerkvoorziening als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

•

•

•

•

•

• •

•

pagina 4

persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan; eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner om zelf zijn zelfredzaamheid, participatie te verbeteren of problemen te verminderen. Hierbij kan ook het sociale netwerk van de inwoner helpen; eigen regie: de inwoner krijgt zoveel mogelijk de vrijheid om keuzes te maken passend bij wat de inwoner zelf denkt, voelt en wil. Zo kan de inwoner zijn leven zo veel mogelijk naar eigen wens organiseren; formele ondersteuning: ondersteuning die door een professionele zorgverlener wordt uitgevoerd.

Deze zorgverlener werkt bij een zorginstelling of is ZZP’er; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; informele ondersteuning: ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk of ondersteuning door een andere persoon die geen formele ondersteuning biedt en die voldoet aan de kwaliteitseisen voor informele ondersteuning; inwoner: iemand die in Gouda woont; sociaal netwerk: Tot het sociale netwerk behoren andere personen binnen de kring van familie, vrienden, kennissen en bekenden die ven betekenis zijn voor- en bijdragen aan het welzijn en welbevinden van de jeugdige of diens ouder(s); voorziening: een individuele voorziening zoals bedoeld in de Jeugdwet of een maatwerkvoorziening zoals bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 2 Toegang algemene voorziening Een algemene voorziening is rechtstreeks toegankelijk voor inwoners zonder toegangsbeoordeling of op basis van een beperkte toegangsbeoordeling. Artikel 3 Beschikbare algemene en individuele voorzieningen en maatwerkvoorzieningen 1. De volgende algemene voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: a) Informatie en advies voor jeugdige en ouder; b) Onafhankelijke cliëntondersteuning; c) Opvoedondersteuning; d) Jeugdgezondheidszorg; e) Veilig Thuis; f) Integrale crisisdienst; g) Vertrouwenspersoon; h) Kindertelefoon; i) Kortdurende ondersteuning; j) Participatie in de buurt; k) Collectief vervoer in de vorm van een regiotaxipas; en l) Vervoersvoorziening 2. De volgende individuele voorzieningen als bedoeld in de Jeugdwet zijn in ieder geval beschikbaar: a) hoogspecialistische / weinig voorkomende zorg; b) jeugdbescherming / jeugdreclassering; c) crisis; d) wonen; e) dagbesteding/ logeren; f) behandeling; g) begeleiding; h) ernstige dyslexiezorg; en i) vervoer naar jeugdhulplocatie

1.k ‘in de vorm van een regiotaxipas’ verwijderd

pagina 5

Artikel 2. Toegang algemene voorziening Een algemene voorziening is rechtstreeks toegankelijk voor inwoners zonder toegangsbeoordeling of op basis van een beperkte toegangsbeoordeling. Artikel 3. Beschikbare algemene en individuele voorzieningen en maatwerkvoorzieningen 1. De volgende algemene voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: a) Informatie en advies voor jeugdige en ouder; b) Onafhankelijke cliëntondersteuning; c) Opvoedondersteuning; d) Jeugdgezondheidszorg; e) Veilig Thuis; f) Integrale crisisdienst; g) Vertrouwenspersoon; h) Kindertelefoon; i) Kortdurende ondersteuning; j) Participatie in de buurt; k) GroeneHartHopper; en l) Deelvervoersvoorziening. 2. De volgende individuele voorzieningen als bedoeld in de Jeugdwet zijn in ieder geval beschikbaar: a) Hoog specialistische / weinig voorkomende zorg; b) jeugdbescherming / jeugdreclassering; c) crisis; d) wonen; e) dagbesteding/ logeren; f) behandeling; g) begeleiding; h) ernstige dyslexiezorg; en i) vervoer naar jeugdhulplocatie. 3. De volgende individuele voorzieningen als bedoeld in de Jeugdwet worden zo kort als

mogelijk ingezet en hebben in beginsel de volgende maximale duur en/of frequentie:

3. De volgende maatwerkvoorzieningen als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning zijn in ieder geval beschikbaar: a) Hulp bij het huishouden; b) Begeleiding; c) Dagbesteding; d) Vervoer naar dagbesteding; e) Logeeropvang en verblijf; f) Hulpmiddelen; g) Woonvoorzieningen; h) Rolstoelvoorzieningen; i) Vervoersvoorzieningen; j) Financiële maatwerkvoorzieningen; k) Gewoon Thuis; l) Beschut wonen; m) Beschermd wonen; n) Maatschappelijke opvang; o) Vrouwenopvang; p) Jongeren onder Dak.

a) Crisis verblijf: maximaal 3 maanden; b) Jeugd-GGZ verblijf licht: maximaal 12 maanden en maximaal 7 etmalen per week; c) Jeugd-GGZ verblijf zwaar: maximaal 12 maanden en maximaal 7 etmalen per week; d) Jeugd-GGZ verblijf zonder overnachting: maximaal 12 maanden en maximaal 7 etmalen per week; e) Groepsbehandeling plus: maximaal 12 maanden ; f) Logeeropvang regulier Jeugd: maximaal 3 etmalen per week; g) Logeeropvang Intensief Jeugd: maximaal 3 etmalen per week; h) Deeltijd pleegzorg: maximaal 156 etmalen per jaar; i) Individuele behandeling regulier: maximaal 12 maanden en maximaal 240 minuten per week; j) Individuele behandeling specialistisch: maximaal 12 maanden en maximaal 240 minuten per week; k) Onderwijs Opvang Voorziening: maximaal 6 maanden; l) Multi-dimensionele Familie Therapie (MDFT): maximaal 18 maanden; m) Groepsbehandeling regulier: maximaal 9 maanden; n) Groepsbehandeling specialistisch: maximaal 9 maanden; o) Groepsbehandeling Kinderdagcentrum (KDC): maximaal 3 jaar; pagina 6

