[2024014643] Bijlage 4 Bestemmingsplan toelichting
Tekst van het document
De technische eisen en uitgangspunten voor het ontwerp van watersystemen zijn opgenomen in de ‘beleidsregel Afvoer hemelwater door toename en afkoppelen van verhard oppervlak en de hydrologische uitgangspunten bij de keurregels voor afvoeren van hemelwater, Brabantse waterschappen’. Beleidsregel Hydrologische uitgangspunten bij de Keurregels voor afvoeren van hemelwater. De drie Brabantse waterschappen (Aa en Maas, De Dommel en Brabantse Delta) hanteren sinds 1 maart 2015 dezelfde (beleids)uitgangspunten voor het beoordelen van plannen waarbij het verhard oppervlak toeneemt. Deze (beleids)uitgangspunten zijn geformuleerd in de ‘Beleidsregel Hydrologische uitgangspunten bij de Keurregels voor afvoeren van hemelwater, Brabantse waterschappen’. Bij een toename en afkoppeling van het verhard oppervlak geldt het uitgangspunt dat plannen zoveel mogelijk hydrologisch neutraal worden uitgevoerd. De waterschappen maken bij het beoordelen van plannen met een toegenomen verhard oppervlak onderscheid tussen grote en kleine plannen. Hoewel er relatief veel kleine plannen zijn, veroorzaken deze op deelstroomgebiedsniveau nauwelijks een toename
64/108
van de maatgevende afvoer. In de Keur is opgenomen dat het in beginsel verboden is om zonder vergunning neerslag door toename van verhard oppervlak of door afkoppelen van bestaand oppervlak, tot afvoer naar een oppervlaktewaterlichaam te laten komen. Dit verbod is van toepassing tenzij: het afkoppelen van verhard oppervlak maximaal 10.000 m² is, of; de toename van verhard oppervlak maximaal 500 m² is, of; de toename van verhard oppervlak bestaat uit een groen dak; de toename van verhard oppervlak tussen 500 m² en 10.000 m² is en compenserende maatregelen zijn getroffen om versnelde afvoer van hemelwater tegen te gaan, in de vorm van een voorziening met een minimale retentiecapaciteit conform de rekenregel: Benodigde compensatie (in m³) = Toename verhard oppervlak (in m²) * Gevoeligheidsfactor * 0,06 (in m) Daarbij dient de voorziening te voldoen aan de volgende voorschriften: de bodem van de voorziening dient boven de gemiddelde hoogste grondwaterstand (GHG) te liggen; de afvoer uit de voorziening via een functionele bodempassage naar het grondwater en/of via een functionele afvoerconstructie naar het oppervlaktewater plaatsvindt. Indien een afvoerconstructie wordt toegepast, dient deze een afdoende diameter te hebben; daarnaast moet er altijd een overloopconstructie zijn, om uitspoeling naar de sloot te voorkomen.
4.6.3 Beleid gemeente Drimmelen Sinds 1 januari 2008 zijn gemeenten verantwoordelijk voor het hemelwater, het afvalwater en het grondwater. De gemeente Drimmelen heeft een Water- en rioleringsplan opgesteld en inmiddels ook geactualiseerd voor de periode 2023 - 2027. Afvalwater Inwoners en bedrijven binnen de gemeente Drimmelen produceren afvalwater. De gemeente heeft de wettelijke plicht om dit afvalwater in te zamelen en te transporteren naar de met het waterschap overeengekomen overnamepunten. Daar wordt het afvalwater overgedragen aan het waterschap om te worden getransporteerd en gezuiverd. Het streven van de gemeente Drimmelen is om het inzamelen en transporteren van het afvalwater tegen de laagst maatschappelijke kosten uit te voeren, zonder daarbij tekort te doen aan haar wettelijke verplichtingen. Als middel daarvoor gebruikt zij riolering. Hemelwater Als het regent, verdwijnt in de gemeente Drimmelen veel hemelwater vanaf daken en vanaf de verharding in de openbare ruimte ook in de (gemengde) riolering en wordt direct afgevoerd naar de rioolwaterzuiveringsinstallatie. Om al dat relatief schone hemelwater te transporteren en te zuiveren, zijn kostbare voorzieningen nodig. Door de verandering van het klimaat wordt het bestaande rioolstelsel steeds zwaarder op de proef gesteld. Buien worden heviger en duren langer. Hierdoor neemt het risico op wateroverlast toe.
Anderzijds zijn er langere droge perioden met kans op verdroging.
65/108
Het blijven vergroten van de ondergrondse voorzieningen (riolering) is echter geen optie. Uiteindelijk zullen ondergrondse voorzieningen te klein zijn en het steeds maar vergroten wordt uiteindelijk te kostbaar. Om bij een veranderend klimaat droge voeten te blijven houden, wordt nadrukkelijk ook gekeken naar bovengrondse oplossingen en wordt de samenhang met de (her)inrichting van de openbare ruimte gezocht. Bij de (her)inrichting van de openbare ruimte worden twee sporen gevolgd. In de eerste plaats wordt ernaar gestreefd om het aantal vierkante meters verharding terug te brengen (straten, wegen, pleinen). Dit heeft als positief effect dat er minder hemelwater wordt opgevangen en dat dit niet afgevoerd hoeft te worden naar de riolering. Tevens vermindert dit op termijn de opwarming van het bebouwd gebied. Als het verminderen van de verharding niet mogelijk of niet gewenst is dan wordt de verharding, waar dit mogelijk is, afgekoppeld. Dit houdt in dat het afstromende regenwater niet afgevoerd wordt naar de gemengde riolering, maar bijvoorbeeld rechtstreeks naar een infiltratievoorziening of naar groenvoorzieningen waarin overtollig hemelwater tijdelijk wordt geborgen en/of kan infiltreren in de ondergrond of rechtstreeks naar het oppervlaktewater.
Het regenwater kan ook worden afgevoerd via regenwaterriolering, maar er wordt juist ook gekeken naar mogelijke aanpassing van de bovengrondse inrichting van de openbare ruimte (trits ‘vasthouden-bergen-afvoeren’). De perceeleigenaar is verantwoordelijk voor de verwerking van regenwater op zijn eigen perceel. Deze zal steeds vaker actief gestimuleerd en gemotiveerd en soms verplicht worden om een steentje bij te dragen door op eigen terrein voorzieningen te treffen voor infiltratie, buffering of opslag van hemelwater. De perceeleigenaar kan ook een belangrijke bijdrage leveren door verharding te vervangen voor groen. Grondwater De perceeleigenaar is zelf verantwoordelijk voor de ontwatering van zijn eigen terrein. De gemeentelijke zorgplicht richt zich op het openbaar gebied. Om grondwateroverlast te voorkomen en perceeleigenaren de mogelijkheid te bieden hun eigen terrein te ontwateren, stelt de gemeente de bewoners een overnamepunt ter beschikking voor de afvoer van overtollig grondwater. Dit dient echter wel doelmatig plaats te vinden. Bij projecten legt de gemeente als het nodig is drainage aan in openbaar gebied. De grondwaterzorgplicht vereist verder van de gemeente Drimmelen inzicht in het functioneren van het grondwatersysteem en in de bodemopbouw. Daartoe worden de grondwaterstanden gemeten met behulp van een meetnet van peilbuizen.
Deze meetgegevens worden met regelmaat geanalyseerd om de ontwikkelingen in het grondwatersysteem te volgen. Uiteindelijk wordt er gestreefd naar een passend grondwaterpeil bij de functie van het bovenliggende gebied: niet te nat, maar zeker ook niet te droog. Om structurele grondwateroverlast bij in- en uitbreidingen te voorkomen hanteert de gemeente een streefwaarde voor de maximale grondwaterstand (ontwateringsdiepte). Deze streefwaarde is afhankelijk van lokale kenmerken van de betreffende (ontwikkel)locatie.
