2.6 2023.04.04 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 3 - concept.pdf

Voorheen was ook wel eens de discussie van, ja, aan het voordak mag je geen zonnepanelen leggen want vanaf de straat, dan kijk je omhoog en dan zie je hem liggen. Maar er zijn natuurlijk ook daken bijvoorbeeld wat de heer De Boer al aangaf op de Singel bijvoorbeeld, dat die daken heel hoog pas beginnen. Pas op, dus een beetje zo’n zolderdakje. En ik vroeg me af, hebben jullie daar ook naar gekeken of stuitte dat ook op weerstand? De voorzitter: Verder nog iemand? Nee. Dan wil ik graag eerst de initiatiefnemers de vragen laten beantwoorden die gesteld zijn. Mevrouw Van Vugt-Roose: Ik zal beginnen met beantwoorden en als er iets moet worden aangevuld dan reken ik op de mede-indieners. Eerst de vraag van mevrouw Van Herwijnen. De Welstandscommissie, dat heeft inderdaad aanleiding gegeven om in elk geval iets te wijzigen over het aantal dakpannen omdat dat technisch niet zou kunnen. En als het gaat over de willekeur, dan zit die willekeur er nu ook in, in de woordjes, bijna niet zichtbaar. Daar blijf je altijd willekeurig houden, wat is bijna en wat is niet en wanneer vinden we het nog? Dus wat ons betreft is dat geen verschil, ook in het nieuwe voorstel niet met hoe er nu wordt omgegaan. Dan de vraag van mijnheer Hartmeijer. Voorheen mocht het op bepaalde voordaken niet. Ja, we hebben wel degelijk ook aan de daken gedacht, zoals bijvoorbeeld op de Singel.

Zoals we net ook hoorden in het verhaal van mijnheer De Boer, kreeg die eerst een paar keer negatief advies en als die maar met genoeg precedenten aankwam dan werd het op een gegeven moment wel toegestaan. Dus het kan wel maar je moet wel bijzonder volhardend zijn om dat voor elkaar te krijgen. Mevrouw Boom: Voorzitter, mag ik daar nog wat aan toevoegen? De voorzitter: Zeker.

38

Mevrouw Boom: We hebben gister ook een gesprek met de Welstandscommissie gehad en die hadden ook daadwerkelijk wel in hun advies dat ze een verschil konden en wilden maken tussen de binnenstad, waar het beschermd stadsgezicht heel waardevol is, zoals ook volgens mij iedereen hier erkent. Daarvoor staat in het initiatiefvoorstel ook wel dat het in de binnenstad op de voordaken niet zichtbaar mag zijn, dus geen gewone zonnepanelen. Maar in het voorstel staat wel, dakpannen met geïntegreerde zonnepanelen, dan behoud je wel het stadsgezicht. En dan voor de 19 e-eeuwse Schil is dat dan net wat anders. De heer Schalken: Voorzitter? Als ik daarop mag doorvragen wat mevrouw Boom aangeeft, als je het hebt over dakpannen met geïntegreerde zonnepanelen. Volgens mij, als je een Rijksmonument hebt, mag je nooit zomaar dakpannen met geïntegreerde zonnepanelen plaatsen. Mevrouw Boom: Nee, dat klopt. En dat maakt de ingewikkeldheid en miscommunicatie wel richting burgers heel erg prettig en wat ‘…’. Want op niet de hele binnenstad is een Rijksmonument maar op Rijksmonumenten mag dat niet. Nee, dat klopt. De voorzitter: Ik kijk even naar links naar de ambtelijke ondersteuning, mevrouw Meulenkamp. Had u, heeft u terecht technische vragen gehoord die u kunt beantwoorden? Mevrouw Meulenkamp: Ja.

