Notulen raad 12 mei 2026

Het wethouderschap is een bijzondere baan. En dan stoppen na vier jaar, terwijl je nog midden in allerlei processen en ontwikkelingen zit. Dat kan op zich ook wel onbevredigend voelen, maar het is soms ook de politiek-bestuurlijke realiteit. En ook jij, Hans, bent een zijinstromer, vanuit het bankwezen. Maar wel echt een Diemenaar in hart en nieren, want sinds 1983 woon je natuurlijk al hier, jullie kinderen zijn hier opgegroeid, en dat viel heel snel op. Je kent de straten, de buurten, de mensen. Je was natuurlijk een van de oprichters van Ons Diemen, omdat je vond dat het anders kon en anders moet. En toen die partij in 2022 maar liefst vier zetels haalde nam jij verantwoordelijkheid. Dat vraagt lef. Want niet alleen vanuit een veilige positie, vanaf de zijlijn bekritiseren, maar ook zelf de stap zetten, zelf het verschil proberen te maken. Je vond het wethouderschap, zo zei je zelf, ontzettend spannend en tegelijk ontzettend leuk. Het is natuurlijk ook een hele leuke baan, zeker in Diemen, en dat enthousiasme heb je de hele periode vastgehouden. Je portefeuille was breed, toch even goed om dat te benoemen. Ruimtelijke ontwikkeling, participatie, communicatie, grondzaken, vergunning en welstand, omgevingsdienst, verkeer en vervoer, ICT. En ook regionaal nam je een stevige rol op je als voorzitter van het Portefeuillehoudersoverleg Verkeer en Vervoer Amstelland-Meerlanden.

De meeste energie moest je stoppen in de woningbouw. In Den Haag praten ze er graag over en jij deed het gewoon. Ik zou zeggen in de Diemense traditie. Je bouwde letterlijk en figuurlijk voort op de stevige fundamenten die Lex Scholten gelegd had. En ondanks moeilijke ontwikkelingen in de bouwsector werd Holland Park Oost onder jouw hoede afgerond. Maar je werkte ook hard aan de ontwikkeling van Park Valley, Holland Park Zuid. Op andere plekken in Diemen bracht je projecten als Rietschuurkwartier, Hof Van Saan, Buitenlust en Harmoniehof belangrijke stappen verder. Bouwen met kwaliteit, bouwen met oog voor de buurt en altijd met de bewoners aan tafel of op het grasveld of waar dan ook, dat vond jij allemaal van groot belang. Participatie in brede zin vond je ook heel belangrijk. Je richtte een inwonerspanel op dat uitgroeide tot bijna 600 inwoners van Diemen die actief meedenken over de toekomst van hun gemeente. Je vereenvoudigde de gemeentelijke communicatie met Duidelijke Taal-acties, waarbij je bijvoorbeeld in De omval de mening van inwoners vroeg over onze communicatie. Je hechtte er ook aan om zelf aanwezig te zijn bij de inloopbijeenkomsten over bouwprojecten. Niet als formaliteit, maar omdat je geloofde in het gesprek. In jouw eigen woorden zeg ik het misschien het beste: met echt en actief luisteren bereik je meer verbinding en begrip.

Ook voor het nieuwe mobiliteitsbeleid in Diemen heb je een goede aanzet gegeven. Met extra aandacht voor verkeersveiligheid. En ook op regionaal niveau liet je van je horen op verkeersgebied. Toen de bezuinigingen op het openbaar vervoer dreigden was jij degene die in februari 2025 namens AmstellandMeerlanden naar Den Haag trok om een petitie aan te bieden aan de Tweede Kamer, ondertekend door bijna 38.000 mensen. Die actie had gelukkig succes. Verkeer en vervoer was overigens niet altijd een makkelijk onderwerp. Discussies over metrolijnen, uitval van bussen, tramlijn 19, wegwerkzaamheden, het parkeerbeleid. Het is net zoals bij voetbal. Iedereen heeft er een mening over, iedereen denkt dat hij er ook verstand van heeft. En in Diemen hebben we dus naast raadsleden, wethouders en ambtenaren ook meer dan 33.000 bondscoaches. Het meest tastbare project dat in jouw wethoudersperiode werd opgeleverd, is misschien wel de spooronderdoorgang bij Station Diemen. Een project dat al

15

voor jouw tijd in de figuurlijke steigers kwam. Zo werkt dat bij wethouders. Maar een project dat onder jouw verantwoordelijkheid werkelijkheid werd. Een grote verbetering voor de veiligheid en de bereikbaarheid. Dan is er nog iets dat ik niet onbenoemd kan laten. Maart 2025. Een moment dat voor jou persoonlijk allesbehalve makkelijk was. Een conflict met de fractievoorzitter van Ons Diemen dwong jou tot een pijnlijke keus. Je schreef toen aan de raad: met pijn in het hart neem ik dit besluit. Maar je trok ook een duidelijke grens en je ging door als partijloos wethouder, met brede steun van het college en de raad. En dat zegt ook iets over hoe je in de jaren gewerkt hebt. Draagvlak bouw je niet in een dag. Dat bouw je op door betrouwbaar te zijn, door samen te werken, door eerlijk te zijn. Hans. Alsof dat nog niet genoeg was sloot je je ook nog aan bij D66. Als burgemeester sta ik natuurlijk boven de partijen, tussen de partijen. Maar ik begreep die keuze op zich wel. Het kan slechter. Het kan slechter. Hans. Je hebt een hele mooie bijdrage kunnen leveren aan de ontwikkeling van Diemen en daarom wil ik graag namens de raad, het college en de inwoners van Diemen zeggen: heel veel dank voor jouw inzet, jouw eerlijkheid, jouw doorzettingsvermogen en jouw oprechte betrokkenheid bij deze mooie gemeente. Het gaat jou goed.

