2.2 2025.06.24 Notulen Dordtse Dinsdag - Vergaderzaal 3 - concept.pdf

Voor zover ik zie, is die regeling niet heel duur voor de cultuurbegroting, maar het mobiliseert wel gigantisch veel mensen, zoals je hier denk ik ook wel ziet. En maakt ook hoogstaande cultuurprojecten mogelijk. De timing van het opheffen van die subsidieregeling, daar wilde ik graag ook iets over zeggen, iets over toevoegen. Ik ben de mede-initiatiefnemer van de Dordtse filmkring. Een terugkomende netwerkavond, in samenwerking met Filmtheater De Witt. En tot de verbazing, terwijl ik relatieve buitenstaander ben, ik woon pas een paar jaar in Dordrecht, heb ik verschillende lokale makers … Toch waren ze verbaasd dat er blijkbaar best een scene te vormen is rondom film en media. Ik heb ook heel veel mensen op die manier ontmoet. En ik ben heel verrast en blij verrast door de diversiteit en kwaliteit van de verschillende makers. We hebben al verschillende bijeenkomsten gehad bij Filmtheater De Witt, onze partner, met tientallen mensen. En ook de subsidieregeling, met name, was een van

37

onze eerste onderwerpen die we toen uitgebreid hebben besproken, met tientallen mensen. En we zijn ook op zoek naar om de sector nog ambitieuzer te maken daarin. En ook dat mensen elkaar meer gaan opzoeken en samenwerken. Er wonen hier hele goede scenaristen, een Buma Award winnende componist, om maar wat mensen te noemen, geluidsmensen, acteurs, hele toffe en oudere, maar ook nieuwe makers. Bea de Visser kwam net al voorbij. Maar ook Gouden Kalf genomineerde documentairemakers heb ik ontmoet. Acteurs die de hoofdzaal in Kunstmin vullen. Wie heeft de moedermonologen gezien? Fantastisch stuk. Ook weer een Dordtse, geweldige actrice, Jennifer Evenhuis. Ook bekend met de regeling. Of wat dacht je van Themba Schmitz, een lokale homegrown actrice, theatermaker, bedenker of eigenaar van theater Tortilla, die wekelijks kinderen bereikt, met name in het voortgezet onderwijs, met moeilijke onderwerpen als grensoverschrijdend gedrag. Dingen waar docenten niet aan toekomen en al helemaal niet zoals Themba dat kan. Hele hoop interessante makers, maar ook bijvoorbeeld iemand als Bas Kakes. Is een verlegen jongen die met minimale middelen echt een epische natuurdocumentaire of de Biesbosch heeft gemaakt, die nationaal 15 duizend bezoekers heeft getrokken in de bioscoop. Waanzinnig project. Dat soort projecten heeft niet heel veel gekost. Heeft wel heel veel opgeleverd.

En we zijn nu net bezig om die ambities te hebben ook. In ieder geval in mijn domein, film, theater, om dit soort dingen nog uit te gaan breiden en daarin samen te werken. We hebben ook bij onze bijeenkomsten gasten gehad, zoals Martin van Waardenberg, om het te hebben over hoe je streamers kan bereiken. Kunnen Dordtenaren dat ook? Daar mag je over fantaseren. Dat is zeker mogelijk. Die woont natuurlijk alleen hier een stukje over het water, in Papendrecht. Die mogen we claimen. En er is ook nog een ander dingetje over die timing. En het zou heel jammer zijn als dan die subsidieregeling, die juist die humus, zoals dat wel eens populair wordt gezegd, niet meer gefaciliteerd wordt. Terwijl we net bezig zijn om interessante dingen met elkaar te ontwikkelen en elkaar op te zoeken in projecten. Er is ook een ander timing dingetje. Er is op dit moment, ik zit heel erg in die netwerken in de provincie, een initiatief gaande wat door de gemeente van Rotterdam en Den Haag is genomen, om een film Talent Hub op te richten Zuid-Holland. En dat gaat het komende jaar gevormd worden. En dat gaat nationaal geld ook voor film naar de provincie halen. En dit is een mooi moment om daarbij aan te sluiten. En een klein beetje zakgeld als Dordtse maker is daar heel handig, want voor film gebeuren dingen vaak in coproducties. Een uitgebreide samenwerking, waarin iedereen wat inbrengt.

