2.2 2026.06.30 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 3 - concept.pdf

Ik roep op om daar toch een plan voor te maken, zodat het niet koste gaat van al de woningen die daar gepland staan. De voorzitter: Dank u wel. Dan gaan we weer naar mijnheer Klerk, CDA. De heer Klerk: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, voor het CDA is het ook duidelijk, voor een stad als Dordrecht is een voorziening zoals het Albert Schweitzer ziekenhuis van onmiskenbaar groot belang. Is het niet als grootste werkgever van de stad, dan wel om de kwaliteit van de zorg als topklinisch ziekenhuis of vanwege de gunstige ligging. Het CDA is er dan ook van overtuigd, ook gezien de argumenten die twee weken geleden in de commissie werden benoemd, dat nieuwbouw de juiste weg kan zijn voor het ziekenhuis. De plannen voor Middenzone gaan daardoor helemaal op de schop. Ook dat is een gevolg waarvan we ons best zouden kunnen voorstellen dat we daar flexibel op meebewegen. Om een ziekenhuis van het niveau als het Albert Schweitzer ziekenhuis aan de stad te binden, is het goed om daar flexibel mee om te gaan. Keerzijde van de medaille is dat een plan waar we al tien jaar aan werken, in een paar maanden onder stoom en kokend water teniet wordt gedaan. Wat de woningbouwplannen betreft, de alternatieve locaties zijn genoemd. Daar staan inderdaad wat onzekerheden tegenover, maar we geloven ook wel dat daar best kansen liggen.

Er zijn echter ook toezeggingen gedaan die nu mogelijk onder druk komen te staan. Dat werd ook al door meerdere collega's vanavond genoemd. Dat gaat bijvoorbeeld om de sociale huurwoningen die aan de Middenzone zijn toegevoegd, waarbij er bij het vaststellen van de grex voor de 41 Spuiboulevard werd gezegd, daar een ons minder en op de Middenzone anderhalf ons meer. Daar zit voor ons nog wel een pijnpint. Ik bundel daarom graag de eerste politieke vraag en de vraag met betrekking tot de wensen en bedenkingen. Bij het vaststellen van de grex voor de Spuiboulevard in april is toegezegd dat de programmering van het aantal sociale huurwoningen op de Spuiboulevard lager zou zijn en op de Middenzone hoger en dat daar bovendien de oplevering mogelijk sneller zou zijn dan voor de woningen op de Spuiboulevard. Daar ligt de vraag voor ons aan de wethouder, hoe staat het daarmee en hoe komt het terug in wat er nu voorligt. Dat in alle onzekerheden die er zijn. Ik snap dat het niet in beton gegoten is. Stel dat deze woningen niet op tijd zouden kunnen worden gerealiseerd of dat er jaren vertraging zou ontstaan, is het dan logisch om te denken dat we toch de programmering op de Spuiboulevard aanpassen en daar het aantal sociale huurwoningen weer te vergroten? Dan is de toezegging die eerder gedaan is, waarmee de raad toen akkoord is gegaan, niet meer van kracht.

Die vraag leg ik graag nog aan de wethouder voor. Dank u wel. De voorzitter: Bedankt. Zijn er vragen, interrupties, op deze woordvoering? Niet? Dan ga ik naar mijnheer Verdoorn van Forum voor Democratie. De heer Verdoorn: Dank u, voorzitter. Sinds enkele maanden hou ik mijn voor Forum voor Democratie bezig met verschillende interessante vraagstukken, bijvoorbeeld het ziekenhuis. Ik herinner me nog de tijd dat ik naar het ziekenhuis in de Bankastraat gingen en dat er nog een ponspasje gemaakt moest worden. Ik noemde dit altijd nog het nieuwe ziekenhuis, maar we hebben het alweer over een volgend ziekenhuis. Bij de sessie van 2 weken geleden vroeg ik aan de voorzitter van het ASz of het nu in algemene zin zo is dat het na een aantal decennia goedkoper is om een nieuw ziekenhuis te bouwen. In algemene zin in ieder geval voor dit ziekenhuis en misschien ook wel in heel veel andere gevallen. Daarom wil ik straks nog een politieke vraag stellen aan de andere partijen die hier aanwezig zijn en ik wil ook eventjes kort ingaan op de andere gestelde vragen. De Middenzone, daar zien we als FvD behoorlijk veel bezwaren aan kleven. We denken ook dat we het ons niet kunnen permitteren om geen ziekenhuis in de stad te hebben. We hebben dan zo nog wel wat bedenkingen. Ik zou willen vragen of de partijen willen reflecteren op een variant waarvan ik denk dat het wel een ongebruikelijke is.

