3.1 Notulen Gemeente Dordrecht Gemeenteraad 21 september 2021 - vastgesteld.pdf
Tekst van het document
Hij heeft rond 1910, was net voordat jij begon als raadslid, de achterhuizen aan de Voorstraathaven afgebeeld en namens de gemeenteraad mag ik je die ets aanbieden met de titel Dordrecht en het staat ook bekend als Vieux Canal. Een prachtig cadeau wat ik je nu graag wil overhandigen. Piet, het is jouw avond, dus neem de tijd, pak het gewoon rustig ult. Het cadeau is van u. Maar we zijn er nog niet. Beste Piet, sommige dingen vinden voor het laatst plaats en sonnmige dingen voor het eerst. Zoals je weet is ons lokale decoratiestelsel, zoals dat zo nnooi heet, recent gewijzigd. Sinds deze wijziging wordt de bestuurlijke erepenning, ook wel de bronzen erepenning, uitsluitend uitgereikt aan vertrekkende lokale bestuurders. Laten we zeggen, burgemeesters en wethouders. Niet zozeer als een ja, ... Hoe moet ik het zeggen? Het is bedoeld, niet zozeer voor uitzonderlijke verdiensten, het is een herinnering en een waardering aan de bestuurlijke periode in Dordrecht en het is mij ook een waar genoegen om jou de eerste bestuurlijke penning nieuwe stijI te nnogen uitreiken, die is voorzien van de inscriptie wethouder 2010-2021. Dat wil ik nu doen en dan ben ik er nog niet helemaal, zeg ik daarbij. Wegens verdiensten voor de stad Dordrecht, aangeboden door het gemeentebestuur.
Beste Piet, dan kom ik toe aan de vraag hoe je zo'n uitzonderlijke staat van dienst als gemeentebestuur en in het bijzonder als college, extra kunt waarderen. In het verleden werden burgemeesters bij hun afscheid van Dordrecht vrijwel automatisch ereburger en dat gold ook voor wethouders die drie collegeperiodes hebben nneegennaakt en zoals je weet, anderhalf jaar geleden heeft het college samen met de gemeenteraad besloten om dat systeem te wijzigen. Aanleiding was dat op de lijst van ereburgers de gemeentebestuurders wel wat zwaar domineerden en we willen niet tekortdoen aan wie dan ook die de titel ereburger heeft gekregen, maar we vinden het wel belangrijk dat we meer nnensen in de stad tot ereburger maken en minder automatisch de bestuurders. Het zou volgens de gemeenteraad ook meer lets voor nnensen met uitzonderlijke verdiensten voor de stad moeten zijn. Beste Piet, die uitzonderlijke verdienste die heb jij geleverd. Het doet mij groot genoegen om te kunnen mededelen dat ons college, na consultatie van de fractievoorzitters, die hoge uitzondering heeft willen maken. Het college heeft besloten jou tot ereburger van Dordrecht te benoemen en daarbij hoort de gouden legpenning met de volgende inscriptie: Piet Sleeking, markant bestuurder met passie voor de kwaliteiten van
62
Dordrecht, 1994-2021. En ik wil graag een groat applaus voor Piet Sleeking. Ga nog even zitten, Piet. Want het is ook een eer voor mu j am dit ereburgerschap te mogen uitreiken. Het is de eerste keer in ruim vier jaar dat ik hier nu ben en ik vind het erg leuk en mooi am dat aan jou te kunnen doen. Ik wil je hartelijk danken voor al je inzet voor Dordrecht en voor de Dordtenaren. Geniet van je vrije tijd en ook de goede doelen waar jij je graag voor inzet, hier in ons land, maar ook in Sierra Leona bijvoorbeeld en ik twijfel er niet aan dat we elkaar nog vaak zullen tegenkomen in het Dordtse en ik hoop met heel nnijn hart dat het dan niets of weinig met politiek te maken heeft. We zien elkaar natuurlijk nog tijdens jouw afscheidsreceptie voor de contacten in een rand de stad, op 13 oktober en die is uitgesteld am zoveel nnogelijk van de coronaversoepelingen gebruik te kunnen maken en we zien elkaar oak nog, zoals ik al zei, bij de opening van de Prins Clausbrug eind oktober. Dan ben je niet meer in functie, maar dan kun je hopelijk wat nneer op afstand genieten van de brug die de binnenstad met stadswerven verbindt, want oak die brug is er gekomen mede dankzij jouw inzet. Het ga je goed, geniet van deze nieuwe fase, met veel aandacht voor je familie, voor je lekkere tuin en voor je passie in Afrika. Dank je wel voor alles, Piet. Het ga je goed.
