RIS318650 Notulen van de raad van 4 april 2024

Vergadering gemeenteraad Den Haag gehouden op donderdag 4 april 2024 (Geopend te 13.30 uur) Voorzitter: de burgemeester, mr. J.H.C. van Zanen Griffier: drs. C.G.C.M. Blankwaard-Rombouts

Agenda Herdenking van oud-raadslid de heer J. Schuller A. Vaststelling agenda B. Verslag van de commissie tot onderzoek van de geloofsbrieven nieuw benoemd raadslid (tijdelijke vervanging) C. Beëdiging van het nieuw benoemd raadslid (tijdelijke vervanging) Schorsing D. Stad in de raad E. Vaststelling van de wijze van afdoening van ingekomen stukken F. Vaststelling van de notulen van 15 februari 2024 G. Vaststelling van de besluitenlijst G.1 Voorstel van het presidium inzake benoeming tweede vaste voorzitter van de commissie Bestuur (RIS318366) G.2 Voorstel van het college inzake Aanvraag Rijksbijdrage in de kosten voor de opsporing van conventionele explosieven uit de Tweede Wereldoorlog (RIS318256) Beraadslaging over H. Voorstel van het college inzake Stimuleringsplan innovatieve woonvormen (RIS316966) I. Voorstel van het college inzake Zienswijze wijziging gemeenschappelijke regeling Bedrijvenschap Harnaschpolder (RIS318168) J. Voorstel van het college inzake Herontwikkeling Beatrijsstraat (RIS318299) Afronding debat commissie K. Eindrapportage Regiodeal Den Haag Zuidwest (RIS315252) L. Lage vaccinatiegraad in Den Haag M. Actieplan taal 'Doorbreek de cyclus van de laaggeletterdheid' (RIS316363) N. The Life I Live 2024 (Koningsnacht) (RIS317925) O. Actieplan Kust 2024 (RIS318201) P. Klimaatadaptatie Q. Stichting Eekta R.

Beantwoording schriftelijke vragen Bied De Kom en Hatta plek in Bezuidenhout (RIS316390) (agendapunt afgevoerd) S. Fenomeenonderzoek en nadere invulling aanpak explosies (RIS318074) T. Leefbaarheid delen Rivierenbuurt onder druk (RIS316422) U. Prestatieafspraken 2024 met woningcorporaties, huurdersorganisaties en de gemeente Den Haag (RIS317843) V. Stand van zaken reflectie Haagse Tafel Wonen (RIS318166) W. EK Beachvolleybal 2024 (RIS317729) (agendapunt niet aan de orde geweest

1

X. Evaluatie doorstroming en luchtkwaliteit Schilderswijk (RIS314372) (agendapunt niet aan de orde geweest) Y. Alternatief Tram eruit E-bus erin (RIS316816) (agendapunt niet aan de orde geweest) Z. Herijking openbare laadinfrastructuur voor personenauto's (RIS316608) (agendapunt niet aan de orde geweest) De voorzitter. Ingevolge het Reglement van orde open ik de vergadering.

Presentielijst Aanwezig zijn 44 leden: Ahraui (PvdA), Arp (SP), Assad (D66), Baboeram (GroenLinks), Van Basten Batenburg (VVD), Bingöl (CDA), Bom (Hart voor Den Haag), Bos (GroenLinks), Van den Bos (PvdD), Butt (GroenLinks), De Vuyst (GroenLinks), Van Doorn (D66), Dubbelaar (Hart voor Den Haag), Van Esch (D66), Etalle (FVD), Faïd (HSP), Gerritsen (PvdD), Van den Goorbergh (VVD), Groenewold (D66), De Groot (CDA), Guernaoui (Hart voor Den Haag), Van der Helm (VVD), Hofstra (VVD), Holman (PvdA), Klokkenburg-Reedeker (CU/SGP), Kruis (PVV), Mahmood (DENK), Martinez van Andel (Hart voor Den Haag), Martini (Hart voor Den Haag), Meinesz (Hart voor Den Haag), Mekers (D66), De Mos (Hart voor Den Haag), Mostert (D66), Noorlander (D66), Partiman (CDA), Peeck (VVD), De Ridder (VVD), Sewtahal (PvdA), Sluijs (Hart voor Den Haag), Smit (PvdD), Thepass (GL), Uduba (VVD), Verduin (D66) en Çelik (DENK). Afwezig: Verdonk (HvDH) De voorzitter. Aangezien het vereiste aantal leden aanwezig is, kan de vergadering voortgang vinden. Geachte leden van de raad, geachte aanwezigen. Voordat we met de vaststelling van de agenda beginnen, wil ik u verzoeken te gaan staan, voor zover mogelijk, en zal ik een in memoriam uitspreken voor het oud-raadslid Jan Schuller.

Aan de orde is: -

Herdenking van oud-raadslid de heer J. Schuller.

De voorzitter. Geachte leden van de raad, geachte aanwezigen. Het komt weleens voor dat je later verneemt dat een oude bekende is heengegaan. Zo kregen we iets meer dan een week geleden het bericht dat op vrijdag 12 januari Jan Schuller op 84-jarige leeftijd is overleden. Jan was raadslid namens de Partij van de Arbeid van juli 1999 tot maart 2006. Hij hield zich bezig met de terreinen ruimtelijke ontwikkeling, wijkaanpak en integratie, volkshuisvesting, sociale zaken en welzijn en met name op het vlak van jeugd- en ouderenbeleid. Vanaf de invoering van het dualisme in ons lokaal bestuur in 2002 was hij tevens voorzitter van de raadscommissie Verkeer, Economie en Monumenten. Als raadslid maakte hij zich onder meer sterk voor de leefbaarheid in Regentesse Zuid door de aanpak van de parkeeroverlast, voor voortgezet onderwijs en de verbetering van de economische zones in Transvaal. Ook zette hij zich in voor woonvoorzieningen voor ouderen, met vormen van zorg op maat zoals in Moerwijk, voor het betaalbaar houden van de regiotaxi voor mensen met een beperking en ouderen en voor voldoende opvang van zwerfjongeren. Jan streed eveneens voor betaalbare herhuisvesting van de bewoners van de Zwarte Madonna, het woongebouw hier verderop dat plaats moest maken voor het nieuwe ministerie van Justitie.

Tevens was hij een van de opstellers van de woonvisie van de Partij van de Arbeid in 2005. Jan kwam in onze raad na een lange succesvolle loopbaan bij de vakbond, waar hij van 1985 tot 1993 voorzitter was van de Bouw- en Houtbond FNV. Bij zijn afscheid werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Naast het raadswerk had hij ook oog voor de noden van anderen, van anderen buiten onze stad. Die van kinderen in Ghana. Samen met anderen richtte hij de stichting Kofi Annan School op. Die stuurde gedurende een reeks van jaren teams van Nederlandse leerling-bouwvakkers naar Ghana voor de bouw van scholen. 2

Ten slotte. Jan maakte er een punt van als iemand zijn naam verkeerd uitsprak. Dat overkwam hem weleens in een vergadering in deze zaal. Ik citeer hem: 'Ik ben niet Jan Schüller. Ik ben niet Jan Schiller. Ik ben gewoon Jan Schuller.' Gewoon, maar wel met een groot sociaal hart. Mag ik u vragen om een moment stilte ter nagedachtenis aan Jan Schuller? (De aanwezigen nemen een moment stilte in acht) De voorzitter. Dank u wel. Goedemiddag, allemaal. Nu ga ik echt over tot de opening van de vergadering van de gemeenteraad van Den Haag. Hartelijk welkom, leden van de raad. Hartelijk welkom, aanwezigen op de publieke tribune en mensen thuis. Fijn dat u er bent en dat u de raad gaat volgen. Voordat we van start gaan, wil ik nog even stilstaan bij de vorige raad. Zoals eerder aangegeven vind ik de gebeurtenissen aan het einde van de raad rond wethouder Barker buitengemeen treurig voor alle betrokkenen. Het is goed om u te berichten dat aangifte is gedaan. Daarmee is het incident onderwerp van politieonderzoek. We wachten de resultaten van dit onderzoek nu af. Ik wil hier nogmaals benadrukken, los van welke gebeurtenis dan ook, dat nooit sprake mag zijn van fysiek of verbaal geweld richting publieke ambtsdragers of gemeentemedewerkers.