Ik zie die trend dat, elke keer als er dan na een jaartje of 40 een nieuw ziekenhuis nodig is, er een nieuwe locatie is. Als de raad een duurzame oplossing wil, waarbij elke 30, 35 jaar een locatie beschikbaar is voor nieuwbouw, als de raad een locatie wil waarbij de discussie over woningbouw aan de kant gezet wordt en als bovendien de raad ervoor wil kiezen dat een ziekenhuis op een locatie komt waar de raad enige invloed op heeft, vormde zich in mijn gedachte een variant die waarschijnlijk behoorlijk ongebruikelijk is. Er ligt bijvoorbeeld ten noorden van de Middenzone een stuk grond dat voor 1975 in gebruik was als landbouwgrond, dichtbij de N3, dichtbij dat nieuwe station Leerpark, aan de andere kant van de Overkampweg, groot genoeg om een ziekenhuis op te bouwen. Normaal gezien veranderen we de bestemming van parken niet zomaar, maar in dit geval hebben we beperkte ruimte in de stad. Na nieuwbouw van het ziekenhuis, als je dat daar zou doen, blijft ook een locatie over waar we dan weer een stadspark of een nieuw stukje park van zouden kunnen maken. Om die reden vraag ik me af of de raad de bevoegdheid heeft om een deel van het in 1975 gebouwde park, ik weet nog niet of dat het Dubbelmondepark is of het Overkamppark, te bestemmen voor de bouw van het ziekenhuis en ter compensatie de verlaatlocatie, geheel of gedeeltelijk, de bestemming 42 stadspark te geven.

Hiermee kan enerzijds het ziekenhuis omringd worden door groen, zodat je iets doet aan duurzaamheid, opbouw van warmte et cetera. Daarom zou ik de volgende vraag willen stellen, ziet de raad het als haar taak om een duurzame oplossing te bieden voor het fenomeen dat het vaak economisch gunstiger is om een nieuw ziekenhuis op een andere locatie te bouwen? In aanvulling daarop, zou deze duurzame oplossing gerealiseerd kunnen worden door afwisselend een perceel te gebruiken, dan wel ten behoeve van een ziekenhuis, dan wel ten behoeve van een stadspark? Afwisselend. 40 jaar als park, 40 jaar als ziekenhuis. De voorzitter: Dan verplaatsen we de bomen ook mee. Het is mooi om hierop in te gaan bij de volgende woordvoering. Heeft iemand nu al een verhelderende vraag? Mijnheer Schalken, volgens mij weet u hoe het park heet. Overkamppark? Dan is het bij dezen vastgesteld, Overkamppark. Iemand vragen? Nee? Dan gaan we naar de volgende fractie die een woordvoering wil doen. Wilt u ook nog, mijnheer Safranti? Nee? Dan gaan we naar Partij voor de Dieren. Mevrouw Van Herwijnen. Mevrouw Van Herwijnen: Dank u wel, voorzitter. De Partij voor de Dieren is voor woningbouw, maar ook voor bereikbare en toegankelijke zorg. Een stad als Dordrecht heeft niet alleen woningen nodig, onze inwoners mogen ook rekenen op goede en goed bereikbare zorg.

Een goed bereikbaar ziekenhuis is net zo goed een basisvoorziening als voldoende woningen. We hebben er begrip voor dat het college in de voorbereidende fase al stappen heeft gezet om een geschikte locatie voor een nieuw ziekenhuis in beeld te brengen. Tegelijkertijd moet voorkomen worden dat hierdoor de besluitvorming al in een bepaalde richting wordt gestuurd. De raad had eerder betrokken kunnen worden bij de afweging van de mogelijke locatie. Nu ligt er feitelijk een voorkeursrichting voor, zonder dat de raad een keuze heeft gehad tussen verschillende alternatieve locaties voor het nieuwe ziekenhuis. Naast goede maatschappelijke voorzieningen hebben wij ook nog steeds die woningbouwopgave. Dat vraagt om zorgvuldige keuzes. De alternatieve woningbouwlocaties vallen op dit moment nog onder geheimhouding en dat beperkt ons in wat we daar inhoudelijk over kunnen zeggen, maar een uitgangspunt willen we wel al meegeven, de Partij voor de Dieren is tegen het opofferen van structuurgroen. Structuurgroen is naar onze mening geen restruimte om ruimtelijke problemen op te lossen. Daar wilde ik het voorlopig even bij laten, voorzitter. De voorzitter: Wat bedoelt u precies met structuurgroen? Mevrouw Van Herwijnen: Structuurgroen betreft wat grotere stukken binnenstedelijk groen dan aaneengesloten is, een structuur vormt. De voorzitter: Dank u wel.