Dan zou ik nu graag het woord willen geven aan David Schalken, fractievoorzitter van Beter Voor Dordt. De heer Schalken: Ja, hoe kan ik hier nu overheen gaan? De voorzitter: Het hoeft niet. De heer Schalken: Er zijn al zoveel dingen genoemd. De voorzitter: Gewoon je eigen ding doen, David. De heer Schalken: Dat ga ik zeker oak doen. Ja, het is een formele raadsvergadering, dus, voorzitter, beste genodigden, collega's, collegeleden en luisteraars. Beste Piet. Een paar nninuten am met enkele woorden formeel afscheid van je te nemen. Ik ben in ieder geval blij dat ik in de gelegenheid wordt gesteld dit te doen, maar wel eigenlijk een onnnogelijke opdracht. En al voorbereidend op dit moment kwam oak ineens het besef dat nu oak echt een hoofdstuk wordt afgesloten. Voor jou, maar zo voelt het bij mu j oak. Je bent innniddels, zonder de voorbereidingen van de oprichting mee te rekenen, 27 jaar actief in de lokale politiek. Er is oak eigenlijk bijna niet kart op terug te kijken. Jouw eerste jaren, heb je zelf verteld, daarbij ben je zelf vooral oak puur gedreven uit idealisme en liefde voor de stad gestart met de oprichting van toentertijd ECO 2000. Een partij uit Amsterdam, waarmee je op de naann kon nneeliften am zo nnee te doen aan de lokale verkiezingen en in 1994 kwam je met drie zetels in de gemeenteraad.
Toen al en nu nog altijd, met jouw idealen en liefde voor onze mooie stad als belangrijkste drijfveer. Ik haakte in 2001 aan en in 2002 kwam ik in de fractie van jouw ECO Dordt waar je op dat moment oak al echt vond dat we het met elkaar nnoesten doen en het niet alleen de partij van Piet moest zijn. Onze band werd pas echt versterkt op het moment dat we samen met Leny Kuhlenneijer in 2005 Beter Voor Dordt oprichtten en oak dat deden we niet alleen. Denk bijvoorbeeld aan Betty Ackermann van Park Merwestein en Ad van Wensen als de man van de funderingsproblematiek en natuurlijk oak nog heel veel andere trouwe eden. En we deden het toen al sannen met die mensen die net als jij een bijzondere betrokkenheid hebben we bij onze mooie stad. In 2006, de
63
voorzitter zei het net al, waren de zittende bestuurders, ondanks onze zes zetels, nog niet toe aan een nieuwe koers, maar in 2010 maakten we de grote klapper. 15 zetels voor Beter Voor Dordt en niemand kon meer om ons heen. Met een aansprekend verkiezingsprogramma, een spetterende cannpagne en een stevige lijst en onze zichtbare aanwezigheid in de haarvaten van de stad, hadden we de Dordtse kiezers ervan overtuigd dat het roer om moest. Ons grootste item was en is nog steeds het groen houden van onze polders. Er moest een streep door het bizarre bouwplan Golf en Wonen dat door het vorige college nog even kort voor de verkiezingen in de gemeenteraad was vastgesteld. Maar het groen houden van onze polders was en is niet ons enige speerpunt. Denk aan 65 -plus gratis met de bus en in die tijd de aanpassing van de plannen van het Hofkwartier, want de Statenschool moest gewoon op de huidige locatie blijven en tot op de dag van vandaag zijn we volgens mu j allemaal blij dat het Hofkwartier, dat de Hofkwartierplannen, toen zijn bijgesteld en niet te vergeten ons stadsberaad. Daar had de voorzitter het net ook al over. Nog steeds actueel.
Onder aanvoering van raadslid Jens van der Vorm maakte Beter Voor Dordt zich sterk voor een betere bescherming van onze historische binnenstad en het feit dat inspraak aan de voorkant moest worden geregeld, het liefst met een kopje koffie tussen de initiatiefnemers en de belanghebbenden. Maar goed, met drie wethouders en burgemeester Brok toen als kersverse burgemeester, kreeg het college in 2010 een stevige afvaardiging van Beter Voor Dordt. Na het vertrek van twee wethouders van de andere coalitiepartijen waren de Beter Voor Dordt-wethouders al snel de nneest ervaren wethouders in het college. Van 2010-2018 waren jij en Rinette de zichtbare Beter Voor Dordt-wethouders in het college, aangevuld in de tweede periode met Karin Lambrechts en deze periode met Marco Stam. Je hebt nneerdere collegeleden zien komen en gaan en je hebt in de verschillende colleges met drie burgemeesters mogen werken en je was ook de eerste locoburgemeester. Met betrekking tot jouw portefeuille is het ook altijd zo geweest dat die aansloot bij jouw interesse en de belangrijke speerpunten van Beter Voor Dordt. Ik noem onder andere mooie resultaten op het gebied van de ruimtelijke ordening en dan denk ik ook als eerste aan het vlottrekken van de stadswerven, daar werd net ook al over gesproken. En daar ook nog het feit dat er nu een uitdagend woningbouwprogramma ligt.
