2020.12.15 Dordrecht Raad.pdf

De voorzitter: dat is het zeker, mijnheer Helweg. Dank u zeer. Dan kom ik bij de SP-fractie, mijnheer Portier. De heer Portier: Voorzitter, in deze motie praten we niet over de al dan niet wenselijkheid van een gemeentelijke exploitatie van een parkeergarage. Waar we wel over praten is van, heeft het college gehandeld volgens de kaders die de raad gesteld heeft? Is de raad steeds goed voorgelicht? Is op een goede manier omgegaan met maatschappelijke partners? En naar ons idee is het antwoord op al die vragen, nee. Om te beginnen, wat waren die kaders? Die kaders waren dat ernaar gestreefd zou worden, naar maatschappelijk aanvaardbare tarieven, in overleg met alle belanghebbenden. En dat er gestreefd zal worden naar een commerciële exploitatie. Eerst iets over dat misleidende woord, commerciële exploitatie. Als gemeente hebben wij een aantal parkeergarages die commercieel geëxploiteerd worden. Zowel aan de Spuiboulevard, Achterom, et cetera. De voorzitter: Bij interruptie, mevrouw Koene. Mevrouw Koene: Ja, voorzitter, ik hoor diverse mensen maar nu mijnheer Portier het hebben over maatschappelijk verantwoorde tarieven. Ik meen me te herinneren dat hier gesproken wordt over een tarief van vier euro per dag wat het personeel zou moeten betalen.

Hoe staat dat volgens mijnheer Portier in verhouding tot de acht euro die het personeel bij het Erasmus moet betalen? Is dat maatschappelijk verantwoord dan?

83

De heer Portier: Nou, daar kan ik heel kort op zijn, nee. Maar goed, waar ik het inderdaad ook over had, is dat die tarieven in een dialoog tot stand zouden komen. Wat ik constateer is dat in het raadsbesluit nooit echt duidelijk is gemaakt van dat we af zouden zien van de gemeentelijke exploitatie zoals die nu bestaat, zeg maar voor het parkeerterrein. En dat eigenlijk de parkeergarage ingezet zou gaan worden om de grond voor een hoge prijs aan Ballast Nedam door had kunnen geven, of aan de ontwikkelaar die het zou worden. Dat was natuurlijk niet van het begin af aan bekend. En waardoor er eigenlijk, nou goed, ik ga niet te veel over die tarieven zeggen. De voorzitter: ‘…’. De heer Portier: Dat was in ieder geval niet duidelijk van hoe dat zou gaan gebeuren. De voorzitter: Bij interruptie, mevrouw Klein-Hendriks. Mevrouw Klein-Hendriks, gaat uw gang. Mevrouw Klein-Hendriks: Ja, voorzitter, de heer Portier geeft aan dat afgesproken is het kader zou zijn dat de parkeertarieven in dialoog tot stand zouden komen. Ik vroeg mij toch af of mijnheer Portier kan duiden waar dat nou precies staat? Want ik kan hem niet precies volgen. Nou, dat even. De heer Portier: Nou, ik heb niet direct een paginanummer bij de hand.

Maar bij het vaststellen van de uitgangspunten voor de ontwikkeling van de Middenzone, is dat ergens in een bijzin te vinden, zoals het hele idee van parkeren ergens in een bijzin in dat hele plan is opgenomen. Wat ik eigenlijk ook al geen goede zaak vind. Wat ik echter bedroevender vind is dat wat er daarna gebeurd is. Er werden mededelingen gedaan aan het ziekenhuis. Vervolgens, als het ziekenhuis daarop wilde reageren werd gezegd van, dat komt later, dat komt later, daar kunnen we het later allemaal nog over hebben. Nou op een bepaald moment werden zij met een ‘…’, en niet alleen het ziekenhuis maar ook de Sportboulevard en wij ook als raad, geconfronteerd van, het is nu vastgelegd, het wordt vier euro en dat is de bandbreedte boven en beneden. Dus ik constateer in ieder geval wat aan die dialoog, dat daar niet aan voldaan is. Vervolgens kom ik even, het is niet mijn gewoonte om in eerste termijn te reageren op wat anderen gezegd hebben, bij een onwaarheid of een onjuistheid, ik neem aan dat hij het niet bewust doet, die de heer Gündogdu aanhaalde. Hij zei van, het ziekenhuis is op geen enkele manier bereid geweest ook zelf een bijdrage te leveren in die parkeerkosten. Nou, dat is simpelweg niet waar. Ook van tevoren heeft het ziekenhuis aangegeven, wij willen best een bijdrage geven. De voorzitter: Bij interruptie, mijnheer Gündogdu.

De heer Gündogdu: Voorzitter, toch even een reactie daarop. Ik heb enige maanden geleden, heb ik de commissie bijgewoond waar de heer Van der Meer, bestuursvoorzitter van het Albert Schweitzer ziekenhuis aanwezig was, waarbij ik ook de vraag heb gesteld wat voor hem zeg maar de beweegreden was om niet bijtijds bij het college aan te kloppen om deze ontwikkeling, en met name met een knipoog richting de ontwikkeling van de parkeergarage, deel te nemen? Waarbij die dus heel stellig aangaf van, dat is niet in onze corebusiness, en we gaan niet mee in wat andere ziekenhuizen her en der in het land doen.

84

En nu achteraf komt die dus bij het college of de gemeenteraad klagen dat het college zeg maar niet bereid zou zijn om met hem in gesprek te gaan. Ik ben benieuwd hoe dat zich nou rijmt? Want u was ook bij die bewuste commissievergadering aanwezig. Wat heeft u nou gehoord anders dan wat u nu aangeeft richting ons? De heer Portier: Ja, sorry, mijnheer Gündogdu, u bent nu echt de discussie aan het vertroebelen. Waar het om ging is dat het ziekenhuis niet zelf een parkeergarage wilde gaan bouwen. Dat ze in die zin niet in de ontwikkeling deel wilde nemen. Maar u gaf net de indruk, in uw betoog, dat het ziekenhuis op geen enkele manier bij zullen dragen in de kosten van het parkeren. En dat zijn echt twee totaal andere discussies. Goed, ik ga even verder met mijn betoog. Op het moment dat zeg maar het ziekenhuis alarm sloeg en we ook als raad vragen gingen stellen, werden we geconfronteerd met een verhaal als van, er is nu eenmaal een aanbestedingsprocedure geweest. Daarom is het niet meer mogelijk om hier iets in te veranderen, anders zullen we als gemeente met enorme schadeclaims geconfronteerd worden. Pas na lang doorvragen en veel uitzoeken bleek er geen sprake te zijn geweest van een aanbestedingsprocedure, er had een marktselectie plaatsgevonden. En eigenlijk was nog helemaal niet goed vastgelegd van hoe die tarieven door zouden werken.