Daarom hecht ik er waarde aan om de bestaande afspraken in deze raadzaal nogmaals onder de aandacht te brengen, voordat we aan het inhoudelijke deel van deze vergadering beginnen. De vergaderafspraken zijn als volgt. We vergaderen via de voorzitter. Eventuele andere gesprekken kunt u buiten deze vergadering voeren, zodat we de insprekers en elkaar in het debat goed en geconcentreerd kunnen blijven volgen. Het debat mag natuurlijk stevig zijn op de inhoud, maar niet gericht op de persoon. Voor de insprekers geldt dat zij hun bijdrage leveren naar de afspraken die daarvoor gelden. Dit betekent bijvoorbeeld dat u raadsleden of collegeleden niet bij hun voornaam mag noemen en dat het niet is toegestaan om namen van medewerkers te noemen. Wij zijn verantwoordelijk als college, niet de medewerkers. Vanaf de tribune zijn blijken van instemming of afkeuring ook niet toegestaan. Ook wil ik nog maar eens expliciet benoemen dat aanwezigheid in de raadzaal - de raadzaal begint bij mevrouw Faïd en bij mevrouw Klokkenburg; dit is van de gemeenteraad - alleen is voorbehouden aan de raadsleden. Dat betekent dat vanaf de plaats waar de raadsleden Arp en Klokkenburg zitten geen publiek en fractiemedewerkers en -vertegenwoordigers zijn toegestaan. Ik zal samen met anderen op deze afspraken toezien. Dat doet ook de plaatsvervangend voorzitter vandaag.

De heer Groenewold is vandaag de plaatsvervangend voorzitter van dienst. Voorafgaand aan deze vergadering heb ik twee petities in ontvangst genomen, overigens in aanwezigheid van een aantal raadsleden: één van de stichting Eekta met heel veel handtekeningen - het onderwerp komt vanmiddag nog terug en er is veel belangstelling voor - en één van mevrouw Lissa Holman over het veranderen van de straatnaam Andries Bickerweg naar de Aleksej Navalnyweg. Ik dank de initiatiefnemers voor beide petities. Die zullen hun weg richting college en raad via de griffie krijgen. Wethouder Bruines is tussen 15.15 uur en 17.15 uur afwezig in verband met een overleg met twee ministers in het kader van de VNG en de centen voor gemeenten. In de agenda is hier rekening mee gehouden. Wethouder Vavier is de hele vergadering afwezig vanwege een dienstreis. Na zonsondergang, rond 20.30 uur, zal de vergadering een kwartier worden geschorst, zodat deelnemers aan de ramadan het vasten kunnen breken. Alle stemmingen zijn aan het einde van de vergadering, waarna er gelegenheid is tot het afleggen van stemverklaringen. Met de fractievoorzitters is afgesproken om de vergadering uiterlijk om 0.00 uur af te sluiten. Dat betekent dat we iets eerder stoppen om te stemmen en de stemverklaringen te kunnen doen. Ik heb begrepen dat het raadslid mevrouw Verdonk verhinderd is.

Aan de orde is: A.

Vaststelling agenda.

3

De voorzitter. Kunt u instemmen met de agenda? Vincent Thepass (GroenLinks). Voorzitter. Ik zou graag agendapunt R, Beantwoording schriftelijke vragen Bied De Kom en Hatta plek in Bezuidenhout, een raadsvergadering willen verschuiven. De voorzitter. Is dat akkoord? Dan doen we dat en is aldus besloten. Iemand nog iets over de agenda? Maarten De Vuyst (GroenLinks). Voorzitter. We weten dat mevrouw Bruines er twee uur niet zal zijn en dat we daardoor de Beatrijsstraat pas na het diner zullen behandelen. Dan beginnen we denk ik eerder met de afronding debat commissies. We zien allemaal een volle tribune, waar veel mensen voor één onderwerp komen. Ik wil aan de collega's voorstellen om agendapunt Q, Stichting Eekta, nog voor agendapunt K te behandelen. De voorzitter. Ik zie instemmend geknik. Bij dezen. De agenda wordt aldus gewijzigd vastgesteld.

Aan de orde is: B. Verslag van de commissie tot onderzoek van de geloofsbrieven nieuw benoemd raadslid (tijdelijke vervanging). De voorzitter. De fractie van de Partij voor de Dieren draagt Jan Willem van den Bos voor als tijdelijk vervangend raadslid voor mevrouw Schmeets. Overigens wensen we mevrouw Schmeets alle goeds toe. Ik geef het woord aan de voorzitter van de commissie tot onderzoek van de geloofsbrieven voor het verslag van de bevindingen van de commissie en om opmerkingen te maken over handtekeningen die daaronder staan. Carlos Martinez van Andel (Hart voor Den Haag). Voorzitter. De commissie uit de raad van de gemeente Den Haag, in vergadering bijeen op donderdag 4 april 2024, in wier handen werden gesteld de geloofsbrieven en de verdere bij de Kieswet gevorderde stukken ingezonden door Jan Willem van den Bos, Partij voor de Dieren, benoemd tot tijdelijk lid van de raad van de gemeente Den Haag, rapporteert de raad van de gemeente Den Haag dat zij bovengenoemde bescheiden heeft onderzocht en in orde heeft bevonden. De commissie adviseert tot zijn toelating als tijdelijk lid van de raad van de gemeente Den Haag. De voorzitter. Dank u wel, meneer de voorzitter.

Aan de orde is: C.

Beëdiging van het nieuw benoemde raadslid (tijdelijke vervanging).

De voorzitter. Ik verzoek u allen om te gaan staan en nodig de heer Van den Bos uit voor de beëdiging. De tekst van de verklaring en belofte luidt als volgt: 'Ik verklaar dat ik, om tot lid van de raad benoemd te worden, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik verklaar en beloof dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enig geschenk of enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik beloof dat ik getrouw zal zijn aan de Grondwet, dat ik de wetten zal nakomen en dat ik mijn plichten als lid van de raad naar eer en geweten zal vervullen.' De heer Van den Bos. Dat verklaar en beloof ik. 4

De voorzitter. Van harte gefeliciteerd! (Applaus) De vergadering wordt van 13.52 uur tot 13.58 uur geschorst.

Aan de orde is: D.

Stad in de raad.

De voorzitter. Het woord is aan een groot aantal insprekers. We beginnen met één inspreker over het voorstel Stimuleringsplan innovatieve woonvormen. De insprekers hebben allemaal drie minuten. Na drie minuten zeg ik 'dank u wel, het is klaar'. U kunt de tijd volgen, dus let alstublieft op dat u niet langer dan drie minuten spreekt. Ik geef het woord aan A. van der Ark over het Stimuleringsplan innovatieve woonvormen. De heer Van der Ark (H). Dank dat ik namens Initiatiefgroep Knarrenhof Den Haag het multigenerationele Haags Knarrenhofconcept onder uw aandacht mag brengen. Volgend jaar zijn er in Den Haag 90.000 65-plussers, van wie 45.000 boven de 75. In 2020 was 1 op de 21 inwoners van Nederland 80 jaar of ouder, in 2040 is dat naar verwachting 1 op 12. In 2015 waren er voor iedere 85plusser in potentie vijftien mantelzorgers, in 2040 zijn dat er nog geen zes. Dit heeft enorme gevolgen voor de zorgvraag, de arbeidsmarkt en de woningmarkt. Als ouderen willen we zelfredzaam blijven en niet in een situatie van overlast/ overbelasting van kinderen, vrienden, naasten terechtkomen. Onze ruime huizen willen we best wel beschikbaar stellen aan gezinnen die meer woonruimte nodig hebben. Knarrenhof laat zich gemakzuchtig associëren met knorrige eigenwijze ouderen, maar als krasse knarren kunnen we nog wel wat, zowel fysiek, psychisch, sociaal als financieel.

We willen geen bejaardenhuis, geen concentratie van mensen in dezelfde levensfase, wel prikkels en reuring van jongere mensen. Meedoen, meegaan, meehelpen. We willen bijdragen aan het oplossen van knelpunten op het gebied van wonen en zorg voor ouderen. Daarom kort de uitgangspunten van het multigenerationele Haags Knarrenhofconcept. Ouderen, jongere ouderen en starters/studenten wonen er door elkaar. Betaalbaar voor iedereen: 30% sociale huur, 70% betaalbare koop. Gemeenschappelijkheid die tot uitdrukking komt in de bouwwijze, zowel binnen- als buitenruimte en de bewoners die samen verantwoordelijk zijn. Geen op winst gerichte projectontwikkelaar. Stichting Knarrenhof realiseert woningen tegen kostprijs-plus, onder de marktwaarde, met hoge standaardisatie. Tezamen met 611 belangstellenden die al staan ingeschreven voor juist een Knarrenhof in Den Haag kan er weinig misgaan. Wie ouder wordt, heeft niet alleen een geschikt huis nodig, maar ook een gemeenschap. Ons Knarrenhofconcept verleidt ouderen om door te stromen, biedt slimme woonruimte, verlicht de mantelzorgdruk en vermindert de Wmo-kosten. Kortom. Mijn vrouw is 68, ik ben 73. We wonen in een ruim huis waar we onze kinderen hebben grootgebracht. Voor mijn 80ste wil ik graag in een Haagse Knarrenhof wonen. Zorg dat dit van de grond komt. De voorzitter. Dank u wel, meneer Van der Ark.

