2.7 2023.10.31 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 1 - concept.pdf

VERSLAG VAN DE OPENBARE VERGADERING VAN DE GEMEENTE DORDRECHT DORDTSE DINSDAG D.D. 31 OKTOBER 2023 Vergaderzaal 1 2. Vragenhalfuur Voorzitter: De heer Schalken-den Hartog Raadsgriffier: Mevrouw Wepster Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Gorter (Op Ons Eiland) Mevr. Pichel (FvD) Dhr. Wringer (Beter Voor Dordt) Portefeuillehouders: Burgemeester A.W. Kolff, wethouder R. van der Linden, wethouder P. Heijkoop. De voorzitter: Beste mensen. Als iedereen plaats wil gaan nemen, dan open ik het plenaire vragenhalfuurtje van dinsdag 31 oktober 2023. Als iedereen stil is, dan gaan we starten. Dank u wel. Welkom allemaal. We hebben vandaag een drietal vragen en ik wil eigenlijk gelijk naar de eerste vraag gaan en die is van Forum van Democratie. Mevrouw Pichel. U kunt uw vraag kort toelichten. Mevrouw Pichel: Dank u wel, voorzitter. U hebt waarschijnlijk kennis kunnen nemen van de gebeurtenis in Gent afgelopen donderdag, een aanval op Thierry Baudet, onze partijleider. De dader werd vastgepakt door de eigen beveiligers en de Belgische politie stond erbij en keek ernaar. De dader was enkele uren later ook weer vrijgelaten. We weten allemaal dat rondom politieke zaken de gemoederen hoog kunnen oplopen. Dat merken we lokaal ook op voor verschillende onderwerpen.

In het kader van de veiligheid van de lokale politici, wil ik u vragen of u kunt uitspreken dat dit soort daden in Dordrecht niet getolereerd worden. Hoe schat u het in dat personen, vanuit welk gevoel van ontevredenheid dan ook, over zal gaan tot dit soort acties en herkent u de signalen? Wat mogen we verwachten van het lokale beleid van de handhaving in deze turbulente periode? De voorzitter: Dank u wel voor de toelichting. Ik ga naar de heer Kolff voor de reactie. Burgemeester Kolff: Dank. Inderdaad, kennis kunnen nemen van wat er in Gent is gebeurd en inderdaad een aanval op een politicus die daar een bijdrage ging leveren bij een debat, voor zover ik begreep. Ik kan niet echt oordelen over wat er verder precies is gebeurd en hoe dat is afgehandeld door de lokale politie aldaar. Dat is volgens mij ook niet aan mij. Maar in zijn algemeenheid geldt wel dat ik vind, dat zowel lokale als landelijke politici ongestoord hun werk zouden moeten kunnen doen, zonder dat ze daarbij belaagd of anderszins bedreigd worden.

1

Dus inderdaad, als u mij vraagt om uit te spreken dat dit soort daden in Dordrecht niet worden getolereerd, dan is het antwoord dat klopt. Kan ik altijd alles voorkomen? Nee, dat is niet het geval. Dus uiteindelijk is het ook zo dat iedereen zelf goed alert moet zijn op signalen. Als er bedreigingen zijn, die zo snel mogelijk doorgeven aan mij of aan de politie. Er is ook een speciaal team van de, moet ik het goed zeggen, dat team heet Bedreigde Politici van de regionale recherche van de politie-eenheid in Den Haag. Die ingericht is om lokale, regionale of landelijke politici die worden bedreigd, of bestuurders, om daar de signalen die binnenkomen van op te pakken. Als het gaat om specifiek om de verkiezingen die nu op handen zijn, dan gaat het vaak over landelijke politici die door het land heen gaan op campagneactiviteiten, dan is er een verhoogde alertheid als het gaat om de rol van de NCTV. Dus dat is de nationaal coördinator terrorisme en veiligheid. Iedere week, of een aantal keer per week zelfs, krijg ik een update van eventuele campagneactiviteiten die in mijn stad of in onze stad plaatsvinden, zodat ik daar ook van op de hoogte ben. Uiteindelijk is het zo dat de beveiliging van politici ook wordt gedaan door de dienst bewaken en beveiligen, als dat aan de orde is.

Lang verhaal kort, als er signalen zijn, als u signalen heeft of collega's die hier in de zaal of niet in de zaal aanwezig zijn, dan hoor ik die natuurlijk graag. En als er sprake is van een bijeenkomst met een verhoogd risico, dan wordt daar ook zowel landelijk, maar ook vanuit de lokale autoriteiten op geacteerd. Dus dat is eigenlijk wat ik daarover kan zeggen. De voorzitter: Dank u wel voor het antwoord. Mevrouw Pichel, voldoende voor u? Mevrouw Pichel: Ja, dank u wel, voorzitter en ik wil met name ook de burgemeester bedanken om hier aandacht aan te besteden en de tijd vrij te maken die er eerst wellicht niet was. Dus dank daarvoor. De voorzitter: Dan gaan we naar de tweede vraag en die is van Beter Voor Dordt over het opkopen van woningen. De heer Wringer kan hem kort toelichten. Ga uw gang. De heer Wringer: Dank, voorzitter. Beter Voor Dordt heeft signalen opgevangen dat de huiseigenaren nog steeds worden benaderd door partijen, die, naar ze zelf zeggen, huizen opkopen, renoveren, verduurzamen en dan aan starters verkopen. Maar op hun website staat dat ze ook deze huizen verhuren. Verder staan in het gemeentenieuws steeds meer aanvragen om af te wijken van de opkoopbescherming, maar ook voor splitsing en woningvorming. Ook Beter Voor Dordt vindt dat iedereen een woning verdient, maar het mag wat Beter Voor Dordt niet ten koste gaan van de leefbaarheid.

De vraag, is het college op de hoogte van het feit dat huiseigenaren in gebieden waar een opkoopbescherming geldt, nog steeds worden benaderd om hun huis aan niet toekomstige bewoners te verkopen? De opkoopbescherming hebben we niet voor niets ingesteld. Is het college het met ons eens, dat het niet de bedoeling kan zijn dat het er te pas en te onpas van af te wijken? Vindt het college, net als Beter Voor Dordt, dat we terughoudend moeten zijn met splitsen van woningen, omdat de leefbaarheid steeds meer onder druk komt te staan? En als laatste, wat gaat het college meer doen of wat kan het college doen om aan dit soort praktijken op korte termijn een einde te maken? Dank, voorzitter.

2

De voorzitter: Dank voor de toelichting. Een reactie vanuit college, de heer Heijkoop. De heer Heijkoop: Voorzitter, dank u wel. Het is eenvoudig in deze stad, sinds anderhalf jaar hebben we opkoopbescherming en dat betekent dat een woning die daaronder valt, die mag nog steeds aangekocht worden, die mag ook opgeknapt worden en die mag daarna ook doorverkocht worden, maar hij mag niet verhuurd worden. Dat kan niet. Als mensen daarop gewezen worden dat het wel een optie zou kunnen zijn, dan zijn ze de potentiële kopers verkeerd aan het informeren, want het mag gewoon niet. Als de koper eventueel na het opknappen alsnog gaat verhuren, dan is de opkoopbescherming van toepassing. Dan heeft hij een verhuurvergunning nodig, dus dan kan het soms nog wel, maar moet je de vergunning aanvragen en dat doen wij in principe niet of er moet gewoon een hele goede reden voor zijn. Als degene die een woning aankoopt, dermate opknapt dat er dan meerdere woningen ingemaakt kunnen worden, dan moet hij ook een splitsingsvergunning aanvragen. Soms honoreren we dat. Als een koper het dermate goed opknapt en de kwaliteit van de woning echt dermate vergroot, dat er kwalitatief goede woningen uit voortkomen, dan kunnen we dat toestaan. Maar dan mag je hem nog steeds niet verhuren en dan gaat de … Die bescherming zit er nog steeds op, maar dan kun je het wel weer doorverkopen.

Dus op die manier proberen we daar scherp op te letten. Als u signalen heeft dat dat nog wel gebeurt, dan hoor ik die natuurlijk graag. En kijk, hoe mensen elkaar informeren, daar treden wij voor de rest niet in, maar de opkoopbescherming de opkoopbescherming en die handhaven we. We hebben ook op dit moment wel een zaak lopen met iemand die van mening is dat de oploopbescherming voor diegene niet zou gelden. Goed, dat is voor de rest niet voor hier, maar dat laat wel zien dat we er wel scherp op zijn en dat we daar niet zomaar pandjesbazen, huisjesmelkers of gewoon beleggers die toestemming geven. Laat onverlet dat we wel met elkaar besproken hebben, ook vorige week in de commissie, dat we deze opkoopbescherming wel gaan evalueren. Dat we wel even kijken van, doet hij nog wat hij moet doen? Ook in relatie tot alle huidige wetten, regelgeving en fiscale maatregelen die ook het huidige kabinet genomen heeft. En dat kunt u dan ook betrekken t.z.t. bij de nieuwe huisvestingsverordening. De voorzitter: Dank u wel. Is voldoende beantwoord, mijnheer Wringer? De heer Wringer: Misschien nog een kleine … Op dit moment krijgen huiseigenaren brieven gewoon in de brievenbus van, wilt u uw huis aan ons verkopen? Dat is denk ik ongewenst. De controle wordt die ook gedaan via het Kadaster en … Hoe heet het, gemeentelijke … Waar iedereen staat ingeschreven? Dank u wel.