Pas nadat er vragen gesteld werden in de raad, kwam het idee van een kettingbeding op. Als dat niet gebeurd was, dan zou een commerciële exploitant straks onbeperkt de tarieven hebben kunnen verhogen. Dus dat is, als het kettingbeding daadwerkelijk vastgelegd wordt, en als Ballast Nedam er nu het achteraf komt alsnog mee akkoord gaat, mogelijkerwijs voorkomen. Ja, dus wat dat betreft zien we dat er geen dialoog heeft plaatsgevonden. We zien dat eenzijdig zaken zijn vastgesteld, dat de maatschappelijk aanvaardbare tarieven een ondergeschoven kindje waren, en dat we als raad steeds op het verkeerde been zijn gezet met verhalen over een aanbesteding. En dat is voor ons de reden om deze gang van zaken af te keuren. En in dit geval niet één wethouder, mocht dat gevraagd worden, maar het hele college dat hier verantwoordelijk voor is. Dank u wel. De voorzitter: Hartelijk dank. Dan kom ik bij de VSP-fractie, mevrouw Stolk. Mevrouw Stolk: Dank je wel, voorzitter. Voorzitter, de VSP heeft samen met de SP diverse keren Artikel 40-vragen gesteld, en ook heeft de Partij van de Arbeid Artikel 40-vragen gesteld over het tot stand komen van de besluitvorming rond de bouwplannen van de Middenzone, en de daarbij voorziene parkeervoorzieningen.

Uit de beantwoording van deze vragen is klip en klaar duidelijk geworden dat er geen aanbestedingsprocedure is geweest en dus ook niet de regels van de Aanbestedingswet van toepassing zijn. De heer Portier gaf dat ook al aan in zijn woordvoering. De verantwoordelijke wethouder heeft de gemeenteraad dus willens en wetens verkeerd voorgelicht met de bedoeling om de terechte vragen van de raad, en het CDA gaf dat ook al aan, over de exploitatie van de parkeergarage van tafel te vegen. Ook uit de ons verstrekte gespreksverslagen tussen het college en het Albert Schweitzer ziekenhuis blijkt dat er geen dialoog is gevoerd met het Albert Schweitzer ziekenhuis, maar er is verteld wat het college had besloten. De conclusie van ‘…’ … De voorzitter: Bij interruptie. Bij, sorry hoor, bij interruptie. Mijnheer Gündogdu, gaat uw gang.

85

De heer Gündogdu: Ja, dank u wel, voorzitter. Even een vraag aan mevrouw Stolk. Nou, zij geeft aan dat het college de raad verkeerd zou hebben geïnformeerd en dat, nou ja, dat spreekt zijn nu uit dat dat zeg maar een onjuiste weergave is van de situatie. Maar als ik kijk naar de Artikel 40-vragen, dan zie ik ook heel duidelijk in de vragen, vraag 3 is daar een voorbeeld van, dat al de stelling wordt genomen dat het college bij de beantwoording van de raadsvragen twee onjuiste zaken doet … Onjuistheden voorlegt aan de raad. Hoe kunt u nou op basis van de antwoorden op deze vragen, nou tot een bepaalde conclusie komen als u al vooringenomen bent met de vraagstelling wat u voorlegt aan het college? Want u zegt in mijn eigen bewoordingen, ik luister toch niet, mijn oordeel staat vast, en ik stel dat in deze vraag, en ik zal dat ook in de raad voorleggen. Dus ik ben even zoekende, bent u nou tot nieuwe inzichten gekomen op basis van de beantwoording of zegt u zo van, nou, mijn oordeel stond al vast en dat uit ik nu wederom? Mevrouw Stolk: Nee. Nee, voorzitter, als ik daarop mag reageren. En de heer Gündogdu deed dat net ook al voorkomen bij de heer Portier, waar hij nee op zei. Nee, je gaat gewoon Artikel 40-vragen stellen zonder daarin suggestief te zijn. En nee, wij waren al niet tot de conclusie gekomen na dit.

Alleen we zijn wel na de brief van het Albert Schweitzer ziekenhuis, die zij aan het college en de raad hebben gestuurd, zijn wij wel door gaan vragen. En hebben wij ook gevraagd om gespreksverslagen. En uit de beantwoording om te vragen van, is er nou een Aanbestedingswet van toepassing of is die niet toepassing? Nou, en dan kom je door maar steeds te vragen, kom je erachter dat er toch dingen verkeerd zijn voorgelegd. Ik hoop dat dat voldoende antwoord op uw vraag is. Voorzitter, ook uit de ‘…’ … De voorzitter: Toch nog een aanvullende interruptie. Mijnheer Gündogdu, gaat uw gang. Mijnheer Gündogdu, moet u wel komen, gaat uw gang. Ja, daar bent u. De heer Gündogdu: Ik had de camera niet aangezet en mijn microfoon ook niet. Sorry, voorzitter. Ja, voorzitter, toch even richting mevrouw Stolk. Mijn collega, de vragen geeft zij aan dat het college zou hebben aangegeven dat over de afspraken met Ballast Nedam over parkeren, niet meer zou kunnen worden opengebroken. En het antwoord is, wat mevrouw Stolk geeft in de vraag die ze zelf stelt, dit is onjuist zolang er geen ontwikkelovereenkomst tussen de gemeente en Ballast Nedam is. En tot aan het moment liggen alle opties open. En vervolgens komt het college met een antwoord daarop, maar er is dus in uw vraagstelling al, het vertrouwen volledig mis. Dus ik ben even zoekende … Mevrouw Stolk: Nee joh.

Nee hoor, mijnheer … De heer Gündogdu: Ja, ik lees dat echt in die vraag. Vraag 3 is dit. En dus het kan zo zijn dat het college nu allerlei antwoorden geeft maar u zou daar toch geen voldoening aan nemen en dat is waar ik mij een beetje aan stoor. Mevrouw Stolk: Nou ja, dat laat ik geheel voor uw. En dat u zich daaraan stoort, ja, daar kan ik ook niet veel mee. Maar als er geen bestemmingsplan vast is gesteld en ook geen … Kan er ook nooit een ontwikkelovereenkomst vastgesteld zijn, en dat is gewoon een kwestie van logisch nadenken volgens mij. Voorzitter, ik ga verder met mijn verhaal. De conclusie van de VSP is dan ook dat er geen dialoog is geweest met het Albert Schweitzer ziekenhuis

86

over welke maatschappelijk verantwoorde parkeertarieven van toepassing zouden moeten zijn om tegemoet te komen aan de betrokken stakeholders. Ook op het dringende en tijdige zomer 2019 verzoek van het Albert Schweitzer ziekenhuis om de parkeerfunctie geen deel te laten uitmaken van de marktselectieprocedure, is nooit een antwoord op gekomen van het college. Ook merkt de VSP dat beantwoording van de vragen over dit onderwerp ernstig worden vertraagd en de vertrouwelijk verstrekte informatie niet kan worden geverifieerd bij betrokken partijen, hetgeen waarheidsbevinding belemmert. De conclusie van de VSP is dan ook dat het democratisch proces rond de ontwikkeling van de Middenzone en dan met name over de parkeervoorziening met voeten is betreden. Wij verzoeken dit college dan ook dringend om de parkeervoorziening en de daarbij behorende parkeertarieven in eigen beheer te nemen, ongeacht de consequenties die dat met zich meebrengt richting Ballast Nedam, en eventuele vertragingen van de ontwikkeling van de Middenzone. De VSP vindt dat de termijnschade die door de huidige besluitvorming wordt veroorzaakt, de commerciële tarieven voor personeel en inwoners van Dordrecht in een monopole omgeving, belangrijker dan de mogelijke korte termijn schade van het doorzetten van de huidige plannen.