Dan zijn er 21 mensen die iets willen zeggen over de stichting Eekta en het agendapunt dat daarop berust. Ik ga ervan uit dat alle 21 iets anders vertellen, niet 21 keer hetzelfde. Maar goed, dat weet u zelf het beste. Ik geef als eerste het woord aan H. Hoogvorst voor drie minuten. De heer Hoogvorst (Q). Dank u wel, meneer de voorzitter. Ik ben Hans Hoogvorst, niet te verwarren met Hans Hoogervorst, wat mij nog weleens overkomt, want dat wekt heel verkeerde verwachtingen. De voorzitter. U bent nog niet gevraagd als premier?

5

De heer Hoogvorst. Nou, het is weleens zo dat als ze mij bellen, ze denken 'hé, die moeten we meteen doorverbinden'. Dat is juist het voordeel daarvan. Maar ik ben dus Hans Hoogvorst en ik ben actief bewoner van de wijk Regentes-Valkenbos, wat ik een hele fijne, bijzondere wijk vind. Het aardige van de wijk is dat die heel gemêleerd is: allerlei soorten mensen met allerlei afkomst, met allerlei activiteiten. Vanuit die wijkactiviteiten ben ik in aanraking gekomen met Eekta in de Boylestraat. Ik ben een tijd met hen in gesprek geweest. Naarmate ik de organisatie beter leerde kennen, raakte ik steeds meer onder de indruk van de inzet van het bestuur en de andere vrijwilligers van Eekta. Mensen die dag en nacht met hart en ziel voor die club werken, naast een baan, naast een privéleven, en eigenlijk bijna altijd daar te vinden zijn. De schok voor mij was groot toen bleek dat het pand verloren zou gaan voor een andere bestemming en ook dat de subsidiëring voor een groot gedeelte wegviel. Ik dacht: dat moet je zo'n club niet aandoen. Waar ik vooral van schrok, was de manier waarop het een en ander ging. Eigenlijk was het verhaal: zoek het nu zelf maar uit; u bent zelf verantwoordelijk en zoek het maar uit.

Maar die mensen die al met hart en ziel daar dag en nacht aan besteden ook nog eens opzadelen met een soort makelaarsfunctie om de stad door te gaan leuren 'waar kunnen we een pand en geld vinden?', dat vond ik een onmogelijke vraag aan de groep. Ze zijn er ook en zullen er straks zelf misschien ook nog wat over zeggen. Ik heb ook ontdekt dat ze activiteiten organiseren die reuze actueel zijn op dit moment, in een tijd waarin ouderenzorg, vereenzaming, sowieso zorg, mantelzorg maar ook verbinding met de buurt hoog op de agenda staan. Ik kijk vandaag in de kranten en ik zie al diverse stukken over die onderwerpen terugkomen. Hoe is het nou mogelijk dat we het erover hebben dat het zo actueel is en tegelijkertijd een organisatie dreigen te verliezen, omdat ze gewoon geen ruimte en geen geld meer hebben, die juist op die terrein heel actief is? Ik zou dat doodzonde vinden. Hoe gaat de gemeente om met z'n sociaal kapitaal in deze stad? Ik noem dat sociaal kapitaal opheffen of teloor laten gaan. Die kosten komen wel weer een keer terug, want door al dat vrijwilligerswerk wordt er ook heel veel inverdiend. Het is een beetje raar om over geld te praten in dezen, maar uiteindelijk speelt dat wel. De voorzitter. Dank u wel, meneer Hoogvorst. Dan geef ik het woord aan S. Changoe. Mevrouw Changoe (Q). Geachte voorzitter, raadsleden, aanwezigen.

Namens Stichting Eekta wil ik graag mijn oprechte dank uitspreken voor de gelegenheid om hier vandaag te spreken. Ik ben Savitri Changoe en werkzaam bij het ministerie van Economische Zaken en Klimaat als regisseur van het Team Informatiebeveiliging en Privacy, een drukke baan. Maar hier sta ik als bestuurslid en vrijwilliger van Stichting Eekta. De waarde van Eekta voor onze senioren is onschatbaar, vooral gezien de vele uitdagingen waarmee zij worden geconfronteerd. In een samenleving die steeds individualistischer wordt, waar vereenzaming en zorgkosten stijgen, biedt Eekta een waardevolle haven. Het bevordert niet alleen sociale interactie, maar ook zelfredzaamheid en het vermindert isolatie. Ik vind het ontroerend om te zien hoe een grote groep vrijwilligers zich dagelijks inzet voor het welzijn van onze senioren. Echter, recente ontwikkelingen hebben ons voor grote uitdagingen gesteld. Het gebrek aan perspectief en de onrechtvaardige behandeling zijn teleurstellend en vermoeiend. Eekta, gedurende 51 jaar een steunpilaar voor onze ouderen, staat op het punt te breken, niet vanwege gebrek aan toewijding maar door een cruciaal probleem. Onze locatie aan de Boylestraat staat op losse schroeven. De Boylestraat is niet zomaar een adres. Het is het kloppend hart van Eekta.

Het is niet alleen een plek waar onze ouderen samenkomen, waar ze niet alleen gezelschap vinden maar ook hun cultuur behouden en maatschappelijke ondersteuning ontvangen. Het is de essentie van hun welzijn en zelfs hun identiteit. Zonder deze locatie, zonder de Boylestraat valt niet alleen een gebouw weg maar een hele gemeenschap. Het is niet alleen een ruimte die we dreigen te verliezen, maar een toevluchtsoord, een thuis voor hen die het nodig hebben. Nu worden we geconfronteerd met een dreigende scheiding van ons thuis. Het is niet alleen een kwestie van verplaatsing, het is een dreigende breuk in het fundament van deze Haagse gemeenschap. Geachte voorzitter. Dit is niet alleen een oproep om onze locatie te behouden. Hierbij doe ik een beroep op uw rol als volksvertegenwoordiger om dit fundament van onze gemeenschap te redden.

6

We hebben uw steun nodig om de Boylestraat te behouden als het kloppend hart van Eekta, als levensader van onze ouderen. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel, mevrouw. Dan geef ik het woord aan P. Poeran. Mevrouw Poeran (Q). Goedemiddag, geachte voorzitter, leden van de raad, aanwezigen. Mijn naam is Pria Poeran. Ik werk fulltime als adviseur voor het ministerie van Justitie en Veiligheid. Ik ben moeder van twee kinderen en mantelzorger voor mijn ouders. Ik ben ook bestuurslid bij Stichting Eekta sinds medio 2020 en ken Eekta eigenlijk al mijn hele leven. Eekta bestaat zelfs langer, 51 jaar; ik ben 47. Dat zegt wel wat. Eekta is voor mij een organisatie die mensen, met name de senioren, samenbrengt en verbindt. Een plek waar zij zichzelf kunnen zijn en waar zij ook met elkaar kunnen zijn. Bij Eekta zetten wij ons elke dag met hart en ziel in om deze kwetsbare senioren een gevoel van thuis te geven, zodat zij elke dag langs willen komen aan de Boylestraat. Elke dag, vijf dagen per week, twee tot drie keer per dag, organiseren wij activiteiten voor deze senioren en kunnen zij samen met de groep betrokken vrijwilligers hun activiteiten met elkaar doorbrengen. Deze zijn gericht op fysieke en mentale vitaliteit, een gezonde levensstijl bijvoorbeeld, en ontspanning. Denk hierbij aan yoga of aan kaartmiddagen, maar ook aan informatie over de Wmo bijvoorbeeld.

Het is ontzettend belangrijk dat wij deze groep mensen een waardig bestaan geven en reden geven om actief te participeren in de stad, waar zij ook een grote bijdrage aan hebben geleverd. Bijzondere momenten voor mij persoonlijk zijn de contacten met de senioren. Ik vind het belangrijk om toegankelijk te zijn en ze te vragen: hoe gaat het met u, wat doe je, wat heb je nodig? Deze persoonlijke aandacht wordt zeker gewaardeerd, maar is ook nodig. Vanuit hun isolement is het voor hen mogelijk toch een praatje te maken met ons en hulp te vragen, maar ook om gezellig met elkaar een dag door te brengen. Eekta bereikt de mensen, vind ik, die de gemeente moeilijker kan bereiken. Er zijn veel initiatieven vanuit de gemeente waarbij wij als stichting kunnen helpen. Deze aandacht kunnen wij dan ook weer doorzetten naar de groep. De senioren vertrouwen op Eekta, vertrouwen op ons. Dat zal helpen de aansluiting beter te leggen met de voorzieningen die de gemeente geeft. We dreigen nu onze vaste plek te verliezen, waarvan zelfs ik de impact niet kan overzien voor de mensen die dagelijks bij Eekta komen. Ik verplaats me elke dag in de schoenen van mijn ouders, die doordeweeks langskomen bij Eekta voor een yogales of tekenles. Your home away from home kan nu wegvallen, en wat dan? Ik weet het eigenlijk niet, maar ik maak me wel zorgen ...