66/108
De streefwaarden zijn weergegeven in de navolgende tabel:
Oppervlaktewater Het is essentieel om een goed ingericht watersysteem te hebben binnen het stedelijk gebied. De toenemende neerslag moet geborgen worden en moet uiteindelijk afgevoerd worden. Het watersysteem biedt voldoende veiligheid tegen hoogwater (langdurig natte perioden) en is klimaatadaptief ingericht. De waterkwaliteit wordt zo veel als mogelijk gewaarborgd. De inrichting en de flora en fauna spelen daarbij een belangrijke rol, onder andere via bijvoorbeeld natuurvriendelijke oevers. Beheer en onderhoud van het oppervlaktewatersysteem vindt plaats in nauwe samenwerking met het waterschap dat de meeste oppervlaktewateren in beheer heeft. 4.6.4 Watertoets Hierna wordt beschreven op welke wijze in het plangebied met water en watergerelateerde aspecten wordt omgegaan. Attentiegebied waterhuishouding Het plangebied is aangewezen als attentiegebied waterhuishouding. Hier is een gebiedsaanduiding 'overige zone attentiegebied waterhuishouding opgenomen, ingevolge waarvan de gronden mede zijn bestemd voor de bescherming van de waterhuishouding en de hydrologische instandhoudingsdoelen van het hierbinnen gelegen Natuur Netwerk Brabant.
Bodem en geohydrologie Op basis van kaartgegevens (bodemdata.nl, Algemene Hoogtekaart Nederland en Kaartbank Brabant) worden de volgende bodem- en geohydrologische omstandigheden aangenomen: De bodem in het plangebied bestaat voornamelijk uit matig siltig, matig fijn zand, zo blijkt uit het bijgevoegde Verkennend bodemonderzoek. De bovengrond en plaatselijk de ondergrond zijn bovendien zwak humeus. Volgens het Actueel Hoogtebestand Nederland bevindt het maaiveld zich op een hoogte van circa 1,3 m +NAP en zijn de coördinaten van het midden van de onderzoekslocatie X = 111.630, Y = 405.895. De gemiddeld hoogste grondwaterstand (GHG) is in het noorden van het plangebied gelegen tussen de 0,40 m en 0,60 m beneden maaiveld en in het zuiden van het plangebied tussen 0,60 m en 0,80 m beneden maaiveld. Dit blijkt zowel uit de resultaten van het uitgevoerde bodemonderzoek (zie Bijlage 4) als uit gegevens van DINOloket van een nabijgelegen grondwatermonitoringsput (locatie Munnikenhof). Afvalwater (riolering) Conform het Water- en Rioleringsplan Drimmelen 2023-2027 worden alle nieuwe woningen aangesloten op de
67/108
(druk)riolering op basis van een uitgewerkt rioleringsplan. Dit plan wordt op basis van het stedenbouwkundig plan nader uitgewerkt voorafgaand aan de daadwerkelijke realisatie van het plan. Het betreft een droogweerafvoer (DWA) voor huishoudelijk afvalwater. Voor hemelwater worden afzonderlijk voorzieningen getroffen (zie volgende kopje). Hemelwater Om de hemelbergingscapaciteit te bepalen die op grond van het beleid van waterschap en gemeente noodzakelijk is, is ook een watertoets uitgevoerd. Omdat het plangebied in de huidige situatie volledig onverhard is, is alleen (de toename van) de verharding in de beoogde situatie berekend en de noodzakelijke hemelwaterbergingscapaciteit als gevolg daarvan. Het plangebied heeft een oppervlakte van 33.181 m2. Het is in de huidige situatie geheel onverhard. De toename van de verharding ten opzichte van de huidige situatie bedraagt op basis van het stedenbouwkundig plan circa 13.181 m². Er moet voldoende hemelwaterbergingscapaciteit worden gerealiseerd. De maatgevende berging conform het stedenbouwkundig plan wordt bepaald aan de hand van de formule van het waterschap: 13.181 m² (toename verhard oppervlak) x 1 (gevoeligheidsfactor) x 0,06 m³ (benodigde retentiecapaciteit per m²) = 791 m³.
In het plangebied zijn voldoende onverharde, groene ruimtes aanwezig waar (natuurlijke) verlagingen in de vorm van afgedamde wadi’s, watergangen of vijvers kunnen worden aangelegd. Zo is in het stedenbouwkundig plan rekening gehouden met ruimte voor een waterbergingsvoorzieningen aan de noordzijde van het plangebied. Verder zijn er mogelijkheden om waterbergende wegfundering, infiltratiekratten of een infiltratie- en transportriool (IT-riool) te realiseren, bijvoorbeeld onder de aan te leggen openbare- en erfverharding. De waterbergingsopgave is nu nog niet nader gespecificeerd. Dat zal gebeuren voorafgaand aan de daadwerkelijke realisatie van het plan. In regels van dit bestemmingsplan is een voorwaardelijke verplichting opgenomen waarmee is geborgd dat voldoende hemelwatervoorzieningen worden aangelegd en nadien als zodanig in stand worden gehouden. Op deze plaats volstaat de constatering dat er ruimte genoeg is om op een geschikte wijze het water binnen het plangebied vast te houden en te laten infiltreren. Er is een waterdoorlatendheidsonderzoek uitgevoerd om informatie te verzamelen zodat een gefundeerde afweging kan worden gemaakt omtrent de haalbaarheid en de toepassing van infiltratie ter plaatse. Daarbij wordt bekeken of de bodem ter plaatse van de geplande infiltratievoorzieningen geschikt is voor de infiltratie van hemelwater, alsmede het verkrijgen van k-waarden.
Het onderzoek richt zich met name op de bodemlaag ter hoogte van de onderzijde van de geplande infiltratievoorziening. Hierdoor heeft het onderzoek meer een traject specifiek karakter. Het onderzoeksrapport is opgenomen als Bijlage 5 bij deze toelichting. De doorlatendheid van de bodem wordt over het algemeen geclassificeerd als matig tot goed doorlatend, waarbij k-waarden van 0,5 en 5,6 m/dag zijn aangetoond. Ter plaatse van de eerder geplande wadi aan de noordzijde van de onderzoekslocatie is de doorlatendheid aanzienlijk lager. Dit is te verklaren doordat dit terreindeel ca. 100 cm lager ligt dan hoogstgelegen terreindeel en het onderzoek is uitgevoerd in een humeuze laag, welke over het algemeen een mindere doorlatendheid hebben dan niet-humeuze lagen. Op basis van de resultaten uit het waterdoorlatendheidsonderzoek wordt de bodem, mede op basis van de textuur, geschikt geacht voor de infiltratie van hemelwater.
68/108
In het noorden van het plangebied is de doorlatendheid dus beoordeeld als niet voldoende door de lagere ligging. Hier kunnen echter wel poelen worden aangelegd die ook een waterbergende capaciteit hebben. In de overige delen van het plangebied is de doorlatendheid geclassificeerd als matig tot goed doorlatend. Uit het onderzoek blijkt dus dat de bodem geschikt is voor infiltratie en dat als gevoeligheidsfactor (nominale waarde die de hydrologische gevoeligheid en infiltratiepotentie van de locatie uitdrukt) de factor 0,5 moet worden aangehouden. Voor het planvoornemen geldt dat het toegevoegde extra verhard oppervlakte ongeveer 13.000 m² bedraagt. Op basis van een extra verhard oppervlak van circa 13.000 ², moet een waterbergingsvoorziening met een minimale capaciteit van ongeveer 390 m³ binnen het plangebied worden aangelegd. Hierdoor blijft het regenwater dat hier valt binnen het plangebied en zal dit geen wateroverlast veroorzaken buiten het plangebied dus ook niet in de sloot langs de Kalkvliet. Binnen het plangebied is, tussen de woon- en verkeersbestemmingen, veel ruimte voor groen en het bergen van hemelwater. De waterbergingsvoorziening moet echter wel boven de zogenoemde Gemiddelde Hoogste Grondwaterstand” (hierna GHG) worden gerealiseerd. De GHG ter plaatse bedraagt 0,5 meter onder maaiveld.
Als daarvan wordt uitgegaan krijgt de waterbergingsvoorziening een oppervlakte van ongeveer 1.000 m² (gemiddelde diepte van 0,5 meter * 390 m²). Om voldoende waterbergend vermogen binnen het plangebied te realiseren wordt de huidige B-watergang in het midden van het plangebied aan de noordwestzijde verbreed, zie hiervoor ook het kwaliteitsverbeteringsplan (Bijlage 1 bij de regels). Naast de verbreding van deze sloot zullen ook poelen en wadi's in het plangebied worden gerealiseerd. Daarnaast zal door de verbreding van het Munnikenhof de huidige A-watergang ten oosten van het plangebied gedeeltelijk moeten worden gedempt en worden gecompenseerd in het plangebied. Daar is binnen het plangebied voldoende ruimte voor. Overigens kunnen ter plaatse van poelen en wadi's ook speelen groenvoorzieningen worden gerealiseerd. Het Waterschap verwacht dat de druk en daarmee de risico's voor overbelasting op de watergang langs de Kalkvliet zal gaan afnemen. Dit omdat in de huidige situatie veel water vanuit het agrarische perceel nog deze watergang inloopt tijdens regenbuien. In de nieuwe situatie met woningbouw, zal het hemelwater binnen het plangebied worden opgevangen en kan het water in de bodem infiltreren. Hierdoor ontstaat een verlichting voor de sloot langs de Kalkvliet.
