2022-09-06 Notulen Dordtse Dinsdag Dordrecht - concept.pdf

Mevrouw Smeele: Voordat mijn tijd ingaat, we hadden nog een vierde inspreker maar die staat blijkbaar niet op de lijst. De voorzitter: Die heeft zich dan niet gemeld? Mevrouw Smeele: Die heeft zich wel gemeld. De voorzitter: Bij de griffie?

21

Mevrouw Smeele: Ja. De voorzitter: Oké. Waar is ze? Dat is die dame daar. U bent? Maar u bent van hetzelfde of u heeft een iets totaal andere inbreng weer, want het is ook niet de bedoeling dat u allemaal … Mevrouw De Mul: ‘…’ De voorzitter: En u kan het niet combineren dat het namens … Oké, nou ja, dan gaan wij ervoor zorgen dat u alsnog dan zo meteen na deze drie dames… U kunt erbij komen zitten dan. Ik ga ervanuit dat de commissie daarmee akkoord is, dus. Oké, mevrouw Smeele, gaat uw gang. Mevrouw Smeele: Mijn naam is Dymph Smeele en ik woon sinds 22 jaar in Nieuw-Krispijn. Ik ben zeer betrokken op het Weizigtpark. Ik loop dagelijks door het Weizigtpark, ik heb met een schouw meegedaan, ik heb met een beheerder door het park gelopen en ik heb meerdere keren in het nieuwsblad van Krispijn geschreven over ons prachtige park. Ik heb het park in de afgelopen 10 jaar achteruit zien gaan. Het onderwijsniveau is verlaagd. Er zijn tientallen toonaangevende bomen omgehakt, er zijn open plekken gekomen aan de raden en ook langs de paden. De afname in variëteit aan bloemen en struiken. Ik heb veel oudere mensen gesproken die met pijn in het hart vertellen over de verschraling van het Weizigtpark. Ik vertel u dit omdat u in mij dus echt een betrokken bewoner ziet. Onlangs werden wij geconfronteerd met het herinrichtingsplan van het Weizigtpark.

Aan dit plan hebben blijkbaar vanaf 2015 tientallen mensen en enkele organisaties ongetwijfeld heel hard gewerkt. Toch heeft het plan velen niet bereikt. In 2018 zijn een aantal Alliantiepartners uitgenodigd om in twee bijeenkomsten mee te denken. 30 mensen zijn bij het eerste gesprek geweest en bij het tweede gesprek 15 mensen. Verder is er in oktober een leuke spelletjesmiddag in het park geweest waarvan u tientallen foto’s terugvindt in het Alliantieverslag. Deze meer vooral bedoeld als kennisneming met het Weizigtpark en het schetsontwerp en er mochten ideeën gegeven worden. En nog wel dezelfde avond was er een eindpresentatie van het schetsontwerp. In 2019 is er een krediet beschikbaar stelt voor het schetsontwerp. Het definitieve schetsontwerp is in 2021 ineens een definitief ontwerp. Inspraak is niet nodig, want er is inhoudelijk ook niks veranderd. Zegt u het mij maar? Waar heb ik het plan kunnen zien en wanneer hebben we bezwaar kunnen maken? We hebben het hier namelijk wel over het Weizigtpark met tientallen gebruikersgroepen. Voor bewoners van Oud- en NieuwKrispijn is het Weizigtpark van groot belang en vormt het de groene longen. Veel mensen hebben geen eigen tuin en moeten het doen met weinig leefruimte.

Vanaf het moment dat de plannen echt bekend werden en zichtbaar zijn er binnen korte tijd meer dan 3200 mensen geweest die hebben gereageerd en het er niet mee eens zijn. Dat is in deze tijd heel veel en toont de betrokkenheid de buurt zeker aan. In de verantwoording van het Alliantietraject kunt u zien wie de Alliantiepartners waren. Het merendeel zijn mensen die voor het werk betaald worden of er geld aan of door verdienen. Dat mag, maar het gaat vooral om de mensen voor wie het park is en die er gebruik van maken. Het Alliantietraject bestaat volgens dit verslag dus uit twee brainstormsessies vier jaar geleden waarbij enkele bewonersgroepen zijn uitgenodigd, doch onduidelijk is om hoeveel mensen het gaat. In september 2021 is er een commissie- en een gemeenteraadsvergadering geweest waarin er een besluit besproken wordt over de financiën en mag er niet over de inhoud gesproken worden, want dat is op dat moment

22

niet aan de orde. Dit betekent dus dat de bewoners op een enkele uitzondering na niet konden meedenken of reageren en de gemeenteraad heeft dit plan inhoudelijk ook niet kunnen beoordelen aan de spreker. U heeft een participatie- en inspraakverordening waarin duidelijk staat beschreven wat een participatietraject inhoudt. Hier wordt een zevental factoren benoemd. Ik ga ze hier niet noemen, maar aan die factoren wordt niet voldaan. Er is dus geen sprake van een participatietraject. Inspraak is niet aan de orde geweest, want het plan heeft nergens ter inzage gelegen aan onze bewoners en we hebben nergens bezwaar kunnen maken of een zienswijze kunnen indienen. En zoals ik al in het begin van mijn betoog heb gezegd ik ben echt een betrokken bewoner. Door deze gang van zaken kom ik ineens in de rol van een protesterende burger terecht, want waar is er naar mij geluisterd als gebruiker van het park en direct omwonende? En last but not least, de tijden zijn veranderd. We hebben te maken gehad met corona, er is hittestress, droogte. Groen is nu nog belangrijker dan het al was, en in uw eigen Groenblauwprogramma uit 2020 anticipeert u hier wel op. Laten we inspraak heel serieus nemen. Wees blij met betrokken inwoners en luister naar ze.

Ik had altijd veel vertrouwen in de democratie en ga elke keer trouw stemmen, maar ik zie ook dat er nog maar 49 procent van de Dordtenaar gelooft in de politiek, en ik zie ook dat gevestigde partijen hun geloofwaardigheid dreigt te verliezen. Maar waar een goede wil is een weg, en gelukkig bijsturen is altijd mogelijk. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Keurig binnen de tijd. Zeker. Vierenhalve minuut. Oké, mevrouw De Boer. Eerst mevrouw … Nou ja, dat stond bij mij anders, maar mevrouw Bouma, gaat uw gang. Mevrouw Bouma: Dank u. Mijn naam is Corinne Bouma en wij wandelen elke woensdag in het park. Dat deden we ook in de zomer van 2018 en op de een of andere manier waren wij dus in de gelegenheid om kennis te nemen van die brainstormsessies. En ik weet nog dat ik toen een reactie kreeg en dat dat Alliantiebijeenkomsten heette, maar ik zei ik wil met alle tien de dames komen. Nee, dat kon niet, want per organisatie konden er maar een paar mensen meedoen. Toen heb ik gezegd: nou, dan moeten we dat gewoon doen aan de hand van én de wandelgroep én gewoon als betrokken buurtbewoner. Dat is altijd een strijdpunt gebleven, want later wou ik zo’n betrokken buurtbewoner apart opgeven en zei: u gaat toch wel huis aan huis iets laten weten? Nee, was het antwoord. Bureau UUM deed dat toen, was zeg maar, ingehuurd. Huis aan huis wordt hier niet verspreid, dat moet via UUM gaan.