Zoals een park? Mevrouw Van Herwijnen: Zo zou je het kunnen noemen. Niet per se. Het hoeft niet, want een park wordt weer gebruikt voor recreatie en dergelijke. Dat hoeft structuurgroen niet te zijn. De voorzitter: Het hoeft niet per se een park te zijn om structuurgroen te zijn? Het is breder dan park? 43 Mevrouw Van Herwijnen: Precies. Een park wordt vaak ingericht ten behoeve van het gebruik door mensen. Structuurgroen hoeft dat niet per se te zijn. De voorzitter: Het levert een leuke vraag op. Mijnheer Kuhlmann. De heer Kuhlmann: Het is een beetje zijdelings in het geheel. Ik wil niet zo veel afleiden, maar ik toch geïntrigeerd. Als het geen park is en niet voor de mensen, we hebben toch geen landbouwgrond of stukje regenwoud middenin Dordrecht? Wat zou structuurgroen binnen de bebouwde kom anders kunnen zijn dan een parkje? De voorzitter: Mevrouw Van Herwijnen. Mevrouw Van Herwijnen: Ecologische waarden zijn waarden an sich. Dat hoeft niet per se gebruikt te worden door mensen. De voorzitter: Mevrouw Van Herwijnen, kunt u misschien een concreet voorbeeldje geven, zodat het begrepen wordt? Mevrouw Van Herwijnen: We hebben bijvoorbeeld in de Biesbosch ook stiltegebieden. Dat wordt gebruikt voor andere waarden dan de waarden die de mens belangrijk vindt. De voorzitter: Dit is, denk ik, een duidelijk voorbeeld.

We gaan geen discussie zonder … We gaan naar mijnheer Laban van ChristenUnie/SGP. De heer Laban: Dank, voorzitter. Voor ons ligt een betekenisvol, maar ook een complex voorstel. Op de Middenzone zou de komende 10 jaar 720 woningen worden gebouwd en de deze bouwplannen lopen vertraging op. Een lastig dilemma voor onze fractie. Desalniettemin, het Albert Schweitzer ziekenhuis is een vitale voorziening en onze grootste werkgever. Dordrecht kan en mag simpelweg niet zonder een volwaardig ziekenhuis met spoedeisende hulp en acute geboortezorg. Nu renovatie van de gebouwen uit de jaren ‘80 geen optie blijkt, steunt onze fractie de keuze voor duurzame nieuwbouw op de Middenzone. De ruimtelijke verkenning laat zien dat een kwalitatief ziekenhuis met een herstelgerichte groene omgeving de hele Middenzone nodig heeft en niet op een deel past. We waarderen de creativiteit van het college om alternatieve locaties voor de geplande woningen te vinden. Ook zijn we blij dat de 100 sociale woningen via tijdelijke flexwoningen op de Middenzone toch op schema blijven. De voorzitter: Ik onderbreek u even vanwege een interruptie van mijnheer Gündogdu. De heer Gündogdu: Voorzitter, dank u wel. Voordat het verkeerd de wereld in wordt gestuurd, mijnheer Laban, u geeft aan dat renovatie geen optie zou zijn. De voorzitter: Niet u geeft aan, mijnheer Laban geeft aan. Derde persoon.

