2.4 2025.03.04 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 3 - concept.pdf

De voorzitter: Helder. Dank u wel. De heer Van Dam Timmers, heeft u nog een vraag? Nee, die is ook beantwoord. Dan hebben we de collegetermijn gehoord. Is er nog behoefte aan een ... Mevrouw Schnabel nog.

21

Mevrouw Schnabel: Dank u wel. Ik had wel nog een korte vraag over de reactie op de motie van het CDA. Wat is de reden dat het zo makkelijk overgenomen zou kunnen worden? De voorzitter: Wethouder Van der Linden, gaat u ook voorlezen. Sorry, ik zag u iets opzoeken. De heer Van der Linden: Roept het college op in de uitvoering van de Lokale Nota Gezondheidsbeleid in de gemeentelijke uitingen aan te sluiten bij het meest recente advies van de Gezondheidsraad. Eigenlijk vraagt de motie om de notie Alcohol is überhaupt niet zo'n goed idee, om die mee te nemen in onze uitingen. Dat kunnen we doen. Als u daaraan hecht, kunnen we dat doen. Ik herinner me ook een jaar of twee geleden discussies over is het tijd voor andere kroketten dan vleeskroketten? Kun je uiting aan geven of kun je gevolg aan geven? Dat kunnen we hier ook mee doen. Ik herinner me ook, een tijdje terug hebben we intern nog eens een gesprek gehad over, wat voor cadeaus geef je als gemeente aan mensen die afscheid nemen of relaties? We hebben een heel arsenaal aan cadeautjes. Je kunt ook beslissen, moeten we eigenlijk nog wel flessen wijn geven? Het kan. Hoeft niet. Het kan. Als u deze motie aanneemt, gaan we ons daartoe verhouden. De voorzitter: Dank u wel.

Is er vanuit de commissie nog behoefte aan een tweede termijn? Nieuwe misschien ideeën voor amendementen of moties die op zijn gekomen of nog iets wat helder moet worden tussen de partijen onderling? Mijnheer Hartmeijer, SP. De heer Hartmeijer: Eventjes dat ik het advies ter harte neem, vanwege dat juridisch grijs gebied. Inderdaad, vanwege die onduidelijkheid. En dan maak ik er ook twee moties van. Omdat ik hoor van de VVD en van de ChristenUnie/SGP, om hun eigen redenen, dat mag natuurlijk, dat ze daar een verschil in willen tussen alcohol aan de ene kant en gokken aan de andere kant. Dan lijkt het me handiger om er twee moties van te maken. Bij deze, een aankondiging voor volgende week. De voorzitter: Dank u wel. Helder. De heer Venderbos-Lambinon, Partij voor de Dieren. De heer Venderbos-Lambinon: Dank u wel. Ik ga even met mijn fractie overleggen om een motie in te dienen over reclame op vlees en dergelijke. De voorzitter: Helder. Nog een nieuwe motie op tafel. De heer Van Dam Timmers, CDA. De heer Van Dam Timmers: Dank, voorzitter. Dank ook voor de reactie van het college. Ik denk dat we misschien een paar taalkundig kleine wijzigingen dan overwegen aan te brengen. Maar gezien ook de interpretatie van de wethouder denken we dat we hem dan vrij stabiel houden, zoals hij nu is en hem volgende week indienen. De voorzitter: Ook helder. Dank u wel.

Er is vanavond in de commissie al vrij constructief gewerkt met elkaar en goed geluisterd en ruimte voor aanpassingen in de motie en het amendement, wat nu waarschijnlijk twee moties wordt. En een nieuwe aankondiging. Dat betekent dat dit onderwerp sowieso als bespreekstuk naar de raad gaat. Moeten wij als commissie enkel nog besluiten, gaat het debat zich beperken tot de amendementen en

22

moties die voorliggen en met welke spreektijd, of zijn er nog politieke vragen die we ook in de raad gaan meegeven? De heer Van Dam Timmers. De heer Van Dam Timmers: Dank, voorzitter. Ik denk dat het logisch is om de moties en amendementen te bespreken. En dan twee minuten lijkt me voldoende. De voorzitter: Twee minuten. Ik kijk even rond. Ik zie duimpjes en geknik en niemand die hard nee roept. Dan ga ik de conclusie trekken dat dit door kan naar de raad als bespreekstuk, wat zich beperkt tot moties en amendementen. En de spreektijd is twee minuten. Super. Ik zou zeggen, ga vooral door achter de schermen in de achterkamertjes met constructieve moties en amendementen opbouwen met elkaar. En heel erg bedankt voor de fijne vergadering, ook even aan de ambtenaren en de wethouder. En ruim binnen de tijd zijn we klaar. Geniet van uw pauze. Neem de rotzooi weer mee terug naar de keuken. En tot volgende week. 3. Inspreker over Raadsinformatiebrief Aanpak houtstook - Raadsinformatiebrief Voorzitter: Mevrouw Van Vugt-Roose Raadsgriffier: Mevrouw Vermeulen Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Ayverdi (DENK) Mevr. Balorian (VVD) Dhr. Van Dam Timmers (CDA) Mevr. Dijkstra (Gewoon Dordt) Dhr. Gorter (Op Ons Eiland) Dhr. Groenewege (Partij voor de Dieren) Dhr. Hartmeijer (SP) Dhr. Den Hartog (GroenLinks) Dhr. Katif (Beter voor Dordt) Mevr. Kruger (GroenLinks) Dhr.