Mocht bij de verdere uitwerking toch blijken dat er onvoldoende binnen het plangebied geïnfiltreerd kan worden dan moet er geloosd worden op de watergangen ten oosten van het plangebied. In alle gevallen wordt de sloot langs de Kalkvliet zelf ontzien. In aanvullend ambtelijk overleg met het waterschap is dit alles afgestemd. In de regels van het bestemmingsplan is reeds juridisch geborgd dat er (aantoonbaar) voldoende waterbergingscapaciteit moet worden gerealiseerd. Oppervlaktewater Ten westen en oosten van het plangebied lopen A-watergangen parallel aan de plangrenzen. Het planvoornemen voorziet niet in aanpassingen van de westelijke watergang. De oostelijke watergang wordt, in verband met de verbreding van het Munnikenhof, gedeeltelijk in westelijke richting verplaatst. Daarmee wordt deze A-watergang direct gecompenseerd. Voor aanpassingen aan de A-watergang zal wel een watervergunning bij het waterschap moeten worden aangevraagd.
69/108
Figuur 4.2: Legger oppervlaktenwater (bron: Brabantse Delta) Door het midden van het plangebied, parallel aan voornoemde A-watergangen, loopt volgens de Legger verder een B-watergang (sloot). Deze watergang zal gedeeltelijk worden gedempt of waar nodig overkluisd. Hiervoor is een vergunning van het Waterschap benodigd. Het noordelijke deel blijft behouden en wordt verbreed. In de beoogde situatie zal aan de noordzijde van het plangebied een waterbergingsvoorziening worden aangelegd welke voldoet aan de dimensionering zoals hiervoor aangegeven. Zie ook het beplantingsplan in Bijlage 1 bij de regels. In het kader van duurzaam bouwen en vanwege de beoogde waterkwaliteit zullen tot slot geen uitlogende materialen zoals zink, koper en lood worden toegepast. Indien deze toch worden toegepast, worden deze gecoat om diffuse verontreinigingen te voorkomen.
70/108
4.6.5 Conclusie Gelet op het voorgaande vormt het aspect water geen belemmering voor dit planvoornemen. Infiltratie ter paatse is mogelijk en de infiltratievoorziening zal worden afgestemd op de resultaten van het doorlatendheidsonderzoek en de Gemiddelde Hoogste grondwaterstand (GHG). De waterbergingsopgave is door middel van een voorwaardelijke verplichting geborgd in de regels, zie ook artikel 7.3.6. Bij de (civiel)technische uitwerking van het planvoornemen zal extra aandacht worden geschonken aan de waterhuishouding. Gegarandeerd wordt dat er geen water vanuit het nieuwe plangebied zal afstromen naar de bestaande watergang evenwijdig aan de Kalkvliet. Hoewel in eerste instantie wordt ingezet op infiltratie van water binnen het plangebied zal, bij overloop, water worden geloosd op de watergang in oostelijke richting evenwijdig aan het Munnikenhof dan wel via een nieuw aan te leggen sloot, mocht demping van de sloot ten behoeve van de wegverbreding aan het Munnikenhof noodzakelijk zijn. Bij de aanvraag van een omgevingsvergunning voor het bouwen moet dit uitgewerkt zijn en moet zijn aangetoond hoe de in paragraaf 4.6.4 genoemde waterbergingscapaciteit daadwerkelijk gerealiseerd zal worden. De aanvraag zal daar specifiek op getoetst worden. Dit bestemmingsplan doet zelf geen gedetailleerde uitspraken over de civieltechnische uitwerking van het plan.
In het algemeen geldt dat een nieuwe bouwontwikkeling niet mag leiden tot een verslechtering van de bestaande omgeving en daarbij behorende waterhuishouding. Het uitgangspunt is dat elk nieuw plan voor wat betreft de waterhuishouding haar eigen broek ophoudt. Maar andersom kan het ook niet standaard zo zijn dat een nieuw plan alle problemen met betrekking tot de waterhuishouding vanuit de bestaande omgeving moet oplossen. Uiteraard wordt de waterhuishouding wel in onderlinge samenhang bekeken.
4.7
Cultuurhistorie
4.7.1 Toetsingskader In de toelichting van het bestemmingsplan dient een beschrijving te worden opgenomen hoe met de in het gebied aanwezige cultuurhistorische waarden en in de grond aanwezige of te verwachten monumenten rekening wordt gehouden (artikel 3.1.6, lid 5 Bro). De opsteller en vaststeller van het bestemmingsplan is daarmee dus verplicht om breder te kijken dan alleen naar het facet archeologie. Ook de facetten historische (steden)bouwkunde en historische geografie dienen te worden meegenomen in de belangenafweging. Hierbij gaat het om zowel beschermde als niet formeel beschermde objecten en structuren. Beleid provincie Noord-Brabant In de provincie Noord-Brabant dienen in het kader van het behoud van waardevolle cultuurhistorische elementen en archeologische vindplaatsen, ruimtelijke plannen te worden getoetst aan de provinciale Cultuurhistorische Waardenkaart (CHW). Hierop staan de bepalende cultuurhistorische elementen aangeven.
71/108
4.7.2
Beoordeling
Figuur 4.3: Uitsnede cultuurhistorische waardenkaart (plangebied rood omcirkeld) (bron: Provincie Noord-Brabant) Ter plaatse van het plangebied zijn geen cultuurhistorisch waardevolle objecten aanwezig. Ook in de directe nabijheid zijn geen waardevolle objecten aanwezig. Aan de overzijde van de Mark bevindt zich het cultuurhistorisch waardevol gebied Lange Bunders en Slangwijk. Op geruime afstand te oosten van het plangebied bevindt zich de Zuiderwaterlinie, bestaande uit de vestingwerken. Het planvoornemen heeft dan ook geen nadelige invloed op cultuurhistorische waarden. 4.7.3 Conclusie Het planvoornemen doet geen afbreuk aan cultuurhistorische waarden binnen of in de omgeving van het plangebied.
4.8
Archeologie
4.8.1 Beleid en normstelling Verdrag van Malta In 1992 ondertekende Nederland mede het zogenaamde Verdrag van Valletta (Malta). Dit verdrag heeft als doel de bescherming van het archeologisch erfgoed van Europa te bevorderen. In Nederland heeft dit geleid tot een herziening van de Monumentenwet 1988 alsmede een aanvulling op of wijziging van bepaalde artikelen in enkele andere wetten. Deze wijzigingswet is beter bekend als de Wet op de Archeologische Monumentenzorg (WAMZ), die op 1 september 2007 van kracht werd.
72/108
Sinds de invoering van deze wet zijn gemeenten belast met de zorgplicht voor het archeologisch erfgoed. Dit is niet veranderd met de inwerkingtreding van de Erfgoedwet (1-7-2016). Sindsdien is het behoud en beheer van het Nederlandse erfgoed geregeld door één integrale Erfgoedwet. De omgang met archeologie in de fysieke leefomgeving is in de Omgevingswet geregeld, die op 1 januari 2024 in werking is getreden. Het uitgangspunt is dat de beschermingsniveaus zoals die in de eerdere wetten en regelingen golden, worden gehandhaafd. De belangrijkste artikelen uit het Verdrag van Malta die in de Nederlandse wetgeving zijn overgenomen, zijn dat het archeologisch erfgoed zoveel mogelijk ter plekke (in situ) dient te worden behouden (artikel 4), dat het archeologisch erfgoed deel uitmaakt van de belangenafweging in het kader van ruimtelijke ordening (artikel 5) en het 'veroorzakersprincipe' (artikel 6). Het veroorzakersprincipe betekent dat de verstoorder verantwoordelijk is voor het vroegtijdig (laten) uitvoeren van noodzakelijk archeologisch (voor)onderzoek en de financiering daarvan. Bestemmingsplan en archeologiebeleid gemeente Drimmelen Gemeenten moeten bij het vaststellen van bestemmingsplannen rekening houden met de eventuele aanwezigheid van archeologische waarden.