De heer Gündogdu: Mijnheer Laban geeft aan dat renovatie geen optie zou zijn. Twee weken geleden hebben wij expliciet de vraag gesteld en het blijkt helemaal niet te kloppen. Van waar heeft u de informatie dat renovatie geen optie is, mijnheer Laban? De voorzitter: Van waar heeft mijnheer Laban de informatie … Juist. Mijnheer Laban. 44 De heer Laban: Dank, voorzitter. U bent twee weken geleden bij dezelfde vergadering geweest als ik. Ik kan niet uit die vergadering spreken, want het is een besloten vergadering. Een gedeelte … Klopt, daar heeft u gelijk in. In besloten gedeelte is door het ziekenhuis aangegeven dat renovatie geen optie is. De heer Gündogdu: Voorzitter? De voorzitter: Dit is in elk geval wel wat mijnheer Laban eruit heeft meegenomen. Dit gesprek zetten we niet nu in het openbaar voort, want dit gaat over besloten gedeelte. Dit is in elk geval de interpretatie van ChristenUnie/SGP op dit moment. Mijnheer Laban, u gaat verder. De heer Gündogdu: Voorzitter, vandaar dat ik af wil van dit soort geheime en besloten vergaderingen. De voorzitter: Mijnheer Laban, aan u het woord, De heer Laban: Dank, voorzitter. Onze fractie hanteert echter een hard financieel uitgangspunt.

Het resultaat van de lopende grondexploitatie van de Middenzone moet overeind blijven en de eventuele meerkosten voor woningbouw op de alternatieve locaties mogen niet ten laste van de gemeentelijke begroting komen. Dit moet stevig worden verankerd in de samenwerkingsovereenkomst. Hoewel er al stappen zijn gezet voordat de raad formeel kon instappen, begrijpen we dat deze voortvarendheid nodig was om het ziekenhuis voor de stad te behouden. Nu het plan openbaar is, rekenen we op een zorgvuldig participatietraject met omwonenden van de nieuwe woningbouwlocaties en zien we de formele procedures voor het nieuwe omgevingsplan en een concept van de samenwerkingsovereenkomst met het ziekenhuis met vertrouwen tegemoet. De ChristenUnie/SGP stemt dan ook in met het voorstel. Voorzitter, ik wil nog even ingaan op het voorstel dat Forum voor Democratie deed. De voorzitter: Wacht even, want er is weer een interruptie. Dan kan dit straks. Mijnheer Klerk, CDA. De heer Klerk: Dank u wel. Ik ga even een stukje terug in de tijd, want u zei net, voordat u geïnterrumpeerd werd, iets over de sociale woningbouw die toch door kon gaan via flexlocaties.

Dat heb ik goed begrepen, toch? Dan is mijn vraag aan mijnheer Laban, voor hoelang zijn die woningen daar en vindt ChristenUnie/SGP dat een gelijkwaardige oplossing aan permanente woningen die daar oorspronkelijk waren geprogrammeerd? De heer Laban: Het is geen permanente oplossing. Dat staat, volgens mij, ook in het voorstel. De woningen kunnen daar gepland worden voor, uit mijn hoofd, tien tot vijftien jaar. In de periode dat ze daar staan, kan er gezocht worden naar andere locaties waar die woningen permanent kunnen worden ingezet. Daarbij, als we die flexwoningen eenmaal hebben, of als Trivire die u heeft, kunnen die ook weer ingezet worden op andere locaties en blijven ze voor de stad behouden. De voorzitter: Een vervolgvraag. Mijnheer Klerk. 45 De heer Klerk: Dan worden woningen gerealiseerd die in vijftien jaar afgeschreven gaan worden. Dat is ook heel duur. Is ChristenUnie/SGP het dan met me eens dat het misschien goed is om te onderzoeken of het toch niet op de Spuiboulevard in een keer kan? De voorzitter: Mijnheer Laban. De heer Laban: Voorzitter, ik denk dat dit een vraag is die aan het college moet worden gesteld. Het college zal daar mogelijk antwoord op hebben. Ik heb daar geen antwoord op. De voorzitter: Het komt nu los hier. Mijnheer Gündogdu, u eerst. U had een interruptie op mijnheer Laban. De heer Gündogdu: Voorzitter, dank u wel.