Van Pelt (Forum voor Democratie) Dhr. Roggekamp (Gewoon Dordt) Mevr. Schnabel (Partij van de Arbeid) Mevr. Striebeck (VSP) Dhr. Struijk (ChristenUnie/SGP) Dhr. Venderbos-Lambinon (Partij voor de Dieren) Portefeuillehouder: Wethouder T.F. de Jonge Stagiaire: dhr. Van Willigen Inspreker: dhr. Stolk De voorzitter: Als iedereen op zijn plek wil ... Ja hoor. Ik wil mijnheer Roggekamp vragen om zijn bordje iets naar achter te schuiven en dan van mevrouw Dijkstra iets naar voren, want dat ga ik denk ik nog een keer vergeten. Nee hoor, mijnheer Gorter, ik weet u

23

wel ... Wij gaan het hier vanavond hebben over de Aanpak Houtstook. Er is een inspreker die zich gemeld heeft. Die heten we ook van harte welkom. Alle raads- en commissieleden, ook al zijn ze wat laat, allemaal van harte welkom. En de inspreker heet mijnheer Stolk. En ik denk dat het goed is dat we ook nog even ons allemaal voorstellen. En dan begin ik hier rechts van mij. De heer Van Dam Timmers: Jan van Dam Timmers, CDA Dordrecht. De heer Den Hartog: Paul den Hartog, GroenLinks Dordrecht. Mevrouw Kruger: Kitty Kruger, GroenLinks Dordrecht. De heer Hartmeijer: Raymond Hartmeijer, SP-fractie. Mevrouw Balorian: Mailys Balorian, Dordtse VVD. De heer Struijk: Leen Struijk, ChristenUnie/SGP. De heer Van Pelt: Dirk van Pelt, Forum voor Democratie. De heer Venderbos-Lambinon: Cees Venderbos-Lambinon, Partij voor de Dieren. Mevrouw Striebeck: Bernadette Striebeck, VSP. De heer Gorter: Wouter Gorter, Op Ons Eiland. De heer Ayverdi: Emin Ayverdi, DENK Dordrecht. Mevrouw Dijkstra: Marjanne Dijkstra, Gewoon Dordt. De heer Roggekamp: Erik-Jan Roggekamp, ook Gewoon Dordt. Mevrouw Schnabel: Marije Schnabel, Partij van de Arbeid. De heer Groenewege: Pieter Groenewege, Partij voor de Dieren. Inspreker: En ik ben Mark Stolk. Mevrouw Vermeulen: Laurette Vermeulen, commissiegriffier. De voorzitter: Ik ben Franciske van Vugt, vanavond uw voorzitter.

En ik wil ook de heer Katif, die nu nog aanschuift, hartelijk welkom heten. We hebben een raadsinformatiebrief gekregen over de aanpak van houtstook. En er staat een en ander in over houtstook. En in de Omgevingsvisie staat er ook een en ander over houtstook. Vanuit verschillende inwoners kwamen er al berichten binnen, bij de griffie en bij de raad ook. Ik wil de heer Stolk straks het woord geven, waarin hij kan vertellen en ook zijn standpunt aan ons mee kan geven. Deze vergadering is eigenlijk alleen beeldvormend. Wij kunnen wel vragen stellen aan de heer Stolk. En het is verder niet de bedoeling dat we heel uitgebreid onze eigen mening in deze vergadering gaan geven. Dat doen we niet. We stellen ons goed op de hoogte van wat de heer Stolk vindt en wat hem bezighoudt. Ik ben trouwens nog

24

iemand vergeten. Ik heet ook de heer Floris van Willigen welkom, die hier stage loopt. Dan geef ik het woord aan de heer Stolk. De heer Stolk: Goedenavond, mijn naam is Mark Stolk. Nogmaals bedankt allen voor jullie tijd. Het is wat later op de avond. Het is voor mij nieuw dit. Ik doe dit niet dagelijks. Ik heb me ook een beetje moeten inlezen. Ik ben geweldig geholpen. Bedankt, nogmaals. En vandaar ook dit onderwerp, dat in die zin ons raakt. Ik kan het gewoon wel zo vertellen, maar ik heb een brief gemaakt. Die wil ik graag voorlezen, omdat daar alles in staat wat er ik eigenlijk mee bedoel. Ongeveer een maand of zeven per jaar zijn wij meestal bezig om in enige mate onszelf en ons huis te verwarmen. Gezellig samen aan de eetkamertafel, samen op de bank naar je favoriete serie. Hoe je in deze maanden je huis verwarmt, verschilt per huishouden. Er is tegenwoordig op veel meer verschillende manieren je huis te verwarmen. Helaas vanwege de vreselijke gebeurtenissen in de wereld schijnt gas duurder te zijn geworden en daarom verwarmen we op allerlei andere manieren. Wat wel in de lift zit, is het stoken van hout. Dat is een fossiele brandstof.

Waar ik het met u over wil hebben, is het feit dat ik als gezin last heb van de hoeveelheid houtstook in mijn wijk en in mijn stad en daarmee de hoeveelheid fijnstof en schadelijke stoffen die niet alleen ik, maar mijn gezin en wij eigenlijk allemaal wel inademen, wat u er ook overigens wel of niet van vindt. Mijn gezin bestaat uit mijn leuke zoon van 13, mijn dochter van 10 en mijn geweldige vrouw. Van mijn fijne gezin heeft mijn dochter gezondheidsproblemen. Ik hoef daar niet verder over uit te weiden. Waar ik wel graag over uit wil weiden, is waaronder ze zware astma heeft, waarvoor zij medicijnen gebruikt bij moeizaam ademen en voor het slapengaan. De afgelopen jaren heb ik geprobeerd mijn huis dicht te kitten. Verf tapen, tochtstrips aanschaffen, om de lucht van buiten ook buiten te houden. Daarnaast heb ik vrij dure luchtfilters in huis geplaatst voor schonere lucht. Deze maatregelen heb ik niet genomen, omdat ik heel veel tijd over heb, maar omdat ik gewoon enorm veel last ervaar van de stook van hout door mijn buurtgenoten. Ik woon in een fijn huis en ben erg blij met waar ik woon, als trotse en geboren Dordtenaar overigens. Echter woon ik midden in de wijk en heb ik minimaal 15 rookkanalen binnen een straal van 100 meter. Laat staan de hoeveelheid kanalen rond de straat om ons heen zelf. Die ene keer vind ik echt geen probleem.