De heer Heijkoop: Voorzitter. Op zich kunnen mensen nog steeds briefjes in brievenbussen doen en kunnen ze nog steeds huizen kopen. Alleen je kunt het niet verhuren, dus in die zin heeft dat niet zoveel zin. Ik heb overigens de indruk dat het echt wel minder geworden is. We kijken er inderdaad naar, we controleren dat en dan we leggen gewoon bestanden naast elkaar. Dus we kijken naar welke transacties hebben er plaatsgevonden. Wie zijn er eigenaar en wie staan er ingeschreven op dat adres. Recent heeft het college ook een aantal vragen, die hierover gaan, beantwoord van uw raad en daar staat het nog verder in uitgelegd, dus daar kan ik naar verwijzen.

3

De voorzitter: Dank u wel. Voldoende? Ja. Dan gaan we naar de derde vraag en dat is een vraag van Op Ons Eiland en die gaat over emissie van uitlaatgassen. De heer Gorter, kunt u de vraag kort toelichten? De heer Gorter: Dank u wel, voorzitter. Op Ons Eiland, we moesten afgelopen week in de krant lezen, dat de pakketjes voor de stad, voor de binnenstad binnenkort met elektrische wagens worden afgeleverd. De gemeente heeft een deal gesloten met de firma MAAT uit Alblasserdam. De gemeente wil een voortrekkersrol innemen voor een schonere en stillere binnenstad in relatie tot de emissie, zero emissiezone voor de binnenstad vanaf 1 januari 2026. Wat blijkt, het distributiecentrum wordt geopend in de gemeente Zwijndrecht, waar de gemeente Dordrecht al haar inkopen laat bezorgen. Verschuift de gemeente Dordrecht de emissie uitstoot niet naar de buurman, de gemeente Zwijndrecht? Is hier sprake van emissie toerisme? Is er overleg geweest met de gemeente Zwijndrecht over het distributiecentrum van MAAT voor de gemeente Dordrecht? En waarom wordt het distributiecentrum niet in de gemeente Dordrecht gehuisvest? Dat levert ook nog arbeidsplaatsen op. Heel veel vragen. De voorzitter: Dank u wel voor de toelichting. Ik ga naar de wethouder en ga uw gang, de heer Van der Linden. De heer Van der Linden: Dank u wel. Deze keer zit ik links van u. Ik volg de bordjes. Dank. Dank voor de vragen.

Het klopt, we hebben een samenwerking met de firma MAAT. MAAT heeft, ik denk vorig jaar, aangekondigd een distributiecentrum te openen in Zwijndrecht. Waar emissie loos in kan worden gereden. Dat past natuurlijk bij ontwikkelingen die we in het land zien. Wij hebben zelf natuurlijk ook twee jaar geleden hiertoe besluit genomen en dat gaan we over twee jaar, zoals bekend, invoeren. We hebben natuurlijk goed gekeken van, waar kunnen we dit wel of niet regelen. De bevoorrading van het stadskantoor gaat het nu om en dat gaan we voorlopig voor een jaar doen. Om te kijken hoe dat bevalt en ook om te kijken, in overleg met de ondernemers in de binnenstad, waar aandachtspunten zitten. Omdat we steeds hebben gezegd, de binnenstad distributie is enerzijds een kwestie van duurzaamheid en schone lucht, enzovoorts, maar ook heel erg van de logistiek, want je wil minder logistiek in je binnenstad zelf. Toen bleek dat we in de buurt gelukkig een partij konden vinden die dat goed voor ons kan verzorgen. Dat is MAAT. Uiteraard, we hadden het ook heel mooi gevonden om hem nu al in Dort te kunnen vinden. Ik sluit helemaal niet uit dat dat in de toekomst gaat gebeuren, want het zou natuurlijk heel mooi zijn. En emissie toerisme had u het over. Het is niet zo dat we nu de komende jaren ongelooflijk veel extra vervoer gaan creëren met elkaar.

We hebben natuurlijk allemaal onze vervoerbedrijven en logistieke partijen, die in onze regio van het ene naar het andere eiland gaan en weer terug, dus dat zie ik niet helemaal als een thema denk ik. Even kijken hoor. En ik heb vanmiddag … U vraagt ook, is er overleg geweest? Ik begreep dat er vanavond ook vragen worden gesteld in Zwijndrecht over dit onderwerp, dus ik heb even contact gezocht met mijn collega inderdaad, in Zwijndrecht en we gaan binnenkort verder praten. De voorzitter: Dank u wel. De heer Gorter.

4

De heer Gorter: Vragen zijn beantwoord, voorzitter. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan waren dit de vragen voor vandaag en wens ik u een goede vergaderavond. 3. Toepassen Wet voorkeursrecht gemeenten (ex artikelen 2 en 5 Wvg) op plangebied Weeskinderendijk Oost/woningen Weeskinderendijk Vlietwegzijde te Dordrecht (Spoorzone) – Raadsvoorstel Voorzitter: De heer Struijk Raadsgriffier: De heer Den Boer Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Bootsman (GroenLinks) Dhr. De Feijter (CU/SGP) Dhr. Den Hartog (GroenLinks) Mevr. Van Herwijnen (Partij voor de Dieren) Mevr. Kamphuis (SP) Dhr. Kleinpaste (Gewoon Dordt) Dhr. Van der Kruijff (CDA) Dhr. Noldus (VVD) Mevr. Pichel (FvD) Dhr. Stolk (VSP) Dhr. Tutupoly (Op Ons Eiland) Dhr. Wringer (Beter Voor Dordt) Portefeuillehouder: Dhr. Burggraaf Overige Aanwezigen: Dhr. Buitenhek (ambtelijke ondersteuning), Mevr. Huiskes, Dhr. Van Maastrigt, Dhr. Van den Berg, Mevr. Labruijere, Mevr. Van Wijk, Mevr. Van Genderen, Mevr. Hollenberg, Mevr. Kastelijns namens de heer en mevrouw Pelyvas De voorzitter: Collega's, mag ik heel even uw aandacht. Er is even een probleempje in de andere zaal waar de verordening van de Essenhof wordt behandeld. Daar halen ze het quorum niet. Dus als hier fracties zijn die dubbel vertegenwoordigd zijn, dan zou het heel fijn zijn als iemand dan toch zich vervoegt naar de andere zaal om over de Essenhof te gaan spreken.

Dat had ik van GroenLinks ook niet anders verwacht. Jullie zitten wat ruimer in je mensen dan andere fracties. Goed, dat gezegd hebbende, constateer ik in ieder geval dat wij hier het quorum wel halen. Wij hopen ons vanavond een paar uurtjes bezig te houden met het raadsvoorstel Toepassen Wet voorkeursrecht gemeenten, vanaf nu te noemen Wvg. Op het plangebied Weeskinderendijk Oost/woningen Weeskinderendijk Vlietwegzijde. Het quorum dat is negen. Dat halen we. Ik heet de raads- en commissieleden hartelijk welkom. Ook de wethouder, die het eerste deel op de publieke tribune zal zitten, wethouder Burggraaf namens college. Ik heet ook iedereen die op de publieke tribune zit hartelijk welkom. Ook de mensen thuis en op de tribune. Een groot deel daarvan is inspreker.

5

Die zullen we straks gaan horen en dan worden ze ook wel voorgesteld en ook de pers welkom. Voor het verslag is het gebruikelijk dat we een voorstelrondje doen en laat ik deze keer eens rechts omgaan richting de heer Tutupoly. De heer Tutupoly: Gersom Tutupoly, Op Ons Eiland. De heer Stolk: Leo Stolk, VSP Dordrecht. De heer Bootsman: Nick Bootsman, GroenLinks. De heer Den Hartog: Paul Den Hartog, GroenLinks Dordrecht. Mevrouw Kamphuis: Meta Kamphuis, SP Dordrecht. Mevrouw Van Herwijnen: Irma van Herwijnen, Partij van de Dieren. De heer Kleinpaste: Gert-Jan Kleinpaste, Gewoon Dordt. De heer Van der Kruijff: Wim van der Kruijff, CDA. De heer Wringer: Jan-Willem Wringer, Beter Voor Dordt. De heer Noldus: Robin Noldus, Dordtse VVD. Mevrouw Pichel: Ruby Pichel, Forum voor Democratie. De heer De Feijter: Bart de Feijter, ChristenUnie/SGP. De heer Den Boer: Mark den Boer, commissiegriffier. De voorzitter: Mijn naam is Leen Struijk en ik mag vanavond voorzitten. Goed, korte toelichting op de reden van deze vergadering. Het college heeft op 29 augustus besloten om de Wvg toe te passen op het plangebied Weeskinderendijk Oost. De raad moet die aanwijzing bestendigen.