We gaan de flyer uitgeven, dat was van de park bingo met allemaal leuke spelletjes en dan moest die mensen aan de hand van die park bingo snappen, aan de hand van de brainstorm, dat deze beslissingen genomen werden. Wij hebben het echt niet gesnapt. We hebben leuk meegetekend, dingen op het raam geplakt, we vonden het leuk, maar we zijn ons dood geschrokken want ’s avonds bij de park bingo was een politieke bijeenkomst. Toen kwam dus de situatie op tafel, zagen wij opeens een compleet kaal park, en toen dacht ik: hier gaat het om. Al die inspraak heeft ertoe – die geen inspraak mocht heten, want het woord inspraak hebben wij nergens gezien – geleid dat het plan ineens op tafel lag. Het plan heb ik later gekregen. En daar stond in: het is met genoegen dat wij u beide documenten kunnen aanbieden. En dat was dus het schetsontwerp van het plan, dus het proces van die gesprekken met allemaal leuke foto’s. En er stond ook nog bij: wij hopen dat u dit met plezier leest. En dan zou daarna het schetsontwerp definitief ontwerp worden. Dus je snapt we hebben zitten wachten op de inspraak want wij vinden het moet huis aan

23

huis besproken worden want het is een taak van de buurt. Nou, u snapt dat is nooit gebeurd want ineens horen wij dat dat de inspraak was. We hebben dat nooit gesnapt. Het is ook nooit gezegd, dus ik snap er echt helemaal niks van. Ja. Wat had kunnen gebeuren, wat dus niet gebeurd is is dat je dan naar de buurt toe was gegaan en had gezegd: luister, we willen meer dan 100 bomen en struiken kappen. Dat betekent dat jullie straks twee betonnen zitbanken krijgen in plaats van die leuke bankjes in de schaduw. We gaan er twee zes meter brede asfaltpaden maken waar ook nog auto’s overheen kunnen, en heeft een wandelaar niks meer te zoeken. De beuken kappen want er moet horeca komen. Het veldje met de sporttoestellen zetten we in de brandende zon van die boom staat in de weg want er moet een bocht langs gemaakt worden. De hoge struiken met beschutting voor de vogels die moet weg, want het is beter dat het laag wordt, want voor de veiligheid. De boomhazelaars bij de Krispijnseweg, hup weg, want die staan in de zichtlijnen. Nou, als dat tegen ons in de zomer van 2018 was gezegd dan hadden er misschien toen al 3000 mensen in reacties gezegd: wacht even, niet te snel, wat gebeurt hier? Nou, dat is allemaal niet gebeurd.

Ik waardeer het dat is gewacht met kappen, dat hebben we ook al eens anders meegemaakt met Amelisweerd, dat terwijl het proces nog gaande is gaat de bijl er al in, dus dat vind ik prachtig. Ik hoop ook dat er zoveel mogelijk wordt gespaard in het heronderzoek. Er is heronderzoek gaande, dan maar geen verantwoorde bocht. En af en toe zijn we maar zwerven in de bosjes. Maar dat doet echt aan die politiek niks af. Ik vind het ook erg goedkoop dat wordt gezegd er komen al die nieuwe bomen bij, want we zitten in een opwarmende wereld, en waar moeten dan die komende 15 jaar, terwijl die bomen schaduw gaan krijgen, die mensen van het park gaan zitten? Ik denk thuis op de bank, want er valt in het park niet meer te zitten, tenzij op een gegeven moment dat het park weer leefbaar wordt omdat die bomen een beetje schaduw gaan geven, maar dan zijn we 15 jaar verder. Ik ben overigens niet het aanspreekpunt. Ik heb andere bezigheden, maar ik ben gevraagd om vanavond samen in te spreken, en dat wil ik graag doen. Dat was het. De voorzitter: Dank u wel. U heeft ook geoefend op vierenhalve minuut, zie ik. Even kijken, gaan we nu wel naar mevrouw De Mul? Mevrouw De Mul: Ik kan het kort houden, hoor.

Ja, want ik heb er niet echt rekening mee gehouden, maar ik wilde heel graag even iets vertellen over de tijdgeest en de plannen, want behalve dat wij het natuurlijk heel jammer vinden omdat we gek zijn op het park zoals het is … Is het … De voorzitter: Nou, u moet ietsjes dichterbij gaan zitten, ja. Mevrouw De Mul: Is het niet alleen een kwestie van persoonlijke smaak dat wij vinden dat de bomen moeten blijven omdat ze mooi zijn … Willemijn De Mul, omwonende en betrokken bij Natuurlijk Weizigt. Maar het is ook iets dat niet meer van deze tijd is om zomaar 120 bomen te kappen waaronder oude bomen, maar niet zo oud dat ze niet meer mee kunnen. De meeste bomen kunnen echt nog wel mee anders dan het plan initieel meldde op de site en op de borden. Sinds 2017 wanneer het plan is gemaakt is de wereld gewoon best wel veranderd. In het plan wordt wel gesproken over klimaat, biodiversiteit. Er is een nieuwe rol materiaal en circulair bouwen, maar het is vooral heel veel: het zit erin maar er wordt niet naar de omgeving gekeken. Bijvoorbeeld biodiversiteit wordt vooral opgevat als verschillende soorten bomen planten en er wordt niet gekeken naar wat er gebeurt als je een boom van 80 jaar kapt en daar een boompje

24

van 20 centimeter neerzet aan verlies van insectenleven, biodiversiteit, wat het betekent? En waar het nog veel duidelijker is voor ons is de klimaatdiscussie en de rol die de natuur de laatste jaren speelt. Hoe groot het is geworden, wat een vlucht dat heeft genomen. Dat had denk ik niemand kunnen denken, zelfs niet in 2017. Als je bedenkt dat er nu gewoon boerenbedrijven stilgelegd worden eigenlijk om beschermde planten te redden. Als je bedenkt dat als we het hebben over de transitieopgave van Nederland dat iedereen dan weet: o, dat is die CO2-reductie naar 50 procent minderen in 2030. Ja, dan weet je dat we in andere tijden zijn aanbeland en dan moet je dit niet meer willen. En ik zal het even uitleggen. Een oude vergroeide bomen, bijvoorbeeld die grote bomen naast de fitnesstoestellen, dat is onvergelijkbaar wat die aan CO2 vastleggen, aan zuurstof ook produceren, aan vervuiling opvangen vergeleken met een nieuw boompje. En ze kunnen nog heel lang mee, laten we duidelijk zijn, want dat is een misvatting dat elke boom uit ‘75 gekapt moet worden uit de tijd is. Ja, landelijk zie je daar veel belangstelling voor, het behoud van oude bomen, het behoud van ontgroening. Er zijn innovatieve snoeimethoden ontwikkeld. We zien bomen die een schimmel hebben of iets nodig hebben, ondersteuning nodig hebben, het in leven te houden.

Het is eigenlijk een beetje not done om oude bomen zomaar te kappen. En dat is niet alleen landelijk of internationaal zo. Ik heb onlangs bij de gemeente Dordrecht ook het politiek akkoord gelezen. Dat is heel recent. Het ademt ook een en al groen, bomen en bomenbehoud uit. Er komt een Bomenprogramma aan. Daar ken ik de ins en outs maar ik heb wel het bomenmanifest gelezen wat een input daarvan is. Het gaat ook alleen maar over kappen tenzij, kappen alleen maar als het nodig is, behoud van oude bomen, meer geld naar onderhoud. We zijn met andere woorden in een heel andere tijd beland als het gaat om de waarde van bomen. En nu voelen wij met onze klompen wel de waarde van bomen aan, trouwens ook elke VVV-medewerker en -makelaar. Maar goed, als je dat per se in waarde uit wil drukken dat kan ook. Er is een i-Tree Methode, die gebruiken heel veel gemeenten maar die kan ook elke particulier als app downloaden. Je kan zo meten wat een grote boom aan CO2 meer opslaat en aan andere voordelen heeft boven een kleine boom. Het is heel erg tastbaar te maken. Ja, want het feit is niet alleen een kwestie van smaak dat wij dit hebben. Die overweging is denk ik niet goed meegenomen. Er is wel aan natuur gedaan, maar op een andere manier. Er is ook een klimaat gedacht maar op een andere manier.

Ja, dat is echt voor wat betreft het klimaatgedeelte, de CO2-opslag en zuurstofproductie, maar dan heb je ook nog de hittestress. Ja, er is geen tijd om dat allemaal uit te leggen, maar ik denk dat iedereen weet dat grote bomen onmisbaar zijn tegen hittestress en klimaatveranderingen op die manier, en ja dat is geen vraag meer. En om dan in deze tijd een stenen pleinen aan te leggen, betonnen banken en daarvoor bomen te kappen en voor zichtlijnen? Dat is voor ons onbestaanbaar. En zelfs voor de fietspaden waarvoor het nodig zou zijn denken wij: verzin iets innovatief is. Kijk, het is een plan uit 2017. Ik denk dat er binnen de gemeente mensen dat zouden kunnen, maar je kan ook de markt betrekken, want als ik het Cobouw lees, het bouwblad voor de bouwers, voor de aannemers, gaat het over niks anders dan over natuurinclusief bouwen, dat soort zaken, circulair bouwen ook natuurbehoud. Ik weet zeker dat het heel makkelijk … Ja, het is jammer dat de aanbesteding loopt. Daarvoor zou het heel makkelijk meegenomen zijn, maar zelfs nu vind ik dat gezien het belang van deze boom voor de stad, voor de Groene Longen van Krispijn dat misschien pas op de plaats gemaakt moet worden om dat toch in de aanbesteding te verwerken, in de plannen te verwerken, te redden wat er te redden valt en te zorgen dat je niet een klimaatblunder begaat door een aantal enorme bomen te