Diegenen die fouten maken en onjuist informeert, moeten op de blaren zitten, en niet de inwoners en de werknemers van het Albert Schweitzer ziekenhuis. En daarvoor hebben wij samen met de SP deze motie van afkeuring ingediend. Tot zover mijn eerste termijn, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dan hebben we daarmee de VSP-inbreng gehad en kom ik bij de Partij van de Arbeid. Mijnheer Van Verk, gaat uw gang. De heer Van Verk: Dank u, voorzitter. Onze bijdrage zal zich richten op de gespreksnotities. Immers, het college heeft ten een en ten andermaal bevestigd dat er gesprekken werden gevoerd met het ziekenhuis. En naar aanleiding daarvan hebben wij gespreksverslagen gevraagd en dan zien wij slechts vier gespreksverslagen met zes agenda’s. En wij weten dat de wethouder vooraf de verslagen heeft gescreend en onze vraag is dan ook, zijn er nog wel meer verslagen maar zijn die niet door de screening gekomen? Of zijn ze er gewoon niet? En dat zou ons bevreemdende want wanneer een gemeentelijke organisatie met bestuurders praat, zou je toch mogen aannemen dat daar op zijn minst aantekeningen van zijn gemaakt, dus korte verslagen. Voorzitter, voor wat betreft de sfeer van de verslagen, die ademen toch echt wel een sfeer van zenden uit en niet van een dialoog. Het Albert Schweitzer ziekenhuis constateert dan ook dat ze op een gegeven moment tot toeschouwer lijken te worden gesteld.

Onze vraag is dan ook, welke rol heeft nou het ASZ gespeeld bij de kaderstelling? Zoals we die voor ook wel hebben gevraagd, dat dat zou gebeuren. De stakeholders zouden betrokken worden in een dialoog bij de kaderstelling voor wat betreft de parkeertarieven, en het blijkt nergens uit. Maar wellicht dat de wethouder ons daar beter en nader over kan informeren? De voorzitter: Hartelijk dank. Heldere vraag. Dan gaan we naar Gewoon Dordt, mevrouw Koene. Mevrouw Koene: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, er wordt gevraagd om te bespreken aan de hand van de motie. Ik heb de motie gelezen. Motie van afkeuring vind ik totaal niet op zijn plaats. En verder heeft de heer Kleinpaste in de commissie Grote Projecten duidelijk de mening van Gewoon Dordt weergegeven over dit onderwerp en wil ik het daarbij laten.

87

De voorzitter: Dank u zeer. Kort en krachtig. Mevrouw Jager, Fractie Jager, gaat uw gang. Mevrouw Jager: Dank u wel, voorzitter. De camera, ja. Ik ben niet bij de commissiebehandeling geweest en ik heb geprobeerd alle lappen tekst die bij dit onderwerp zitten allemaal te lezen. Het is me niet gelukt. En ik heb dus nu ook op dit moment niet de mogelijkheid om goed de motie te lezen. Ik zal me daar nader in moeten verdiepen want ik heb er op dit moment, en goed naar de antwoorden luisteren, en ik heb er op dit moment nog niet een voldoende mening over. De voorzitter: Wellicht vormt die mening zich gedurende het verloop van dit bespreekpunt. Mevrouw Jager: Dat zou kunnen en dat zou fijn zijn. De voorzitter: Dank u zeer. Dan hebben we daarmee de eerste termijn van de raad gehad. Ga ik naar het college. En dan geef ik graag het woord aan wethouder Sleeking, gaat uw gang. De heer Sleeking: Dank u wel, voorzitter. Ik zal even kort ingaan op de gestelde vragen, zonder het hele traject vanaf het begin van de projectontwikkeling rond de Middenzone allemaal over te gaan doen. De voorzitter: Even een korte interruptie hoor. Is het mogelijk dat u de camera zo plaatst dat u niet alleen uw ogen in beeld zijn maar iets meer van uw gezicht? De heer Sleeking: Gaat het zo beter al? De voorzitter: Ietsje.

Misschien kan die camera iets verder af of is dat onmogelijk voor u? De heer Sleeking: Ja, ik heb hem op mijn iPhone staan dus. De voorzitter: O, kijk aan. De heer Sleeking: Nee, u moet het dan hier mee doen. De voorzitter: En wellicht dat eventueel aan de aanwezige andere wethouders hun geluid even uit kunnen zetten, dan is het … Zit er geen ‘…’. De heer Sleeking: Nou, ik ben even apart gaan zitten, dus dat kan … De voorzitter: U bent alleen. De heer Sleeking: Dat kan niet tot storing leiden. De voorzitter: Oké, dan ga ik mijn geluid uitzetten. Gaat uw gang. De heer Sleeking: Ja, dank u wel. Voorzitter, wederom vraagt uit de raad van, hoe zit het nou met die parkeergarage, waarom commercieel? Dat was onderdeel van de gesprekken zoals die al ongeveer twintig jaar lopen rond de ontwikkeling van de Middenzone. Waarbij

88

het altijd de bedoeling is geweest om tot een ontwikkeling van een commercieel geëxploiteerde parkeergarage te komen. Dat maakte ook deel uit de tender zoals die is vastgesteld waar ook de raad mee heeft ingestemd. En onderdeel daarvan in de bijlage waren ook de parkeertarieven zoals die werden aangegeven in de bandbreedte, ook daar heeft de raad in ieder geval kennis van kunnen nemen. Dus als mevrouw Stolk zegt van, die informatie hebben wij nooit gezien, ja, dan moet ik u er toch op wijzen dat die informatie wel echt met de raad is gedeeld. Voorzitter, de heer Van Verk vraagt naar de status van die gespreksnotities. Nou ja, u kunt zich voorstellen dat zowel collega Van der Linden als ik die toch wel eerst even wilden zien, voor ze zomaar naar buiten ging. Het betreft gespreksverslagen waar externen partners bij betrokken zijn. En ik vind eigenlijk dat je daar toch wel voorzichtig mee om moet gaan. Vandaar dat ook in eerste instantie eigenlijk het idee was van, nou, leg ze nou gewoon ter inzage, kan iedereen ze even komen zien, zonder dat dit soort dingen allemaal een eigen leven gaan leiden. Want het opvragen van gespreksverslagen, ja dat kan natuurlijk wel op deze manier voor de toekomst echt een belemmering gaan vormen. Kan de heer Van Verk … De voorzitter: Bij interruptie. Bij interruptie. Mevrouw Stolk, gaat uw gang.

