2.4 2025.01.21 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 5 - concept.pdf

VERSLAG VAN DE OPENBARE VERGADERING VAN DE GEMEENTE DORDRECHT DORDTSE DINSDAG D.D. 21 JANUARI 2025 Vergaderzaal 5 1. Instemmen met semi-actieve verwerving woningen Weeskinderendijk-Oost op basis van volledige schadeloosstelling – Raadsvoorstel Voorzitter: De heer Struijk Raadsgriffier: De heer Den Boer Verslag: NotuBiz Aanwezig: Dhr. Bootsman (GroenLinks) Dhr. Damen (PvdA) Dhr. De Feijter (CU/SGP) Dhr. Groenewege (Partij voor de Dieren) Dhr. Hartmeijer (SP) Mevr. Van Herwijnen (Partij voor de Dieren) Dhr. Klerk (CDA) Dhr. Kolkiliç (DENK) Dhr. Van der Meer (GroenLinks) Dhr. Noldus (VVD) Mevr. Pichel (FvD) Dhr. Stam (Fractie van Waardhuizen) Mevr. Stolk (VSP) Dhr. Tutupoly (Op Ons Eiland) Dhr. In ’t Veld (VSP) Dhr. Wringer (Beter Voor Dordt) Portefeuillehouders: wethouder M. Burggraaf Overige aanwezigen: mevr. Smid De voorzitter: Goedenavond, beste mensen, wij zijn hier bijeen om te gaan spreken over het raadsvoorstel, instemmen met semi-actieve verwerving woningen WeeskinderendijkOost op basis van volledige schadeloosstelling. En dit is een oordeelsvormende vergadering. En daarom hebben de griffier en ik even gecheckt of er quorum aanwezig is. En zoals wij al verwacht hadden, dat is ruimschoots het geval. Ik heet u allen als raads- en commissieleden hartelijk welkom, ook wethouder Burggraaf, namens het college, ambtelijke ondersteuning.

Ik heb in ieder geval mevrouw Gemma Smid gezien en nog iemand, volgens mij. Welkom uiteraard ook aan de gasten, waarvan de meesten denk ik op de Weeskinderendijk wonen. Fijn dat jullie er ook weer zijn op deze, voor jullie denk ik, best belangrijke en spannende avond. Ik ga nu eerst het voorstelrondje doen voor het verslag. Dat is nou eenmaal nodig. Ik ga beginnen aan mijn linkerhand. De heer Den Boer: Mark den Boer, commissiegriffier.

1

De heer Wringer: Jan-Willem Wringer, Beter voor Dordt. De heer Groenewege: Pieter Groenewege, Partij voor de Dieren. En mijn collega zal het woord voeren. Mevrouw Van Herwijnen: Irma van Herwijnen, Partij voor de Dieren. De heer De Feijter: Bart de Feijter, ChristenUnie/SGP. De heer Van der Meer: Frans-Bauke van der Meer, GroenLinks. De heer Bootsman: Nick Bootsman, GroenLinks. De heer Klerk: Sorry. Albert Klerk, CDA. Mevrouw Pichel: Ruby Pichel, Forum voor Democratie. De heer Stam: Marco Stam, Fractie van Waardhuizen. Mevrouw Stolk: Margret Stolk, VSP. De heer In ’t Veld: Richard in ’t Veld, VSP. De heer Kolkiliç: Masum Kolkiliç, DENK. De heer Hartmeijer: Raymond Hartmeijer, SP. De heer Damen: Leo Damen, Partij van de Arbeid. De heer Tutupoly: Gersom Tutupoly, Op Ons Eiland. De heer Noldus: Robin Noldus, Dordtse VVD. De heer Burggraaf: Maarten Burggraaf, namens het college. De voorzitter: En mijn naam is Leen Struijk. En ik ben vanavond uw voorzitter. Korte toelichting op de reden van deze vergadering. De toekomst van Weeskinderendijk-Oost houdt uiteraard de bewoners en ook ons als raad al een hele poos flink bezig. En dat is natuurlijk logisch. Het gaat om ingrijpende plannen. Het gaat niet alleen over euro's en stenen. Het gaat ook over mensen. En het is daarom goed dat we daar ook als raad regelmatig bij stilstaan. En ook vanavond weer.

De volgende stap in het proces van verwerving van de woningen is de stap naar semi-actieve verwerving. Het raadsvoorstel hierover staat vanavond oordeelsvormend op de agenda. Er zijn drie politieke vragen voor de bespreking. De eerste, willen we als raad 5 miljoen beschikbaar stellen voor semi-actieve verwerving? De tweede, is het verstandig om hiermee in te stemmen nog voordat er een bestemmingsplan ligt? En de derde, biedt dit raadsvoorstel voldoende ruimte voor de tegemoetkoming, zoals beoogd met de op 7 november 2023 aangenomen motie, Wees behulpzaam en ruimhartig. En heeft het college daarmee de motie, naar het oordeel van de raad, ten

2

uitvoer gebracht? De afgelopen dagen is er nog de nodige correspondentie geweest tussen het Platform Weeskinderendijk, hier achter mij ook ruim vertegenwoordigd, het college en de raad. En u heeft die correspondentie ook vast en zeker allemaal gelezen. Ook het Platform geeft aan dat ze eigenlijk blij zijn met het voorstel. Ik schat een beetje in dat ze hopen dat het raadsvoorstel aangenomen wordt. Alleen de mening over wat ruimhartig is en hoeveel ruimte er op dit punt juridisch nog is, daarover lijken de meningen uiteen te lopen. Ik wil alvast een voorschot op de bespreking nemen door aan te geven dat wij, denk ik, niet juridisch moeten gaan bekvechten, want ik vraag me af of wij daartoe de bekwaamheid hebben. Er zijn mensen die dat beter kunnen. Maar uiteraard mogen we het wel hebben over ruimhartig of ruimhartiger. Ik denk dat het politieke debat zich vooral daarop toe zal moeten spitsen. En de drie politieke vragen die ik genoemd heb, daarvan lijkt de derde, gezien wat het Platform heeft meegedeeld, de belangrijkste te zijn. Ik ga even inventariseren, kijken welke fracties er vanavond het woord willen voeren over dit onderwerp. En ik zie volgens mij alle hier aanwezige fracties. En u heeft zelf vast en zeker de discipline dat als er twee per fractie aan tafel zitten, wat natuurlijk prima mag, dat er een het woord voert.

En in dit geval lijkt het me gewoon heel handig, mijnheer Wringer, ik ga gewoon met u beginnen. Kort, bondig graag, zodat we allemaal aan de beurt kunnen komen. De heer Wringer: Dank, voorzitter. Er is natuurlijk al heel wat .... Waar ga ik eens beginnen? Beter voor Dordt heeft al in vroeg, eerder stadium aangeven dat we vinden dat de bewoners ruimhartig gecompenseerd moeten worden als ze hun woning aanbieden aan de gemeente. We vinden het daarom ook jammer dat deze semi-actieve aankoop pas nu begint en niet al eerder was begonnen. Dan waren we nu waarschijnlijk verder geweest. We zijn wel blij dat dit misschien wat onzekerheid bij de bewoners wegneemt. Maar zoals de voorzitter al gezegd heeft, over de financiële afhandeling is nog steeds onzekerheid. Daarnaast hebben we natuurlijk nog het puntje communiceren. Dat is nog een zeer zwak punt van het college. Vanuit de krant moeten vernemen dat de aankoopregeling gaat veranderen, zonder ... Dat is zeer respectloos naar de bewoners toe, om dit niet eerst aan hen te vermelden. Als we kijken naar de vragen. Wij zijn voor om extra geld ter beschikking te stellen voor de semi-actieve werving. Om de onzekerheid zo snel mogelijk weg te nemen, al is het niet helemaal, zeggen we op vraag 2 ook ja.

Is het verstandig hiermee in te stemmen voordat het bestemmingsplan er al ligt? Het derde puntje heb ik net al aangeven, misschien moet er gewoon een onafhankelijke derde partij nog eens kijken naar de financiële afwikkeling. Want zoals u al zegt, wij zijn geen financiële experts en juristen. Daar wil ik het even bij laten, voorzitter. De voorzitter: Ik dank u wel, mijnheer Wringer. Ik ga naar mevrouw Van Herwijnen, Partij voor de Dieren.