25

kappen en pas over 40 jaar weer dezelfde rijkdom te hebben. Want volgens ons is dit echt natuur kapitaalvernietiging. Ja. De voorzitter: Oké, dank u wel. En dan mevrouw De Boer. Mevrouw De Boer: Ja, als laatste. Mijn naam is Eva Marije de Boer. Ik woon in de Hoofdstraat al 5 jaar, en dat grenst direct aan het park. Dank voor uw betrokkenheid bij ons mooie Weizigtpark. Ik heb velen van u mogen rondleiden in het park en ik heb u in de ogen kunnen kijken, en bij sommigen in het hart kunnen kijken. Er zijn wat accentverschillen in wat eenieder belangrijk vindt, maar wij hebben gemeen dat we allen graag een heel mooi groen en prettig park willen. Een aangenaam park waar iedereen met veel plezier kan verblijven en zich veilig voelt en ook het beste voor de bomen, de planten en de dieren en omwonenden. Door vele partijen is hard en met liefde aan het plan gewerkt dat er nu ligt. En dan komen op het laatste moment de bewoners in opstand. Ik ben zelf projectleider en ik weet uit ervaring hoe frustrerend dat is als jij met hart en ziel ergens aan hebt gewerkt en probeert je planning te halen en dat er dan ineens iets tussenkomt, en je hebt zo goed mogelijk geprobeerd iedereen te betrekken die belangrijk is. We zijn er niet op uit om plannen te dwarsbomen. Wij zijn oprecht bezorgd over de impact die dit plan heeft op het park, de bomen, de dieren en de gebruikers van het park.

Wij kijken met die bril naar het plan, want wat hebben zij nodig en wat zijn hun belangen? Daarom willen wij graag pas op de plaats maken en samen met u met deze bril op nogmaals naar het plan kijken. Wij vinden het cruciaal dat er rekening wordt gehouden met de bomen die daar nu staan. Zij zouden wat ons betreft leidend moeten zijn in het ontwerp. Het zou geen tekentafelontwerp moeten zijn waarbij er een rood kruis gaat door de bomen die in de weg staan van het ontwerp. Ik geloof dat de betrokkenen die zeggen dat de participatie- en besluitvormingsproces zorgvuldig zijn doorlopen dit oprecht vinden en ervaren. Desondanks is het plan en belangrijke details zoals de kap van zoveel bomen en struiken aan velen voorbijgegaan, getuige ook de meer dan 3200 handtekeningen voor de petitie en de vele gealarmeerde raadsleden. We moeten hier wat meer mee nu het nog kan. Een mooie nieuwe fietsenstalling is meer dan welkom en de aanplant van 145 extra bomen juichen wij ook toe. Minder blij zijn met de kap van zoveel bomen en struiken en de toename van asfalt en beton. Een cruciaal probleem vinden wij dat de geplande weg dwars door het park gaat voor calamiteitenverkeer en voor de bevoorrading van de kinderboerderij. Wij vinden dit een onbegrijpelijke keuze.

De huidige weg voor dit verkeer loopt buiten het park langs het spoor op dit moment, en de nieuwe fietsenstalling komt zover het park in dat deze weg geblokkeerd wordt. Het gevolg is een keten aan ongewenste wijzigingen die ten koste gaat aan het karakter van het park. De fietsenstalling wordt aangeprezen als een modulair en licht ontwerp dat makkelijk te demonteren en te verplaatsen is, vergelijkend met een lego bouwwerk. Door de stalling iets in te korten kan de huidige autoweg wat ons betreft gewoon gebruikt blijven en hoeft het auto- en vrachtverkeer niet door het park. En zo zijn er nog een aantal ontwerpelementen van het plan die wij graag aangepast zien. Ik zal ze niet allemaal noemen maar een paar wel. Wij vinden het belangrijk dat de dichte parkranden en de bosschages behouden blijven, want een park is voor ons een plek waar je je kunt terugtrekken uit de stad. Daarom heeft het een groene omlijsting nodig zodat je de gebouwen en het station niet hoeft te zien. Dichte randen zorgen ook voor geluidsdemping van het verkeer en zijn cruciaal voor de vele dieren die met name in de parkranden leven. Verder zien wij graag minder asfalt, de

26

smallere paden met een gescheiden gedeelte voor de wandel en fietsers. Behoudt ook de bankjes en verwacht niet dat mensen graag op een rand zitten van een bloembak. En zeker niet de 150 oudere mensen die vlak naast het park wonen en met een rollator elke dag door het park wandelen, die willen graag op een bankje zitten. De bankjes maken van dit park een belangrijke ontmoetingsplek in Krispijn. En tot slot, kern voor ons is dat bestaand groen leidend is en niet ondergeschikt gemaakt wordt aan een ontwerp van paden en pleinen. Kijk hoe je paden zo kunt leggen dat je bomen kunt sparen. Wij zijn niet uit op handjeklap op onderdelen en een compromis waar eigenlijk niemand blij mee is. Wij hebben maar één belangrijke vraag aan u: bent u bereid om ruimte te creëren om nogmaals naar het plan te kijken vanuit oprechte interesse in wat het park, de bomen, de dieren en omwonenden nodig hebben? Laten we samen kijken naar het plan en de natuur leidend maken in plaats van het ontwerp. Ik roep u op om geen politieke keuze te maken, maar een keuze die past bij wat nu nodig is. Wij vertrouwen op u. De voorzitter: Dank u wel, ook netjes binnen de tijd. Zo. Ik neem aan dat er vragen zijn, tenminste daar ga ik wel vanuit. En ik kan u zeggen ik wil, maar gewoon op basis van wie biedt. Mijnheer Hartmeijer. De heer Hartmeijer: Dank u wel.

Ik heb een vraag aan één van degenen die het kan beantwoorden. In het antwoord van het college heb ik kunnen lezen, heeft u waarschijnlijk ook gelezen, dat een aantal bomen ziek zouden zijn. Daar is een bepaalde methode voor gehanteerd. Kunt u aangeven of die methode volgens u afdoende was of waren er andere wetenschappelijke methodes beter geweest? Mevrouw De Boer: Voor zover ik weet is vooral visueel gekeken naar de bomen. We hebben een boomdeskundige erbij gehaald en die heeft ook visueel gekeken maar heeft ook met een prikker af en toe in de bom geprikt en kon zo zien of het wel of niet rot was. Maar deze persoon zegt dat er, om het echt goed te kunnen beoordelen, moet er dieper gekeken worden. En dan zou je kunnen denken aan bijvoorbeeld trekproeven of aan met radarapparatuur kijken in de bomen om te zien of die van binnen rot is of niet. Dus dat aanvullend onderzoek zou nodig zijn om met zekerheid te stellen dat bomen niet goed zijn. En ziek is trouwens een sterk woord, het gaat om minder vitaal. De voorzitter: Mijnheer Van der Kruijff. Ik wou al zeggen dat zou tegenvallen als verder niemand wat had. Gaat uw gang. De heer Van der Kruijff: Ja, ik had zeker een vraag. Bij het hele ontwerp van het park werd ook steeds als argument meegegeven de sociale veiligheid. Want u zegt het park, en dat begrijp ik, is van de buurt, en dat is ook zo, maar het park is ook van de stad.

En het is nu eenmaal een doorgangsroute voor heel veel mensen die uit Krispijn, Wielwijk, Crabbehof et cetera komen en naar het station willen. Daarom komt er ook een fietsenstalling. Bent u het ermee eens dat we wel rekening moeten houden met hoe de sociale veiligheid, want die wordt op dit moment niet zo best ervaren door die mensen hebben we gehoord, bevorderd kan worden in de ideeën die u heeft? Nou ja, ik weet niet wie zich geroepen voelt te antwoorden. Ik heb namelijk niemand iets gehoord over de sociale veiligheid van de mensen richting het station. Mevrouw De Boer: Uiteraard vinden we dat heel belangrijk. Alleen is de vraag: ga je daar bomen voor kappen en is dat een oplossing voor meer gevoel van veiligheid? En wij

27

denken van niet. Wij hebben ook wetenschappelijke onderzoeken gelezen en daarin staat ook duidelijk dat bomen en groen zorgen juist voor een positieve vibe bij mensen, minder stress en ook minder agressie. Dus wij denken juist dat bomen daar belangrijk voor zijn. En wij snappen ook best dat als iets heel dichtbegroeid is dat je je dan minder prettig voelt ’s avonds, maar dan is het denk ik meer een kwestie van de struiken wat lager maken dan de bomen te kappen. De voorzitter: Mijnheer Kuhlmann. De heer Kuhlmann: Dank u wel, voorzitter. Ik een vraag voor mevrouw De Mul en een vraag voor mevrouw Smeele. U vertelde, mevrouw De Mul, en ik hoorde de anderen er ook over, maar u zei het heel nadrukkelijk … U noemde een enorm aantal bomen dat gekapt gaat worden. Ik begreep ook want u heeft u, net als anderen, daarin verdiept. Om hoeveel gaat het en hoeveel ten opzichte van het totaal aantal bomen in het park? Welk percentage staat op de lijst? Mevrouw De Mul: Volgens mij gaat het op dit moment om 118 bomen, want er zijn al wat bomen gekapt. Het totaal aantal bomen ligt wel hoger. Er is ook een landschapsbos aan het begin van het park, dat wordt niet aangetast. Het is vooral het … Hoeveel bomen zouden het er in totaal zijn, 800? Dat is een gok. Dat kunnen we misschien aan het project vragen. Het is niet zo dat het hele park gekapt wordt, maar wel een flink aandeel.