Hieronder vallen zowel reeds bekende archeologisch waardevolle gebieden als gebieden waarvoor een (verhoogde) archeologische verwachting geldt. Deze waarden krijgen een archeologische (mede)bestemming, die wordt vermeld in de toelichting van het bestemmingsplan, wordt begrensd in de verbeelding (plankaart) en wordt voorzien van regels die gekoppeld zijn aan een vergunningstelsel. De gemeente Drimmelen heeft invulling gegeven aan de gemeentelijk zorgtaak door de archeologische en cultuurhistorische waarden en verwachtingen binnen de gemeente inzichtelijk te maken door een gemeentelijke Erfgoedkaart op te stellen (Nota Archeologie Gemeente Drimmelen 2013). Voor het aspect archeologie is de archeologische beleidskaart, die hiervan onderdeel is, onderlegger voor de bepaling van de dubbelbestemming 'Waarde-Archeologie'. In 2023 hebben gemeenten Drimmelen, Etten-Leur, Moerdijk en Oosterhout de gemeentelijke archeologische verwachtingskaarten en beleidskaarten laten actualiseren. Aanleiding hiervoor zijn de aangescherpte eisen die de Erfgoedwet en de aanstaande Omgevingswet aan deze kaarten stellen. Bovendien heeft archeologisch onderzoek in de afgelopen tien jaar nieuwe wetenschappelijke inzichten opgeleverd, waardoor de vorige kaarten verouderd zijn.
In het rapport "Verdronken en teruggewonnen; Actualisatie van de archeologiekaarten van de gemeenten Etten-Leur, Oosterhout, Moerdijk en Drimmelen" zijn ook de meest actuele verwachtings- en beleidskaarten opgenomen.
73/108
Figuur 4.4: Uitsnede archeologische beleidskaart (bron: Gemeente Drimmelen)
Op de beleidskaart worden de verschillende verwachtingen vertaald naar verwachtingszones en gekoppeld aan concrete vrijstellingsgrenzen. Bodemverstorende werkzaamheden die deze grenzen niet overschrijden, worden op voorhand vrijgesteld van de verplichting tot het doen van archeologisch onderzoek. Door middel van het hanteren van verschillende vrijstellingsgrenzen wordt binnen de gehele gemeente gezocht naar een goede balans tussen de verwachte aanwezigheid van archeologische resten en de voorwaarden die worden verbonden aan bodemverstorende activiteiten.
74/108
4.8.2 Onderzoek Ter plaatse van het plangebied geldt volgens het geldende bestemmingsplan een dubbelbestemming 'Waarde Archeologie 2'. Archeologisch onderzoek is hier verplicht bij verstoringen vanaf 1000 m² en dieper gaan dan 0,5 meter beneden het maaiveld. Echter, op het moment dat voorliggend bestemmingsplan wordt voorbereid is ook een nieuwe archeologische beleidskaart voor gemeente Drimmelen in voorbereiding. Uit het rapport "Verdronken en teruggewonnen; Actualisatie van de archeologiekaarten van de gemeenten Etten-Leur, Oosterhout, Moerdijk en Drimmelen" blijkt dat ter plaatse van het plangebied een hoge trefkans op vindplaatsen aanwezig is binnen het plangebied. Daarom is voor dit bestemmingsplan archeologisch onderzoek uitgevoerd. De resultaten hiervan zijn gerapporteerd en als Bijlage 6 bij deze toelichting toegevoegd. Hierna volgen de belangrijkste conclusies. Het onderzoek bestond uit twee delen. Ten eerste het bureauonderzoek, waaruit naar voren is gekomen dat er zich mogelijk archeologische waarden in het plangebied zouden kunnen bevinden. Daarom is aansluitend een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek uitgevoerd.
Uit het verkennend booronderzoek is naar voren gekomen dat de aangetroffen bodemopbouw in het noordelijke en zuidelijke gedeelte van het plangebied uit een ABC-profiel bestaat, namelijk een Ap-horizont met daaronder in drie boringen een restant van een eerddek. Hieronder komt een B-horizont voor met vervolgens een C-horizont, geïnterpreteerd als rivierafzettingen. In de overige boringen komt onder de Ap-horizont een omgewerkte laag voor met daaronder de C-horizont van rivierafzettingen. Door de boringen met de podzolprofielen met de boringen met het AC-profiel te vergelijken kan worden geconcludeerd dat er maximaal circa 30 centimeter van het archeologisch niveau is omgewerkt. Dit betekent dat de B-horizont is opgenomen in de Ap-horizont, maar dat de daar onderliggende C-horizont slechts afgetopt lijkt te zijn. Omdat de gespecificeerde archeologische verwachting uit het bureauonderzoek door het booronderzoek grotendeels is bevestigd, heeft de gemeente besloten om een archeologisch vervolgonderzoek uit te voeren. Een karterend en waarderend proefsleuvenonderzoek is de meest geschikte onderzoeksmethode. Voor dit onderzoek dient een door de bevoegde overheid goedgekeurd Programma van Eisen te zijn opgesteld waarin is vastgelegd waaraan het onderzoek moet voldoen.
Het proefsleuvenonderzoek zal op een later moment worden uitgevoerd, voorafgaand aan de daadwerkelijke realisatie van het plan. Met een archeologische dubbelbestemming is dit in de regels van het bestemmingsplan juridisch geborgd. 4.8.3 Conclusie Gelet op het voorgaande vormt het aspect archeologie geen belemmering voor het planvoornemen.
4.9
Ecologie
4.9.1 Beleid en normstelling Met de Wnb zijn alle bepalingen met betrekking tot de bescherming van natuurgebieden en dier- en plantensoorten samengebracht in één wet. De Wnb implementeert diverse Europeesrechtelijke regelgeving, zoals de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn in de Nederlandse wetgeving.
75/108
Gebiedsbescherming De Wnb kent diverse soorten natuurgebieden, te weten: Natura-2000 gebieden; Natuurnetwerk Nederland (NNN). Natura-2000 gebieden De Minister van Economische Zaken (EZ) wijst gebieden aan die deel uitmaken van het Europese netwerk van natuurgebieden: Natura 2000. Een dergelijk besluit bevat de instandhoudingsdoelstellingen voor de leefgebieden van vogelsoorten (Vogelrichtlijn) en de instandhoudingsdoelstellingen voor de natuurlijke habitats en habitats van soorten (Habitatrichtlijn). Een bestemmingsplan dat afzonderlijk of in combinatie met andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor een Natura 2000-gebied, kan uitsluitend vastgesteld worden indien uit een passende beoordeling de zekerheid is verkregen dat het plan, onderscheidenlijk het project de natuurlijke kenmerken van het gebied niet zal aantasten. Indien deze zekerheid niet is verkregen, kan het plan worden vastgesteld, indien wordt voldaan aan de volgende drie voorwaarden: alternatieve oplossingen zijn niet voor handen; het plan is nodig om dwingende redenen van groot openbaar belang, met inbegrip van redenen van sociale of economische aard, en de nodige compenserende maatregelen worden getroffen om te waarborgen dat de algehele samenhang van het Natura 2000-netwerk bewaard blijft.
De bescherming van deze gebieden heeft externe werking, zodat ook ingrepen die buiten deze gebieden plaatsvinden verstoring kunnen veroorzaken en moeten worden getoetst op het effect van de ingreep op soorten en habitats. Natuurnetwerk Nederland (NNN) Gebieden die deel uitmaken van het Natuurnetwerk Nederland (NNN) worden aangewezen in de provinciale verordening. Voor dit soort gebieden geldt het 'nee, tenzij' principe, wat inhoudt dat binnen deze gebieden in beginsel geen nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen mogen plaatsvinden. Soortenbescherming In de Wnb wordt een onderscheid gemaakt tussen: soorten die worden beschermd in de Vogelrichtlijn; soorten die worden beschermd in de Habitatrichtlijn; overige soorten. De Wnb bevat onder andere verbodsbepalingen ten aanzien van het opzettelijk vernielen of beschadigen van nesten, eieren en rustplaatsen van vogels als bedoeld in artikel 1 van de Vogelrichtlijn. Gedeputeerde Staten (hierna: GS) kunnen hiervan ontheffing verlenen en bij verordening kunnen Provinciale Staten (hierna: PS) vrijstelling verlenen van dit verbod. De voorwaarden waaraan voldaan moet worden om ontheffing of vrijstelling te kunnen verlenen zijn opgenomen in de Wnb en vloeien direct voort uit de Vogelrichtlijn.