Mevrouw Van Herwijnen: Dank u wel, voorzitter. Het Maasterras kan inmiddels wel als een hoofdpijndossier worden beschouwd. We praten nu al lange tijd over deze nieuwe ontwikkeling, maar zijn nog steeds benieuwd hoe dit plan tot een goed einde kan worden gebracht. De Partij voor de Dieren verwacht dan ook binnenkort door het college hierover verder geïnformeerd te worden. Deze lange aanlooptijd heeft ontzettend veel onzekerheid gebracht bij de bewoners aan de Weeskinderendijk. De Partij voor de Dieren

3

gunt deze bewoners een beter perspectief en stemt daarom in met het voorstel voor de semi-actieve werving, zoals het Platform Weeskinderendijk het in hun brief ook mooi heeft verwoord. En daarmee citeer ik: “De voortslepende onzekerheid over de toekomst van onze huizen en daarmee voor ons leven trekt zijn tol en is voor een aantal bewoners van de Weeskinderendijk echt onhoudbaar. We vinden het ontzettend belangrijk dat zij de kans krijgen om aan deze onmogelijke situatie te ontsnappen.” Einde citaat. Om de bewoners zo snel mogelijk de kans te geven op een beter perspectief, is voor de Partij voor de Dieren de reden om met dit besluit in te stemmen, voordat het bestemmingsplan naar de raad komt. Er is verder in deze fase nog geen sprake van onteigening, maar een voorkeursrecht tot eerste aankoop. In deze fase zou alleen de waarde van de woning worden betaald. Het opplussen naar een volledige schadeloosstelling, zoals in het voorstel staat omschreven, is volgens de Partij voor de Dieren daarmee voldoende ruimhartig. En dat was voorlopig mijn bijdrage. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van Herwijnen. Overigens, ik wil u niet opstoken, maar wel eraan helpen herinneren dat bij deze vergadering er geïnterrumpeerd mag worden. Een debatje mag. Mijnheer De Feijter, ChristenUnie/SGP. De heer De Feijter: Dank u wel.

Over het Maasterras zelf hebben we elkaar natuurlijk al geregeld gesproken en gaan we elkaar denk ik ook nog heel vaak spreken. Daar zal ik niet verder over uitweiden. Wat betreft de semi-actieve verwerving denkt de ChristenUnie/SGP dat dit een goede stap is. Het is een stap, maar wel een de goede richting in. Wat ons betreft, is het uitgangspunt vanaf het begin af aan al geweest dat die onzekerheid zo kort mogelijk moet duren voor bewoners. Anderhalf jaar is wat ons betreft niet zo kort mogelijk. Maar helaas in het ontwikkelen van zo’n plan, blijken toch nog een hoop haken en ogen te zitten, waardoor het toch helaas langer heeft geduurd dan gedacht. We vinden het goed dat het uitgangspunt is van het college dat men door onteigening of door de actieve verwerving er niet op achteruit gaat, zowel wat betreft inkomen als ook het vermogen. En daarmee vinden wij dit een goed idee om op deze manier de bewoners schadeloos volledig te stellen. Dat ze ook op dit punt al de tijd en de ruimte krijgen om op zoek te gaan naar een andere woning. En dat dat niet pas in een later stadium allemaal op stel en sprong moet gaan gebeuren. Maar dat ze nu al ruim van tevoren, voordat het bestemmingsplan er al ligt zelfs, die mogelijkheid hebben. Tot daar. De voorzitter: Dank u wel. Gaan we naar GroenLinks. En ik zie de heer Bootsman. De heer Bootsman: Dank u wel, voorzitter.

Vandaag spreken wij over de semi-actieve verwerving van de huizen aan de Weeskinderendijk-Oost. En daarmee wil ik meteen benadrukken, zoals de voorzitter net ook al zei, het gaat niet om stenen, het gaat over mensen, het gaat over mensen hun thuis. En ik denk dat dat belangrijk is om in gedachten te houden wanneer we het over dit onderwerp hebben. We spreken hierover op een moment dat er nog geen definitief bestemmingsplan ter vaststelling ligt. Maar de situatie van de bewoners, zoals het Platform Weeskinderendijk ook aangeeft, is op dit moment bijzonder onzeker. Zij geven aan in een brief aan de raad dat de spanning en onzekerheid voor sommige mensen ondraaglijk worden. En in die context vinden wij het voorstel om de woningen semi-actief te verwerven een belangrijke stap. Het biedt bewoners die willen verhuizen de

4

mogelijkheid om hun huis tegen volledige schadeloosstelling aan de gemeente te verkopen. Wel zien we in de brief van het Platform Weeskinderendijk dat er nog wat onduidelijkheid is over hoe ruimhartig deze compensatie is. Kan de wethouder daar wellicht iets meer helderheid over geven? Het is essentieel dat we de bewoners van deze woningen goed informeren en betrokken houden bij de plannen en het proces. Want we hebben het hier niet over abstracte cijfers of procedures, maar over mensen die in een moeilijke situatie verkeren. Zoals het Platform Weeskinderendijk zelf al aangeeft, de onzekerheid wordt mensen te veel. Het is onze verantwoordelijkheid om deze onzekerheid, waar mogelijk, weg te nemen. Daarom zijn we blij met de toezegging van het college naar aanleiding van de brief van het Platform Weeskinderendijk, dat de stukken die naar de raad gaan voortaan ook direct naar de bewoners en naar ... De voorzitter: Mijnheer Bootsman, ik ga u even onderbreken. Of was u klaar? Dat dacht ik al. Maar mijnheer Stam wilde een vraag aan u stellen. De heer Bootsman: Dat mag. De heer Stam: Dank u wel, voorzitter. De heer Bootsman zegt, de onzekerheid bij de bewoners neem je dan weg en dan maar die woningen kopen.

Ziet u dat als enige oplossing of zou een oplossing kunnen zijn, gelet op het traject waarin we nu verkeren, waar nog zoveel hiccups in zitten, dat we zeggen, we maken als gemeente even pas op de plaats en we doen voorlopig even helemaal niks tot die andere problemen opgelost zijn? De voorzitter: Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Kijk, nou doet hij het. Dank voor deze vraag. Ik denk dat dat best wel een lastige vraag is. Vandaag hebben we het over de semi-actieve verwerving en daar het krediet voor te geven. We hebben het vandaag niet over het bestemmingsplan en over wat we verder met de huizen gaan doen, wat er in het plan gaat gebeuren. Dat is iets wat hopelijk binnenkort hier besproken gaat worden. En ik denk dat het goed is om die twee van elkaar los te laten. Zeker ook, omdat ik zie dat het Platform Weeskinderendijk in hun brief zegt dat semi-actieve verwerving voor hen een goede eerste stap is om iets minder onzekerheid te hebben. En ook voor mensen gewoon die wel hun huis willen verkopen, dat die dan wel gewoon voldoende gecompenseerd worden daarin. De voorzitter: Dank voor uw antwoord. Voldoende, mijnheer Stam? Maar u neemt het even voor voldoende aan. Mijnheer Bootsman, gaat u verder met uw woordvoering. De heer Bootsman: Dank u wel.

Even kijken waar ik gebleven was? Dat de stukken die naar de raad gaan, voortaan ook direct naar de bewoners en naar Dietz worden gestuurd. Dit zorgt er hopelijk voor dat bewoners niet via de krant hoeven te horen over de ontwikkelingen rondom hun woningen. Een ander punt wat we vandaag willen verduidelijken, is dat we geen besluit nemen hiermee over de sloop van de woningen. Ik weet dat dit voor veel bewoners tot extra onzekerheid heeft geleid. Het is goed om daar nu helder over te zijn, dat we vandaag spreken over het aankopen van de woningen tegen een volledige schadeloosstelling. Tot slot, voorzitter, willen we benadrukken ...

5

De voorzitter: Een moment, voor uw slot denk ik dat het nog net even kan. Mijnheer Hartmeijer. Of wil u het slot afwachten? Misschien is de vraag dan beantwoord. Ik hoop het. Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Daar komt tot slot. Wij willen benadrukken dat geen een situatie hetzelfde is. Geen enkel huis, geen enkele bewoner is gelijk. Daarom vinden wij het goed om te lezen dat in het proces van de semi-actieve verwerving maatwerk kan worden toegepast. Elke situatie moet zorgvuldig worden bekeken, zodat er een ruimhartige schadeloosstelling kan plaatsvinden voor de bewoners die besluiten hun woning te verkopen aan de gemeente. Dat is de enige juiste benadering en een situatie die voor de betrokkenen al moeilijk genoeg is. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Dat was wat u wilde horen, mijnheer Hartmeijer? Dan mag u een vraag stellen. De heer Hartmeijer: Dank, voorzitter. De heer Bootsman zegt, we hebben het nog niet over sloop. We hebben het alleen maar over verwerving. Maar de hele verwerving wordt toch gedaan om de huizen te slopen en te vervangen voor andere huizen? Dat kun je toch niet los van elkaar trekken? De voorzitter: Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: De aankoop heeft inderdaad te maken met de Gebiedsontwikkeling Maasterras. Dat ben ik met de heer Hartmeijer eens.