Omdat de raad dit besluit vanwege wettelijke termijnen in de raadsvergadering van 7 november moet nemen, ik kom daar zo meteen nog even op terug, en omdat de nodige zienswijzen zijn ingediend, heeft de agendacommissie vorige week besloten om dit raadsvoorstel voor vanavond direct oordeelsvormend te agenderen. Dat is niet gebruikelijk. Ik zal zo meteen dat nog eventjes nader toelichten. Dus het is direct oordeelsvormend, waarbij er wel ruimte is voor de insprekers. Er hebben zich tien insprekers gemeld. Inmiddels is er één afgevallen, dus het gaan er negen worden waarschijnlijk. Dat komt in ieder geval mooi uit, want dan hebben we drie blokjes van drie. Dat is in ieder geval ons voorstel. Dus steeds drie insprekers die doen hun verhaal, u luistert, maakt aantekeningen en krijgt daarna gelegenheid aan die drie insprekers vragen te stellen. Die gaan vervolgens dan naar de tribune terug, er komen drie nieuwe en dat gaat zich nog twee keer herhalen. Wie de insprekers zijn en het voorstellen, dat komt zo meteen wel. Dat lijkt me het handigste, want anders bent u vergeten voor ze hier zitten. Nog eventjes over die haast die erachter zit en het verschijnsel van combi van beeldvormend en oordeelsvormend.

6

Ik zei al 29 augustus heeft het college dit besloten. Dan moet je binnen drie maanden, dus dat is uiterlijk 29 november, dit door de raad laten bestendigen. De laatste raadsvergadering voor 29 november is volgende week, 7 november. Als de raad dit niet binnen drie maanden doet, vervalt de Wvg van rechtswege en dan mogen dus de woningeigenaren gewoon hun woning aan iedere willekeurige partij verkopen en dan is de gemeente de regie kwijt. Dat is niet de bedoeling. Na 29 augustus heeft het besluit zes weken ter inzage gelegen voor zienswijze, om die in te dienen. Dat loopt dan tot ongeveer half oktober. Het college heeft direct zienswijzenota opgesteld en het raadsvoorstel vlak voor de herfstvakantie aan de raad aangeboden. Maar de eerstvolgende agendacommissie was 24 oktober, dat was vorige week en die hebben dus een besluit moeten nemen. Tussentijds is er ook nog op 11 september een voorlichtingsavond geweest, informatieavond voor de bewoners. Tijdens die bijeenkomst heeft de gemeente … Zijn de plannen van de gemeente voor de locatie toegelicht, is er ook uitleg gegeven over het waarom van het vestigen van dat gemeentelijk voorkeursrecht. Gezien het grote aantal insprekers waren er voor de agendacommissie twee opties, of vanavond insprekers beeldvormend en dan volgende week alles in de raad gaan bespreken oordeelsvormend.

Tweede optie was en dat is uiteindelijk de eerste geworden, om nu beeldvormende en oordeelsvormend te combineren. Wij doen dit normaal gesproken niet. Ik heb het één keer eerder meegemaakt. Maar de agendacommissie, ik hecht eraan om dat toch even te vermelden, was unaniem van mening dat het veel beter is om het op deze manier te doen, gezien ook dat we volgende week de begroting hebben en misschien nog wel een paar dingetjes. Dus tot zover de toelichting naar aanleiding van de vraag die de heer Kleinpaste gesteld had, over het waarom het vanavond direct oordeelsvormend was. Misschien nog één ding ten overvloede, waar we het vanavond over hebben, dat is over de Wvg. We gaan het dus niet hebben over wat we met het Maasterras gaan doen. We gaan het ook helemaal niet hebben over, want daar is helemaal geen sprake van, dat de gemeente allemaal woningen gaat opkopen. Nee, het enige waar het over gaat, is dat de gemeente gebruik maakt van het recht om voor drie jaar lang de eerste gegadigde te zijn wanneer een bewoner in dat gebied zijn woning wil gaan verkopen. Dan is hij dus verplicht die woning aan te bieden aan de gemeente. Dat is het en niet meer.

Waarom de gemeente van die Wvg gebruik gemaakt heeft, dat heb ik gezegd, om te voorkomen dat speculanten woningen gaan opkopen en het straks voor de gemeente wel heel erg moeilijk gaan maken, mochten ze een bestemmingsplan hebben waar blijkt dat er wat moet gaan gebeuren met de Weeskinderendijk. Dat bestemmingsplan, dat kan iedereen weten, dat ligt december ter inzage en daar kunnen ook weer zienswijzen en dergelijk op ingediend worden. Dat even wat de toelichting, deze keer wat uitvoeriger dan anders en ik denk dat dat wel nodig was. Dan wil ik nu de eerste drie insprekers, dat zijn mevrouw Huiskes, de heer Van Maastrigt en de heer Van den Berg, uitnodigen om hier aan tafel te komen. Het is het handigste, in ieder geval voor mij, om het te doen in de volgorde, zoals ik u opnoemde. Mevrouw Huiskes hier dus als eerste links van de griffier, daarnaast de heer Van Maastrigt en daarnaast de heer Van den Berg. Dan kunnen de commissieleden ook gaan proberen te onthouden van hoe ze heten. Dat is altijd wat prettiger aanspreken. Fijn dat u hier bent om uw woordje te doen. De regels die zijn helder, een inspreker krijgt vijf minuten en niet meer. Dus u moet proberen uw verhaal echt in vijf minuten te doen.

7

Vijf minuten en twee seconden, daar praten we niet over, maar het wordt niet vijfenhalf. Ik ben er echt streng op. Dan weet u dat. Helder? U bent er klaar voor, iedereen zit er klaar voor, dan mag u de microfoon aandoen, mevrouw Van den Berg en dan mag u proberen uw vijf minuten vol te maken. Mevrouw Huiskes: Beste gemeenteraadsleden, in de brief van 10 oktober van het college van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad betreffende het toepassen van de Wet voorkeursrecht gemeente staat, te concluderen dat de percelen niet eerder in een aanwijzing op grond van de Wvg betrokken zijn geweest. De percelen zijn misschien niet eerder betrokken, maar dit is wel de derde keer dat de gemeente voor onrust zorgt in de straat. 47 jaar geleden en 16 jaar geleden zijn er ook al eigenaren uitgekocht voor de gebiedsontwikkeling Maasterras. Het stuk bevat ook onduidelijkheden. Zo worden de huidige gebruik en toekomstige bestemmingen gezegd, de huidige woningen zullen worden gesloopt en vervangen door nieuwbouw en daarbij behorende voorzieningen. Erna staat er, door deze interventie en het natuurlijk proces van aan- en verkoop kan de gemeente zo mogelijk een langdurig en kostbaar verwerkingsproces of onteigenen voorkomen. Iets verder staat er weer, eigenaren en beperkt eigengerechtigden niet worden verplicht hun rechten te verkopen.

Ze zijn vrij om te bepalen of en wanneer zij tot verkoop wensen over te gaan. Voor zover ik hier soep van kan maken, kunnen wij dus blijven zitten zolang we willen, want weg gaan we niet en komt er pas een nieuwe flat en straat over zestig jaar als onze erfgenamen het huis willen verkopen. Zou wel een record zijn om honderd jaar bezig te zijn met de nieuwe wijk. Chapeau. Dit is niet het enige waar ik tegen aanloop. In het stuk staat ook vermeld dat op 11 september een informatieavond is georganiseerd. Dat is net nogmaals herhaald. Tijdens deze bijeenkomst zijn de gemeentelijke plannen toegelicht en is er ook een uitleg gegeven over het besluit tot vestiging van Wvg. We gingen naar die informatieavond om te leren wat de Wvg inhoudt. In plaats daarvan kreeg we een presentatie van 11 slides, waarin vol enthousiasme werd verteld dat onze huizen platgaan en hier flats en een busbaan voor terugkomen. Daarna was er veel te weinig tijd over voor de laatste twee slides. Dit resulteerde in een onvolledige uitleg over de Wvg en hoe je je moet verzetten. Het voelde als een psychologisch spelletje. Sindsdien hebben de wethouders dit spel volgehouden. Zo zijn de deadline voor ons om te reageren enorm krap, maar de gemeente laat wel vijf werkdagen op zich wachten als we informatie van hen nodig hebben.