Verder is het verboden in het wild levende dieren van soorten, genoemd in bijlage IV, onderdeel a, bij de Habitatrichtlijn, bijlage II bij het Verdrag van Bern of bijlage I
76/108
bij het Verdrag van Bonn, in hun natuurlijk verspreidingsgebied opzettelijk te doden of te vangen of te verstoren. GS kunnen hiervan ontheffing verlenen en bij verordening kunnen PS vrijstelling verlenen van dit verbod. De gronden voor verlening van ontheffing of vrijstelling zijn opgenomen in de Wnb en vloeien direct voort uit de Habitatrichtlijn. Ten slotte is een verbodsbepaling opgenomen voor overige soorten. Deze soorten zijn opgenomen in de bijlage onder de onderdelen A en B bij de Wnb. De provincie kan ontheffing verlenen van deze verboden. Verder kan bij provinciale verordening vrijstelling worden verleend van de verboden. De noodzaak tot ontheffing of vrijstelling kan hierbij ook verband houden met handelingen in het kader van de ruimtelijke inrichting of ontwikkeling van gebieden. 4.9.2 Gebiedsbescherming Het dichtstbijzijnde Natura 2000 gebied 'Biesbosch' ligt op circa 8,3 kilometer afstand van het plangebied. Op circa 9,7 kilometer afstand naar het zuidoosten ligt Natura 2000 gebied Ulvenhoutse Bos en noordoostelijk op circa 14,9 kilometer ligt tot slot Natura 2000 gebied Langstraat.
Figuur 4.5: Situering plangebied ten opzichte van Natura 2000 gebieden (bron: Brabant Eco) Ten aanzien van Natura 2000 gebieden dient er o.a. zekerheid geboden te worden betreffende het niet optreden van een verslachtering van de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de habitats van soorten. Gezien de aard en omvang van het voornemen, de locatie, de effectafstand tot Natura 2000 gebieden en het effectbereik, zijn externe effecten op voorhand uit te sluiten. Ter staving van het voorgaande is een stikstofberekening uitgevoerd. De resultaten van die berekening zijn opgenomen in de memo die als Bijlage 7 onderdeel uitmaakt van deze toelichting. Het plan leidt niet tot een stikstoftoename op Natura 2000-gebieden. Derhalve is een significant negatief effect op Natura-2000 uitgesloten.
77/108
NNB Het dichtstbijzijnde Natuurnetwerk Nederland gebied, te weten de rivier de Mark, ligt op een afstand van circa 210 meter van het plangebied. In of in de directe nabijheid van een NNN-gebied zijn geen ontwikkelingen toegestaan die de 'wezenlijke kenmerken of waarden' aantasten. Het plangebied ligt niet in of direct aangrenzend aan het NNN-gebied. De significante aantasting en negatieve effecten door externe werking op de wezenlijke kenmerken en waarden van de NNN zijn, gezien de omvang, de aard, het effectbereik en de locatie van het voornemen, op voorhand uit te sluiten. 4.9.3 Soortenbescherming Ten behoeve van de ontwikkeling van het plangebied is een Quickscan flora en fauna uitgevoerd. Het onderzoeksrapport is opgenomen als Bijlage 8 bij deze toelichting. Hierna wordt ingegaan op de bevindingen. Op basis van de uitgevoerde quickscan wordt geconcludeerd dat er geen beschermde flora en fauna in het plangebied voorkomen. Door het ontbreken aan bebouwing en vegetatie is het plangebied enkel mogelijk geschikt als foerageergebied voor vleermuizen en uilen, echter is er in de omgeving voldoende groen voor vleermuizen en uilen om in de directe omgeving te foerageren. De sloten in en rondom het plangebied zijn ongeschikt voor beschermde amfibieën en reptielen. Er zijn geen overtredingen te verwachten ten aanzien van de Wet natuurbescherming.
De ingreep zal naar verwachting leiden tot een zeer beperkt en tijdelijk verlies van leefgebied van enkele overige beschermde soorten. Door de locatie na de bouw geheel landschappelijk in te passen en natuurinclusief te bouwen zal het leefgebied van genoemde soorten worden verbeterd. Zorgplicht Ten slotte geldt voor alle soorten geldt een zorgplicht. Deze zorgplicht houdt in dat de initiatiefnemer passende maatregelen neemt om schade aan deze soorten te voorkomen of zoveel mogelijk te beperken. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om het niet verontrusten of verstoren in de kwetsbare perioden zoals de winterslaap, de voortplantingstijd en de periode van afhankelijkheid van de jongen. De kwetsbare perioden zijn niet voor alle verschillende soortgroepen gelijk. Als “veilige” periode voor alle groepen geldt in het algemeen de periode van half oktober tot eind november, de periode waarin de voortplantingstijd achter de rug is en dieren als de egel en amfibieën nog niet in winterslaap zijn. Bovendien zijn de houtduiven uit het laatste legsel dan ook uitgevlogen. Indien vooraf bekend is dat werkzaamheden moeten worden uitgevoerd binnen de kwetsbare perioden van de betreffende soorten, is het zaak ervoor te zorgen dat het gebied tegen die tijd ongeschikt is als leefgebied voor die soorten.
Zo kunnen bijvoorbeeld struiken gedurende het groeiseizoen kort gesnoeid worden, zodat er geen vogels gaan broeden. Indien tijdens de uitvoering van de werkzaamheden beschermde soorten worden waargenomen dienen maatregelen te worden genomen om schade aan deze individuen zo veel mogelijk te beperken (bijvoorbeeld wegvangen en verplaatsen).
78/108
Op basis van de uitgevoerde quickscan kan worden geconcludeerd dat geen beschermde soorten flora en fauna in het plangebied voorkomen.
4.9.4 Conclusie Gelet op het voorgaande vormt het aspect ecologie geen belemmering voor dit planvoornemen.
4.10 Wegverkeerslawaai 4.10.1 Beleid en normstelling De geluidshinder wordt berekend aan de hand van de Europese dosismaat Lden (L day-evening-night). Deze dosismaat wordt weergegeven in dB. Deze waarde vertegenwoordigt het gemiddelde geluidsniveau over een etmaal. Binnen de geluidszone van een gezoneerde (spoor)weg dient de geluidsbelasting aan de gevel van nieuwe geluidsgevoelige bestemmingen aan bepaalde wettelijke normen te voldoen. Volgens artikel 74 van de Wgh is de breedte van een geluidszone afhankelijk van het aantal rijstroken en de ligging van de weg (stedelijk of buitenstedelijk) of het type spoor. 4.10.2 Onderzoek Het planvoornemen voorziet in nieuwe geluidgevoelige bestemmingen (woningen) die zijn gelegen in de geluidszone van het Munnikenhof, Bredaseweg, Hoofdstraat, Zeggelaan en de Schimmelseweg, zodat een onderzoek verkeerslawaai in kwestie noodzakelijk is. Het onderzoek is als Bijlage 9 aan deze toelichting gehecht. In het kader van een goede ruimtelijke ordening worden tevens de nabijgelegen niet-gezoneerde wegen: Bergen, Kalkvliet, binnenplanse wegen en het niet-gezoneerde deel van het Munnikenhof in het onderzoek betrokken. Voor elke zijde van de geprojecteerde woningen zijn toetspunten ten behoeve van drie bouwlagen gemodelleerd.
De berekeningen zijn verricht aan de hand van het Reken- en meetvoorschrift geluid 2012 en met behulp van het programma Geomilieu, versie 2022.
79/108
Figuur 4.6: Geprojecteerde woningen met situering toetspunten (bron: Econsultancy) 4.10.3 Conclusie De geluidsbelasting op de nieuw te bouwen woningen bedraagt ten hoogste 48 dB. Er vindt geen overschrijding van de ten hoogste toelaatbare geluidsbelasting van 48 dB plaats. Er gelden vanuit het aspect wegverkeerslawaai geen belemmeringen voor de realisatie van het plan.