Maar ook echt volledig Dordtse projecten. Ook geld naar Dordrecht zou kunnen komen voor films vanuit Rotterdam, vanuit Den Haag, vanuit andere plekken. En ik ben in nauw contact met die mensen van de film Talent Hub Zuid-Holland. Wat op dit moment opgezet wordt door Doreen Boonekamp, de voormalige directrice van het Nederlands Film Festival en het nationale Filmfonds. Zij is daarmee bezig. Hele mooie timing om daar nu een rol in te spelen. En zo'n regeling heeft kan daar een hele mooie rol in spelen, om daar als Dordrecht onderdeel van te worden. Ook qua timing denk ik dat het heel erg jammer zou zijn, een gemiste kans, om dat nu helemaal te laten gaan verdwijnen. Sinds dat ik afgestudeerd ben aan de Willem de Koning in 2010 heb ik, zoals ik meer mensen heb horen zeggen, om de paar jaar regelingen versoberd, afgebouwd en opgeheven zien worden, nationaal, lokaal, regionaal. Er is nooit iets voor in de plaats gekomen. Het kon altijd met minder. Gaat dit er weer zo eentje zijn? Ik zou het echt doodzonde vinden. En ik hoop dat niet voor deze stad, waarin ik heb gekozen om mijn kinderen te laten opgroeien. Dank je wel.

38

De voorzitter: U ook bedankt. Voor iemand die later in Dordt is komen wonen zo'n inspiratie daarover te hebben, vind ik heel bijzonder. Dank u wel. Zijn er nog vragen voor de insprekers? Mijnheer Van Dam Timmers, van het CDA. De heer Van Dam Timmers: Dank, voorzitter. Deze insprekers, maar ook eigenlijk alle eerdere insprekers, vertellen natuurlijk een heel invoelbaar verhaal waarom subsidies of regelingen die voor hen zijn of waar ze veel mooie dingen mee hebben gerealiseerd behouden moeten blijven. Dat maakt het voor ons als gemeenteraad natuurlijk moeilijk, want wij staan voor de taak om toch uiteindelijk uit de grote pakketten bezuiniging te vinden, omdat we niet voldoende geld binnenkrijgen om ook wat we nu doen te kunnen blijven doen. En daarom wel een beetje de vraag ook aan de insprekers van, welke zaken zien zij op bijvoorbeeld dit dossier of andere dossiers dan als alternatieve keuzes, om zo toch toe te bewegen richting een begroting die in evenwicht is? De voorzitter: Ik zou u willen verzoeken om echt te richten naar één inspreker in plaats van drie. De heer Van Dam Timmers: Dank, voorzitter. Dan de laatste inspreker. De heer Szutkowski: Ik wil daar in ieder geval iets korts over zeggen. Kijk, zo'n hele cultuurbegroting, er gaat heel veel geld, wat ook fantastisch is, naar platformen voor kunst. Dan heb je het over musea.

Ik weet niet of het filmhuis ook in de cultuurbegroting zit. Maar dat zijn allemaal platformplekken voor kunst. Maar dit is een relatief denk ik goedkope regeling. Maar je moet al die platform wel ergens mee vullen. En als je zelfs dit kleine beetje niet voor lokale makers wil reserveren, en dan denk ik toch dat het dan misschien bij de platformen weg moet, als je uiteindelijk niks hebt om die plekken mee te vullen, behalve buitenlandse pracht en praal. Maar dat lijkt me toch niet dat je dat als lokale gemeenschap met elkaar moet willen. De voorzitter: Dank u wel. Ik kijk even rond. Zijn er nog vragen? Nee, die zijn er niet. Dank voor de bijdrage. En ik ga de volgende sprekers even uitnodigen. Dat is Florijn von Behr en Geerten ten Bosch. Welkom aan tafel. Ik zou in dit geval ook weer vragen om kort kennis te maken of uw naam even te benoemen en daarna weer aan de rechterkant beginnen met het inspreken. De heer Von Behr: Mijn naam is Florijn von Behr. En ik ben de outtake partner van het Dordrechts Museum. Mevrouw Ten Bosch: Ik ben Geerten ten Bosch. Ik ben beeldend kunstenaar. En ik ben zeven jaar heel intensief betrokken geweest bij Pictura. De voorzitter: Dank u wel. U het woord, vijf minuten. De heer Von Behr: Komt goed. Dank u wel. Beste raadsleden, fijn dat ik hier mag staan. Ik ben Florijn, 18 jaar oud.