Dit hebben we vorige week nog gevaren met de ontwikkelingen rond de nulmeting en nu opeens dat deze vergadering oordeelsvormend is en niet pas volgende week, in verband met de planning van het college dat zij niet op orde hebben. Als eigenaar worden we enorm opgejaagd en dit beheerst ons leven volledig. Ik ben zelf zo een vijftien tot twintig uur per week bezig met dit gedonder. Stukken lezen, aanvullende informatie opzoeken, buren hiervan op de hoogte stellen met begrijpelijke teksten en een persoonlijke uitleg. Vergeet de buren op de Brandts Buysstraat niet, die wisten nog niet eens wat. Deze activiteiten zitten schijnbaar niet opgenomen in de zorgplicht van de wethouders, want dat hebben we gemist. Onder het kopje, hoe wordt dit betaald, geeft het college aan dat hier geen bijzondere kosten aan verbonden zijn. Voor de gemeente op dit moment misschien niet, maar houden jullie er wel rekening mee dat de kosten die wij als bewoners maken om te vechten voor ons bestaansrecht? Denk hierbij aan de advocaatkosten of een nulmeting.

8

Dan heb ik het nog niet eens gehad over de uren die ik al vrij heb genomen van mijn werk om de gemeente bij te houden en de uren die ik heb gepeinsd en er slecht van heb geslapen. Zeker door de, zoals Marc Bonekamp al zei, speciale behandeling die wij van de gemeente krijgen. Al twee maanden ligt ons leven overhoop. In de zienswijze is ook meermaals gesproken over het verloren vertrouwen in de gemeente. De gemeente vindt het zo erg, dat zij in de zienswijze nota tot drie keer toe dezelfde tekst plaatsen. De gemeente betreurt het dat het door het besluit van de vestiging van het gemeentelijk voorkeursrecht een breuk in het vertrouwen jegens gemeente bij indiener is ontstaan. Dit is uiteraard niet de bedoeling. Dat voelt voor mij erg als een copy-past van een standaard keuzetekst. Beetje teleurstellend. Dit, als dit echt de bedoeling is, als het echt de bedoeling is dat dat vertrouwen niet gekwetst kan worden, dan verzoek ik jullie het volgende, gemeenteraad: Probeer het vertrouwen te herstellen door te laten zien dat wij als bewoners, ondanks het algemeen belang, nog steeds behandeld kunnen worden als mensen. Dat kunnen jullie doen door ons rust te geven door het voorkeursrecht te verwijderen, want verkopen doen we toch niet. De voorzitter: U heeft nog één minuut. Mevrouw Huiskes: Maar … Wat zei u? De voorzitter: U heeft nog één minuut. Mevrouw Huiskes: Prima. Ruim zat.

Maar ook dan zullen we in verband met de ontwikkelingen van het Maasterras met elkaar te doen hebben. Zie er alsjeblieft op toe dat het college vanaf nu ruim op tijd menselijk, inlevend, begrijpelijk communiceert en ons de tijd geeft om te reageren en zo nodig actie te ondernemen op de plannen die ons of onze percelen betreft. Bedankt voor jullie tijd. De voorzitter: Dank u wel. Keurig binnen de tijd gebleven en u mag blijven zitten. Straks worden er vast en zeker vragen gesteld. Mijnheer Van Maastrigt, u bent er klaar voor? Ik zal ook, mocht u dan nog aan het woord zijn, na vier minuten even een seintje geven. Dan weet u gewoon dat u richting afronding moet. Succes. De heer Van Maastrigt: Dank u wel. Goedenavond allen. Ik zit hier, omdat mijn leven aardig op zijn kop is gezet toen ik de brief van de gemeente ontving op 31 augustus. Na het enigszins ontcijferen van de brief, waar ik later hulp voor gevraagd heb, begreep ik al snel dat het weinig goeds betekent voor mijn toekomst in dit huis. Dat bleek wel uit de prestatie die vanuit de gemeente werd gehouden, waarbij er verteld werd dat mijn huis gesloopt gaat worden en er een busbaan voor terugkomt. Ik wil niet weg. Ik heb mijn huis … Of het verkopen. Ik heb het namelijk vijf jaar geleden als mijn eerste huisje gekocht met de intentie er oud in te worden.

Tevens heb ik mijn huis van de gemeente gekocht als klushuis en nu wil de gemeente mijn huis terug. Een erg rare situatie in mijn ogen. Om daar verder op in te gaan, dit brengt ook met zich mee dat ik een mooie hypotheek in mijn eentje heb kunnen afsluiten, wat ruimte met zich meebrengt om te kunnen klussen en mezelf heel goed heb kunnen verzekeren tegen arbeidsongeschiktheid. Ik heb namelijk een zwaar beroep en maak me er zorgen over de eventuele toekomstige hypotheeklasten als ik een ander huis zou moeten gaan kopen.

9

Om op mijn huis terug te komen, ik woon hier fantastisch, het is een mooie, oude, karaktervolle straat met jaren-30 dijkhuizen. De stad is op loopafstand, er is veel privé, de snelweg is dichtbij in verband met werk, altijd parkeerplek voor de deur, groen voor en achter wat zorgt voor rust en diverse vogelactiviteit, waaronder meerdere beschermde vogels. Tevens wil ik toch meegeven dat er in deze hele situatie erg veel privétijd gaat zitten, waar ik totaal niet op zit te wachten, maar mijn eigen verplicht voel om mezelf en mijn thuis te moeten verdedigen. Komt vooral door de manier waarop alle gaat vanuit de gemeente. Je zou toch anders verwachten. Hopend op mijn vrije keuze in de toekomst te kunnen behouden, zou het fijn zijn als er geen Wvg komt op mijn huis. Dankjewel voor uw tijd. De voorzitter: Dank u wel voor uw woord. Dan gaan we naar de heer Van den Berg. De heer Van den Berg: ‘…’ Punt één is, er is geen verplichting tot verkoop. Maar onze overheid schept wel de omstandigheden dat je moet verkopen en dat is niet correct. Er wordt door de overheid een marktconforme vergoeding geboden. Er is echter geen markt. De overheid is de enige gegadigde, dus ik zou voorstellen, doe een serieus voorstel over de aankoop. Dan hebben we de praktische, onmogelijke opgave om een gelijkwaardige woning te vinden in Dordrecht of directe omgeving.

Het aanbod is minimaal, de vraagprijzen zijn extreem hoog en je moet heel snel handelen, anders is de woning weg. Dat snel handelen dat kan je wel vergeten natuurlijk. Dan hebben we het niet eens over het geld. Dat zou dus kunnen betekenen dat je uit Dordrecht moet vertrekken. Sommige mensen hebben een bedrijf en die hebben een netwerkje hier in Dordrecht. Hun klanten zitten in de directe omgeving. Dat schept enorm veel problemen voor onze zzp'ers. Dus al dat soort problemen zou je eigenlijk sociale kosten kunnen noemen. In het uiterste geval kan je zelfs dakloos worden. Moet goed begrijpen, je kan dakloos worden. Huiseigenaren die een bestelbus met gereedschap en aanhangwagens hun vak uitoefenen, die dus een parkeerplaats nodig hebben. Waar vinden die een woning onder deze omstandigheden? Dan hebben we oudere huiseigenaren, 80+, met een partner die ziek is en een gemeente die een zorgplicht heeft. Of is dat niet zo? Heeft een gemeente geen zorgplicht? Is er überhaupt nagedacht over de sociale consequenties van jullie beslissing? Dan heb ik nog een paar opmerkingen. Kan de aanwijzing Wvg op grond van het vigerend bestemmingsplan 2013 dienen als vestigingsgrondslag? Kan dat wettelijk? En deze wet, op basis waarvan jullie nu handelen, die vervalt op 1 januari 2024. Dat zullen jullie ongetwijfeld weten. Dus dat is een vraag waar ik graag antwoord op krijg.

Als laatste, ik heb in een ver verleden wel eens gelezen dat er een correlatie is tussen de hoogte van de stadskantoor en het contact politiek en samenleving. Als voorbeeld, wij als betrokken huiseigenaren Weeskinderendijk ook zijn benaderd door één partij uit deze coalitie. De overige partijen hadden schijnbaar geen belangstelling voor onze problemen. Ik hoop dat jullie daar een keer over nadenken. Dankjewel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van den Berg, voor uw inspreken. Dan kunnen er nu vragen gesteld worden en ik zie mevrouw Kamphuis, de heer Bootsman en er zullen ongetwijfeld meer volgen. Mevrouw Kamphuis, u mag als eerste.