Maar het feit dat we nu beslissen om semi-actief te verwerven, betekent niet dat we ook per se beslissen dat het gesloopt wordt. Want dat zien we pas als we het bestemmingsplan gaan vaststellen. Want we weten helemaal nog niet of het bestemmingsplan door de raad komt, bijvoorbeeld. Ik zeg maar wat. Dat is het moment dat we ... Ik begreep ook van het Platform Weeskinderendijk dat zij in eerste instantie bang waren, door iets wat gezegd is in de commissie van 19 november van, als jullie instemmen met de semi-actieve verwerving, stem je ook meteen in met de sloop en kan je later in het proces verder niks meer doen. In het antwoord van het college op de brief van het Platform lees ik dat dat duidelijk niet het geval is. Dat we vandaag dat niet beslissen. Ik denk dat dat goed is om die twee een beetje ... Dat het niet 100 procent een-op-een dat hoeft te betekenen. De voorzitter: Dank u wel voor uw reactie. Ik zie mijnheer Wringer, die heeft ook nog even een vraagje. De heer Wringer: Dank, voorzitter. Ik hoorde GroenLinks in hun woordvoering over voldoende gecompenseerd praten en volledig gecompenseerd. Wat vindt GroenLinks van de compensatie, zoals die nu voorligt? Is dat voldoende of willen ze nog meer voor de bewoners? De voorzitter: Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Dank voor deze vraag.

Eerder in mijn woordvoering heb ik dat ook aangegeven, we zien dat er onduidelijk is, hoe ruimhartig en wat is ruimhartig genoeg? En wij vroegen daarover of de wethouder daar ook zijn licht over kon laten schijnen, zodat wij daar verder over kunnen nadenken.

6

De voorzitter: Wordt vervolgd. Mijnheer Kolkiliç van DENK Dordrecht. De heer Kolkiliç: Dank, voorzitter. Voorzitter, ik heb ook een vraag aan de heer Bootsman. De bewoners hebben het voorstel wat voor ons ligt eigenlijk, of de informatie wat in het voorstel staat beschreven vanuit de kranten gelezen. Wat vindt u van het participatietraject? De voorzitter: Mijnheer Bootsman. De heer Bootsman: Dank voor deze vraag. Ik denk dat ik dat net ook in mijn bijdrage al heb aangegeven. Wij vinden het niet oké dat bewoners informatie, die over hun thuis gaat, via de krant te horen krijgen. Zij moeten dat gewoon ... Kijk, we snappen, de raad wordt op de hoogte gesteld. Maar zij moeten het tegelijkertijd met de raad minstens te weten krijgen. Want zoals ik al zei, het gaat over hun thuis. Dat vernemen via de krant is niet oké. De voorzitter: Helder, denk ik. Mijnheer Klerk van het CDA. De heer Klerk: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, er is al veel gesproken. En vandaag spreken we over de Wet voorkeursrecht en de semi-actieve verwerving. En ook al staat het niet in de politieke vragen, wil ik toch wel een opmerking maken over het proces. Het is door collega's ook al genoemd, maar het is toch voor mijn fractie wel een doorn in het oog, dat bewoners voorstellen die hun huis/thuis aangaan uit de media moeten vernemen.

Het college heeft in de brief dat erkend, beterschap beloofd, maar het is niet oké. Ik zat daarbij ook te denken aan het liedje van Elton John, sorry, seems to be the hardest word. Het blijft iets wat onze fractie steekt. Dan de inhoud. Het CDA vindt dat ... Nou verspringt mijn scherm. Zo tekstvast ben ik. Wat voor het CDA ook heel belangrijk was, en dat als inleiding op de beantwoording van de politieke vraag, is dat het onderzoek wat door Dietz is gedaan daadwerkelijk in de overwegingen wordt meegenomen. En nu lazen we ook in de reactie van het college op de brief van het Platform dat dat het geval gaat zijn. En ik hoop dan ook dat dat van een appreciatie daarop wordt voorzien, waar de voors en tegens zitten en waarom dat wel of niet een acceptabel plan is? Dan de semi-actieve verwerving. Die biedt de inwoners zekerheid die ze nodig hebben. Een compensatie die als offer wordt onteigend, is zover ik weet de meest royale vorm van compensatie die we in dit land kennen op dergelijke situaties. En meer doen dan dit zou ook wel een precedent in de hand werken, waarvan we de gevolgen niet kunnen overzien. En natuurlijk is er in de ... En dat is in de commissies ook gezegd. En dat is volgens mij door de wethouder ook al eens gezegd, in gevallen waar daar noodzaak voor is, zal er ook sprake moeten zijn van maatwerk. Het is trouwens de ...

En het is ook een risico ergens wat aan de gemeentekant ligt natuurlijk door die semi-actieve verwerving in te stellen, of hoe zeg ik dat? Want uiteindelijk, collega merkte het ook al eerder op, stel nu dat, om wat voor reden ook, dat hele Maasterras op zijn gat komt te liggen en over een X-aantal jaren die huizen er nog steeds staan, dan is het ook zo dat de gemeente hele dure huizen heeft gekocht. En in die zin ook aan haar kant het risico neemt. Maar als uitvoering van de motie denk ik dat dit echt de enige juiste stap is die we moeten nemen. En volgens mij had ik nu ... Ik wil het voor nu hierbij laten. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik naar mevrouw Pichel, Forum voor Democratie.

7

Mevrouw Pichel: Dank u wel, voorzitter. Zoals mijn voorgangers ook al aangaven, dit is niet een heel makkelijk proces geweest. Voor niemand niet. En als we kijken naar wat we vandaag voor ons hebben liggen, dan kijken we natuurlijk naar het beschikbaar stellen van het krediet. En zoals wij ertegenaan kijken, voldoet het aan de motie die er ook is geweest, het ruimhartig compenseren. Zonder dit krediet zou er niet ruimhartig gecompenseerd kunnen worden, want dit is nou eenmaal nodig. Compensatie is echter ook weer maatwerk. Het is niet iets waar we nu ineens pasklaar iets voor hebben liggen. Dat is ook helemaal niet de bedoeling. Waar we ook verder op uitkomen, ik denk dat überhaupt het hele idee van een compensatie en maatwerk en wie er wel of niet gebruik wil maken van verkoop van de woning dat dat nog een heel proces is wat volgt. En misschien is dat iets waar de wethouder wellicht wat toelichting op kan geven hoe dat hierna dan zou gaan verlopen. Wat we ook merken in zijn totaliteit is dat het gewoon ... Er zijn diverse brieven en mails die we over en weer zien gaan. En het heeft allemaal natuurlijk wel met elkaar te maken, maar het loopt ook allemaal wel door elkaar heen. Ik vind het dan op zo'n moment altijd heel erg fijn dat dingen zuiver blijven, dat dingen helder blijven, dat we duidelijk onderscheid gaan maken. Dat vind ik in dit geval zeker ook.

En ik ben heel erg benieuwd hoe we er verder tegenaan kunnen kijken, na afloop van deze commissie met betrekking tot de politieke vragen, als we daar antwoord op hebben gekregen, of we dan weer een volgende stap kunnen gaan zetten? Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Pichel. Ga ik naar mijnheer Stam van de Fractie van Waardhuizen. De heer Stam: Dank u wel, voorzitter. Om met de 3 politieke vragen te beginnen. Vraag 1 hebben wij als antwoord nee, vooralsnog niet. Vraag 2 nee. En vraag 3, naar ons idee nog niet helemaal. Ik zal motiveren waarom ik dat denk. Wat ik net al aangaf in mijn vraag richting de heer Bootsman, zien we eigenlijk dat de Maasterras ontwikkeling best wel in beton gegoten lijkt. Er zijn heel veel problemen die nog opgelost moeten worden. We hebben nog een brug, we hebben nog een stamlijn, we hebben nog Rijkswaterstaat, we hebben nog ProRail. Wat dat betreft, zitten wij nu op de lijn, ondanks dat we voorstander waren van een Wvg toepassing, dat we nu eigenlijk de meest kwetsbare partijen nu gaan dwingen om hun huis te verkopen. En die 5 miljoen, dat zien we ook al terug in de in de brieven van Platform Weeskinderendijk, lijkt een beetje op koekje uit eigen deeg.