Toch ook aan mijnheer Laban. Nog niet eens een week geleden heeft het college, waar uw partij aan deelneemt, ons het voorstel gedaan om heel snel te gaan bouwen. Dit is een locatie die tot de harde planvoorraad hoorde. Die wordt straks weggeschreven. De inkt van het coalitieakkoord is nog niet eens droog. Als iemand, een van uw leden, iemand van uw gemeenschap of een Dordtenaar, morgen zou vragen in hoeverre uw toezegging van een week geleden standhoudt, wat is dan daarop uw antwoord? Ik ben echt oprecht benieuwd wat u dan voor verhaal kwijt wil. De voorzitter: We gaan door, maar er wordt steeds meer u gezegd en wat vindt u. Het is echt de bedoeling dat er via de voorzitter wordt vergaderd. Niet dat ik zo belangrijk ben, maar om het neutraler te houden. Het gaat om de inhoud, niet om de persoon. We gaan nu vragen wat de ChristenUnie/SGP daarvan vindt. U zei weer steeds u. Mijnheer Laban, aan u het woord. De heer Laban: Voorzitter, dat is waarom ik juist ook in mijn woordvoering noemde dat ik het een lastig dilemma vind. Het is niet zo makkelijk als er een inwoner naar mij toekomt en zegt, door je keuze die jij maakt moet mijn zoon langer bij mij in mijn woning wonen. Dat vind ik lastig. Dat is precies het dilemma waarom wij er in de fractie ook over gesproken hebben en waar we tegenaan lopen.

Als diegene het kind langer in huis heeft, ouder wordt en mankementen krijgt, wil die ook graag naar een ziekenhuis in de buurt. Dat is precies het dilemma waar we voor staan en waar we een keuze voor moeten maken. Omdat er door het college een voorstel is gedaan voor alternatieve woningbouwlocaties, vinden we het acceptabel om enige vertraging toe te staan en daarmee, dat heb ik genoemd, op de financiële uitgangspunten verder geen wensen en bedenkingen te hebben. De voorzitter: Dan had mijnheer Van Antwerpen ook een interruptie. De heer Van Antwerpen: Voorzitter, dank u wel. Voorzitter, mijnheer Laban noemde net het gedegen financieel beleid. Zou de ChristenUnie/SGP zich dan ook willen aansluiten bij het amendement dat wij voornemens zijn om in te dienen? De heer Laban: Voorzitter, ik heb het niet gehad over een financieel degelijk beleid, ik heb het gehad over financiële uitgangspunten. Ik ben heel benieuwd met het 46 amendement. Ik wil het graag lezen en dan kunnen we in onze fractie overwegen of we dat mede willen indienen of niet. De voorzitter: Dan rest nog de het staartje van uw woordvoering, waarin u inging op het voorstel van Forum voor Democratie. De heer Laban: Voorzitter, bijzonder creatief idee van Forum voor Democratie. Ook hier zou ik heel graag een reflectie op willen van het college, omdat ik hier, vanuit mezelf, geen enkel idee bij heb.

Het komt vanavond ook helemaal nieuw op ons toe. Ik vind het creatief, maar als ik er even over nadenk, lijkt het me vrijwel onmogelijk, financieel en ruimtelijk, om het op die manier in te zetten. De voorzitter: Mijnheer Verdoorn, u wil iets vragen? De heer Verdoorn: Ja. Bedankt voor de reactie in ieder geval. Ik zie ook wel in dat het een creatief idee is, waarvoor dank. Kan mijnheer Laban ook reageren op of hij beseft dat de hele discussie over woningbouw, door het op deze manier vorm te geven, doorgang kan vinden en dat die 720 woningen dan op de Middenzone kunnen komen? Dan kunnen we de angel uit de hele discussie halen. De voorzitter: Mijnheer Laban. De heer Laban: Dank, voorzitter. Ik begrijp de vraag van mijnheer Verdoorn, maar ik heb daar niet zomaar even antwoord op. Ik weet ook niet of het sowieso mogelijk is om op het Overkamppark te bouwen. Ik weet ook niet of het plot dat daar ligt voldoende groot is, voldoet aan de eisen enzovoort. Er zitten best wel wat vragen aan, waarvan ik juist ook de reflectie van het college wil over wat de gedachten daarbij zijn. Ik heb daar weinig kennis van. De voorzitter: Dan wil ik vragen of de VSP nog een bijdrage heeft. Mijnheer Stolk, aan u het woord. De heer Stolk: Voorzitter, dank u wel. De VSP vindt het belangrijk dat het ziekenhuis in Dordrecht blijft.