Ik ben niet een klager of wat dan ook, maar het probleem is echter dat iedere buurtgenoot zelf maar bepaalt wanneer dat voor hem uitkomt. Dan is er nog het idee dat deze mensen het windstil de lucht ingooien of als we pech hebben met de wind naar onze nok toe gericht. Even als voorbeeld, mijn buurman woont op 5 meter met zijn nok van mij af. Die heeft dat ding opnieuw laten maken, bouwen voor het eerst in 15 jaar dat ik er woon. En dat ding staat, nogmaals, 5 meter van mijn nok af. En ik kan gewoon mijn dakpannen eronder niet dicht gaan purren of kitten of wat dan ook. En het is echt een lucht die best wel stevig binnenkomt. Deze mensen om me heen hebben dat ding ook als hoofdverwarming. Die gebruiken hem. En die gebruiken hem als hoofdverwarming van 10.00 tot 22.00 uur. En ik kan er in die zin niet zoveel van zeggen, in dat opzicht. En dat is echt wel een ding. Ik weet niet of u enig idee hebt wat er dan de lucht ingegooid wordt. Kijk, u kunt het allemaal lezen. Fijnstof, micrometers, koolstofmonoxide, vluchtige organische stoffen, benzeen, stikstofoxide, polycyclische aromatische koolwaterstoffen. Ik heb het zelf niet verzonnen. Echt waar niet. Ik ben gewoon in dat opzicht burger, maar ik kan wel gewoon lezen. En al zou de helft ervan waar zijn in dat opzicht, is het niet zo heel best. Ik kan u vertellen dat ik nogmaals alles

25

heb gebruikt, behalve purschuim, om mijn huis en daarmee mijn kinderen te beschermen tegen deze schadelijke stoffen, maar helaas. Naast het feit dat mijn zoon in de avond na het spelen ruikt alsof hij in de open haard heeft gehangen en zich ingesmeerd heeft met roet, moet ik mijn dochter bij puffen, ofwel extra medicatie toedienen, zodat een ander er lekker gezellig warm bij kan zitten. En dat gaat er bij mij gewoon serieus niet in. En kwaad ben ik niet, maar ik vind dat we een cultuur hebben waarin dat dan maar zo mag. En dan is eigenlijk het idee, even kijken hoor, voordat ik helemaal ... Schone en gezonde lucht en duurzame leefomgeving heeft de Verenigde Naties in ‘22 als mensenrecht erkend. En volgens mij is er nergens te vinden dat het recht op gezelligheid ook een mensenrecht is. Ofwel, ik vind, waarschijnlijk zijn er ook in mijn omgeving hier mensen die het leuk vinden om een haardje te stoken. Helemaal prima. Ik ben daar op zich ook niet tegen. Maar volgens mij woon ik in een woonwijk, waarin we met zijn allen wonen. En ook ik met mijn kinderen en gezin. En dat stoot me een klein beetje tegen de borst. Nogmaals, ik kan nu allerlei cijfers opnoemen. 1 op de 6 beroertes zouden er niet zijn geweest als we schone lucht hadden gehad. Als het fijnstof neerdaalt in je tuin, is dat equivalent van 6 stationerende vrachtwagens.

30 tot 39 procent van de fijnstofconcentratie wordt veroorzaakt door houtkachels in mijn eigen woonwijk. En nogmaals, ik heb die cijfers zelf niet verzonnen. Die kan ik zelf gewoon vinden. En al zou, nogmaals, de helft ervan waar zijn is, vind ik dat gewoon wel een probleem. Als u vraagt, dat is de vraag die u misschien zou stellen, wat doet u er zelf aan? Het beleid is om naar je buurman of buurvrouw, dat kan natuurlijk ook, toe te gaan en dan het gesprek aan te gaan. Het afgelopen anderhalf jaar heb ik getracht en geprobeerd met mijn buurmensen in gesprek te gaan. En gelooft u mij, dat in ongeveer 99 van de 9 procent gevallen de conclusie hetzelfde is. Dat ik vooral er wat mee moet doen, terwijl mijn dochter een beetje ligt te creperen in haar slaapkamer. En dat vind ik echt wel schrijnend, dat ik moet bidden en smeken of dat hij uit mag. En ik wil u wel het voorbeeld geven dat ik vorig jaar dat ook nog een keer geprobeerd heb, waarbij deze man wat oudere zonen had van 25, 26. Nou kom ik uit Krispijn en ben ik niet echt bang aangelegd, maar deze gasten waren vrij fors van formaat. Er stond nog een hond naast. Het was niet heel gezellig. Maar ik wil gewoon voor mijn omgeving duidelijk maken dat we dat samen moeten doen. En hij heeft toen getracht om zijn zoons wat te kalmeren. Dat is enigszins gelukt. Hij heeft hem toen uitgedaan.

Ik ben nog later teruggegaan om hem daarvoor te bedanken. Maar als ik dat elke keer moet doen, het wordt wel een dingetje. En ik nodig u van harte uit bij mij, in de Lariksstraat overigens, om een keer een rondje te maken met mij. En daar knap je niet van op. En dat is eigenlijk wel, als ik 4, 5 dagen in de week zeg, dan is dat nog minimaal, min of meer. Ik weet dat ik niet zoveel tijd heb overigens. Ik begreep dat ik maar 5 minuutjes had. Ik heb nog een aantal foto's toegevoegd bij een brief. Ik weet niet of jullie die toevallig wel of niet hebben gehad. Ik heb hem wel op mijn laptop staan. Ik zou met liefde en plezier 1 of 2 van die foto's willen laten zien, zodat jullie weten wat er in je wijk gebeurt, als dat kan? De heer Gorter: Ik wil alleen maar even reageren. De voorzitter: Wacht even. De heer Gorter: Die foto’s waren niet zichtbaar.