Mevrouw Stolk: Ja, voorzitter, mijn chat die maakte van h, maar dat bedoel ik niet, maar dat maakt dat ding er zelf van. De voorzitter: Nou, ik had u al door hoor, dat u wilde interrumperen, maar ik zocht even naar de punt in het verhaal van de heer Sleeking. Gaat uw gang. Mevrouw Stolk: Ja, mijnheer Sleeking die geeft aan, even terug op zijn vorige punt, over de bandbreedte. Maar wij hebben als raad dat vastgesteld en ingestemd omdat we hebben gezegd dat u in overleg zou gaan of in dialoog, in afstemming met de stakeholders. En daarvan zeggen wij, dat is niet gebeurd. De heer Sleeking: Ja, voorzitter, nogmaals, maar als ik goed geluisterd heb dan heeft mevrouw Stolk in de eerste termijn gezegd dat die informatie niet gedeeld was met de raad, en dat wilde ik toch wel graag rechtzetten. De bandbreedte was uitgangspunt in de tender, en die heeft uiteindelijk geleid tot de uitkomst zoals die er nu ligt. Even als vervolg op de vragen van de heer Van Verk. Ik heb de gespreksnotities gezien, de gespreksverslagen. Er is verder geen letter aan gewijzigd. Dus ze zijn aan de raad doorgestuurd zoals wij ze ook hebben aangetroffen. We hebben zelf nog wel even gezocht in ons eigen systeem of daar nog iets aan ontbrak. Collega Van der Linden dacht dat er nog één gesprek was geweest dat niet was vermeld, maar kennelijk is daar ook geen verslag van gemaakt.

Niet van elk gesprek wordt een verslag gemaakt. Het zijn ook geen formele gesprekken in die zin zoals je die met contractpartners hebt. Het is met elkaar zoeken naar oplossingen. Ook in het kader van de parkeerbalans en het mobiliteitsplan, wat onderdeel zal vormen van de ontwikkeling van de Middenzone. Wij hebben u toegezegd dat die gesprekken met het Albert Schweitzer ziekenhuis lopen, liepen en zullen doorlopen. Er is ook een speciale werkgroep voor ingericht, waarin regulier overleg met het Albert Schweitzer ziekenhuis is. Dat zal niet alleen maar over de tarieven gaan, maar ook over de inrichting van het gebied, sociale veiligheid, hoe kun je elkaar daarin vinden? En wat kunnen wij uiteindelijk nog voor elkaar betekenen als het gaat om de tariefstelling?

89

De voorzitter: Oké, twee interruptie. De eerste is van mijnheer Van Verk. Gaat uw gang. De heer Van Verk: Ja, voorzitter, ik geloof de heer Sleeking op zijn woord als hij zegt dat er niet meer verslagen zijn. Vier, misschien vijf. Maar het bevreemdt mij wel dat dergelijke belangrijke gesprekken met bestuurders niet worden vastgelegd. En het bevestigt eigenlijk wel weer het beeld wat we in het vorige agendapunt ook zagen, dat er erg veel op informele wijze en op basis van vertrouwelijkheid wordt bekokstoofd binnen dit huis. En dat gaat toch zo langzamerhand wel een probleem vormen. Ik begrijp dat je niet altijd alles kan delen, maar het zou toch mooi zijn als er toch wat zorgvuldiger wordt omgegaan met dit soort zaken. Mevrouw Kruger: Voorzitter, mag ik daar aansluitend op reageren? Want dat is in dezelfde strekking, ja ik dacht, u bent misschien even met iets anders bezig, maar … De voorzitter: Geenszins. Mevrouw Kruger: Ik zal even … De voorzitter: Nee, gaat uw gang, ik zat eigenlijk te wachten op de reactie van de wethouder maar gaat u maar uw gang. Mevrouw Kruger: O, oké. De voorzitter: Gaat de wethouder daarna. Mevrouw Kruger: Nee, want ik sluit me aan bij de heer Van Verk, want kijk, als je net begint met gesprekken met belanghebbenden, dan kan ik me nog iets bij voorstellen dat je oriënterend bezig bent.

Maar de gespreksverslagen die zeker de laatste, of de laatste overleggen, toen wisten we al dat er toch wat gevoeligheden lagen omtrent de parkeertarieven en sowieso het hele parkeergebeuren. En dan is toch mijn vraag, waarom dan niet het professioneel aanpakken om elke vorm van, ja, misverstand uit de weg te gaan. En, want als je dan ook de inhoud van sommige gespreksverslagen leest, dan staat er ook, ja, we moeten het maar niet op papier doen, laten we het maar gewoon zo onderling bespreken. Nou, dan bekruipt mij zoiets van, waarom niet op papier? Mag daar later niet op teruggekomen worden of wat dan ook? Ja, zet dit nou gewoon op papier. Dan ben je overal vanaf. De voorzitter: Wethouder, gaat uw gang. Wethouder Sleeking: Ja, voorzitter, nogmaals, de gesprekken die wij voeren met het Albert Schweitzer ziekenhuis hebben natuurlijk een andere status dan in het hele traject waarin we gezamenlijk in stuurgroepen zaten. Daar heb je altijd een secretaris of ondersteuner erbij, die van elk gesprek verslagen maakt die dan vervolgens ook weer gezamenlijk worden vastgesteld. Zo’n status hebben deze gesprekken niet.

Overigens, van het bestuurlijk gesprek wat collega Van der Linden en ik kort na het zomerreces van 2019 hebben gevoerd, daar hebben wij niet alleen zelf een gespreksverslag gemaakt maar heeft ook het Albert Schweitzer ziekenhuis, want er zat ook een advocaat aan tafel, een gespreksverslag van

90

vermaakt. Ik weet niet of het Albert Schweitzer ziekenhuis ook bereid is om de verslagen die zij hebben beschikbaar te stellen. Maar voor ons is het dan een aandachtspunt, ook omdat nu blijkt dat ook dit soort gesprekken en gespreksverslagen in later stadium ook nog weer onderdeel kunnen gaan uitmaken van discussie, om daar extra aandacht aan te geven. Ook om misverstanden in de toekomst te voorkomen. Dus voor ons is dat ook wel een eyeopener. Ook als de raad zover wil gaan om ook gespreksverslagen van dit soort gesprekken met partners, met externe partners op te gaan vragen. Mevrouw Kruger: Voorzitter? De voorzitter: Mevrouw Kruger, gaat uw gang. Mevrouw Kruger: Ja, even hierop inhakend. Nou, mijnheer Sleeking, natuurlijk niet. We hoeven niet altijd alles in te zien zomaar, maar we vragen inzage op het moment dat dingen verkeerd lijken te lopen, dat je geen … Ja, dat je vragen gaat stellen over hoe is nou een bepaald proces gelopen? En dan zijn die verslagen gewoon handig om nog even na te kunnen kijken, wie heeft nou wat toegezegd, enzovoorts. Want dat is dus wat ik bijvoorbeeld lees, wat wij lezen uit de verslagen, dat de ene wethouder begint van, joh, dat komt allemaal wel goed hè, ga maar rustig naar huis, en dan wordt er … Het lijkt erop alsof er dan gezwabberd wordt van de een naar de ander.