De voorzitter: Ja, u zit wel met de wethouder te overleggen maar die krijgt officieel niet in eerste instantie het woord. Mevrouw Meulenkamp: Ik heb wat dingen gehoord over Rijksmonumenten en over dakvlakken die niet zichtbaar zijn. Rijksmonumenten is het beleid verruimd maar dat geldt voor monumenten buiten het beschermd stadsgezicht. Daar zou je met een passend plan panelen kunnen neerleggen op het dak maar dat moet wel aan een heleboel eisen voldoen. Dus je moet een goed legplan maken, het moet er goed uitzien, het moet misschien wel in de kleur van de dakpannen dus er zijn heel veel extra eisen. In beschermd stadsgezicht hebben we een hele generieke regel juist gezet om duidelijkheid te geven. En zo'n dakvlak wat achter een voorgevel zit die ervoor steekt, ja, dat zie je niet dus niet zichtbaar is mogelijk. Dus het is eigenlijk geprobeerd om juist heel duidelijk en eenduidig te zijn. En de kaart is bedoeld om juist te kunnen zien waar dat dus niet zichtbaar is en om juist heel veel duidelijkheid te geven omdat nu mensen denken dat iets niet kan. Dus je hebt heel veel verschillende beelden over, waar kan het wel en waar kan het niet. Als je het op een kaart kan zien en je ziet een heleboel platte dakvlakken, want net werd er gezegd van de V&D en werd er weer gedacht van, o, maar dan mag het vast niet.

Maar ja, dat is een plat dakvlak, dat ziet niemand, het tast niks aan dus daar kun je gewoon heel veel zonnepanelen kwijt. Zeker grotere vlakken, daar kan het veel efficiënter kwijt dan op allerlei kleine dakjes en hoekjes en achter dakkapellen en schoorstenen. Dus je kunt wel allen proberen met net met een paar pannetje op te schuiven, met heel veel moeite daar zonnepanelen neer te leggen. En als je ze niet ziet, dan vinden wij dat ook, dan vergunnen we het. Alleen de vergunningsplicht die kunnen wij niet regelen. Dat staat vast in de aanwijzing van het beschermd stadsgezicht vanuit het Rijk. Daar staat duidelijk wat vergunningsplichtig is en wat vergunningsvrij is. Maar

39

dat wil niet zeggen dat je dus de panelen niet vergund kan krijgen. En de leges daarvan zijn ook, worden niet gerekend voor erfgoedzaken dus dat hoeft ook niet tegen te houden om het aan te vragen. En wij proberen vanuit erfgoed altijd te helpen in oplossingen. Als iets niet kan kijken we juist wat er wel kan. Ik denk, ik weet niet zeker of dit nou precies antwoord is op een vraag maar zo staan wij erin. De heer Schalken: Voorzitter? De voorzitter: Mijnheer Schalken. De heer Schalken: Ja, misschien naar aanleiding van de beantwoording van mevrouw Meulenkamp ook nog een vraag richting de indieners. Vooral omdat er vooral nu het beeld is dat heel veel dingen niet kunnen en dat er heel veel frustraties zijn. Maar na onderzoek en ook na wat ervaringen die ik ken, weet ik dat inderdaad ook vaak wordt gekeken naar wat wel kan en naar die mogelijkheden. Heeft u daar, om tot dit voorstel te komen, die geluiden ook meegewogen en ook meegenomen in wat het voorstel nu uiteindelijk is? Het voorstel lijkt een beetje geschreven vanuit alle onmogelijkheden en alle frustraties die er zijn maar volgens mij zijn er ook andere geluiden. Mevrouw Van Vugt-Roose: Ja, kijk, we weten dat er best wat mogelijk is, dit is op meerdere momenten aangegeven, maar we weten inderdaad ook dat die frustratie er is. En waar wij, nu ben ik trouwens inmiddels de vraag een beetje kwijt, dat is heel erg.

Maar wij waren wel heel erg op zoek naar, wat kan er nou vanuit ons voorstel echt niet. En nu hoor ik wel een stukje van het antwoord nou vooral terugkomen. Nog even de essentie van de vraag? Sorry, ik mis hem even. De heer Schalken: Nee, het is duidelijk dat het voorstel wat er nu ligt er vooral is gekomen omdat het beeld er is dat het vooral niet makkelijk is. Mevrouw Van Vugt-Roose: Nee, ik denk dat er ook iets anders achter zit. We lezen in de Welstandsnota vooral dat het beeld over zonnepanelen heel negatief is. Het is een aantasting. En ik denk dat we vooral daarop zijn aangehaakt, we vinden dat beslist geen aantasting. Het is niet per se mooi maar dat hoort wel bij een stad die wij willen zijn die aan klimaatdoelen werkt. En dan mag je best die zonnepanelen zien en dan is de visie daarop, wordt echt anders. En door die paar zinnetjes aan te passen ga je dus op een andere manier naar zonnepanelen kijken en dan ben je die frustratie denk ik ook helemaal kwijt. Mevrouw Boom: Mag ik daar nog wat aan toevoegen want het is wel waar wat u zegt, mijnheer Schalken. Kijk, hij is een beetje, sorry. Dank u wel, voorzitter. In antwoord op de vraag van de heer Schalken, het klopt dat in eerste instantie ook een beetje uit negatieve energie het initiatiefvoorstel is ontstaan. Komt vooral veel vanuit burgers die al de initiatieven partijen benaderd hebben.