10

Mevrouw Kamphuis: Ik wil jullie eerst bedanken voor het inspreken. Dat geldt voor de komende insprekers ook, want ik voel het binnenkomen. Mijn vraag is, is er überhaupt één persoon die daar niet wil blijven wonen? Überhaupt één? De voorzitter: Mevrouw Kamphuis, aan wie wilt u de vraag stellen? Is misschien handig, want anders krijgen we drie antwoorden tegelijk. Mevrouw Kamphuis: Ik ben een vrouw, aan de vrouw. De voorzitter: Dat mag u zelf, eentje mag u kiezen. Eentje mag het woord. Mevrouw Huiskes: We hebben natuurlijk niet iedereen … We spreken niet voor iedereen in de straat. Alleen het gevoel in de straat heerst sterk en er zijn zeker meerdere mensen die zeggen, ik ga deze straat maar op één manier uit en dat is horizontaal. Er zitten ook jonge mensen tussen, dus het is echt een poos wachten. De voorzitter: Dank u wel voor het antwoord. Mevrouw Kamphuis, voldoende? Mevrouw Kamphuis: Ja. De voorzitter: De heer Bootsman. De heer Bootsman: Dank u wel. Ik had een vraag aan mevrouw Huiskes. Er werd verteld dat die infoavond was geweest, dat eigenlijk niet toe is gekomen aan duidelijke uitdracht van de Wvg. Dus ik vroeg mezelf af of jullie als bewoners die info inmiddels wel gekregen hebben? De voorzitter: Mevrouw Huiskes, u mag het zeggen. Mevrouw Huiskes: Gekregen van de gemeente zeker niet.

Als je kijkt op www.dordrecht.nl en je zoekt dan op de zoekterm voorkeursrecht, kan je kiezen tussen de Weeskinderendijk en nog een straat. Op die site staan letterlijk acht bestanden. Dat is alles wat je nodig hebt aan informatie. Dat zijn echt de basisbestanden. Verder ben ik gaan zoeken op advies van jullie collega's op het raadsinformatiesysteem. Dat is ook nog een uitdaging, want daarin zit een loop. Als je klikt dan zeggen ze, dit staat nu op die site en als je dan weer klikt, kom je weer op de andere site uit. Die loop ben ik heel vaak doorlopen, maar met de juiste zoektermen en Google kom je verder. Uiteindelijk … Ik weet niet, kan jij even die map omhoogtillen? Dat is uiteindelijk alle informatie die ik heb gekregen. Dat zijn dus overleggen die jullie voorheen hebben gehad, informatie die ook in het verleden al is gedaan. Daarin zit ook informatie inmiddels van buren, omdat iemand het moet vertalen voor hen. Dat heeft mij heel veel tijd gekost de laatste tijd en van de gemeente is daar heel weinig hulp van geweest. Het stukje van de gemeente dat dat hulp is geweest, is dat niet van het college geweest. De voorzitter: Mijnheer Bootsman, voldoende? Dank u wel voor uw antwoord. Wie nog een vraag? De heer Stolk.

11

De heer Stolk: Ik heb met aandacht geluisterd naar de drie mensen die ingesproken hebben en ik voel heel veel emotie. Maar wat ik ook belangrijk vind, wat vinden jullie er nu van, van de Wvg, die aangeeft en dat is toen straks ook gezegd in het voorwoord van de voorzitter, dat de Wvg er moet komen, omdat anders de speculanten ermee aan de haal gaan. Zijn jullie niet van mening dat jullie met die Wvg eigenlijk tenietgedaan wordt en dat jullie eigenlijk het slachtoffer zijn van deze regeling? Dat was mijn eerste vraag. De voorzitter: Wie gaat er antwoord op geven? Ja, doet u het maar. De heer Van den Berg: Dat klinkt vrij logisch natuurlijk, maar misschien kunnen jullie ons ook als speculanten zien. Wij zitten toch in dezelfde positie? Wij hebben dezelfde macht en ik zie niet zo gauw dat de gemeente naar de kroon loopt, dus dat die het hele proces doorloopt. Jullie hebben haast. Jullie hebben een planning. Mijnheer de voorzitter, wat kijkt u streng. Ik hoop dat dat een antwoord is? De voorzitter: Als u dan uw microfoon uitdoet, dan mag mevrouw Huiskes er nog iets aan toevoegen. Mevrouw Huiskes: Betreffende die speculatie, het is natuurlijk heel logisch, zoals er ook al net werd gezegd, dit zijn unieke huizen op een unieke positie. In het stuk staat duidelijk vermeld dat de gemeente dit doet om kosten te besparen.

En dan worden die kosten maar op één persoon of in dit geval 44 huizen bespaard. Dat zijn wij. Dus dat betekent dat wij zeker meer belasting betalen dan de rest van de gemiddelde bewoner in Dordrecht op dit moment, als je het op die manier bekijkt. De voorzitter: Mijnheer Stolk, u zei, dat was mijn eerste vraag. De heer Stolk: De tweede vraag is eigenlijk van, als we naar het financiële aspect kijken, dan denk ik dat deze mensen voor een lage hypotheek zitten. Als ik het dus goed alles doorgelezen heb, dan lijkt het mij dat zij vragen dat, dat vraag ik dan ook aan hun, of dat juist is, dat ze eigenlijk een-op-een een andere woning, als het zover komt, tegen dezelfde waarde krijgen, als dat zij dus nu hebben. Dat wil dus zeggen dat zo een woning nu misschien 160 is, maar een nieuwe woning dadelijk drie ton en dan lijkt het mij dat de gemeente coulant moet zijn. Maar ik vraag of jullie daar ook aan gedacht hebben? De voorzitter: Wie mag ik hem? Mevrouw Huiskes. Mevrouw Huiskes: Daar hebben wij zeker aan gedacht en we hebben het niet alleen over lage woonkosten, zoals mijn partner net ook al zij, het is op een hypotheek, het is ook onder een hele goede arbeidsongeschiktheidsverzekering. Dus als dit ooit door zou moeten gaan, dan zijn het niet alleen de kosten, maar alle voorwaarden. Wat dus betekent dat een hypotheek alleen overgenomen kan worden als de gemeente de rest bijlegt.

Wat je net zelf al aangeeft, het zijn mooie huizen. We hebben privé, we hebben een mooie achtertuin, de straat voor is hartstikke rustig. Het zijn prachtige huizen.

12

Als je daar een vergelijking voor zoekt, er is al gezegd, kijk maar even op Funda tijdens de informatieavond. Ik denk dat drie ton best positief is ingeschat en dat het vaak nog hoger ligt. De voorzitter: Dank u wel. Mevrouw Kamphuis nog een vraag. Mevrouw Kamphuis: Ik hoor u net zeggen, kijk maar op Funda. Maar het ging toch niet over de verkoop? Hoe kunnen ze dat dan zeggen? De voorzitter: Mevrouw Huiskes, u gaat weer reageren. Prima hoor. Mevrouw Huiskes: Hoe kunnen ze dat dan zeggen? Dat is dus naar mijn idee ook echt dat psychologisch spelletje dat wordt gespeeld. Er wordt enorm gedreigd door de prachtige, pretentieuze plannen neergelegd. Maar ondertussen, hoe kunnen ze dat zeggen als het alleen om voorkeursrecht gaat en waarom moeten we dan alvast op Funda kijken? Dat vind ik een heel goede vraag. De voorzitter: Mevrouw Pichel. Mevrouw Pichel: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een vraag aan mevrouw Huiskes. Ik hoor het eigenlijk van jullie alle drie. Bedankt trouwens voor het inspreken. Meerdere malen dat, wat is het nu? Zeven, acht weken geleden dat jullie dus voor het eerst te horen kregen dat hier iets mee moet gaan gebeuren of dat er wat met jullie huizen gaat gebeuren. Ik zou graag nog even echt inderdaad de bevestiging willen hebben, klopt dat? Is dat echt de eerste keer dat u het hebt gehoord? Dat vind ik wel heel belangrijk om die bevestiging te krijgen.