En als je gaat kijken naar de huidige marktontwikkeling met prijzen die oplopen tot 4,5 ton, dan is de vraag, is die compensatie die je nu biedt echt zo voldoende als dat het lijkt te zijn? Daarbij zijn wij gewoon nog steeds voorstander van het feit, ga nog eens een keer goed kijken naar het Maasterras. De voorzitter: Er is een vraag voor u van mevrouw Van Herwijnen, Partij voor de Dieren. Mevrouw Van Herwijnen: Dank u wel. De heer Stam gaf aan dat door deze semi-actieve werving de bewoners worden gedwongen tot verkoop. Kan de heer Stam even uitleggen wat hij daarmee bedoelt? De voorzitter: Mijnheer Stam, een toelichting.

8

De heer Stam: Zeker, dat kan ik wel uitleggen. Als je nu kijkt hoelang dit traject al speelt? Mensen worden eigenlijk een beetje ... Krijgen een briefje, we gaan uw huis kopen, we gaan hem nog een keer kopen, uw huis moet weg, we bieden eerst dit. Dan komen er vragen, maar daar kunnen we geen ander huis voor kopen. Dan komt er nog een bod overheen. En de druk wordt zover opgevoerd op die mensen dat er een ontwikkeling aan zit te komen, die zelfs voor ons nog onzeker is. En die druk hebben wij als politiek opgelegd. Dat doen niet die mensen. Vanuit die zin vertaal ik dat als zijnde, die mensen worden eigenlijk gedwongen door die politieke druk om die woningen te gaan verkopen, of ze dat nu leuk vinden of niet. Terwijl onze insteek eigenlijk is, ga nog eens goed kijken of ze niet in te passen zijn in dit plan? De voorzitter: Voldoende, mevrouw Van Herwijnen. Dan mag u verdergaan met uw betoog, mijnheer Stam. De heer Noldus: Voorzitter. De voorzitter: Mijnheer Noldus. De heer Noldus: Ik had ook nog een vraag die deels in lijn lag en ook deels in het verlengde ligt van het antwoord wat de heer Stam net geeft.

Er wordt in de bijdrage van de heer Stam duidelijk een koppeling gemaakt tussen aan de ene kant de semi-actieve werving en het toekennen van budget daaraan en hoe om te gaan met een bestemmingsplan? En wetende natuurlijk dat we vandaag niet spreken over dat bestemmingsplan, daar nog een aantal puzzels op tafel liggen en ook nog over gesproken gaat worden in dit verband, ben ik toch benieuwd of Fractie van Waardhuizen ook kan kijken, los van hoe er te zijner tijd voor de zomer gekeken wordt naar het bestemmingsplan, nu naar dit voorstel om dan toch de bewoners ruimhartiger te compenseren? Want dan verbaast het mij in ieder geval dat een stap die kant op, ongeacht of u uiteindelijk voor of tegen dat bestemmingsplan bent, niet genomen wordt. Ik ben benieuwd naar een reflectie daarop, voorzitter. De voorzitter: Mijnheer Stam, uw reactie. De heer Stam: Voorzitter, we zitten hier al jaren bij elkaar en jaren wordt er in een bepaalde logische volgorde gesproken over woningbouwprojecten, andere projecten. Dat betekent dat je eerst een bestemmingsplan moet hebben en dat je dan gaan kijken wat je kan. En dan zegt mijnheer Noldus, daar spreken we hier nu niet over. Het is wel een van de politieke vragen. Wat dat betreft, haal ik hem toch aan. En er is nog geen vastgesteld bestemmingsplan. En dan lijkt het een beetje op paniekvoetbal door nu maar weer even extra geld op tafel te leggen.

Mijnheer Wringer van Beter voor Dordt heeft net al aangegeven, waarom nu en waarom nu extra geld? Als je gewoon die druk bij die mensen weg had willen halen, had je daar heel vroegtijdig mee moeten gaan beginnen. Had je in het begin moeten zeggen, u heeft een huis. Dat is zoveel waard. De markt laat deze prijzen zien. We gaan u gewoon heel ruimhartig compenseren. En dat is niet gebeurd. En dat bedoel ik eigenlijk met de druk die wij continu bij de bewoners neerleggen. De angst creëren van, we gaan het toch doen. En dan komt er weer een klein beetje bij. En wat het Platform zelf al in zijn schrijven heeft aangegeven, het lijkt een beetje op een koekje van eigen deeg.

9

De voorzitter: Mijnheer Noldus. De heer Noldus: Dan toch nog een vervolgvraag. Want op zich, ik denk dat er niemand in deze zaal u zal toewerpen als u voor dit voorstel stemt en te zijner tijd tegen een bestemmingsplan. Dat u voor dit voorstel bent geweest en daarmee geacht wordt voor een bestemmingsplan te zijn. Ik denk dat we met zijn allen elkaar wel snappen hoe zo'n proces in elkaar steekt. Dat niemand u dat voor de voeten zal werpen. Maar dan denk ik toch, er ligt vandaag niet voor om een bestemmingsplan vast te stellen of te verwerpen. Dan valt het me toch op en tegen dat u zegt, iedereen gaat een stap vooruit, maar wij doen een stap terug. Ik ben benieuwd of je toch niet ruimte ziet om hier dan met een bepaalde redenatie in mee te gaan, zonder een commitment te geven op een bestemmingsplan? De voorzitter: Mijnheer Stam, kunt u eruit komen? De heer Stam: Ja, natuurlijk, voorzitter. Hier heb ik in het begin al mijn reactie op gegeven. Het antwoord is nee, vooralsnog niet. En dat hangt van een aantal factoren af. Ik zou het woord niet meer gebruiken, want dat mag geloof ik niet van mijnheer Noldus, want daar hebben we nog niet over gesproken. Komt nog wel. Maar vooralsnog zeggen wij nee, wij vinden dit nu in het totale proces nog niet aan de orde.

Wij willen daar op een later moment over oordelen, tot het moment dat er zo'n plan wordt vastgesteld waarin je de bestemming aangeeft. De voorzitter: Dank u wel. Was u klaar met uw verhaal? Mevrouw Van Herwijnen, u heeft nog een brandende vraag, want ik ... Mevrouw Van Herwijnen. Mevrouw Van Herwijnen: Ik wilde aan de heer Stam toch wel even aangeven, welk perspectief wilt u de bewoners dan bieden die op dit moment wel overwegen om hun woning te gaan verkopen? De voorzitter: Mijnheer Stam. De heer Stam: Als mevrouw Van Herwijnen goed heeft geluisterd, heb ik gezegd, misschien zou je het plan toch eens moeten heroverwegen en kijken of je die 44 woningen die daar nu staan niet kan laten staan, want we hebben het over de plaats voor een busbaan. En wat mij betreft, zijn er best wel wat andere opties die je kan toepassen met behoud van die woningen en neerleggen van een busbaan. Ik heb vandaag ook een stukje gezien over de technische beantwoording. En daar wordt het woord busbaan niet gebruikt. Onze insteek is nog steeds, en daarom zeg ik nee vooralsnog op die 5 miljoen, laten we eerst nog eens even goed kijken met elkaar of dit allemaal wel op deze manier moet. De voorzitter: Mevrouw Van Herwijnen. Mevrouw Van Herwijnen: Voorzitter, toch nog even een vervolgvraag daarop.

Want kan dat niet beiden parallel lopen aan elkaar? Kijken naar het alternatief en B, de bewoners toch nog een perspectief bieden als ze zeggen, weet je, laat maar, ik heb een ander plekje gevonden. Ik ga hier weg.

10

De voorzitter: Mijnheer Stam. De heer Stam: Dat is wel het lastige, want dan kom ik toch weer op mijn punt, bewoners zijn natuurlijk wel op een bepaalde manier door de politiek onder druk gezet om dat te doen. En mochten er bewoners zijn die zo ver zijn dat ze helemaal in de stress zijn die zeggen, dat gaan we doen, wie ben ik dan om ze tegen te houden? Maar dat neemt niet weg dat wij nog steeds vinden dat er toch naar het behoud moet worden gekeken. De voorzitter: Mijnheer Bootsman en dan mijnheer Klerk. De heer Bootsman: Dank u wel. Voorzitter, ik had een klein vraagje nog aan mijnheer Stam. En dat ligt een beetje in de lijn met wat mevrouw Van Herwijnen net vroeg. Want er gaat inderdaad ook gekeken worden naar dat plan van Urban Space Studio, wat dat Platform ... Dat gaat het college ook gewoon ernaast leggen. En dat krijgen we straks allemaal bij het bestemmingsplan te zien. Maar wij horen ook van het Platform dat er inderdaad mensen zijn die nu misschien hun huis zouden willen verkopen. En als u dan tegen dit voorstel bent, dan ontzegt u hun eigenlijk ruimhartigere compensatie als wat ze nu kunnen krijgen. Ik vraag mezelf ook af, kan dat niet naast elkaar lopen of hoe zit dat dan? De voorzitter: Mijnheer Stam. De heer Stam: Dank u wel, voorzitter, voor de vraag. Ik draai hem eigenlijk om.