Brouw nog wat extra bier, een extra vat, dat heb je verdiend en dan kan ik ook nog een pilsje met je gaan meedrinken. Dank je wel, Hans. Beste Jeroen, ineens was jij al vertrokken. Dat was wel even schrikken en wennen, want toen ik kwam als burgemeester hier in Diemen was jij al wethouder. Dus ik wist niet beter dan bij Diemen hoort Jeroen Klaasse. Als ik het gemeentehuis binnenloop, Jeroen Klaasse. Als ik de markt oploop. Jeroen Klaasse. U begrijpt wat ik bedoel. Maar die vanzelfsprekendheid was er de afgelopen weken al niet meer. En natuurlijk Jeroen, je verhuizing naar Weesp naar Amsterdam was natuurlijk het begin van een nieuwe fase. Maar praktisch gezien veranderde misschien eigenlijk niet zo heel veel. Tot laat brandde het licht nog steeds op je werkkamer en je gedrevenheid voor Diemen was zeker niet minder geworden. Toen kwam er ineens een abrupt einde aan je twaalfjarige wethouderschap, want je begon met collegeonderhandelingen in onze buurgemeente Ouder-Amstel, waar je beoogd wethouder bent. Tja. Wie moest toen de koekjes bij de collegevergaderingen selecteren, vooral die kokoskoekjes, die zijn het lekkerst. Die wist Jeroen er altijd goed uit te vissen. En wie moest dan die snoeppot van Marian leegeten, de hele week. Ik heb het best een beetje gedaan. Jeroen, het is heel bijzonder dat je twaalf jaar lang bestuurlijke verantwoordelijkheid hebt gedragen in Diemen.

Zo'n lange tijd, maar ook dat je dat op een voortreffelijke wijze hebt gedaan. En natuurlijk moet ik daarbij de metafoor van het bordspel gebruiken. Want wat is besturen anders dan vooruitdenken, verbindingen leggen, weten wanneer je moet samenwerken en wanneer je een slimme zet mag doen. Maar dan niet aan de speeltafel maar aan de vergadertafel, aan de bestuurstafel. Je deed het, twaalf jaar lang. Twaalf jaar in drie termijnen met een indrukwekkende reeks portefeuilles. Ik zal er misschien zelfs eentje overslaan, maar: financiën, onderwijs, economische zaken, sportcultuur, Daarom Diemen, evenementen, zorg, welzijn, diversiteit, dierenwelzijn, ruimtelijk beheer, wijkwethouder. Dat is niet alleen een kwestie van brede inzetbaarheid, dat is ook een kwestie van hele brede betrokkenheid. Betrokkenheid bij Diemen. Jouw liefde voor Diemen was oprecht, is oprecht, want wie zoveel jaar wethouder is van een gemeente kan niet anders dan die gemeente ook in zijn hart dragen en dat deed je. Daarom kon jij als beste de boodschap van Daarom Diemen uitdragen. Bij jou was de liefde voor Diemen zichtbaar, letterlijk soms, zeker als je samen met onze mascotte Diemo op de foto ging. Je begon natuurlijk al eerder in 2010 als raadslid en vier jaar later stapte je al het college in. En vanaf dat moment was er een rode draad in alles wat je deed: mensen met elkaar verbinden.

Niet als een abstract bestuurlijk principe, maar als een echte overtuiging. Jij geloofde dat de gemeente sterker wordt als mensen elkaar kennen, als er wordt samengewerkt met ondernemers, als verenigingen weten wie de wethouder is en de wethouder weet wie zij zijn. En daar staat natuurlijk Daarom Diemen voor. Jij stond aan de wieg van dit netwerk. Wat begon als een idee om ondernemers, organisaties bij elkaar te brengen, is onder jouw hoede uitgegroeid tot iets wat Diemen echt heeft veranderd. Geen vergaderingen, geen formeel overleg, maar ontmoetingen, verbinding en dat werkt. Met heel veel activiteiten, bijeenkomsten en een prachtig magazine. Toen ik op 7 april voor het allerlaatst als wethouder aanwezig was bij een Daarom Diemen netwerkbijeenkomst, ik was erbij, zag ik dat heel veel mensen jou daar ontzettend voor kwamen bedanken. Dat zegt genoeg. Jeroen, je hebt van Diemen een hechtere gemeenschap gemaakt. En dan de financiën. Want laten we eerlijk zijn, die mooie dingen die jij als wethouder voor de buitenwereld kunt doen, een sporthal bouwen, een

16

school neerzetten, een festival organiseren, die zijn alleen mogelijk als de financiën op orde zijn. En die waren op orde. Je hebt de gemeentekas zorgvuldig beheerd. Niet door op de rem te trappen en alle ambities te parkeren, maar door te sturen op een solide basis van waaruit je wél kon investeren. En dan onderwijs. Ruim 25 miljoen euro is er in jouw periode geïnvesteerd in goede scholen in Diemen. Laat dat even landen. Op de valreep heb je ook nog een geweldig onderwijskansenbeleid door deze raad laten vaststellen. Het meest ambitieuze punt op onderwijsgebied heb je helaas nog niet kunnen realiseren: een middelbare school in Diemen. Jij vond, en terecht, dat kinderen die in Diemen opgroeien ook in Diemen naar de middelbare school moeten kunnen. Dat is geen kleine wens. Dat is een statement over wat je als gemeente wilt zijn. Hopelijk komt er snel een nieuwe kans. En ik heb al een idee naar wie die school eventueel vernoemd kan worden. Dan sport. Want met de bouw van de nieuwe sporthal en de herinrichting van het Sportpark zorgde jij ervoor dat honderden extra Diemenaren en Diemenezen kunnen sporten. Honderden mensen die nu ook een plek hebben, om te bewegen, om samen te komen, om te trainen. Dat klinkt praktisch, maar het is meer dan dat. Sport is gemeenschap, sport is samenleven en dat besefte jij heel goed. En cultuur en inclusiviteit.