In een stad met de omvang van Dordrecht hoort een ziekenhuis, zeker ook gelet op de regionale functie van Dordrecht en het ziekenhuis. Daarnaast biedt het ziekenhuis werkgelegenheid voor 3.600 mensen. Ook biedt het ziekenhuis opleidingsmogelijkheden voor studenten. Dat past mooi in de ambities van Dordrecht. De locatie is goed bereikbaar via het wegennet, openbaar vervoer en de trein. Zeker met de komst van het station Leerpark wordt het alleen maar beter. Voorzitter, wij vragen wel aandacht voor de woningbouw van de 720 woningen die op de locatie Middenzone gebouwd zouden worden. Het college heeft besloten capaciteit en middelen in te zetten om de geplande woningen op de Middenzone binnen hetzelfde tijdpad te realiseren op andere plekken in Dordrecht. Graag ontvangen wij van de wethouder de toezegging dat hij periodiek, jaarlijks, de gemeenteraad informeert over de voortgang hiervan. Het zal duidelijk zijn dat de VSP voor de nieuwbouw van het ziekenhuis op de locatie Middenzone is. Dordrecht zonder ziekenhuis is voor ons geen optie. Wij zullen instemmen met het voorstel en geen wensen en bedenkingen. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Gündogdu, een interruptie. 47 De heer Gündogdu: Voorzitter, richting mijnheer Stolk.

Voorzitter, mijnheer Stolk vraagt, kan het college een toezegging doen dat het tijdspad van de ontwikkellocatie, de nieuwe locatie, synchroon loopt met wat we oorspronkelijk zouden bouwen? Hij is ervan overtuigd dat het zo is gecommuniceerd. Een aantal weken geleden heeft de ambtelijke organisatie in ieder geval aangegeven dat de nieuwe locaties, in plaats van deze locatie, niet in hetzelfde tijdspad passen. Die vraag is al beantwoord. Ik ben even benieuwd wat uw reflectie daarop is, want het antwoord is al bekend, de nieuwe locaties zullen niet in hetzelfde tijdspad lopen. De heer Stolk: Voorzitter, dank u wel. Ik denk dat de druk opgevoerd zou moeten worden, naar het college toe, om daar wel aan te voldoen. Nogmaals, misschien komen op het pad wel andere locaties die we nu niet weten, waardoor het gecompenseerd kan worden. Ik zou ook willen zeggen, zijn wij niet bang dat als wij niet de moeite nemen om het plan van het ziekenhuis te doen, dat het ziekenhuis ergens anders gaat komen? De voorzitter: Mijnheer Van Dorresteijn heeft een interruptie. Mevrouw Van Dorresteijn: Dank, voorzitter. De VSP zegt terecht dat we die woningen graag in het tijdspad willen halen. Mijnheer Gündogdu zegt terecht dat de ambtelijke organisatie heeft aangegeven dat het, volgens mij, bijna onmogelijk is.

Ziet de VSP dat als we dit tijdspad zo goed mogelijk willen halen, we ook moeten kijken naar andere opties dan alleen maar verdichten en we misschien ook aan de randen van de stad moeten verkennen? De voorzitter: Mijnheer Stolk. De heer Stolk: Voorzitter, dank voor deze vraag. Ik denk dat wij de snelheid willen hebben in het hele project. Nogmaals, het ziekenhuis kan goed gedijen op de plaats waar het gaat komen, op de Middenzone. Daar blijft nog ruimte over om eventueel te expanderen als het nodig is. Ik denk dat de woningvoorraad … We zijn voor het bouwen van woningen, dat staat ontegenzeggelijk, maar we staan ook voor het ziekenhuis. Het dilemma dat genoemd is, is ons als VSP net zoals voor de andere partijen. Wij denken dat er misschien nog wel iets uit de hoge hoed komt, waardoor wel de woningen gebouwd gaan worden. Ik laat het graag aan het college over om daarop te reflecteren. De voorzitter: De hoge hoed van het college. Mijnheer Gündogdu, u mag … We gaan in tijd … Daar ga ik straks wat over zeggen. U mag een vraag stellen. De heer Gündogdu: Voorzitter, dank u wel. Mijnheer Stolk, u … De voorzitter: Voorzitter, mijnheer Stolk geeft aan. De heer Gündogdu: Ik moet na zo veel jaar weer alles opnieuw leren. De voorzitter: Als u nu naar mij kijkt, dan gaat het vanzelf goed.