Ik zeg voor de derde keer eigenlijk, wij hebben als politiek zo de druk hoog bij die mensen neergelegd dat we ze eigenlijk geen uitweg bieden dan hun woning verkopen. Als wij van begin af aan hadden gezegd, we gaan kijken of we die woningen kunnen behouden, dan hadden we hier in een hele andere setting gezeten. Als u zegt, we moeten een ruimhartige vergoeding geven, dan is dat in mijn perspectief, in onze perspectief gewoon iets wat onder druk is ontstaan. En alles wat zwaar onder druk komt te staan, wordt vanzelf vloeibaar. Gaan mensen wel bewegen. Ik ben het daar niet mee eens, met wat u zegt. De voorzitter: Dank u. Duidelijk, denk ik. Mijnheer Klerk, echt nog een nieuwe vraag of ... De heer Klerk: Nee, het grootste deel is door mijn voorganger wel gesteld. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik naar mevrouw Stolk. Mevrouw Stolk: Voorzitter, dank. Laat duidelijk zijn dat ik voor een groot gedeelte aansluit bij de woorden van de heer Stam. Van ons had het nooit gehoeven. Dat is algemeen bekend. Wij waren al tegenstander van de wet Wvg. Maar ik heb toch ook nog even een iets andere insteek. Het is inderdaad wat de heer Stam ook zegt, en we moeten elkaar zelf maar in de spiegel kijken, wij hebben dit deze bewoners aangedaan door dit gewoon aan te nemen. En dat is onder druk. En natuurlijk zijn er nu mensen die onder die druk weg willen.

Die moet je ook compenseren als echt die druk veel te hoog is. Dan moeten ze ook weg kunnen, want je moet mensen uit een onzekere situatie halen als zij dat zelf ook willen. Want wie zijn wij om te zeggen, dat kan niet? Maar ik heb nog een wat andere insteek. Waarom nu al die 5 miljoen? Er is krediet beschikbaar gesteld

11

van 4 miljoen. Hoeveel huizen zijn er gekocht? De Wvg is toegepast in 2023. En semiactief werven valt volgens ons onder de nieuwe wet. En klopt dit? Want die nieuwe wet is 1-1 in werking getreden, de Omgevingswet gekomen, die vele malen uitgebreider rekening houdt met meer omstandigheden dan onder de oude wet. Daar wil ik echt graag een antwoord op van het college. En wat als men naar de civiele ... We mogen het niet over juridische dingen hebben, maar ik ga hem toch even op tafel leggen. En dan meer richting het college. Mocht dit nu naar de civiele rechter gaan, er is met de nieuwe wet nog geen jurisprudentie. Hoe kijkt het college tegen ... En dan heb ik het niet nu even over de kansen die de gemeente heeft, de bewoners. Maar hoe kijkt het college tegen de kansen als ze naar de civiele rechter gaan? Want naar ons idee is dat veel ruimhartiger dan wat er nu gesteld wordt. En wij willen ook meer kaders zien. Want we geven nu eigenlijk een blanco cheque af. Een cheque van 5 miljoen, waarvan we eigenlijk niet weten welke kaders eraan gegeven worden en waarom dit krediet ... Wat schat het college in hoeveel huishoudens er gebruik gaan maken van deze semi-actieve werving? Want je had ook eerst kunnen zeggen, we gaan een ruimhartiger beleid doen, we gaan in kaart brengen, er zijn er zoveel, daar moet maatwerk op geleverd worden en dan kan je komen van, dat gaat ons zoveel kosten.

Ruimhartig, daar hebben wij onze twijfels over. Of we hier voor gaan liggen, dat denk ik niet. Wij gaan hier niet voorliggen, voor die 5 miljoen. Want er zijn mensen die daar weg willen. Dat weten wij voor 100 procent zeker. Alleen dat is onder hele grote druk gegaan, wat wij die inwoners aan hebben gedaan. En dat blijf ik nog maar eens een keer herhalen. Wat ons betreft, moet het Maasterras gewoon terug naar de tekentafel. Moet zowel het woonwagenkamp behouden worden en deze woningen aan de Weeskinderendijk. Er zijn nog zoveel obstakels, zoveel hobbels die er genomen moeten worden. De voorzitter: Maar mevrouw Stolk, u dwaalt nu een klein beetje af van de vraag waar dit over gaat, denk ik. Mevrouw Stolk: Dat kan. Ik ben er nu voor om dat in de gaten te houden. De voorzitter: Dat doe ik bij deze. Fijn dat u mij werk bezorgt. Mevrouw Stolk: Ik ben zelf ook vaak voorzitter, ik weet een beetje hoe het werkt. Voorzitter, daar wil ik het heel even bij laten. En ik wil even de antwoorden afwachten vanuit het college. De voorzitter: Dank u wel voor uw bijdrage, maar u krijgt zo nog heel even het woord, want mijnheer Hartmeijer van de SP gaat u een vraag stellen. De heer Hartmeijer: Dank, voorzitter. Vraag aan mevrouw Stolk. Ze zegt, we gaan niet voorliggen die 5 miljoen. Die partij gaat blijkbaar instemmen met de semi-actieve verwerving.

Vindt mevrouw Stolk dan niet dat dat gaat leiden ... Of verwacht zij dan niet dat dat gaat leiden naar onteigening, wat weer een ander juridisch traject, is wat een complex traject is? Ziet mevrouw Stolk ook dat je dat niet uit elkaar kan trekken, zoals GroenLinks aangeeft? Want het is toch duidelijk dat de gemeente de huizen wil kopen om ze weg te halen? De voorzitter: Mevrouw Stolk, een korte reactie graag.

12

Mevrouw Stolk: Voorzitter, volgens mij heb ik dat al in mijn woordvoering aangegeven. Wij hebben dit nooit gewild. Laat dat vooropstaan. Wij blijven tegen en wij zijn tegen. Wij vinden gewoon dat je dit inwoners van je stad op deze manier, waarin wij het traject nu gelopen hebben, gewoon niet aan kan doen. Er zijn mensen die gewoon ziek op bed liggen. Er zijn mensen waarvan ik weet dat ze ook weg willen en misschien ook wel weg moeten. En niet moeten omdat het van ons moet, maar gewoon omdat het financieel niet haalbaar meer is voor die mensen. Voorzitter, daar krijg ik een bal van in mijn maag, want wij moeten daarover beslissen. En ik vind dat als mensen weg willen, moeten we die mensen de gelegenheid geven om daar ook weg te gaan, want mensen worden daar ziek van. En wie zijn wij dan vanuit de VSP om te zeggen, dat mag niet of dat kan niet? De voorzitter: Helder. Mevrouw Stolk: En dat een moeilijk traject is, dat hebben we onszelf aangedaan. De voorzitter: Emoties zijn heel logisch, want we hebben het over mensen, zoals al meerderen verwoord hebben. Dank u wel voor de reactie. Ik ga naar mijnheer Kolkiliç, DENK Dordrecht. De heer Kolkiliç: Voorzitter, dank u wel. Ik heb het woord onzeker zo vaak gehoord, waardoor ik zelf onzeker ben geworden en mijn code 6 keer verkeerd heb ingevuld, waardoor ik nu 50 minuten moet wachten. De voorzitter: Trump deed het ook uit zijn hoofd.