En vooral bij het gedeelte van het station uitkijkend naar de Mauritsweg is het echt een kaalslag te noemen. Naar het gedeelte aan de Krispijnseweg is het vooral langs het fietspad waar heel veel bomen geveld gaan worden. We hebben daar ook de kuddes, dus het is niet dat het niks voorstelt, ook voor een park met veel bomen. Het totaal aantal bomen zou hoog liggen omdat er een dichtbebost stukje is, het oude landschapsbos wat intact blijft, maar voor de rest van het park zijn de gevolgen wel groot. De heer Kuhlmann: Dank u wel. Dan heb ik ook vragen ook voor mevrouw Smeele. U vertelde al u woont al 22 jaar in de buurt. We zijn ook samen met u en mevrouw De Boer, en ik denk dat natuurlijk geldt voor meer mensen hier aan tafel, hebben we het park bekeken. En ik heb gemerkt u bent heel betrokken bij het park. Ik ben benieuwd stel nu als u de baas zou zijn van Dordrecht. Wat zou u doen? Zou u eigenlijk gewoon het liefst met al uw liefde voor het park en de bomen gewoon alles willen laten staan, als u diep in uw hart kijkt? Mevrouw Smeele: Als u diep in mijn hart kijkt zou ik inderdaad al die bomen laten staan. Ik zou alle struiken weer een variëteit in aanbrengen, want het is echt heel erg verschraald. Er zijn allemaal struiken op dit moment die laag onderhoud vragen. Die worden dan één keer in de drie jaar heel kort gemaakt waardoor er enorm veel verhout in is.

Daar zou ik zeker wat aan doen. Ik zou veel meer bloemenperken weer aanleggen, en ik zou ook een soort route door het park maken waardoor mensen kunnen sporten, wat tegenwoordig ook heel erg in is. Ik denk hoe meer beweging er is in het park, en hoe aantrekkelijk het park eruitziet, hoe meer invloed dat heeft op dat minder mensen komen die het onveilig maken. Ik zou bijvoorbeeld de kruidentuin aanleggen. Weet je, je kan zo ontzettend veel leuke dingen met dit park. Er zit ook een voetbalveldje in het midden in het grote veld, maar dat wordt niet zo intensief gebruikt omdat het al heel lang niet geëgaliseerd is. Nou, dat moet je eigenlijk doen waardoor je het voor ouders met kinderen heel aantrekkelijk maakt om daar een potje te voetballen. De paden, nou,

28

u heeft in het Weizigtpark gelopen, sorry hoor, maar er is in de afgelopen 20, 30 jaar niets aan gedaan. Dus voor mij staat het ook niet ter discussie dat er wat aan moet gebeuren, alleen ben je in staat om het intieme karakter van het park te handhaven? Als ik door het park loopt zie ik overal verschillende gebruikersgroepjes. Het zijn mensen die gewoon daar mekaar ontmoeten van de wijk in het park. Die moeten gewoon blijven. Dat zijn de ogen en oren van het park. En dan zie je ook nog eens, want ik weet niet of u dat gezien heeft, maar als je er doorheen loopt zie je dus op heel veel bankjes mensen zitten, maar iedereen heeft het gevoel dat het park nog helemaal vrij en open is, en dat maakt het park zo fijn van karakter. Du moment dat je daar bomen weg gaat kappen, heel veel struiken weg gaat halen dan maak je daar een soort – ja, het is heel oneerbiedig – Vinex-park van. En daarmee hou je dus de functie die het nu heeft haal je echt helemaal weg. Nou, inderdaad het gaat me aan het hart, dat heeft u heel goed gezien. De voorzitter: Mijnheer Struijk. De heer Struijk: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een paar vragen. Allereerst dank allen aan de dames dat ze de moeite genomen hebben te komen, dat toont betrokkenheid. De eerste vraag die ik heb is voor mevrouw Smeele. U had het over participatie en dergelijke. Daar heeft u wat gemist.

Volgens de antwoorden hebben er in 2018 borden in het park gestaan, heeft u die gemist? Waren die niet duidelijk? Mevrouw Smeele: Nou, ik denk als ik ze al gezien heb, hè. Het kan dat ik ze gezien heb, want ik heb ook die flyer wel gezien voor die open dag, maar dat is dan zo’n uitnodiging: kom eens kijken in het park, want het is zo leuk in het park. Ik denk, ja dat hoef je mij niet te vertellen, dat weet ik. En er waren heel veel kinderspelletjes gedaan, dus nergens is uit gebleken dat het nu spreken is of verder zwijgen. Daar is nergens uit gebleken. Als iemand tegen mij gezegd Dymph nu moet je komen, anders moet je verder je mond dicht houden, dan had ik vooraan gestaan. Maar dit is nergens uit gebleken. En het staat ook echt in uw eigen verordening. Als het gaat om participatie moet er – en ik zal het niet goed zeggen, hoor, dat kunnen anderen veel beter – van tevoren duidelijk zijn wat het doel is, wie de betrokkenen zijn, welke rollen mensen hebben. Dat is allemaal niet gebeurd. Nou, dan kan je nog zeggen leuk voortraject, het is ook goed om je te oriënteren, het is zo goed om deskundigen erbij te halen, maar op het moment dat je dan een schetsontwerp hebt dan behoorlijk te zeggen: jongens, kijk eens mee. En dat is niet gebeurd. De heer Struijk: Dank u wel.

Voorzitter, mag ik nog een vraag stellen aan een andere dame? De voorzitter: Ja, maar u zat zelf vorige week voor dus u weet dat ik u wel ga beperken als het teveel wordt? Oké. De heer Struijk: Mevrouw Bouma, u had het over die inspraak en u zei het is een park van de buurt, dus huis-aan-huisfolders, flyers verspreiden. Mijn buurman hier had het over: ja, maar het is een park toch wel van heel veel meer mensen dan alleen Krispijn, want het is ook een doorgangspark. Ik denk inderdaad dat het Weizigt een status aparte heeft onder de parken van Dordrecht wat dat betreft. Tot hoever zou u dan moeten gaan om met het verspreiden van die flyers? En misschien dat het handig is dat ik mijn

29

tweede vraag er gelijk aan koppel? U had het ook over dat brede pad waar dan straks ook auto’s overgaan zodat de wandelaar er niets meer heeft te zoeken. Heeft u een idee hoe vaak daar door auto’s over gereden gaat worden? Mevrouw Bouma: Nog eventjes op uw eerste vraag terugkomend. Kunt u het nog even herhalen? De heer Struijk: Ja hoor. U wilde graag huis-aan-huis mensen bekend laten maken, en waar moeten we dat allemaal doen? Mevrouw Bouma: Ja, ik heb ook wat achtergrond net als mijn buurvrouw bijvoorbeeld in de publicatie van een bouwplan. En ik ben dan gewend dat je een kaart pakt en dan eigenlijk kijkt voor de vraag wie is betrokkene dat je even kijkt wie kijkt erop. En soms wonen mensen best wel een eindje verder maar ze kijken bijvoorbeeld via de achterkant erop, die neem je dan ook mee. Maar in ieder geval die direct aanwonenden zoals dat altijd wordt gezegd, laten we zeggen de rand, die had gewoon gefolderd moeten worden, dus huis-aan-huis gewoon met een briefje. Je doet het ook voor een dakkapel op een gegeven moment, dus waarom niet voor zo’n groot park? En dan had je ook nog kunnen zeggen van een aantal dwarsstraten neem die ook mee, en trek gewoon een soort cirkel dit zijn mensen die waar ik heel veel gebruik maken van het park.