Er ligt een stevig fundament en dat is ook op het gebied van cultuur. Daar is ook een stevig fundament voor een gezond, bijzonder en divers cultureel klimaat. Watermanagement, werd net ook al aangegeven. Daar ben je zelfs voor in Japan geweest en op het gebied van personeel en organisatie heb je je ook altijd sterk gemaakt om als Dordrecht een aantrekkelijke en uitdagende werkgever te zijn en je hechtte ook altijd waarde aan de goede relatie met de medewerkers. Er werd wel eens gezegd Piet, Piet is een echte bestuurder geworden en dat was soms onterecht met een negatieve ondertoon. Een wethouder is nu eenmaal geen volksvertegenwoordiger, maar inderdaad een bestuurder. Maar Piet wordt vooral gezien als wethouder met een zichtbare liefde en idealen voor onze prachtige stad en daar sluit ik me vooral graag bij aan. Het is ook zeker niet altijd feest met slingers en applaus geweest. De collegeperiode van 2010 tot 2014 stond in het teken van bezuinigingen en moeilijke keuzes ma ken. Het was daarom ook echt mooi en bijzonder dat Beter Voor Dordt in 2014, ondanks die lastige bezuinigingen, eigenlijk werd beloond door de Dordtse kiezer voor de goed gekozen koers en weer 14 zetels kreeg. En de lokale pers was ook niet vaak echt Beter Voor Dordt-gezind, al hebben onze kiezers zich daar gelukkig nooit door
64
laten beInvloeden. Maar we moeten vooral nu stilstaan bij de mooie nnonnenten en dan denken we aan ludieke acties, zoals de zandzakken in de raadzaal, een rotte funderingspaal op de collegetafel en op een elektrische scooter cannpagnevoeren in de binnenstad. Mevrouw Stolk had het daar net nog over. Volgens mu j heb je die scooter ooit nog gekocht, toch? Ja. Dat is wel grappig, dat dat ter sprake kwam. En ja, we hebben natuurlijk ook het inpakken van Jongepier met camouflagenetten uitgevoerd, om daarmee aan te geven dat het voor ons belangrijk was dat onze monunnenten beter beschermd zouden worden. Denk ook terug aan de lange, maar vooral vaak gezellige maandagavonden, de eerste jaren in de Crimpert Salm met een drankje en een bitterballetje, maar daarna ook in de fractiekamer waar uiteindelijk de bewakers kwamen vragen we het licht uit wilden doen om naar huis te gaan. En wat zeker niet om benoemd mag blijven en daar wil ik ook zeker bij stilstaan, is het thuisfront. De eerste jaren combineerde je je politieke activiteiten met een stevige functie in het onderwijs en vanaf 2010 was je tot vandaag een meer dan fulltime wethouder en al die jaren heeft jouw familie je regelnnatig moeten missen en ik weet uit ervaring dat dat sonns ook gewoon echt niet leuk is.
Naar hen toe, namens Beter Voor Dordt, een welgemeend excuus omdat we soms veel van jullie hebben gevraagd en in het bijzonder Goverdien. Enornn bedankt voor het felt dat je altijd veel hebt meegeveerd en er in de eerste jaren er zelfs ook voor nnijn jonge gezin was om op onze kinderen te passen. Dat was heel bijzonder. Piet, ja, dit was het voor nu. We blijven elkaar natuurlijk zien. Je was mijn leermeester, ondersteuning en altijd betrouwbare en loyale partner in de politiek. Ik ga je echt missen, maar ik gun je vooral een hele mooie volgende fase van je !even, met veel gezondheid, liefde en geluk voor jou en al je dierbaren.
