RIS322019 Notulen van de raad van 3 april 2025

Vergadering gemeenteraad Den Haag gehouden op donderdag 3 april 2025 (Geopend te 13.30 uur) Voorzitter: de burgemeester, mr. J.H.C. van Zanen Griffier: drs. C.G.C.M. Blankwaard-Rombouts

Agenda A. Vaststelling agenda B. Stad in de raad C. Vaststelling van de wijze van afdoening van ingekomen stukken D. Vaststelling van de besluitenlijst D.1 Voorstel van het college inzake aanpassing begroting n.a.v. Kadernota Overhead (RIS321479) D.2 Voorstel van het college inzake vaststellen van de Verordening treasurystatuut (RIS321497) D.3 Voorstel van het presidium inzake Verordening tot wijziging van de Verordening rechtspositie raads- en commissieleden 2019 (RIS321557) D.4 Voorstel van het college inzake Actualisatie register geheime stukken (RIS321545) D.5 Voorstel van het college tot vaststelling van de Verordening tot wijziging van de Verordening bestuurlijke boete overlast in de openbare ruimte Den Haag 2023 (RIS321506) D.6 Voorstel van het college inzake Aanvraag Rijksbijdrage in de kosten voor de opsporing van conventionele explosieven uit de Tweede Wereldoorlog (RIS321507) D.7 Voorstel van het college inzake Verzoek om bindend advies voor omgevingsvergunning terrasbebouwing Molenstraat 6d (RIS321498) D.8 Voorstel van het college inzake Verzoek om bindend advies voor omgevingsvergunning dakuitbouw Van Weede van Dijkveldstraat 74 (RIS321499) D.9 Voorstel van het college inzake verzoek om bindend advies voor omgevingsvergunning onderstation Den Haag Noord (RIS321541) D.10 Voorstel van het college inzake verzoek om bindend advies voor omgevingsvergunning Woongebouw

Oude Haagweg 128 (RIS321403) D.11 Voorstel van het college inzake Verzoek om bindend advies voor omgevingsvergunning dakopbouw Oudemansstraat 357 (RIS321571) D.12 Voorstel van het college inzake Verzoek om bindend advies voor de omgevingsvergunning aan de De Bruynestraat 28 (RIS321604) D.13 Voorstel van het presidium inzake benoeming lid Financiële Adviescommissie Veiligheidsregio Haaglanden (RIS321741) D.14 Voorstel van het presidium inzake Meerjarenbegroting Raadsorganisatie 2026-2029 (RIS321578) E. Datumbepaling initiatiefvoorstel Partij voor de Dieren: Haagse bomen, Haagse trots (RIS321739) Beraadslaging over F. Voortgang woonwagenbeleid en -projecten (RIS321526) G. Voorstel van het college inzake Actualisatie Parkeerstrategie 2021 - 2030 (RIS319383) H. Voorstel van het college inzake Voorontwerp INTHR lijn 6C (Bezuidenhout) (RIS321525) I. Voorstel van het college inzake Zienswijze Evaluatie en doorontwikkeling GR MRDH (RIS321523)

1

J. Voorstel van het college inzake Cofinanciering en besteding Rijksmiddelen voor het verbeteren, isoleren en onderhouden van woningen in de stad (RIS321219) Afronding debat commissie K. Themadebat arbeidsmigratie L. Haags plan tegen antisemitisme (RIS321413) M. Publicatie rapport Berenschot ‘Met de blik van toen’ (RIS320839) N. Participatieplan herontwikkeling voormalig HagaZiekenhuis aan de Sportlaan (RIS321119) O. Reactie op nieuwe cijfers overgewicht Haagse kinderen (RIS320898) en Voortgang Haagse Preventieaanpak (RIS321142) (agendapunt niet aan de orde geweest) P. Meldingen straatintimidatie (RIS321086) (agendapunt niet aan de orde geweest) Q. Handhavingsdebat R. Incident opvanglocatie Jordans Residence (RIS321668) S. Stand van zaken vergunningaanvraag herontwikkeling Theresiakerk (RIS321109) T. Buitenruimtedebat (agendapunt niet aan de orde geweest) U. Beantwoording schriftelijke vragen (Partij voor de Dieren): Zorgen om uitbreidingsplannen ABC Westland (RIS317701) V. Verhuizing en huidige situatie van Stichting Eekta Stemmingen (incl. gestaakte stemmen raad 13 maart) De voorzitter. Ingevolge het Reglement van orde open ik de vergadering.

Presentielijst Aanwezig zijn 45 leden: Ahraui (PvdA), Arp (SP), Assad (D66), Baboeram (GL), Van Basten Batenburg (VVD), Bingöl (Hart voor Den Haag), Bom (Hart voor Den Haag), Bos (GL), Van den Bos (PvdD), Butt (GroenLinks), Celik (DENK) De Vuyst (GroenLinks), Van Doorn (D66), Dubbelaar (Hart voor Den Haag), Dumoulin (VVD), Van Esch (D66), Etalle (FVD), Faïd (HSP), Gerritsen (PvdD), Van den Goorbergh (Hart voor Den Haag), Groenewold (D66), De Groot (CDA), Guernaoui (Hart voor Den Haag), Hofstra (VVD), Holman (PvdA), Kaptheijns (PVV), Klokkenburg-Reedeker (CU/SGP), Mahmood (DENK), Martinez van Andel (Hart voor Den Haag), Martini (Hart voor Den Haag), Meinesz (Hart voor Den Haag), Mekers (D66), De Mos (Hart voor Den Haag), Mostert (D66), Noorlander (D66), Partiman (CDA), Peeck (VVD), De Ridder (VVD), Sewtahal (Hart voor Den Haag), Sluijs (Hart voor Den Haag), Smit (PvdD), Thepass (GL), Uduba (VVD), Verdonk (Hart voor Den Haag), Verduin (D66)

De voorzitter. Aangezien het vereiste aantal leden aanwezig is, kan de vergadering voortgang vinden. Welkom allemaal bij de vergadering van de gemeenteraad van Den Haag op donderdag 3 april. Hartelijk welkom aan de mensen op de publieke tribune en de mensen die thuis of op hun werk zitten te kijken. Ik vraag graag uw aandacht voor onze vergaderafspraken. We vergaderen via de voorzitter; dat ben ik of dat is de heer Sluijs. Eventuele overige gesprekken verzoek ik u buiten de vergaderzaal te voeren, zodat we de insprekers en elkaar in het debat goed en geconcentreerd kunnen blijven volgen. Stevig op de inhoud is geen enkel probleem - we zijn wel wat gewend - maar niet gericht op de persoon. Voor de insprekers geldt dat zij volgens de afspraken raadsleden en collegeleden niet bij hun voornaam aanspreekt en ook de namen van ambtenaren niet noemen. We wensen vanaf de publieke tribune geen blijken van instemming of afkeuring. Zo hebben we dat in ons reglement van orde vastgelegd. Aanwezigheid in de raadzaal is alleen voorbehouden aan de leden van de raad. Hier zullen we op toezien.

2

Alle stemmingen zijn aan het eind van de vergadering, waarna er ook nog gelegenheid is voor het afleggen van stemverklaringen. Met de fractievoorzitters is afgesproken om de vergadering uiterlijk om 00.00 uur af te sluiten. Dan zijn ook de stemmingen geweest.

Aan de orde is: A.

Vaststelling agenda.

De voorzitter. Dan stel ik de vraag der vragen: kunt u instemmen met de agenda? Mairan Sewtahal (Hart voor Den Haag). Voorzitter. Ik verzoek u om agendapunt V, Verhuizing en huidige situatie van Stichting Eekta, naar voren te halen vóór agendapunt K, omdat we een heleboel insprekers hebben. Als ze thuis zijn, willen ze nog naar het debat kunnen kijken. De voorzitter. Ik stel voor bij de afrondingen debat te beginnen met agendapunt V. De agenda wordt aldus gewijzigd vastgesteld.

Aan de orde is: B.

Stad in de raad.

De voorzitter. Er zijn 32 insprekers aangemeld. Dat is geen record, maar wel veel. U heeft drie minuten, en na drie minuten is het gewoon over. Ik ga daar niet mee sjoemelen. Let even op - u kunt het ook zien - dat u na drie minuten echt klaar bent. Er is een inspreker over het agendapunt Voortgang woonwagenbeleid en -projecten. De heer Coret (F). Goedemiddag. Dit gaat vooral over de Energiestraat en ook over het totale woonwagenbeleid. Veertien jaar, zolang was het toen de eerste memo over de onleefbare omstandigheden in de Energiestraat de hele gemeente door gingen. Veertien jaar, zolang zijn wij al met de gemeente in gesprek. Toen er eindelijk besloten werd om naar een nieuwe plek te verhuizen waar we door de uitbreiding ook nog eens een mooie leefomgeving voor onszelf konden creëren, dachten we dat we eindelijk een goede toekomst tegemoet gingen. Maar toch sta ik weer hier, inmiddels voor de vierde wethouder Wonen. We zijn dankbaar voor hoe de raad zich heeft ingelezen in het dossier en we zijn blij met de hele goede inhoudelijke vragen die er verleden week gesteld zijn. Op de vragen waarom de Energiestraat weer vertraagd is, voor de derde keer trouwens, niet voor de tweede keer, zullen we waarschijnlijk niet zo heel erg snel een antwoord krijgen. Maar goed, dat maakt voor mij ook eigenlijk niet meer uit.