Jij maakte van Diemen een regenbooggemeente. Ik weet nog hoe wij samen de letters onthulden hier op het gemeentehuis. Jij zorgde ervoor dat de nota Divers en Inclusief staand beleid werd. Jij gaf ruimte aan evenementen als het Wereldfestival, Smakelijk Diemen, het Oranjefeest. Niet omdat dat ergens in een coalitieakkoord stond, maar omdat jij geloofde in een gastvrije gemeente waar iedereen zich thuis kan voelen. De uitbreiding van De Omval en de samenvoeging met de bibliotheek was zeker geen makkelijk project, maar het is nu een prachtige culturele huiskamer van Diemen. Jeroen, er is één ding dat ik in al die loftuitingen steeds terug hoor van anderen, dat ik zelf ook heb mogen ervaren: je was altijd aanspreekbaar. Niet als een bestuurder die beleid maakt op afstand, maar als iemand die wist wat er leefde in Diemen, die naar mensen luisterde, die het verschil tussen regels en mensen begreep. Je bent een reiziger, Jeroen, maar wel eentje die altijd weet waar die vandaan komt. En dat is een bruggetje naar je volgende bestemming, Ouder-Amstel, onze buurgemeente. Een prachtige gemeente, dat zeker, en een gemeente die zeker kan profiteren van jouw ervaring en expertise. De vraag wordt natuurlijk wel: wat wordt de Diemo van Ouder-Amstel? Ik vroeg het even aan CoPilot. Die kwam met de suggestie Ooievaar Ollie, als symbool van weilanden, rust en natuur.

Ik zie je al bedenkelijk kijken. Of met de optie Kikker Kik, speels, herkenbaar, in een poldergemeente en geliefd bij kinderen, net zoals Diemo. Maar Jeroen, ik ga ervan uit dat jij straks zelf met het beste idee komt. En als de mascotte er is, dan komt Diemo heel graag langs om, natuurlijk wel zwijgend, want Diemo mag niks zeggen, zwijgend een kopje koffie te komen drinken in Ouder-Amstel. Beste mensen. Voor Diemen is dit een bijzonder moment. Twaalf jaar is lang als wethouder, zestien jaar voor de publieke zaak, ook als raadslid. Twaalf jaar wethouder Klaasse heeft Diemen echt iets gebracht. Daarom namens de raad, het college en de inwoners van Diemen, hartelijk dank voor alles wat je hebt gedaan, voor je inzet, je loyaliteit, je betrokkenheid en je vermogen om mensen bij elkaar te brengen. Voor de scholen, de sportvoorzieningen, de evenementen, de financiën op orde en voor Daarom Diemen. Jeroen, jouw verdiensten verdienen ook een formele erkenning. En daarom mag ik jou namens het gemeentebestuur van Diemen toekennen en uitreiken de Zilveren Diemer Speld. Dank je wel, Jeroen, voor alles. Het gaat jou en je gezin goed. Dank je wel. De voorzitter: Dan kijk ik nog even rond of er andere leden zijn van deze raad die kort het woord willen voeren. Ik geef allereerst het woord aan mevrouw Muijs. Gaat uw gang. S.E. Muijs (D66): Dank u wel. Voorzitter.

U zei het al, zestien jaar, daar zou je wel uren over door kunnen praten. Maar Jeroen, dat zal ik jou en de rest hier niet aandoen. Natuurlijk willen we wel even kort een paar highlights benoemen. Want als raadslid en nu alweer twaalf jaar als wethouder heb jij ontzettend veel betekend voor Diemen. Je stond aan de wieg voor aandacht, voor ontmoeting en verbinding in Diemen. Daarom Diemen werd natuurlijk net al genoemd. De Omval werd net al genoemd. Ik denk dat we echt kunnen constateren dat jij van Diemen een hechtere gemeenschap hebt gemaakt. Jouw aandacht voor sport, met de sporthallen en de sportvelden, die heeft natuurlijk voor heel veel sporters in Diemen veel betekend. Je hebt Diemen veilig door financieel woelige tijden heen geleid. En jouw inzet voor onderwijs, die herkennen we, denk ik, allemaal. Jouw onuitputtelijke energie en drive op deze en vele andere onderwerpen hebben Diemen een

17

stukje mooier gemaakt. Maar ook op persoonlijk vlak wil ik je bedanken. Want of het nu ging om een uitgebreide uitleg over een ingewikkeld raadsvoorstel of een gezellige spelletjesavond, jij stond altijd voor mij maar ook als voor ons als fractie klaar. Dat is onbetaalbaar. En ook voor D66 als partij. Want laten we even herinneren toen jij begon had D66 nul zetels. Dat is nu wel anders. Ik heb het kort gehouden. Ik kan nog zoveel meer zeggen. Maar zowel Diemen als D66 als wij als fractie hebben ontzettend veel aan je te danken. We zullen je missen en hopelijk komen we elkaar nog heel erg vaak tegen. De voorzitter: Dank u wel. Dan kijk ik nog even rond. Mevrouw Yildiz-Kaya, gaat u gang. Y. Yildiz-Kaya (PRO): Voorzitter, dank u wel. Ik wil vooral het vorige college bedanken, burgemeester en wethouders, gemeentesecretaris, de ambtenaren, voor de prettige samenwerking aan al het werk dat is verzet en de resultaten die zijn behaald. Dan ook nog een woordje aan de drie vertrekkende wethouders. Ik zag jullie alle drie al heel dicht bij de uitgang zitten en dat deed wel een beetje pijn. Voor alle drie hebben wij als fractie toch een woordje. Ik probeer het kort te houden, maar ik heb het al voorbereid. Dus dit is wat het is. Beste Hans. Binnen relatief korte tijd heb je als wethouder een duidelijke plek ingenomen binnen het bestuur van Diemen.