26

De voorzitter: De foto’s zaten erop zich bij, maar die konden we niet openen. De heer Stolk: Maar ik heb ze hierop. Ik weet niet of er een stickje of zo ... De voorzitter: Maar we gaan even kijken of dit kan, want dit is wel een publieke vergadering. We moeten even opletten ... Mevrouw Vermeulen: Voorzitter, als de griffie ze dan, ik dat geval, e-mailt naar de raadsen commissieleden, op een andere manier beschikbaar maakt. De heer Stolk: Dat is fijn. De voorzitter: Ze komen beschikbaar, even voor de inspreker, maar niet hier, omdat ook echt heel Dordt kan in principe meekijken. De heer Stolk: Helder. De voorzitter: Dat is het idee. De heer Stolk: Ik heb geen schaamte. Dat is verder geen probleem. De plaatjes, dat zijn vrienden van mij ook die daar een soort niet tussen zitten, maar wel die het bestellen, het hout. En het komt wel min of meer in containers, vrachtwagens binnen. Kijk, en dat is een veel groter dingetje. Dat is daarnaast overigens hoor. Als je het plaatje wat groter trekt. Ik moet 100 rijden min of meer op de snelweg, vanwege de stikstof en de uitstoot, maar hele vrachtwagens worden er bij mijn buren neergestort, die mijn dochter vervolgens moet inademen. En daar heb ik wel een klein beetje een probleem mee. En ik ben nu de enige die hier spreekt. Ik heb een rondje gedaan door mijn wijk, door mijn straat in ieder geval. En ik ben daarin zeker niet de enige.

Alleen niet veel mensen durven daarin ... Ik vind het ook een beetje eng, als ik eerlijk ben, om hier zo te zitten. Nogmaals, het is niet mijn dagelijkse kost. Maar ik vind het wel belangrijk dat jullie weten dat dit speelt. En wellicht, nogmaals, zijn hier ook mensen die het allemaal onzin of klagen vinden of wat dan ook, maar ik vind het belangrijk dat ik gewoon normale lucht kan inademen, zonder dat ik moet klagen bij mijn buren van, mag het nog een keer minder. En het zijn er echt niet 1 of 2. Ik heb, nogmaals, als ik ze allemaal tel wel 23, 24 kanalen om me heen staan. En ik kan niet iedereen gewoon af. En daar heb ik wel problemen mee. Dat is wat ik vanavond wel wilde vertellen. De voorzitter: Mijnheer Stolk, ik wil heel erg bedanken, want uw verhaal is echt helder, ondanks geen ervaring. Het is echt duidelijk overgekomen wat voor u in het gezin echt een probleem is. Ik wil de kans geven aan de raads- en commissieleden om vragen te stellen. Ik wil wel even meegeven dat we niet naar adressen en allemaal dat soort dingen moeten vragen. Dat kan niet. De heer Van Dam Timmers ... Ik zie al heel veel. Ik begin wel even. Ik ga een beetje heen en weer. Het komt allemaal goed. De heer Van Dam Timmers is eerst. De heer Van Dam Timmers: Dank, voorzitter. En dank ook aan de inspreker. Ik vind het eigenlijk wel heel moedig dat u het verhaal zo op deze manier ook vertelt.

En ook de impact die u deelt. Het is op zich geen onbekend verhaal, in die zin. Maar u geeft er een

27

mooi, denk ik, ook persoonlijke touch aan. De vraag die ik aan u heb, wat zou voor u in uw specifieke buurt of wat zou u wensen dat de gemeenteraad op dit thema zou doen? De heer Stolk: Kijk, weet je, campagne voeren over bewustwording en dat soort dingen, mijn buurman is zich niet bewust van het feit dat hij in mijn huis douwt of in mijn tuin of in mijn straat of wat dan ook. Ik denk ergens dat hij het wel weet, maar er lekker warmpjes bij zitten, het is gezellig en weet ik wat voor dingen ik allemaal nog meer hoor. Ik ben in gesprek. Bewustwording zou ik het liefst willen dat dat nog meer er is. Maar ik ben het zelf nu bijna aan het verspreiden, bij wijze van spreken, in mijn eigen straat. En dat doe ik nu een tijdje, als praktisch voorbeeld. Werkt niet echt, om het maar even zo te zeggen. Als je vraagt, wat wil je? Het liefst dat hij hem dichtsmeert met cement, maar dat is een beetje misschien het andere uiterste. De voorzitter: Maar in elk geval, die bewustwordingscampagne vanuit de gemeente, dat is ook een deel van het antwoord. We gaan even verder. De volgende vraag. De heer Groenewege. De heer Groenewege: Er ligt een brief van het college, waarin het college voorstelt om op dagen waarop het stookalert geldt, als ik het goed begrijp, houtstook te verbieden.

Daar ligt denk ik de aanname onder dat u enkel overlast en gezondheidsschade ervaart op dagen waarop het stookalert geldt. Klopt die aanname van het college? De voorzitter: Klopt de aanname van het college dat er alleen op dagen dat er ook al een waarschuwing uitgaat, en hoe noem je dat precies, een stookalert, dat er dan alleen last is voor u en uw gezin? Of is het breder dan dat? De heer Stolk: Ik heb die app zelf ook. Ik kijk er altijd netjes op, want ik heb allemaal mooie foto's gemaakt van hoe dat er dan ongeveer uitziet. Maar nogmaals, daar wordt eigenlijk weinig tot geen rekening mee gehouden en mensen blijven stoken. De heer Groenewege: Maar dat is niet helemaal mijn vraag. Mijn vraag is meer, op dagen waarop volgens het stookalert veilig gestookt kan worden, ervaart u op die dagen alsnog overlast van houtstook? De heer Stolk: Ja. De voorzitter: Maar het andere antwoord was ook dat op de dagen dat er stookalert is, dat er evengoed gestookt wordt. Dat hoor ik ook terug. We gaan naar, ik moet even denken hoor, de heer Den Hartog van GroenLinks. Sorry. De heer Den Hartog: Dank u, voorzitter. En mijnheer Stolk, ook bedankt voor uw verhaal. U zei, ik wil niet als klager overkomen. Geen seconde kwam u zo over, wat mij betreft. De heer Stolk: Bedankt. De heer Den Hartog: Ik vind het een duidelijk verhaal en ook met een heel terechte vraag.