Wat ik wel wil weten, is: hoe nu verder? We begrijpen dat de nieuwe wethouder wat tijd nodig heeft om zich in het woonwagendossier in te lezen, maar het is tijd die de bewoners van de Energiestraat eigenlijk niet hebben. We staan er dan ook open voor om zo spoedig een gesprek met onder anderen wethouder Van Asten te hebben om samen tot een snelle en goede oplossing te komen, waarvan ik overtuigd ben dat wanneer de wil van de gemeente aanwezig is, we die ook snel gevonden hebben. Ik hoor vaak dat het woonwagendossier verschrikkelijk gecompliceerd is, wat het mijns inziens op dit moment helemaal niet zou moeten zijn. Misschien gevoelig, maar niet moeilijk. We weten allemaal dat de grote uitdaging voor gemeenten ligt bij het vinden van ruimte voor nieuwe kampen en dat de druk mede door de uitspraak van de rechter alleen maar toe zal nemen. Maar voor het verhaal Henri Faasdreef speelt dat niet. De gemeente hoeft alleen uit te voeren wat er besloten is, dit zelfs met alle steun van de raad. Kom gewoon je afspraken na en spreek bijvoorbeeld gewoon uit dat je fase 2 zoals afgesproken snel genoeg bouwt. De strijd om ruimte is in dit geval al gestreden, of dat zou het in ieder geval moeten zijn. Dit geldt ook voor Isabellaland. Wat vragen de mensen daar nou? Gewoon eindelijk een goede planning. Over het verticaal wonen heel simpel en heel makkelijk: 3

dat had al een jaar eruit gekund. Meer vragen we niet. Het lijken me allemaal niet zulke hele ingewikkelde punten. De voorzitter. Ik geef het woord aan een aantal insprekers over het onderwerp Actualisatie Parkeerstrategie 2021-2030. Mevrouw Van Hoeken (G). Geachte heer Van Zanen, geachte leden van de gemeenteraad, geachte aanwezigen. Ik zou graag kort iets willen zeggen over de actualisatie van de Parkeerstrategie 20212030. Ik wil de gemeente graag op het hart drukken om goed te luisteren naar de wensen van de bewoners. Dat gebeurt niet altijd. Als voorbeeld noem ik betaald parkeren, dat is ingevoerd in meerdere wijken in Den Haag. Er is nu ook een plan om het in te voeren in Mariahoeve, maar de parkeerdruk is daar heel laag. Er zijn daar geen parkeerproblemen. Als daar betaald parkeren zou komen, zijn er mensen die dat niet kunnen betalen en ook bezoekers niet. Er komen dan minder mensen op bezoek en ook minder mantelzorgers. Dus in plaats van dat het geld oplevert, zal het misschien wel meer geld gaan kosten. In ieder geval brengt het voor de bewoners vooral heel veel nadelen mee en volgens mij voor niemand voordelen. Ook wil de gemeente parkeerplaatsen in de wijk opheffen. In Mariahoeve gaat het om 31 plaatsen in twee straten, maar ook 117 plaatsen in vier straten.

Je krijgt bijna het gevoel dat hier een probleem wordt gecreëerd, wat vervolgens wordt opgelost met het invoeren van betaald parkeren. Maar als er geen parkeerplaatsen worden verwijderd, is er geen parkeerprobleem. Deze maatregel zou ook een enorme achteruitgang betekenen van het woonplezier. Er zijn nog enkele andere maatregelen die worden ingevoerd zonder overleg, bijvoorbeeld het versmallen van de Hofzichtlaan. Dat is een belangrijke hoofdweg. Die is veranderd van een tweebaansweg in een eenbaansweg. Daardoor is de weg kwetsbaarder geworden, niet alleen voor de mensen die in die buurt wonen, maar ook voor de passanten. Er zijn dan meer verkeersopstoppingen bij wegwerkzaamheden of door andere oorzaken. Een ander idee is het invoeren van eenrichtingsverkeer. Ik noem als voorbeeld de Onyxhorst in Mariahoeve. Daardoor zal de verkeersintensiteit enorm toenemen. Mensen gaan meer rondjes rijden om een plek te vinden. Twee jaar geleden hebben de bewoners al massaal laten weten dat ze hier geen voorstander van zijn en heel fel tegen zijn. Ze hebben heel veel geprotesteerd, maar het lijkt nu net alsof het via een achterdeur toch weer binnenkomt. Met al deze maatregelen worden geen problemen opgelost. Het lijkt er soms op alsof er juist problemen worden gecreëerd. Hierdoor neemt het woonplezier van de bewoners af.

Dit heeft ook gevolgen voor het vertrouwen van de bewoners in de lokale overheid. Tot slot. In het Nieuwsblad Den Haag van stadsdeel Haagse Hout van 26 februari staat op pagina 9: 'De gemeente Den Haag werkt samen met verschillende partijen aan verbeteringen van de stad'. Ik denk dat vooral het woordje 'samenwerken' hier heel belangrijk is. Maatregelen als het invoeren van betaald parkeren, het weghalen van parkeerplaatsen en het versmallen van wegen gaan rechtstreeks in tegen de belangen van de bewoners. Ik hoop dat de gemeente in het vervolg goed overleg voert met de bewoners en alleen maatregelen invoert als daar voldoende draagvlak voor is. Mevrouw Gillet-Polman (G). Geacht college, dames en heren. Ik vertegenwoordig de vereniging van eigenaren Onyxhorst-Amberhorst en wil u de bezwaren van de bewoners vertellen tegen de voorgenomen plannen van het invoeren van eenrichtingverkeer. Het betreft onder andere een gezamenlijke parkeergarage. Onze parkeergarage met uitgang Amberhorst/Onyxhorst zou dan voor de bewoners van de Onyxhorst problemen opleveren. Wij zouden via de uitgang eerst door de Kornalijnhorst en dan via de Diamanthorst naar de Onyxhorst een rondje moeten rijden. Dat is onnodig meer verkeer in de straten, dit terwijl we nu de uitgang uitrijden en linksaf onze straat ingaan. Dit veroorzaakt onnodig veel verkeersoverlast en is ondoenbaar voor de bewoners.

Onnodig rondjes rijden is te gek voor woorden. De Haagse Stadspartij maakt de partij Hart voor Den Haag uit voor een rechtse partij. Het belachelijke versmallen van de Hofzichtlaan, het aangekondigde slecht en ongewild opheffen van 31 parkeerplaatsen, het invoeren van eenrichtingverkeer in de Onyxhorst en het invoeren van eenzijdig parkeren in de Kornalijnhorst, is een voorbeeld dat dit college de democratie niet respecteert. Vijfhonderd protesthandtekeningen zijn twee jaar geleden aangetekend verstuurd aan de wethouder en 4

een kopie hiervan is ook nog persoonlijk overhandigd aan de toenmalige directeur stadsdeel Haagse Hout, maar tot op heden hebben we nooit antwoord hierop gekregen. Wat doet dit met het vertrouwen van de bewoners van de wijk in de lokale overheid? De afsluiting voor de vernieuwing van de Hofzichtlaan is ook een minpunt. Het was een goede doorgaande weg met weinig problemen. Dit heeft onder meer de eigenaar van de bloemenkiosk, hier al decennia gevestigd, zijn gezondheid en zijn bedrijf gekost. Ik hoop dat u een en ander in heroverweging wilt nemen bij de realisatie van dit project. Wij willen onze wijk graag bereikbaar en gezellig houden zoals die altijd geweest is. We zouden het fijn vinden als u ook naar de bewoners luistert. De voorzitter. Dan is M. Stam, maar die laat op zich wachten. Ik geef het woord aan een inspreker over het Haags plan tegen antisemitisme. Mevrouw Faber (L). Beste mensen, mijn naam is Lievnath Faber en ik ben hier namens stichting Oy Vey. Oy Vey zet zich in voor open, inclusief en zichtbaar Joods leven in Den Haag. We zijn in 2018 ontstaan uit de groeiende behoefte om Joods leven, met de nadruk op 'leven', in Nederland te laten bestaan in al zijn veelzijdigheid.