Ik heb hart voor de samenleving en ik heb ook hart voor de bezoekers, maar mijn hart breekt als zij ons vragen: waar moet ik nu naartoe? Sorry. Het kan toch niet zo zijn dat onze plek verloren gaat voor deze senioren? Bedankt voor uw aandacht. De voorzitter. Dank u wel, mevrouw. Er is hiernaast een glaasje water volgens mij. Dan geef ik H. van Benthem graag het woord. De heer Van Benthem (Q). Voorzitter, raadsleden. Mijn naam is Henk van Benthem. De naam staat iets verkeerd geschreven. Ik ben niet van Stichting Eekta, maar ik spreek wel voor Stichting Eekta. Ik ben zelf voorzitter van Stichting Kleurrijk Segbroek, een stichting bestaande uit vrijwilligers die als kerngebied heeft Regentes-Valkenbos-Heesterbuurt en die de gemeenschap helpt verbinden over alle culturen, religies en levensbeschouwingen heen. In dat kader spreek ik hier. Voor ons zijn belangrijke credo's 'bekend maakt bemind' en 'verbind en deel'. In Segbroek het is net al aangestipt door Hans - is het een wereld in het klein. Wij verwoorden het als een wereld in het klein: zoveel verschillende culturen, zoveel verschillende gebedshuizen, zoveel verschillende mensen in allerlei categorieën. Jong en oud, arm en rijk, het leeft daar hartstikke leuk samen. Natuurlijk is het een stadswijk met ook stadse problematieken, maar ik denk dat het een voorbeeldwijk is en kan zijn.

Eekta is voor ons een hele belangrijke partner in onze gezamenlijke missie. Dat is de missie die ik net schetste: een stad van verbinding, een stad van inclusie, een stad van samenleven. Ze heeft een enorme achterban. Ze koestert haar oorspronkelijke leden en achterban, maar zet zich ook heel breed in. Breed, niet alleen naar de Hindoestaanse gemeenschap maar voor diverse 7

levensovertuigingen. Want de Hindoestanen zijn niet alleen hindoes; het zijn ook moslims, christenen en mensen die andere vormen van geloof of andere levensbeschouwingen aanhangen. Iedereen voelt zich daar welkom. Breed, niet alleen voor de groep senioren die nu een aantal keren genoemd is, die echt gekoesterd worden - ze zijn er vanaf het begin bij betrokken - maar ook voor de jongeren. Er is een hele actieve jongerencommissie. Breed, niet alleen wat betreft de zeer grote groep Hindoestanen in Den Haag, maar ook in toenemende mate gericht op mensen van allerlei culturen en achtergronden. En dat als vrijwilligersorganisatie, een team van mensen om trots op te mogen zijn. Ik denk dat dat vandaag meer dan eens zal blijken. Voor Kleurrijk Segbroek is Eekta een van de onmisbare schakels om inclusie te vergroten en een betere samenleving te realiseren. Hoe klein dan ook - wat is een wijk? - het is echt verduveld belangrijk. Ik heb een aantal vragen voor u, want u moet de beslissing nemen. Heeft u in uw partijprogramma's en akkoorden niet staan dat u inclusie en verbinding als belangrijke beleidspunten ziet die nodig, essentieel zijn? Dat u vrijwilligersorganisaties als smeerolie van de samenleving ziet? Dat u de zorg voor ouderen en bestrijding van eenzaamheid als heel erg belangrijk ziet? Dat u en met u vele collega-gemeenten … De voorzitter.

Dank u wel, de drie minuten zijn voorbij. Dan geef ik het woord aan F. Kartaram. De heer Kartaram (Q). Goedemiddag, voorzitter, leden van het college en leden van de gemeenteraad. Ik sta hier vanmiddag in te spreken, in het bijzonder om het bestuur van Stichting Eekta een hart onder de riem te steken en uiteraard ook de gebruikers van het pand aan de Boylestraat. In de jaren tachtig en daarna heb ik hier ook vaker gestaan, toen hier allerlei issues aan de orde kwamen in het kader van de begrotingsbehandeling van de gemeente Den Haag, waarbij ik hier insprak als pleitbezorger voor de belangen van de Hindoestaanse gemeenschap om die belangen te bepleiten. Ik had nooit gedacht dat ik hier nog een keertje zou terugkomen om in te spreken - maar zeg nooit nooit totdat ik vorige week een uitnodiging dan wel verzoek kreeg om een petitie te ondertekenen van de Federatie Eekta. Ik heb die petitie onmiddellijk ondertekend. Het verbaasde mij dat Eekta weer bedreigd werd met sluiting, terwijl dit voor de verkiezing ook al aan de orde was. Gelukkig is die situatie toen gecorrigeerd en kon Eekta na de verkiezing weer verdergaan. Ik dacht: verkiezing achter de rug, probleem opgelost; de politieke partijen hebben het belang ingezien van het voortbestaan van de o zo nodige Stichting Federatie Eekta. Het verbaasde mij dus om weer kennis te moeten nemen dat die bedreiging er weer stond.

Stichting Federatie Eekta wordt bedreigd in haar voortbestaan door het beleid van de gemeente Den Haag. De stichting heeft in haar 50-jarig bestaan bijgedragen aan de emancipatie, de maatschappelijke participatie en het welzijn van de Hindoestaanse gemeenschap in Den Haag, die zich voor en na de onafhankelijkheid van Suriname in groten getale heeft gevestigd in Den Haag, inmiddels circa 10% à 12% van de Haagse gemeenschap, circa 50.000 mensen. Hindoestanen worden omschreven als mensen die goed geïntegreerd zijn. Zij onderschrijven de heersende basis, waarden en normen van de Nederlandse samenleving. Er zijn nauwelijks culturele conflicten met de autochtone Nederlanders. Hindoestanen zijn sterk op de eigen groep gericht. En zij zijn goed zichtbaar in de maatschappij, in alle beroepsgroepen. Kortom, er is sprake van een succesvolle sociaal-economische integratie onder de Hindoestaanse gemeenschap. Dit resultaat staat niet op zichzelf. Het gaat om het onbaatzuchtige werk en activiteiten van Stichting Federatie Eekta, waar ik ook ooit bestuurder van ben geweest. De afgelopen 50 jaar hebben ouderen en jongeren uit Den Haag veel gehad aan de diverse activiteiten, georganiseerd door Eekta. Als de gemeente haar besluit doorzet om de subsidie … De voorzitter. Dank u wel, uw drie minuten zijn voorbij. Ik geef nu het woord aan mevrouw Lalbahadoersing. Mevrouw Lalbahadoersing (Q).

Goedemiddag, beste voorzitter, burgemeester. Ik heb heel veel pijn. Mijn naam is Lalbahadoersing; het staat hier fout. Ik wil wat vertellen aan u, meneer. Ik heb geen brief bij me, ik heb niks geschreven. Ik ben niet van hoge woord, hoge school. Maar ik heb heel veel pijn. Ik was toen jong. Vanaf de Jan Hendrikstraat ben ik bij Eekta gegaan, tot vandaag. Ik heb geen medicijn. Ik gebruik geen medicijn. Ik loop niet met een rollator. Ik loop niet met een stok. Ik word 8

straks 85 jaar. Maar wat is mijn medicijn, wat is mijn rollator en wat is mijn stok? Dat is Eekta. Ik ga vier keer per week; moet u nagaan. Ik doe daar yoga, ik speel de trommel; u heeft het zelf gezien. Ik zing, ik dans. Ik verzoek dat de voorzitter en dat iedereen naar mij gaat luisteren. Ik hoop dat wij een beetje gezond blijven. Wij willen niet naar een verzorgingshuis. Wij willen in Eekta blijven, een beetje sterk blijven, dankzij jullie allemaal. (Applaus op de tribune) De voorzitter. Dames en heren, u weet dat dit niet de bedoeling is. Hoe geweldig of hoe vreselijk u het ook vindt, laat het niet horen. Mevrouw, gaat u door. Mevrouw Lalbahadoersing. 99% dat wij Eekta weer hebben. Wij krijgen Eekta weer. We zitten daar, we dansen daar, we spelen daar. We doen alle dingen die we daar altijd doen. Dat is mijn woord. En ik klap voor mijzelf. De voorzitter. Dank u wel. Een unieke ervaring, moet ik u zeggen. Dan geef ik graag het woord aan K. Autar. De heer Autar (Q). Goedemiddag, geachte raadsleden en aanwezigen. Mijn naam is Kumar Autar. Ik ben ongeveer 30 jaar vrijwilliger van Eekta. De reden dat wij vandaag hier zijn, is dat ons tweede huis Eekta ons ontnomen wordt. Dat is heel triest en hartverscheurend.