De voorzitter: Ja, Piet, David zei het net al, feest met slingers en applaus. Je hebt nu twee lofredes eigenlijk gehad, van David en van mij als voorzitter van de raad. Je hebt ook aangegeven dat je het belangrijk vindt om ook geluiden te horen uit andere politieke spectra, of andere politieke spelers uit het spectrum en daaronn nnag ik twee andere raadsleden dan jouw partijgenoten het woord geven en als eerste is dat de heer Cor van Verk. Hou je vast. De heer Van Verk: Voorzitter, geachte aanwezigen, familieleden van wethouder Sleeking. Beste Piet, een aantal weken geleden werd ik verrast door het verzoek wethouder Sleeking toe te spreken tijdens zijn afscheid. Verrast onndat onze relatie niet te kenschetsen was als warm. Ik waardeer het daaronn juist des te meer dat ik deze gelegenheid krijg. Mijn dank daarvoor. Vorige week kwam ik een wederzijdse bekende tegen die mu j aan een motto hielp voor dit afscheid. Die zei: Piet kwam met een klap en Piet gaat met een klap. Ik leerde Piet kennen als oppositieleider in 2006. Hij was een gevreesd opponent, gevreesd vanwege zijn enorme dossierkennis en zijn scherpe politieke analyses. Hij was eveneens een stevig debater, waarvan een debat moeilijk te winnen was. Daarbij presteerde Piet het om ludieke acties de aandacht vast te houden op belangrijke politieke punten.
David memoreerde er al een aantal en ik kan me in ieder geval de uitreiking van een Dordtpas herinneren aan toenmalig wethouder Hans Spigt. Piet is te kenschetsen als een politicus die stond voor zijn standpunten. Piet was ook een politicus die met zijn partij duidelijk geworteld was in de Dordtse samenleving. Hij voerde krachtig oppositie tegen het toennnalige PydA-college, met als speerpunt het
65
behoud van het woord polderlandschap. In 2010 leidde dat tot een nnegaoverwinning. Beter Voor Dordt behaalde 15 zetels in de raad. Piet kon terecht vol trots een college vormen met drie wethouders. De aandacht werd verlegd van de grote projecten naar het beheer van de stad. Inwoners die klaagden werden gehoord. Allerlei klein en minder klein leed werd hersteld. Als wethouder van Ruimtelijke Ordening wist hij de stadswerven eindelijk van de kant te duwen. In 2014 startte de bouw, een prestatie in een tijd van een economische crisis en nu verrijst daar langzaam maar zeker een nieuwe wijk waarop de stad trots kan zijn. Bij de raadsverkiezing van 2014 verloor Beter Voor Dordt slechts enkele zetels, een mooie prestatie en Piet nann Cultuur erbij. Alom werd gegniffeld dat hij dit deed voor de vele recepties. Niets bleek minder waar. Piet ontpopte zich als een warm pleitbezorger voor de cultuur. De cultuur van de stad kreeg een impuls onder zijn leiding, uitmondend in nieuw beleid, zonder nieuw geld overigens, maar ja, je kunt niet alles hebben. Piet ontwikkelde zich die jaren als een gedegen bestuurder, betrouwbaar en met kennis van zaken. Tegelijkertijd ervaarde hij dat bestuurder zijn wezenlijk anders is dan politicus zijn. Ludieke acties verdwenen. Hij ontwikkelde zich van stem des yolks tot stem van het stadsbestuur.
Dat hij daarbij de machtspolitiek niet schuwde heeft eenieder kunnen zien. Er werd wel eens gezegd dat de leerling Piet zijn leermeester Piet van de PvdA in dat opzicht overtrof. Dit laatste schijnt mede te hebben bijgedragen aan de klap waarmee hij verdwijnt. Het is voor iedereen die betrokken is bij Beter Voor Dordt triest dat het verhaal met een dergelijke klap eindigt. Piet, je verdiensten voor deze stad zijn onmiskenbaar groot. Als oppositieleider en als wethouder van deze stad en ondanks alle stekeligheden die wij regelmatig wisselden, wens ik jou, maar ook zeker Goverdien, en je kinderen en je kleinkinderen, nog heel veel plezier toe in de komende jaren. 3a, Goverdien, Piet konnt eindelijk thuis. Een wens die jij al veel langer koesterde gaat eindelijk in vervulling en ik wens jullie de komende jaren alle geluk toe. Tot slot als blijk van mijn waardering wil ik jullie een bescheiden cadeau overhandigen.