En dan zou het zo mooi zijn als je een volledig beeld hebt waardoor je gaat snappen waarom de ene keer iets gezegd wordt en de andere keer op een andere manier erop ingegaan wordt. De heer Sleeking: Ja, voorzitter, oké. Ja, ik neem er kennis van. En voor ons is het ook wel weer een moment om alert te zijn op gesprekken en hoe die worden vastgelegd. Laat dat ook dan helder zijn. Ja, ‘…’ vragen … De voorzitter: Voordat u verder gaat, nog één interruptie van mevrouw Stolk. Gaat uw gang. Mevrouw Stolk: Ja, voorzitter, even aanhakend hierop, op die gespreksverslagen. Als je weet dat een van de grootste werkgevers in deze regio eerst onderdeel is geweest van een SOC, die vervolgens uit die SOC is gestapt omdat zij geen bouwambities hebben op gebied van woningbouw, dat er al zoveel dingen mis zijn gegaan, dan ga je toch wel als college nadenken om dit soort dingen wel vast te leggen. Maar buiten het feit dat wij een ontwikkeling gaan doen op de Middenzone, dan zou je toch zeggen dat je als college ten alle tijden met de grootste werkgever in De Drechtsteden in gesprek blijft? En dat laat je dan, dat is onze mening daarover, dat laat je dan niet aan ambtenaren over, puur om het feit dat u daar zelf ook diverse keren op wees. En ik heb het al aangegeven, heb dan ook een grote broek aan en ga daar dan ook naar toe. Want over die parkeertarieven, daar is ook fel op geprotesteerd.

De ondernemersraad, het bestuur van het Albert Schweitzer ziekenhuis, dat legt u eigenlijk gewoon naast u neer omdat ze geen deel meer uitmaken van de SOC. Maar bij zo’n ontwikkeling blijf je toch ten alle tijden met elkaar in gesprek, wil je die Middenzone kunnen ontwikkelen. Want wat hebben we er dalijk aan, laat heel duidelijk zijn, dat wij continu …

91

De voorzitter: Oké, mevrouw Stolk, voordat het een derde of vierde termijn wordt, even concreet uw vraag? En misschien is het ook goed om daarbij het te richten op datgene wat nog niet is gezegd, wat anders dan vallen we te veel in herhaling. Mevrouw Stolk: Nou ja, ‘…’ om je iemand die eerst partij was, en je daar misschien een beetje teleurgesteld over bent dat die uit die ontwikkelovereenkomst stapt, blijf je daar niet over in gesprek. Dan moet je ook professioneel zijn en je verlies pakken, maar toch weer aan die tafel gaan zitten. Dat is een beetje … De voorzitter: Oké. Mevrouw Stolk: Waarom is dat niet gebeurd? De voorzitter: Wethouder, gaat uw gang. De heer Sleeking: Nou ja, voorzitter, uit de gespreksverslagen zal u ook blijken dat we dat zeker niet uit de weg zijn gegaan. Het Albert Schweitzer ziekenhuis is en blijft voor de gemeente Dordrecht een belangrijke partner op welk gebied dan ook. En wij blijven graag met hen in gesprek, niet alleen over deze ontwikkeling overigens. En u heeft kunnen zien dat collega Van der Linden en ik op verschillende momenten daar ook aanwezig geweest zijn. We lopen daar zeker niet voor weg. Er is ook nog wel eens telefonisch tussendoor contact geweest met een lid van de raad van bestuur. Ja, ook daar zal geen verslag van zijn. En wij hebben voor al dit soort projecten, hebben wij projectmanagers ingesteld.

Die zijn geëquipeerd om op een goed niveau ook gesprekken te voeren. En wij hebben er ook belang bij, ook gezien de aandacht die de stad en de raad ervoor heeft, dat dit op een goede manier plaatsvindt. En we zullen ook op het moment dat dat relevant is, daar ook weer nader op terugkomen. Als we zien hoe wij hier met elkaar uitkomen, ook in relatie tot het mobiliteitsplan waar het Albert Schweitzer actief van deel zal gaan uitmaken. En de … Mevrouw Stolk: Voorzitter? De heer Sleeking: Verdere procedures rond bestemmingsplan en omgevingsvergunningen. De voorzitter: Mevrouw Stolk, een laatste vraag bij deze woordvoering. Gaat uw gang. Mevrouw Stolk: Mag ik mijnheer Sleeking een vraag stellen? Heeft u tegen het Albert Schweitzer ziekenhuis gezegd, wegens het beëindigen van de SOC Gezondheidspark, dat zij nu eenmaal geen belanghebbende meer is, waar ze mee aan tafel zitten, maar een gewone belanghebbende zoals in een ontwikkelgebied vele anderen zijn. Heeft u dat gezegd? De heer Sleeking: Nou, voorzitter, volgens mij heb ik dat ook gedeeld met de raad vorig jaar al, dat de status van het Albert Schweitzer ziekenhuis in dit hele traject gewijzigd is ten opzichte van de vorige situatie, waarin zij een van de contractpartners waren.

In zoverre zijn zij nog steeds belanghebbende in dit hele gebied, maar als zodanig niet meer direct een contractpartner waarmee je een andere relatie hebt dan deze. Dat heb ik toen gezegd en dat heb ik ook gedeeld met het Albert Schweitzer ziekenhuis. U vindt dat volgens mij ook terug in een van de gespreksverslagen, want daar heb ik ook niet geheimzinnig over

92

gedaan. Neemt niet weg dat je oog moet hebben voor elkaars belangen. En dat we ook hebben toegezegd, ook richting de raad, dat we daarmee doorgaan. Niet voor niets is daar een werkgroep op ingericht, en komen we later met nadere voorstellen. Met name als het gaat om het mobiliteitsplan wat voor het Albert Schweitzer ziekenhuis ook van belang is. Voorzitter, nog even over het CDA die ook nog een opmerking maakte wederom over de status van de parkeergarage. Ja, je kan nooit uitsluiten, de gesprekken lopen natuurlijk over de overeenkomst, met de definitieve overeenkomst met Ballast Nedam, na de intentieovereenkomst die we hebben gesloten. Die termijn die loopt tot mei. Kijk, uitsluiten moet je nooit, hoewel ik het niet hoop, dat die tender ook nog kan worden afgebroken. Op dat moment zal zich een nieuwe situatie voordoen, en kun je opnieuw de afweging maken, wil je echt op dit traject door of kom je dan tot een andere insteek? Op dit moment is dat niet aan de orde, die gesprekken die duren voort. Wij streven ernaar om de bouwplannen van Ballast Nedam ook passend te laten zijn in het bestemmingsplan zoals dat vanavond ook op de agenda staat. Er zijn inderdaad verschillende belanghebbende groeperingen, voorzitter. En ook met de belangengroeperingen rond de sport zullen vanzelfsprekend ook gesprekken plaatsvinden om te kijken hoe we in de toekomst met die tarieven omgaan.