Mijn tweede vraag is eigenlijk, ik merk de emoties en dat dat is heel begrijpelijk. Ik denk dat dat voor iedereen heel begrijpelijk is en het gaat ook om je leven, het gaat om je huis. Dus dat spreekt voor zich dat dat enorm aangrijpt. Los van die emoties, kunt u bij mij ook aangeven hoe de gemeente dit anders had moeten aanpakken volgens u? Dus eigenlijk die twee vragen, bevestiging dat u dit voor het eerst hoorde en hoe had de gemeente het anders moeten aanpakken? De voorzitter: De eerste vraag die kan heel kort, denk ik. Mevrouw Huiskes: Dat klopt. We hebben dat voor het eerst gehoord met de brief. Tenminste, met de brief werd het voorkeursrecht neergelegd. Daarna kwam er een brief met de uitnodiging voor de informatieavond op 11 september. Tot die tijd was voor ons de kennis, wij blijven staan als stadszicht. Op die avond, waarop we dus informatie over de Wvg kregen, kregen we de klap in ons gezicht dat de huizen platgingen en dat er een flat en een busbaan voor terugkwam. Dat is op 11 september voor het eerst duidelijk geworden. De voorzitter: En de tweede vraag? Mevrouw Huiskes: Hoe jullie het anders hadden kunnen doen. Bijvoorbeeld met de brief van de Wvg, ik snap dat dat een juridische brief moet zijn, dat moet ook om het juridisch op orde te brengen. Aan de hand ...

13

Daarnaast kwam er een brief met uitleg en die uitleg die gebruikte bijvoorbeeld al woorden waarvoor ik, ook vanuit mijn werk ook best vaak moeilijke woorden moet gebruiken, maar ik heb echt Google moeten gebruiken om de brief te vertalen. Dat was de uitlegbrief. Naast die uitlegbrief is er dus op die avond heel weinig ruimte geweest voor de uitleg over de Wvg hoe we ons kunnen verdedigen. De data zijn niet goed doorgegeven. In eerste instantie waren wij er allemaal van overtuigd dat we volgende week konden gaan inspreken en dat er volgende week een beslissing is gemaakt. Sinds vorige week maandag weten we pas dat we vandaag kunnen inspreken en hebben we daar ook weer op moeten instellen. Dus de gemeente had ten eerste veel duidelijker kunnen communiceren. Ook begrijpelijk. Het is niet moeilijk om in een brief te zeggen, dit woord dat is moeilijk, maar dat betekent dit en dat of dat betekent voor jou dat dit en dat gebeurt. Begrijpend, inlevend en persoonlijk schrijven. Dat kunnen jullie ook heel veel vinden op internet. Heel veel bedrijven maken daar ook gebruik van. Een gemeente zou dat ook moeten kunnen.

En bijvoorbeeld, waarom is er niet een loket geweest? Waarom is er niet een ruimte geweest voor ons om op een maandagavond of een woensdagavond of wat er dan ook uitkomt gewoon langs te kunnen gaan voor vragen? We hebben nu wel eventueel ook vragen kunnen doen voor een afspraak per mail, maar als je de gemeente belt, krijg je nul op rekest, duurt het weer vijf werkdagen. Je loopt overal op vast en dat is gewoon niet wat we van de gemeente hadden verwacht als onze overheid. De voorzitter: Dank u wel voor uw antwoord. De heer Van der Kruijff. De heer Van der Kruijff: Voorzitter, ik heb dan toch nog een vraag. Ik begrijp heel goed dat door elkaar loopt. De voorzitter zei het al, officieel is de Wet voorkeursrecht natuurlijk geen verplichting tot verkopen, maar dat komt natuurlijk. Is niet zonder reden. Het komt, omdat er plannen achteraankomen. Dus dat begrijpen we allemaal. Ik begrijp ook allemaal dat u niet graag uw huis uit wil. Dat is wel heel duidelijk. Maar ik voel ook heel veel onrust over uw financiële toekomst. Zou het nu helpen, stel … Dat is een stel. Dat is een stelvraag is altijd een lastige, maar stel dus, u zegt, er zit niks anders op dat we ons huis uit moeten op enig moment. Daar gaat deze Wet voorkeursrecht nog niet over, maar dat komt er ooit wel achter vandaan.

Als we dan financieel gerust kunnen gesteld worden dat de gemeente ons goed gaat helpen, dat we goed terechtkunnen. Maakt dat … Wordt u dan rustiger of zegt u, daar gaat het niet ons niet om, want we willen gewoon blijven wonen? De voorzitter: Mevrouw Huiskes. Mevrouw Huiskes: Kijk, zoals u zelf al een paar weken geleden aangaf in een overleg, we wonen aan de rand van de binnenstad en dat is gewoon een heel fijne plek. Dus al zou het financieel allemaal zo zijn, is de positie waar wij nu in wonen prachtig en onvervangbaar. Ook daarnaast is er ook gewoon echt ziel en zaligheid in die huizen gestoken. Het is door jullie als gemeente verkocht als klushuis. Als je dan vijf jaar later terugkomt, dan is dat klushuis geen klushuis meer, maar een lievelingshuis geworden, waar echt niet zomaar uitgestapt wordt. Ook niet als dat financieel volledig wordt gedekt.

14

De voorzitter: Mijnheer Van der Kruijff, voldoende antwoord? De heer Van der Kruijff: Het was heel duidelijk. Ik ben ook wel benieuwd. Ik begrijp dat u partners bent? Misschien vindt u wel samen hetzelfde, maar als u wat anders vindt, ik ben benieuwd hoe de anderen er ook over denken. De voorzitter: Met die andere bedoelt u? De heer Van der Kruijff: Sorry, de heer Van den Berg. De heer Van der Berg: Sorry? De heer Van der Kruijff: De heer Van den Berg. Hoe zit dat voor u? Zegt u nu … De heer Van der Berg: Ik heb een slecht gehoor ‘…’ De heer Van der Kruijff: Als u op termijn in het vooruitzicht wordt gesteld dat u niet in de financiële problemen en dakloos, gebruikte uzelf, zal worden, zou u … De heer Van den Berg: Voor sommige bewoners zou dat gelden. De heer Van der Kruijff: Dat was mijn vraag. De heer Van den Berg: Er zijn mensen die in de bijstand zitten. Er zijn mensen die dat huisje afgelost hebben, een heel klein inkomen hebben. Die zijn kansloos. En als je een bepaalde leeftijd hebt misschien, als ik heel slecht over jullie denk, zou je voor kunnen stellen, ga maar naar een zorgcentrum of een aanleunwoning. Terwijl die mensen nu zelfstandig zijn. Dat zijn oplossingen voor jullie, maar ik wil een oplossing voor de bewoners. Dat is die zorgplicht waar ik aan refereerde. De voorzitter: Goed.

Dan, ik zie de heer Stolk nog en dan denk ik dat we daarna zo ongeveer naar de volgende drie insprekers moeten, want er komen er nog meer. De heer Stolk. De heer Stolk: Een korte vraag aan de heer Van den Berg. Die had het over de Wvg, dat hij in 1-1-2024 die wet vervalt. Hoe moet ik dat zien? Want we moeten dus half november de beslissing nemen, maar als wij wachten, dan is die wet vervallen. De voorzitter: U mag reageren. Even het knopje indrukken. De heer Van den Berg: Ik ben niet voldoende op de hoogte van het recht. Maar als je een initiatief neemt in 2023 en de wet verandert op ‘24 terwijl het initiatief uit ‘23 doorloopt, weet ik niet wat kracht van wet is. Er zit hier vast iemand in het gezelschap die kan zeggen van, het zit zo en zo. De voorzitter: Ik denk dat het wijs is … Het is verleidelijk om zelf het antwoord te geven, maar om die vraag straks aan de wethouder te stellen.

15

De heer Stolk: Dank u wel. De voorzitter: Bij het oordeelvormende stukje. De heer Van den Berg: Dat heb ik niet goed begrepen. Wat zei u verder? De voorzitter: Ik heb mijn collega daar gezegd, dat hij de vraag straks het beste kan stellen aan de wethouder, want daarvan mag je verwachten dat die inderdaad het antwoord wel kan geven. Want het is niet onze taak om die antwoorden te geven. Ik wil jullie alvast hartelijk bedanken voor het inspreken. Neem plaats op de tribune en ga luisteren naar uw buren. Dat zijn de heer of mevrouw, dat is mij niet duidelijk op het papier, Labruijere, mevrouw Van Wijk en mevrouw Van Genderen. En graag in die volgorde, dus eerst Labruijere, dan Van Wijk en als derde daar Van Genderen. Fijn dat u er bent en u hebt net gezien hoe het gaat en de spelregels die zijn ook bekend. U krijgt vijf minuten en na vier minuten geef ik even een seintje van, u hebt nog een minuut, dus houdt er rekening mee. Wat is nog zo belangrijk dat beslist gezegd moet worden? Gaat vast lukken. Hopen we. Mevrouw Labruijere: Dank u wel. Geachte raadsleden, hier zit ik dan. Het voelt als tot vleesgeworden flashback. De geschiedenis herhaalt zich. Het is dus zestien jaar geleden, het was een mooie zonnige dag en ik zat 's avonds niet te genieten in mijn tuintje, maar ook toen zat ik hier en in te spreken voor de raadsleden. Om te vechten voor mijn eigendom en mijn recht.