En ook sterkte voor uw dochter trouwens. De heer Stolk: Merci.

28

De heer Den Hartog: Ik had een aantal vragen en de heer Van Dam Timmers heeft er al een van gesteld en de heer Groenewege heeft er al een gesteld. Ik hou er nog maar eentje over. En dat is eigenlijk, het gaat onder andere om buurtbewoners die dat als verwarming gebruiken. Betekent dat in het winter halfjaar dat het elke dag speelt en dat elke dag uw dochter er zo’n last van heeft? De heer Stolk: Ik begon met iets van zeven maanden, of zo. Het begint meestal normaliter in oktober, vanwege het feit dat het dan wat kouder wordt uiteraard. Dat is niet eens, maar mee dat ik terugkrijg, we zaten er gezellig nu en we hebben het hout net gevonden, min of meer een soort van, of gekocht. En dan begint het. En dan is het voor mijn dochter ook, en voor mensen die moeilijkheden hebben met hun long of wat dan ook, wordt het lastig. En dat strijkt zo'n beetje tot en met april. De heer Den Hartog: Dan hebben we het echt over elke dag? De heer Stolk: Ja. Dat is ook zoiets, deze mensen weten niet van elkaar wie wel en niet stookt. Dat is het de een of dan de ander. De voorzitter: We oppassen met over mensen. Sorry. De heer Stolk: Maar dat is wel elke dag zo dan. De heer Den Hartog: Als ik een vervolgvraag nog mag ... Hoe komt het dan dat u maar een klein beetje boos bent? Waarom bent u niet outrageous boos? Want er gebeurt iets met de gezondheid van uw dochter, elke dag.

De heer Stolk: Maar dat is de reden waarom ik wel langs mijn buren ga. Alleen nogmaals, ik kom uit een beetje de harde kern van Krispijn, om maar even zo te zeggen. En ik wil hem best zijn deur uitslepen, maar daar schiet, geloof mij, niemand wat mee op als ik er daar twee uittrek. De voorzitter: Ik ben blij dat u zo verstandig bent hoor. De heer Stolk: Het zit wel diep, moet ik eerlijk kleur bekennen. En ik hou me redelijk in. Maar het liefst trek ik al die gasten eruit en smeer ik alles met cement dicht. Ik bedoel, daar ben ik echt de moeilijkste niet voor. Alleen ik wil het op een normale manier in een woonwijk waar we met elkaar moeten leven. Kijk, ik verwacht ook dat als mijn kinderen bijvoorbeeld herrie maken, dat ze bij mij komen om te zeggen, zou het wat minder kunnen? En alleen nu gaat het over iets anders, waarbij ik vraag aan hen iets minder te kunnen doen. En dat is meestal niet het geval. Maar als u vraagt of ik boos ben, ik zit hier wel netjes, maar ik doe mijn best. Laat ik het dan zo zeggen. De voorzitter: We gaan naar de volgende vragensteller. De heer Hartmeijer, had u ook een vraag? Nee. Mevrouw Balorian, u had een vraag? Nee. Dan gaan we naar de heer Struijk, aan die kant. Ik had er een paar die inmiddels al gesteld zijn.

29

De heer Struijk: Ik had er een paar die inmiddels al gesteld zijn. Ik ga er toch nog maar een andere proberen te verzinnen. Dat lukt wel. In ieder geval wil ik mijnheer Stolk heel hartelijk danken dat hij de moed had hier te komen, dat hij voor zijn dochter opkomt, maar ook dat hij naar zijn buren geweest is. Want dat is inderdaad terecht de eerste stap. Dat is geen makkelijke stap. Dapper dat u dat gedaan hebt. De vraag die ik dan nog zou kunnen verzinnen is, denkt u dat er een manier is waarop er wel gestookt kan worden, zonder dat anderen er last van hebben? Want de kachelbranche beweert dat weleens. De heer Stolk: Kijk, je hoeft niet per se Einstein te zijn om te weten dat als je hout verbrandt dat er verbranding vrijkomt. Zwitserse methodes en weet ik veel wat, groene methode, een paarse, een Oezbekistanse methode. Ik weet het allemaal niet. Maar het feit blijft dat je verbranding houdt. En ik denk dat het antwoord daarin nee is, in dat opzicht. De heer Struijk: Voorzitter, even dan een vervolgvraag, gewoon een hele simpele. Eigenlijk is uw conclusie, houtstook kan niet samengaan met de gezondheid van een aantal mensen in onze stad? De heer Stolk: Ik heb mensen serieus in mijn straat wonen die echt alles dichthouden. Zoveel mogelijk binnen moeten blijven, omdat het zo erg buiten is dat ze de straat niet op kunnen.

En ik vind het schrijnend, serieus waar, dat dat überhaupt kan, omdat een ander er verwarmd bij wil zitten. En als je dat wil, want wij gaan weleens naar Zweden op vakantie, superleuk, dan moet je gewoon 2, 3, 4 kilometer uit elkaar gaan wonen, waarbij de wind toevallig goed staat. En het gaat gewoon niet in een wijk of in een Randstad waar miljoenen mensen wonen, dicht bepakt op elkaar. Dan heb je last van elkaar of moet je met elkaar samenleven. En dat gaat gewoon niet als je polycy nog wat, enzovoorts eruit aan het duwen bent. De heer Struijk: Klinkt ongezond in ieder geval. De voorzitter: We gaan proberen, als het kan, de antwoorden iets korter, want ik zie dat er best nog veel vragen zijn. Er is ook een vervolgvraag op deze vraag. U doet het hartstikke goed. Daar ligt het niet aan. De heer Gorter heeft een vraag die hierop inhaakt. Die gaat even eerst. Vraag aan de heer Stolk. De heer Gorter: Sorry. Dank u wel, voorzitter. Ik heb uw brief gelezen. En het doet me deugd dat u daarin schrijft dat u met veel plezier woont op ons eiland. Maar ik ga u toch de vraag stellen. Heeft u weleens overwogen om te verhuizen? En die vraag stel ik in relatie tot de gezondheid van uw kinderen. De heer Stolk: Ik begrijp waar je, denk ik, heen wil. En ik wil met alle eerlijkheid beantwoorden. Kijk, ik woon en werk en leef hier.