En ik ben hier namens Take pART, de jongerenorganisatie van het Dordrechts Museum, waar ik vorig jaar aan heb mogen deelnemen. Ik was hier vorig jaar deel van. Take pART’ers zijn jongeren van 16 tot 21 jaar oud die een jaar lang tijd in het museum werken om leeftijdsgenoten enthousiast te maken voor kunst. En eigenlijk ook iedereen daarbij te betrekken, juist als ze wel een kunstachtergrond hebben of niet.

39

Vaak wordt gedacht dat jongeren niet veel met cultuur hebben en dat musea vooral worden bezocht door oudere mensen. Maar dat is integendeel waar. Juist de Dordrechts Museum organisatie heeft de afgelopen jaren ontzettend ingezet om jongeren tot 30 jaar te betrekken bij het museum. En ik ben daar heel erg dankbaar voor. En dat staat op dit moment ook op het spel, met de bezuiniging van 830 duizend euro op de DMOorganisatie. Ik ben hier vandaag om te vertellen waarom het een slecht idee is om te bezuinigen op onze musea, en dan specifiek ‘…’ ik mezelf met het Dordrechts Museum, omdat ik hier zelf ook aan heb bijgedragen. Ik snap dat jullie moeilijke keuzes moeten maken en dat bezuinigingen op de agenda staan. Maar geloof me, bezuiniging op onze musea zal alleen maar negatieve gevolgen hebben, en juist voor jongeren. Want ik ben hier nu wel de enige jongere in de zaal, maar jongeren hebben op dit moment wel alle toekomst. En daarom is het heel erg belangrijk dat dat wordt gewaarborgd. Specifiek voor Take pART is het heel erg bijzonder dat we dit hebben. We waren het allereerste middelgrote museum in Nederland dat zo'n jongerenprogramma had en eigenlijk nog steeds een van de grootste. En ik merk heel erg bij alle jongeren die eraan hebben meegedaan, draagt het gewoon heel erg bij de carrière en identiteitsontwikkeling.

Jongeren krijgen echt een kans om mee te lopen met ervaringen die ze op andere plekken niet zouden kunnen krijgen. Als ik kijk naar alumni van mijn jaar al, en dat is pas vorig jaar, eentje is nu fotograaf bij allerlei grote musea, zoals Naturalis, Stedelijk Museum. Een ander werkt nu bij een fonds. Dat zijn kansen die we anders niet hadden kunnen krijgen. Tegelijkertijd merk ik dat het Dordrechts Museum enorm grote stappen heeft gezet in het omgaan met jongeren. En dat merken we in de praktische uitvoering van de tentoonstellingen. Als we kijken naar een aantal jaar geleden en nu, dan zijn de tentoonstellingen veel toegankelijker voor jongeren. En dat merk je ook echt aan het percentage jongeren dat nu naar het museum gaat. Er zijn ook speciale avondevenementen voor jongeren, waar echt het percentage onder de 30 soms zelfs op 60 procent ligt. Dat is een ongekend hoog percentage in het Nederlandse museumlandschap. En ik merk het zelf ook bij mijn vriendengroep. Vroeger moest ik mensen altijd overtuigen om mee te gaan naar het Dordrechts Museum of naar een museum, maar nu komen ze vaak zelf naar mij toe om naar een museum te gaan. Ik vind dat toch een heel erg positieve ontwikkeling. En dat komt in allerlei dingen terug eigenlijk. Dat gaat niet alleen om de ‘…’ tentoonstelling, maar ook hoe we het museum met elkaar hebben ingericht.