En na de instantie, en we hebben ook meerdere gesprekken gevoerd. Van nou, gister bij de Welstandscommissie. Blijkt er toch meer mogelijk te zijn. Het ligt hem heel veel in de communicatie. Veel burgers die we ook spreken die zeggen ook van tevoren van, nou, ik heb hem nog geeneens ingediend. Of we hebben met mevrouw Heuvelman ook gesproken, dat veel burgers nog geeneens de stap nemen om te bespreken met de gemeente of dat er wel iets mogelijk is. Dat is vaak te moeilijk, zoals mijnheer De Boer ook vermeldde. En daarom ben ik zelf heel erg

40

blij met het collegevoorstel om meer de communicatie op te gaan en meer communicatie op te zoeken. Dus het is wel wat minder negatief geworden dan in het begin. De voorzitter: Mijnheer Damen. De heer Damen: Ja, voorzitter, wat mijn overbuurvrouw nou zegt, dat leidt er naar mijn idee toe dat de communicatie het meest bevorderd kan worden door gewoon die kaart te maken. Dat zou het meest heldere antwoord geven voor de burger. Daar kan het wel, daar kan het niet. Mevrouw Van Vugt-Roose: Voorzitter, dat klopt maar dan horen we ook nog wel vandaag van, nou, het is nog wel heel moeilijk om die regels te interpreteren. Dus het doel van de kaart moet ook goed duidelijk zijn. Ik ondersteun de kaart heel erg maar dat lijkt mij dan nog geen reden om het initiatiefvoorstel helemaal van tafel af te gooien. Wat voor mij zeker het belangrijkste is, dat is ook vandaag benoemd, voorzitter, zonnepanelen is een hele makkelijke manier om te verduurzamen maar het is niet de enige manier en die samenhang moeten we ook echt verder bevorderen. En vandaar ook mijn vraag, is het handelsperspectief, combineert het college, mag ook schriftelijk beantwoord worden, dat samen met andere handelsperspectieven vanuit verduurzaming? De voorzitter: Mijnheer Den Hartog. De heer Den Hartog: Ja, daar wil ik graag even nog op aanvullen. Wat de heer Damen zei, dat klopt uiteraard.

Maar wat ik zo even ook al aan de wethouder had gevraagd van, waarom zou je moeten wachten? De heer De Boer zei zo even over een ander onderwerp, niet of-of maar en-en. Ik zou dat hier ook willen zien. Het is prima als die inventarisatie, dat onderzoek gedaan wordt. Dan heb je een groter zoekgebied zal ik maar zeggen. Maar ondertussen willen we daar ook niet op wachten en kan je met dit initiatiefvoorstel ook duidelijkheid scheppen en hopelijk ook meer mogelijkheden. De voorzitter: Mijnheer Burggraaf, er zijn een aantal dingen genoemd. Ik bedoel, er wordt veel meer, veel minder technisch vanavond gesproken dan de bedoeling is. En toch leg ik dan even bij u de uitdaging neer om op een zo technisch mogelijke manier procedureel antwoorden te geven op een aantal dingen die er genoemd zijn. De heer Burggraaf: Ja, dank u wel, voorzitter. Dan probeer ik dat technisch te doen. De eerste constatering is dat het traject regelmatig als complex wordt ervaren. En wat ik hier ook wel heb gehoord van meerdere mensen, daardoor niet de stap nemen om het aan te vragen en dat zou kunnen doen. Dus daarom zit het voorstel erin. Als je daar nou duidelijk over communiceert en dat helder in kaart brengt, dan ben je drempelverlagend bezig. En dan geef je invulling aan wat de heer Den Hartog vraagt, dan zit je niet te wachten maar dan zorg je juist dat je nu ook kan handelen.