Ik ben geen spreker in het openbaar, maar als vertegenwoordiger van Eekta, de baker van de gemeenschap en zorg voor onze geliefde ouderen, sta ik hier om een dringend beroep te doen op uw begrip en empathie. De geschiedenis van onze gemeenschap in Nederland is bekend bij jullie. Onze ouders en grootouders hebben hun leven gewijd aan het opbouwen van een nieuw bestaan, vaak met grote offers en moeilijkheden. Stichting Eekta is een monument van hun doorzettingsvermogen, een plek waar ze samenkomen, herinneringen delen en elkaar steunen in tijden van vreugde en verdriet. Onze vertrouwde plek moet plaatsmaken voor iets anders. Het gaat om het pand in de Boylestraat 20 te Den Haag, waar wij dagelijks onze activiteiten uitvoeren onder het genot van een hapje en een drankje. De gemeenten wil ouderen op straat dumpen en plaats maken voor de jongeren en meestal ook de vluchtelingen. Kan dit zomaar? Er zijn geen andere plekken meer in Den Haag waar de gemeente de jongeren en de vluchtelingen kan plaatsen. Waarom moeten de ouderen per se hun vertrouwde plek gedwongen verlaten? Gezien hun leeftijd worden ze nu al afgeschreven en op straat gedumpt. Pats boem, zoeken jullie het maar zelf uit. Raadsleden, dit kan toch niet? Het klinkt in onze oren als 'opgeruimd staat netjes'. Ouderen zijn ook burgers van Nederland, maar hier denkt de gemeente daar anders over.

Eekta is een grote stichting die al 50 jaar bestaat en een tweede huis voor onze ouderen. Wij komen hier samen voor ontspanning en gezelligheid en ook om wat van elkaar te leren. Raadsleden, mijn verzoek aan u allen … De voorzitter. Dank u wel, uw tijd is voorbij, althans bij dit inspreken. Dan geef ik het woord aan M. Doerga. Mevrouw Doerga (Q). Goedemiddag, allemaal. Mijn naam is Maya Doerga. Ik ben een lid van Stichting Eekta, maar ik ben vooral ook een lid van de Hindoestaanse samenleving. Als 11-jarig meisje ben ik voor het eerst bij Stichting Eekta langsgekomen, omdat mijn moeder en mijn tante daar lessen klassieke zang volgden. Op een gegeven moment ben ik daar zelf ook zanglessen gaan volgen. Als je bij Eekta rondhuppelt, kom je steeds interessante dingen tegen: een hele interessante dansvoorstelling, iets met workshops waarbij je zelf je kunst en je cultuur leert, hele ouderwetse poëzie maar ook hele moderne poëzie. Op een gegeven moment ben ik me cultureel gaan ontwikkelen, waarvan ik eigenlijk niet eens wist dat dat bij me hoorde. Vandaag de dag ben ik 33 en voel ik me daar zo rijk door. Eigenlijk zou ik nu op het werk moeten zijn, maar ik dacht: nee, ik vind dit zo belangrijk. Want ik maak me echt oprecht zorgen over het feit dat misschien mijn kinderen dit straks niet meer kunnen. Ik heb nu nog geen kinderen hoor, dus geen stress, maar spreekwoordelijk gezien.

Wij hebben een ingewikkelde historie. Wij zijn Hindoestanen, dus ben je dan iemand die Hindi spreekt of iemand die Surinaams spreekt? Nee, beide niet. Wij spreken bijvoorbeeld het dialect 9

Bhojpuri. Als je dan iets met je cultuur wil doen, val je eigenlijk een beetje tussen wal en schip, maar bij Eekta niet. Ik ben een keer heel erg geïnspireerd geraakt doordat er iemand overgevlogen was uit India die heel dicht bij mijn cultuur staat, die in het Bhojpuri een heel leuk evenement heeft gedaan, waarvan ik dacht: wow, ik hoor ergens bij. Ik denk dat als Eekta er niet is, het voor mij een beetje ophoudt. Dat zou ik echt heel jammer vinden. Naast dat is er ook een leuk programma voor de jongeren. Ik zie hier heel veel wat oudere mensen zitten, maar er zijn ook heel veel jongeren die zich daar thuis voelen, gewoon voor een gezellig samenzijn. We hadden laatst een spelletjesavond, en dan connecten we ook met dat waarvan je op de hoogte moet zijn. Kennelijk leeft iets als anime heel erg. Dat wist ik niet. Ik ben gewoon naar een spelletjesavond gegaan en ik heb daar kennis mee gemaakt. Want ja, dat is me daar aangeboden bij Eekta. En nu blijkt dat ik daar dus ook fan van ben. Zo is Eekta voor mij toch een hele veilige haven, een hele leuke en gezellige plek. Ik heb vrienden, ik heb een netwerk, maar toch kom ik daar. Want je weet: heb je even geen programma, ben je daar ook welkom voor een hapje, een drankje, heel laagdrempelig. Dat maakt dat ik denk: o ja, dat is voor mij echt van toegevoegde waarde.

Dus ik maak me echt druk als door zoiets als huisvesting we deze grote waarde kwijtraken. Dat was het eigenlijk. Ik hoop dat jullie ons echt begrijpen en daar wat mee willen en kunnen. Bedankt. De voorzitter. Dank u wel. Dan kijk ik nu naar M. Binda. Mevrouw Binda (Q). Geachte burgemeester en leden van de raad. Mijn naam is Mavis Binda. Ik ben al 40 jaar bij Eekta betrokken. Ik kwam er eerst als bezoeker, maar al snel werd ik een vaste vrijwilliger naast mijn vaste baan bij het ministerie. Sinds mijn pensioen werk ik als vrijwilliger fulltime bij Eekta. Ik ben er vijf dagen per week, van 10.00 uur tot 17.00 uur, omdat er elke dag twee à drie activiteiten zijn. Ik verzorg de administratie en het secretariaat en ontvang alle bezoekers. Ik ken iedereen bij Eekta. Elke dag komen mensen bij mij op kantoor om een praatje te maken of een hulpvraag te stellen. Voor vele ouderen is Eekta een plek waar ze zich thuis voelen en waar ze terechtkunnen voor tijdsbesteding en informatie. Voor mij persoonlijk is het fijn om samen met andere ouderen te zijn, maar ik kan u vertellen dat de ouderen die bij Eekta komen geen andere plek hebben om samen te komen. De een komt voor yoga twee keer per week, de ander komt voor een spelletjesmiddag, weer een ander voor muziek en zang. Er is voor iedereen iets nuttigs te doen. De ouderen die komen, hebben geen groot netwerk meer.

Veel familieleden ontvallen naarmate ze ouder worden. Kinderen en kleinkinderen zien ze alleen in het weekend. De overige vijf dagen komen ze bij Eekta. Dat mag niet verloren gaan. Ik zou mijn werkplek aan de Boylestraat en de gesprekken met de ouderen ontzettend missen. Dank voor uw tijd en aandacht. Ik heb vandaag iets gedaan wat ik niet snel zou durven. Maar omdat Eekta zo'n belangrijk onderdeel is van mij en van onze bezoekers, wilde ik vandaag toch mijn best doen om in te spreken. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik nu het woord aan M. Eerens. De heer Eerens (Q). Meneer de voorzitter, geachte leden van de gemeenteraad, geachte dames en heren, beste toeschouwers op de tribune. Mijn naam is Michael Eerens. Ik ben geboren in India, maar opgegroeid in België. Dus mocht ik af en toe niet verstaanbaar zijn, dan ligt het daaraan. Ik ben de trotse vader van een 13-jarige dochter, compleet in de puberteit; u kunt het zich ongetwijfeld voorstellen. Maar goed, dat even terzijde. Er is mij spreektijd gegeven om aan te geven waarom Eekta in het gebouw Boylestraat 20 dient te blijven. Met dank alvast voor de spreektijd, die ik ten volle zal benutten. Laat ik beginnen met het citeren van een van de legendarische zinnen van Mahatma Gandhi: 'Alles wat je voor mij doet, maar niet met mij, doe je tegen mij'. Wat betekent dit? Ik ga het u uitleggen.