Tegelijkertijd is het ook gewoon een hele fijne, veilige plek om jezelf te kunnen ontwikkelen en kennis te maken met wat je later zou willen doen. En ik denk dat dit heel erg belangrijk is, is dat het ook in alle andere programmeringen terugkomt. Want die expertise die is opgedaan bij het Dordrechts Museum houden we niet voor onszelf. Vorig jaar is er ook een symposium bijvoorbeeld georganiseerd, om dit allemaal te delen met andere organisaties ook weer, waardoor eigenlijk het Dordrechts Museum juist als leider op jongerenparticipatie dit verder kan doen. En na jongeren heeft het Dordrechts Museum gezegd, we willen ook verder gaan. Er is bijvoorbeeld sinds een aantal jaar ook een stadsverbinder aangenomen en een manager inclusie, om eigenlijk elke groep in de stad erbij te betrekken, wat heel erg belangrijk is. Een ander heel mooi initiatief, juist op ouderen gericht, vind ik ook dat er nu wordt samengewerkt met ouderen in Dubbeldam, om juist eenzaamheid tegen te gaan. Want kunst is natuurlijk niet alleen om naar te kijken, maar ook ontzettend verbindend. En dat vergeten we ook nog weleens. Juist in die gepolariseerde wereld van vandaag kan kunst toch dat beetje zijn dat ons bij elkaar houdt. Tegelijkertijd zie je ook dat door al die inclusieve

40

programma's iedereen eigenlijk kan meedoen bij de organisatie. Ik heb ook een aantal andere punten. Want ik denk zelf ook dat het heel erg belangrijk is om niet te vergeten dat elke euro die we investeren gewoon weer terugkomt met een grote spin-off. En dat je ook kijkt dat het werkt. Als we kijken naar de afgelopen tentoonstellingen die door het Dordrechts Museum zijn georganiseerd, zien we dat er keer op keer goede beoordeling waren. NRC, de laatste vijf tentoonstellingen hadden 4 sterren of hoger. En ook wat ik nog wel heel belangrijk vind aan te stippen van DMO juist is het Archief. Als we kijken naar het Archief, is dat de DNA van Dordrecht eigenlijk. Alle historie van de afgelopen 1.000 jaar zit daarin. En als we daarop bezuinigen, dan gaan we eigenlijk bezuinigen op ons eigen geweten en hart van de stad. En we zien eigenlijk dat het museum dat steeds beter uitdraagt, ook met die tentoonstelling in het hof, waar juist heel erg het persoonlijke van Dordtenaren, wat ze herkennen in de stad, weer terugkomt. En als ik al deze punten dan bekijk, dan zie ik eigenlijk 1 ding, dat het een ontzettend onverantwoorde keuze is om uiteindelijk te gaan bezuinigen op de Dordrechts Museum organisatie. Daarom hoop ik echt heel erg dat deze bezuinigingen heroverwogen kunnen worden. Niet alleen voor het museum zelf, niet alleen voor de jongeren, maar voor heel de stad.

De organisatie is de afgelopen jaren ontzettend gegroeid naar alle takken van de samenleving. Laat deze nog niet sterven, maar laten we hierin doorpakken. En juist een krachtige basis zetten, zodat er misschien naast die boom nog meerdere struiken kunnen groeien. Want ik zie ook steeds meer kruisbestuiving met andere organisaties. Dank u voor het woord. De voorzitter: Wauw, ik ben er helemaal stil van. Ik ga ervan uit dat andere collega's dat ook … Petje af. De heer Von Behr: Dank u wel. De voorzitter: Trots op onze jongeren, als ik dit zo zie. De heer Von Behr: Dat hoop ik altijd. De voorzitter: Fijn dat je dit even doet. Nogmaals, je zal misschien een goed voorbeeld zijn, ook voor de jongeren in de stad. Fijn. U het woord. Mevrouw Ten Bosch: Moeilijk om nog het woord te hebben hoor. Eigenlijk zou Annemarie Strijbosch hier zitten, een filmmaker. Zij kon vanmiddag wel, maar vanavond niet. En zij heeft mij gevraagd of ik wil vertellen dat de eventuele bezuinigingen op de kunstenaarssubsidies nog meer gevolgen heeft voor de Dordtse maker. Het Dordrechts Museum maakt van deze subsidies gebruik om de films bij de tentoonstellingen te financieren. En dat betekent weer minder opdrachten voor Dordtse filmmakers. Ik geef u dit mee uit haar naam. Ik had mezelf, dacht ik, opgegeven, maar ik heb ergens een foutje gemaakt. Nu zit ik hier toch. En ik zeg, doe het niet.