Het kost me gewoon te veel geld om mijn hele hebben en houwen wat ik hier heb opgebouwd in die 42 jaar, om dat elders te plaatsen. En nogmaals, ik ga naar Scandinavië vaak op vakantie. Zou ik voor de gezondheid van mijn dochter en het geld hebben, dan zou ik misschien een andere afweging of keuze maken. Maar ik ben niet in de positie om op die manier mijn leven in te delen.

30

De heer Gorter: Voorzitter, ik wil er nog even op reageren, als het kan. De voorzitter: Ik was eigenlijk al niet blij dat het niet een vraag was die verder ging op de vraag van de heer Struijk. De heer Gorter: Dat zei ik ook. Ik ga ook al dat ik een vraag had aan de heer Stolk. De voorzitter: Natuurlijk. Maar iedereen heeft vragen aan de heer Stolk. De heer Gorter: Maar niet als reactie op ... De voorzitter: Nee, als vervolgvraag, zei ik. Maar goed, uw vervolgvraag. De heer Gorter: Even hoor, ik wil u niet in een bepaalde hoek drukken, want laat dat duidelijk zijn. De vraag is meer, ik zou de gezondheid van mijn kinderen altijd op één zetten. Dat was mijn gedachte waarom ik u die vraag stelde. Maar de vraag is helder beantwoord. We houden het even stil. De heer Van Dam Timmers: Voorzitter, dan een punt van orde. De voorzitter: Nee, dat doe ik al. Ik vind deze vraag wel heel ver ingrijpen in hoe iemand zelf zijn leven ... En dat is eigenlijk niet het punt wat we hier moeten bespreken. Maar als iemand duidelijk heeft aangegeven, ik heb niet de financiële middelen om te verhuizen, dan gaat het niet om kind op één zetten of niet. We gaan naar mevrouw Schnabel van Partij van de Arbeid. Mevrouw Schnabel: Dank u wel. Dank u wel voor uw verhaal. De meeste vragen zijn eigenlijk ook al wel gesteld. Toch nog een hele kleine vraag.

In de raadsinformatiebrief die we hebben gekregen over de aanpak op houtstook staat dat er een melding gedaan kan worden. Die meldingen worden dan ontvangen. En ik ben benieuwd of u al ... U zult vast meldingen via Fixi eindeloos hebben gedaan. Hoe dat dan wordt teruggekoppeld en hoe u vervolgens denkt en of u denkt dat handhaving daar een goede rol in zou kunnen spelen? Dit is meer een vraag uit interesse. De heer Stolk: Sorry. De handhaving, ik weet niet of daar mensen voor zijn of middelen of wat dan ook, en geld of dat überhaupt kan. Dat zou wel heel fijn zijn, want dan sta ik ook een klein beetje ... Heb meer kracht om dat ... En je eerste vraag? Sorry. Ik zat nog een beetje over de vraag van die mijnheer na te denken. Mevrouw Schnabel: Maakt helemaal niet uit. Mijn eerste vraag was, in wat wij hebben gelezen, staat namelijk dat er meldingen gedaan zouden kunnen worden, en hoe die meldingen teruggekoppeld worden aan u? De heer Stolk: Ik doe die meldingen wel. En vrij vaak, als we er last van hebben, zoals het moet, maar ik krijg er eigenlijk weinig of geen ... Ik lever ze in. Zo moet je het maar een beetje zien. En dat doe ik netjes als braaf burger. En daar blijft het wel enigszins bij. En ik denk als ik maar vaak genoeg ... Hopelijk dan dat er iemand een keer dat kijkt. Maar ik heb niet op mijn mail of ik krijg niet per se als burger iets terug dat er iets mee gebeurt.

Dat heb ik niet.

31

De voorzitter: De heer Katif, gaat die vraag specifiek hierop verder, want anders ga ik eerst naar een ander? Dan mag hij. De heer Katif: Een hele praktische vraag. De voorzitter: Alleen even hierop, want anders ga ik eerst naar anderen die al veel langer zitten te wachten. De heer Katif: Sorry. De voorzitter: Ik ga naar de heer Roggekamp. De heer Roggekamp: Dank u wel, voorzitter. En dank u wel, mijnheer Stolk. Ik ben heel blij dat we eigenlijk dit weer bespreken, want we hebben dit al een aantal jaar in verschillende tussenposen ook wel besproken. En in het verleden heeft de gemeente ook bijvoorbeeld wel fijnstofmeters op verschillende punten in Dordt opgehangen. Die zijn ook te zien. Ik lees nu op de Atlas van de Leefomgeving, waarbij je ziet dat vooral rond Rijkswegen het op dit moment slechter zou zijn in Dordt. Maar het kan altijd beter. En ik weet dat in die onderzoeken toentertijd ook wel naar voren kwam dat de manier van stoken heel erg uitmaakte van hoeveel schadelijke stoffen erin kwamen. En als ik de kachelbranche nu hoor, dan zeggen ze, die pelletkachels is zo'n ideale manier van stoken, daar heb je veel minder last van.