48 De heer Gündogdu: Mevrouw de voorzitter, mijnheer Stolk geeft aan dat de VSP instemt met deze ontwikkeling. Dat mag dan zo zijn. Had de VSP, pak hem beet, vier maanden geleden gedurfd om hetzelfde standpunt in te nemen? Ik ben benieuwd. De voorzitter: Mijnheer Stolk. De heer Stolk: Voorzitter, ik vind het een mooie vraag. Ik denk dat wij de afgelopen tijd goed hebben bekeken hoe de situatie op dit moment is. Vier maanden geleden was er misschien een andere situatie, maar dit is pas de laatste maanden naar voren gekomen. Wat dat aangaat, hebben we het nu scherp bekeken en denken we dat het op deze manier, zowel voor de werkgelegenheid, het ziekenhuis dat in Dordrecht komt, maar ook voor de woningen … Ik wil niet zeggen dat ik bang ben, maar als die druk wordt opgevoerd, zou het kunnen zijn dat er extra mogelijkheden voor woningen komen. Dan moet dit geen probleem zijn. Ik ben ook van mening dat als wij steeds maar vragen gaan stellen en zeggen dat zaken onderzocht moeten worden, wij heel veel tijd gaan verliezen. U schudt nee, maar ik ben van mening. Tot zover. De voorzitter: Dan gaan we naar D66, de laatste woordvoering. De heer Hoogduijn: Dank u wel, voorzitter. Goede zorg is, net zoals een dak boven je hoofd, een basisvoorziening. Ik hoorde mevrouw Van Herwijnen dit net ook al zeggen. Voor D66 staat dan ook een vraag centraal.

Dat is, hoe komen we het beste tegemoet aan de behoefte van de Dordtenaar? Een modern, toekomstbestendig Albert Schweitzer ziekenhuis in onze eigen stad is daarbij voor ons van groot belang. Sommigen spreken van een goede beslissing, anderen over een noodzakelijke beslissing. Voor ons is het beide, want de waarde van het ziekenhuis, zoals door eenieder hier vanavond ook onderschreven, is voor onze stad en de regio enorm. Dan de woningbouwopgave. Zorgvuldig omgaan met de beschikbare ruimte in onze stad is voor een stad als Dordrecht een must, maar afhouden en afwachten betekent in de praktijk vaak stilstand. Daar is de Dordtenaar die een huis en een thuis nodig heeft, niet bij geholpen. De voorzitter: Een interruptie van GroenLinks-PvdA. Mevrouw Van Dorresteijn: Dank u wel, voorzitter. Volgens mij is de twijfel hier niet of een goed ziekenhuis belangrijk is voor de stad. Ik denk dat iedereen dit onderkent. Daarom vraag ik, via u, voorzitter, aan D66 of renovatie geen optie is. Daarvan heeft het ziekenhuis zelf aangegeven dat het een mogelijkheid is. Dank u wel. De voorzitter: Aan u het woord, mijnheer Hoogduijn. De heer Hoogduijn: Voorzitter, zoals ik al aangaf, iedereen onderschrijft het belang en daar ben ik heel erg blij mee. Tegelijkertijd is, mijns inziens, het ziekenhuis van mening dat de renovatie geen optie is. Dat doet ons ook overwegen dat het niet mogelijk is.

De voorzitter: Dat was uw antwoord. Dan mag u de woordvoering weer vervolgen. De heer Hoogduijn: Er ligt, onzes inziens, informatie om een weloverwogen keuze te maken, aangezien de verschillende fases enigszins aangehouden worden om tegelijkertijd elders in de stad woningen te gaan realiseren. Voorzitter, voor ons is het 49 belangrijk om vooruit te kijken. Als geschiedenisdocent kan ik maar al te goed begrijpen hoe de historie van de ontwikkelingen op de Middenzone bij sommigen zwaar op het hart wegen. Dat geldt ook voor ons, maar ons wordt echter een vraag voorgelegd om tot een keuze te komen. Die keuze valt voor ons op instemmen met het voorstel. Horende de vergadering van vanavond kunnen wij ons vinden in de opdracht die straks geformuleerd wordt door Beter voor Dordt, middels een amendement, waarbij het college op pad gestuurd wordt om het ASz mee te laten betalen aan de nieuwe woningen die er moeten komen. We wachten de precieze formulering af, maar er is weer een vinkje bij voor mijnheer Van Antwerpen. Is de timing een beetje ongelukkig? Ja. Is de locatie gezien de woningbouwopgave ook een beetje ongelukkig? Ja. Het wenkende perspectief van een sterk, toekomstbestendig en innoverend ziekenhuis dat ons de komende jaren van zorg zal voorzien en de plannen voor woningbouw op andere locaties geeft ons het vertrouwen dat we aan beide behoeften tegemoet kunnen komen.