'Alles wat je voor mij doet'. Eekta heeft zich de afgelopen 50 jaar ontwikkeld als dé pijler binnen de Surinaamse samenleving en bekommert zich meer dan 100% om de SurinaamsHindoestaanse samenleving in Den Haag. Om die pijler te kunnen zijn en te kunnen blijven, zijn de fysieke toegankelijkheid en de bereikbaarheid van Eekta in het pand in de Boylestraat een essentieel 10

onderdeel voor haar bezoekers. Eekta heeft talloze activiteiten in dat pand georganiseerd voor haar bezoekers. Binnen en buiten haar contreien is de Boylestraat een begrip geworden voor de Hindoestanen, omdat Eekta daarmee gekoppeld werd. 'Maar niet met mij'. Daar waar de gemeente Den Haag de laatste jaren een barrière opwierp op juridisch gebied, financieel gebied en zelfs op politiek niveau, is Eekta elke keer als een feniks herrezen. Ten slotte 'doe je tegen mij'. Het verlies van het pand door politiek en juridisch getouwtrek is een aderlating, niet alleen voor de Hindoestaanse gemeenschap, maar ook voor de bezoekers van Eekta. Want waar moet Eekta nu naartoe? En vooral, waar moeten haar bezoekers naartoe? Want zoals u gezien heeft, zijn de leden van Eekta niet echt de jongsten meer. Het zijn senioren, die toch een essentieel onderdeel vormen van de Hindoestaanse gemeenschap. Eekta vraagt zich dan ook serieus af of de gemeente, in het bijzonder de wethouder die gaat over de volkshuisvesting, zich bewust is geweest van de risico's voor deze doelgroep. De voorzitter. Dank u wel, uw tijd zit erop. Dan geef ik nu het woord aan L. Kartaram. Mevrouw Kartaram (Q). Geachte burgemeester en leden van de raad. Dit verhaal gaat over mijn man en mij. Ik ben mevrouw Kartaram, geboren en getogen in Suriname tijdens gouverneur J.C. Kielstra, van 1933 tot 1944.

Wij hebben toen onze … Het is de eerste keer dat ik hier moet inspreken, dus het gaat een beetje moeilijk. In 1963 kwam mijn man hier. Hij wilde verder studeren, maar hij had geen aansluiting. 6 juni 1963 kwam hij in Nederland en het was hier bar, bar koud. Een strenge winter. In juni liepen mensen nog in winterkleding. Daarna heeft hij gedacht: ik kan geen aansluiting vinden voor zo'n studie. En hij ging toen solliciteren bij het arbeidsbureau aan de Prinsegracht. Toen kreeg hij een baan bij Verolme in Rotterdam. Maar hij moest al om 6.00 uur in de bus stappen, om 7.00 uur aan het werk te zijn. Maar dat ging heel moeilijk. Hij moest 's morgens eerst 75 minuten in de kou lopen om de bus te pakken. Toen ging dat heel moeilijk. Daarna heeft hij gedacht: nee, dit hou ik niet vol. Hij heeft gesolliciteerd bij Enkes in Voorburg. Daar heeft hij vier jaar gewerkt en hij kon toen doorstuderen. Na vier jaar is hij door zijn rug gezakt. Daarna ging hij weer solliciteren bij het ministerie van Economische Zaken. Hij kwam bij het CBS terecht. Daar heeft hij 35 jaar gewerkt en vier jaar bij Enkes, dus 39 jaar. De voorzitter. Dank u wel. Mevrouw Kartaram. Ik moet nog doorgaan. De voorzitter. Nee, de tijd is om. We hebben voor iedereen drie minuten, dus ook voor u. Dank u wel. En ik kan bevestigen dat de winter van '63 echt heel streng was. Mijn vader sprak er ook altijd over.

Die ging over het IJsselmeer schaatsen. Ik geef nu het woord aan B. Partapsing. Mevrouw Partapsing (Q). Beste aanwezigen. Mijn naam is Betsy Partapsing. Ik ben inwoner van Den Haag. Ik kom al heel lang in Eekta in de Boylestraat 20. Inmiddels ben ik ook al jaren vrijwilliger. Wij zijn hier een grote familie geworden. Ik heb heel veel verdriet, privéverdriet natuurlijk. Hier kan ik mijn verdriet verwerken met muziek, zang, kaarten. Zo zijn er dagelijks meerdere activiteiten zoals yoga, schilderen, tekenen, breien, workshops en computerlessen, wat heel belangrijk is voor de ouderen. Zoals u weet, moeten de ouderen nu ook alles digitaal doen. Dit alles hebben wij onder één dak, en ook een schone keuken waar ons voedsel wordt bereid. Een betere locatie zal er niet zijn dan de Boylestraat 20 voor deze ouderen. Mijn verzoek aan wethouder Balster is om over zijn hart te strijken zodat ons tweede huis, Eekta in de Boylestraat 20, blijft bestaan. Wij willen duidelijkheid over wat er gebeuren na 1 juli. Zonder duidelijkheid gaan wij niet weg. Ik hoop dat wethouder Balster dit begrijpt. Dank u voor uw aandacht. De voorzitter. Dank u wel, mevrouw. Dan geef ik nu D. Soekhoe het woord.

11

De heer Soekhoe (Q). Geachte voorzitter, leden van de raad en alle aanwezigen. Mijn naam is James Soekhoe. Stichting Eekta is belangrijk voor mij en waarom? Omdat Stichting Eekta een cultureel centrum voor Hindoestaanse ouderen is en reeds plusminus 50 jaar lang actief is. Stichting Eekta is voor iedereen toegankelijk. De ingang aan de voordeur is gelijkvloers. En verder bij Eekta. Voor livemuziek kom ik bij Eekta. Voor karaokemuziek kom ik bij Eekta. Voor een computercursus kom ik bij Eekta. Voor het vermijden van mijn eenzaamheid kom ik bij Eekta. Trouwens, ik ben wat vergeten. Ik ben lid van Eekta en ik ben gepensioneerd. Dat moest ik vooraf zeggen. Tot slot. Wij vragen aan het gemeentebestuur van de gemeente Den Haag om het behoud van Stichting Eekta zoals het nu is of om zorg te dragen voor een vervangende ruimte, zodat Stichting Eekta ook na 30 juni 2024 in leven blijft. Geachte voorzitter en leden van de raad. Hartelijk dank voor uw aandacht. De voorzitter. Dank u wel. Dan nodig ik graag uit S. Shah. Mevrouw Shah (Q). Geachte voorzitter en aanwezigen. I would like to give this speech in English. That is my moedertaal. I came from India. When I arrived in the Netherlands, I found solace in the place that reminds me of home. And that place is Eekta. My name is Sonali. For the past three years I have been a volunteer at Eekta.

I joined Eekta as a volunteer with the aim of improving my communication skill in Dutch. And I have learned so much during my time there. At Eekta I have the privilege to teach yoga and computerles to our members as well as assisting with administrative tasks. What truly impressed me is the dedication of our members despite any obstacle they may face, be it weather or health. They always show up for classes with unwithering enthousiasm. It fills my heart with joy to see their eagerness to learn and grow. However, there is one challenge we face. Our members reside nearby and it would greatly benefit them if we could find a suitable place closer to home. Therefore I humbly request the government and all honorable counsellors to support Eekta in finding an appropriate location nearby. Your assistance would mean the world to us and enable us to continue our mission to serving the community. Thank you for your attention and consideration. Dank voor uw aandacht. De voorzitter. Dank u wel. Even voor de geschiedenis: volgens mij staat in de inspraakregels dat we in het Nederlands spreken. Ik heb het nu toegestaan; ik wist het niet. Maar dank u wel voor uw bijdrage. Dan weten we dat voor de volgende keer, althans ik. Dan geef ik het woord aan T. Harpal. Mevrouw Harpal (Q). Goedemiddag, raadsleden, voorzitter en niet te vergeten onze burgervader. Mijn naam is Truus Harpal.