p) Generalistische basis GGZ (BGGZ): maximaal 6 maanden maximaal 1440 minuten (24 uur); q) Specialistische GGZ (SGGZ): maximaal 24 maanden en maximaal 16.200 minuten; r) Jeugd GGZ-diagnostiek Ernstige Dyslexie: maximaal 15 sessies van 50 minuten; s) Jeugd GGZ-behandeling Ernstige Dyslexie: maximaal 60 sessies van 50 minuten; t) Dagbesteding doorlopend-Jeugd: maximaal het aantal uur dat kinderen onderwijsplicht hebben en de dagbesteding open is; u) Dagbesteding doorlopend specialistischJeugd: maximaal 1 jaar, en maximaal het aantal uur dat kinderen onderwijsplicht;hebben en de dagbesteding open is. v) Dagbesteding ontwikkelgericht- Jeugd: maximaal het aantal uur dat kinderen onderwijsplicht hebben en de dagbesteding open is. 4. Onderwijsarrangement stage en dagbesteding jeugd: maximaal voor 2 jaar en maximaal 4 dagdelen. Het college maakt in het kader van de inkoop- of subsidierelatie en met inachtneming van het derde lid met jeugdzorgaanbieders op hoofdlijnen afspraken over in ieder geval de volgende aspecten van de individuele voorzieningen vanuit de Jeugdwet: a) b) c) d) e) pagina 7

doelgroepen; activiteiten; perspectief; intensiteit; kwaliteit;

f) beoogd resultaat; en g) vermelding productcode iJw. 5. De volgende maatwerkvoorzieningen als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 zijn in ieder geval beschikbaar: a) Hulp bij het huishouden; b) Begeleiding; c) Dagbesteding; d) Vervoer naar dagbesteding; e) Logeeropvang; f) Hulpmiddelen; g) Woonvoorzieningen; h) Rolstoelvoorzieningen; i) Vervoersvoorzieningen; j) Wmo-vervoerspas voor de GroeneHartHopper k) Financiële maatwerkvoorzieningen; l) Gewoon Thuis; m) Beschut wonen; n) Beschermd wonen; o) Maatschappelijke opvang; p) Vrouwenopvang; q) Jongeren onder Dak. HOOFDSTUK 2 toegang en procedure algemeen

HOOFDSTUK 2 PROCEDUREREGELS OVER INDIVIDUELE VOORZIENINGEN EN MAATWERKVOORZIENINGEN

pagina 8

Artikel 4 Zorgplicht college voor integrale toegang en intake Het college zorgt er in ieder geval voor dat inwoners die daarom vragen: a. kosteloos en op een laagdrempelige manier worden ondersteund bij het verhelderen van een mogelijke hulpvraag; b. kosteloos worden voorzien van nuttige informatie op een begrijpelijke manier over: 1°. het beleid van de gemeente en de manier waarop de gemeente uitvoering geeft aan de wettelijke taken in het sociaal domein, en 2°. hoe de toegang tot de verschillende voorzieningen is georganiseerd; c. worden doorverwezen en -geleid naar de passende organisaties voor verdere ondersteuning, en d. bij het indienen van een melding of aanvraag worden gewezen op de mogelijkheid gebruik te maken van kosteloze cliëntondersteuning.

Geen wijzigingen

Artikel 4. Zorgplicht college voor integrale toegang en intake Het college zorgt er in ieder geval voor dat inwoners die daarom vragen: a. kosteloos en op een laagdrempelige manier worden ondersteund bij het verhelderen van een mogelijke hulpvraag; b. kosteloos worden voorzien van nuttige informatie op een begrijpelijke manier over: 1°. het beleid van de gemeente en de manier waarop de gemeente uitvoering geeft aan de wettelijke taken in het sociaal domein, en 2°. hoe de toegang tot de verschillende voorzieningen is georganiseerd; c. worden doorverwezen en -geleid naar de passende organisaties voor verdere ondersteuning, en d. bij het indienen van een melding of aanvraag worden gewezen op de mogelijkheid gebruik te maken van kosteloze cliëntondersteuning.

Conform nieuwe modelverordening Jeugd opgenomen

Artikel 5. Afstemming van ondersteuning vanuit de Jeugdwet 1. Het college stemt de individuele voorziening die vanuit de Jeugdwet wordt ingezet, ten minste af op het aanbod van activiteiten, diensten of middelen op grond van: a. de Leerplichtwet; b. de Participatiewet; c. de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening; d. de Wet Inburgering 2021; e. de Wet kinderopvang; f. de Wet langdurige zorg;

pagina 9

2.

3. a. b.

c.

d. 4.

pagina 10

g. de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; h. de Wet passend onderwijs; i. de Wet publieke gezondheid; j. de Wet tijdelijk huisverbod; k. de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg; en l. de Zorgverzekeringswet, zodat deze zoveel mogelijk op elkaar aansluiten. De afgestemde jeugdhulp wordt zodanig ingezet dat dit leidt tot: a. het opheffen van een situatie die voor een jeugdige of een ouder of diens omgeving levensbedreigend is, of met grote waarschijnlijkheid leidt tot ernstige gezondheidsschade; b. stabilisatie van een crisissituatie, anders dan bedoeld onder a; c. een voldoende mate van duurzame zelfredzaamheid van een jeugdige of een ouder, voor zover dat binnen het vermogen ligt. Het college weegt bij de afstemming van de jeugdhulp de volgende aspecten mee: de behoefte aan hulp en ondersteuning van een jeugdige of een ouder, zoals benoemd in artikel 11; de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van een jeugdige of een ouder zoals bedoeld in artikel 13 en de mogelijkheden van het sociale netwerk; welke volgorde van inzet van hulp en ondersteuning naar verwachting het meeste effect sorteert en in hoeverre hulp en ondersteuning gelijktijdig kan of moet worden ingezet; welke hulp en ondersteuning leidt tot de minste maatschappelijke kosten op lange termijn. Als een jeugdige of een ouder of wettelijk vertegenwoordiger weigert mee te werken aan

Artikel 7 Verslag 1. Het college zorgt ervoor dat er een verslag gemaakt wordt van het gesprek met de inwoner, bedoeld in artikel 5 en 6. Het verslag moet voorzien zijn van naam, adres, dagtekening en van een aanduiding of omschrijving waaruit blijkt welke beschikking wordt gevraagd. 2. Binnen 15 werkdagen na het gesprek stelt het college het verslag beschikbaar aan de inwoner. 3. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het verslag toegevoegd.