De heer Kolkiliç: Ik zal het kort houden, voorzitter. Leven met onzekerheid is moeilijk. Ik hoop dat de vraagstukken van deze bewoners snel worden geholpen. Wij kunnen instemmen met dit voorstel op zich. Ondanks alle kanttekeningen met betrekking tot participatie hoop ik ook dat dit voorstel het college eigenlijk een seintje geeft. En alles wat er is gezegd vanuit de commissie en raadsleden, waardoor ze het participatietraject ook beter zullen gaan oppakken de aankomende periode. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Kolkiliç. Ik ga naar mijnheer Hartmeijer van de SP. De heer Hartmeijer: Dank, voorzitter. Onze fractie is nog steeds van mening dat de woningen waar het hier om gaat, behouden kunnen blijven. Ik zal daar verder nu niet over uitweiden. Dat hebben wij in eerdere vergaderingen uitgebreid beargumenteerd. Dank aan de bewoners voor hun brieven, naar zowel raad als college, die ook toegevoegd zijn. Daaruit blijkt wel het forse verschil van inzicht tussen hen en het rapport van Dietz enerzijds en het college anderzijds. Er wordt nu een semi-actieve verwerving voorgesteld. Echter in het rapport van Dietz staat dat deze optie binnen de Wvg helemaal niet bestaat. Is dit dan een uitvinding van gemeente Dordrecht? Op welke gronden wordt deze fase eigenlijk nu ingezet? Het college meent volledige schadeloosstelling te bieden. Dat zal juridisch allemaal kloppen.

Daar gaan we het inderdaad nu niet over hebben, voorzitter, u zei het al. Echter de bewoners wijzen erop dat zij zeer waarschijnlijk er fors op achteruitgaan in woonkwaliteit, gezien de prijzen op de woningmarkt. De heer Stam zei het al. Daar is onenigheid over. College meent op basis van modellen dat sloop absoluut noodzakelijk is voor het aantal nieuwe woningen, maar er bestaan inmiddels ook andere modellen die een alternatief bieden en de sloop

13

niet noodzakelijk maakt. Omdat er een groot verschil van inzicht bestaat over de feiten en verwachtingen tussen de verschillende partijen, voelt het vreemd om hier nu een beslissing over te nemen en is vooral dialoog met de bewoners zelf nodig. Iets waarvan zij ook menen dat dit onvoldoende is gebeurd. Ook besef ik dat er een aantal bewoners de schadeloosstelling hebben geaccepteerd en zullen gaan verhuizen. En ook dat het Platform heeft aangegeven dat, ondanks dat ze zelf willen blijven, hun buren wel deze uitweg gunnen. Maar dat maakt dit onderwerp wel heel ingewikkeld. Vooral als de groep bewoners die daar wil blijven, steeds kleiner wordt. Maar nu instemmen met actieve verwerving in plaats van passieve verwerving, zoals we nu doen, zal naar ons idee leiden naar onteigening. Een traject wat alleen kans maakt als het zeer gedegen onderbouwd is jegens de bewoners die niet weg willen. Die eigenlijk geen kant meer op kunnen en op zoek moeten naar een huis wat in allerlei opzichten minder aantrekkelijk is dan wat zij nu hebben. De voorzitter: Mijnheer Klerk wil u graag een vraag stellen. De heer Hartmeijer: En ik was ook klaar. Dank u, voorzitter. De voorzitter: Maar hij mag toch de vraag stellen. De heer Hartmeijer: Zeker. De heer Klerk: Dank u wel, voorzitter. Ik ben nog niet klaar. Nee, grapje.

U stelt, we gaan dat niet doen, we gaan er niet mee instemmen met het beschikbaar stellen van dat krediet, want dat leidt onmiskenbaar tot onteigening. Maar de keerzijde van de medaille is toch dat als we nu niet instemmen met dit voorstel dat de bewoners niets hebben als stel dat ... Want het gaat hier nog steeds over het feit als ze zelf de stap nemen proactief om te verhuizen en te vertrekken, en de compensatie die daarmee samenhangt, op het moment dat we dan niet instemmen, geven we ze niets. Terwijl we straks, als we het bestemmingsplan voorkomt in de raad, daarbij ook dat rapport van Dietz, wat in opdracht van de bewoners is gemaakt, onderdeel gaat uitmaken van de stukken. Dan is het toch veel verstandiger om nu in ieder geval wel als schot voor de boeg in te stemmen met het beschikbaar stellen van het krediet? De voorzitter: Mijnheer Hartmeijer, bent u overtuigd? De heer Hartmeijer: Kijk, wat ik al aangaf, dat maakt het zo ingewikkeld. Want er is een groep bewoners die zegt, we leggen er ons bij neer en we gaan verhuizen en we willen schadeloosstelling ontvangen. Maar er is ook een groep die zegt, we vinden het gewoon überhaupt onzin dat onze huizen gesloopt moeten worden. En dat maakt natuurlijk wel dat het heel ingewikkeld is.

Naar mijn idee worden wij eigenlijk gedwongen als fractie om hier tegen te stemmen, omdat wij vinden dat de bewoners die willen blijven gewoon zeker wel een punt hebben. De voorzitter: Ik zie dat mijnheer Klerk toch nog zijn vinger opsteekt. En gedwongen wordt hier volgens mij niemand. De heer Klerk: Ik ga in mijn situatie niet over dwang spreken. Maar ik denk dat uiteindelijk ... Ik ben gelijk van slag. Op het moment dat we nu niet instemmen met het

14

krediet, dat we daar de bewoners niet mee helpen. En ik denk juist op het moment dat de bewoners die ervoor kiezen om te blijven zitten, wat best een grote groep zal zijn, daar gaan we straks, als het bestemmingsplan voorligt, met dat plan erbij. En stel nu in een heel hypothetisch geval dat het plan van Dietz omarmd wordt door het college en dat die woningen blijven staan, dan is nog steeds niemand geschaad met het besluit wat u nu neemt, behalve ... Er is nog niemand geschaad met het beschikbaar stellen van dit krediet. De voorzitter: Mijnheer Hartmeijer, bent u overtuigd? De heer Hartmeijer: Dat vraag ik me af. Kijk, als ik alles lees en ik lees ook de correspondentie tussen bewoners en het college, dan is mijn idee dat als we als we semiactief, wat dat ook mag zijn, volgens mij is het gewoon actief verwerven, dat dat naar onteigening gaat. Maar wat ik al zei, het is heel ingewikkeld. Dat erken ik ook. Er zitten verschillende kanten aan. En wat ik aangaf, volgens mij is gewoon nu het dialoog met die bewoners nodig. Betrek inderdaad ook dat Dietz rapport erbij. Dat zou mijn voorkeur hebben.

De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Stam. Een korte vraag en dan wil ik eigenlijk graag verder, want dan kan u straks, mijnheer Noldus, in uw eigen verhaal misschien dat nog wel kwijt, maar ik moet een beetje kijken naar de klok. De wethouder moet ook nog reageren. Mijnheer Stam, kunt u een korte vraag stellen? De heer Stam: Als u wat korter bent, dan zal ik ook kort zijn. Ik heb wil eigenlijk reageren op mijnheer Klerk. Wij willen een betrouwbare ... De voorzitter: Dat doen we niet. De heer Stam: Dat doen we niet? De voorzitter: Nee, dat doen we niet. Interrumperen op een interruptie is heel ongebruikelijk. De heer Stam: Dan doen we dat via internet. De voorzitter: Is het een korte, mijnheer Noldus? De heer Noldus: Ja, een korte vraag aan mijnheer Hartmeijer. De voorzitter: Hele korte. De heer Noldus: Want de heer Hartmeijer koppelt onteigening aan het nemen van een besluit over semi-actieve verwerving. Is de SP het dan ook met ons eens dat, of je dat die tussenstap nu wel of niet neemt, het besluit over onteigening pas genomen wordt bij een bestemmingsplan besluit? De voorzitter: Daar kun je met ja of nee op antwoorden, denk ik, mijnheer Hartmeijer.

15

De heer Hartmeijer: Nogmaals, dat is niet hoe ik het lees. Het is duidelijk dat de woningen aangekocht worden om ze weg te halen. Ik zie daar niet een soort van middenweg in. Die ziet de heer Noldus misschien wel, maar ik zie dat niet. De voorzitter: Die middenweg gaan we misschien straks van mijnheer Noldus horen. Mijnheer Damen, Partij van de Arbeid. De heer Damen: Dank u, voorzitter. Voorzitter, wij zien als PvdA op dit moment nog steeds geen reden om bij de planontwikkeling in de toekomst deze woningen te slopen. Wij willen wel instemmen met het voorstel. Niet omdat de woningen gesloopt moeten worden, maar omdat een aantal bewoners in een dusdanig onzekere situatie zitten dat ze zeggen, ik vertrek liever. En wij vinden dat we die mensen de mogelijkheid moeten bieden om dat te doen met een ruimhartige vergoeding voor hun woning. Dat is de reden waarom wij nu instemmen met dit voorstel. We willen daarbij wel opmerken dat het proces veel langer duurt, dat is al een aantal malen gezegd, dan we aanvankelijk ingeschat hadden. Dat hebben we met zijn allen gedaan. Misschien met uitzondering van de partij van mijn buurman, die nadrukkelijk gewaarschuwd heeft, jongens, hier moet je niet aan beginnen, dit is een heidense klus. Maar voor de rest hebben we het allemaal gewild. En dit is een van de nare consequenties.