En ik vind er is een verschil tussen mensen die daar hun fiets achter zetten en vervolgens hun bezigheden hebben of mensen zoals mevrouw Smeele die daar gewoon elke dag gebruik van maakt. Het zijn echt de longen van Krispijn. Verder is er niet zo heel veel groen. De heer Struijk: Dank u wel. En de tweede vraag ging over de breedte van het pad en hoe vaak daar auto’s overheen gaat rijden, wat uw beeld daarbij is. Mevrouw Bouma: Ja, ik heb een voorlichting gehad en toen stonden we aan de achterkant van het station, en toe werd er gezegd tegen ons: drie keer per dag komt er een auto voorbij. Ik denk dat wij een goed halfuur gestaan hebben en we hebben die drie keer auto al gezien. Het zijn namelijk de auto’s van de kinderboerderij. En de ene keer is het een bezorging, maar er zijn bijvoorbeeld ook werknemers van de kinderboerderij die komen met de auto, want die werken en wonen, dus die gebruiken dat ook voor andere doeleinden. Dus ik vond dat er nog best wel veel voor de kinderboerderij heen en weer wordt gereden. Verder is het zo dat als er voor het station werkzaamheden zijn dan konden wij er niet eens door, want het zijn enorme diepladers en dan gebeurt er ook van alles. Een toen dacht ik: het kan toch niet waar zijn dat het straks allemaal zo door het park heen moet? En toch is dat kennelijk de bedoeling.

En dan is het dus zes meter breed, en men heeft mij verteld dat is ongeveer net zo breed als een weg in Sterrenburg, en dan kunnen twee stadsbussen kunnen elkaar net passeren, zo breed moet het zijn. Ja, dat vind ik behoorlijk breed voor een wandelpark. De voorzitter: Oké, dank u wel. Mijnheer Gündogdu. De heer Gündogdu: Voorzitter, dank u wel. De insprekers bedankt dat jullie jullie verhalen hebben kunnen doen. Ik heb een tweetal vragen. Ik kijk even mevrouw De Boer aan, mede doordat zij de oproep heeft gedaan: beste raad of commissieleden, denk nog eens even goed na over dit plan, want het is nu een beslissing voor de komende jaren. Als deze commissie of althans de raad beslist om dit plan even on hold te zetten en

30

wellicht een nieuw traject te starten, wat verwacht u dat er dan anders gaat gebeuren dan nu de situatie is op dit moment? Dat is concreet mijn eerste vraag. En het tweede is, u geeft aan dat juist de participatie niet is gelopen zoals het zou moeten lopen, en dat heeft ertoe geleid dat er ruim 3000 handtekeningen zijn verzameld. Overigens mijn dank daarvoor dat u het initiatief heeft genomen, maar wat doet dat nu met u als betrokken bewoners dat er zoveel Dordtenaren zeggen dit plan zou niet doorgang moeten krijgen in onze stad? Mevrouw De Boer: De eerste vraag, bedoelt u dan qua wat verwacht ik anders dat gaat qua proces of qua inhoudelijk van het plan? De heer Gündogdu: Proces als inhoudelijk. Mevrouw De Boer: Ja, ik hoop dan dat wij dus aan tafel mogen en het ook mogen gaan hebben over het ontwerp. Want we hebben tot nu toe een aantal keren aan tafel gezeten bij de wethouder en bij de projectleider, maar de laatste keer werd ons verteld dat we wel kunnen kijken naar de bomen maar dat we dan alleen maar mogen praten over de bomen die niks te maken hebben met het ontwerp. Dus dan zijn de piketpaaltjes uitgezet. En ik hoop juist zo dat wij de kans krijgen om echt vanuit de natuur te gaan kijken, dus dat leidend te maken en niet het ontwerp leidend te maken. Dat wil dus zeggen dat je soms ook het ontwerp moet kunnen aanpassen om toch meer natuur te sparen.

Dus dat verwacht ik eigenlijk dat we kunnen gaan doen. De tweede vraag. Is het zo voldoende beantwoord? De heer Gündogdu: Proces en inhoudelijk. Mevrouw De Boer: Ja, inhoudelijk is voor mij dat de natuur centraal komt te staan. Dus dat wil voor mij zeggen dat je soms aanpassingen moet doen bijvoorbeeld aan een pad wat nu aan een boom of dwars door een boom getekend is dat dat om de boom kan. En daar zijn allerlei technieken voor, wortelvriendelijke paden, je kan op allerlei manieren zorgen dat je natuur kan sparen. Plaatselijke versmallingen is ook nog een optie. De heer Gündogdu: Uw reactie op de petitie, wat doet dat met u of wat voor conclusies trekt u daaruit? Mevrouw De Boer: Nou, ik vind 3200 in korte tijd veel handtekeningen. En als je uitgaat van er wonen 15.000 mensen in Krispijn, dan denk ik dan worden wij gesteund. We zijn niet de enige die dit zeggen. Er zit gewoon een grote achterban achter, dus dat vind ik heel fijn om te weten. De voorzitter: Oké, dank u wel. Mijnheer Van der Meer. Mevrouw Smeele: Voorzitter, mag ik even? De voorzitter: Ja, gaat uw gang. Kort. Mevrouw Smeele: Ik wil nog wel graag aanvullen dat ik zo blij ben met mensen die zeggen: nou, ik vond het een plan van niks. Maar nu ik merk dat zoveel mensen daar: nu ga ik toch er wat van zeggen. En het zijn heel veel mensen die eigenlijk hun geloof

31

hebben verloren dat het wat uitmaakt als je zegt wat je ervan vindt. En dat zijn ook oudere mensen, maar ook mensen gewoon van onze leeftijd, jongere mensen die zeggen: ja, ik denk altijd wat maakt het nu uit? Maar die hebben toch het gevoel: hè, er zijn heel veel mensen die er wat van vinden en ik ook. En dan denk ik ja, fantastisch eigenlijk, want dat geeft de betrokkenheid aan. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Van der Meer. De heer Van der Meer: Ja, ook bedankt voor alle inbreng en betrokkenheid en het meedenken, om het zo maar te zeggen. Ik heb een paar vragen. Een gaat over de fietspaden c.q. de calamiteitenroute. U zegt die willen we niet in het park hebben, die moet er omheen. Heeft u een beeld van een concreet alternatief daarvan, en van de implicaties daarvan voor het aantal te kappen bomen? En hoe kijkt u daar tegenaan, is er een alternatief wat beter is in uw ogen? Moet ik meteen mijn tweede vraag stellen? In het plan wat vorig jaar door de raad is goedgekeurd staat onder andere heel nadrukkelijk dat het plan ook bedoeld is en alle elementen bevat om de biodiversiteit te vergroten. Het lijkt alsof u die stelling bestrijdt, in elk geval voor de komende 15 jaar, zoals een van u zei.

Kunt u dat nog eens nader toelichten: wat zijn de elementen in het oorspronkelijk plan die met het oog op de biodiversiteit in uw ogen niet zo goed zijn? De voorzitter: Ik wil daar wel graag bij vragen of dat op een wat compacte manier kan. Mevrouw De Boer: De calamiteitenroute. Nou ja, als het blijft waar het nu ligt, dus dat is gewoon voor het station langs, dan hoeven er wat mij betreft, en volgens mij ook als je de tekening bekijkt, misschien 1 of 2 bomen weg, maar echt zeker niet meer. Want dan hou je gewoon de huidige route. Daarvoor is het wel nodig dat de fietsenstalling wat korter wordt en het aantal fietsplaatsen dat je dan zou gaan missen die kan je in de hoogte er weer bij krijgen, want niet alle fietsenrijen zijn dubbellaags. Dus als je alle rijen dubbellaags zou maken dan heb je al je plaatsen weer terug. Een andere manier is ook nog om het pad wat dus getekend is in de kaarten, dat loopt tussen de Krispijntunnel en het station. Op papier is dat getekend maar het pad is nog niet aangelegd, dus dat is wat ons betreft ook nog een alternatieve route. De biodiversiteit. Ja, als je het plan leest dan gaat het over de biodiversiteit, en dan wordt het met name uitgelegd als: er komen meer soorten bomen erbij.