4.11 Bedrijven en milieuzonering 4.11.1 Beleid en normstelling In het kader van een goede ruimtelijke ordening dient tussen kwetsbare of gevoelige objecten, zoals een woning, en bepaalde functies en bedrijven voldoende afstand te worden gehouden. Deze afstand is enerzijds nodig om het woon- en leefklimaat ter plaatse van het gevoelige object niet aan te tasten, anderzijds is deze afstand nodig om het bedrijf of de functie niet te beperken in de betreffende (bedrijfs)activiteiten. Als uitgangspunt worden de richtafstanden uit publicatie 'Bedrijven en milieuzonering' (2009) van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) genomen. In de VNG-publicatie is voor de aspecten geur, stof, geluid en gevaar een richtafstand gegeven, waarbij de grootste richtafstand leidend is. De VNG maakt onderscheid tussen de omgevingstypen 'Rustige woonwijk / rustig buitengebied' en 'Gemengd gebied'. Bij het eerste type is er duidelijk sprake van functiescheiding. Bij het tweede is sprake van functiemenging en komen direct naast woningen ook andere functies voor zoals winkels, horeca en (kleine) bedrijven. In de VNG-publicatie is aangegeven dat wanneer er sprake is van een gebiedstype 'gemengd gebied', de richtafstand met één afstandsstap mag worden verminderd.
Dat wil zeggen dat een oorspronkelijke richtafstand van 30 meter wordt verminderd naar 10 meter en een oorspronkelijke richtafstand van 10 meter wordt verminderd naar 0 meter.
80/108
4.11.2 Beoordeling plangebied In het kader van een goede ruimtelijke ordening is het van belang dat bij de aanwezigheid van bedrijven in de omgeving van milieugevoelige functies, zoals bijvoorbeeld woningen, een goed woon- en leefmilieu kan worden gegarandeerd. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de bedrijfsvoering en milieuruimte van de betreffende bedrijven. Om in de bestemmingsregeling de belangenafweging tussen bedrijvigheid en (nieuwe) milieugevoelige functies in voldoende mate mee te nemen, wordt in deze rapportage gebruikgemaakt van de richtafstanden uit de basiszoneringslijst van de VNG-publicatie Bedrijven en milieuzonering (editie 2009). Een richtafstand wordt beschouwd als de afstand waarbij onaanvaardbare milieuhinder als gevolg van bedrijfsactiviteiten redelijkerwijs kan worden uitgesloten. Voor de richtafstanden wordt onderscheid gemaakt tussen rustige woongebieden, gemengde gebieden en rustige buitengebeiden. In de omgeving van het plangebied is voornamelijk sprake van de functie ‘wonen’. Ten oosten van het plangebied zijn twee bedrijfsbestemmingen gesitueerd. Gezien de functie ‘wonen’ overheerst, en met de komst van het plan het aantal woonbestemmingen nog zal toenemen, wordt het gebied getypeerd als rustige woonwijk/buitengebied. Adres
Type inrichting
VNG-richtafstan Afstand ingevolge Kortste afstand tot d (m) Wvg woonfunctie (m)
Munnikenhof 1
Paardenhouderij
50 m
100 m
84 m
Munnikenhof 2
Autogarage
30 m
nvt
12 m
Munnikenhof 4
Autogarage
30 m
nvt
12 m
ter hoogte van Vlietstraat 22
Zendmast
10 m
nvt
40 m
ten hoogte van Kalkvliet 13
Nutsvoorziening
10 m
nvt
40 m
Paardenhouderij Initiatiefnemer heeft ingevolge de vaste afstand op grond van artikel 4 lid 1 Wet geurhinder en veehouderij als uitgangspunt genomen dat de nieuw te realiseren woonpercelen op een afstand van minimaal 100 meter vanuit het emissiepunt van de paardenhouderij moeten worden geprojecteerd. Ingevolge dat artikel dient tussen bedrijfsmatige huisvesting van paarden en woningen binnen de bebouwde kom een afstand van 100 meter worden aangehouden, waarbij gemeten wordt vanaf de gevel van de woning tot het emissiepunt (stal):
81/108
Figuur 4.7: geurcontour van 100 m vanuit emissiepunt
Figuur 4.8: Geurcontour van 100 meter t.o.v. verkaveling (rode lijn) Ingevolge de VNG-publicatie dient binnen 'rustig gebied' een minimale richtafstand van 50 meter worden aangehouden tussen een paardenhouderij en woningen. Betreffende afstand wordt ingevolge vaste rechtspraak
82/108
gemeten van bestemmingsvlak tot bestemmingsvlak (zie figuur 4.8 en 4.9). In kwestie bedraagt de afstand tussen beide bestemmingsvlakken circa 84 meter. Gelet hierop kan aan voornoemde maatgevende richtafstand worden voldaan.
Figuur 4.9: Kortste afstand van bestemmingsvlak Munnikenhof 1 tot bestemmingsvlak 'Wonen' Autogarages Ten zuidoosten van het plan zijn verder de autogarages Van Gils auto’s Terheijden (vanaf nu genoemd: Van Gils) en Tonke BV gevestigd. De maatgevende richtafstand bedraagt 30 meter voor geluid. De feitelijke afstand tussen de garagebedrijven en de dichtstbijzijnd geprojecteerde nieuwbouwwoningen bedraagt 12 meter, zodat in beginsel niet kan worden voldaan aan voornoemde richtafstand. Gezien de relatief korte ligging van beide inrichtingen tot het plangebied is een onderzoek industrielawaai noodzakelijk. Betreffende rapportage is als Bijlage 10 aan deze toelichting gehecht. Het akoestisch onderzoek heeft als doel het bepalen van de geluidsbelasting op de gevels van de te realiseren
83/108
woningen ten gevolge van de autogarages en deze te toetsen aan de richtwaarden uit de VNG-publicatie Bedrijven en milieuzonering (2009) en de grenswaarden uit het Activiteitenbesluit. De representatieve bedrijfssituatie van Tonke BV en Van Gils zijn in overleg met de inrichtingen vastgesteld. De relevante activiteiten van beide autogarages zijn het volgende: standaard activiteiten van een autogarage op de werkplaats; aan- en afrijden verkeer (personenwagens en vrachtwagens); in het geval van Tonke BV een installatie aan de zuidoost zijde van het pand. De berekeningen zijn uitgevoerd conform methode II.8 van de Handleiding meten en rekenen industrielawaai (VROM, 1999) met behulp van het softwarepakket Geomilieu versie 2022.41. In het model is de inrichting en de directe omgeving opgebouwd door middel van gebouwen, bodemgebieden, geluidsbronnen en toetspunten. Voor de inrichtingen gelden conform de VNG-publicatie in beginsel de richtwaarden volgens stap 2 voor het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,LT), het maximale geluidniveau (LAmax) en de verkeersaantrekkende werking (Lih). Indien de richtwaarden uit stap 2 niet toereikend zijn, kan het bevoegd gezag, na motivatie, de richtwaarden van stap 3 hanteren. Hogere geluidbelastingen zijn enkel na onderzoek, motivatie en cumulatie met andere geluidsbronnen door het bevoegd gezag acceptabel te achten.
Uit de berekeningen volgt dat de richtwaarde van stap 2 uit de VNG-publicatie voor het maximale geluidniveau wordt overschreden. De overschrijding van de richtwaarde bedraagt ten hoogste 2 dB(A) en komt uitsluitend in de dagperiode voor. Aan de richtwaarden van stap 3 van de VNG-publicatie kan worden voldaan. Het optrekken van de vrachtwagen is maatgevend voor de overschrijding. Vrachtwagens zijn niet in het beheer van de inrichting, waardoor het nemen van directe bronmaatregelen niet mogelijk is. Tevens gezien de geringe overgebleven ruimte op de kavel is het niet mogelijk het laden en lossen op een andere locatie binnen het perceel te laten plaatsvinden. Gezien de korte afstand tussen de autogarages en het plangebied zou een flink(e) geluiddscherm of geluidswal nodig zijn als overdrachtmaatregel. Een dergelijke maatregel ontmoet echter overwegende bezwaren van stedenbouwkundige en financiële aard. Aansluiten bij stap 3 van de VNG-publicatie kan enkel na motivatie en cumulatie met andere bronnen. Uit het akoestisch onderzoek blijkt dat voor beide inrichtingen kan worden voldaan aan de richtwaarde van het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau. Tevens kan ten behoeve van wegverkeerslawaai worden voldaan aan de voorkeurswaarde. Derhalve is ter plaatse van het plangebied geen sprake van relevante cumulatie.