Want als er iets is kwijtgeraakt, is het de mogelijkheid om simpelweg Joods te zijn en niet een afgeleide van de Holocaust, 40-plus keer genoemd in het Haags plan, van antisemitisme of van de verschrikkelijke gebeurtenissen in Israël en Palestina. En ja, Joden in Den Haag en in heel Nederland hebben de afgelopen maanden meer antisemitisme meegemaakt. Dat is duidelijk te zien in de toegenomen meldingen. Maar wat de meldingen niet laten zien, is dat een overgroot deel van de Joden al heel lang 'onder de radar' leeft en zij daar nu extreem alert op zijn. Dit gaat over Joden die een Joods leven leiden, maar ook over Joden die nog niet zogezegd uit de kast zijn als Joods. Iedereen heeft er last van. Door de gebeurtenissen in de wereld staan we allemaal op scherp, de hele tijd. Deze hyperwaakzaamheid, hypervigilance, is een klassiek kenmerk van trauma. We zijn collectief in traumamodus beland, iets wat sommige Joden al langer voelden maar voor anderen nieuw is. Daarbij is antisemitisme terug van nooit weggeweest. Het is eeuwenoud en was voor, tijdens en ook na de oorlog springlevend in de Nederlandse maatschappij. Tot op heden is dat niet veranderd. Een hakenkruis gekrast in een bureau, een bekladde deurpost met een mezoeza eraan, uitgescholden worden voor vuile Jood; het zijn voorbeelden van antisemitisme die makkelijk aan te wijzen zijn en waar je juridisch soms iets mee kunt.

Maar antisemitisme dat zich afspeelt op het sociale vlak ziet er heel anders uit. Het vermomt zich en uit zich als vastgeroeste stereotypes die dieper in de Nederlandse cultuur en maatschappij verankerd zitten dan dat wij durven erkennen. Het uit zich op subtiele manieren die veel moeilijker te duiden zijn en nog moeilijker om te melden of strafbaar te stellen. Antisemitisme bestrijden is belangrijk, maar laat ik ook duidelijk maken dat het niet helpt wanneer de strijd tegen antisemitisme gepolitiseerd wordt om andere minderheden te discrimineren. In het Haags plan tegen antisemitisme wordt het bestrijden van antisemitisme ingebed in de wens om een stad te maken 'waar iedereen zich vrij door onze stad kan bewegen zonder bang te zijn voor discriminatie. Veiligheid in alle openheid, daar werken wij aan. In een respectvolle en inclusieve stad als Den Haag hoort geen antisemitisme thuis.' Als je in een continue traumareactie leeft, dan ben je niet vrij en beschermd en heb je de ruimte niet om jezelf te kunnen zijn. Dit geldt voor ontzettend veel Joden in Den Haag. Antisemitisme bestrijden lost dit niet op. We moeten meer dan dat. Ik ga heel snel praten. Laten we onszelf een andere vraag stellen en deze parallel aan het traject om antisemitisme te bestrijden uit te werken.

Hoe bouwen we aan een levend en levendig Joods leven na de Holocaust? Joods leven dat niet in verzuiling … De voorzitter. Het spijt me, de drie minuten zijn voorbij. Mevrouw Faber. Dan zeg ik alleen nog dit. We hopen dat we … De voorzitter. Nee, nee, nee, mevrouw. Dank u wel. Het is voor iedereen hetzelfde. Er zijn een aantal insprekers over het Participatieplan herontwikkeling voormalig HagaZiekenhuis aan de Sportlaan. 5

Mevrouw Smid-Lathouwers (N). Goedemiddag. Ik sta hier als betrokken inwoner van de Vogelwijk en als directe buur van het ziekenhuis. Bij de PUK-besprekingen hebben de inwoners van de Vogelwijk en omliggende wijken serieus meegedacht over de bestemming van het ziekenhuis. Er zijn veel grote woningen die door ouderen en alleenstaanden bewoond worden. De bewoners willen graag verhuizen naar een appartement in de eigen omgeving, dus heel graag het Rode Kruisziekenhuis. Zo komen er woningen voor gezinnen vrij. Ook is er grote behoefte aan appartementen voor starters. In de plannen die nu op tafel liggen, wordt hieraan voorbijgegaan. Wij hebben geen behoefte aan groepswoningen en ook niet aan sociale woningen. Hoe langer het gaat duren, hoe meer de vergrijzing alleen maar zal toenemen en een groter tekort aan gezinswoningen zal ontstaan. Ik vraag daarom om de tijd niet nodeloos op te rekken en het woongenot en de veiligheid te waarborgen. Mevrouw Angenent (N). Ik ben voorzitter van de bewonersorganisatie Bomenbuurt en ik spreek ook namens de BIZ Vastgoed Fahrenheit. Geachte leden van de raad en voorzitter. Ten eerste. De permanente invulling ex-Haga, ook wel genoemd de herontwikkeling Sportlaan 600, moet woonkansen geven voor onze jongeren die klaar zijn met hun opleiding, werken in de wijk en een opstapkans moeten krijgen.

Dat kan in een sociale huurwoning, maar veel beter in een opstapkoopwoning, iets betaalbaars, al is het maar heel klein. Ten tweede. Wij willen ouderen waarvan het huidige huis trappen heeft en te groot is de mogelijkheid geven dat zij in hun eigen wijk gelijkvloers en kleiner kunnen wonen zodat er doorstroom ontstaat. Dat geldt echt niet alleen voor de Vogelwijk, maar ook voor de Bomenbuurt. Dit gaat niet om sociale huur voor ouderen maar om particuliere koop. Waarom sociale huur? Wat is er mis met koop? Wij zijn een koopwijk en daar is niets mis mee. In het plan staat 50, 60% sociale huur in laag en middensegment, volgens de gemeente omdat wij zo weinig sociale huur hebben in de omliggende wijken en dit nu gecompenseerd moet worden. Dat schijnt zo in de woonvisie te staan. Deze nieuwe wijk aan de Sportlaan schept woonkansen voor jonge mensen en oudere mensen in onze wijken. Er is al lang op gewacht. Echter blijkt dat er, na aftrek van die hoeveelheid sociale huur, nauwelijks woningen overblijven voor onze inwoners. De zoveelste teleurstelling. Na het moeilijke dossier tijdelijke invulling ex-Haga, en dat moet nog beginnen, zijn we jaren verder. Het kan zomaar zeven à tien of meer jaar zijn, dus we moeten nog langer wachten. Wij willen dan ook opstapkoopwoningen en mooie appartementen voor onze eigen inwoners, geen 50% sociale huur. Dat moet veel minder.

Wat ons ook opvalt, is dat de ene visie na de andere door de raad gaat. Dat worden dan allemaal kaders zoals de woonvisie, omgevingsvisie en ga zo door. Als de gemeente op deze manier alles dichttimmert door middel van kaders dit en kaders dat zoals nu ook in het participatieplan permanente invulling ex-Haga, dan valt er helemaal niets meer te kiezen. Dan valt er helemaal niets te participeren en komen er weinig tot geen nieuwe woningen voor mensen uit onze eigen wijken. Er ontstaat bij ons de indruk dat de gemeente participeren met ons maar lastig vindt. Neem ons serieus. Luister naar ons. Wij willen minder sociale huur en meer koop. Laten we dat meenemen in de nota van uitgangspunten. De heer De Haes (N). Geachte leden van de gemeenteraad, voorzitter. Voor ons ligt het Participatieplan herontwikkeling voormalig HagaZiekenhuis. Als vertegenwoordiger van de bewoners van de Vogelwijk heb ik dit plan in concept besproken met bewoners, ondernemers en de bestuurlijke staf van de gemeente Den Haag. Allereerst de herontwikkeling en het PUK c.q. de nota van uitgangspunten. De gemeente zegt aan te sluiten bij het eerder opgestelde PUK HagaZiekenhuis. Zoals diverse malen besproken met de gemeente was en is daarbij de essentie dat voor jongeren en ouderen uit onderhavige wijken doorstroming naar hen passende woonruimte mogelijk wordt gemaakt. Tweede kernpunt betreft de ontwikkeling.