De voorzitter: Nou, Piet, dat viel mee, toch? Heel goed. We gaan kijken 3a, ja, ja. 3e kan improviseren. We gaan eerst nog luisteren naar Paul Tiebosch, vanuit D66, die jou ook graag toespreekt. De heer Tiebosch: Voorzitter, geachte raad en collegeleden. Beste fannilie en vrienden van Piet, oud-burgemeester Brok, mevrouw Lambrechts, mevrouw Reynvaan. Beste ereburger Piet, vandaag neenn jij afscheid van de Dordtse politiek, een bijzonder moment. 27 jaar Dordtse politiek. Aan zes gemeenteraden en drie colleges heb je actief deelgenomen. Wat een lange tijd. En Dordt neemt vandaag ook afscheid van haar wethouder Cultuur en ik begin daarom met een gedichtje van de Dubbeldamse dichter en tuinder Wim Valk, een gedichtje uit zijn bundel Verlossende variaties en het heet De herder. Over het algemeen, zo sprak de oude herder, zijn wolven in schaapskleren en schapen in wolfskleren redelijk in balans. Het is daarom beter ze niet in belangengroepen te splitsen, besloot hij bedachtzaam. Beste Piet, in jouw tweede termijn als raadslid ben ik mede geinspireerd door jou bij Stadspartij ECO-Dordt gekomen en in die tijd werd nogal eens verzucht we krijgen in de genneenteraad helennaal niets voor elkaar. Nou ja, een wapenfeit, het behoud van het waterspeeltuintje De Paddenstoel in het Wantijpark. Hadden we niet beter met z'n alien lid moeten worden
66
van de Partij van de Arbeid? Het is er nooit van gekomen. Ik denk dat het niet overnemen van ideeen, het niet gunnen van een succesje in een raad als oppositiepartij, naast alle andere inhoudelijke tegenstellingen een rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van jouw eigen bestuursstijl, maar ook in de ontwikkeling van lokale politieke partijen in Dordrecht. Met Beter Voor Dordt heb je het anders aangepakt en dat heeft jou en je partij geen windeieren gelegd. Je bent een echte Schapenkop in hart en nieren. Altijd meester in het debat. Doordouwer en vooral gaan voor het resultaat. Dat heeft je ook politieke vriendschappen gekost. Politiek kan ook hard zijn. Je moest op tijd van een dag de omslag nnaken van spraaknnakende oppositieleider naar generaal van de coalitie en het college en die bestuursstijI kon bij de oppositie niet altijd op applaus rekenen. In 2015 is het in de gemeenteraad tot een flinke ontploffing gekonnen en na een paar dagen op de hei konden we met hulp van burgemeester Brok, wethouder Reynvaan en de griffier weer verder met elkaar, om sannen voor de stad ervoor te gaan. Het is mooi om te zien dat je in deze raadsperiode veel meer de verbinder en de ambassadeur bent geworden, al zal het je ply) doen om te zien hoe jouw partij in de gemeenteraad geen eenheid meer is.
Dordrecht neennt vandaag afscheid van een nnarkant politicus die altijd oog voor de stad had en oor voor de burger. Ik ben benieuwd naar je memoires, Piet. Misschien dat het Dordtse creatievelingen inspireert om Piet de Musical in Kunstmin op te gaan voeren of besluiten om de film Sleeking the Movie te gaan produceren. In die 27 jaar actieve politiek moet je wel een dikke huid hebben gekregen, Piet. Veel van wat je als politicus doet blijft onzichtbaar en het bereiken van een resultaat is vaak een kwestie van lange adenn. Politiek betekent keuzes maken en zeker in Dordt is er dan altijd een kans dat sommigen het niet met je eens zijn. En in jouw politieke carriere zaten soms ook wel wat Pietje Bell-momenten. Die had je nodig en gelukkig kon je er zelf ook wel de humor van inzien. David heeft me gevraagd om niet al te lang te praten en dat heb ik hem beloofd. Piet, ik wil jou bedanken dat door jouw inzet en bevlogenheid voor Dordt ook een aantal van mijn dromen voor dit eiland zijn uitgekonnen. We waren het niet altijd eens, maar op grote dossiers, zoals bijvoorbeeld het openhouden van de Dordtse polderlandschap, Dordtse Kil IV en de Prins Clausbrug, waren we een topteam en zoals gezegd, we nemen nu ook afscheid van jou als wethouder van Cultuur en daarom sluit ik af met een kort gedicht van de onlangs overleden Dordtse dichter Winn Jilleba. Waterstad.
Luisterend naar de klappen van het water, tegen de kade van het Dordtse groothoofd, zit ik op de Spartaans harde houten bank en geniet van de unieke driesprong daar. Voor me, Van Merwede, Noord, Oude Maas, mijn zongewarmde moede rug veert op. Van drie zijden naderen snelle, grote schepen. Wie geeft voorrang aan wie? Echter, ik weet dat het ook dit keer weer goed zal gaan. Blauwe lucht onnspant dit wonderschoon. Toneel dat nooit verveelt en altijd boeit. Meeuwen janken dit bevestigend in de vlucht. Weer draven golven aan, ik ruik het water. Het is hier dat ik besef hoeveel ik houd van deze oude, hartverwarmende waterstad. Beste Piet, het ga je goed. De voorzitter: Ja, beste Piet, je kent het programma, want je loopt al naar het spreekgestoelte. Het woord is aan jou. Het laatste woord van deze avond, zou ik willen zeggen. Heel goed. Neem de tijd.