Schaf die individuele kunstenaarssubsidies alstublieft niet af. Laat deze ook niet verdwijnen. Ik heb zelf meerdere keren projectsubsidie mogen krijgen. Wat ontzettend fijn is. Het betekent dat je verder kunt met je werk. Het is een grote stimulans. Het is ook een vorm van erkenning, die van belang is. En de laatste keren dat ik het kreeg, kreeg ik het samen met Marleen Oud. En dat was voor Dochters van Dordrecht. Dat is een lijst waar tweehonderd vrouwen op staan die voor deze stad belangrijk zijn of zijn geweest. Wij hebben al deze dochters symbolisch gekoppeld aan een bloem en de tussentijdtuin

41

aangelegd. Een ecologische bloementuin op de begraafplaats Essenhof. Op een plek die ons daar was toegewezen. Het was een project in de openbare ruimte waar heel veel mensen van hebben kunnen genieten en wat we dankzij twee projectsubsidies hebben kunnen laten uitgroeien. De fysieke plek van de tussentijdtuin bestaat sinds begin van dit jaar niet meer, maar het idee leeft voort en de website bestaat ook nog. Die beeldende kunstsubsidies geven ons lucht en ademruimte. Het is onze humus. Het is voedsel voor de geest. Het betekent geld en tijd. Dat geld en die tijd gebruiken we om waar wij in geloven te kunnen realiseren. En ik denk dat al onze bijdragen uiteindelijk bijdragen aan dat culturele ecosysteem, aan het kunstklimaat en de levendigheid van de stad. We creëren er mooie dingen van. En voor waar, het is al geen vetpot. Als deze regeling verdwijnt voor de kunstenaars uit Dordrecht, zijn we op de landelijke subsidiefondsen aangewezen. En dat is nu al een slagveld. Want in vorige bezuinigingsrondes is enorm in dat budget gesnoeid. Met als consequentie dat deze fondsen zwaar worden overvraagd. Met als consequentie dat de kans dat je daar een individuele subsidie krijgt voor je project, voor specifieke apparatuur, voor je catalogus, voor verdieping van je werk, voor de groei van je kunstenaarschap, vrijwel nihil is. Doe het niet.

Laat de individuele kunstenaarssubsidieregeling niet verdwijnen. In vorige bezuinigingsrondes is al zoveel gesneuveld. Het hele CBK, Centrum Beeldende Kunst, is weg. Komt nooit meer terug. Het CBK was de plek waar je als kunstenaar nog opdrachten kon krijgen. En die hadden altijd iets met de stad te maken. En het was ook de plek waar de resultaten werden getoond aan het publiek, van werken waaraan subsidiegelden waren besteed. En die plek is weg. De vraag is, moeten wij kunstenaars bij iedere ronde bezuinigingen steeds opnieuw ons bestaansrecht bevechten? En wat wonderlijk is, de prijzen stijgen alleen maar. De huren van de ateliers gaan elk jaar een beetje omhoog. De energieprijzen rijzen de pan uit. Kunstenaars hebben vaak een dubbele huur, want in ateliers mag niet gewoond worden. Eten voor materiaal. Alles wordt alleen maar duurder. We zijn erg goed om eindjes aan elkaar te knopen. Steeds weer als het moet. We zijn creatief. We denken in oplossingen. We zijn in staat om van bijna niets iets te maken. Maar het voelt zo krapjes. En die strop komt steeds een beetje strakker te zitten. Daarom heb ik dit leuke stropje om gedaan. Ik wilde toch even iets beeldends, maar ik weet niet hoe het werkt. Zo. Dat is het effect. Het voelt zo krapjes om onze individuele strottenhoofdjes. We zijn in eigen ateliers met eigen werk bezig. Dat is waar ons werk grotendeels uit bestaat.

Concentratie op dat ene. En dat alles tezamen maakt een cultuur waar groot en klein zichtbaar, minder zichtbaar bij hoort. Een cultureel ecosysteem, met heel veel werkbijtjes en -ezeltjes en ook een paar paradepaarden. En ik zou tot slot jullie ook, de gemeenteraad, willen uitnodigen als jullie niet goed weten wat wij doen. Wij zijn echt absoluut van wil om jullie uit te nodigen om bij ons te komen kijken in de ateliers. We kunnen dat organiseren. Echt, we willen heel graag participeren. We willen ook heel graag dit soort dingen met jullie bespreken, zodat zo'n regeling niet zonder ons kan worden toegepast. Ik hoop dat u goed geluisterd heeft deze avond en dat er mooie dingen samen uit gaan komen, want de hele potentie is er. Dat is wel bewezen met alle sprekers. Dank u wel. De voorzitter: Hartelijk dank voor uw bijdrage. Ik kijk even rond of er nog vragen zijn vanuit de raads- en commissieleden. Mevrouw Schnabel als eerste. En daarna heb ik mijnheer Van der Meer gezien, van GroenLinks. Mevrouw Schnabel, van Partij van de Arbeid.