Ook toen waren er plannen van het Maasterras en ook toen wilde de gemeente onze huizen opkopen en toen heb ik dus ook gesproken. Toen was er geen sprake van een Wvg. Echter wel brieven van de gemeente. Meerdere. Met de juridische inslag, maar wat mij vooral is bijgebleven, was de dreigende taal die daarin werd gebruikt. Het kwam erop neer dat je beter zo snel mogelijk je huis aan de gemeente kon verkopen en daarmee beter af zou zijn om problemen in toekomst te voorkomen. Liever gezegd, voor je eigen bestwil. Ja, dit voelt als een tot vleesgeworden flashback. Veel huiseigenaren hebben zich destijds laten wegjagen. Gevolg: antikraak, huurders, verloedering van de Weeskinderendijk en overlast op verschillende manieren. Na zo een negen jaar onrust, onzekerheid, verminderd woongenot ging de vlag uit, want de plannen waren geschrapt van de gemeente. Dus het opknappen begon en de leefbaarheid en het woongenot steeg. Maar helaas, september dit jaar, juridische brief op de deurmat. Besluit van burgemeester en wethouder, kennisgeving van het voorkeursrecht van gemeenten. En ik dacht, ze gaan het weer proberen. Dat was mijn eerste gedachte en ik dacht ook nog, natuurlijk. Dus de brief is zo op de tafel beland. Maar na verontrusting bij bewoners werd er een voorlichtingsavond gegeven, speciaal voor ons.

Maar in plaats van uitleg van de Wvg, was het de presentatie van plannen Maasterras, met de boodschap tot onze huizen weg moesten. Het voelde alsof het door mijn strot werd gedouwd. Ook de brief op de deurmat van de Wvg was slechts een handgranaat, maar de presentatie, daar werd de bom echter gegooid en wel door de gemeente. Er werden goede vragen gesteld die avond. Helaas volgde er weinig en geen duidelijke antwoorden. Uitleg Wvg bleef uit. En inderdaad het advies van Funda, hij is al voorbijgekomen, kijk maar of je iets ziet. Deze woorden zijn echt in mijn hoofd blijven hangen. De Wvg, de gemeente wil dus een monopolie beleggen op de Weeskinderendijk.

16

Laten we wel wezen, dat betekent dat er maar één opkoper is. Wat doet die prijs dan met onze huizen? Het komt zeker niet ten goede. Vraag en aanbod is al verstoord. Volgens mij is dit een blijk van angst van de gemeente, want stel je voor dat het extra geld gaat kosten voor de gemeente, die in het kader van algemeen belang te werk gaat. Maar waar is ons belang dan in deze? Iedereen wil er wel beter van worden. Gemeente Dordrecht, nieuwe huisbewoners, projectontwikkelaars, sloopbedrijven, bouwbedrijven, enzovoorts. En natuurlijk dat mag, maar tot zover worden wij er alleen slechter van. Dit kost allemaal zoveel emoties, tijd en energie en wie gaat dat vergoeden? Inkomstenderving, dat heb ik ervan. Elke dag kost dit tijd: uitzoeken, dingen organiseren, regelen, overleggen met de buren, acties ondernemen en ga zo maar door. En ja, ik voel mij verplicht om mijn tijd en energie hierin te steken. Ik moet wel, zolang de gemeente het nalaat om ons transparantie te geven en behulpzaam te zijn. In plaats daarvan wordt ons onduidelijke informatie verschaft en informatie weggelaten. In de tijdstrekke waarin dit allemaal gebeurd is, kunnen wij echt slecht reageren. Ik voel me als bewoner niet goed geïnformeerd en niet goed gehoord en niet serieus genomen. De voorzitter: U heeft nog een minuut.

Mevrouw Labruijere: Terwijl er tegelijkertijd met geld wordt gesmeten: Mecanoo, plannen, adviesbureaus, opkopen huisjes Weeskinderendijk, verkopen huisjes, opkopen huisjes. Als ik zo met mijn financiën om zou gaan, heren en dames, dan was ik allang failliet geweest. Welk plan wordt er nu uiteindelijk uitgevoerd? Het is onbekend. Het bestemmingsplan is er niet. Hoever is de onderhandeling met Rijkswaterstaat en Zwijndrecht betreffende de brug? Hoe staat het met de rangeerterrein en de NS? En blijven onze huizen nu wel of niet staan? Maar de gemeente wil wel Wvg op onze huizen. Weer onduidelijkheid, weer onrust, weer boosheid en weer verdriet. Ik voel me klemgezet en in een hoek gedreven voor de tweede keer. Dus gemeente wil blijkbaar graag iets op basis van iets wat ze nog niet hebben. Ik ben een bewoner, dus mijn vraag, raadsleden, zie erop toe dat wij goed worden geïnformeerd en correct worden behandeld en dat onze behoeftes erkend worden. Dus geen Wvg en dat zou voor ons al een stuk meer rust betekenen in deze onrustige en emotionele tijd. Dank. De voorzitter: Keurig gedaan. Dank u wel hoor. Dan gaan we naar uw buurvrouw, mevrouw Van Wijk. Mevrouw Van Wijk: Beste aanwezigen en dat geldt voor iedereen. Voordat ik mijn verhaal doe, wil ik jullie even vragen om naar jezelf te kijken.

Als het vanavond om jullie huis zou gaan, om jullie thuisgevoel en om jullie veiligheid, welke keuze zullen jullie dan maken? Hoe kijken jullie dan? Het is zo belangrijk. Mijn bestemmingsplan 1 juli 2022, toen heb ik het huis gekocht op de Weeskinderendijk. Alles uitgezocht op allerlei manieren, inclusief kadastrale tekeningen en kadasters. Als zelfstandig ondernemer is het heel moeilijk om een hypotheek te krijgen. Gaat me niet meer lukken, want ik heb nog niks opgebouwd. Het huis hard gespaard, veel gewerkt en naar Dordrecht. Een huis voor veiligheid. Echt veilig voelen, dat is toch een thuisgevoel? Ja, een straat, eenrichtingsverkeer, het is bijna, laat ik het niet uitspreken. Voorkant en achterkant, een huis met vrijheid. Tuurlijk wist ik dat er naast mijn huis een bufferhuis zou zijn en dat er plannen waren, maar die plannen stonden vast.

17

Dat is mij toen verteld. Het bufferhuis, dat nam ik voor lief en de onrust met de verbouwingen en plannen heb ik ook voor lief genomen. Is ook geen bezwaar tegen. Maar ja, het huis opknappen, geld in steken, liefde, veiligheid en iets opbouwen, dat geeft een gevoel van welkom in Dordrecht en daar ben ik ook heel blij mee geweest. Wat is mijn voorkeursrecht? Zoals ik al tegen jullie zeg, een thuisgevoel, vrijheid, ontwikkelen, net als Dordrecht ook wil ontwikkelen. Ik snap het echt wel, maar niet in eenrichtingsverkeer. Goed doen voor de inwoners voor Dordrecht was mijn voorkeursrecht, dat ik daarvoor naar Dordrecht ben gegaan. Niet stilstaan en zeker niet iets wat jaren kan gaan duren. Dan kwam ik tegen grondwetartikel 1 en 3. Gelijkheid, wat is hier gelijkheid? In artikel 3 zelfs gelijkheid in instanties. Op dit moment voel ik echt geen gelijkheid in instanties. Dus hoezo kan ik niet zelf bepalen? Bepalen zoals ook een brief met moeilijke woorden waar ik echt heel vaak heb moeten lezen, beschermingsinstrument aangewend bij verkoop aan gemeente Dordrecht. Ik wil toch zelf bepalen. Ook buitensporige grondprijsstijgingen. Hoezo de gemeente Dordrecht wel en ik niet? We zijn toch gelijk daarin. Ik heb geen plannen om weg te gaan, maar je gaat over dingen nadenken waar je liever niet over na wil denken. Dit is toch mijn bestemmingsplan, maar nu wordt het allemaal anders.