Er wordt gerept over toewijzing aan een projectontwikkelaar, terwijl we binnen de wijken over expertise beschikken om de herontwikkeling middels een CPO-structuur zelf ter hand te nemen voor het deel seniorenwoningen. De succesvolle CPO van het complex Hellasduin aan de Laan van Poot, 42 appartementen, dient als lichtend voorbeeld. Door zelf de ontwikkeling ter hand te nemen, besparen we de marge die de

6

projectontwikkelaar zou berekenen, zo'n 20 tot 30%. Daarmee kunnen we juist de kwaliteit van onze nieuwbouw verhogen. Welnu, door gewijzigd beleid van de gemeente, met name de Woonvisie 2040 met amendementen zoals aangenomen door uw raad, worden deze kernpunten weggevaagd en kunnen wij in de zin van participatie - het is bijna Pasen - slechts iets inbrengen over de kleur van de eieren, zo voelt het. Als handreiking: waarom niet afstappen van genoemd aantal van 300 à 400 en binnen de plannen een groot aantal studio's van 30 m2 ontwikkelen voor starters, zodat er gauw extra woningen, minstens 100, kunnen worden gerealiseerd? Dan ten tweede het participatieplan. In het ter stemming voorliggende plan ontbreken zaken. Ons is op schrift toegezegd dat een werkgroep wordt geformeerd bestaande uit twaalf leden: vertegenwoordigers van bewoners, belanghebbenden en de gemeente met expertise ten aanzien van stedelijke ontwikkeling en gemeentelijke kaders. Bezwaarlijk onzes inziens is dat deelname van de laatste niet is opgenomen, dat een duidelijke taakomschrijving ontbreekt en dat er geen escalatiemogelijkheid is ingebouwd. Toevoeging van deze punten is van belang, omdat wij alleen dan erop vertrouwen dat een correcte afweging van belangen plaatsvindt.

Samenvattend vragen wij de toezegging dat niettegenstaande de Woonvisie 2040 ruimte wordt gecreëerd om voorrang te geven aan bewoners van genoemde wijken en een aanvulling op het participatieplan zoals hiervoor beschreven. De heer Kerkstra (N). Geachte voorzitter. Ik heb als kind nooit in de Bomenbuurt gewoond. Ik heb er hooguit alleen de kleuterschool en de lagere school doorlopen. Maar veel vriendjes van mij woonden wel in die buurt, en zo heb ik die buurt toch wel aardig kunnen leren kennen. Mijn vrouw daarentegen woont er haar hele leven al. Het was dan ook niet vreemd dat wij op enig moment, toen wij wilden gaan trouwen, een parterreflat kochten aan de Hanenburglaan. En toen het gezin ging uitbreiden, namen we een tussenwoning aan de Hanenburglaan. Inmiddels zijn de kinderen natuurlijk de deur uit en wonen wij met ons tweeën in een veel te grote woning. Die is ook aardig bewerkelijk; dat heb ik vanmorgen weer mogen meemaken. Het was dus heel mooi dat op een gegeven moment de gemeente met plannen kwam om het Rode Kruisziekenhuis te kopen, te slopen en er een leuke wijk van te maken. Iedereen mocht meepraten en de grote wens van de meeste bewoners was natuurlijk die seniorenwoningen. Je kreeg het gevoel: dat wordt nog wel wat; ik kan mijn oude dag ook nog meemaken in de Bomenbuurt.

Maar dan krijg je de deceptie van het tijdelijke plan en weet je dat het minstens tien jaar gaat duren voordat je toch in die seniorenwoning komt. Haal je dat nog misschien? Dan krijg je een nieuw participatieplan, waarvan je je afvraagt: hoezo participatie, alles is al ingevuld. Dan valt vooral het quotum van 50% sociale huur op. Je vraagt je dan werkelijk af of de mensen die die woningen moeten gaan bewonen daar gelukkig kunnen zijn, tegen een wijk waar van sociale achterstand totaal geen sprake is. Het kan natuurlijk ook een soort sadisme zijn: 'Kijk eens, mensen. Jullie wonen daar wel in sociale bouw, maar kijk eens, daar heb je de zee. Je kijkt wel over de Vogelwijk heen en daar kom jij in ieder geval nooit'. Het lijkt mij een heilloze zaak. Ik vraag mij af: als er nog seniorenwoningen komen, zullen dat er niet veel zijn. Het zal hierop neerkomen dat wij waarschijnlijk toch, net zoals veel andere bejaarden in de Bomenbuurt, in een veel te grote woning blijven zitten. De schrijver Leonard Huizinga heeft in zijn boeken van Adriaan en Olivier een aardige uitspraak gedaan: 'De buikloop der ontgoocheling zal je dun door de broek der illusie lopen'. In ieder geval is voor mij die uitspraak uitgekomen. De heer Westra (N). Voorzitter, over desillusie gesproken.

Toen het desastreuze plan voor de Sportlaan 600 werd gepresenteerd om daar 750 mensen inclusief 440 asielzoekers en statushouders voor vijf à zeven jaar te huisvesten, kwamen er 350 mensen protesteren. Er kwam een enquête met 1.200 respondenten, en 85% was daartegen. Ook elders, in Berlicum, in Best, in Bedum, in Bussum en in Roosendaal, is geen draagvlak voor dit soort plannen. Ook voor de plannen voor de permanente invulling voor de Sportlaan 600 ontbreekt er draagvlak. Er wordt weer uitgegaan van 50% sociale woningbouw, 30% middenhuur en 20% vrije sector. De ouderen komen dus niet in aanmerking voor een sociale huurwoning. Uitgaande van een bescheiden schatting van 1.000 senioren per deelgebied, Vogelwijk, Bloemenbuurt en Bomenbuurt, komen wij uit op 3.000 senioren. Die moeten dus vechten voor 80 woningen. De plannen 7

beantwoorden dus niet aan de vraag vanuit de wijk en dus ook voor dit plan is er geen draagvlak. Die 80 woningen komen pas beschikbaar na tijdelijke bewoning door die asielzoekers en 750 andersoortige bewoners, die daar vijf tot zeven jaar wonen na vijf jaar bouwen. Dus pas over twaalf jaar komt er misschien iets beschikbaar van die 80 woningen voor de ouderen. Het plan is dus heilloos. De wijk wil graag - dat hebben we hier al een paar keer gehoord - dat het PUK van 2022 versneld wordt goedgekeurd en aan de markt wordt voorgedragen, en dan kan er binnen twee jaar worden gebouwd. Er is geen zeven jaar nodig als je het echt wil. De vraag is of u het wil. 300 mensen schreven zich toen in voor dat plan met het PUK van 2022 als basis. Laat de ontwikkelaars komen, laat ze kijken, laat ze bouwen, laat ze hun voorstellen inleveren. Laat ze kijken wat ze kunnen doen met 50%, 30% en 20% sociale woningen en koopwoningen. Dan hebben we een plan waarbij mensen vooruit kunnen kijken dat er binnen drie, vier, hooguit vijf jaar een woning is voor deze ouwelui. De heer Goldbach (N). Geachte burgemeester en raadsleden. Ik heb op 20 maart ook al bij de commissie Samenleving ingesproken over het participatieplan en doe dit vandaag nogmaals, nu voor u als voltallige gemeenteraad.

Het voorliggende participatieplan, waar de gemeente driekwart jaar aan heeft kunnen werken, is een slecht doordacht en inconsistent plan. Er is net als bij de tijdelijke invulling weer geen sprake van echte participatie. Participatie wordt beperkt tot een klein clubje van twaalf, op niet-transparante manier geselecteerde, mensen. De eerdere zeer geslaagde participatie door meer dan 200 bewoners ten tijde van het PUK wordt gewoon opzijgezet, want het in het participatieplan genoemde basisprincipe 'aansluiting bij de voorwaarden van het PUK' wordt niet gevolgd. Denk hierbij aan wijzigingen in de verdeling van woontypes. De uitvoering loopt nu al achter bij de planning en met in totaal slechts twee contactmomenten tussen gemeente en vertegenwoordigers van bewoners kan toch niet gesproken worden van echte participatie. In het participatieplan staat dat er nog verder ambtelijk onderzoek nodig is om te bepalen waar ruimte is voor participatie. De resultaten van dit onderzoek zijn niet bekend en toch kan op 8 april al het eerste participatiegesprek plaatsvinden. Hoe dan? De informatie in het participatieplan spoort ook niet met de informatie gepubliceerd op de website 'herontwikkeling Sportlaan 600' en is daarmee misleidend voor bewoners.

Voorbeelden: discrepanties met betrekking tot de genoemde percentages huurwoningen en onduidelijkheid over onderwerpen die wel of niet openstaan voor participatie. Welke informatie is nu leidend en waar kunnen bewoners van uitgaan? Onduidelijk. Er is ook totaal geen aandacht voor de noden uit de wijk. Mede door de relatief oude bevolking is er veel behoefte aan seniorenwoningen, die ook voor de zo noodzakelijk doorstroming op de woningmarkt kunnen zorgen. Maar het totale percentage sociale huur en middenhuur/goedkope bouw van 80% zal ertoe leiden dat maar weinig Segbroekbewoners überhaupt in aanmerking komen voor een woning in het voormalige Haga, met name door de inkomenstoetsen. Daarnaast is het hoogst onwaarschijnlijk is dat er überhaupt nog projectontwikkelaars gevonden zullen kunnen worden die de financiering voor een project met zo weinig vrijesectorwoningen nog rond zullen kunnen krijgen. En zonder een groot aantal seniorenwoningen worden kansen gemist voor kostenefficiënte ouderenzorg en het voorkomen van vereenzaming. Er kan maar één conclusie zijn: dit plan is niet goed doordacht en moet in zijn huidige vorm van tafel. Het is tijd voor participatieplan versie 2.0 met realistische participatie, een realistische tijdplanning en aandacht voor de noden uit de wijk. U kunt daar vandaag voor zorgen. De voorzitter.