•

Ivm een nieuw werkproces wordt de aanvraag jeugdhulp ondertekend door gezaghebbende ouder en/of jeugdige ipv het plan van aanpak. Dit verminderd juridische kwetsbaarheid: “Bij de aanvraag is het college verantwoordelijk voor de verkrijging van de benodigde handtekening. Door het zetten van de handtekening is de aanvraag (het verzoek om jeugdhulp) rechtsgeldig en kan een beschikking worden

pagina 11

ondersteuning als bedoeld in het eerste lid, kan het college het onderzoek beëindigen en een individuele voorziening weigeren. 5. Als een jeugdige van 16 jaar of ouder die hulp op grond van de jeugdwet ontvangt naar alle waarschijnlijkheid na het achttiende levensjaar hulp of ondersteuning nodig heeft vanuit een wettelijke kader als bedoeld in het eerste lid, is het college gehouden om: a. voor het achttiende levensjaar zodanige hulp en ondersteuning te bieden dat de benodigde hulp en ondersteuning vanaf het achttiende jaar zo beperkt mogelijk kan zijn; en b. de continuïteit van hulp en ondersteuning te waarborgen voor zover dat nodig is. 6. Ter uitvoering van het vijfde lid, onderzoekt het college tijdig welke andere voorziening nodig is, vanaf de achttiende verjaardag en op welke wijze en vanuit welke andere voorzieningen (Wet maatschappelijke ondersteuning, Wet langdurige zorg, of de Zorgverzekeringswet) deze ondersteuning vanaf het achttiende levensjaar wordt ingezet. Artikel 6. Verslag 1. Het college zorgt ervoor dat er een verslag gemaakt wordt van het gesprek met de inwoner, bedoeld in artikel 11 en 18. Het verslag moet voorzien zijn van naam, adres, dagtekening en van een aanduiding of omschrijving waaruit blijkt welke voorziening wordt gevraagd. 2. Binnen 15 werkdagen na het gesprek stelt het college het verslag beschikbaar aan de inwoner. 3.

Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het verslag toegevoegd. 4. Bij aanvraag van een maatwerkvoorziening vanuit Wet maatschappelijke ondersteuning moet de

4. Bij aanvraag van een individuele voorziening of maatwerkvoorziening moet de inwoner het verslag uiterlijk binnen 5 werkdagen ondertekend terugsturen aan het college.

afgegeven.” Lid 4 is hierop aangepast.

inwoner het verslag uiterlijk binnen 5 werkdagen ondertekend terugsturen aan het college.

Hoofdstuk 3 Toegang tot jeugdhulp Artikel 5 Aanvraag en gesprek Jeugdhulp 1. Een jeugdige of diens ouders kan een aanvraag voor een individuele voorziening schriftelijk indienen. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de aanvraag binnen 5 werkdagen. 3. Bij de ontvangstbevestiging, als bedoeld in het tweede lid, wijst het college de jeugdige of diens ouders op de mogelijkheid om binnen 14 dagen na het indienen van een aanvraag een familiegroepsplan in te leveren bij het college. 4. Het college voert een gesprek waarin de hulpvraag van de jeugdige of diens ouders wordt besproken en onderzocht. 5. Na het vaststellen van de hulpvraag wordt er onderzocht of er sprake is van de wens voor een pgb. De jeugdige of diens ouders worden ingelicht over de gevolgen van de keuze voor pgb. Als tijdens het gesprek naar voren komt dat de ouders of de jeugdige de voorkeur geeft aan een pgb in plaats van zorg in natura verstrekt het college het format voor het pgb-plan, bedoeld in artikel 18, derde lid.

•

•

•

Ivm een nieuw werkproces wordt de aanvraag jeugdhulp ondertekend door gezaghebbende ouder en/of jeugdige ipv het plan van aanpak. Dit verminderd juridische kwetsbaarheid: “ Bij de aanvraag is het college verantwoordelijk voor de verkrijging van de benodigde handtekening. Door het zetten van de handtekening is de aanvraag (het verzoek om jeugdhulp) rechtsgeldig en kan een beschikking worden afgegeven.” Toegevoegd in lid 2 dat de aanvraag via de vormvoorschriften van de AWB moet worden ingediend i.p.v. benoemen dat het schriftelijk ingediend moet worden. Toegevoegd dat het college het besluit op een aanvraag voor jeugdhulp vastlegt in een beschikking.

pagina 12

Artikel 7. Toegang Jeugdhulp via de gemeente 1. Een jeugdige of diens ouders kunnen met hun hulpvraag terecht bij het college. 2. Het eerste contact over de aanvraag wordt aangemerkt als een aanvraag in de zin van de Algemene wet bestuursrecht als is voldaan aan de vormvoorschriften bedoeld in de artikelen 4:1 en 4:2 van de Algemene wet bestuursrecht. 3. Het college bevestigt de ontvangst van de aanvraag binnen 5 werkdagen. 4. Bij de ontvangstbevestiging, als bedoeld in het derde lid, wijst het college de jeugdige of diens ouders op de mogelijkheid om binnen 14 dagen na het indienen van een aanvraag een familiegroepsplan in te leveren bij het college. Het college wijst de jeugdige of diens ouders actief op de waarde van het familiegroepsplan en ondersteunt de totstandkoming door faciliteiten en professionele ondersteuning te bieden. 5. Het college voert een gesprek waarin de hulpvraag van de jeugdige of diens ouders wordt besproken en onderzocht. 6. Na het vaststellen van de hulpvraag, als bedoeld in artikel 11, wordt er onderzocht of er sprake is van de wens voor een pgb. De jeugdige of diens ouders worden ingelicht over de gevolgen van de

6. Het college betrekt het familiegroepsplan bij het onderzoek, als bedoeld in het vierde en vijfde lid, als het plan binnen 14 dagen is ingeleverd. 7. Uiterlijk binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag neemt het college een besluit over de verstrekking van een voorziening. 8. In crisisgevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke voorziening of vraagt een spoedmachtiging gesloten jeugdhulp aan, zoals bedoeld in hoofdstuk 6 van de Jeugdwet.

Artikel 8 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar een zorgaanbieder, waar mogelijk naar een gecontracteerde aanbieder en naar de diensten die vallen binnen de contract- of subsidierelatie. 2. Wanneer een jeugdige of diens ouders zich bij een aanbieder meldt met een verwijzing als bedoeld in het eerste lid, dan meldt de aanbieder dit bij de gemeentelijke toegang, voordat hij de jeugdhulp start. 3. Het college legt de individuele voorziening die wordt verleend vast in een beschikking.