67
De heer Sleeking: TerwijI andere mensen het middelpunt van belangstelling waren of zo in het zonnetje werden gezet en zoveel waardering en loftuitingen kregen als ik vanavond, dat voelde wel heel bijzonder. Het voelt ook heel eervol. Het maakte ook niet helemaal deel van mijn scenario, eerlijk gezegd, dus u heeft me toch wel enigszins overvallen door alle mooie woorden en de bijzondere eer om ook ereburger van Dordrecht te nnogen worden. We hadden het daar laatst nog over bij toespraak in het museum en ik weet dat het protocol is bijgesteld. Dus dan voel je je eigen kansen al wat sunken, maar goed, uiteindelijk gaat het daar niet om. Dat ereburgerschap, dat neenn ik dankbaar in ontvangst en dat neem ik eigenlijk in ontvangst ook namens al die mensen die hebben bijgedragen aan het succes. Die mijn functioneren nnogelijk hebben gemaakt, want dat ereburgerschap dat beschouw ik nou niet specifiek uniek alleen maar voor mezelf, maar als een soort van gezannenlijke waardering en beloning voor alles wat daar achter heeft gezeten. Wouter, voorzitter, geachte leden van de gemeenteraad, griffier, collegeleden, beneden in de zaal mijn familie natuurlijk, mijn vrouw, mijn kinderen, mijn drie kleindochters. Arno Brok, bijzonder dat je hier vanavond aanwezig wilde zijn. Karin, Rinette. Alle aanwezigen verder in stadhuis en iedereen die meekijkt via de livestream.
Een heel bijzonder moment, daar heb ik lang naar uitgekeken, maar ook wel een beetje tegenop gezien. De laatste keer dat ik u op deze wijze nnag toespreken. Dus nognnaals dank voor alle mooie woorden waarmee jij, Wouter, mij hebt toegesproken, maar ook dank aan Paul en aan Cor, dat jullie dat wilden doen. Helaas maken de naweeen van de coronacrisis het niet helemaal mogelijk dat er nog meer gasten aanwezig mochten zijn, want ik stelde het wel heel erg op prijs dat dit afscheid ook in deze mooie raadzaal plaats kon vinden. Ook mijn installatie in 1994 verliep bijzonder. Er zullen nog weinig mensen in deze zaal zijn die zich dat herinneren. Het verliep in ieder geval rumoeriger dan nu, omdat naast de lokale hard hij ook de CD drie zetels had bennachtigd en voor het stadhuis werd nadrukkelijk gedemonstreerd, met veel lawaai en tromgeroffel en dat bepaalde toen helaas ook de sfeer in deze zaal en zeker Ja, als het prive wordt, wordt het altijd lastiger. En zeker ook voor mijn toen aanwezige kinderen. 27 jaar jonger, geen fijne start. En ze waren blij dat ze weer veilig thuis waren. Het was een voorrecht om 16 jaar lang als raadslid de belangen van onze stad en inwoners te nnogen dienen, oprecht een eer om al die jaren het vertrouwen van de kiezers te krijgen. Om hen en daarmee de hele stad te mogen vertegenwoordigen.