Maar dat is wat ons betreft geen biodiversiteit, dat is wel een soort diversiteit maar biodiversiteit ontstaat juist door oude bomen, bomen van echt 70 jaar en ouder die holtes krijgen waar de diertjes in kunnen zitten, waar mossen op kleven waar van allerlei leven is zowel boven de grond als onder de gronden. En dat zit dus met name in oude bomen en niet in jonge bomen. Dus het duurt lang voordat de bomen weer oud zijn en weer meer biodiversiteit ontstaat. De voorzitter: Ja, mijnheer Schalken. De heer Schalken-den Hartog: Ja, voorzitter dank u wel. Ook dank voor de insprekers. Korte vraag. Er worden bomen gekapt en er worden nieuwe bomen geplant, er komen meer bomen terug. Maar wat denk ik vooral heel belangrijk is wat het uiteindelijk per saldo betekent voor het kroonvolume en zeker voor de komende jaren. Heeft u daar een beeld of een berekening bij van wat het plan, als het uitgevoerd wordt, betekent voor het kroonvolume wat ook weer belangrijk is met betrekking tot die hittestress onder andere? Een vraag aan de persoon die dat het beste kan beantwoorden.

32

Mevrouw De Mul: We hebben dat niet exact uitgerekend, misschien Cor wel. Er zal … Ja, 60 procent verlies? Je kan het heel duidelijk zien bijvoorbeeld de twee platanen bij de fitnesstoestellen. Dat zijn echt forse bomen, grote kronen. Daar kun je wel een factor 120, kap 140 terug – wat is het – 1,3 boom van terugzetten van 20 centimeter omtrek. Dat is een enorm verlies. En in hoeveel, dat kun je uitrekenen met de i-Tree-methode. Heb ik niet gedaan in ieder geval, maar dat is duizenden keren minder bladvolume, dus dat is een heel groot verschil. Je moet inderdaad kijken naar kronen, dat klopt, dat is hoe je die klimaatimpact en hittestressvermindering meet. Mevrouw Smeele: Volgens mij is het gewoon zichtbaar. Een boom met een doorsnede van 20 centimeter weegt niet op tegen een boom van 75 jaar. Dat lijkt mij eigenlijk volkomen duidelijk. De voorzitter: Oké. De heer Schalken-den Hartog: Ja, dank u wel. Ja, het ging er mij meer om er worden bomen gekapt en er komen meer bomen terug, maar per saldo wat dat betekent, die impact. Dat vond ik wel goed om dat in ieder geval nog even aan de orde te stellen. De voorzitter: Ja, mijnheer Hartmeijer. De heer Hartmeijer: Dank. Ik vroeg me ook af, het verdwijnen van zoveel bomen wat dat doet met de dierenpopulatie, want wij weten dat er vleermuizen in het park zitten.

Wat voor effect heeft dat? Mevrouw Smeele: Ja, ik wil daar wel op antwoorden. Kijk, uiteindelijk als je een zes meter brede snelweg legt door het park, als je 118 bomen gekapt, als je veel struikgewas weggehaald. Nou, ik weet niet of u wel eens in het park bent geweest maar rondom die vijvers zitten altijd heel veel watervogels, maar als die watervogels nergens meer kunnen broeden, dekking kunnen zoeken? Nou, die gaan weg. Die denken het is hier niet meer leuk. En de diversiteit aan vogels, er zijn echt enorm veel soorten vogels in het park. Maar ja, als die geen leefgebied meer hebben omdat er veel meer reuring is in het park, ongewenste reuring, snelheid, ja, dan zal het op zijn minst verminderen. Dus hoe kleiner je het leefgebied maar, hoe meer effect dat heeft. Mevrouw De Boer: En ik zou nog willen aanvullen op de vleermuizen. De dichte parkranden zijn daar het meest belangrijk voor. Daar vliegen ze, daar foerageren ze. En dan moet je ook niet vergeten dat het park niet een geïsoleerd natuurgebied is. Ze hebben ook contact met andere natuurgebieden in Zwijndrecht, in Dordtwijk. Die routes dat is heel erg belangrijk, dus als je daar meer transparantie creëert dan hebben die vleermuizen geen leefgebied meer. Die verdwijnen dan, terwijl ze beschermd zijn. De voorzitter: Oké, mijnheer Stolk. De heer Stolk: Ja, niet veel.

Ik wil de dames bedanken voor hun input en wij als VSP willen graag die input meenemen naar de toekomst toe. De voorzitter: Oké, heeft er nog iemand een vraag aan deze dames? Mijnheer Cobben.

33

De heer Cobben: Nou, niet zozeer een vraag, maar ik wel wil graag een reactie geven. Kan dat nu? De voorzitter: Nee, het is nu echt bedoeld om vragen te stellen aan de insprekers. De heer Cobben: Oh, nou, die heb ik niet. De voorzitter: Nee? Oké, prima. Dan dank ik de dames hartelijk en dan gaan we de dames verruilen voor mannen. U krijgt in de tussentijd van mevrouw De Boer een setje uitgereikt terwijl we wisselen. En aan tafel komen … Mevrouw Smeele: Ik wil u toch bedanken voor uw luisterende oren, want dat heb ik heel erg gewaardeerd. De voorzitter: Graag gedaan. Ja, ik heb ze hier. Mijnheer Fraterman, mijnheer Kuhlmann, een andere dan die er al zit, en de heer Steeg. Oh, het is geen familie? Dank je. Goed, we gaan verder met de volgende insprekers, daarna doen wij even een korte pauze. We hebben tot half tien. Nou ja, goed u weet in welke tijd u het erin moet persen, zeg maar. Heren, heeft u nog een voorkeursvolgorde of beginnen we gewoon in hoe ik u voorgesteld hebt? Mijnheer Fraterman als eerste? De heer Fraterman: Ja, prima hoor. De voorzitter: Ja? Gaat uw gang. De heer Fraterman: Ja bedankt voor de gelegenheid om in te kunnen spreken. Mijn naam is Niek Fraterman van de Fietsersbond.

Al vele jaren is er een enorm tekort aan stallingen bij het station, dus de Fietsersbond was erg blij toen we hoorden dat de gemeente in samenwerking met ProRail een nieuwe fietsenstalling ging ontwikkelen aan de zuidzijde. Waarom aan de zuidzijde, want daar komen ook de meeste fietsers vandaan, dus het is ook een logische locatie. Door die stalling komen helaas wel een aantal bomen te vervallen, maar er is nog wat verwarring over welke bomen nu komen te vervallen vanwege de staling en vanwege andere redenen. Dit is het plan van de gemeente, staan alle bomen die gekapt worden. Ik denk dat de meeste raadsleden het wel kennen. Maar als je gaat kijken van de 118 bomen worden er 7 gekapt vanwege de stalling, 9 vanwege het voorplein en 12 vanwege de bredere paden. Er worden van die fietspaden van zes meter getekend. Eigenlijk zijn het geen fietspaden, het is Shared Space, dus wandel-, fietspaden waar een breedte gekozen is van zes meter. Dat betekent dus dat een totaal van 128 bomen die gerelateerd zijn aan fietsen, dus er gaan nog 90 bomen worden gekapt om allerlei andere reden. Moeten we even in perspectief plaatsen. Recent hebben we trouwens wel gehoord van de gemeente dat ze nu ook wel 20 bomen nog extra kunnen sparen binnen de kaders van het plan. Maar welke bomen dat zijn heb ik geen informatie over.

Wat verder belangrijk is voor de stalling is dat het goed bereikbaar is, veilig bereikbaar, maar ook de sociale veiligheid. De huidige stalling, daar zijn heel veel klachten, over sociale veiligheid in het park. Nou, sociale veiligheid is altijd iets wat toch een beetje subjectief is, maar ik denk wel dat het belangrijk is, want de stalling gaat gebruikt worden door woon-werkverkeer, scholieren die daar ook in de winter en donker naartoe moeten, dus het is toch iets denk ik waar ook toch wel aandacht aan besteed moet worden. Nou, sociale veiligheid ontstaat door zichtlijnen,

34

open lijnen. Ik heb van de gemeente begrepen dat ontstaat vooral door het kappen van struiken. De gemeente heeft aangegeven dat geen enkele boom moet worden gekapt vanwege sociale veiligheid, want die bomen … Gewoon langs die stammen kan je kijken, die kruinen zijn hoger, dus op zich geven de bomen geen probleem met sociale veiligheid. Zeker het fietspad wat loopt van het station naar de Nassauweg. Daar is het nu al eigenlijk heel open, dus daar hoeven de perken rond het station … Moet het perk wat gekapt worden, of niet gekapt. Sorry, en struiken weggehaald worden, maar het bestaat nu deels uit brandnetels een andere struiken, dus daar is volgens mij niet het probleem. Het fietspad naar de Krispijnseweg, daar liggen nu wel wat struiken langs. Ja, en daar zouden wel wat struiken vanwege de sociale veiligheid weggehaald kunnen worden, maar dat is een keuze hoever je ermee wil gaan. Als ik nu kijk naar de fietsroutes die nu door het park lopen kan je onderscheid maken in drie routes. Een is de route die vanaf de Nassauweg of de Mauritsweg naar de stalling gaat lopen en die ook gebruikt gaat worden door auto’s van de kinderboerderij, en waar daar straks ook discussie over was. Nou, er is gekozen voor een breedte van zes meter.