42

Mevrouw Schnabel: Dank u wel, voorzitter. Vraag aan de heer Von Behr. We weten natuurlijk dat de psychische gezondheid van veel jongeren onder druk staat. Zou u iets kunnen vertellen over hoe Take pART daarin helpt en wat voor effecten dat heeft, ook op de jongeren die daarnaar komen kijken? De voorzitter: Mijnheer Von Behr. De heer Von Behr: Dank u wel voor het woord, voorzitter. Ik denk allereerst dat het Dordrechts Museum inderdaad via Take pART eraan gaat bijdragen. Maar ik wil ook toch wel nog even het Museum op recept aanhalen. Dat is een experiment wat met 2 andere musea het afgelopen jaar heeft plaatsgevonden. Want uit onderzoek blijkt dat een museum mentale gezondheidsproblemen gewoon kan voorkomen en bijdraagt aan het oplossen daarvan. En die pilot was zeer succesvol. Daar heeft het museum ook aan bijgedragen. Ik dat Take pART dat ook is doordat het een hele veilige plek is en het toch een lastige fase vaak is, die fase tussen de 12 en 18 jaar. En het een hele geborgen plek is om ook juist die creatieve ontwikkeling te begaan. Want vaak ervaren jongeren dit toch als zeer spannend, ook omdat het een kunstenaarsreis, dat ook met name heel experimenteel kan zijn, waar je alle kanten op kan gaan. En daar vinden mensen soms ook wat van. Ik denk dat daarin Take pART ook een ontzettend waardevolle bijdrage is.

En het Dordrechts Museum doet er ook alles aan om het eigenlijk wel te laten voortbestaan. Maar juist omdat die grote programmaonderdelen, zoals tentoonstellingen, ook moeten blijven doorgaan, zal er toch best wel bezuinigd moeten worden. En dan juist dit soort initiatieven worden hard geraakt. Dank u wel. De voorzitter: Dank voor je aanvulling. Mijnheer Van der Meer, GroenLinks. De heer Van der Meer: Voorzitter, ik ben vanavond heel erg overtuigd geraakt, als ik dat niet al was, van het grote belang van cultuur en de positieve werking daarvan in de maatschappij. Ik ben ook wel overtuigd van dat elke geïnvesteerde euro weer ergens iets oplevert. De vraag is alleen, waar levert het iets op? En daar zit een puzzel. En ik wil u vragen, maar ik had het eigenlijk aan iedereen kunnen vragen, om daar eens even over te filosoferen. Want als er meer in de stad besteed wordt, krijgt de gemeente daar niet direct geld van binnen, terwijl wij wel aan de lat staan om subsidies te verstrekken en dat soort dingen. Daar gaat iets mis. En de vraag is, heeft u ideeën hoe je dat een beetje in het rechte zou kunnen trekken? Want weliswaar komt elke euro weer terug, maar je kunt ook als gemeente die euro maar één keer uitgeven. De voorzitter: Sorry, mijnheer. De heer Van der Meer: Ik kan het niet verstaan hoor. De voorzitter: Laten we dat niet doen, alstublieft.

Aan wie was uw vraag gericht? Is dat voor mevrouw Ten Bosch? De heer Van der Meer: Wie er een bijdrage aan een antwoord daarop heeft? Ik bedoel, het is gewoon een puzzel. Dat snap ik ook wel. En ik verwacht ook geen sluitend antwoord.