Conform de modelverordening gewijzigd en ‘waar mogelijk’’ uit lid 1 gehaald.

pagina 13

keuze voor pgb. Als tijdens het gesprek naar voren komt dat de ouders of de jeugdige de voorkeur geeft aan een pgb in plaats van zorg in natura verstrekt het college het format voor het pgb-plan, bedoeld in artikel 27. 7. Het college betrekt het familiegroepsplan bij het onderzoek, als bedoeld in het vijfde lid, als het plan binnen 14 dagen is ingeleverd. 8. Uiterlijk binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag neemt het college een besluit over de verstrekking van een voorziening. 9. Het college legt het besluit op een aanvraag voor een individuele voorziening vast in een beschikking. 10. In crisisgevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke voorziening of vraagt een spoedmachtiging gesloten jeugdhulp aan, zoals bedoeld in hoofdstuk 6 van de Jeugdwet. Artikel 8. Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar een gecontracteerde zorgaanbieder. 2. Jeugdhulp die is verleend na een verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts, wordt niet vergoed door de gemeente als deze hulp is geleverd door een aanbieder zonder contract of subsidierelatie met de gemeente, behalve wanneer: a. er voldaan wordt aan de voorwaarden voor een pgb verstrekking, of b.

het college voorafgaand aan de start van de zorgverlening schriftelijk heeft ingestemd met het gebruik van deze aanbieder vanwege bijzondere omstandigheden.

Artikel 9 Toegang jeugdhulp via Veilig Thuis, gecertificeerde instellingen, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting (JJI) 1. Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door Veilig Thuis, de gecertificeerde instelling, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting naar een zorgaanbieder volgens de wettelijke kaders in de Jeugdwet 2. Het college legt de individuele voorziening die wordt verleend vast in een beschikking. Artikel 10 Diagnostiek en behandeling van Ernstige Dyslexie (ED) 1. De toeleiding naar diagnostiek en behandeling voor Ernstige Dyslexie vindt plaats via het onderwijs en de dyslexiebehandelaar. 2. Het college kent een individuele voorziening voor ernstige dyslexiezorg toe door middel van een besluit. Dit besluit geeft toegang tot diagnostiek en behandeling. 3. De individuele voorziening kan worden toegekend aan jeugdigen tot 13 jaar.

Tweede lid verwijderd: volgens de jeugdwet moet de Gemeente een directe verwijzing overnemen en een beschikking met een bezwaarclausule aan de cliënt geen meerwaarde heeft (aangezien bezwaar moet worden ingediend bij verwijzende instantie)

Artikel 9. Toegang jeugdhulp via Veilig Thuis, gecertificeerde instellingen, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting (JJI)Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door Veilig Thuis, de gecertificeerde instelling, rechter, OM of justitiële jeugdinrichting naar een zorgaanbieder volgens de wettelijke kaders in de Jeugdwet

Er is enkel recht op een vergoeding voor behandeling als er sprake is van Ernstige Dyslexie.

Artikel 10. Diagnostiek en behandeling van Ernstige Dyslexie (ED) 1. De toeleiding naar diagnostiek en behandeling voor Ernstige Dyslexie vindt plaats via het onderwijs en de dyslexiebehandelaar. 2. Het college kent een individuele voorziening voor dyslexiebehandeling uitsluitend toe indien is vastgesteld dat sprake is van Ernstige Dyslexie (ED). 3. De individuele voorziening kan worden toegekend aan jeugdigen tot 13 jaar.

Hoofdstuk 4: Onderzoek en beoordeling aanvraag om een individuele voorziening (Jeugdwet)

n.v.t.

Nieuw artikel conform nieuwe modelverordening jeugd, waarbij het onderzoek van het college is uitgewerkt. Lid 5 toegevoegd aan dit artikel naar aanleiding van nieuwe modelverordening jeugd. Dit lid zorgt ervoor dat er vastgelegd is hoe een aanvraag kan worden ingetrokken als er gezamenlijk geconcludeerd wordt dat de hulpvraag pagina 14

Artikel 11. Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren Jeugdwet 1. Als bij het college een aanvraag om een individuele voorziening wordt ingediend, voert het college in samenspraak met cliënt zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen 8 weken, een onderzoek uit overeenkomstig het tweede tot en met zesde lid en maakt zo spoedig mogelijk een afspraak voor een gesprek. 2. Het college wijst voor het onderzoek op de mogelijkheid om gebruik te maken van een

kan worden opgelost binnen de eigen mogelijkheden, probleemoplossend vermogen of het gebruik van algemene voorzieningen of andere wetten

pagina 15

vertrouwenspersoon als bedoeld in artikel 2.5, van de Jeugdwet. 3. Het college onderzoekt wanneer een jeugdige of een ouder of een wettelijke vertegenwoordiger zich meldt met een vraag over jeugdhulp in ieder geval: a. wat de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s) is en wat die hulpvraag heeft doen ontstaan; b. de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugdige en zijn ouder(s), de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie; c. of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouder(s) of adoptie gerelateerde problemen, en zo ja dan onderzoekt het college achtereenvolgens: I. welke problemen of stoornissen dat zijn; II. welke hulp naar aard en omvang nodig is voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; III. of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) en van het sociale netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; en IV. voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend

vermogen ontoereikend zijn, de mogelijkheden om met de inzet van een andere voorziening, overige voorziening of individuele voorziening te voorzien in de nodige ondersteuning en hulp; d. hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouder(s); e. indien van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen. 4. Het college kan afzien van een onderzoek als de aanvraag wordt ingetrokken door de cliënt. Deze intrekking wordt schriftelijk bevestigd door de cliënt. 5. Indien uit het onderzoek blijkt dat de jeugdige en/of zijn ouder(s) samen met het college tot de conclusie komen dat de hulpvraag kan worden opgelost met eigen mogelijkheden, dan wel met ondersteuning vanuit algemene voorzieningen of voorzieningen op grond van andere wetgeving, wordt dit in het verslag vastgelegd. 6. De jeugdige en/of zijn ouder(s) of wettelijk vertegenwoordiger bevestigen de uitkomst, bedoeld in het vijfde lid, door het verslag te ondertekenen en terug te sturen, of door schriftelijk aan het college te bevestigen dat zij instemmen met de uitkomst van het onderzoek.

Voor zover er een aanvraag voor een individuele voorziening was ingediend, geldt deze bevestiging als intrekking van die aanvraag.

pagina 16

n.v.t.