En ook daarvoor zullen we opnieuw naar de raad terugkomen. Want de raad heeft in het verleden ook besloten om daar een zekere tegemoetkoming voor beschikbaar te stellen, en dat kan natuurlijk in de toekomst altijd nog, al dan niet gefaseerd. Voorzitter, ik denk, ik hoop toch dat voor het overige deel van de raad, wij die verwachtingen wel hebben waargemaakt en dat er ook geen aanleiding is om hier richting het hele college een motie van afkeuring over in te dienen. Ik vind dat werkelijk ver van alle proporties waarmee wij met elkaar debatteren. Als u dan ontevreden zou zijn, richt uw onvrede dan tot de meest betrokken wethouder, en in dit geval niet tot het hele college. Sommige wethouders die doen stinkend hun best op andere dossiers, maar hebben hier totaal geen directe inbreng in had, los van collega Van der Linden en ik. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u zeer. Dan hebben we daarmee denk ik ook de eerste termijn van het college gehad. Ik kijk even rond of er behoefte is aan een tweede termijn vanuit de raad? Mevrouw Stolk: Voorzitter? De voorzitter: Ja, gaat uw gang. Mevrouw Stolk: Mag ik even tien minuten schorsen? De voorzitter: Hoelang? Sorry? Mevrouw Stolk: Tien minuten. De voorzitter: Tien minuten. Dan gaan we om half elf verder. De voorzitter: Dames en heren, raadsleden, wethouders, mensen die meekijken, de raadsvergadering is weer heropend, 22:30 uur.

We waren aangekomen bij een eventuele tweede termijn van de raad. Mevrouw Stolk had om schorsing verzocht, ik kijk even of zij voldoende tijd heeft gehad? Gaat uw gang.

93

Mevrouw Stolk: Voorzitter, nee, ik vraag nog een kwartier schorsing aan. De voorzitter: Echt waar? Mevrouw Stolk: Ja, echt waar. De voorzitter: O. En mogen we een klein beetje weten wat u in die tijd doet? Mevrouw Stolk: Nee, voorzitter, ik ga gewoon een kwartier schorsing aanvragen. Dat vraagt u de VVD en de CDA ook niet, toch? Als die om een half uur schorsing vragen en daarna vervolgens … Maar goed, laat maar even waaien. Ik wil een kwartier schorsing, dank u wel. De voorzitter: Kwart voor elf gaan we verder. De voorzitter: Dames en heren, raadsleden, collegeleden, welkom terug bij de raadsvergadering. De schorsing is geweest. Ik kijk even naar mevrouw Stolk of zij inmiddels voldoende tijd heeft gehad? Gaat uw gang. Mevrouw Stolk: Voorzitter, dank. Ik wil u ook even mijn excuses aanbieden omdat ik net nogal fel reageerde. Maar dat komt omdat dat digitaal vergaderen vreselijk is. En dat je niet snel kan schakelen met mensen, dat dat allemaal via de telefoon moet. Dus mijn welgemeende excuses daarvoor. De voorzitter: Excuses aanvaard, en digitaal vergaderen is zeker minder fijn dan fysiek vergaderen. Maar aan de andere kant, als we niet fysiek kunnen vergaderen, toch fijn dat het op deze manier kan. Dus laten we het maar zo goed mogelijk doen. Heeft u voldoende tijd gehad inmiddels voor de schorsing? Mevrouw Stolk: Ja, voorzitter. De voorzitter: Ja.

Mevrouw Stolk: Ik wil graag met de tweede termijn beginnen. De voorzitter: Heel goed, dan ga ik weer het rondje maken en dan begin ik bij Beter Voor Dordt. Wie mag ik het woord geven? Mijnheer Gündogdu, gaat uw gang. De heer Gündogdu: Ja, voorzitter, bedankt. Nou, wij hebben kennisgenomen van de antwoorden die het college heeft gegeven op de gestelde vragen, en ook kennisgenomen van de motie. Daar zullen we niet mee instemmen. En, nou ja, dan wil ik het even laten voor wat het is. Dank u wel. De voorzitter: Hartelijk dank. VVD, mijnheer Noldus. De heer Noldus: Ja, voorzitter, dank u wel. Ook wij in de vragen die we zelf gesteld hebben en de andere vragen, wat ons betreft duidelijke antwoorden. Voor ons zijn nog steeds de uitgangspunten leidend die we eerder ook hebben vastgesteld met elkaar ook als raad. En in de gespreksverslagen zien we duidelijk ook een zoekende organisatie voor een oplossing

94

met het Albert Schweitzer ziekenhuis. Maar wat ons betreft blijft de richting vooral in het faciliteren van direct contact tussen het Albert Schweitzer ziekenhuis en de ontwikkelaar, dat zij onderling afspraken kunnen maken over een eventuele regeling. Vind ik nogal belangrijk om daar even aan toe te voegen. Voor de rest, daar steunen wij de motie wellicht als vanzelfsprekend niet. De voorzitter: Hartelijk dank. CDA-fractie, mijnheer Chapel. De heer Chapel: Voorzitter, voor ons geen tweede termijn, en we ondersteunen de motie niet. De voorzitter: Dan D66, mijnheer Polat. De heer Polat: Dank, voorzitter. We hebben geluisterd naar de wethouders. We zijn blij dat in ieder geval de wethouder heeft toegegeven dat de communicatielijnen met Albert Schweitzer openstaan en dat er wel op een goede manier invulling aan wordt gegeven. Daar zijn we dus heel blij mee, en we hopen dat het ook gecontinueerd wordt. We hebben in de fractie besproken en we gaan niet akkoord met de motie en we gaan hem niet ondersteunen. Dank u wel. De voorzitter: Hartelijk dank. Dan kom ik bij GroenLinks, mevrouw Kruger. Mevrouw Kruger: Ja, voorzitter, dank u wel. Nou, wij zijn van mening dat er meer zorgvuldig omgegaan moet worden met belanghebbenden.