Want er kan dus nu al heel erg veel. Dat is één. Tweede is dat je eigenlijk twee belangen tegen elkaar af moet wegen en de ene is het belang van het behoud van, nou ja, het unieke karakter, historische karakter van de stad. Wat uiteindelijk echt wel wat andere elementen erin kunnen hebben als het gaat om zonnepanelen maar dan op sommige plekken juist vraagt dat het wel op een ordentelijke manier is. Iedereen kent wel het beeld van verschillende daken waarbij zonnepanelen in hele creatieve vormen worden belegd. Dat

41

hoorde ik hier net in de commissie ook terug. En nou ja, dan zou je zeggen, ook die plekken waar het kan, zorg dan dat het wel een uniform beeld geeft. En in hoeverre je dan bijvoorbeeld wat aanpassingen in de Welstandsnota kan doen. Ik ben ervan overtuigd, of het college is ervan overtuigd dat er aan het eind van die exercitie wel degelijk plekken zullen zijn, ook in die 19e-eeuwse Schil waarvan je gaat zeggen, ja, daar kan je een verruiming op die normen stellen met tegelijkertijd die doelen te voldoen. Maar doe dat dan op basis van de totale exercitie die je hebt gedaan met behulp van die kaart. Want dan kan je ook vervolgens zeggen, op die plekken doen we die verruiming en behalen we zeg maar de goede doelen. En dat is onze reflectie op het initiatiefvoorstel zoals die nu voorligt, als je die op deze wijze aanpast dan heb je daar niet voldoende houvast mee om dat op een goede manier te kunnen toepassen. En onze overtuiging is, met de praktijk die er is, dat er dus nu al heel veel meer mogelijk is dan nu wordt ervaren. En nou ja, dat kan je heel goed laten zien door die regels die er nu zijn toe te passen op zo’n kaart. En dan kan je precies zien, nou ja, kijk, dit zijn de kanten die je op kan.

En tegelijkertijd heb je het tweede bijproduct is, iemand kan meteen zien van, hé, dit is mijn adres, ik voer het in, nou ja, wat zijn de mogelijkheden? Dus je maakt het ook drempelverlagend. En dat nogmaals even in antwoord op het aspect wat vanuit GroenLinks wordt meegegeven. En waarom het dan dus wat langer heeft geduurd voor ons, was om dat dus even te bekijken van, ja, kan je nu al met een reflectie terugkomen en zeggen, nou, als je een aanpassing van de Welstandsnota doet, doe dat dan in deze vorm. Waarvan we even hebben gepuzzeld van, nee, we denken toch dat het slimmer is. Het is best een grote klus om zoiets te doen hè, dus dat legt wel een grote uitdaging bij ons om dat dan ook voor de zomer te leveren maar dat je dan veel beter dat gesprek met elkaar op die laatste details zeg maar kan voeren. De voorzitter: Mijnheer Van Dam De heer Van Dam Timmers: Ja, dank, voorzitter. Ik aanvullend of eigenlijk vragend daarop ben ik toch even benieuwd want wat ik niet helemaal begrijp is waarom die reflectie zeg maar op ons initiatiefvoorstel, daar komen eigenlijk geen concrete punten in naar voren van waar dan het schuurt zeg maar. Dus ik begrijp, zo'n kaart maken, dat dat tijd kost. Dat vind ik heel logisch, dat je daar, dat kost natuurlijk ook, dan moet je dingen goed bestuderen, dat begrijp ik ook.

Maar wat ik niet zo goed begrijp is, waar zit nou precies de pijn in wat er geformuleerd staat waar de gedachte van is dat dat een escalerend geheel zou kunnen vormen in die Welstandsnota. Dus daar probeer ik even zicht op te krijgen en dat is me nog niet gelukt. Mevrouw Meulenkamp: Als je specifiek naar de regels die nu in de Welstandsnota, dus er zit een opbouw in hè. In basis is het dit en dan zo op hellende daken door een deel weg te schrappen kan je, krijg je gaten erin hè dus dan weet je straks niet goed hoe je uitkomt. Er zitten ook regels in die niet voor niks erin staan omdat dat bijvoorbeeld technisch goed is om je goot vrij te houden waardoor je die kunt onderhouden. Dus het is niet alleen maar vanuit het idee van, je mag niet zoveel panelen neerleggen, maar gewoon vanuit het behoud van het dak en het onderhoud aan je pand. Dus dat soort dingen, maar ja, dan ga je alweer heel erg op die inhoud in en als je dit gaat schuiven dan moet je daar misschien weer een andere tekst gaan doen. Als het nou niet nodig is en je hebt eigenlijk heel duidelijke lijnen wat er allemaal al nu mag, dan hoef je