Dat lijkt te royaal, maar als je kijkt, stel je zou er geen Shared Space van maken maar een apart fietspad en een apart wandelpad dan praat je over een fietspad van drieënhalve meter. Dat is eigenlijk al een vrij beperkte maat voor een tweerichtingsfietspad. Tegenwoordig gaan we liever uit van vier meter. Maar goed, drieënhalve meter zou nog kunnen, plus twee meter wandelpad zit je op vijfeneenhalf meter. Dus als je twee aparte paden ziet dan is het vijfeneenhalf meter. Er is gekozen voor zes meter. Wellicht kan je zeggen: nou, die zes kan vijfenhalf zijn. En misschien kun je zeggen: als je een boom kan sparen door het lokaal vijf meter te maken, lijkt me dat wel kunnen. We hebben begrepen van de gemeente dat het maar heel beperkt iets oplevert als je naar vijfenhalf meter gaat, in ieder geval voor dat pad. Als je kijkt naar de twee andere paden heb je een pad wat loopt ten westen van de vijver ook vanaf de Mauritsstraat. Dat is eigenlijk een nieuw fietspad. Dat was vroeger een wandelpad. Dat zou een fiets- en wandelpad zijn. Ja, daar lijkt zes meter vrij royaal en dan lijkt me ook dat je daar met vijfenhalf of vijf meter ook wel uit de voeten kan. Of dat veel bomen oplevert die niet gekapt hoeft te worden dat zal beperkt zijn. Ik denk wel met een wat slingertje aan te leggen kan je om de boom heen.

Het wordt niet in het ontwerp als hele mooie rechterlijnen getekend, een beetje een tekentafelontwerp, maar door wat slingers aan te brengen kan je wellicht ook al wat bomen uitsparen. Als je kijkt naar het fietspad naar de Krispijnseweg dat bestaat nu uit een wandelpad van twee meter en een fietspad van tweeënhalf, soms drie meter. Dat is ook al bijna vijf meter, viereneenhalf, vijf meter wat er ligt. Ja, die tweeënhalve meter voor een fietspad is echt te weinig, het moet echt drieënhalve meter worden. Dan zou je ook daar als je het zo laat zou je met voetpad en fietspad op vijfenhalf meter uitkomen. Als je gaat naar Shared Space kan je daar wellicht vijf meter van maken lokaal, want ja, dat wordt vaak efficiënter gebruikt. Dus die zes meter nu is wat royaal. Terugbrengen kan, maar of het veel bomen spaart, als ik kijk gewoon naar het kaartje – dat is dit pad – zie ik eigenlijk 4 of 5 bomen die nu erlangs staan die mogelijk gekapt moeten worden … De voorzitter: Wilt u wel langzaam gaan afronden? De heer Fraterman: Ja. Maar dat zou wellicht wat beperkt kunnen worden. Ja, tot slot eigenlijk. Ja, als je kijkt naar de fietsenstalling die zou ik gewoon willen handhaven. Wijzigen van een stalling betekent gewoon eindeloos discussies met ProRail en mogelijk verlies van subsidie. Dat zou een ramp zijn, vind ik. Dus die stalling zou ik zeggen: ja, dat

35

besluit is eenmaal genomen dus die zou gehandhaafd moeten blijven. De toegangsweg er naartoe is ook belangrijk, dus ik zou de raad willen verzoeken om te besluiten om de toegangsweg en de stalling om daar een besluit over te nemen. En over de rest van het park, ja, daar is de Fietsersbond eigenlijk geen belanghebbende in. Dan zou ik zeggen: praat met de bewoners en andere belanghebbenden of daar nog andere opties zijn dan het voorliggende voorstel. Verder zou ik een verzoek aan de gemeente of te kijken of door lokaal wat smaller en wat slingertjes aan te brengen wellicht wat bomen gespaard kunnen worden bij de aanleg van de fiets- en wandelpaden. De voorzitter: Dank u wel. Ik heb het klokje maar net iets eerder uitgezet want u heeft het ernstig overschreden, maar goed. Mijnheer Kuhlmann die gaat dat net iets beter doen, denk ik. Gaat uw gang. De heer Kuhlmann: Dat hoop ik, mevrouw de voorzitter. Dank u wel. Ik zit hier namens Stichting Reizigersoverleg platform en Reizigersplatform Drechtsteden, en mijn naam is Paul Kuhlmann. En na 75 jaar is het Weizigtpark toe aan vernieuwing. En de functie van het park is in de loop van de jaren veranderd, en het is goed dat je aansluit op de toekomst en dus op het huidige gebruik. Nu is er ook een ingang van het NS-station aan de Weizigt-kant.

Er wordt bij de herinrichtingtermijn gekeken naar het onderhoud van het park maar ook naar de nieuwe inrichting van de tunnel naar de perrons en naar de andere kant van het station. Zoals ik al zei is er achterstallig onderhoud in het park. Het groen, meubilair en de paden zijn toe aan vervanging of hebben onderhoud nodig. Daarnaast wordt het park ook veelvuldig gebruikt door steeds meer fietsers en wandelaars. In het nieuwe ontwerp wordt hier rekening mee gehouden. Wij juichen het daarom zeer toe dat het nieuwe ontwerp uitgaat van een veilig, biodivers en toekomstbestendig park. Zo moet het park tientallen jaren mee en kunnen voor alle gebruikers. Of u nu alleen doorheen fietst naar het station of heerlijk speelt of uren op een kleedje in de zon ligt, elke gebruiker ervaart een verbetering van het park. Bij de nieuwe ingang van het station is ook plaats voor een fietsenstalling met plek voor ruim 2000 fietsen. Ook wordt ernaar gekeken naar het vergroten van de sociale veiligheid door in een aantal delen van het park hoge struiken te vervangen door lagere planten. In het ontwerp is geprobeerd zoveel mogelijk bestaande bomen te behouden. Helaas moet een aantal bomen toch weg. Dit voor het verbreden van paden en de bouw van de fietsenstalling, en om gezonde bomen meer ruimte te geven.

In totaal worden er 117 bomen gekapt maar er worden 145 bomen in verschillende soorten en formaten geplant. Wij vinden dit een ambitieus plan en vinden ook dat het plan zo uitgevoerd moet worden. Wij steunen dit dus van harte. Tot slot wil ik ook als regelmatige reiziger van NS en dus ook regelmatige bezoeker van het station pleiten voor dat de rest van het station ook nodig aan vernieuwing toe is. Dank u wel, mevrouw de voorzitter. De voorzitter: Ik denk dat ik dat met u eens ben, ja. Dank u wel. En mijnheer Steeg, gaat uw gang. De heer Steeg: Dank u wel, voorzitter. Ik hoop niet dat het consequenties heeft dat we eerst vier jonge vrouwen hebben gehad en nu drie oude mannen. Maar toch. Geachte raadsleden, u spreekt vandaag opnieuw over de herinrichting van het Weizigtpark. Het plan daarvoor is een jaar geleden door uw raad unaniem aanvaard. U krijgt er nog twee petities overhandigd. Althans dat neem ik aan dat dat op enig moment nog gebeurt. Die roepen op tot, en ik citeer, het zoveel mogelijk beperken van de kap en het inbrengen

36

van zo min mogelijk asfalt en beton in het park. Wij, Bomenridders Dordrecht – daar ben ik de woordvoerder van – zijn pas betrokken geraakt bij de herinrichting van het park in februari van dit jaar. We hebben gekeken of het ook met minder kap kon door een andere ontsluiting te bedenking voor de kinderboerderij en de calamiteiteningang van het station. Dat leverde helaas geen besparing op voor het aantal te kappen bomen. We hebben daarom op dat moment geen bezwaar gemaakt tegen de kapvergunning. Overigens heeft niemand bezwaar gemaakt. Wij Bomenridders vinden dat iedere gekapte boom er één te veel is. Daarom hebben we recent concrete voorstellen gedaan om alsnog extra bomen te ontzien. Als die voorstellen worden overgenomen leidt dat tot het niet kappen van ongeveer 30 van de vergunde 117 bomen. Met name bomen die gekapt zouden worden voor zichtlijnen kunnen volgens ons blijven staan. Wij dringen er bij u op aan het college te vragen inderdaad van de vergunning voor die 30 bomen af te zien. Tegelijk zijn wij Bomenridders ervan overtuigd geraakt dat het plan zoals door uw raad vastgesteld een aanvaardbaar plan is, mits die 30 bomen blijven staan. Veel bomen zijn er slecht aan toe door de diepe ligging van het park en de slechte afwatering maar ook door slecht onderhoud.