Hoezo mag ik niet het natuurlijk proces doorgaan van aankoop en verkoop binnen mijn gebied en de gemeente wel? Ik ben toch degene die hard heb gewerkt en gespaard en in goede orde leef om een veilige plek te hebben. Daar heb ik toch recht op als mens zijnde? De Nederlandse Grondwet artikel 10, iedereen heeft recht op eerbieding. Eerbied van zijn of haar persoonlijke levenssfeer. Persoonlijke vrijheid wordt niet gehinderd. Op dit moment vind ik echt dat onze persoonlijke vrijheid wordt gehinderd op allerlei manieren. Het doet me echt zeer en ik merk ook als ik dit uitspreek, dat mijn hart gaat kloppen en ik vind het bijna niet meer menselijk. Natuurlijk horen jullie de emotie, maar het gaat wel om thuis. Nou gemeente Dordrecht, ik vind dit niet alles zelf nu ik al hier sta ... Even wachten. Nou gemeente Dordrecht, ik vind dit alles, zelfs nu ik hier sta en alles mee moet maken, doorleven, door jullie brieven, dat mijn persoonlijke vrijheid echt wordt verhinderd. Eén vraag daarom, voorkeursrecht, laat het niet doorgaan op onze woningen, alsjeblieft. Woningen en dat bestemmingsplan blijft zoals het was voor 1 juli 2022, want daar hebben wij allemaal onze keuzes opgemaakt. Ik heb nog wel een vraag, hoezo zijn er al meerdere woningen door de gemeente gekocht bij ons in de straat? Dus er is veel meer op de achtergrond aanwezig dan wij weten. Dat vind ik geen eerlijke zaak.

Het wordt niet duidelijk aan ons overlegd. Dit is eigenlijk wat ik graag met jullie wilde delen en dank jullie wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Wijk. Dan gaan we naar mevrouw Van Genderen. Mevrouw Van Genderen: Unheimisch, dat is het gevoel wat mij sinds het ontvangen van de brief heeft bevangen. De stukadoor was nog bezig in mijn huis. Net een grote verbouwing aan de gang, toen ik op vrijdagmiddag de projectleider aan de telefoon had. Mijn vraag aan hem was, wat wil je gaan doen met het voorkeurrecht op mijn woning? Dat het niet bij een voorkeursrecht zou blijven, was mij wel duidelijk. Hij vertelde mij geheel in lijn met de latere buurtbijeenkomst, door de gemeente georganiseerd, dat het inderdaad niet bij voorkeursrecht zou blijven. De plannen zijn bekend.

18

De bedoeling is dat over zo een jaar of vier, of langer als de procedure uitloopt, onze huizen moeten wijken voor de nieuwe wijk. Begrijpelijk. Ik erken de woningnood en ik begrijp dat de gemeente de verantwoordelijkheid heeft om extra woningen te realiseren. Jullie zien waarschijnlijk naast onze belangen ook de belangen van alle mensen die op zoek zijn naar een woning. Ook begrijpelijk dat er gekeken wordt naar de grond van onze huizen en daar zit juist voor mij het cruciale punt. Voor jullie zijn het huizen, voor mij is het een thuis. Sinds het ontvangen van de bewuste brief is mijn thuisgevoel weg. Ik voel me niet meer thuis in mijn eigen huis. Jullie willen mijn huis hebben en dat bezorgt mij een unheimisch gevoel. Dat unheimische gevoel werd zeker niet minder toen ik alle zienswijzen, met het verweer vanuit de gemeente, las. Dit was een bijlage bij de agenda van deze avond. In elke zienswijze is in meerdere of mindere mate verwezen naar de verwachte onteigening. Terecht en daar wordt op gereageerd dat hier geen sprake van is, dat het alleen maar over de Wvg gaat. Deze manier van reageren, bevestigt voor mij weer dat unheimische gevoel. Begrijpt de gemeente dat dit proces invloed heeft op de manier waarop ik mij thuis voel in mijn huis? En niet alleen vanaf daadwerkelijk onteigenen nu. Zomaar wat dingen die me bezighouden: Eiken vloer op laten knappen? Niet doen.

Nieuwe badkamer? Niet doen. Verfwerk bijwerken? Niet doen. Net gestuukte muren sauzen? Niet doen. Lampen ophangen? Nou, nog net. Nieuwe planten mijn tuin? Natuurlijk niet. Mijn huis is mijn thuis niet meer. In mijn zienswijze heb ik aangegeven dat ik van de gemeente een royale houding verwacht en dat geen inzet van een derde partij nodig is om een passende vergoeding te krijgen. Hierop wordt gereageerd dat de gemeente zich natuurlijk inzet vanuit een betrouwbare houding. Ik vraag me af, hoe betrouwbaar ben je als mensen aan de Weeskinderendijk Noord LandRaad als derde partij nodig hebben gehad om 60.000 euro extra van de gemeente te krijgen. Ook dat geeft mij een unheimisch gevoel. Mijn vraag is om royaal en betrouwbaar te zijn in het onderhandelen en te kijken naar de individuele bewoner. Wat voor mij goed is, kan voor een ander niet goed zijn en andersom. Maak het ons gemakkelijk. Door het willen slopen van mijn huis en dat van 43 anderen, ontstaat de ruimte voor 200 tot 400 extra woningen. Dat lijkt mij voldoende perspectief bieden voor een ruime en een royale compensatie. Kortom mijn unheimische gevoel, mijn huis is mijn thuis niet meer. Het verweer op mijn zienswijze. De gemeente doet alsof het alleen over de Wvg gaat, maar de plannen erachter laten ze liggen. Het is niet meer zinvol om nog enige investering in mijn huis te doen.

Mensen aan de Weeskinderendijk Noord hebben met deze gemeente de ervaring dat er geen passende compensatie werd gegeven. Derde partij was nodig. Mijn vraag, wees betrouwbaar, royaal als mijn vertegenwoordiger in de raad. De voorzitter: Dank u wel. Ik wilde net zeggen, u heeft nog een minuut, maar u heeft … Mevrouw Van Genderen: Niet nodig. De voorzitter: Keurig verwoord in vier minuten. Dat kan ook hoor. Ik zie de heer Den Hartog. Ik zie … Jullie doen het allebei? Laten we maar beginnen met de heer Den Hartog.

19

De heer Den Hartog: Dank u wel, voorzitter en dank voor de insprekers. Ik denk dat de emoties heel duidelijk, voor mij in ieder geval, heel invoelbaar zijn. Er werd net gevraagd, wat zou je doen als het je eigen woning betreft? Het lijkt me duidelijk dat iedereen daarvoor vecht. Mevrouw Van Genderen zei wel net van, maar ik snap ook wel iets over de woningnood. Dat is een beetje het dilemma waar wij ook voor zitten. Ik hoor mevrouw Van Genderen ook zeggen dat er, als het gaat om een ruimhartig te compenseren, dat zo klonk het en dat is mijn vraag aan u. Daarna wil ik ook vragen aan de andere twee of dat voor u ook zo zou gelden. Als die compensatie ruimhartig is, zou u dan positiever hiertegenover staan? De voorzitter: Dan beginnen we met mevrouw Van Genderen. Mevrouw Van Genderen: Besef dat dit een zeer persoonlijk antwoord is, maar mijn antwoord is ja. Je kan alleen wel je afvragen, wat is ruimhartig? Tegelijkertijd weet ik ook, ik heb een goede baan, ik ben nog jong, ik kan veel hypotheek krijgen. In die zin is het natuurlijk beroerd voor mijn maandlasten, maar ik kan op zoek gaan naar een woning die voor mij erop vooruitgaat. Maar ik denk dat ik hierin één van de weinigen wellicht ben en niet iedereen staat er hetzelfde in. De voorzitter: Dat gaan we nu horen.

Mevrouw Van Wijk, hoe staat u daarin? Mevrouw Van Wijk: Zoals ik al zei in mijn woord, als zelfstandig ondernemer krijg ik nooit geen hypotheek meer. Dus voor mij is het gesloten hoofdstuk dan en dat vind ik moeilijk. Mevrouw Van Genderen: En daarvan denk ik dan, als ik daarop mag terugkomen, dan moet je als gemeente gewoon met drie ton over de brug komen. Maakt voor mij niet uit dat je mij dan iets minder geeft. Ik bedoel drie ton bovenop de taxatie, dat je mij dan iets minder geeft, is voor mij geen probleem. Daarom bedoel ik individueel. Ga met iedereen om tafel, zodat iedereen tevreden is. Mevrouw Van Wijk: Of neem mij in dienst, dat ik gewoon een hypotheek krijg. De voorzitter: U bent helder. Mevrouw Van Wijk, u was ook helder. Als u hem uitdoet, dan kan mevrouw Labruijere ook nog eventjes reageren. Mevrouw Labruijere: Ruimhartig is een ruim begrip. Dat is het enige wat ik ervan kan zeggen. Ik wil eerst feiten zien en cijfers en dan pas kan ik geloven of ik überhaupt een beetje weer vertrouwen krijg in het hele proces. De voorzitter: Dank voor uw antwoorden. Mijnheer Bootsman, u wilde ook nog een vraag stellen? De heer Bootsman: Voorzitter, dank u wel. Bedankt ook weer aan de insprekers. Ik heb een vraag over … Meerdere insprekers in deze ronde geven ook aan, het gaat niet bij voorkeursrecht blijven en nu staat dat natuurlijk niet in de stukken.