In de verordening moet per stap worden bepaald welke deskundige(n) namens het college onderzoek doet of doen naar een aanvraag om jeugdhulp en welke kwaliteitseisen aan die deskundige(n) moeten worden gesteld. Bron: uitspraak CRVB (zie de laatste zinnen van rechtsoverweging 4.9 in ECLI:NL:CRVB:2024:1097 )

De Centrale Raad van Beroep heeft drie uitspraken gedaan over de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen als bedoeld in artikel 2.3 Jeugdwet. Gemeenten moeten begrippen als 'eigen kracht' uitwerken in hun verordening. De uitspraken geven een algemene richting — en hebben ieder nog eigen aspecten.

pagina 17

Artikel 12. Deskundig oordeel, advies en voorbereiding van de besluitvorming tot Jeugdhulp 1. Het college wint, met in achtneming van artikel 2.1, van het Besluit Jeugdwet, een specifiek deskundig oordeel en advies in, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit vereist. 2. Het in het eerste lid bedoelde advies wordt uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een jeugdconsulent of jeugdregisseur die beschikt over een registratie als professional: a. bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; b. bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of c. op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIGregister. 3. Het college treft voorzieningen waarmee is gewaarborgd dat het onderzoek en de voorbereiding van de besluitvorming via de gemeente op zorgvuldige wijze plaatsvindt, in het bijzonder door te voorkomen dat (medewerkers van) de organisatie die de jeugdhulp biedt of mogelijk gaat bieden, ook het advies geeft over het al dan niet toekennen van jeugdhulp of het daarop betrekking hebbende besluit neemt. Artikel 13. Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht) jeugdhulp 1. Bij het verlenen van jeugdhulp wordt zoveel mogelijk uitgegaan van de eigen mogelijkheden en de eigen kracht van de jeugdige en diens gezin.

Eigen kracht is het probleemoplossend vermogen van jeugdigen en/of diens ouder(s) om hun leven zo in te richten dat zij opvoedingsproblemen, hun problemen bij het

De CRvB wijst allereerst op de opdracht in de Jeugdwet om de begrippen eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (deze begrippen worden ook wel ‘eigen kracht’ genoemd) en andere algemene begrippen nader uit te werken in een gemeentelijke verordening. In een dergelijke verordening moeten kaders worden gesteld over het aanbod, de toekenningsvoorwaarden van een individuele voorziening en de wijze van beoordeling en afwegingsfactoren daarbij. Artikel 2.3 van de Jeugdwet zelf geeft volgens de CRvB onvoldoende duidelijkheid in een concrete situatie. In een verordening kan daarom niet worden volstaan met een herhaling van de begrippen uit de Jeugdwet. Die regels mogen volgens de CRvB ook niet in nadere regels, zoals beleidsregels of instructies, worden vastgelegd. Dit is wel hoe de praktijk in veel gemeenten op dit moment geregeld is.

pagina 18

gezond en veilig opgroeien, het groeien naar zelfstandigheid, zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, zelf kunnen verminderen of voorkomen. Het uitgangspunt daarbij is, gelet op het bepaalde in de artikelen 82 en 247 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en de Jeugdwet, dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouder(s) zelf ligt. 2. Het college onderzoekt, zoals beschreven in artikel 11, in hoeverre de jeugdige of diens ouder(s), met inzet van de eigen mogelijkheden, het sociaal netwerk en andere voorzieningen, de hulpvraag kunnen oplossen of verminderen. Bij dit onderzoek weegt het college in ieder geval de aard en ernst van de problemen, de draagkrachten draaglast van het gezin en de effectiviteit van de reeds beschikbare ondersteuning. Een individuele voorziening wordt niet, of gedeeltelijk, verstrekt als naar het oordeel van het college uit het onderzoek blijkt dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of diens ouder(s), waar mogelijk met ondersteuning uit het sociaal netwerk of andere voorliggende voorzieningen, (gedeeltelijk) toereikend zijn. 3. Bij de beoordeling van de eigen kracht van de ouder(s) en/of de jeugdige wordt naast lid 4 t/m 6 eerst antwoord gegeven op de vragen: a. Is de ouder in staat de noodzakelijke hulp te bieden? b.

Is de ouder beschikbaar om de noodzakelijke hulp te bieden? c. levert het bieden van de hulp de ouder geen overbelasting op? d. Blijft de ouder de bovengebruikelijke hulp zonder vergoeding bieden? Zo ja, komt de ouder daardoor niet in de problemen?

4. Tot de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouder(s) behoren in ieder geval: a. Het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering als die is afgesloten. b. Het zorgen voor opvang en toezicht van hun kind binnen de volgende dagdelen: - gedurende de gehele dag wanneer het nog niet de schoolgerechtigde leeftijd heeft; - buiten schooltijden wanneer het de basisschool gerechtigde leeftijd heeft; - tijdens de avond en nacht wanneer het middelbare school gerechtigde leeftijd heeft tot 16 jaar; c. Het aanbrengen van structuur in het dagritme van hun kind; d. De beschikbaarheid van het sociaal netwerk als informele ondersteuning bij de opvoeding wanneer er meerdere kinderen tegelijkertijd binnen het gezin zorg nodig hebben; e. Het kunnen aanleren van sociale en praktische vaardigheden bij hun kind om voldoende te kunnen functioneren en participeren in de maatschappij; f. Het kunnen begeleiden van hun kind naar en tijdens deelname aan sociaal-recreatieve activiteiten, zoals een (sport-)vereniging, zwemles of buitenspelen; g. Het kunnen begeleiden van hun kind naar en tijdens medische afspraken, zoals afspraken met een huisarts, fysiotherapeut of ziekenhuisbezoek en het doen van medische handelingen die op basis van de Zorgverzekeringswet aangeleerd kunnen worden; h.

Het dragen van de primaire verantwoordelijkheid voor de mentale ontwikkeling en welbevinden van hun kind, pagina 19

óók als er sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of als er beperkingen zijn. De eventuele hulp die daarvoor nodig is kan allereerst en in beginsel door ouders geleverd worden. 5. Uit het onderzoek, zoals beschreven in lid 2 t/m 4, kan evenwel blijken dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) tekortschiet, omdat sprake is van: a. Geobjectiveerde beperkingen om noodzakelijke hulp te bieden; b. een gebrek aan kennis of vaardigheden om noodzakelijke hulp te bieden en het niet tijdig kunnen leren; c. overbelasting of dreigende overbelasting, waardoor geen noodzakelijke hulp kan worden verwacht totdat deze belasting of dreigende overbelasting is opgeheven. 6. Bij de beoordeling van het vijfde lid, onder c, wordt ook vastgesteld welke mogelijkheden de ouder(s) hebben om de overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen, waarbij redelijkerwijs van ouder(s) verwacht mag worden dat zij: a. Maatschappelijke activiteiten beperken in het belang van de zorg voor hun kind; b. Betaalde arbeid verminderen of anders organiseren om overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij meenemende dat de noodzaak blijft bestaan om in hun basisinkomen te voorzien; c. Zorgverlof of ander soort verlof inzetten; d. Het netwerk inzetten en werken aan het vergroten van het netwerk; e.