Je woont al heel lang in Diemen en hier ontstond jouw maatschappelijke betrokkenheid. Eerst via scholen, sportverenigingen en vrijwilligerswerk, en later via de lokale politiek als medeoprichter van Ons Diemen. Je had ook de overtuiging dat inwoners eerder, beter en serieuzer betrokken moesten worden bij plannen van de gemeente. Niet achteraf informeren maar vooraf luisteren. Met participatie, communicatie, mobiliteit, ruimtelijke ontwikkeling en woningbouw in jouw portefeuille stond je midden in de dossiers die direct invloed hebben op het dagelijks leven van inwoners. Je zette in op betere participatie en toegankelijke communicatie en voor grote ruimtelijke ontwikkelingen zoals Holland Park, de Rietschuur en Buitenlust. Altijd rustig en benaderbaar. Dat bleek misschien nog wel het meest in een politiek lastig jaar, vorige periode, vorig jaar. Ondanks veranderingen en spanningen bleef er brede steun voor jouw functioneren als wethouder. Dat komt ook door hoe jij samenwerkt. Gericht op het gezamenlijk belang van Diemen. We willen je bedanken voor jouw inzet voor Diemen, voor jouw betrokkenheid bij inwoners en voor de samenwerking in de afgelopen jaren. We wensen je alle goeds voor de toekomst, meer tijd voor familie, voor jezelf. En ongetwijfeld ook nog steeds voor Diemen. Want helemaal loslaten zal waarschijnlijk niet gebeuren. Hans, dank je wel.

Beste Jeroen, twaalf jaar wethouder van Diemen, dat maakt wel indruk. Jij stond als wethouder voor vooruitgang, verbinding, een open gemeente en altijd tussen de mensen. Veel contact met inwoners, sportverenigingen, ondernemers, op scholen enzovoorts. En je bracht mensen bij elkaar en daar is Daarom Diemen misschien wel het mooiste voorbeeld van. Wie inderdaad aan Daarom Diemen denkt aan Diemo de eend die in 2017 uit een groot ei kroop. Het is dat wij Diemo en jou weleens naast elkaar hebben gezien, waardoor we er zeker van zijn dat jij niet in het pak zat. Maar op 20 mei aanstaande vieren we zijn verjaardag. Dus je zou die kans nog kunnen pakken. In jouw rol als wethouder was je benaderbaar. Mensen konden je aanspreken en je luisterde ook. Je was serieus wanneer het moest en luchtig wanneer het kon. Grote dossierkennis en altijd goed voorbereid. In twaalf jaar heb je ongelofelijk veel gedaan voor Diemen. Op het gebied van onderwijs, sport, financiën, cultuur en economie heb je zichtbaar je stempel gedrukt op de gemeente. En toen je stopte als wethouder in Diemen zagen wij wel mogelijkheden voor jou als pubquizmaster, want je hebt eerder een pubquiz georganiseerd en die was leuk. Maar ook heel pittig, want je hebt enorm veel kennis en dat komt vast goed van pas tijdens het gamen en puzzelen.

In jouw nieuwe woning heb je hopelijk voldoende ruimte voor al die bordspellen die jij bezit. Als kandidaat-wethouder in Ouder-Amstel en woonachtig in Weesp ben je nog steeds heel dichtbij, een dubbele buurman. En daarom zeggen wij zeker tot ziens. Bedankt voor je inzet en de samenwerking in Diemen en we wensen je alle geluk en succes in het volgende hoofdstuk. Dan last but not least onze Marian. Je bent al heel lang politiek betrokken als lid van de PvdA en de afgelopen jaren ook van GroenLinks. Geboren in een ondernemersgezin in Arnhem, wilde je al van jongs af aan naar Amsterdam. Je ouders vonden het geen goed idee, dus het werd links Nijmegen. Uiteindelijk ben je voor je werk toch in Amsterdam terechtgekomen en sinds 1997 woon je in Diemen met je drie kinderen en jullie geliefde katten. Jouw hele leven heb je in het onderwijs gewerkt. Sociaaldemocratisch werken aan

18

verheffing, emancipatie en gelijke kansen. En toen je met pensioen mocht, was je daar nog niet aan toe. Je solliciteerde naar de wethoudersvacature en zo begon jouw echte politieke carrière. Een hele stoere stap om zonder politieke ervaring wethouder te worden. Maar dat ging je goed af met jouw leergierigheid en met jouw houding. Je hebt je in het wethouderschap gestort en door deze kwaliteit het werk snel eigen gemaakt. Je geniet van contact met inwoners. Polonaise met het Diemer Festijn tijdens de ouderenmiddag, 90-, 95-, 100-jarigen bezoeken, huwelijksjubilea, je vindt het allemaal leuk om te doen. En met jouw vriendelijkheid, betrokkenheid en gezelligheid zijn we ervan overtuigd dat inwoners jou ook graag aanwezig zagen. Wie met jou samenwerkte, zag jouw aandacht, zorgvuldigheid en oprechte betrokkenheid. Je bracht de ervaring van het onderwijs mee, maar je bracht vooral iets anders mee: het vermogen om mensen echt te zien. In een tijd waarin politiek soms hard, snel en afstandelijk kan voelen, bleef jij steeds zoeken naar de menselijke maat. Achter dossiers zag jij inwoners, achter cijfers zag jij gezinnen en achter beleid zag jij mensen die gehoord willen worden. Dat gold geldt zeker ook voor onderwerpen waarop jij je inzette: bestaanszekerheid, armoedebestrijding, wonen, zorg en ouderenbeleid. Onderwerpen die vragen om meer dan regels alleen.