Niet dat het makkelijk was, somnnigen van jullie hebben het al gememoreerd, om op te boksen tegen een grote meerderheid van collegepartijen en zeker niet voor een kleine fractie. En daarbij oefent een raadslid deze functie ook meestal uit in combinatie met een reguliere baan, wat het soms lastig laveren maakt met de beschikbare tijd. Zelf ben ik, David noemde het al, al die jaren naast raadslid ook werkzaann geweest in het onderwijs. Het aantal fracties was weliswaar een stuk kleiner dan nu, maar dat betekende niet dat de vergaderingen daarmee korter duurden. De comnnissies Ruimtelijke Ordening en Welzijn waren berucht vanwege de lange vergadertijden, soms tot rond of na middernacht en in het nnonistische stelsel meestal nog onder leiding van de wethouders. Ik heb er nog wel wat verslagen van, u kent mijn grote hobby: dossiers verzamelen en opsparen tot alle kasten en laatjes ongeveer vol zitten. En in mijn eerste commissie Ruimtelijke Ordening, die toen overigens de commissie Stadsontwikkeling, Ruimtelijke Ordening, Economische Zaken en Verkeer en Vervoer heette, onder leiding van Cock Sas op 28 april 1994, werd onder andere gesproken over station Amstelwijck,
68
waarbij het er volgens Cock Sas op leek dat er van de kant van de NS enige bereidheid leek te bestaan om onder bepaalde omstandigheden daaraan mee te werken. Nou, wie weet komen die onnstandigheden na 27 jaar nu toch dichterbij. En verder werd in die vergadering een besluit genomen over de woontoren in de wijk Stadspolders. Het ontwerp van Kristinsson kreeg de nneeste steun, ook van nnij trouwens, met de woorden ik hoop dat deze woontoren kan zorgen voor doorstroming, zodat de groei in het buitengebied wordt beperkt en zo kwam de 71 meter hoge Sequoia tot stand. In ieder geval een die geen risico loopt gekapt te worden. Afijn, na al die honderden commissievergaderingen kwam dan toch in 2010 die grote ommezwaai, dankzij de nooit aflatende steun van velen werd Beter Voor Dordt in een klap niet alleen de grootste fractie in deze stad, maar zelfs de grootste lokale partij van het land en aan belangstelling brak het inderdaad niet. Samen met de medeoprichters, Lenie Kuhlemeijer en David Schalken, waren we zelf ook wel wat overronnpeld door het enornne succes en dan moet de knop inderdaad nneteen om. Van oppositiepartij de transfer doornnaken naar de grootste bestuurderspartij. Het voelde vanaf het eerste moment als een grote verantwoordelijkheid. Met vijftien raadsleden, drie wethouders in het college onder de enthousiaste leiding van de kersverse burgenneester Arno Brok.
Er brak een mooie tijd aan. Ik heb al vaker mijn waardering uitgesproken voor de professionele wijze waarmee de ambtelijke organisatie ons nneteen ten dienste stond om er ook een succes van te maken en na het onverwachte, snelle vertrek van twee collegawethouders en de genneentesecretaris stond er ineens een heel nieuw team van B en W aan het roer. Het werd een glansrijke periode, in ieder geval zo heb ik het ervaren, waarin we veel van onze idealen en ideeen voor de stad konden realiseren. Ze zijn net al gemennoreerd, dus ik hoef het niet nog een keer te doen. Het was een periode van grote investeringen, in onze culturele voorzieningen. Niet dat we het allemaal zelf bedacht hadden, want daar zit natuurlijk ook een continue lijn van projecten die al eerder in gang werden gezet. Het Dordrechts Museum, Kunstmin, Energiehuis, de restauratie van De Holland, de binnenstad, Kinepolis, ze gaven de stad nieuwe impulsen en ze zorgden ervoor dat de waardering voor Dordt als stad om te willen wonen enorm gestegen is. Mede dankzij het ingezette mijlpalenprogramma, het evenennentenbeleid, sannen met bijzondere gebeurtenissen zoals Koningsdag 2015, de herdenking van de Dordtse Synode en niet te vergeten de landelijke intocht van de Sint en later nog de komst van de Passion, hebben de stad sterker op de kaart gezet, waarmee het negatieve imago dat aan Dordt kleefde geleidelijk aan verdwenen.
Jammer dat mijlpaal 800 jaar stad door de coronacrisis voor het grootste deel in het water viel. Vooral jammer voor al die nnensen die hierbij betrokken waren en jammer dat het toch niet lukte om Barack Obama de opening te laten verrichten van de herdenking van de Synode. Het zag er even echt serieus uit. Het was een genot om al die jaren deel uit te nnogen nnaken van het dagelijks bestuur van onze stad. Er is ook maar een stad waarvan ik wethouder zou willen zijn en dat is de oudste stad van Holland. Ik ben er trots op dat we al die jaren hebben nnogen bijdragen aan een stabiel bestuur voor onze stad en jammer dat het aan het eind dan toch nog misliep. Resultaten behalen doe je niet als individuele wethouder en ook niet alleen als college, dat lukt alleen met de inwoners van de stad, met de bedrijven, de instellingen, talloze vrijwilligers en in sannenspraak met de raad, met ondersteuning door een professionele en zeer betrokken organisatie van honderden nnedewerkers, beleidsmakers en uitvoerders. Graag wil ik hen allen bedanken voor de
69
bijzondere samenwerking al die jaren die het nnede mogelijk hebben gemaakt dat onze stad er nu echt beter voorstaat dan ruim 11 jaar geleden en ik weet zeker dat het over 11 jaar opnieuw wordt gezegd. Naast alle hoogtepunten waren er natuurlijk ook lastige en pijnlijke dossiers, zoals het faillissement van ToBe, de exploitatie van het Energiehuis, toenemende winkelleegstand in de binnenstad en dan met name de coronacrisis die hier en daar de problemen heeft versterkt, nog los van de persoonlijke tragedies die het met zich mee heeft gebracht. Jammer ook voor de stad dat enkele belangrijke hotelontwikkelingen daardoor gestopt werden. Ik had zo graag een handtekening willen zien voor de hotelontwikkeling aan het Vrieseplein. Nog steeds niet uitgesloten, maar misschien hebben wij ook soms wel wat teveel geduld gehad met ontwikkelaars en nnoet in de toekomst meer worden ingezet op snellere realisatie of beeindiging van dit type projecten en soms is er ook gewoon veel tijd gemoeid met de aanpak van probleemlocaties, zoals de Voorstraat Midden, de Toulonselaan en het pand Teerlink, om er maar een paar te noemen. Voorzitter, een stad is nooit af en altijd in beweging en altijd zal de wens blijven om verbetering na te streven en toch komt er ook aan mijn wethouderschap nu eens, na bijna elf en een half jaar.