Voor ons is een tweede punt, en daar hoor ik graag een reactie op van de wethouder, dat we niet bang zijn dat de vergoeding niet ruimhartig is voor de verlaten woning, maar dat het probleem veel meer zit in het vinden van een vergelijkbare, passende woning. En wat dat betreft, willen we heel nadrukkelijk aan het college vragen om bij het maatwerk daar heel goed op te letten. En voor iedere individuele bewoner heel goed te kijken, wat is voor jullie een passende maatwerkoplossing die beschikbaar is op de markt? Mevrouw Stolk: Voorzitter. De voorzitter: Mevrouw Stolk. Mevrouw Stolk: Terechte vraag die de heer Damen aan het college stelt. Maar dan ook een vraag aan de heer Damen zelf. Hoe ziet u dat voor zich? We hebben woningnood. Vergelijkbare woningen zijn er niet. En alles wat er gebouwd wordt, wordt naar de maatstaven van, ik dacht nu, op basis van ... Een betaalbare koopwoning zit op 389.000 euro. Hoe kijkt u daar dan tegenaan? De voorzitter: Mijnheer Damen. De heer Damen: Ik weet niet of de bewoners zitten te wachten op een nieuwbouwwoning, maar ik vind dat dat hun zaak is en niet de mijne. Maar wat ik wel weet, dat ze veelal zelf heel veel energie en ook geld gestoken hebben in het opknappen van deze woningen en die naar hun comfort, wensen hebben ingericht. Dat is een tweede punt waar je heel goed op moet letten. En maatwerk is maatwerk.

Ik kan dat niet van tevoren aangeven van ... De voorzitter: Uw oproep aan de wethouder is in ieder geval duidelijk.

16

De heer Damen: Ik kan niet aangeven hoe dat precies dan moet zijn. De voorzitter: U heeft nog wat verder? De heer Damen: Wat zegt u? De voorzitter: Heeft u nog wat verder iets? De heer Damen: Een opmerking nog, voorzitter. Het is ook door anderen gezegd. Het is zaak dat de bewoners netjes worden ingelicht. Dat is eventjes niet gebeurd. Het college heeft aangegeven dat dat niet correct was. Dat dat beter zou moeten en zal gaan. In onze ogen is dat geen vrijblijvende conclusie van het college. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Damen. Ik ga naar mijnheer Tutupoly, Op Ons Eiland.

De heer Tutupoly: Ondanks dat het bestemmingsplan nog niet definitief is, wensen wij akkoord te gaan met de semi-actieve verwervingen, om de bewoners die weg willen enige zekerheid te bieden. Net als GroenLinks vraag ik me wel even af over de ruimhartigheid van de vergoeding. Daar is nog in ieder geval wat onduidelijkheid over. De vraag was neergelegd bij de wethouder om daar een toelichting op te geven. Die hoor ik graag. En ten aanzien eigenlijk van de communicatie richting de bewoners, de eerste keer toen het voorkeursrecht eigenlijk op de woningen kwam te liggen, waren de bewoners eigenlijk ook al overvallen door wat het college besloten had. Nu wederom worden ze overvallen. En wordt wederom, zal ik maar zeggen, aangegeven dat er beterschap beloofd wordt. En ik zou toch eigenlijk willen zeggen, dit college heeft het nu wel vaker dat die communicatie gewoon richting bewoners slecht verloopt. En we zullen dan ook eigenlijk het college op het hart willen drukken om hier eens een keer echt maatregelen op te nemen, zodat het in de toekomst tot het verleden zal gaan behoren. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Tutupoly. Dan ga ik naar mijnheer Noldus, ten slotte, van de Dordtse VVD. De heer Noldus: Voorzitter, dank u wel. We praten al geruime tijd over de plannen voor het Maasterras.

En te lang, als je het aan de bewoners van de woningen aan de Weeskinderendijk vraagt. En de huidige plannen en de doorlopende onzekerheid moeten wel tergend zijn. En we moeten de situatie van de onzekerheid van de huidige bewoners aan de Weeskinderendijk dan ook niet uit het oog verliezen, want door toedoen van de overheid geraakt worden in toch wel het middelste van je bestaan, je thuis, dat is iets waar we ons denk ik allemaal bewust van zijn in deze ruimte. En voorzitter, dat maakt ook dat we van mening zijn dat het extra gevraagde budget dat we dat toe moeten kennen en het college inderdaad te vragen om te starten met die semi-actieve verwerving. Niet om daarmee de druk op de bewoners op te voeren en niet om daarmee het proces tot aan de onteigening en de sloop te versnellen. Want voorzitter, daar moeten we als raad echt nog voor de zomer een bestemmingsplan vaststellen en kijken hoe die eruit gaat komen te zien. Want daar liggen echt nog wel meerdere puzzels op tafel. Maar goed, dat voorstel verandert niets aan de situatie voor de bewoners die

17

ervoor kiezen om op korte termijn te ... Of die willen blijven. Maar de bewoners die wel willen vertrekken, die willen we niet laten wachten op een betere vergoeding om elders hun bestaan verder op te bouwen. Want voorzitter, ik gaf het al aan, we moeten voor de zomer nog besluiten over het bestemmingsplan. En met dan ook nog de vervolgprocedures die eventueel lopen, Raad van State, et cetera, kan het echt nog wel een tijd duren voordat je anders in de vergoedingsfase aankomt, waar we het hier over hebben. Mevrouw Stolk: Voorzitter. De heer Noldus: En dat kun je de bewoners die op zoek zijn naar iets anders volgens mij niet aandoen. De voorzitter: Dat was waarschijnlijk uw laatste zin. De heer Noldus: Ik had nog een korte bijdrage. De voorzitter: Maar dan gaan we eerst de vragen van mevrouw Stolk aanhoren. Mevrouw Stolk: Voorzitter, vraagje aan de heer Noldus van de VVD. Hoe kijkt u er dan tegenaan dat de bewoners hun huis, hun thuis door de gemeenteraad van Dordrecht weggehaald wordt? Bewoners die ziek zijn ... Stel dat het bestemmingsplan niet doorgaat, dat er een heel ander bestemmingsplan ...

Kunt u uzelf dan nog in de spiegel aankijken, naar de mensen die al weggegaan zijn onder druk van deze raad? Hoe kijkt u daar tegenaan? De voorzitter: Mijnheer Noldus, hoe kijkt u er tegenaan als het straks anders gaat dan we denken? De heer Noldus: Voorzitter, ik denk, en ik heb dat in iedere bijdrage gehoord en ik weet dat dit proces loopt natuurlijk al een tijd en ik weet van iedereen in deze zaal dat dit ook in de tijd van het vestigen van de Wvg, want daar is eigenlijk het besluit genomen om dit in gang te zetten voor die gebiedsontwikkeling, dat dat voor niemand een lichtzinnig besluit is. En voorzitter, zo kijken wij er ook tegenaan. Het is iets waar we ons heel terdege van bewust zijn. Ik zei er al iets over in mijn bijdrage. Het is iets wat mensen in het diepst van hun bestaan raakt. Daar moet je heel voorzichtig, goed en precair mee omgaan. En dat is ook de reden, voorzitter, waarom we dan denken dat dit nu een goede tussenstap is. Niet om die druk te verhogen, niet om het tempo te verhogen, maar om de mensen die daar zelf toe besluiten meer zekerheid te geven, niet te hoeven wachten, maar verder kunnen met hun leven, als zij dat willen, op een andere plek. En voorzitter, naar ons idee is het ook in lijn met de motie die indertijd is aangenomen. We hebben daar nog wel een vraag bij, richting het college.

Want we zijn wel benieuwd, hoe wordt in het proces met alle individuele bewoners afspraken gemaakt en maatwerkafspraken gemaakt, ook recht gedaan aan het totaal van de bewoners, aan het collectief? Hoe zorgen we dat er geen onevenredige verschillen ontstaan en dat er altijd ruimte is voor maatwerk? Dat lijkt me een lastige opgave. Ik ben benieuwd of daar iets aan een reactie op gegeven kan worden. De voorzitter: Dank u wel.