Ze vragen om compassie, geduld en rechtvaardigheidsgevoel. En precies dat bracht jij mee. Je bent een sociaaldemocraat in hart en nieren. Dat is niet alleen jouw politieke overtuiging, maar vooral ook zichtbaar in hoe je werkte. Met solidariteit als uitgangspunt en met oog voor kansen voor iedereen. En wat veel mensen ook zullen onthouden, is jouw rustige aanwezigheid. Geen onnodige scherpte, geen behoefte aan de voorgrond. Maar wel altijd voorbereid, betrokken en betrouwbaar. Iemand die verbinding bracht, die luisterde en die samenwerking belangrijker vond dan het eigen gelijk. Marian, je hebt Diemen niet alleen bestuurd, je hebt bijgedragen aan een gemeente waarin mensen zich gezien en serieus genomen voelen. En dat hebben we zeker ook gemerkt binnen PvdA en GroenLinks. We nemen afscheid van de wethouder, maar zeker niet van de mens Marian. Want mensen zoals jij blijven van betekenis, ook buiten het gemeentehuis. Heel veel dank voor je inzet, je warmte, je betrokkenheid en je vasthoudendheid. En we wensen je veel geluk, gezondheid en inspiratie voor alles wat nog komt. Met een kleinigheidje. [applaus] S.E. Muijs (D66): Voorzitter, ik was nog niet helemaal klaar. Dank u wel, voorzitter. Want Jeroen is natuurlijk al heel erg lang bij ons, maar we hebben nog een collega van wie wij afscheid nemen, namelijk Hans.

Hans, jij bent nog maar kort lid bij D66, maar we werken al wel ruim vier jaar samen, eerst als wethouder van een coalitiepartner, daarna als partijonafhankelijk wethouder en sinds kort ook als partijlid. En in al die rollen en verhoudingen hebben we ontzettend fijn met jou samengewerkt. De burgemeester heeft natuurlijk net al een heleboel dingen genoemd waar jij jouw stempel op hebt gedrukt. Je onvermoeibare inzet voor participatie, mooie resultaten bij de spoorwegonderdoorgang en natuurlijk de vele woningbouwprojecten, waar jij ervoor hebt gezorgd dat we als Diemen een stukje mooier en een stukje beter worden. In al die trajecten en samenwerking heb ik je leren kennen als iemand die altijd hulpvaardig is, altijd vriendelijk is en met een heel groot hart voor Diemen. En daar willen we je ontzettend voor bedanken. Zowel jij als Jeroen hebt natuurlijk heel veel tijd besteed in en om het gemeentehuis. Vandaag dacht Onafhankelijk Diemen dat Jeroen in het gemeentehuis woonde. Dus we hebben ook een kleinigheidje voor jullie allebei om wat meer tijd te besteden met jullie gezin, vrienden, familie en wie dan ook. De voorzitter: Dank u wel. Dan kijk even naar Onafhankelijk Diemen. Raadslid Van Marion. A.R. van Marion (Onafhankelijk Diemen): Beste Marian, je werd wethouder Sociaal en dacht niet lang na over deze baan. Het was gewoon gaan met die banaan. Dit was jouw moment.

Een keuze waar volgens mij niemand ooit spijt van heeft gehad. Je voerde gesprekken altijd op inhoud. De hele raad keek met aandacht mee. Je nam besluiten en nam ons als raad steeds mee in het waarom. Waarom iets wel werkte of juist niet. Je hebt je onvermoeibaar ingezet voor mensen, want daar draaide het om voor jou. Je zocht altijd de verbinding en dat is iets wat jou echt typeert. Je hebt mooie dingen bereikt met steeds dezelfde overtuiging: iedereen moet mee kunnen doen. Daar horen ook concrete stappen bij. Op het gebied van inclusie heb jij duidelijke stappen gezet en ja, ook toiletvriendelijkheid kreeg jouw aandacht. Zelfs in het laatste jaar bleef je dit belangrijk

19

vinden. En omdat dit ook iets is uit onze koker, willen wij daar nog even nadrukkelijk onze waardering voor uitspreken. Je hebt je steentje of eigenlijk gewoon hele flinke bakstenen bijgedragen zodat mensen ook echt kunnen meedoen in Diemen. De bestuurlijke jas gaat nu uit. Maar wij kennen jou als iemand die betrokken blijft. Dat zit niet in een functie, dat zit in wie jij bent. Namens ons dank je wel voor je inzet en betrokkenheid en we wensen je alle goeds voor de toekomst. M. Grishaver (Onafhankelijk Diemen): Zoals gebruikelijk splitsen wij het op. Te beginnen met Hans. Beste Hans. Waar veel mensen na hun pensioen kiezen voor rust, lekker gaan reizen of een camper kopen, besloot jij dat het misschien een goed idee was om wethouder van Diemen te worden. Een keuze waarvan menig raadslid inmiddels weet, daar heb je behoorlijk wat energie, geduld en incasseringsvermogen voor nodig. Met een portefeuille waar ongeveer heel Diemen wel ergens onder valt. Van ruimtelijke ontwikkeling tot parkeren, van ICT tot participatie, van vergunningen tot verkeersveiligheid, heb jij je de afgelopen jaren volop ingezet voor onze gemeente. En alsof dat nog niet genoeg was, draaide je ook nog mee in grote projecten zoals Holland Park, de spooronderdoorgang, sportvoorzieningen, woningbouwontwikkelingen, en schoof je regelmatig ook nog even aan bij regionale overleggen over mobiliteit en vervoer.