Er konnen nog mooie hoogtepunten aan, zoals de ingebruiknenning van de wondermooie Prins Clausbrug en die bijzondere Cuyp-tentoonstelling. Ik zal het allemaal van enige afstand blijven volgen. Ook de belangrijke ontwikkeling van de spoorzone die de stad uiteindelijk een ander aanzien kan geven, passend bij de eenentwintigste eeuw. Er wordt veel van u gevraagd, zowel van college, raad en al die medewerkers. U heeft het daar vanmiddag ook uitgebreid met elkaar en terecht, over gehad. Ik heb veel collega's en medewerkers zien konnen en soms ook weer zien vertrekken. In de 27 jaar dat ik politiek actief ben geweest was er een constante factor en dat was mijn gezin en de familie. In de afgelopen 11 jaar kreeg ik maar liefst vijf prachtige kleinkinderen en mijn oudste kleindochter Yara, ook aanwezig, is ook vandaag precies 11 geworden en zit nu al op de middelbare school en ik ben heel blij dat ze ook dankzij de medewerking van de raad vanavond hier een plekje in deze raadzaal konden krijgen en vanzelfsprekend mijn vrouw, die in al die jaren heel wat verhalen en frustraties heeft moeten aanhoren, maar die ook al die jaren tot steun is geweest. Zonder steun van het thuisfront is het ook nagenoeg onmogelijk om een functie als deze uit te kunnen oefenen. Voorzitter, dat geldt ook voor mijn naaste medewerkers die ik vanaf plek ook graag wil bedanken.
Al die jaren mijn bestuursvoorlichter Mark Benjamin en ook mijn persoonlijke assistentes in die periode, Sonja Heidennann, Mieke van der Schelde en de laatste jaren Ingrid Huismans. Ik dank de Raad voor de meestal constructieve samenwerking, ondanks soms de stekeligheden. Mijn huidige en vorige collega's in het college, de griffier en met haar de hele griffie en vanzelfsprekend de opeenvolgende voorzitters van het college, Arno Brok, Peter van der Velden en Wouter Kolff, onze huidige burgemeester. Ik hou van mijn stad en u allen ook, dat weet ik zeker en daarom heb ik er alle vertrouwen in dat onze stad niet alleen een rijk verleden heeft, maar ook nog een mooie toekomst wacht. Het gaat u allen goed. Ik dank u. Dank u.
De voorzitter: Dank, Piet, voor deze prachtige afscheidsrede. Dames en heren, nog een paar korte huishoudelijke mededelingen voordat we weer uiteengaan. Ereburger Piet zal samen met zijn vrouw Goverdien straks naar de hal beneden gaan en daar plaatsnennen bij de ronde trap en u krijgt allemaal de gelegenheid om, op gepaste afstand zeg ik
70
daarbij, afscheid te nemen van Piet. Omdat we nog steeds te maken hebben met wat controlemaatregelen kan niet iedereen tegelijk en de griffier zal aangeven in welke volgorde u naar beneden kunt en ook de nnensen in de Kennedyzaal, waaronder de andere ereburgers zeg ik dan maar even, krijgen deze gelegenheid. En als u afscheid heeft genomen wordt u verzocht ook het stadhuis te verlaten, omdat we anders met teveel nnensen in een te kleine ruimte zijn. Ik zal nu Piet en zijn fannilie en de overige gasten hier in de binnenruimte, als eerst begeleiden naar beneden en de griffier laat weten als u naar beneden kunt. Hartelijk dank voor uw aanwezigheid vanavond. Piet en Goverdien, het ga jullie goed. De vergadering is gesloten. Dank u wel.
Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 12 oktoper-2021. De griffier,
itter,
Iff
71