Het verminderen van eigen problematiek, voor zover dit bijdraagt aan het opheffen van (dreigende) overbelasting, waarbij van de ouder(s) mag worden verwacht dat zij, indien pagina 20

van toepassing, gebruikmaken van beschikbare voorzieningen op grond van de Zorgverzekeringswet of andere relevante wettelijke kaders. Nieuw artikel conform nieuwe modelverordening jeugd

Nieuw artikel. Omdat de tolkkostenvergoeding buiten de vergoeding voor jeugdhulp is gevallen, dient hier in de verordening op ingegaan te worden.

pagina 21

Artikel 14 . Kinderopvang en buitenschoolse opvang 1. Kinderopvang en buitenschoolse opvang is geen vorm van jeugdhulp. 2. In uitzonderlijke situaties kan het college begeleiding op de kinderopvang of buitenschoolse opvang inzetten, indien een jeugdige vanwege opgroei-, opvoedings- of psychische problemen of stoornissen specialistische begeleiding nodig heeft die niet door medewerkers van de opvang kan worden geboden en die redelijkerwijs niet van de ouder(s) kan worden verwacht. Deze inzet is uitsluitend mogelijk indien de begeleiding bijdraagt aan de ontwikkelingsdoelstellingen van de jeugdige zoals bedoeld in de Jeugdwet. Artikel 15. Inzet en vergoeding tolkkosten Jeugdhulp 1. Indien bij de inzet van jeugdhulp sprake is van een onoverbrugbare taalbarrière, wordt in eerste instantie van de jeugdige en diens ouder(s) verwacht dat zij zelf zorgen voor adequate communicatie, bijvoorbeeld door inzet van personen uit het eigen netwerk, zoals familieleden, vrienden of andere bekenden die kunnen tolken. 2. Alleen indien aantoonbaar geen tolk uit het eigen netwerk beschikbaar is, er geen (gratis) online vertaalmiddelen beschikbaar zijn én de inzet van een professionele tolk noodzakelijk is voor het kunnen verlenen van passende jeugdhulp, kan het college besluiten de kosten van een tolk te vergoeden. Hiervoor is vooraf toestemming van het college vereist.

3. Vergoeding van tolkkosten is in principe beperkt tot: a. Intakegesprekken; b. Diagnostiek; c. Crisissituaties waarin directe inzet van een tolk noodzakelijk is. 4. Structurele inzet van een professionele tolk gedurende de hulpverlening komt uitsluitend voor vergoeding in aanmerking indien het college vooraf schriftelijk heeft ingestemd op grond van bijzondere omstandigheden. Onder bijzondere omstandigheden wordt verstaan: a. langdurige en intensieve hulpverlening voor meervoudig complexe situaties waarbij communicatie zonder professionele tolk aantoonbaar niet mogelijk is, én b. situaties waarin het ontbreken van een tolk leidt tot aantoonbare risico’s voor de veiligheid of effectiviteit van de hulpverlening. 5. Indien de jeugdige verblijft in een opvanglocatie van het COA en beschikt over een geldig zorgnummer, worden tolkkosten niet door het college vergoed, maar via het COA. Beleidsregels vervoer jeugdhulp geïntegreerd in verordening. Nieuw artikel opgesteld conform modelverordening jeugd & beleidsregels vervoer jeugdhulp 2018.

pagina 22

Artikel 16. Vervoer naar jeugdhulp 1. Ouders zijn zelf verantwoordelijk voor het vervoer van hun kind naar en van de locatie waar jeugdhulp wordt geboden. 2. Een vervoersvoorziening wordt alleen aan de jeugdige toegekend als naar het oordeel van het college is aangetoond dat er een noodzaak, op grond van het derde lid, bestaat tot inzet van deze voorziening. 3. Het college kan vervoer naar Jeugdhulp toekennen voor een jeugdige als:

Nieuw artikel conform modelverordening jeugd

pagina 23

a. Er sprake is van een medische noodzaak, bijvoorbeeld door een lichamelijke, verstandelijke, psychische of zintuiglijke beperking waardoor reizen met openbaar vervoer niet mogelijk is, óók niet met begeleiding; b. Ouders of het sociaal netwerk het vervoer op eigen kracht niet kunnen organiseren, of de afstand en frequentie van het vervoer de gebruikelijke hulp overstijgen. 4. De medische noodzaak, zoals beschreven in het derde lid, onder a, wordt vastgesteld door een onafhankelijk arts of medisch specialist op grond waarvan het college de noodzakelijkheid beoordeelt. Voor individueel taxivervoer is een verklaring van een onafhankelijk arts vereist, waaruit de noodzakelijkheid voor individueel vervoer blijkt. 5. Bij het beoordelen of vervoer de gebruikelijke hulp overstijgt, zoals beschreven in het tweede lid, onder b, hanteert het college de volgende berekening: (aantal maanden) × (aantal keren per week) × (aantal weken per maand) × (afstand enkele reis in kilometers) × 0,25. Als de uitkomst 250 of hoger is, kan vervoer worden toegekend. 6. Vervoer wordt uitsluitend toegekend voor vervoersritten van en naar de locatie waar jeugdhulp plaatsvindt. Artikel 17. Inhoud beschikking individuele jeugdhulpvoorziening 1.

In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of in de vorm van een pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.

2. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. wat de te verstrekken voorziening is en wat de omvang en het beoogde resultaat daarvan zijn; b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is. 3. Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; d. welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; e. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; en f. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. Hoofdstuk 5 Procedure melding en aanvraag maatschappelijke ondersteuning (Wmo) Artikel 6 Melding en gesprek Wmo 1. Een inwoner kan een hulpvraag via een melding voor een maatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het college. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de melding en wijst de inwoner op de mogelijkheid van het inleveren van een persoonlijk plan binnen zeven dagen na melding. Daarin beschrijft de inwoner de ondersteuningsvraag.

Geen wijzigingen

pagina 24

Artikel 18. Melding en gesprek Wmo 1. Een inwoner kan een hulpvraag via een melding voor een maatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het college. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de melding en wijst de inwoner op de mogelijkheid van het inleveren van een persoonlijk plan binnen zeven dagen na melding. Daarin beschrijft de inwoner de ondersteuningsvraag.