En dan denk je, dat is het nu wel allemaal, maar niet voor Hans. Als wijkwethouder van Diemen-Noord en vanuit programma's als Voor en met Diemen probeerde je zichtbaar verbinding te maken met bewoners. Dat verdient waardering, want in de lokale politiek krijg je zelden complimenten als iets goed gaat. Maar als een parkeerplek verdwijnt of een verkeersbord bij de Diemerbrug is verdwenen, wij weten het, dan weet iedereen je ineens feilloos te vinden. Soms waren we het met elkaar eens en soms stonden we tegenover elkaar. Maar over één ding was nooit twijfel. Jouw inzet voor Diemen was altijd oprecht. Namens Onafhankelijk Diemen bedanken wij je voor je inzet, betrokkenheid en dossierkennis. We wensen je veel vrije tijd toe in goede gezondheid en plezier, al denken we dat je bij D66 nog wel het een en ander gaat doen. Misschien, vast wel. Hans, het gaat je goed. Dan gaan we door. Dit is een stukje is van Jan Sikking. Hij is hier niet zelf vanavond. Dit is voor Jeroen. Dus ik lees hem voor namens Jan zelf. Je vervulde ruim twaalf jaar de rol als wethouder van Diemen. Je bent iemand die er altijd gewoon was, altijd benaderbaar en tijd voor een praatje. En dat maakt jou zo bijzonder als wethouder. Niet alleen wat je doet, maar hoe je het doet. En daarom gaan wij het vanavond niet hebben over al jouw mooie projecten, maar over jou als mens.

Wij bedanken je voor je warme persoonlijkheid en de manier waarop je altijd even de tijd voor ons nam. Want dat is wat bij ons altijd blijft hangen. Dan even persoonlijk. Ik wil jou bedanken voor je steun in een moeilijke periode, toen ik in het ziekenhuis lag. Dat je de moeite nam om langs te gaan, om langs te komen, dat je er gewoon was. Maar vooral dat ene moment dat je mij wist op te vrolijken met Diemo, onze bekende Diemense eend. Een klein gebaar, maar juist dat soort momenten maken het verschil. Dat was precies wat ik toen nodig had. Daar heb ik echt kracht uitgehaald. Als ik vandaag hier had gestaan, dan zou ik in dat Diemopak stappen. Niet alleen als grap, maar dat past wel bij jou, Jeroen, maar vooral als symbool, een teken dat de moeilijke tijd achter mij ligt. En dat Jeroen, dat is de impact die jij hebt op mensen. Niet alleen als wethouder maar als mens. Je hebt veel betekend voor Diemen, maar misschien nog wel meer voor de mensen in Diemen. En daarom zeggen wij: Jeroen, bedankt. Geen doei. Geen dag. Maar tot ziens met een glimlach, namens Jan. 8. Afscheid vertrekkende collegeleden De voorzitter: Ik kijk rond voordat ik natuurlijk de vertrekkende wethouders zelf nog even de kans biedt, maar volgens mij zijn we zover. Willen jullie nog iets. Welke volgorde? Ik ga gewoon het rijtje langs. Hans, wil jij als eerste. H. Prins (D66): Dat is goed. Dank je wel.

Heel veel gezegd vanavond. Dat kan ik eigenlijk niet meer overtreffen, dus ik ga ook niet alles meer herhalen. In die vier jaar tijd was het voor mij natuurlijk in het begin even, wethouder, wat is wethouder? Ga ik wethouder worden? Wat betekent dat nou eigenlijk, wil ik dat wel? Uiteindelijk is die keuze helder geweest en die heb ik toch genomen, om die verantwoordelijkheid te nemen in deze raad. Ik heb heel veel geleerd de afgelopen vier jaar, met heel veel plezier, met een heel fijn, solide college. De samenwerking ook met het college, met de ambtenaren en met deze

20

raad. Ik heb er in ieder geval van genoten de afgelopen vier jaar. Soms was dat lastig en zeker in het begin, omdat je nog bezig bent met opbouwen van je kennis in de dossiers, maar volgens mij heb ik me daar toch aardig uit gered. Ik heb die vier jaar volgemaakt, is de belofte die ik ook in de vorige raad heb gedaan om de vier jaar gewoon vol te maken. Nou, op een week na is het dan niet gelukt. Maar goed, nogmaals iedereen bedankt. Ik ga het niet te lang maken. Ik ga niet alles herhalen wat al eerder gezegd is. Bedankt allemaal en ik wens het nieuwe college heel veel succes in de komende periode. Ik ben zeker nog niet weg, want vanuit de maatschappij wordt alweer getrokken aan ons. En wat wil je doen? Weet je wel? Nou dat komt wel goed dus ik blijf in ieder geval niet achter geraniums zitten en er komt vast iets op mijn pad waardoor ik weer actief kan blijven. Dank u wel, allemaal. M. Everhardt (PRO): Dank je wel. Vers van de printer. Een van de vele memo's. Matthijs moest er altijd vreselijk om lachen. Als ik dan in de raad zat met mijn memo als voorbereiding voor de raad, zei hij altijd: Marian, je weet toch dat je alles uit je hoofd weet. Wat doe je met al dat papier? Ja, lieve mensen. Vanavond neem ik afscheid van de raad. En toen ik vier jaar geleden als kersverse wethouder begon, had ik echt inderdaad geen directe ervaring met politiek en al helemaal niet met een raad.

Ik kwam van buitenaf en het was voor mij echt een avontuur, een sprong in het diepe, maar wel in een heel fijn warm bad. Niet alleen door jullie als raadsleden, maar ook het college, de ambtenaren. Het voelde eigenlijk heel snel als thuis. Ik heb Diemen in die zin ook eigenlijk nog meer weten te waarderen. Ik was met pensioen en ik had al 44 jaar gewerkt in het onderwijs, en ik dacht: ik wil eigenlijk wel weer iets doen in de politiek. En om die reden had ik mij aangemeld bij PvdA Diemen. In mijn hele jonge jaren had ik al wat politieke ervaring opgedaan. Ik had onder anderen samengewerkt met Felix Rottenberg van de PvdA, toen nog de Federatie Jongeren Groepering. Maar zoals dat vaker gaat in je leven nam mijn leven ook een hele andere wending. Ik kreeg een gezin, werd kostwinner, ging studeren, fulltime werken en mijn politieke bewustzijn ging heel vaak op een klein waakvlammetje. En toen kwam opeens die vraag of ik toch niet wilde solliciteren als wethouder. Mmm. Want Lex Scholten ging na zestien jaar weg. Ik moest eerlijk gezegd toen ik die vraag kreeg best wel heel hard lachen. Want ik dacht: wie zit er nou te wachten op zo'n oude vrouw? Maar goed, toen ik hoorde dat ik was aangenomen, weet ik nog heel goed het gevoel wat ik toen had. Ik voelde een enorme blijdschap. Ik dacht: dit is zo mooi. Dat je na je pensioen dit nog mag doen. Wat eervol.