Weet u of de mensen bij u in de omgeving op wat voor manier ze stoken? Of dat er verschil zit in waar uw dochter en u ook last van hebben op de manier van stoken? De heer Stolk: Ik vergelijk het maar een beetje, even terugkomen op die kachelbranche, met de wapenindustrie in Amerika. Ik denk dat we er met zijn allen wel over eens zijn dat een wapen dragen niet echt bijdraagt aan de veiligheid van een ander. Maar goed, Amerika moet ook zijn geld verdienen. Kopen we met zijn allen op dat moment wapens, vanwege de veiligheid. Ik begrijp ook dat de kachelindustrie daar verdiensten uithaalt door die dingen te verkopen en dat zij er baat bij hebben dat daar een goed daglicht bij is. Daarnaast is het zo dat die Zwitserse methode of welke pelletkachels of welke manier van verbranding dan ook, ik wil het best mijn dochter of iemand anders voorhouden, maar geloof mij dat het echt niet per se gezond is om dat te doen, welke vorm van stoken ook. En ik wil wel even aanhaken op ... Ik ken mensen, want ik moet het geloof ik een beetje zo houden toch, en die hebben een Finse kachel, waarbij dat ding gestookt wordt 2 uur lang op 200, 300 graden. Waarbij de omgeving van de kachel warm blijft. En die blijft zijn warmte afstralen. Een bepaalde steensoort of zo. En daarna gaat hij uit. Dat ding blijft geloof ik 6, 7 uur warm. En is het vervolg dat hij zijn warmte af kan geven.

Als ze er op die manier over nadenkt waarbij iemand dat gebruikt om zijn huis te verwarmen, dan heeft hij erover nagedacht. Mijn buurman die zaagt gewoon deuren in stukken, om dan vervolgens dat er doorheen te duwen. Hoe ga ik dat uitleggen aan mijn kinderen? Niet, volgens mij. De voorzitter: Maar daar is misschien wel die bewustwordingscampagne, waar u om vroeg, ook een stukje. Want het maakt wel verschil, misschien niet genoeg, maar het maakt wel verschil, hoe er gestookt wordt, begrijp ik hieruit.

32

De heer Stolk: Sorry. Ik heb het door. De voorzitter: Ja hoor. De heer Stolk: De manier van stoken, maakt in die zin niet uit, omdat het altijd terugkomt op de verbranding. En ik heb er niet voor geleerd, maar ik kan ... Het is een beetje welles, nietes. Daar wil ik uit blijven. Het feit is dat mijn dochter gewoon, of dat mensen er gewoon last van hebben. Of dat je een stokje aansteekt, met je neus boven een luciferhoutje zit of dat je een hele pellet erheen duwt, daar heb ik gewoon ... En als je vraagt, ben je boos? Dan ben ik wel kwaad dat iemand dat gewoon blijft volhouden en doen vooral, terwijl mijn dochter nog steeds ... En het gaat niet per se over mijn dochter. Maar gewoon de mensen die er last van hebben er last van hebben. De voorzitter: Ik wil eerst even vragen of er mensen zijn die nog niks gevraagd hebben een vraag hebben? Mevrouw Balorian. Mevrouw Balorian: Complimenten dat u hier zit, mijnheer Stolk, en uw verhaal doet en het opneemt ook voor uw dochter. Bewonderenswaardig. Ik had nog een vraag, want toen er vraag werd gesteld vanuit het CDA, wat zouden we als gemeenteraad kunnen doen, gaf u aan, de bewustwording. Ik zie in de raadsinformatiebrief dat er van alles en nog wat wordt gedaan als het gaat om communicatie en voorlichting.

Ik vraag me af, heeft u nog andere punten waarvan u zegt, als het gaat om bewustwording, dit zou ik graag zien, zodat mijn buren of de wijk hier meer op let en actie onderneemt? De heer Stolk: En ik denk dat u doelt vanuit de gemeente zelf, dat er iets van ... Ik weet dat er voorlichting is gegeven. Mensen kunnen het ook lezen. Er is zo’n app. Men is er niet mee bezig. Het is een beetje een ik, min of meer, verhaal. Ik predik het wel rond. Ik probeer met mijn buurman ... En overigens, eventjes wat dat betreft, ik heb liever een goede buur dan een verre vriend. Ik sta op elke buur op goede voet. En dat wil ik graag zo houden. Maar ik wil wel dat die bewustwording er op enige vorm of manier min of meer is. En voorlichting blijven geven is leuk, maar dat doen we echt al een aantal jaren. Als je terugkijkt en leest hoe dat met houtstook en ontwikkeling, enzovoorts, min of meer is. Ik zou zo een-twee-drie het antwoord niet per se weten. Mevrouw Balorian: Heeft u geen idee van, als u zou mogen beslissen, dit gaan wij doen hier in Dordrecht, wat zou u dan doen? De heer Stolk: Even terugkomen op Amersfoort en Utrecht. Vanaf 2030 doen die alle vormen van stook dichtgooien. Amersfoort en Utrecht zijn vrij grote steden, dacht ik zo. En dat doen ze niet voor niets, denk ik ook, dan maar zo. En die hebben het mandaat of de kracht wel om dat op die manier erdoorheen te duwen.

En ik vind voor ieders welzijn en gezonde lucht, ook vanwege de mensenrechten denk ik dat dat Dordt goed zou staan als ze het dichtmetselen. De voorzitter: We gaan naar de heer Katif voor de volgende vraag. De heer Katif: Dank u wel, voorzitter. Ik heb een vervolgvraag aan mevrouw Balorian. Als u dan aan de knoppen zou zitten, wat zou u dan kunnen doen? En ik heb een voorstel. Zou namelijk een filter aan de bovenkant van zo’n uit ... Hoe zeg je dat?