Dank u wel. De voorzitter: Een op van mijnheer Gündogdu. De heer Gündogdu: Voorzitter, mijnheer Hoogduijn heeft aan dat zijn positief staat tegenover de ontwikkeling van een nieuw ziekenhuis. Ook voor hem, een aantal maanden geleden is hij de barrières op gegaan met de slogan, het kan wel. Daarbij heeft zijn partij beloofd te gaan bouwen voor starters, voor jongeren en dat zo snel mogelijk. D66 zal het wel gaan doen. Nu geeft hij, uit eigen handen, een locatie weg die juist voor zijn bestemd was. Ik ben benieuwd naar die kant van het verhaal en zijn reflectie. De voorzitter: Mijnheer Hoogduijn, kan het ook anders? De heer Hoogduijn: Dat is een gemene vraag van de voorzitter als je de partijslogans kent. Het kan wel. Wat wel kan, is een toekomstbestendig ziekenhuis bouwen voor mijn generatie, die ons voor de komende vijftig jaar van goede zorg zal gaan voorzien. Tegelijkertijd zie ik ook dat het wel kan dat we woningen elders in de stad gaan realiseren, ook voor de doelgroep waar mijnheer Gündogdu het over heeft. De voorzitter: Ik wil alleen nog hele belangrijke vragen toelaten. Die heeft mijnheer Hartmeijer. De heer Hartmeijer: Voorzitter, toch eventjes met cijfers. Zevenhonderd woningen is een derde van het totaal dat in de afgelopen acht jaar is toegevoegd. Dat is echt enorm veel.

Ik vraag me af, hoe kan D66 dit zo makkelijk wegwuiven in deze situatie? De voorzitter: Mijnheer Hoogduijn, De heer Hoogduijn: Voorzitter, het makkelijk wegwuiven vind ik weer een makkelijke opmerking van mijnheer Hartmeijer, want ik geef tegelijkertijd aan dat ook mijn fractie, zoals mijnheer Laban net aangaf, best wel voor een dilemma stond, namelijk, gaan we of voor deze woningbouw of voor een ziekenhuis? Uiteindelijk kwamen wij tot de conclusie, we doen het allebei. Dan kan ik goed begrijpen dat mijnheer Hartmeijer zegt, die 720 woningen worden nu uit handen gegeven. Onze fractie heeft ook echt wel het 50 vertrouwen dat de woningen inmiddels andere plannen elders weer gerealiseerd zullen worden. De voorzitter: Dank u wel. Wij hebben, dat zal iedereen begrijpen, aan tien minuten niet genoeg voor een reactie van het college, een tweede termijn en nog even beslissen hoe we verdergaan. Ik wil wel heel graag de reactie van het college en misschien kunnen we dan al afsluiten met hoe we verdergaan, omdat iedereen al wel vrij stevig een mening heeft. Kan iedereen ermee leven als misschien de reactie van het college iets langer dan elf minuten duurt? Iets meer dan elf? Wat is iets meer? Kan ik dat … De heer Laban: Voorzitter? De voorzitter: Mijnheer Laban.

De heer Laban: Ik denk dat het wel belangrijk is dat we ons dan onthouden van interrupties of dat er in ieder geval niet heel veel interrupties geplaats worden, want dan duurt het veel langer en hebben we nog geen antwoord van het college. De voorzitter: Daar zit wel een risico aan, want dan gaan we mensen tekortdoen. Misschien moeten we nu een begin maken en zeggen, we moeten een vervolgvergadering, waarbij we meteen beginnen … Of zullen we de hele reactie van het college naar een vervolgvergadering uitstellen? Dat is misschien nog beter. Dan zijn we wel op tijd klaar. Er is ruimte. College, fijn dat jullie hier waren. Dan wordt er een vergadering gepland waarbij we meteen beginnen met de reactie van het college. U zorgt ervoor dat u geen dingen dubbel gaat vragen. Daar ga ik ook op letten. Ik heb een beetje mee zitten schrijven. Eventuele vragen die nog opborrelen gedurende de komende twee dagen mag u nog indienen. Daarna gaan ze niet meer mee, zeg ik maar zo. U weet het vast wel, kort op de vergadering heb je de meeste vragen. Dan zien we volgende week verder. Allemaal wel thuis en eerst alle spullen even naar het keukentje brengen. Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van …… 2026. De griffier, De voorzitter, C. Bronsveld N. Mol 51