Ik ben dus ook heel erg dankbaar dat ik dit heb mogen doen. Want het was die sprong in het diepe, in dat warme bad, maar ik vond het in het begin best wel lastig. Dat moeten de raadsleden die mij al langer kennen, ook best wel gemerkt hebben. Je bent als wethouder toch een beetje een soort spons. Je zuigt alles in je op en je wil je overal in verdiepen en je wil alles lezen en memo's maken. Ja, ik vooral memo’s maken, dus die printer, daar had ik inderdaad een goede vriend aan. Maar een wethouder is nu eenmaal geen specialist. Je moet besturen. In de raad zat er natuurlijk ook altijd wel iemand, ik ga nou niet iemand noemen, hoor, die meer wist dan ik. Dus hoe bereid je dan goed voor? En dan had ik ook nog eens een keer de neiging om als een soort oude pedagoog in de raad alles te gaan uitleggen. Dat moest ik ook heel snel afleren. Gelukkig waren er heel veel hulptroepen. Lieve collega's uit het college, de gemeentesecretaris die altijd er was met haar vrolijkheid en ook relativerend vermogen, de ambtenaren die toegewijd zijn en me altijd goed bij de les hebben gehouden. Ja, bij de les houden. Toch weer die onderwijsachtergrond. Voor de raadsleden die mij al vier jaar kennen: ik ben jullie heel erg dankbaar voor jullie kritische blik, de lastige vragen, maar ook het geduld wat jullie met mij hebben gehad.

Ik heb echt weleens gedacht: wanneer word ik er nou uitgesmeten? Jullie hielden mij in ieder geval scherp. Het is niet gebeurd, ik ben er niet uitgesmeten. Jullie hielden mij scherp en daardoor kreeg ik ook de kans om te leren - dat is inderdaad mijn credo: iedere dag leren - en ook om mezelf te verbeteren. En daarmee kreeg ik ook het plezier om samen met jullie tot mooie resultaten te komen. Samen het goede doen voor Diemen. Op die belangrijke thema's als bestaanszekerheid en wonen heb ik jullie sterke betrokkenheid voortdurend gevoeld en ook vaak steun voor de beleidsvoorstellen. En ook dat, lieve mensen, voelde als een warm bad en dat ga ik echt heel erg missen. Dan is er nu een nieuw coalitieakkoord, een nieuwe raad, nieuwe wethouders. Samen bouwen aan de toekomst van Diemen en samen verder. Jullie hebben daar als raad een hele belangrijke en waardevolle taak. Jullie slaan immers die brug tussen de inwoners en het gemeentebestuur, waardoor je rechtstreeks ook invloed hebt op de dagelijkse leefwereld

21

van onze inwoners. Hoe belangrijk is dat. Bij de uitvoering van die taak wens ik jullie als raadsleden heel veel succes, maar ook vooral heel veel plezier. Mijn taak als wethouder zit erop. Die donderdagavonden waren soms best wel lastig. En ook wel spannend. Maar dan hielp een kwinkslag van een van de andere wethouders, vaak Matthijs die een foute grap maakte of de gemeentesecretaris, een bemoedigende blik van de voorzitter of van de griffie. En natuurlijk altijd die lekkere kopjes koffie van de bodes. Die vier jaar zijn echt voorbijgevlogen, maar ik had daar echt geen dag van willen missen. Ik zal me absoluut blijven inzetten voor Diemen. Ik heb Diemen meer leren waarderen. Ik ben nog meer van Diemen gaan houden. Het is een prachtige gemeente en ik zal me in een andere hoedanigheid blijven inzetten voor Diemen als vrijwilliger. Ik dank jullie oprecht voor jullie fijne samenwerking en voor jullie vertrouwen. En dan gaat deze oude vrouw echt met pensioen. Dank je wel. De voorzitter: Dan geef ik graag het woord aan Jeroen Klaasse. Waarschijnlijk als gast in beeld of heb je nog je ouwe pasje gekregen? Oh, dat is. Nu zie ik je. Je weet, insprekers hebben niet heel veel tijd. Nee hoor, Jeroen, ga je gang. J. Klaasse (D66): Ik ga klagen over een boom. Nee, ik wil zeggen dat, twaalf jaar is en eigenlijk zestien jaar is echt voorbijgevlogen, ook voor mij.

En ik moet zeggen, ik ben trouwens niet emotioneel, ik ben gewoon verkouden. Dat even voor de duidelijkheid. Maar Diemen is echt wel een hele bijzondere gemeente en dat merk je als je zo'n wethoudersklasje doet. Dat doen vaak startende wethouders. Ik ga dat ook zeker de twee nieuwe, startende wethouders aanraden om te doen. Dat is echt heel verstandig. Deze oud-wethouders kunnen het ook beamen. Maar dan merk je wel hoe bijzonder de gemeente Diemen is, want er waren heel veel intervisiegesprekken waarbij gezaagd wordt aan collega-wethouders, de stoelen, raden die met moties van afkeuring, wantrouwen et cetera aan het strooien zijn. En dat is in Diemen gelukkig allemaal niet het geval. Ik denk dat Diemen wat dat betreft ook stabiel wordt bestuurd, met een goede ambtelijke organisatie en dat dat we daardoor ook tot heel veel in staat zijn en dat we daarom ook al die complimenten krijgen en dat er zelfs studiereizen van uit Amsterdam naar Diemen worden georganiseerd. Dus Daarom Diemen, ik ga hem nu alvast een keer gebruiken. Ook heel bijzonder is de samenwerking met D66, want D66 heeft mij toch wel heel veel vertrouwen geboden. Ik heb drie keer lijsttrekker mogen zijn. Ik kwam heel snel al op de tweede plek op de lijst in 2010, fractievoorzitter en dus drie periodes wethouder.