Dan zijn er insprekers over het agendapunt Verhuizing en huidige situatie van Stichting Eekta. Mevrouw Somair (V). Geachte burgemeester, raadsleden en overige aanwezigen. Mijn nederige groet aan jullie allemaal, namasté. Ik ben 74 jaar oud, heb twee kinderen en een kleindochter. Ik woon 54 jaar als Nederlandse staatsburger in Nederland. Ik ben al 40 jaren lid van Stichting Eekta. De regering is een voorstander van dat ouderen zo lang mogelijk thuis wonen, maar dat wil niet zeggen dat ze opgesloten in hun huis moeten blijven. Ze hebben ook het recht om te genieten, 8

ontspannen, praten, lachen en huilen, aan thema's deel te nemen zoals suikerziekte, voeding, dieet, hoe eenzaamheid tegen te gaan, ouderenmishandeling, yoga, computerles, dansen en zingen, noem maar op. Het belangrijkste is dat we samen onze culturele feesten zoals Divali, het lichtfeest, Phagwa en Eid, herdenking onafhankelijkheid Suriname, voorouders kunnen vieren en herdenken. Dit gebeurt allemaal in Eekta, ons tweede huis. Want dat verbindt ons met elkaar. Daar willen jullie ons weghalen. Met alle respect, burgemeester en raadsleden: geef ons dan een passende huisvesting waar we met z'n allen terechtkunnen. Daar hebben we recht op. Waarom moeten wij Hindoestanen altijd smeken en bedelen voor onze rechten? De geschiedenis herhaalt zich weer. Onze voorouders hebben hard gewerkt en moesten altijd vechten voor hun rechten. Ook moesten wij hier in Nederland voor ons pensioen opkomen en nu weer. De eerste Hindoestaanse stichting in Nederland, dat wordt ons afgenomen. Waarom? Burgemeester en raadsleden, leef en laat de Surinaamse Hindoestaanse ouderen ook leven. Gooi ons niet op straat. Geef ons een passende en geschikte ruimte. Geef ons ons tweede huis. Neem ons plezier, ontspanning en samenzijn niet af. De voorzitter. Dank u wel. De drie minuten zijn voorbij. De heer Sardar (V). Ik kom drie keer per week bij Eekta.

Het is raar dat we dat gebouw verlaten, maar het is niet anders. Het gebouw dat u ons aanbiedt, is te klein omdat we daar niet met z'n allen kunnen zijn om te praten, te spelen, spelletjes te doen en met elkaar te eten en drinken. Daar krijgen we ondersteuning en advies. Eekta is juist samenzijn, bij elkaar zijn, om onze oude dag leuk, zinvol en gezond door te brengen. Daarom vraag ik u om een geschikte ruimte aan te bieden waar we met z'n allen bij elkaar kunnen zijn. Mevrouw Kartaram (V). Geachte burgemeester en raadsleden. Ik ben 82 jaar. Wat betekent Eekta voor mij? Eekta is mijn medicijn. Eekta is mijn plezier, mijn kracht. Eekta is mijn tweede huis. Ik ben een reumapatiënt. Van de medicijnen kreeg ik heel veel bijwerkingen. Het ging niet goed met mij. 25 jaar terug kwam ik in Eekta. Wat deed ik in Eekta? Yoga, dat is goed voor de spieren. Handwerken, dat is goed voor de vingers. Gymnastiek, almaar door beweging. Kaarten, dat is goed voor het denken. Karaoke geeft jou plezier, geeft jou energie. Dit allemaal doe ik in Eekta. De medicijnen werden minder. Al elf jaar ben ik medicijnvrij dankzij Eekta. Eekta is mijn grootste medicijn, mijn plezier. Ik leef. Laat mij doorleven. Ik heb het goed, ik heb het naar mijn zin. Laat mij doorgaan. Stop mij niet weg. Eekta is mijn tweede huis.

Mijn kinderen, mijn dochter en mijn zonen, zeiden: 'Mama, zullen wij jouw bed daar plaatsen? Want je bent drie, vier keer per week in Eekta. Zullen we dat doen?' Nee, zei ik, ik ga door. Ik wil hier blijven. Ik wil doorgaan. Ik wil genieten van het leven. Het is zo mooi. Daarom zit ik bij Eekta. Ik kan niet wegblijven van Eekta. Geef ons een goede plek. Laat mij doorgaan, stop mij niet weg. Het leven is veel te mooi. Ik kan ook nog genieten van mijn kleinkinderen, eerst niet maar nu wel. Ik heb plezier. Laat mij doorgaan, stop mij niet weg. Anders beland ik in een verzorgingshuis en dat wil ik niet. Dat wil ik helemaal niet. Ik wil doorgaan. Als dat niet gebeurt, dan is dat het einde van mijn leven. Stop mij alsjeblieft niet weg. Mevrouw Gharbaran (V). Geachte voorzitter. Ik ben Rita Gharbaran. Ik ben 63 jaar oud. Ik werk al 35 jaar als vrijwilliger bij Eekta en tegelijkertijd ben ik mantelzorger van mijn moeder. Zij is 86 jaar oud; zij zit hier. Ik zorg al jarenlang voor haar en ze woont bij mij in. Zij kan niet naar een verzorgingshuis gaan. Dat haalt ze niet. Mijn moeder kan niet iedere keer van ruimte en plek verplaatsen. Dan gaat zij nergens meer heen. Zij heeft rust en goede begeleiding, aandacht en liefde nodig. En dat heeft ze altijd bij Eekta. Geef mijn moeder een gepaste plek en ook anderen die in zo'n situatie zijn.

Het Eektabestuur zorgt goed voor zijn mensen en voor ons. Ik smeek u, burgemeester: geef ons een gepaste plek zodat mijn moeder en alle andere ouderen nog lang kunnen leven. Ik vertrouw, burgemeester, dat u onze situatie begrijpt. De heer Niamat (V). Geachte burgemeester en leden van de raad. Ik ben 89 jaar en mijn vrouw is 84 jaar. Wij zijn 50 jaar geleden hier in Den Haag komen wonen. Sindsdien zijn we lid van Eekta. We 9

genieten van alle successen van Eekta. Maar als wij goed ingelicht zijn, dan zijn er problemen tussen het bestuur van Eekta en de gemeente Den Haag. Ik kreeg een mail van een zorgverlener waarin stond dat ouderen zo lang mogelijk zelfstandig thuis moeten blijven wonen. Een mooi doel maar dit gaat uiteraard gepaard met nieuwe uitdagingen. Hoe maximaliseren we zelfredzaamheid? Hoe gaan we om met het groeiende aantal zorgmijders? En wat kunnen we doen tegen eenzaamheid? Als ik dit lees en de actie van de gemeente zie om te doen wat ze met Eekta doen, dan klopt dat niet met elkaar. Het kan toch niet zo zijn dat wij het straks zonder Eekta moeten doen? Gezien onze leeftijd willen we graag uit huis. Daarom hebben we een plek nodig waar we allemaal terechtkunnen en gezellig met elkaar kunnen zijn als ouderen, zodat je nooit meer eenzaam hoeft te zijn. Ik doe een dringend beroep op de burgemeester en de gemeenteraadsleden om ons minstens een ruimte te geven zoals waar Eekta nu gevestigd is, zodat wij niet van de ene dag op de andere dag in de kou komen te zitten. Mevrouw Lalbahadoersing (V). Met heel veel respect groet ik iedereen: goedemiddag. Ik zit 48 jaar sedert de Jan Hendrikstraat in het gebouw daar en van daar ben ik naar de Boylestraat gekomen, vanaf het begin. In het gebouw gebeuren allerlei dingen zoals gymnastiek. Ik speel ook een beetje muziek.

En ik kom niet de taxi, het openbaar vervoer of met andere mensen, maar tot vandaag loop ik. Ik kan niet lang praten. Ik zeg alleen: de groep die daar zit zorgt heel goed voor ons. Ze luisteren naar alles wat wij zeggen als oudere mensen en ze zoeken een oplossing voor ons. Burgemeester, ik heb een verzoek. Ik ben hier niet gekomen om klachten door te geven, maar ik wil een ding vragen. U moet zorgen voor een goede plek voor ons. Dat is mijn verzoek. Ik heb 1 april daar gehuild, want toen hoorde ik: het gaat daar dicht en wij moeten weg van hier. We moeten een goede plek hebben, burgemeester. Als het geen goede plek is, kunnen we niet met zoveel mensen samen zitten en praten. We delen alles, goed en slecht. Slecht is armoede en eenzaamheid. Dit alles delen we, en dit is mijn verzoek. Ik heb misschien fout gesproken, maar heb altijd geleerd: mensen verbeteren die ongeschoolde mensen. De heer Tjikhoeri (V). Geachte burgemeester en gemeenteraadsleden. Ik ben de heer Anand Tjikhoeri en ik ben 69 jaar oud. Eekta is mijn grootste bron van energie. Ik ben sinds 1992 actief bij Eekta als begeleider van drie verschillende muziekgroepen. Over een paar maanden word ik 70 jaar oud en dankzij Eekta ben ik tot op heden in goede mentale en fysieke gezondheid. Muziek is heel belangrijk voor mij en voor mijn groepsleden. Het is ontspannend, een manier om je te uiten en het verbindt.