Daarnaast moet worden opgemerkt dat in het Activiteitenbesluit grenswaarden zijn opgenomen voor de geluidsbelasting als gevolg van inrichtingen. De relevante grenswaarden voor het langtijdgemiddeld beoordelingsniveau (LAr,LT) en het maximale geluidniveau (LA,max) voor inrichtingen komen overeen met de richtwaarden uit stap 3 van de publicatie. Maximale niveaus ten gevolge van laad- en los activiteiten in de dagperiode worden hierbij buiten beschouwing gelaten. Zodoende wordt ook aan de grenswaarden van het Activiteitenbesluit voldaan. Als ter plaatse het plangebied wordt voldaan aan het Activiteitenbesluit, acht de Raad van State (201806401/1/R2 d.d. 18 december 2019) het standpunt dat sprake is van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat niet onredelijk.
84/108
Gelet op het voorgaande kan worden geconcludeerd dat binnen het plangebied een goed woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd gelet op de nabijgelegen garagebedrijven. Voor de omgekeerde werking (effect woningen op gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden garagebedrijven) moet worden opgemerkt dat er reeds woningen op een kortere afstand van deze bedrijven zijn gesitueerd dan de geprojecteerde nieuwbouwwoningen en daardoor maatgevend zullen zijn. Zendmast en nutsvoorziening ten westen van het plangebied In in de VNG-brochure wordt zowel voor GSM en UMTS steunzenders, als voor nutsvoorzieningen een afstand aanbevolen van 10 meter ten opzichte van de woonfunctie. Aan die afstand wordt voor beide functies ruimschoots voldaan. Andere voorkomende niet-woonfuncties - die al dan niet verder van de voornoemde inrichtingen zijn gesitueerd - zijn niet ruimtelijk-relevant.
4.11.3 Conclusie Gelet op het voorgaande vormt het aspect bedrijven- en milieuzonering geen belemmering voor dit planvoornemen.
4.12 Externe veiligheid 4.12.1 Beleid en normstelling Bij ruimtelijke plannen wordt ten aanzien van externe veiligheid naar verschillende aspecten gekeken, namelijk: bedrijven waar opslag, gebruik en/of productie van gevaarlijke stoffen plaatsvindt; vervoer van gevaarlijke stoffen over wegen, spoor, water of leidingen. Ten aanzien van deze aspecten moeten de risico's waaraan burgers in hun leefomgeving worden blootgesteld tot een aanvaardbaar minimum worden beperkt In het externe veiligheidsbeleid wordt onderscheid gemaakt in het plaatsgebonden risico (PR) en het groepsrisico (GR). Het PR is de kans per jaar dat een persoon op een bepaalde plaats overlijdt als rechtstreeks gevolg van een ongeval met gevaarlijke stoffen, indien hij onafgebroken en onbeschermd op die plaats zou verblijven. Het PR wordt weergegeven met risicocontouren rondom een inrichting of langs een vervoersas. Het GR drukt de kans per jaar uit dat een groep mensen van minimaal een bepaalde omvang overlijdt als rechtstreeks gevolg van een ongeval met gevaarlijke stoffen. Voor het GR geldt een oriëntatiewaarde. De gemeente heeft een verantwoordingsplicht als het GR toeneemt en/of de oriëntatiewaarde overschrijdt. Risicorelevante inrichtingen Relevant is het Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi).
Op basis van het Bevi geldt voor het PR een grenswaarde voor kwetsbare objecten en een richtwaarde voor beperkt kwetsbare objecten. Beide liggen op een niveau van 10-6 per jaar. Bij de vaststelling van een ruimtelijke onderbouwing of bestemmingsplan moet aan deze normen worden voldaan, ongeacht of het een bestaande of nieuwe situatie betreft.
85/108
Het Bevi bevat geen norm voor het GR; wel geldt op basis van het Bevi een verantwoordingsplicht ten aanzien van het GR in het invloedsgebied van de inrichting. De in het externe veiligheidsbeleid gehanteerde norm voor het GR geldt daarbij als oriëntatiewaarde. Vervoer van gevaarlijke stoffen over water, wegen en spoorwegen Relevant is de circulaire Risiconormering Vervoer Gevaarlijke Stoffen (circulaire RVGS) en in de toekomst ook het Besluit Transportroutes Externe Veiligheid (BTEV). Op basis van de circulaire RVGS geldt het volgende: Voor bestaande situaties gelden er plaatse van kwetsbare en beperkt kwetsbare objecten de grenswaarde voor het PR van 10-5 per jaar en de streefwaarde van 10-6 per jaar. In nieuwe situaties geldt ter plaatse van kwetsbare objecten de grenswaarde voor het PR van 10-6 per jaar. Voor beperkt kwetsbare objecten geldt deze waarde als een richtwaarde. Bij een overschrijding van de oriëntatiewaarde voor het GR of een toename van het GR geldt een verantwoordingsplicht. Deze verantwoordingsplicht geldt zowel in bestaande als nieuwe situaties. De circulaire vermeldt dat op een afstand van 200 m vanaf het tracé in principe geen beperkingen hoeven te worden gesteld aan het ruimtegebruik. Vooruitlopend op het BTEV zijn in de circulaire RVGS veiligheidsafstanden opgenomen uit het Basisnet Weg en het Basisnet Water1.
In het BTEV worden tevens plasbrandaandachtsgebieden benoemd voor transportroutes. Aan de hand van de Basisnetten wordt al geanticipeerd op de beperkingen voor ruimtelijke ontwikkelingen die samenhangen met deze plasbrandaandachtsgebieden. Buisleidingen Relevant is het Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb). In dat Besluit wordt aangesloten bij de risicobenadering uit het Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi) zodat ook voor buisleidingen normen voor het PR en het GR gelden. Op grond van het Bevb dient bij ontwikkelingen inzicht te worden gegeven in de afstand tot het plaatsgebonden risico en de hoogte van het groepsrisico als gevolg van het transport van gevaarlijke stoffen door buisleidingen.
86/108
4.12.2 Beoordeling plangebied
Figuur 4.10: Uitsnede risicokaart Nederland (plangebied blauw omcirkeld) (bron: Atlasleefomgeving.nl) Risicorelevante inrichtingen Uit de risicokaart voor Nederland blijkt dat in de nabije omgeving van het plangebied geen risicovolle inrichtingen aanwezig zijn. Vervoer gevaarlijke stoffen Over de A59 die circa 1,5 km ten noorden van het plangebied ligt, vindt vervoer van gevaarlijke stoffen plaats. Het invloedgebied van deze weg bedraagt 880 meter. Het plangebied ligt buiten dit invloedsgebied, zodat een kwalitatieve verantwoording van het groepsrisico niet nodig is. Het plangebied valt voor een klein gedeelte in de grijze zone waarbinnen (minimaal) een standaard verantwoording van het groepsrisico vereist is. Meer specifiek overlapt het invloedsgebied van de gemeentelijke routering van het transport van gevaarlijke stoffen over de Hoofdstraat, de Bredaseweg, Bergen en de Wagenbergsebaan het plangebied (zwarte lijn in figuur 4.11)
87/108
Figuur 4.11: Uitsnede kaart bijlage 1 zoneindeling Standaard verantwoording groepsrisico gemeente Drimmelen (plangebied blauw omcirkeld) Vanwege de relatief beperkte ontwikkeling en vanwege de omstandigheid dat sprake is van huisvesting van zelfredzame personen, kan hier worden volstaan met gebruikmaking van de standaard verantwoording van Omgevingsdienst Midden- en West Brabant (met bijbehorend standaard advies van de veiligheidsregio die als respectievelijk Bijlage 11 en Bijlage 12 bij deze toelichting zijn opgenomen. Buisleidingen Er zijn geen buisleidingen in de omgeving van het plangebied aanwezig die zijn aangewezen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen. 4.12.3 Conclusie Gelet op het voorgaande vormt het aspect externe veiligheid geen belemmering voor dit planvoornemen.
4.13 Luchtkwaliteit 4.13.1 Beleid en normstelling Hoofdstuk 5 (met name onder titel 5.2) van de Wet milieubeheer bevat bepalingen over luchtkwaliteit. Dit hoofdstuk voorziet onder meer in een gebiedsgerichte aanpak van de luchtkwaliteit via het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit (NSL). Het Rijk, provincies en gemeenten werken in het NSL-programma samen aan maatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren. Dit gebeurt zodanig dat voldaan wordt aan de daartoe gestelde normen, ook in gebieden waar nu de normen voor luchtkwaliteit niet worden gehaald (overschrijdingsgebieden). De programma-aanpak zorgt voor een flexibele koppeling tussen ruimtelijke activiteiten en milieugevolgen. Hierdoor kunnen ruimtelijke ontwikkelingen doorgang vinden, terwijl ondertussen maatregelen ter verbetering van de luchtkwaliteit worden uitgevoerd.