En niet zoals de heer Sleeking aangeeft, moeten we dan maar ook als we in de lift staan, waar we over praten, dat in verslaglegging doen, dat vind ik een beetje flauwe opmerking. Maar wel als er om de tafel gezeten wordt en bepaalde onderwerpen besproken worden. In de verslagen wordt gelezen, je kan zien dat er mensen worden aangehoord, maar dat is iets anders als echt in gesprek gaan met iemand. Dus laat dit gewoon een goede waarschuwing zijn of een goede, ja, wij vinden de motie van, nou ben ik hem helemaal weer kwijt, treurnis vinden we … De voorzitter: Afkeuring, motie van afkeuring. Mevrouw Kruger: Van afkeuring, sorry. De voorzitter: Ja. Mevrouw Kruger: Vinden wij te zwaar op dit moment en van treurnis had dan misschien nog op zijn plaats geweest van, weer teleurgesteld in de afwikkeling van bepaalde zaken. We komen hierop bij het volgende agendapunt nog op terug, hoe het ook anders kan. Dank u wel. De voorzitter: Ja, dank u zeer. Ja, er wordt wat afgekeurd vanavond, het lijkt wel een garagebedrijf voor oude auto’s. Even kijken hoor, dan gaan we naar ChristenUnie/SGPfractie, wie mag ik het woord geven? Mevrouw Klein-Hendriks. Mevrouw Klein-Hendriks: Ja, voorzitter, ik had net op mijn iPad en erg slechte verbinding, ik hoop dat dit beter gaat? Voorzitter.

95

De voorzitter: U bent goed te zien en te verstaan. Mevrouw Klein-Hendriks: Ik ben te verstaan, dank u wel. De voorzitter: Ja, goed te zien en te verstaan. Gaat u verder. Mevrouw Klein-Hendriks: Goed. Ja. Voorzitter, de SP en de VSP, die hebben voor mijn gevoel rauwelijks een motie van afkeuring ingediend. Het, ja, als ik gewoon goed ook de commissiebesprekingen en zo me in herinnering breng, dan vind ik dat eigenlijk deze motie gewoon ook niet passen bij datgene wat is gewisseld. Ik had hem dus ook sowieso niet zien aankomen op deze manier. En ik denk toch dat we ook gewoon als raad ook, ja kritisch moeten blijven op welke instrumenten we inzetten. Los daarvan heeft iedereen de vrijheid natuurlijk om te doen en ook om deze instrumenten te benutten. Maar nogmaals, voor de ChristenUnie/SGP is dit misschien wel een beetje een overvallende en een rauwelijks ingediende motie. De wethouder die is consequent geweest steeds in de beantwoording van vragen, merken wij. En daarnaast vinden we het ook wel belangrijk om toch gewoon de hele discussie waar wel degelijk tegengestelde belangen zijn, waar er ook een omgeving is, en ook een Sterrenburg Noord. Het moet ook niet gaan over de rug van de bewoners van Sterrenburg Noord. En dat zeg ik omdat regelmatig is gememoreerd dat Albert Schweitzer ziekenhuis de grootste werkgever is voor Dordrecht.

Maar een grote werkgever heeft wel degelijk ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid, en dat reikt verder dan de verantwoordelijkheid naar eigen personeel, dat reikt namelijk ook naar de verantwoordelijkheid voor de directe omgeving. En die verantwoordelijkheid, die ziet kennelijk het Albert Schweitzer ziekenhuis net ook anders, omdat gewoon ook zij uit de samenwerking zijn geschrapt. Maar desalniettemin, ChristenUnie/SGP vindt dat grote werkgevers ook wel degelijk een maatschappelijke verantwoordelijkheid hebben. De voorzitter: Oké. Bij interruptie, mijnheer Portier. Gaat uw gang. De heer Portier: Ja, ik werd even getriggerd door één opmerking van mevrouw KleinHendriks. Ze zei, het college is volledig consequent geweest in de beantwoording van alle vragen. Ja, we hebben antwoorden gekregen aan een eerste set vragen waarin ze zegt, er kan niks meer want er is een aanbestedingsprocedure geweest, er is de Aanbestedingswet, pas nou op, schadeclaims, et cetera. En in een vorige set vragen was het van, nee, sorry, er was helemaal geen aanbesteding, er is een marktselectie geweest, maar er kan alsnog niks. Ja, vindt u nou echt dat dat consequente beantwoording van vragen is? Mevrouw Klein-Hendriks: Voorzitter, ik bedoel daar sowieso daar waar de essentie van de motie om ging, dat was volgens mij de tariefstelling voor het parkeren.

En ik zie daarin steeds een consequente lijn en er is ook steeds over gecommuniceerd, ook in de commissievergaderingen. Dus wat dat betreft wil ik daar gewoon niet in één keer van alles achter gaan zoeken wat niet goed zou zijn gegaan. Dus we waren er gewoon zelf bij als raad. Daar wilde ik het bij laten. De voorzitter: Dank u zeer. Dat uw termijn. Mevrouw Klein-Hendriks: Ja.

96

De voorzitter: Dan gaan we naar de PVV-fractie, mijnheer Helweg. De heer Helweg: Voorzitter, goedenavond. Wij wachten even de tweede termijn van de VSP af, voordat wij gaan bepalen hoe wij gaan stemmen. De voorzitter: Dank u zeer. De SP-fractie, mijnheer Portier. De heer Portier: Ja, voorzitter, ik zal het kort houden want er is inderdaad al veel gewisseld. Het moet mij even van het hart dat ik een beetje teleurgesteld ben als de heer Sleeking zegt van, ja, iedereen wist al lang dat dit een commercieel geëxploiteerde parkeergarage zou gaan worden. We hebben het dan over een traject voor de ontwikkeling van een Gezondheidspark, wat lang geleden bedacht is en iets minder lang geleden werd afgeblazen. We hebben het nu over een volledig nieuw traject met nieuwe uitgangspunten. De uitgangspunten die de raad daarvoor heeft vastgesteld zijn wat ons betreft niet gevolgd. Nou ja, dat kan wel eens gebeuren. Maar er is ook voor de rest inderdaad heel slecht omgegaan met maatschappelijke partners, met inspraak. Maar buitenaf zijn we ook als raad een aantal keren echt bewust verkeerd geïnformeerd, en heb ik het met name over dat schermen met die Aanbestedingswet. En het is met name dat, dat naar onze mening onze afkeuring verdient. Dus dit is geen motie over wel of niet parkeertarieven, wel of niet commerciële exploitatie.

Dit is een motie die afkeurt dat we als … Dat belanghebbenden niet op een goede manier gehoord zijn. Dat daar eenzijdig gezongen is vanuit het college, en dat we als raad verkeerd zijn voorgelicht. Dank u wel. De voorzitter: Hartelijk dank. Dan kom ik bij de VSP-fractie, mevrouw Stolk. Mevrouw Stolk: Ja, voorzitter, dank. Nog even inhakend op mevrouw Klein-Hendriks, want ik wilde niet interrumperen. Uiteraard gaat het ook zeker om de omwonenden in Sterrenburg Noord, dat hebben wij ook al diverse keren aangegeven. En zeker ook de Sportboulevard. Maar waar wij ook bang voor zijn dat er bezwaar komt en zienswijzes, waardoor er nog meer vertraging op alles komt. Voorzitter, tweede termijn, uit de reacties van diverse fracties blijkt dat het hen niet uitmaakt of besluitvorming gebaseerd is op een duidelijke eenduidige voorstellen. De VSP heeft na veel vragen vastgesteld dat ondanks eerdere beweringen van wethouder Sleeking, geen aanbesteding is gedaan en dus niet aan de Aanbestedingswet van toepassing is. De Aanbestedingswet was de reden om alle mogelijkheden om de exploitatie bij de gemeente te beleggen, af te wijzen. Een drogreden dus. Ook heeft er geen dialoog plaatsgevonden. De VSP verbaast zich erover dat de fracties in de Dordtse raad deze onjuiste wijze van communiceren van de wethouder accepteert.