Om muziek te maken hebben we verschillende soorten muziekinstrumenten, waaronder zware speakers die op hoge statieven geplaatst moeten worden. De huidige huisvesting is uitermate geschikt voor ons om hier muziek te maken voor de leden. In deze ruimte kunnen we onze muziekinstrumenten geïnstalleerd achterlaten. En het is gelijkvloers, wat het toegankelijk maakt voor ouderen met een rollator en rolstoel. Om deze reden is Lindenkwadrant totaal geen gepaste huisvesting. Er zijn meerdere kleine ruimtes, verdeeld over twee etages, waarvan geen enkele ruimte biedt aan de tientallen leden die op onze activiteiten afkomen. Tevens moet de huisvesting gedeeld worden met anderen, waardoor de spullen zoals onze zware speakers continu heen en weer gesjouwd moeten worden, van de ene ruimte naar de andere en van de ene etage naar de andere. Dit is niet te doen voor mij en voor mijn groepsleden, die gemiddeld 70 jaar en ouder zijn. Wij zijn niet van plan om onze rug zelf kapot te maken en accepteren deze ruimte niet. Ik ben dag en nacht bezig met Eekta. Wat wij willen, is geen luxe maar een passende huisvesting. Wij willen groeien, maar in Lindenkwadrant moeten wij krimpen en dat gaan wij niet doen. We gaan niet weg totdat we een passende ruimte hebben. We kunnen mensen die al langer dan 30 à 40 jaar betrokken zijn geweest bij Eekta niet ineens wegsturen.

Mijn vriendelijke verzoek, burgemeester: red Eekta. Eekta is de enige organisatie voor de Hindoestanen die dagelijks toegang biedt. Zet uw oudere Hindoestaanse burgers niet op straat. Laat ze niet dakloos worden. Neem absoluut uw verantwoordelijkheid. De heer Kanhai (V). Geachte burgemeester, lieve raadsleden. Mijn naam is Frank Kanhai. Twaalf jaar geleden wilde ik wandelgroepen starten en ik ben begonnen bij Eekta. Ik heb daar de kans gekregen om mijn oproep te doen en een succesvolle wandeling georganiseerd. Eekta bestaat al 53 jaar. Wat mij 10

heel veel pijn doet … Ik ben zelf 62 jaar. Ik zie hier mensen die mijn moeder of vader kunnen zijn. De geschiedenis herhaalt zich; ik word er emotioneel van. Elke keer moet de Hindoestaan smeken: alstublieft, meneer. Dat neerbuigende, maar dat siert ons ook. Wij zijn een krachtig volk. Het doet mij pijn dat mensen die mijn ouders kunnen zijn steeds moeten smeken. Wat is de oplossing? De oplossing is: mensen willen een ruimte waar ze gezamenlijk kunnen zijn. Ik heb elke vrijdag bij Eekta een wandelgroep. Ik kom en zie daar deze moeder zitten. Ik zie mensen computerles volgen. Ik zie mensen kaarten. Dat is het voordeel van een grote gepaste ruimte om samen te zijn. Hindoestanen zijn mensen die samen willen zijn. Wat doe ik na mijn wandelgroep? Dan ga ik niet weg. Ik blijf hangen om naast deze moeder - zij is getuige - te zitten. Waarom? Omdat ik mijn eigen moeder mis. Het probleem is heel simpel: geef een gepaste ruimte en stop ze niet in hokjes, want zij kunnen niet in hokjes blijven. We hebben nu een nieuwe generatie: drie prachtige dames die werken en toch heel vrije tijd en liefde aan deze ouders geven. Dat is mijn verzoek. En het spreken heb ik bij de ombudspolitiek geleerd. De heer Kaushik (V). Beste burgemeester, geachte gemeenteraad. Mijn naam is Vijay Kaushik. Ik ben een van de senioren die deelneemt aan de activiteiten van Eekta.

Het geeft ontzettend veel plezier als ik daar kom en zie hoe mensen met elkaar bezig zijn. De energie die daaruit voortvloeit, dat heb ik zelf nooit eerder meegemaakt. Ik heb hiervoor 30 jaar bij algemene instellingen gewerkt: het Arbeidsbureau en ook vijf jaar bij de gemeente en mijn laatste werk was bij UWV. Wat ik ook het bestuur heel duidelijk wil maken, is dat de afstand tussen de burger en de algemene instellingen steeds groter wordt. We hebben te maken met digitalisering. Om een afspraak te maken heb je zoveel kennis nodig. Als je echt een hulpvraag hebt die direct coaching vraagt, dan kun je niet bij iemand terecht. Ik weet dat de gemeente allerlei informatiepunten heeft waar je ook terecht kunt. Maar de mensen waar wij nu over spreken, de doelgroep die bij Eekta komt, hebben dan een beetje vertrouwen nodig. Ik weet niet of er hier mensen zijn die met ouderen werken, maar oudere mensen zijn echt wel een beetje bang voor digitalisering. Er zijn heel veel moeilijke termen en begrippen, waardoor je helemaal in de war raakt. Ouderen willen geen fouten maken en dat maakt ze onzeker. Ik ondersteun alle vorige sprekers, want die hebben al heel veel punten gemaakt. Wat mij evident is gebleken, is dat de ruimte die nu geboden wordt totaal ongeschikt is. Ik nodig mensen die daar tijd voor hebben uit om te kijken naar waar we nu zitten en naar wat aangeboden is.

Voor de oudere mensen en voor degenen die de sanskaars doorgeven - dat zijn culturele waarden - is het een heel belangrijk moment. Onderschat dat alstublieft niet. Ik hoop dat we tot een goede oplossing kunnen komen. Mevrouw Partapsing (V). Geachte burgemeester en raadsleden. Mijn naam is Betsy Partapsing. Ik ben 80 jaar. Ik kom al ruim 30 jaar in Eekta. Eekta is mijn tweede huis. Ik heb slapeloze nachten sinds ik gehoord heb dat wij naar Lindenkwadrant moeten gaan, wat niet gelijkvloers is en waar ook geen zaal is waar wij met ons allen passen. Wij zijn een grote groep. Wij willen samen zijn, samen koken en samen eten. Wij maken muziek met alle instrumenten. Muziek is mijn medicijn. Hier kan ik mijn verdriet, mijn pijntjes, alles kwijt. Wij kunnen samen met elkaar ons hart luchten. Wij kunnen de instrumenten niet sjouwen van de ene keer kamer één en de andere keer kamer twee. Ik doe ook computerlessen en in alle groepen doe ik muziek. Ik ben meer in Eekta dan thuis. Eekta is mijn tweede huis. Wij zijn één familie geworden. Wij willen niet uit elkaar. Oude mensen moet je niet uit elkaar halen; anders raken ze de kluts kwijt of in de war. Of ze gaan niet meer komen, blijven ze thuis, worden ze ziek of ze gaan dood. Wij gaan niet weg totdat wij een geschikte locatie krijgen waarin wij met ons allen passen en niet in kamertje één en morgen in kamertje twee.

Wij hebben een hardwerkend bestuur dat altijd klaarstaat voor de ouderen en behulpzaam is. Wij krijgen alle hulp van het bestuur. Ondanks dat zij hun gezin en baan hebben, hebben zij toch tijd voor ouderen. Mijn verzoek aan u, burgemeester: geef ons een geschikte locatie waar wij met ons allen kunnen passen. Ik vertrouw op u.