Ik ben ook een van de vrijwilligers van Eekta, die al 30 jaar bij Eekta komt. Bijna alles is al gezegd. Ik wil hieraan toevoegen dat Eekta erfgoed is van de Hindoestanen en alle Hagenaars dat niet verloren mag gaan. Eekta haalt ouderen uit huis die thuis in een isolement zitten, die alleen en eenzaam zijn, voor sociaal contact. Eekta is een tweede huis voor de ouderen. Eekta is een woonhuis voor de ouderen. Eekta is een buurthuis voor alle Hagenaars, verbindt mensen. Ouderen komen met plezier. Ik werk veel met ouderen. Als je de lachende, blije gezichten ziet, dan denk ik: ja, hiervoor doe je het, Truus. Ze komen met hun verdriet, en dan vergeten ze al hun verdriet. We organiseren heel veel activiteiten voor de ouderen. We hebben nieuws van de dag, geheugentraining, spelletjes, noem maar op. De voorgangers hebben alles al gezegd. Met een kopje koffie en een hapje brood brengen ze hun middag door. Ik heb een verzoek aan onze burgervader. Red onze Eekta voor de ouderen. Ik heb in een taal gesproken zodat al mijn ouderen mij begrijpen. En aan meneer Martijn Balster, ik hoop dat hij ook meeluistert … De voorzitter. Nee, we gaan geen voornamen noemen. Wethouder Balster. Mevrouw Harpal. … aan de wethouder Volkshuisvesting dat hij gehoor aan ons verzoek geeft. Dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik nu het woord aan G. Doerga. 12

De heer Doerga (Q). Geacht college, beste leden van de raad. Mijn naam is Glenn Doerga. Ik ben de voorzitter van Jong Eekta, de jongerencommissie van Eekta. Ik ben daarnaast ook actief in diverse andere Hindoestaanse maatschappelijke organisaties en ik ben jurist bij de rechtbank Den Haag. Er is veel gezegd, dus ik zal het kort houden. Ik moet u zeggen dat ik onverwachts geëmotioneerd ben. Ik heb de emotie van mijn ouderen hier gezien. Ik heb hun wilskracht hier gezien. Ik heb hun wanhoop hier gezien. En ik weet hoe afhankelijk ze zijn van Eekta. Want hoe vaak hebben jullie zo'n grote steunbetuiging, zo'n grote betoging van Hindoestanen gezien bij het Haagse stadhuis, van de rustige Hindoestaanse gemeenschap? Heel veel Hindoestaanse ouderen en ook andere ouderen zijn heel erg gehecht aan Stichting Eekta, want die organiseert activiteiten voor hen. Daar wordt hun eenzaamheid bestreden. Daar kunnen zij terecht op een plek die voor hen comfortabel is, waar ze hun taal kunnen spreken, waar ze zich thuis voelen. Om die reden is het al zo belangrijk voor de gemeente Den Haag en zouden jullie het ook belangrijk moeten vinden om hier aandacht aan te besteden. Maar er is ook een andere reden dat dit belangrijk is voor de gemeente Den Haag: behoud van de huisvesting voor Stichting Eekta.

Want hoewel het nieuwe bestuur een brug heeft geslagen van de Hindoestaanse gemeenschap naar de andere Haagse gemeenschappen, is het niet onbelangrijk dat Stichting Eekta een Hindoestaanse inslag kent. Als ik het heb over de Hindoestanen, dan heb ik het over een groep van tussen de 50.000 en 60.000 Hagenezen en Hagenaren, 10% van deze stad. Die zijn er niet net bij komen kijken. Hindoestanen zijn goed geïntegreerd op sociaal-economisch gebied in Den Haag en maken ook onderdeel uit van de identiteit van Den Haag. We kennen allemaal het Milan Summer Festival. We kennen de Paul Krugerlaan. De Hindoestaanse gemeenschap is gewoon onmisbaar voor Den Haag en maakt ook een onmiskenbaar onderdeel uit van de geschiedenis van Den Haag. Daardoor zou het ook belangrijk voor de gemeente Den Haag moeten zijn om aandacht te besteden aan dit probleem. Ik verzoek u dus om iets te doen met de huisvesting van Stichting Eekta. De huisvesting van hét sociaal-culturele centrum van de Haagse Hindoestanen, de ziel van Den Haag, de ziel van de Haagse Hindoestaanse gemeenschap, een organisatie die zo belangrijk is voor zowel de Haagse als de Hindoestaanse gemeenschap. Doe wat met de huisvesting, wat betekent dat in theorie Stichting Eekta ook wordt behouden. Bedankt voor uw aandacht. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik het woord nu aan S. Mangal. Mevrouw Mangal (Q).

Goedemiddag, burgemeester, raadsleden en iedereen. Ik kom al zeker 51 jaar bij Eekta met mijn man. Mijn kinderen zijn daar opgegroeid, door iedere dag of een paar keer in de week daarnaartoe te gaan. Toen ik hoorde dat Eekta er niet meer zou blijven, heb ik zeker een nachtje bijna niet geslapen. Ik zei: waarom? Ik ben nu 78 jaar en ik kom drie keer in de week bij Eekta. Ik doe mijn yoga ik weet niet hoelang geleden al. Zingen doe ik daar ook met begeleiding. Daarom kan ik ook hier en daar een beetje zingen. Sinds ik gehoord heb dat Eekta er niet meer zou blijven, zit ik er nog steeds mee. Ik kan het niet in mijn hoofd krijgen dat Eekta er niet meer zou zijn. Waar ga je zo'n plek vinden? Het lijkt wel een ander huisje voor ons met al die mensen eromheen. Ze praten, ze lachen en ze delen hun verdriet met ons, en wij doen dat ook. Wij begrijpen de mensen heel goed. Ik wilde alleen zeggen dat Eekta moet blijven. Alstublieft, u heeft al zoveel erover gehoord. Proberen jullie er maar iets voor te zoeken dat Eekta kan blijven. Ik dank u wel. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik het woord aan S. Bihariesingh. Mevrouw Bihariesingh (Q). Geachte voorzitter en raadsleden, goedemiddag. Bijna 50 jaar worden in het gebouw van Boylestraat 20 activiteiten georganiseerd ten behoeve van de Haagse gemeenschap door Eekta.

Al deze activiteiten hebben als doel eenzaamheidsbestrijding en informatie verstrekken. Door gebruik te maken van de voorzieningen in Eekta kunnen ouderen langer hun zelfstandigheid behouden en een betere kwaliteit van het leven ervaren. Onze mooie stad vergrijst, het aantal senioren neemt toe. Gemeenten zijn op grond van de Wmo 2015 primair verantwoordelijk voor het bestrijden van eenzaamheid en het vormgeven van een aanpak daartegen. De stijgende trend van eenzaamheid heeft vele gemeenten al doen besluiten om hier 13

actief beleid op te maken en uit te voeren. De publiekscampagne van de gemeente Eén tegen eenzaamheid is niet genoeg om dit probleem tegen te gaan. Eenzaamheid kun je bestrijden en voorkomen door dichter bij deze doelgroep te staan. Kort gezegd, je moet in het veld staan om deze groepen te bereiken. Eekta is dé organisatie die tot nu toe met hulp van de gemeente in de vorm van locatie en ruimte deze Hindoestaanse doelgroep heeft bereikt, daadwerkelijk de eenzaamheid tegengaat en de informatie van de gemeente over de Wmo en andere zaken aan de ouderen doorgeeft. Geacht college. Eekta voert het beleid van de gemeente uit. Dit is alleen mogelijk als ze hun locatie behouden. Deze locatie is van essentieel belang. Het ligt in het woongebied van de bezoeker en is goed bereikbaar met het ov. Het is hun vertrouwde omgeving. Geacht college. Als u Eekta niet steunt, zal eenzaamheid en depressiviteit toeslaan bij deze bezoekers, waar ik ook deel van uitmaak. Er zijn genoeg schrijnende gevallen die vandaag hier niet aanwezig kunnen zijn. Mijn naam is Seela Bihariesingh. Ik ben gepensioneerd en ben 75 jaar. Ik heb 34 jaar in de Schilderswijk op scholen lesgegeven. Ik heb ook 27 jaar vrijwilligerswerk gedaan in vier andere organisaties en daarnaast als burger in de Wmo-raad gezeten.

Voor al mijn inzet ben ik beloond met een gouden ooievaar, een stadsspeldje, een koninklijke onderscheiding, een lintje. Ik doe een beroep op mijn ervaring, mijn visie en uw juiste beoordeling om dit centrum op deze locatie te behouden. De waardevaste beloning voor alle inzet in de jaren zou zijn een geschikte locatie in de wijk Segbroek met een keurige keuken waar ik mezelf kan zijn. Ik dank u allen. De voorzitter. Dank u wel. Dan geef ik nu het woord aan A. Ramdas. De heer Ramdas (Q). Geachte burgemeester, geachte raadsleden. Dank dat u de ruimte geeft om aan te geven waarom Stichting Eekta haar functie moet kunnen blijven uitoefenen in de wijk Segbroek. De stichting in de wijk vervult een belangrijke functie, namelijk door te zorgen voor de ouderen in de stad Den Haag die de stad mede hebben vormgegeven. We helpen de gemeente in haar beleid van ouderenparticipatie. Ruim 300 ouderen komen hier wekelijks voor diverse activiteiten om zowel de fysieke als de geestelijke gezondheid op peil te houden en te verbeteren. Grotere participatie van deze ouderen leidt tot bestrijding van eenzaamheid, een van de grootste doodsoorzaken. Als je eenzaam bent, kijkt niemand naar je om, kan je niet omgaan met veranderingen en kan je niet opstaan als je gevallen bent.