42

misschien niet in al die kleine detailtjes, net een half paneeltje, wat een half paneel gaat oplossen, mogelijk maken op die dakvlakken die nu iets niet mogen. Snap je, is dat … De heer Van Dam Timmers: Nee, heel kort, voorzitter. Maar daaruit begrijp ik hè dat het om een aantal technische details gaat in formulering. Nou, als initiatiefnemers zijn we heel benieuwd van wat dat die dan precies zijn en hoe we daar ook in tegemoet denken te kunnen komen. Maar het gaat dus niet om de kern zeg maar dat wij opschrijven van, nou, dat het voordakvlak niet per se een probleem hoeft te zijn. Dat is niet de kern van, want in die beantwoording komt dat namelijk niet terug dus ik ben heel erg zoekend van wat nou het bezwaar in die formuleringen is? En daar kom ik niet achter behalve dan dat het een beetje in algemeenheden blijft. Maar ik denk dat, ik spreek ook mede namens de anderen, wij proberen juist tot de kern te komen en detail eigenlijk te vinden van waar zit nou de pijn? Mevrouw Meulenkamp: Ja, volgens mij staat er in het voorbeeld, jullie moeten zelf komen met aanvullende voorwaarden waar het dan aan moet gaan voldoen als je het ziet. Terwijl we in basis het liefste zeggen van, op een heleboel vlakken kan het al en als je, dan hoef je dat juist niet te gaan formuleren.

Dus als er al 90 procent kan, moet je dan dat laatste vlak nog met allerlei eisen van, moet het in de kleur van de pannen? Nou, dan kun je nog zo heel veel dingen gaan opschrijven. Terwijl we juist eigenlijk nu denken dat dat niet nodig is voor de historische binnenstad in ieder geval. En dan heb je verruimingseisen bij monumenten. Nou ja, dat zou eenzelfde type kunnen zijn voor 19e-eeuwse Schil delen. Maar ja, die exercitie hebben wij nu nog niet gedaan van, wat zou je dan nog allemaal willen en waar is wat dan passend? Want ja, dan kan je beter misschien kijken van, nou, in dit stuk van de 19 eeeuwse Schil is dat mogelijk. Maar dan ga je het echt relateren aan de locatie en dat is nog, dat hebben we nu nog niet helemaal precies in kaart. De voorzitter: En dat is waarschijnlijk ook de, zo, wilt u eerst de microfoon uitzetten. Zo. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom het college aangeeft om later pas hierop terug te komen. Maar goed, dat is even mijn voorzichtige conclusie. Had er iemand nog iets gevraagd, die mooie fantastische technische vraag die gesteld was, die nog niet beantwoord is? Mijnheer Damen? De heer Damen: Ja, mijn vraag of het college mogelijkheden zag of wat de belemmeringen waren voor het college eventueel om meer daken beschikbaar te krijgen voor zo'n club als op andermans dak? Niet duidelijk? Ik zie een vraagteken.

De heer Burggraaf: Nou, dit is een hele … De voorzitter: Ik begrijp wel dat die duidelijk is maar dat die vrij breed is. De heer Burggraaf: Het is een hele brede vraag dus dat zat ik te mijmeren van, ja, waar … De heer Damen: Ik vind het ook niet erg als er op een later moment daarop wordt ingegaan.

43

De heer Burggraaf: Ik stel voor dat we, dat u die vraag nog even schriftelijk stelt en dat we hem dan daar nog even op terugkomen. De voorzitter: Mevrouw Van Vugt. Mevrouw Van Vugt-Roose: Ja, ik zit nog even te kauwen, dank u wel, voorzitter, op de laatste reactie. Eigenlijk hoor ik nu van de ambtenaar dat we nog, dat we juist veel gedetailleerder moeten worden dan wat er nu is. Die vat ik niet. We hebben het juist eenvoudiger gemaakt. De heer Burggraaf: Ja, voorzitter, het antwoord is zo dat uit onze ervaring is dat er dus heel veel mogelijk is en dat je daarmee dus al heel veel van de gewenste opbrengst aan zonnepanelen kan bereiken voordat het in het zichtbare deel zit. En daar zijn nu regels op gemaakt om dan vervolgens op basis van maatwerk nog de afweging te kunnen maken van, ja, waar kan het in een vlak wel waar het dan toch aan de voorkant zit maar niet een manier is dat het enorm zichtbaar is dus dan doe je daar het maatwerk. En dat is feitelijk wat nu, waarvan we zeggen van, ja, de vraag is even, als je in die exercitie, als je daar doorheen gaat, kom je dan niet erop uit dat je zegt van, ja, dan zijn het zo weinig plekken waarop je die uitzondering moet doen dat misschien de regels die je nu hebt wel voldoen.