18

De heer Noldus: En voorzitter, dan nog een laatste zin, als dat mag? Wij steunen dit voorstel. En de politieke vragen kunnen wij dan ook driemaal met een ja beantwoorden, als slot, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we naar de reflectie door de wethouder. Wethouder Burggraaf. De heer Burggraaf: Dank u wel, college. Voorzitter. De voorzitter: Even geduld. De heer Burggraaf: Waar is het traject begonnen? Het is eind 2023 begonnen bij het besluit van u om een Wet voorkeursrecht gemeenten te vestigen. En dan ook een motie waarin u heeft opgeroepen om een ruimhartige vergoeding te bieden en de bewoners te begeleiden in dat traject. Daar is een gesprek met de Platform begin 2024 geweest. En die hadden toen bureau Dietz aangedragen. Daar we hebben toen budget voor vrijgemaakt om ze daarin te begeleiden. En dan is het inderdaad erg pijnlijk om te moeten constateren dat we nu een besluit hebben genomen, waarbij, ondanks dat die lijnen nu er liggen, we toch verzuimd hebben om rechtstreeks te communiceren op het moment dat dit voorstel ook bij u in de raad lag. Maar zoals we in de brief hebben aangegeven, is dat een situatie die we hierna ook echt niet meer willen en we daar echt voor zullen zorgen dat die communicatielijn ook in de toekomst beter verloopt. Tegelijkertijd heeft u begin dit jaar of nee, begin vorig jaar het ontwerp bestemmingsplan gezien.

Daar hebben we een presentatie in de commissie gehouden. En toen hadden we echt de verwachting dat we veel sneller op het punt zouden kunnen komen om u een bestemmingsplan ter vaststelling vast te leggen. Dat we veel sneller duidelijkheid zouden kunnen geven op het definitief besluit van het betrekken van die woningen bij de gebiedsontwikkeling en welk bestemmingsplan u dan kan vaststellen. En helaas blijkt dat toch erg complex te zijn in dit gebied en meer tijd nodig te hebben. En dat maakt dat we nu dit voorstel hebben neergelegd om te zeggen, er zit toch voor heel veel bewoners een grote onzekerheidsfactor in. Bewoners hebben aangegeven, we zouden de woning wel willen verkopen, maar dat doen we alleen als er ook hetzelfde uitzicht is op die volledige schadeloosstelling die bij een onteigening was. Dat maakte dat we dit voorstel hebben voorgelegd. Nogmaals, het besluit of u definitief die woningen betrekt bij de gebiedsontwikkeling, dat gaat u nemen bij het bestemmingsplan. Ik wil daarbij wel voor het volledige beeld nog even verwijzen naar de bijlage die erbij zit. Want ik hoorde nu ook weer het verhaal dat het alleen zou zijn vanwege een busbaan die daar loopt. Daar hebben we ook wel de redenen genoemd die erachter liggen waarom voor die gebiedsontwikkeling de analyse nu is dat we die woningen daarbij nodig hebben. En dat is meer dan alleen de busbaan.

Dat heeft ook met het verhogen van het terrein te maken, onder andere. Nog een aantal andere zaken, maar die kunt u daarin teruglezen. Maar zoals gezegd, zullen we dat ook bij het voorleggen van het bestemmingsplan toetsen met het plan wat in samenspraak met bureau Dietz ook met bewoners besproken is. Daar hebben we vorige week ook een ambtelijk gesprek met het Bewonersplatform over gehad. Maar goed, wat ik al zei, het duurt langer. Het is een complexe situatie. En daarom hebben we nu voorgelegd om een vergoeding te doen op basis van onteigeningen. Dat is de wettelijke grondslag die de meest ruimhartige basis vormt voor een schadeloosstelling, die zowel met inkomen als vermogenspositie van de bewoners rekening houdt. En die heel veel ruimte geeft om echt maatwerk toe te

19

passen, ook voor situaties die u noemde als zijnde een huizenmarkt waarin woningen boven vraagprijzen worden verkocht. Dat zijn ook allemaal aspecten die in dat maatwerk en in die schadeloosstelling meegewogen kunnen worden en waar lange jurisprudentie onderligt, een wettelijke basis waarop ook die waarderingen zijn getoetst. En er is inderdaad nu een nieuwe Omgevingswet. Mevrouw Stolk: Voorzitter. De heer Burggraaf: Maar daarmee is niet wat veranderd in de wijze van de schadeloosstelling. Dat is hetzelfde als onder voorheen de Onteigeningswet. De voorzitter: De lengte van uw zinnen is befaamd. Maar nu is er even rust. Mevrouw Stolk kan haar vraag stellen. Mevrouw Stolk: Voorzitter, ik vraag me af waar de wethouder dat vandaan haalt, dat hetzelfde getoetst is als de wet die hier voorlag? Volgens mij is er een nieuwe wet, er is een nieuw besluit genomen, je gaat ook een nieuwe procedure in. En dat was ook een van de vragen, dat als er dadelijk ... Want ik weet voor 99 procent zeker, 100 procent weet je het nooit, maar dat er heel veel mensen daar blijven zitten. Stel dat ze naar de civiele rechter gaan, welke kansen schat het college dan voor zichzelf in? Want dan schat ik de kansen voor de bewoners hoger in. Waarom? Omdat er geen jurisprudentie is op dit gebied, van deze nieuwe wet.

Hoe kijkt u daar tegenaan? Want u zegt, ik heb het getoetst, maar waaraan heeft u dit dan getoetst? De voorzitter: Wethouder, waar haalt u die wijsheid vandaan? En ook, hoe denkt u, als er juridische stappen ondernomen worden, hoe de gemeente er afkomt? De heer Burggraaf: Voorzitter, voor dit soort situaties moeten we natuurlijk uiterst zorgvuldig te werk gaan als college. En willen we zorgen dat we aanbiedingen die we doen ook een rechtszekerheid hebben. En zo is dat situaties ook gelijke monniken, gelijke kappen zijn. Die vragen werden ook al gesteld. Dat zijn we ook schatplichtig aan. En dat is waarom we ons laten adviseren door mensen die deskundig zijn in onteigeningsprocedures. En die geven aan dat de nieuwe wet een procedurele wijziging is, maar niet een inhoudelijke wijziging. Niet de inhoudelijke grondslag op basis waarvan die financiële vergoedingsregels zijn. En daar zijn ook heel veel praktijkvoorbeelden van, omdat er heel veel maatwerk in zit, waardoor je dat op die manier ook kan toetsen. Daarnaast is het ook zo in het traject dat bewoners in staat zijn om zelf, als we zeggen, we hebben een taxateur hier, maar we willen zelf dat getoetst hebben, om daar een onafhankelijke derde nog weer eens bij te betrekken. En de kosten die daar dan mee gemoeid zijn, kunnen ze ook vergoed krijgen. Daar zit ook een onafhankelijke toetsing op.

En natuurlijk staat er ook altijd nog in het eind van het traject weer een rechtsgang open op het moment dat bewoners zeggen, daar hebben we nog twijfels bij. En dan kan dat ook nog rechterlijk getoetst worden. Mevrouw Stolk: Voorzitter. De voorzitter: Mevrouw Stolk.

20

Mevrouw Stolk: Ik wil toch nog heel even inbreken. Want de heer Burggraaf gaat altijd in een adem door, want die kan hele mooie, lange zinnen maken. Ik krijg ze er niet uit. Maar nogmaals, waar is dit nu aan getoetst op het gebied van de onteigening of semiactief werven? Omdat daar nog geen voorbeelden van zijn. Waaraan is dat nu getoetst? De voorzitter: Wethouder Burggraaf. De heer Burggraaf: Dan ga ik me weer herhalen, voorzitter. En dat is nogmaals, er is in de wet een proceswijziging, maar niet een inhoudelijke wijziging op de schadeloosstellingsprincipes die tot dat bedrag komen. En nogmaals, ik ben zelf geen expert of deskundige in het onteigeningsrecht, maar die hebben we wel veel geraadpleegd. En daar vaar ik op, voorzitter. Mevrouw Stolk: Voorzitter, mag ik een voorbeeldje geven? De voorzitter: Nog één keertje op ditzelfde onderwerp. Mevrouw Stolk: Dat is toch wel aardig. Voorzitter, schadeloosheidsprocedure bij de civiele rechter. De onteigenaar, meestal de overheid, vraagt aan de civiele rechter om schadeloosheid vast te stellen en krijgt daarover bericht. Nogmaals, ik krijg er geen antwoord op, maar ik zou er wel graag een antwoord op willen hebben. De voorzitter: Wethouder Burggraaf. De heer Burggraaf: Voorzitter, ik denk dat hetgeen mevrouw Stolk naar verwijst, is het eindproces van een onteigeningsprocedure.