Daarvoor moet de samenwerking goed zijn, daarvoor moet het vertrouwen goed zijn en ik heb me altijd heel prettig en veilig gevoeld in de boezem van de fractie en de afdeling van D66. Dus daar ben ik echt heel erg dankbaar voor. Overigens het meest dankbaar ben ik, ik ga toch even een naam noemen, Kai De Haan. Zonder hem was ik überhaupt nooit wethouder geworden. Hij is de poortwachter geweest voor mij bijna om wethouder te worden. Overigens, nu ik het stokje doorgeef, wil ik heel erg veel succes wensen aan mijn opvolger, met wie ik ook acht jaar heel fijn heb samengewerkt, ook als fractievoorzitter. Rick, ik weet heel zeker dat jij het heel goed gaat doen. Jij bent ook echt in Diemen geboren, dus het wordt gewoon nog de overtreffende trap van hoe ik de verbinding heb gezocht met Diemen. Ik ben ook wel heel bewust van het feit dat ik het altijd in een heel prettig college heb mogen doen. Zeker ook de eerste vier jaar met twee hele ervaren wethouders en natuurlijk ook een ervaren burgemeester, nog niet als burgemeester, maar wel als wethouder daarvoor. Maar Lex Scholten en Ruud Grondel hebben er ook voor kunnen zorgen dat ik een beetje in de luwte kon groeien en dat ik ook die leuke portefeuilles kon doen. De daaropvolgende colleges hebben dat eigenlijk kunnen voortzetten.

Dus dat ik met al die ondernemers, sporters, kunstenaars, mensen uit zorg en onderwijs heb kunnen samenwerken in Diemen. Dat komt ook omdat het mij gegund is geweest door alle collegawethouders in het verleden. Ook de laatste vier jaar waren heel leuk. Ik heb Hans blijkbaar al weten te overtuigen dat hij naar D66 moest overstappen. Bij Matthijs denk ik dat ik nog twee jaar nodig had gehad. [gelach] Dat is ook een inside joke, want ik word weleens weggezet, dat mensen zeggen: jij bent toch wethouder van GroenLinks, en Matthijs krijgt juist de opmerking: jij bent toch de wethouder van D66. Op zich voor Matthijs een mooi compliment, maar dat tekent wel de goede sfeer in het college. [gelach] Ik denk dat ik met Marian inderdaad nog wel meer jaar nodig had gehad, maar dat is helaas niet gelukt. Wat ook heel belangrijk is, is natuurlijk de samenwerking met de ambtenaren. Ik ga geen

22

namen noemen, want het zijn er bijzonder veel. Ik heb ongeveer geteld en ik kom op vijftig à zestig namen uit waarmee ik heel intensief heb samengewerkt. Het zijn er veel en dus risico dat ik mensen vergeet. Ik noem ze weleens in dankspeeches en dan komen ze vaak heel vaak naar me toe: had je me nou wel moeten noemen. Heel soms heb ik mensen zelfs het podium opgevraagd. Vonden ze soms ook niet leuk. Maar ik ben ze wel heel dankbaar, want zonder ambtenaren kom je als wethouder absoluut niet ver. En natuurlijk het maatschappelijk middenveld. Want die persoonlijke betrokkenheid die verschillenden van jullie genoemd hebben, dat voelde ik ook echt zo. Dat is ook wel hetgeen ik het meest ga missen. Niet de dossiers, hoewel ik zeker nog dat zwembad en de middelbare school wil gaan zien de komende jaren, maar ik ga vooral alle mensen missen die ik waarschijnlijk nu een heel stuk minder ga zien. Ik hoop dat ik in Ouder-Amstel op eenzelfde manier in contact kan komen met de samenleving. Dat is in ieder geval wel mijn ambitie. Maar als ik jullie zie, dan hoop ik weer dat het als vanouds is. Samenwerking met de raad is eigenlijk ook altijd heel fijn geweest, los van of het coalitie of oppositie is geweest. Ik zou zeggen: raad, u bent het hoogste orgaan. Dat heb ik ook altijd zeer gerespecteerd. Vijfentwintig jaar geleden in Diemen was het echt een rommeltje.

Er is met heel veel mensen keihard gewerkt. Ik ben daar halverwege ingestapt. Maar er is hard gewerkt om hier een mooie, stabiele gemeente van te maken. U bent het hoogste orgaan. Ik zou zeggen: hou dat vast. Zorg dat ombudsmannen en dergelijke met vol lof blijven praten over Diemen. Wees scherp, wees kritisch, maar wees ook altijd positief. Toch nog eventjes een laatste woord van dank. Ik vergeet het heel vaak. Maar mijn thuisfront, dat is heel belangrijk voor mij. Niet omdat ze me zo helpen in het wethouderschap. Maar zij ontzorgen mij perfect en mijn vrouw - ik heb heel veel projectmanagers bij de gemeente Diemen gezien die ik allemaal een 9 geef - maar mijn vrouw geef ik als projectmanager een 10+. Dank jullie wel. 9. Sluiting De voorzitter: Beste mensen, we komen hiermee op het einde van deze raadsvergadering. Ik nodig u allen van harte uit om nog een drankje met ons boven te drinken. Ik dank u allemaal voor de komst en de belangstelling en een hele fijne avond nog. Dank jullie wel.

23