Toch verwachten wij dat het kroonvolume van alle bomen in het park binnen 10 jaar hetzelfde niveau bereikt als nu met 145 nieuwe bomen en klimaatbestendiger, duurzamer en minder gevoelig voor ziektes, mits de gemeente het park van nu af aan wél goed onderhoud. Binnen diezelfde tijd zal de biodiversiteit sterk toenemen is onze verwachting door boomstronken te laten staan en mits er een scala aan bomen en struiken wordt geplant. Door iets aan sociale veiligheid te doen wordt het park echt geen kale bende. Dat hangt af van wat je ervoor in de plaats zet, dus mits zo biodivers mogelijk, en dat kan. Het plan creëert de voorwaarden voor prachtige vrijstaande monumentale bomen. Door het smaller houden van het fiets-, voetpad tussen de Mauritsweg en de Krispijnsetunnel, bijvoorbeeld tot vijf meter in plaats van zes, kan dat nog eens 5 extra bomen sparen. Vanwaar al die commotie de laatste weken, waar is het misgegaan? Misschien is er formeel wel genoeg gecommuniceerd maar was het een basale communicatiefout één bord te plaatsen met een artist impression die velen op het verkeerde been zet. Vervolgens zijn bomen van rode nummers voorzien zonder nadere toelichting. Misschien was het verzet ook zonder deze blunders net zo groot geweest. Dat doet echter niets af aan wat in onze ogen uiteindelijk een aanvaardbaar plan is.

Voorwaarde is wel dat u de organisatie in staat stelt het park goed te onderhouden. Enkele maanden geleden zaten we hier ook om te spreken over wat de gemeente minimaal moet reserveren voor goed groenonderhoud. Daarbij bleek dat het met de bestaande budgetten totaal onmogelijk is het publieke groen fatsoenlijk te onderhouden. Hier ligt voor u als raad een grote taak: zeker stellen dat er genoeg geld is. Wij rekenen op u. Wij Bomenridders gaan niemand verwijten dat hij te laat is met bezwaren. Over het plan kun je nog steeds van mening verschillen, maar tegelijk zien wij een uiteindelijk toekomstbestendig plan. Met de aanpassing van het niet kappen van die 30 plus bomen zou u onzes inziens recht doen aan de vraag van de petities: zo min mogelijk kappen. Daarbij gaan wij het college houden aan de toezegging 145 nieuwe bomen te planten, ook grotere. We bepleiten daarbij een zorgplan voor de nieuwe aanplant te delen met de omgeving. Deze gortdroge zomer heeft ons laten zien dat nieuwe aanplant meer aandacht en vooral water nodig heeft. Dat moet ook in het park gebeuren. Bepleit u dat bij het college? Dank voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u wel. U alle drie bedankt overigens. We beginnen gewoon aan die kan, mijnheer Cobben. Die heeft de eerste vraag.

37

De heer Cobben: Ja, hartelijk dank voor uw toelichting. En we hebben eerst het verhaal van de dames gehoord die de omwonenden vertegenwoordigen. U vertegenwoordigt andere organisaties, en ik zou graag willen weten van de heer Kuhlmann en de heer Steeg wie jullie vertegenwoordigen. Hoeveel mensen zijn lid van jullie organisaties? Ik wil een beeld kregen van de representativiteit van u beiden. De heer Kuhlmann: Daar kan ik misschien als eerste antwoord op geven. Ja, wij zijn dus een stichting die in oprichting is, dus wij zijn allemaal pas begonnen eigenlijk, en dat is naar aanleiding van de Qbuzz-lijnen die opeens gingen veranderen, en vooral lijn drie. En toen hebben wij gezegd vanuit Crabbehof dat we iets moeten doen voor reizigers. En dus zo is eigenlijk dat idee ontstaan. Dus wij vertegenwoordigen gewoon de reizigers hier vanuit Dordrecht. De heer Cobben: Hoeveel leden heeft u? De heer Kuhlmann: Nou, dat weet ik niet. Wij hebben geen leden. Nog niet tenminste. De heer Cobben: Dus u vertegenwoordigt uzelf? De heer Kuhlmann: Nou nee, want wij zijn wel van mening dat wij de reizigers vertegenwoordigen want wij zijn enquêtes gaan houden bij allerlei standplaatsen. Bij bijvoorbeeld Qbuzz op het station zijn er mensen dus gaan polsen wat die ervan vonden van het vervoer hier in Dordrecht bijvoorbeeld.

Nou, daar kwamen allerlei vragen en opmerkingen over, dus wij vertegenwoordigen wel degelijk de reizigers. De heer Cobben: Maar kunt u dan toch iets specifieker zijn? Heeft u donateurs en hoeveel… De voorzitter: Mijnheer Cobben. Nee, ik vind dit geen keurige vraag, zeg maar. De heer Kuhlmann: Nou, het is wel een keurige vraag, maar kijk, ik wil het toch wel wat nuanceren omdat wij zijn nog niet eens een jaar bezig. En wij zijn nu nog bezig om een stichting te vormen. Daar hebben we al moeite mee. Wij kunnen geen notaris vinden om een stichtingsakte op te maken bijvoorbeeld. Nou dat is lastig. Wij vinden dat heel erg lastig, en dus wij kunnen niet anders als dat wij eerst een stichting zijn en dan pas kunnen wij wat gaan doen. Want wij proberen ook een invloed te krijgen op Qbuzz, met de directie bijvoorbeeld. Maar dat krijgen wij nu gewoon niet. Ik ben van de week bij de vergadering geweest van de Raad van State … Of nee, bij de Provinciale Staten waar wij vorige week een vergadering hadden over Qbuzz, hoe dat ging. Nou, u kent allemaal de uitslag daarvan, van die vergadering neem ik aan. En dus dat is lastig. Dus ja, ik kan niet anders, snapt u? Dus het is nu moeilijk om te zeggen die en die mensen vertegenwoordigen wij. Wij hopen alle reizigers, maar dat weet ik niet. Sorry mevrouw de voorzitter, ik denk dat het zo … De voorzitter: Ik keur het goed.

U had aan twee mensen deze vraag gesteld? De heer Steeg: Ja, ook aan mij. De Stichting Bomenridders is wel een bestaande stichting en die vertegenwoordigd alleen zichzelf. Ik ga niet pretenderen dat ik de halve bevolking

38

van de stad vertegenwoordig, maar wel de invalshoek van hoe ga je met bomen in deze stad om. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Groenewege. De heer Groenewege: Mijn eerste vraag is voor de heer Steeg van de Bomenridders. In antwoord op mijn vraag aan het college heeft het college gezegd dat het college de bereidheid heeft gevonden om bomen die bij de planuitvoering gezien hun slechte staat nu direct vroegtijdig vervangen zouden moeten worden, volgens het college. De bereidheid heeft dus kennelijk om pas binnen een aantal jaar deze te vervangen als ze dreigen om te vallen, en dat betreft circa 20 bomen. En u zegt dat u bij het college heeft gepleit om 30 bomen te laten staan vanwege de zichtlijnen. Dus kan ik daaruit opmaken dat er 50 bomen kunnen blijven staan of tel ik het dan verkeerd op? De heer Steeg: Ik vrees dat u zichzelf rijk rekent inderdaad. Ik heb alleen de zichtlijnen genoemd, maar het betreft inderdaad ook bomen die nog in redelijke staat verkeren. Maar heel belangrijk voor ons is dat vooral bomen de ruimte krijgen om groter te worden. Het kroonvolume is bij een aantal bomen die veel te dicht op elkaar staan nu problematisch, en dat geeft ook de verdichting van het park aan van de afgelopen tijd. Maar vooral als je dus solitaire bomen beter kunt laten staan dan groeien ze uit tot de grote bomen zoals de plataan die vlak bij het sportveldje staat.