88/108
Sinds 1 januari 2015 moet voldaan worden aan de Europese grenswaarden: voor stikstofdioxide (NO2) geldt een jaargemiddelde van 40 microgram/m3, voor fijnstof (PM10) geldt een jaargemiddelde van 40 microgram/m3 en een daggemiddelde van 50 microgram/m3. Het daggemiddelde mag jaarlijks maximaal 35 keer worden overschreden. Voor zwevende deeltjes (PM2,5) geldt met ingang van 1 januari 2015 een blootstellings-concentratieverplichting van ten hoogste 20 microgram per m3, gedefinieerd als gemiddelde blootstellingsindex. 4.13.2 Besluit niet in betekenende mate bijdragen In artikel 4 van het 'Besluit niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen)' en de bijlagen van de 'Regeling niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen)' zijn voor bepaalde categorieën projecten grenzen vastgesteld. Op grond daarvan kan worden gesteld dat deze een 'niet in betekenende mate bijdragen' (NIBM) leveren aan de luchtverontreiniging. Deze projecten mogen zonder toetsing aan de grenswaarden voor luchtkwaliteit uitgevoerd worden.
Dit geldt onder andere voor: woningbouwlocaties die niet meer dan 1500 nieuwe woningen omvatten in de situatie met 1 ontsluitingsweg; woningbouwlocaties die niet meer dan 3000 nieuwe woningen omvatten in de situatie met 2 ontsluitingswegen met een gelijkmatige verkeersverdeling; kantoorlocaties die niet meer dan 100.000 m2 bruto vloeroppervlakte omvatten bij minimaal 1 ontsluitingsweg en kantoorlocaties die niet meer dan 200.000 m2 bruto vloeroppervlakte omvatten bij minimaal 2 ontsluitingswegen met een gelijkmatige verkeersverdeling. Wanneer projecten wel in betekenende mate bijdragen aan de luchtkwaliteit, dient luchtonderzoek uitgevoerd te worden en moet worden getoetst aan de normen. Kort samengevat dienen nieuwe plannen te worden beoordeeld op basis van artikel 5.16 van de Wet milieubeheer. Luchtkwaliteitseisen vormen geen belemmering voor ruimtelijke ontwikkelingen mits: er geen sprake is van een feitelijke of dreigende overschrijding van een grenswaarde een project, al dan niet per saldo, niet tot een verslechtering van de luchtkwaliteit leidt een project 'niet in betekenende mate' bijdraagt aan de luchtverontreiniging een project is opgenomen in een regionaal programma van maatregelen of in het NSL.
4.13.3 Besluit gevoelige bestemmingen Met deze Algemene Maatregel van Bestuur wordt de vestiging van zogeheten 'gevoelige bestemmingen' in de nabijheid van provinciale en rijkswegen beperkt. Dit heeft consequenties voor de ruimtelijke ordening. Het 'Besluit gevoelige bestemmingen (luchtkwaliteitseisen)' is gebaseerd op artikel 5.16a van de Wet milieubeheer. Het besluit is gericht op de bescherming van mensen met een verhoogde gevoeligheid voor stikstofdioxide en fijnstof. Het gaat met name om kinderen, ouderen en zieken. Het besluit voorziet in zones waarbinnen luchtkwaliteitsonderzoek nodig is als een 'gevoelige bestemmingen' wordt mogelijk gemaakt. Voor rijkswegen geldt een zone van 300 meter aan weerszijden en langs provinciale wegen 50 meter, gemeten vanaf de rand van de weg.
89/108
De volgende gebouwen met de bijbehorende terreinen zijn aangemerkt als 'gevoelige bestemming': scholen, kinderdagverblijven, en verzorgings-, verpleeg- en bejaardentehuizen. Het gaat hierbij niet om bestemmingen in de meest enge zin van het woord, maar om alle vergelijkbare functies, ongeacht de exacte aanduiding ervan in bestemmingsplannen en andere besluiten. Van doorslaggevend belang is de (voorziene) functie van het gebouw en het bijbehorende terrein. In de context van dit besluit worden ziekenhuizen, woningen en sportaccommodaties niet als gevoelige bestemming gezien. In aanvulling op het Besluit gevoelige bestemmingen is er een Brabantse “Handreiking gevoelige bestemmingen luchtkwaliteit” opgesteld. Deze Handreiking heeft als uitgangspunt geheel nieuwe bestemmingen voor kinderen en ouderen (conform de AmvB gevoelige bestemmingen) niet te situeren binnen 50 meter van de wegrand van drukke gemeentelijke wegen (als eerstelijns bebouwing) of binnen 300 meter van snelwegen, ongeacht de berekende concentraties. 4.13.4 Goede ruimtelijke ordening Naast toetsing aan de 'Wet luchtkwaliteit' en het 'Besluit gevoelige bestemmingen' dient altijd te worden onderzocht of sprake is van een goede ruimtelijke ordening. Het principe van een 'goede ruimtelijke ordening' blijft naast toetsing aan de 'Wet luchtkwaliteit' en het 'Besluit gevoelige bestemmingen' onverkort gelden.
De Wet ruimtelijke ordening (Wro), art. 3.1, schrijft voor dat een bestemmingsplan moet voldoen aan de criteria voor goede ruimtelijke ordening. Die verplichting heeft in dit verband betrekking op situaties waarop het Besluit gevoelige bestemmingen niet ziet, maar die vanuit het oogpunt van goede ruimtelijke ordening onwenselijk zijn, bijvoorbeeld de bouw van woningen langs een snelweg, of de bouw van een school langs een drukke binnenstedelijke weg. In het algemeen is het verstandig om terughoudend te zijn met de vestiging van gevoelige bestemmingen nabij drukke (snel)wegen. De Gezondheidsraad concludeert niet voor niets dat ook bij concentraties beneden de grenswaarden gezondheidsschade kan optreden. 4.13.5 Planbeschrijving en toetsing De ontwikkeling maakt de realisatie van maximaal 81 woningen mogelijk. Deze ontwikkeling is dusdanig klein dat dit ten opzichte van de huidige situatie voor een beperkte verkeersaantrekkende werking zorgt. Het effect op de luchtkwaliteit bedraagt in geen geval meer dan 3% van de jaargemiddelde grenswaarden voor PM10 en NO2. Op het plan is daarom het besluit NIBM van toepassing. Uitgaande van de toename van de verkeersbewegingen en uitgaande van het worst-case scenario van een aandeel vrachtverkeer van 10% in de gebruiksfase blijven de waarden onder de grenswaarden.
90/108
Figuur 4.12: resultaten NIBM-tool
Met dit bestemmingsplan wordt geen gevoelige bestemming in de zin van het Besluit gevoelige bestemmingen (luchtkwaliteit) mogelijk gemaakt. Het is dan ook niet nodig om een luchtkwaliteitsonderzoek uit te voeren. In het kader van een goede ruimtelijke ordening kan worden gemotiveerd dat ter plaatse van het plangebied een goed woon- en leefklimaat kan worden gegarandeerd. Dat kan aan de hand van de kaarten ‘Stikstofdioxide 2021 (NO2)’, ‘Fijn stof 2021 (PM10)’ en ‘Fijn Stof 2021 (PM2,5)’ van RIVM zoals digitaal te raadplegen in de Atlas Leefomgeving. Van die kaarten kan worden afgelezen dat ter plaatse van het plangebied de concentraties ruimschoots onder de grenswaarden voor de jaargemiddelde concentraties voor NO2 en PM10 en PM2,5 (25 µg/m³) blijven: NO2: Ten hoogste 16 µg/m³ binnen plangebied, grenswaarde is 40 µg/m³; PM10: Ten hoogste 17 µg/m³ binnen plangebied, grenswaarde is 40 µg/m³; PM2,5: Ten hoogste 9,7 µg/m³ binnen plangebied, grenswaarde is 25 µg/m³; De bevindingen op basis van de Atlas Leefomgeving worden ondersteund door gegevens van de digitale kaart van Centraal Instrument Monitoring Luchtkwaliteit (CIMLK). Uit deze kaart blijkt dat op de diverse toetspunten het dichtste bij het plangebied (toetspunten aan de Hoofdstraat en Wagenbergse baan) de hierboven genoemde grenswaarden niet worden overschreden.