Waarvan ik aan de andere kant zou zeggen voor de 19 e-eeuwse Schil, we ook nu al door de oogharen heen kijkend zeggen van, nou, er zullen wel degelijk plekken zijn waarvan je kan zeggen, ja, daar kan je hem wel ruimer maken of daar kan je onderscheid maken binnen die 19e-eeuwse Schil qua locaties. Mevrouw Van Vugt-Roose: Ja, voorzitter, mag ik nog aanvullend iets vragen? Maar de wethouder heeft net ook gezegd, het traject wordt als complex ervaren maar als we daarover communiceren dan komt het wel goed zeg maar, dan werkt het drempelverlagend. Maar dan blijft er wel al die tijd blijft er nu nog in die Welstandsnota staan dat het niet zichtbaar mag zijn, dat blijft er gewoon staan want dat verandert niet. Dus er kan wel theoretisch veel mogelijk zijn maar dat is niet wat de inwoner leest en daar voel ik een probleem zitten. Hoe ziet u dat? De heer Burggraaf: Nou ja, voorzitter, daarvan zou ik kunnen zeggen, dat kunnen we morgen al doen, gewoon duidelijk communiceren bij wijze van spreken in de DordtCentraal en zeggen, vraag zonnepanelen aan want dit zijn de regels en daarbinnen kan het op heel veel plekken. Dus ik zou zeggen, daar kan je al, ja, bij wijze van spreken morgen ook al mee beginnen. Want nogmaals, de praktijk is dat er gewoon meer mogelijk is dan heel vaak mensen denken dat er mogelijk is.

En uiteindelijk ervan overtuigd zijn dat als we dat op een nog vriendelijker manier presenteren, dat het pas echt drempelverlagend is. Maar ja, goed, daar kunnen we niet toveren dus ja, dat op die manier aanbieden dat kost gewoon tijd. Die vragen we van u. Maar als je zegt van, ja, het beeld is gewoon dat heel veel niet mogelijk is, ja, daar kunnen we natuurlijk in onze communicatie echt gewoon nog, nou ja, volgende week bij wijze van spreken nog eens even aandacht aan besteden en mensen daarop attenderen, dat er gewoon wel degelijk mogelijkheden zijn. De voorzitter: U heeft voldoende antwoord gehad zo toch?

44

Mevrouw Van Vugt-Roose: Nou, ik heb nog wel een aanvullende vraag. De … De voorzitter: Nou, vooruit. Mevrouw Van Vugt-Roose: We hebben ook wat adviezen toegestuurd gekregen vanuit de Welstandscommissie als een beantwoording op de vragen van de Partij voor de Dieren. En ja, waarvoor dank inderdaad. Daar was het toch wel behoorlijk negatief, elke keer toch ook afwijzingen omdat het dan in het zicht lag. En dat is wel zoals het nu is. Dus dat congrueert niet met wat er hier net gezegd wordt. Dus dan wil ik u ook vragen, hoe ziet u die adviezen dan? De heer Burggraaf: Ja, ik vroeg even om de precieze cijfers te krijgen, maar dat is de feitelijke opening. Als je kijkt over vorig jaar, dan heb je het over 10 procent van de aanvragen die niet zijn gehonoreerd, dus 90 procent van de aanvragen kunnen gewoon zonnepanelen op het dak leggen. Ik wil, sorry, voorzitter, ik vind het wel een beetje storend dat uit het publiek wat mede gefluisterd wordt dus ik zou willen vragen of dat misschien even bij de borrel kan gebeuren? De voorzitter: Nou, anders binden we ze gewoon ergens vast met ducttape. Mijnheer Hartmeijer.