43

De voorzitter: Ik kijk even naar de insprekers of er nog een antwoord komt. Mevrouw Ten Bosch: Ik zou dat heel graag in een groter comité willen doen, want ik weet daar veel te weinig van. Ik weet dat het zo is. En zelfs 1 euro zijn, er zijn ook berekeningen dat het 2,5 euro wordt. Maar hoe dat verder in zijn werk gaat, echt, dat weet ik niet. Maar het is wel, laten we dat dan in een comité doen, waar ook kunstenaars bij betrokken worden, om misschien tot oplossingen te kunnen komen. De voorzitter: Dank u wel. Mijnheer Hartmeijer, van SP. De heer Hartmeijer: Dank. Ook een vraag aan mevrouw Ten Bosch, geloof ik was het? Ja. Ik hoorde dat ze zegt, de huren van de ateliers gaan ook elke keer een beetje omhoog. Tegelijkertijd staan er regelmatig ook wel panden leeg. Ik weet nog die pop-up ruimtes in het oude V&D-gebouw. Niet strikt misschien ateliers, maar wel een ruimte waar je iets kan tentoonstellen. Is er contact met de gemeente over dit soort ideeën? Want dat zou misschien wel in de kosten ook schelen. De voorzitter: Mevrouw Ten Bosch. Mevrouw Ten Bosch: Bij de gemeente werkt Linda Dekkers. En zij gaat over het hele atelierbeleid. Maar onze ateliers zit allemaal bij vastgoed.

Het is tevens ook een probleem van subsidies, want een groot deel wat bijvoorbeeld Pictura aan subsidie krijgt, gaat onmiddellijk, om het daar nog maar even over te hebben, voor een heel groot deel terug, stroomt terug in de vorm van huur en energiekosten. Maar wij kunnen niet iedere maand een atelier … Je hebt gewoon je huur. En dat betaal je maandelijks. Maar het gaat wel altijd gewoon stapje voor stapje weer een stukje omhoog. De voorzitter: Mijnheer Katif, Beter voor Dordt. De heer Katif: Dank u wel, voorzitter. Ik zou graag een vraag willen stellen aan ons 18jarig talent. Dat is een oprechte vraag. Stel je voor dat je in onze schoenen zou staan en je zou een keuze moeten maken tussen jongerenwerk, jeugdzorg en het museum. Wat zou je doen? De heer Von Behr: Ik denk dat het allemaal samenhangt en verbinding houdt. Dat elke euro die je investeert in cultuur, inderdaad als je dan ook met zo'n Museum op recept doet, bijvoorbeeld bijdraagt aan een betere mentale gezondheid onder jongeren. En dat je ook via bijvoorbeeld jeugdwerk misschien weer mensen kan laten werken in een museum. In principe dat je daar helemaal geen keuze tussen moet maken, maar dat het een soort kruisbestuiving is die juist steeds meer oplevert. De voorzitter: Mijnheer Katif, een beter antwoord heeft u niet kunnen krijgen. Mijnheer Katif is er helemaal stil van. Even kijken. Ik ga even verder kijken.

Zo niet, dan ga ik richting een … Even centraal weer, alsjeblieft. Zo niet, dan ga ik richting een afsluiting. Want we hebben een hele avond gehad natuurlijk met heel inspirerende verhalen, maar ook wel emotionele verhalen. Maar ook weer natuurlijk talenten die voorbeeld kunnen zijn voor onze toekomst. Nogmaals, ik kijk even verder. Niets. Ik zie geen vingers meer. Dan ga ik richting een afsluiting. Ik kijk ook even richting de griffier. Dat zou kunnen? Ja. Nogmaals, dank aan alle insprekers van vanavond. We hebben er 21 gehad, als het goed

44

is, inclusief een brief, zover ik het nog weet. We hebben uiteenlopende geluiden gehoord. Betrokken, kritisch, creatief en soms heel persoonlijk. Dat is precies wat deze avond waardevol maakt. U heeft ons stof tot nadenken gegeven en ons geholpen om het bredere plaatje te blijven zien. Uw bijdragen nemen wij mee in de verdere bespreking van de Perspectiefnota. En dan heb ik het echt natuurlijk over de algemene beschouwingen van 1 juli. U bent van harte welkom op de publieke tribune van het Stadhuis. En dat begint om 14.00 uur. Voor iedereen die meekijkt of luistert, is het goed om te weten dat er ruimte blijft om inbreng te sturen naar de raad, via de griffier. Nogmaals, dank voor uw bijdragen en dank voor uw komst. En nog een logistieke mededeling, wilt u uw flesjes en kopjes meenemen alstublieft. En allemaal een fijne avond. Dank u wel. Aldus vastgesteld in de raadsvergadering van 15 juli 2025.

De griffier,

De voorzitter,

A.E.T. Wepster

N. Mol

45