3. Het college voert een gesprek waarin de hulpvraag van de inwoner wordt besproken en onderzocht. 4. Het college kan, in overleg met de inwoner, afzien van een gesprek. 5. Het college betrekt het persoonlijk plan bij het onderzoek, bedoeld in het tweede lid, als het plan binnen zeven dagen na het doen van de melding is ingeleverd. 6. Als de melding tot een aanvraag leidt, wordt de aanvraag ingediend door het indienen van het verslag van het gesprek, als bedoeld in artikel 7, dat door de inwoner is ondertekend. Uiterlijk binnen 8 weken na ontvangst van de melding neemt het college een besluit over de verstrekking van een voorziening. 7. Als tijdens het gesprek naar voren komt dat inwoner de voorkeur geeft aan een pgb in plaats van zorg in natura, krijgt de inwoner hierover meer informatie en verstrekt het college de inwoner het format voor het pgb-plan Wmo. Artikel 11 Toegang beschermd wonen en opvang 1. Op grond van artikel 2.3.5 van de Wmo kan een inwoner in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening voor opvang en beschermd wonen. 2. De toegang tot beschermd wonen, maatschappelijke opvang en Jongeren onder Dak vindt plaats via de gemeente Gouda. 3. De toegang tot vrouwenopvang vindt plaats via Veilig Thuis. 4. Buiten kantoortijden kan de inwoner zich direct melden bij de partij die de opvang in Gouda uitvoert.

3. Het college voert een gesprek waarin de hulpvraag van de inwoner wordt besproken en onderzocht. 4. Het college kan, in overleg met de inwoner, afzien van een gesprek. 5. Het college betrekt het persoonlijk plan bij het onderzoek, bedoeld in het tweede lid, als het plan binnen zeven dagen na het doen van de melding is ingeleverd. 6. Als de melding tot een aanvraag leidt, wordt de aanvraag ingediend door het indienen van het verslag van het gesprek, als bedoeld in artikel 6, dat door de inwoner is ondertekend. Uiterlijk binnen 8 weken na ontvangst van de melding neemt het college een besluit over de verstrekking van een voorziening. 7. Als tijdens het gesprek naar voren komt dat inwoner de voorkeur geeft aan een pgb in plaats van zorg in natura, krijgt de inwoner hierover meer informatie en verstrekt het college de inwoner het format voor het pgb-plan Wmo.

Geen wijzigingen

pagina 25

Artikel 19 Toegang beschermd wonen en opvang 1. Op grond van artikel 2.3.5 van de Wmo kan een inwoner in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening voor opvang en beschermd wonen. 2. De toegang tot beschermd wonen, maatschappelijke opvang en Jongeren onder Dak vindt plaats via de gemeente Gouda. 3. De toegang tot vrouwenopvang vindt plaats via Veilig Thuis. 4. Buiten kantoortijden kan de inwoner zich direct melden bij de partij die de opvang in Gouda uitvoert.

5. Het college kan nadere regels vaststellen over toegang en schorsing uit beschermd wonen en opvang.

5. Het college kan nadere regels vaststellen over toegang en schorsing uit beschermd wonen en opvang.

HOOFDSTUK 3 CRITERIA EN WEIGERINGSGRONDEN

Artikel 12 Criteria voor een individuele voorziening voor jeugdhulp 1. Een jeugdige of diens ouders komt in aanmerking voor een individuele voorziening als er sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen bij de jeugdige. De individuele voorziening stelt de jeugdige in staat gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid of voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau. 2. Een individuele jeugdhulpvoorziening kan worden verstrekt voor zover de jeugdige en/of diens ouders deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen doordat: a. redelijkerwijs geen aanspraak kan worden gedaan op de ‘eigen kracht’ van de jeugdige en/of zijn ouder(s)/verzorger(s); b. geen oplossing kan worden gevonden voor zijn hulpvraag met gebruikelijke hulp; c. geen oplossing kan worden gevonden voor zijn hulpvraag met mantelzorg; d. geen gebruik gemaakt kan worden van een algemeen gebruikelijke voorziening;

HOOFDSTUK 6 CRITERIA EN WEIGERINGSGRONDEN

Wat is er gewijzigd? • Lid 3 t/m 5 toegevoegd naar aanleiding van nieuwe modelverordening jeugd.: Aangegeven dat als problematiek bij ouders vandaan komt, er geen recht is op jeugdhulp (zie lid 4 en 5) • Lid 10 ‘tijdig beschikbare’ toegevoegd (volgens modelverordening)

pagina 26

Artikel 20. Criteria voor een individuele voorziening voor jeugdhulp 1. Een jeugdige of diens ouders komt in aanmerking voor een individuele voorziening als er sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen bij de jeugdige. De individuele voorziening stelt de jeugdige in staat gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid of voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau. 2. Een individuele jeugdhulpvoorziening kan worden verstrekt voor zover de jeugdige en/of diens ouders deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen doordat: a. redelijkerwijs geen aanspraak kan worden gedaan op de ‘eigen kracht’ van de jeugdige en/of zijn ouder(s)/verzorger(s); b. geen oplossing kan worden gevonden voor zijn hulpvraag met gebruikelijke hulp; c. geen oplossing kan worden gevonden voor zijn hulpvraag met mantelzorg; d. geen gebruik gemaakt kan worden van een algemeen gebruikelijke voorziening; e. geen gebruik gemaakt kan worden van een algemene voorziening;

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

e. geen gebruik gemaakt kan worden van een algemene voorziening; geen oplossing gevonden kan worden voor zijn hulpvraag door, al dan niet gedeeltelijk, gebruik te maken van voorzieningen die beschikbaar zijn op grond van als de Wet langdurige zorg, Wet maatschappelijke ondersteuning, Zorgverzekeringswet en Wet Passend Onderwijs. Als de aanvraag betrekking heeft op kosten voor jeugdhulp die de jeugdige of diens ouder(s) voorafgaand aan de aanvraag heeft gemaakt, kan het college hier slechts een voorziening voor verstrekken als het college de noodzaak en geschiktheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen. De voorziening als bedoeld in het derde lid kan slechts betrekking hebben op gemaakte kosten over een periode van maximaal 3 maanden vóór de aanvraag. Het vierde en vijfde lid zijn niet van toepassing als de ingezette voorziening tot stand is gekomen door een eerste verwijzing van de huisarts, medisch specialist en/of jeugdarts. Recht op een individuele voorziening bestaat alleen als deze als de goedkoopst en meest adequate voorziening kan worden aangemerkt. Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen, als het onderzoek of beoordeling van een aanvraag dit vereist. Het college kan nadere regels vaststellen over de voorwaarden voor een individuele voorziening.

f.