Zoals u heeft gehoord, ondersteunt de stichting eenzaamheidsbestrijding met vrijwilligers die zorgen voor dagelijkse activiteiten als muziek, digitale vaardigheden, nieuws van de dag en daarnaast wekelijks grotere thema's over gezonde leefstijl, mantelzorg en ik, en financiën voor vrouwen. Ik wil aan alle betogen die er zijn geweest een ander perspectief geven. Oude bomen kan men niet verplanten, oude bomen mág men niet verplanten. Onze ouderen wonen in een straal van 2 kilometer van de locatie Boylestraat. Ze komen hier lopend, met de rollator, tram en/of taxibus en ze komen hier al jarenlang. Het is hun huiskamer waar ze wel en wee bespreken, waar ze bij de tijd worden gehouden en waar ze elkaar vinden bij verdriet. Vandaag zijn we hier omdat u van plan bent de huiskamer ontnemen. Daar zit volgens mij de volgende reden achter. U wilt in de Boylestraat ruimte scheppen voor acht probleemjongeren ten koste van 160 ouderen. Ik begrijp dat jongerenbeleid in de stad een hoger belang heeft dan ouderenbeleid, en dat is uw goed recht. Echter, een probleem oplossen door een ander probleem te creëren is een schijnoplossing. We moeten geen tijd, moeite en geld steken in schijnoplossingen. De Boylestraat bestaat uit een eerste en benedenverdieping met een linker- en rechtervleugel, die huisvesting geeft aan 32 jongeren, dus in één vleugel acht jongeren.

Daarvoor moet u dus 300 ouderen op straat zetten richting eenzaamheid. Van die 300 ouderen zal zeker de helft, meest vrouwen, in eenzaamheid en verloedering geraken, als er geen alternatief wordt geboden binnen een straal van 2 kilometer. Daartegenover staat dat de acht jongeren die u wil huisvesten en een kans wil geven om een eigen leven op te bouwen eigenlijk geen locatieafhankelijkheid hebben. 160 oudere vrouwen versus acht jongeren. Ik ben Aroen Ramdas, projectmanager bij Cap Gemini Nederland en daarnaast vrijwilliger bij Eekta. Ik wil graag dat u doordenkt over 160 ouderen versus acht jongeren. De stichting bewijst al dat ze 40 jaar lang 40 jongeren kan redden die nog moeten beginnen …

14

De voorzitter. Dank u wel. Ten slotte geef ik over dit agendapunt het woord aan W. Amirkhan. Mevrouw Amirkhan (Q). Geachte burgemeester, raadsleden en aanwezigen. Ik ben Waheeda Amirkhan, voorzitter van deze iconische organisatie Stichting Eekta. In het dagelijks leven ben ik senior schoolleider in het voortgezet en middelbaar onderwijs. Het is voor mij een voorrecht om vandaag de reeks van insprekers af te sluiten; insprekers die ieder op hun eigen manier hun enorme verbondenheid met Eekta hebben benoemd. Maar ook heeft u van allen gehoord en gezien hun pijn vanwege de onduidelijkheid in de huidige situatie over huisvesting. Zij weten hoe keihard het huidige bestuur, bestaande uit drie vrouwen, dagelijks werkt naast fulltimebanen om Eekta draaiende te houden met een aanbod van een dagelijks kwaliteitsprogramma van vitaliteit, onder andere poëzie - we hebben het al gehoord - maatschappelijke dialoog en binnenkort ook nog vrijheidsmaaltijden op 5 mei. Het doel is maximale participatie van senioren in de Haagse samenleving. Meedoen in kracht is het motto van Eekta. Dit is de koers van het huidige bestuur. Met gepaste trots wil ik hier aangeven dat wij vorig jaar het Haags kwaliteitskeurmerk in ontvangst hebben genomen als bevestiging van de professionele organisatie die Eekta nu is. Eekta is voor iedereen toegankelijk, ongeacht achtergrond, religie en afkomst.

De relatie tussen de gemeente en Eekta is altijd goed geweest. Fijne gesprekken met onder anderen wethouder mevrouw Vavier en haar bestuursadviseurs, waarbij de wethouder haar waardering heeft uitgesproken voor het bestuur en de organisatie. Het is daarom bijzonder jammer dat wij in onze zoektocht naar een oplossing voor het huisvestingsprobleem een jaar geleden toch tegenstand kregen en dat er minder werd meegedacht door de gemeente Den Haag. Het bestuur van Eekta is ambitieus, toegewijd aan haar missie en enorm betrokken bij de stad. Het bestuur heeft zich de benen uit het lijf gelopen voor het bezichtigen van mogelijke andere panden. Nee, wij hebben niet stilgezeten. Tochtige kantines bezocht, sporthallen, tennisverenigingen, schoolgebouwen, kerkhallen, verzorgingshuizen, waaronder het Willem Dreeshuis, waar we overigens weggestuurd zijn. 't Lindenkwadrant zou wellicht een mogelijke oplossing zijn - wij denken mee, wij zijn doelgericht - maar met aanpassingen. De voorzitter. Dank u wel, de drie minuten zijn voorbij. Dank u wel voor uw bijdrage. Dan zijn er twee insprekers over het agendapunt Leefbaarheid delen Rivierenbuurt onder druk. Ik geef het woord aan A. Verwaal. Mevrouw Verwaal (T). Voorzitter, leden van de raad. Als ex-voorzitter van de bewonersorganisatie huilt mijn hart.

Door een vies, smerig spelletje van de heer Oosterling ben ik niet meer betrokken bij het huidige bestuur … De voorzitter. Nee, geen namen noemen. Doe gewoon: een meneer of mevrouw. Mevrouw Verwaal. Maar hij zit toch niet in de raad? De voorzitter. Nee, maar gewoon niet doen, mevrouw Verwaal. Dat weet u best, hè? Mevrouw Verwaal. Oké, maar ik heb hem genoemd. Ik ben niet meer betrokken bij het huidige bestuur. Door het stadsdeel Centrum is net zo smerig gehandeld. Die hebben de huidige voorzitter voorgedragen als voorzitter, zonder dat er opnieuw verkiezingen zijn uitgeschreven. Zogenaamd is die beslissing genomen op basis van een mening van een ook al zogenaamde onafhankelijke mediator, een ex-wethouder van de PvdA. Dit bestuur en aanhang is een selectief clubje mensen die zich boven het klootjesvolk vinden staan. Ze willen uitbreiding van de moestuintjes en, let op, uitbreiding van de elektrische laadpalen. En de prostitutie moet weg. Jullie, gemeenteraad, voelen zich net zo boven ons staan. Eerst moeten er miljoenen bij Amare bij. Dat is aan de rand van de wijk. Was dat ook om de wijk op te krikken? Mensen moeten er giga meer betalen om te parkeren, dus ook onze bezoekers.

De hele wijk is volgegooid met begeleid wonen en als klap op de vuurpijl halen jullie het Leger des Heils binnen, boven een schooltje met gehandicapte kinderen, onder de oud-bewoners uit de Rivierenbuurt en nog geen 100 meter van een basisschool. Er staat nu een nieuwe mooie blokhut, waar negen van de tien personen uit de oude raad tegen waren. Ze waren het er niet mee eens. Er liggen mensen van het Leger en de dak- en thuislozen 15

met de broek op de hielen. We zijn nog niet zo lang van een pedofiel af, die via het begeleid wonen naast een kinderdagverblijf woonde en die nadat hij weer betrapt was elders is ondergebracht. Misselijkmakend dat jullie ons als achterlijk zien en denken dat het huidige bestuur, waarvan de voorzitter nog connecties heeft met Haag Wonen, ons nog wat kan leren. Ik wil inzage bij Haag Wonen wat de zonnepanelen hebben gekost, waar de bewoners die ze wel hebben genomen twintig jaar voor moeten betalen middels de servicekosten. Ik ben nog steeds voorzitter van de commissie Maasstraat en omgeving. Er is aangifte tegen me gedaan van diefstal en verduistering. Dit is door de officier van justitie geseponeerd. Ik ben nooit gerehabiliteerd, maar ik kreeg wel een brief van de burgemeester dat ik geen bestuursfunctie meer mag uitoefenen. Ik heb geen inzage gekregen in wat dit linkse … De voorzitter. Mevrouw Verwaal, de drie minuten zijn voorbij. Mevrouw Verwaal. Nou, dat is wel erg. Want mijn leven is namelijk ook voorbij na 51 jaar vrijwilligerswerk, meneer Van Zanen. De voorzitter. Volgens mij bent u alive and kicking, en u heeft uw mening gegeven. Ik geef het woord aan J. van Rees. De heer Van Rees (T). Voorzitter, leden van de gemeenteraad. Allereerst wil ik even zeggen dat ik alles ondersteun wat mevrouw Verwaal heeft gezegd en het ook helemaal met haar eens ben.