11

Mevrouw Binda (V). Mijn naam is Mavis Binda. Ik ben 78 jaar oud, gepensioneerd en werk al 43 jaar, ben betrokken en een vaste vrijwilliger bij Eekta. Ik ben vijf dagen per week van 9.30 uur tot 16.30 uur aanwezig, omdat we elke dag twee dagactiviteiten organiseren voor de senioren. Ik verzorg de administratie, beman het secretariaat en ontvang alle bezoekers. Ik ken iedereen bij Eekta. Maandelijks melden zich weer nieuwe mensen. Elke dag komen ze bij mij op kantoor om een praatje te maken of een hulpvraag te stellen. Voor vele senioren is Eekta een plek waar ze zich thuis voelen en waar ze terechtkunnen voor gezelligheid en tijdsbesteding. Het samenzijn brengt al veel vreugde bij deze groep. Ik kan u vertellen dat de senioren die bij Eekta komen helemaal geen andere plek hebben om samen te komen in Den Haag zoals Eekta aanbiedt. Wij hebben onze sporen verdiend in Den Haag en we willen op een plek zijn waar we met z'n allen terechtkunnen, waar we ons veilig voelen en waar we onszelf kunnen zijn. Daarom heeft Eekta een plek nodig die passend is voor onze mensen en waar we iedereen kunnen ontvangen, en niet tegen mensen moeten zeggen dat ze niet meer welkom zijn omdat er geen plek is voor ze. Geen plek? Dat zijn vreselijke woorden voor mensen die elke dag alleen thuis zijn. Dank voor uw tijd en aandacht. Eekta is een belangrijk onderdeel van mijn leven en van onze bezoekers.

Daarom wilde ik vandaag toch mijn best doen om in te spreken. Mevrouw Shah (V). Geachte voorzitter. Sorry voor mijn uitspraak. Vorige keer hield ik een toespraak in het Engels. U zei dat ik de volgende keer in het Nederlands moest spreken. Daarom spreek ik vandaag in het Nederlands, dankzij Eekta. Bij Eekta heb ik mijn spreekvaardigheid kunnen verbeteren. Mijn naam is Sonali Shah en ik ben IT-manager. Ik ben ook vrijwilliger bij Eekta. Ik kom bijna elke dag hier en ik ben zo blij om te zien hoe gelukkig iedereen is. Ik zie het geluk in hun ogen. Elke week komen er ongeveer 180 tot 200 mensen hier. Ik ben ook een gecertificeerde yogadocent. Al drie jaar geef ik elke maandag en woensdag yogales. Ik heb 25 mensen in mijn les. Maar de ruimte die we hebben is erg klein. Er is niet genoeg ruimte voor iedereen, en ik kan niemand weigeren die mee wil doen. Wij hebben meer ruimte nodig. Omdat ik goed ben met computers, ben ik begonnen met het geven van computercursussen bij Eekta. Eerst had ik maar een kleine groep, maar nu heb ik drie groepen: een gevorderdengroep en twee basiscursusgroepen. Bij Eekta is er geen leeftijdsgrens voor leden. Mensen van 80, 82, 85 jaar en ouder leren op computers. Ik geniet er enorm van om ze les te geven.

Ze leren hoe ze e-mails kunnen sturen, hoe ze inloggen met DigiD, hoe ze een afspraak maken bij het ziekenhuis en zelfs hoe ze onlineaanbiedingen kunnen zoeken. Veel mensen die van muziek houden, hebben geleerd hoe zij karaokeliedjes kunnen afspelen. Dit helpt hen … De voorzitter. De drie minuten zijn voorbij. Dank u wel. Knap gedaan. De heer Soekhoe (V). Goedemiddag, geachte voorzitter, leden van de raad en alle aanwezigen. Mijn naam is James Soekhoe. Ik ben 69 jaar oud. Ik ben lid en vrijwilliger bij Eekta. Voorzitter. Voor mij is het heel belangrijk dat Stichting Eekta blijft bestaan. Slechts twee redenen hiervoor. Eén. Er is geen andere organisatie in de stad Den Haag die elke dag dagactiviteitenprogramma's heeft, en dat in het bijzonder voor de Hindoestaanse ouderengroep. Twee. Dankzij Eekta heb ik mijn basiscursus Digitaal behaald. Eekta gaat niet inkrimpen om wat voor reden dan ook. Enkele voordelen. Hiermee vermijdt Eekta de eenzaamheid en de stress van de ouderengroep. Als we naar wijkcentrum Lindenkwadrant moeten gaan, dan moeten we krimpen en dat is onacceptabel voor Stichting Eekta. Daarom is Lindenkwadrant geen geschikte vervangende ruimte. Tot slot. Ik verwacht van uw college steun en een goede oplossing. Ook verzoek ik u uw besluit te heroverwegen en tot een ander besluit te komen voor Stichting Eekta. Mevrouw Mahesh (V). Beste burgemeester en raadsleden.

Burgervader, ik richt mij tot u, omdat u de verantwoordelijkheid draagt voor onder andere het welzijn van de burgers. Vandaag staan onze senioren, onze ouderen voor u omdat zij geen huis meer hebben. Zij worden uit hun huis gezet. Het huis waar ze al jaren komen en gaan. Het huis dat hun comfort aanbiedt, hun comfortzone. De plek om gezamenlijk koffie en thee te drinken, een boterham te eten of een warme maaltijd te nuttigen. 12

Waarom wilt u deze ouderen verkassen? U weet wellicht dat als we de ouderen gaan verkassen of verplaatsen, zij dit psychisch niet aankunnen met alle gevolgen van dien. Ik heb gewerkt in de ouderenzorg en ik heb het ook gezien. Velen zijn al mobiel beperkt en straks moeten ze naar een onbekend gebouw waar de ruimte vele malen te klein is en niet voldoet aan de voorzieningen die zij gewend zijn. Natuurlijk kunt u zeggen: ja, daar moeten ze maar aan wennen. Maar kijk naar hen. Hebben zij daar de tijd voor? En hoeveel tijd hebben zij om nog te gaan? Eekta Boylestraat voorziet haar ouderen in alle opzichten. Een gezonde maaltijd, wat heel belangrijk is voor de verbinding met elkaar. Eekta heeft een keukenteam van vrijwilligers dat de senioren voorziet van een goede, gezonde maaltijd. Een team dat voldoet aan de eisen volgens HACCP. Een team dat voor een gebalanceerde voeding zorgt. Wij hebben ouderen met dieetwensen, omdat ze diabeten zijn of hart- of vaatziekten hebben. Eekta is in oktober 2024 begonnen aan een project om wekelijks voor de bewoners in de omgeving, jong en oud, en andere gasten te koken. Het begon met twintig personen, wat nu wekelijks tot 50 à 60 personen is gegroeid. Hoe komt dat? Eekta zorgt samen met haar keukenteam voor goed gebalanceerde en authentieke maaltijden die door onze ouderen zeer gewaardeerd worden, want dat brengt hen terug naar hun jonge jaren.

De keuken in de aangewezen ruimte leent zich niet hiervoor. De voorzitter. Dank u wel. De drie minuten zijn voorbij. Mevrouw Mangal (V). Goedemiddag, burgemeester en raadsleden. Ik kom bijna 50 jaren al bij Eekta. Al die tijd heb ik van Eekta genoten, vooral van al mijn activiteiten die ik daar allemaal doe. Ik ben bijna 80 jaar en ik kom heel graag daar. Waarom moet Eekta van de Jan Hendrikstraat naar de Laan van Meerdervoort en van de Laan van Meerdervoort naar waar we nu staan? Dat is toch verschrikkelijk? Geef ons een ruimte waar wij altijd kunnen zijn. Wij willen Eekta, wij zijn Eekta. Eekta is eenheid. Wij willen altijd daar met eenheid samen zijn. We praten erover wat we geleden hebben en wat er gebeurd is. Dus geef ons een passende plaats. Geef Eekta. We zijn heel graag in Eekta. Neemt u dat niet van ons af, alstublieft. Mevrouw Harpal (V). Goedemiddag aan alle raadsleden en een speciale groet aan onze burgervader. Hij is de vader van alle burgers van Den Haag. Ik ben Truus Harpal. Ik denk dat de burgemeester en de meeste raadsleden mij kennen. Wij halen mensen, ouderen, senioren die thuis alleen, eenzaam zijn, voor sociaal contact. De ouderen kunnen niet zonder Eekta. Stop die mensen drie weken thuis, laat ze thuisblijven en kijk wat er met ze gebeurt. Ze willen niet naar een bejaardentehuis. Ze gaan vereenzamen en ze missen Eekta heel erg.

Als ze één week wegens omstandigheden niet kunnen komen, dan zijn ze heel verdrietig. Ouderen hebben een geschikte locatie verdiend. De aangewezen locatie van onze wethouder bouw- en woningtoezicht is te klein. Vorig jaar, morgen precies een jaar geleden, op 4 april heb ik dit ook aangehaald. Graag willen wij de ouderen bij elkaar houden en niet verdeeld een stukje hier in deze kamer en een stukje daar in de andere kamer. Graag willen de ouderen bij elkaar blijven. Geef de ruimte aan de organisatie zodat zij een geschikte ruimte vinden. Dan begin ik gelijk te zeggen aan u, burgervader, want de mensen moeten ook kunnen begrijpen wat ik aan u heb gevraagd. Zij willen niet weg, maar een geschikte ruimte en gelijkvloers. Ze komen ook met rollators. Er wordt gezegd: dan moeten jullie maar klein worden. Wie moeten we wegsturen? Wie moeten we naar huis sturen? Dat kunnen we niet doen. Een verzoek aan onze wethouder en aan onze burgervader: zet onze ouderen niet op straat en geef een geschikte ruimte. Dan wil ik nog wat aanhalen, burgervader. Als we toch weg moeten, dan hebben we een geschikte locatie. Trouwens, ik loop daar elke dag langs. Dat is Toermalijn. Waarom kunnen wij daar niet in? De huidige locatie, waar we nu zitten, is ook een school geweest. Het is verbouwd en gerenoveerd. Lindenkwadrant is te klein. Ik denk dat Toermalijn geschikt is, als we toch eruit moeten.