33

De voorzitter: Uitlaat. De heer Katif: Zou dat helpen? Toevallig weet ik dat er ook kachels zijn die dat gewoon hebben. En dat mensen eigenlijk in de omgeving er ook geen last van hebben. Overigens Amersfoort en Utrecht hebben dat gedaan in verband met, in 2030 komen er Europese richtlijnen. Daarom doen ze dat alvast. Maar ze hadden in Dordrecht het zonder meer ook kunnen doen. De heer Stolk: Heel fijn. Ik weet dat een aantal van mijn buurtgenoten ... En mijn buurman denkt goed mee voor een soort van katalysator of filter of ... Ik weet niet precies hoe dat heet. Kost ook een hoop geld overigens, dat terzijde, kachelbranche. Aan die rij woningen die die dingen hebben, en die mensen stoken hem ook, hoe noem je dat, als hoofdverwarming. Dat ding staat echt lang aan. Kan ik niet in mijn tuin zitten. En ik laat iedereen in zijn waarde. Wij gaan dan naar binnen, maar je blijft er last van hebben. En ik denk dat je het best zou kunnen reduceren of wat dan ook. Ik ben geen hooggeleerde daarin. Ik weet de cijfers daar niet zo goed van. Maar het feit blijft dat het ding uitstoot.

En als het een kwart van de fijnstofuitstoot is die we hebben, dan denk ik dat je met simpele methodes, door hem gewoon dicht te doen en je cv aan te zetten, want dat doe ik namelijk ook en daar betaal ik meer voor, maar dat heb ik er graag voor over, door dan gewoon schone lucht in te ademen in plaats van een katalysator van een paar mille erop te gooien. Maar goed. De voorzitter: Ik wil graag even de instemming dat we gewoon rustig nog een paar minuten doorgaan tot het af is. Maar we gaan wel naar een afronding toe. Of zijn er mensen die nog naar een andere vergadering moeten? Nee. Dan gaan we ook nog even naar de vraag van de heer Den Hartog. De heer Den Hartog: Dank u. Ik wil graag even het beeld nog scherper maken voor mezelf. En dan wil ik u een stel-voorbeeld voorleggen. Er ligt nu een Aanpak Houtstook voor de gemeente. En daar moet nog over besloten worden. Maar stel eens dat het wordt aangenomen, dat betekent dat als de code rood is, dan zou er niet gestookt moeten worden. De voorzitter: Even, het is geen voorstel. Het is een RIB. Het is een raadsinformatiebrief. De heer Den Hartog: Sorry, dat is waar. De voorzitter: Het is geen voorstel. De heer Den Hartog: Dat klopt. De voorzitter: We houden het bij stel. De heer Den Hartog: Het gaat om het stel-voorbeeld, dat dat uiteindelijk wel tot iets leidt en dat iedereen zich er ook aan houdt.

Dat zou concreet betekenen, als iedereen zich eraan houdt, 40 procent van de dagen stookt men dan niet, als het rood is. En 60 procent van de dagen, de overblijvende dagen, wel. Zou u daarmee tevreden zijn? Of zegt u, dat is niet voldoende voor mij en mijn dochter?

34

De heer Stolk: Ik ben daar niet tevreden mee met mijn dochter, omdat die overige 60 dagen nog steeds impact hebben op het leven van iemand die longproblemen heeft. De voorzitter: Als die microfoon weer heel even dicht kan. Zijn er op dit moment nog vragen die echt gesteld moeten worden om ons een goed beeld te kunnen vormen van het houtstook probleem? Dan gaan we naar een afronding. U wil nog iets zeggen? Dat mag. De heer Stolk: Mag ik nog terugkomen op iets of kan dat niet of hoe werkt dit? De voorzitter: U mag gewoon nog een laatste slotopmerking maken. Iets zeggen wat u nog kwijt wil. De heer Stolk: In ieder geval bedankt allemaal voor het luisteren naar hoe ik leef in Dordt. Ik woon overigens als geboren Dordtenaar echt prima in Dordt. Ik ben heel blij dat ik er woon. Daar wil ik nog wel even op terugkomen, over, dat raakt me in die zin, of dat ik zou moeten verhuizen, wel of niet. De voorzitter: Laten we dat niet doen. De heer Stolk: Ik weet niet of dat mag of kan. De voorzitter: Doen we niet. U heeft echt heel duidelijk gezegd dat u niet in de positie bent om te kunnen kiezen. En daar moeten wij het gewoon mee doen. Buiten de vergadering mag u best nog daarover met iemand praten, maar ik zou het niet voor heel Dordt doen. De heer Stolk: Prima.

De voorzitter: Ik wil u ook hartelijk bedanken voor het beantwoorden van zoveel vragen. En we zien ook de betrokkenheid van u erbij. En dat is enerzijds logisch, maar dat moet je ook woorden kunnen geven. En dat heeft u heel duidelijk overgebracht, de emotie die daar ook bij komt. Dank u wel. Hoe gaan we verder? Dit was een raadsinformatiebrief. In feite geen voorstel. Hij komt wel terug bij de Agendacommissie op 25 maart. Dan komt er ook de samenvatting van dit overleg. Dat is druk mee getikt. Komt ook mee. En we hebben inmiddels de foto's, die zijn toegestuurd, in de mail ontvangen. Die zijn binnen, hoor ik. Die zullen daar ook bij zitten, opnieuw. Dan is het natuurlijk, de Agendacommissie gaat kijken wat en hoe. Maar dit hele houtstook gebeuren komt ook terug in de Omgevingsvisie. En dat is pas later. En dat is denk ik wel het moment waarop of je er als raad iets van kunt vinden en iets mee wil doen. De RIB zelf is geen voorstel, de raadsinformatiebrief, maar de Omgevingsvisie wel. Ben ik nog iets vergeten, griffier? Nee. Dan wil ik u allemaal heel erg bedanken voor deze informatieve bijeenkomst. En ik wil vragen of iedereen zijn spulletjes meeneemt naar de pantry. En ik heb de heer Stolk zojuist bedankt, maar hierbij nog een keer, ook namens iedereen. Wel thuis. Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 15 april 2025.

35

De griffier,

De voorzitter,

A.E.T. Wepster

P.A.C.M. van der Velden

36