De raad is op het verkeerde been gezet en heeft op onjuiste informatie besluiten genomen. Dat mogen we niet zomaar laten passeren. Anders verliest deze raad haar geloofwaardigheid voor nu en in de toekomst. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Partij van de Arbeid, mijnheer Van Verk. De heer Van Verk: Dank u, voorzitter. Dank u, voorzitter, ik kan kort zijn. Ik heb kennisgenomen van de antwoorden van de heer Sleeking, die naar mijn idee adequaat waren. Ik wil er nog wel op wijzen dat hij een les heeft geleerd, namelijk dat naast het vertrouwen hebben in verantwoordelijkheid, een tweede poot is waarop deze organisatie

97

rust. En in woord verantwoord zit het woord antwoorden kunnen geven. En om goeie antwoorden te kunnen geven is verslaglegging wel noodzakelijk. Niet alleen voor nu maar ook voor in de toekomst want er worden afspraken gemaakt waarin de toekomst aan gerefereerd zou kunnen worden, en dan is het wel van belang dat dat ook zwart op wit staat en niet alleen maar in mondelinge overleggen is vastgesteld. Dus ik ben blij dat de wethouder wat dat betreft beterschap heeft beloofd. En dat betekent ook dat wij de motie niet zullen steunen. De voorzitter: Hartelijk dank. Mevrouw Koene, Gewoon Dordt. Mevrouw Koene: Ja, voorzitter, ik moest even mijn popcorn opzij leggen. De voorzitter: Ja, ik zie hem staan. Mevrouw Koene: Ja. De voorzitter: U heeft het goed aangepakt. Het is gezellig daar. Mevrouw Koene: Ja, heureuse. Maar goed, wij hebben volgens mij in de eerste termijn al duidelijk gezegd wat we ervan vinden, dus laten we snel verder gaan. De voorzitter: Heel goed. Mevrouw Jager. Mevrouw Jager: Ja, ik heb naar alle verhalen, antwoorden, vragen goed geluisterd. Ik heb nog een paar stukjes kunnen lezen en ik ben langzamerhand van mening dat ik dus sowieso een motie van afkeuring veel te zwaar vind. Er valt overal wat op aan te merken.

Nou is het ook wel zo dat die vergaderingen waar dan geen verslagen van zijn, die zijn wel allemaal van het laatste halfjaar zo’n beetje, dus wat ik in de gauwigheid gezien heb. En het is een hele lastige tijd voor van alles, voor vergaderen, voor digitaal dit doen, digitaal dat doen. Ik denk dat met toezeggingen van de wethouder, ja, we ver genoeg kunnen komen, mits die ze ook gestand doet natuurlijk. Maar dat is een zorg van, ja, binnenkort weer en niet nu. Dus ik zal de motie niet steunen. De voorzitter: Hartelijk dank. Daarmee is de tweede termijn van de raad geweest. Ik kijk nog even naar wethouder Sleeking, of hij nog kort kan reageren? De heer Sleeking: Nou ja, voorzitter, alleen als toezegging dat wij het gesprek met het Albert Schweitzer ziekenhuis en andere belangen zullen voortzetten, ook in het kader van de lijn die is uitgezet. En dan vooral ook in de volgorde zoals we die met elkaar hebben besproken. Eén, loopt er de tender en de uitwerking van dat contract. En vervolgens zullen wij met alle belanghebbenden, dus ook met de bewoners van Sterrenburg in een later stadium ook met voorstellen komen. Want we zijn ons ervan bewust dat een betaalde parkeervoorziening op deze plek niet tot overmatige overlast moet gaan leiden in de hele omgeving.

En daar waar we dat kunnen, zullen we ook in gesprek met de raad kijken hoe we andere partners daar verder in tegemoet kunnen komen als we daar verder nog de noodzaak in zien. En verder, voorzitter, denk ik dat ik als oldtimer nu wel hierover genoeg heb gezegd.

98

De voorzitter: Dank u zeer. Dan gaan we kijken of u door de APK komt. We zijn bij de stemming aangekomen op motie M2. Motie van de VSP en van de SP, motie van afkeuring over de handelwijze van het college over de parkeertarieven. Ik kijk even rond of er nog behoefte is aan stemverklaringen, dat heeft u voor een groot deel ook al in de tweede termijn gedaan. Als u een stemverklaring heeft, graag even in de chat aangeven. Dat is niet het geval. Gaan we stemmen. Dan begin ik bij mevrouw Jager. Mevrouw Jager: O, dank u wel. Ik stem tegen de motie. De voorzitter: Tegen de motie. Dan ben ik bij mijnheer Van der Klaauw van Beter Voor Dordt. De heer Van der Klaauw: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Soy. De heer Soy: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Van der Graaf. De heer Van der Graaf: Tegen. De voorzitter: Hartelijk dank. Mevrouw Van Eck. Mevrouw Van Eck: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Schalken. De heer Schalken: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Gündogdu. De heer Gündogdu: Tegen. De voorzitter: Mevrouw Nijhof. Mevrouw Nijhof: Tegen. De voorzitter: Mijnheer De Boer. De heer De Boer: Tegen. De voorzitter: Dan ga ik naar de ChristenUnie/SGP-fractie, mijnheer De Looze. De heer De Looze: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Veldman. De heer Veldman: Tegen.

99

De voorzitter: Mijnheer Boersma. De heer Boersma: Tegen. De voorzitter: Mevrouw Klein-Hendriks. Mevrouw Klein-Hendriks: Tegen. De voorzitter: Gewoon Dordt, mevrouw Koene. Mevrouw Koene: Tegen. De voorzitter: Dan de SP-fractie, mijnheer Portier. De heer Portier: Voor. De voorzitter: Partij van de Arbeid, mijnheer Van Verk. De heer Van Verk: Tegen. De voorzitter: Mevrouw Stevens. Die is er niet meer. Dan gaan we naar de VVD-fractie, mijnheer Van der Net. De heer Van der Net: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Noldus. De heer Noldus: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Merx. Graag met geluid, mijnheer Merx. De heer Merx: Nou, ik ga het gewoon nog een keer proberen, tegen. De voorzitter: Ja, duidelijk. Dan mijnheer Den Heijer. De heer Den Heijer: Tegen. De voorzitter: Mijnheer Kwaak. De heer Kwaak: Tegen. De voorzitter: PVV-fractie, mevrouw Rutten. Mevrouw Rutten-Alberts: Voor. De voorzitter: Mijnheer Van Leeuwen. Mijnheer Van Leeuwen, bent u in de vergadering? Even kijken hoor. Nee, mijnheer Van Leeuwen is niet meer in de vergadering.

100