Maar het liefst willen ze op de huidige locatie blijven. Per keer komen 50 tot 60 mensen om samen te koken en te eten. Dan heb ik het niet eens over grote feesten. De voorzitter. De drie minuten zitten erop. Dank u wel. 13

De heer Lachman (V). Geachte burgemeester en leden van de gemeenteraad. Mijn naam is Hemant Lachman. Ik ben maatschappelijk betrokken ondernemer in de mooie stad van recht en vrede. Ik ben maatschappelijk betrokken ondernemer, ik neem deel aan het Milan-festival, aan het Holi-festival, aan het Diwali-festival. Kortom, ik ben een lid van uw stad. Wat wij doen, ik samen met de ouderen, zeker voor Eekta, is kijken naar mooie passende oplossingen. Ze bestaan al 54 jaar. Als we nog één termijn van 54 jaar aan hen gunnen, dan denk ik dat wij kunnen zeggen dat wij het gevoel over het koloniale verleden, waar de meeste mensen last van hebben, niet zullen hebben. Mijn verzoek aan u allen is om te kijken naar passende oplossingen. Ik ben aangesteld als adviseur voor de huisvesting van Eekta. Ik heb als zodanig gekeken naar Lindenkwadrant, de ruimtes bekeken, alle mogelijkheden bekeken, en ik zie de mogelijkheden daar niet. Niet direct, zeker niet omdat het nog niet aangepast kan worden aan de wensen van Eekta. De problemen, niet alle maar een deel, zijn zojuist ook benoemd. Het is maar een deel. Mijn verzoek is of u een onafhankelijke commissie zou kunnen samenstellen die in conclaaf kan gaan met Eekta, met de raadsleden en overige leden om te kijken naar een passende oplossing, want Lindenkwadrant is nu niet de oplossing.

Ik wil u verzoeken, zeker na alle verhalen die er zijn geweest, om daaraan aandacht te besteden. De heer Mangre (V). Goedemiddag, raadsleden en burgemeester. Ik ben Shiva Mangre. Ik ben stagiair bij Stichting Eekta en ik ben een hbo-student social work. Bij Eekta begeleid ik alle ouderen, organiseer met mijn collega Frank wandelgroepen en ik zorg voor persoonlijke aandacht bij de ouderen. Wekelijks gaan we samen eten, met ongeveer 50, 60 man. Het is heel gezellig en het is ook voor een heel erg sterke sociale cohesie. Daar begint onze verbondenheid. Eekta is meer dan een ontmoetingsplek voor iedereen. Het is een veilige haven voor ouderen en jongeren, die elkaar kunnen steunen. Wat mij echter raakt, is dat onze Surinaamse gemeenschap niet echt serieus wordt genomen. We zijn geïntegreerd, we zijn niet echt mondig, maar we worden er een beetje moe van. We worden moe van zulke situaties van onrecht. Wat de gemeente in dit geval doet, voelt voor ons als onderdrukking. We worden niet erkend, maar we blijven het niet allemaal tolereren. Eekta vervult voor de ouderen, en ook voor mij, een cruciale rol in het versterken van de gemeenschap. Ze biedt niet alleen activiteiten, maar ook een plek waar de mensen zich thuis voelen en waar dialoog en samenwerking centraal staan. Samen bouwen we aan een inclusieve samenleving waarin iedereen zich gezien en gehoord voelt.

Namens de senioren en mezelf zeg ik dat we niet weggaan tenzij een passende plek wordt aangeboden. Als het geregeld is, kom langs. We gaan roti maken en dan gaan we samen eten. Dat is wat ik wil zeggen. Mevrouw Amirkhan (V). Geachte burgemeester en raadsleden. Ik ben Waheeda Amirkhan, voorzitter van deze prachtige organisatie, waar ik ook weer ontzettend onder de indruk ben van de verhalen en de ervaringen die ze elke dag beleven en waar we een traan hebben gelaten. Samen met twee vrouwen, Savitri Changoe en Priya Poeran, vormen wij het bestuur. We zijn een 100% vrijwilligersbestuur en we hebben allen een fulltimebaan, waarbij we dag en nacht, zoals u heeft gehoord, klaarstaan voor Den Haag. Precies een jaar geleden, op 4 april, stonden wij hier. Is er dan niets veranderd, zult u misschien denken. Jazeker. Wat is er veranderd? Wij, het bestuur van Eekta, hebben onze verantwoordelijkheid steeds genomen en blijven nemen en onze schoenzolen platgelopen op zoek naar een geschikte locatie. Tochtige kerkhallen, vele gesprekken gevoerd met zaaleigenaren; het mocht niet baten. Wat is er nog meer veranderd? Eekta is gegroeid. Dat heeft u gehoord in alle verhalen. Er zijn meer dan 200 bezoekers van de dagelijkse activiteiten.

Eekta is nu tevens een gevestigde en populaire Haagse ontmoetingslocatie, waar er wekelijks 50 tot 60 mensen, buurtbewoners, alleen al op vrijdag langskomen en multiculturele vriendschappen ontstaan. Ten derde en niet de minste: de werelddreiging. Ja, beste mensen. Eekta krijgt nu dagelijks telefoontjes van senioren die vragen en bij ons willen komen voor een warme, geborgen plek uit angst voor de werelddreiging die er nu is, want velen hebben ook de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Beti, vragen ze - beti betekent dochter - wat gaat er met ons gebeuren? Kun je ons helpen? Dit zijn de 14

dingen die we dagelijks bij Eekta meemaken en waarom die geborgen plek en die veilige omgeving zo belangrijk zijn. Dit zijn de senioren die onzichtbaar zijn voor de gemeente. Dit zijn de senioren die de gemeente regulier niet ziet. Wij zijn enorm dankbaar dat zij Eekta wél kunnen vinden. Burgemeester, er is ons een locatie aangeboden. U heeft het al gehoord van iedereen. Wij als bestuur moesten onder druk vanwege de woningnood - die onderschrijven we, die kennen we - ja zeggen tegen de locatie, want anders zou er verder niks gebeuren. Het voldoet niet qua capaciteit en qua geborgen plek. Immers, een woord op een gevel maakt nog geen geschikte locatie. Moeten wij ja zeggen tegen die locatie en vervolgens gaan leuren met onze senioren door de stad en per dag gaan kijken welke kamer beschikbaar is? De voorzitter. De drie minuten zijn voorbij. Dank u wel. Dan gaan we terug naar het agendapunt Actualisatie Parkeerstrategie 2021-2030. Mevrouw Stam (G). Goedemiddag, allemaal. Dank, burgemeester, dat ik alsnog mag inspreken. Mijn naam is Marieke Stam, directeur van woningcorporatie Staedion. Ik sta hier mede namens Hof en Haag Wonen. Samen hebben wij 80.000 sociale huurwoningen, waarvan het overgrote merendeel in de stad Den Haag. De Parkeerstrategie die vandaag voorligt, heeft consequenties voor de corporaties en hun huurders.

Het gaat met name om het onderdeel van de strategie: 'Bij nieuwbouw en grootschalige herontwikkeling moeten de (logistieke) voorzieningen inpandig of op eigen terrein worden gerealiseerd.' We hebben in november onze zienswijze ingediend bij uw raad. Vandaag zou ik onze zorgen graag nader toelichten. Ik hecht eraan om te benadrukken dat wij begrip hebben voor het mobiliteitsvraagstuk in de stad. De stad groeit en wordt stevig verdicht. Dat vraagt om ander beleid en maatregelen. Onze inbreng is dan ook vooral gericht op het schetsen van een aantal consequenties van deze strategie. Wij blijven daar graag over in gesprek met het college. Ten eerste. Het beleid heeft consequenties voor de betaalbaarheid voor de bewoners. Huurders krijgen bij nieuwbouw geen vergunning voor parkeren op straat, waardoor zij een parkeerplaats moeten huren. Onze huurders, die vaak al financieel kwetsbaar zijn en hard worden geraakt door kostenstijgingen, krijgen te maken met parkeerkosten die kunnen oplopen tot € 60 à € 70 per maand. Een groot deel van die huurders heeft een minimumloon of is afhankelijk van een uitkering. Ten tweede. De financiële haalbaarheid van nieuwbouwprojecten komt verder onder druk te staan door het parkeren op eigen terrein.