De heer Hartmeijer: Ja, even over dat laatste, ging dat ook die 90 procent gehonoreerd, ging dat ook in sommige gevallen over het, nou, hoe noem je dat, het aanzienvlak of ging dat echt alleen maar over de zijvlakken en achter de vlakken? Of is dat niet … Of is dat nou een hele te veel gevraagde vraag? Mevrouw Meulenkamp: Nou, als het niet zichtbaar is kan het zo worden vergund. En niet alle voordakvlakken zijn zichtbaar dus dat zou ook nog kunnen dat dat voordakvlakken zijn. Maar de reden van afwijzing is wel meestal het feit dat het zichtbaar is of goed zichtbaar is. En dat is meestal het voordakvlak want als je zijdakvlakken hebt met panden naast elkaar, ja, die zijn, ja, kan je het soms zien als je heel erg je best doet maar dan is het niet goed zichtbaar. En dus dat zijn wel de meeste redenen dat bijna alle gevallen waarom het is afgewezen. En ja, dat heeft te maken met de locatie van je woning die dan niet, ja, dat heeft soms een voordeel en soms een nadeel als je op een bepaalde plek zit. En dat geldt ook voor dakvlakken die zichtbaar zijn vanaf het water. Want de Voorstraathaven en de Nieuwe Haven en vanaf de rivier is natuurlijk je aanzicht van je stad. Dus ja, dan kan je denken van, o, dat is de achterkant maar dat kan ook soms de voorkant, als voorkant ogen.

De voorzitter: Oké, iemand nog een technische vraag? Nee? Wat gaan we hiermee doen? Dan kijk ik met name even naar de initiatiefnemers. Wil iemand dit oordeelsvormend bespreken of kan dit, moet dit in de … Het eerste sowieso, als u het oordeelsvormend wil bespreken, we gaan het niet gelijk in de raad bespreken in ieder geval dus. Mevrouw Boom: Voorzitter, wij hadden eigenlijk als initiatief voornemen, indieners, het doel vandaag om hier alle beeldvorming en eigenlijk ook alle vragen van de andere

45

fracties op te halen en om nog even van het college te horen. En dan even onderling bespreken hoe we ermee verder gaan in plaats van nu … Is dat ook mogelijk? De voorzitter: Zeker is dat mogelijk. Dan komt dat vanzelf komt u terug bij de raad zeg maar met wat u wil. Dan kan u hem agenderen op een manier, tenminste, daar kan u dan een voorstel voor doen en kijken hoe of wat. Ja, gaat gewoon via de agendacommissie. Ja, dat lijkt me de beste oplossing in ieder geval, dan zit er ook geen tijdsdruk achter. Want dat haal je toch niet voor volgende week dus dan hebben jullie ook de gelegenheid om dit allemaal even te verwerken en de nazorg eventueel op te starten en dan komt dat allemaal goed. Dan gaan wij daarvan uit, dames en heren. Dus voor nu … Mevrouw Nieuwland-Van den Bosse: Kan het college dan alvast wel aan de slag met de communicatie? De voorzitter: Nou, dat … Kijk, dat had ik op mijn blaadjes, ja, ik heb nou omgeslagen maar er staat hier heel groot, communicatie. Dus de wethouder die zegt toe, want die zit nou even zelf te praten, maar die zegt toe dat die communicatie dat dat opgepakt wordt. Dus dat dat volgende week in de DordtCentraal nog eens onder de aandacht wordt gebracht. En, of een week later maar goed, op korte termijn in ieder geval.

Dat er vaak meer mogelijk is, dat is een beetje de conclusie die ik dan trek, vaak meer mogelijk is dan dat we nu op dit moment misschien denken in de stad. En in de tussentijd wordt er druk verder gewerkt om zo positief mogelijk met dit onderwerp om te gaan. Want ik heb wel begrepen uit de reactie van de wethouder dat dat sowieso ook van het college uit, dat is ook de reactie op het initiatiefvoorstel, dat dat zeker niet de bedoeling is om het initiatiefvoorstel om zeep te helpen maar juist te zorgen dat er zoveel mogelijk mogelijk wordt in de stad. Met die boodschap stuur ik de initiatiefnemers op pad. Gaan leuk bootcampen met elkaar of wat dan ook. En de andere commissieleden die wens ik nog een fijne avond en dank voor uw aandacht. Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 16 mei 2023.

De griffier,

De voorzitter,

A.E.T. Wepster

A.W. Kolff

46