3.

4.

5.

6.

pagina 27

er geen oplossing gevonden kan worden voor zijn hulpvraag door, al dan niet gedeeltelijk, gebruik te maken van voorzieningen die beschikbaar zijn op grond van als de Wet langdurige zorg, Wet maatschappelijke ondersteuning, Zorgverzekeringswet en Wet Passend Onderwijs. Indien ouders begeleiding, behandeling of ondersteuning nodig hebben vanwege maatschappelijke, psychische of relationele problemen die primair bij henzelf liggen, en naar het oordeel van het college geen sprake is van een hulpvraag die betrekking heeft op de jeugdige zoals bedoeld in deze verordening, wordt geen individuele voorziening toegekend. In dergelijke gevallen ligt de verantwoordelijkheid voor ondersteuning bij andere wettelijke kaders of algemene voorzieningen. Het voorgaande lid is niet van toepassing indien er wél sprake is van een hulpvraag die de jeugdige betreft, en daarnaast sprake is van meervoudige problematiek in de context van het gezin. In dat geval kan het college besluiten tot het verstrekken van een individuele voorziening, ondanks aanwezigheid van problemen die betrekking hebben op de ouders. Een individuele voorziening jeugdhulp wordt toegekend als de inzet van de voorziening doeltreffend geacht kan worden.

De doeltreffendheid beoordeelt het college door vast te stellen of de individuele voorziening wezenlijk bijdraagt aan het oplossen van de hulpvraag en, waar beschikbaar, er wordt gewerkt met een bewezen effectieve interventie en nooit met een bewezen niet effectieve interventie. Als de aanvraag voor jeugdhulp betrekking heeft op kosten voor jeugdhulp die de jeugdige of diens

Artikel 13 Criteria voor een voorziening voor maatschappelijke ondersteuning 1. Een inwoner komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de inwoner ondervindt, op voorwaarde dat de inwoner deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen: a. op eigen kracht; b. met gebruikelijke hulp; c. met mantelzorg; d. met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk;

Geen wijzigingen

pagina 28

ouder(s) voorafgaand aan de aanvraag heeft gemaakt, kan het college hier slechts een voorziening voor verstrekken als het college de noodzaak en geschiktheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen. 7. De voorziening als bedoeld in het zesde lid kan slechts betrekking hebben op gemaakte kosten over een periode van maximaal 3 maanden vóór de aanvraag. 8. Het zesde en zevende lid zijn niet van toepassing als de ingezette voorziening tot stand is gekomen door een eerste verwijzing van de huisarts, medisch specialist en/of jeugdarts. 9. Recht op een individuele voorziening bestaat alleen als deze als de goedkoopst, meest adequate en tijdig beschikbare voorziening kan worden aangemerkt. 10. Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen, als het onderzoek of beoordeling van een aanvraag dit vereist. 11. Het college kan nadere regels vaststellen over de voorwaarden voor een individuele voorziening. Artikel 21. Criteria voor een voorziening voor maatschappelijke ondersteuning 1. Een inwoner komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de inwoner ondervindt, op voorwaarde dat de inwoner deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen: a. op eigen kracht; b. met gebruikelijke hulp; c. met mantelzorg; d.

met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; e. door gebruik te maken van een algemeen gebruikelijke voorziening;

e. door gebruik te maken van een algemeen gebruikelijke voorziening; f. door gebruik te maken van een algemene voorziening; of g. door gebruik te maken van een andere voorziening dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2. Recht op een maatwerkvoorziening bestaat alleen als deze voorziening als de goedkoopste en meeste adequate passende voorziening kan worden aangemerkt. 3. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is als vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze alleen opnieuw afgegeven als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven, a. tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; b. tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten, of; c. als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. 4. De inwoner komt in aanmerking voor een financiële maatwerkvoorziening als hiermee naar het oordeel van het college een passende bijdrage aan de zelfredzaamheid of participatie van de inwoner wordt geleverd, waardoor de inwoner zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. De financiële maatwerkvoorzieningen bestaan uit: a. een vergoeding voor verhuis- en herinrichtingskosten;

f.

door gebruik te maken van een algemene voorziening; of g. door gebruik te maken van een andere voorziening dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2. Recht op een maatwerkvoorziening bestaat alleen als deze voorziening als de goedkoopste en adequate voorziening kan worden aangemerkt. 3. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is als vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze alleen opnieuw afgegeven als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven, a. tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; b. tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten, of; c. als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. 4. De inwoner komt in aanmerking voor een financiële maatwerkvoorziening als hiermee naar het oordeel van het college een passende bijdrage aan de zelfredzaamheid of participatie van de inwoner wordt geleverd, waardoor de inwoner zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. De financiële maatwerkvoorzieningen bestaan uit: a. een vergoeding voor verhuis- en herinrichtingskosten; b. de aanschaf en het onderhoud van een sportvoorziening; c.

een vervoersvoorziening voor het gebruik van een eigen auto of een bruikleenauto. 5. Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen, als het onderzoek of beoordeling van een aanvraag dit vereist.

pagina 29

b. de aanschaf en het onderhoud van een sportvoorziening; c. een vervoersvoorziening voor het gebruik van een eigen auto of een bruikleenauto. 5. Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen, als het onderzoek of beoordeling van een aanvraag dit vereist. 6. Het college kan nadere regels vaststellen over de voorwaarden voor een maatwerkvoorziening. Artikel 14 Criteria voor beschermd wonen en opvang 1. Een inwoner komt in aanmerking voor beschermd wonen of opvang ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving als gevolg van psychische of psychosociale problemen en/of het verlaten van de thuissituatie in verband met risico's voor de eigen veiligheid als gevolg van huiselijk geweld. Voorwaarde hierbij is dat de inwoner deze problemen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van dezelfde voorwaarden zoals die onder artikel 13, eerste lid, zijn genoemd. 2. De maatwerkvoorziening moet een passende bijdrage leveren aan het voorzien in de behoefte van de inwoner aan beschermd wonen of opvang en aan het zorgen voor een situatie waarin de inwoner in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk (weer) op eigen kracht te handhaven in de samenleving. 3. Een inwoner kan in aanmerking komen voor beschermd wonen als: