CConstaterende datBergen op Zoom
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 1. Integrale Verordening Sociaal Domein Bergen op Zoom 2025

Raadsvergadering 27 maart 2025, gemeente Bergen op ZoomBij agendapunt: Integrale Verordening Sociaal Domein24.568 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 3

5.17 Combinatie van voorzieningen De gemeente kan een re-integratievoorziening aanbieden die bestaat uit een combinatie van de in deze verordening genoemde voorzieningen. Hierbij wordt een afweging gemaakt of deze combinatie van voorzieningen noodzakelijk is en of de totale kosten hiervan voldoende opwegen tegen de te verwachten baten.

5.18 Tegenprestatie [Pw, IOAW, IOAZ]

5.18.1 Doel van de tegenprestatie 1. De gemeente kan een inwoner met een gemeentelijke uitkering een tegenprestatie opleggen, in de vorm van het uitvoeren van een onbetaalde activiteit, als de gemeente dit een passende manier voor de inwoner vindt om iets terug te doen voor de samenleving. 2. Het doel van de tegenprestatie is dat de inwoner zich inzet voor de samenleving. Het is de bedoeling dat de tegenprestatie de inwoner motiveert, zodat er een voordeel is voor de inwoner en de samenleving.

5.18.2 Voorwaarden tegenprestatie 1. Bij het opleggen van een tegenprestatie houdt de gemeente rekening met alle persoonlijke omstandigheden van de inwoner, zoals de gezinssituatie, de duur van de werkloosheid, eventuele beperkingen, zorgtaken en vrijwilligerswerk. 2. De inwoner hoeft geen tegenprestatie te leveren als : a. dit niet te combineren is met mantelzorg of vrijwilligerswerk dat naar aard en omvang vergelijkbaar is met de tegenprestatie; b. de tegenprestatie het vinden van betaald werk of een re-integratietraject in de weg zit; c. de inwoner een parttime baan heeft van ten minste 16 uur per week; d. de inwoner een alleenstaande ouder is die vrijstelling heeft van de arbeidsverplichtingen van wege de zorg voor (een) kind(eren) in de leeftijd tot 5 jaar; e. de inwoner volledig arbeidsongeschikt is, of f. de gemeente geen werkzaamheden vindt die kunnen worden ingezet als tegenprestatie. Als dat geval is, wordt periodiek gekeken of er wel passende werkzaamheden zijn.

5.18.3 Duur en omvang tegenprestatie 1. De tegenprestatie die de gemeente van de inwoner verwacht, duurt maximaal 6 maanden en maximaal 16 uur per week. Na afloop van de periode kan een nieuwe tegenprestatie worden gevraagd.

5.19 Begeleiding om mee te kunnen (blijven) doen [Wmo] 1. Inwoners zijn in de eerste plaats zelf verantwoordelijk om mee te doen. Maar het kan zijn dat een inwoner daar extra ondersteuning bij nodig heeft. De inwoner kan in aanmerking komen voor een indicatie voor begeleiding (op grond van de Wmo), als hij vanwege een beperking of een psychisch of psychosociaal probleem niet mee kan doen. Het doel van deze begeleiding is dat de inwoner een goede dag- en weekstructuur heeft en een routine in activiteiten, passend bij de ontwikkelingsmogelijkheden van de inwoner. De begeleiding kan op verschillende manieren plaatsvinden: a. Groepsbegeleiding (dagbesteding) Bij deze vorm van begeleiding wordt er dagbesteding geboden in een groep, met begeleiding door professionals. Deze dagbesteding kan een vervanging zijn voor werk (wanneer werken of arbeidsmatige dagbesteding (nog) niet haalbaar zijn) en is gericht op het bieden van dagstructuur en zinvolle dagbesteding. Als de inwoner niet zelf van en naar de locatie kan komen waar de groepsbegeleiding plaatsvindt, dan kan de gemeente ook een indicatie voor ‘vervoer naar dagbesteding’ afgegeven. Meer informatie hierover is te vinden in het hoofdstuk over vervoer (H 6). b. Individuele begeleiding Bij deze vorm van begeleiding wordt er door de inwoner samen met de begeleider 1-op-1 gewerkt aan het aanbrengen van een goede dag- en weekstructuur.

Deze ondersteuning vindt in principe plaats in de thuissituatie of in uitzonderingsgevallen op de locatie waar de inwoner vindbaar is. 2. Niet bij iedereen is dezelfde mate van begeleiding nodig om mee te kunnen doen. Daarom kijkt de gemeente bij iedere aanvraag hoe zwaar de ondersteuningsbehoefte is en welke mate van begeleiding passend is.

5.20 Een hulpmiddel om mee te kunnen (blijven) sporten (sportvoorziening) [Wmo] 1. Sporten kan voor een inwoner met beperkingen moeilijker en/of duurder zijn dan voor een inwoner zonder beperkingen. Wanneer het voor de inwoner zonder sporthulpmiddel niet mogelijk is om voldoende te participeren in de maatschappij, kan de gemeente een sportvoorziening verstrekken. Het doel van een sportvoorziening is het opheffen of verminderen van belemmeringen die een cliënt ondervindt bij het uitoefenen van sport. 2. Er zijn verschillende soorten sportvoorzieningen: a. Sportrolstoelen Bij diverse sporten, zoals bijvoorbeeld hockey, tennis, of rugby kan een sportrolstoel uitkomst bieden. b. Overige hulpmiddelen Hierbij kan worden gedacht aan bijvoorbeeld een roadrunner of handbike. 3. Om aanspraak te maken op een sportvoorziening moet de cliënt lid zijn van een gehandicaptensportvereniging en een bewijs van lidmaatschap te tonen. 4. Als uit onderzoek blijkt dat iemand zijn sportbeoefening niet in verenigingsverband hoeft uit te oefenen (bijvoorbeeld iemand die in het verleden altijd aan individueel hardlopen heeft gedaan en dit nu middels handbiken weer op wil gaan pakken), dan kan een uitzondering worden gemaakt op de regel dat iemand lid moet zijn van een vereniging. Ook het beoefenen van een individuele sport – zonder verenigingsverband – moet bijdragen aan meedoen in de samenleving. 5.

Er wordt geen sportvoorziening verstrekt als: a. er sprake is van een sport die door de inwoner ook beoefend kan worden met een reguliere voorziening; b. er mogelijkheden zijn om gebruik te maken van voorzieningen vanuit gehandicaptenplatforms, landelijke sportverenigingen, de gehandicaptenvereniging of via andere voorliggende voorzieningen; c. de inwoner niet kan aantonen dat er sprake is van een actieve en regelmatige sportbeoefening; d. er sprake is van topsportbeoefening (dan ligt het in de lijn dat de inwoner hiervoor sponsoren werft), of e. de inwoner al voldoende wordt gecompenseerd in zijn maatschappelijke participatie door middel van andere geïndiceerde voorzieningen. 6. Wanneer een melding wordt gedaan voor een sportvoorziening wordt er, naast de participatiewensen en -mogelijkheden van de inwoner, ook gekeken naar de sportieve behoeften van de inwoner. Als de inwoner bijvoorbeeld geen sport beoefende voordat de beperkingen optraden, is er niet per definitie een verplichting om de inwoner te compenseren voor deze belemmeringen. 7. Een sportvoorziening wordt maximaal eens per vijf jaar verstrekt. Bij een verzoek tot vervanging van de sportvoorziening zal te allen tijde worden beoordeeld of de sportvoorziening technisch en ergonomisch gezien aan vervanging toe is.

5.21 Meedoen door inburgering [Wib] De gemeente heeft een centrale rol in de begeleiding en ondersteuning van de inburgeringsplichtigen. Hierbij gelden de volgende kernpunten:

a. de gemeente zorgt ervoor dat de inburgeringsplichtige tijdig kan starten met het inburgeringstraject (tijdige start); b. de inburgeringsplichtige rondt het inburgeringstraject binnen de termijn van 3 jaar af. De gemeente let erop dat het traject niet langer duurt dan nodig is (snelheid); c. de gemeente zorgt ervoor dat iedere inburgeringsplichtige een passend traject kan volgen (maatwerk); d. de inburgeringsplichtige combineert zoveel mogelijk activiteiten gericht op het leren van de Nederlandse taal en op meedoen aan de maatschappij (dualiteit); e. de gemeente stelt eisen aan de kwaliteit van het aanbod en zorgt ervoor dat die kwaliteit en de continuïteit gewaarborgd is (kwaliteit).

6 Vervoer [Wmo; Pw; IOAW; IOAZ; Wsw; Llv] Soms hebben inwoners problemen met vervoer. De gemeente kan dan helpen om toch van a naar b te komen en op die manier mee te kunnen doen in de samenleving. Dit hoofdstuk gaat over vervoer in de nabije omgeving, vervoer naar activiteiten, naar werk of proefplaats en leerlingenvervoer.

6.1 Vervoer in de nabije omgeving [Wmo,] 1. De inwoner kan in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, als hij door een beperking in de mobiliteit onvoldoende contact met anderen kan hebben of noodzakelijke activiteiten niet kan doen. En dit niet op een andere manier kan worden opgelost. Het gaat dan om: a. (rolstoel)taxivervoer uitgevoerd in de vorm van Kleinschalig Collectief Vervoer (KCV, ook wel Deeltaxi genoemd) met een ‘Deeltaxi pasje’ of een vergoeding voor het laagste tarief dat is overeengekomen tussen de gemeente en de professionele vervoerder voor maximaal 1.500 kilometer per jaar; b. den alternatieve vervoersvoorziening op basis van een door de gemeente vastgesteld tarief, uitgaande van maximaal 1.500 kilometer per jaar. Een alternatieve vervoersvoorziening wordt alleen verstrekt als er een medisch onderbouwde reden is voor een contra-indicatie voor het KCV; c. een autoaanpassing op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen. De prijs staat in een door de inwoner aangeleverd budgetplan en minimaal 1 offerte, of d. een vervoersmiddel zoals een scootmobiel, driewielfiets, pendels, speciale tandem.

6.2 Vervoer naar werk of dagbesteding [Wmo; Pw; IOAW; IOAZ; Wsw] 1. De gemeente kan een vervoersvoorziening toekennen aan de meerderjarige inwoner die door zijn beperking niet zelfstandig van en naar bijvoorbeeld zijn werkplek, dagbesteding of opleidingslocatie kan reizen. Deze vervoersvoorziening kan als product of dienst worden gegeven of in de vorm van een vergoeding in geld. 2. De gemeente kan een vervoersvoorziening aanbieden als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: a. de inwoner kan door zijn beperking niet zelfstandig reizen of gebruikmaken van het openbaar vervoer; b. er is niemand aanwezig die de inwoner kan vervoeren, en/of c. het vervoer is beperkt tot verkeer tussen de woning en de locatie voor werk of dagbesteding. 3. De hoogte van de vergoeding in geld hangt af van het aantal dagen dat moet worden gereisd naar werk of dagbesteding. De gemeente onderzoekt of de vervoersvoorziening noodzakelijk is en of de totale kosten in verhouding staan tot de te verwachten opbrengsten. 4. De gemeente brengt een eventueel bedrag voor een vervoersvoorziening vanuit de werkgever aan de werknemer in mindering op de te verstrekken vervoersvoorziening.

6.3 Vervoer van en naar een jeugdhulpaanbieder [Jeugdwet]

1. Uitgangspunt is dat ouder(s) zelf verantwoordelijk is/zijn voor vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder. 2. De gemeente beoordeelt, overeenkomstig artikel 2.3.2, lid 5 sub a, in elke individuele situatie of er specifieke omstandigheden zijn waardoor de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of zijn ouder(s) onvoldoende zijn om de eigen verantwoordelijkheid voor het vervoer op zich te nemen. 3. Een vervoersvoorziening wordt alleen aan de jeugdige toegekend als naar het oordeel van de gemeente is aangetoond dat er een noodzaak bestaat tot inzet van deze voorziening en wordt alleen verstrekt ten behoeve van het vervoer van en naar de locatie waar de jeugdhulp plaatsvindt.

6.4 Leerlingenvervoer [Llv] Ieder kind heeft recht op passend onderwijs of onderwijs dat aansluit bij de levensovertuiging of godsdienst van de ouders. We noemen dat een toegankelijke school. Met een toegankelijke school wordt bedoeld: a. een school die het soort onderwijs geeft dat het kind nodig heeft, vanwege zijn lichamelijke of geestelijke situatie; b. van de gewenste levensbeschouwelijke of godsdienstige richting is, of het openbaar onderwijs, of c. waar plaats is voor het kind. Soms is de afstand van huis naar school groot voor het kind of kan het kind vanwege zijn beperking niet zelfstandig naar school reizen. Ouders kunnen dan in bepaalde gevallen een beroep doen op leerlingenvervoer. In dit hoofdstuk is geregeld hoe de gemeente ouders ondersteunt bij het vervoer van hun kind naar school.

6.4.1 Uitgangspunten 1. Ouders zijn er zelf verantwoordelijk voor dat hun kinderen naar school gaan. Ouders kunnen bij de gemeente een aanvraag doen voor hulp bij het vervoer van hun kind van de woning naar school. 2. De hulp van de gemeente heet een vervoersvoorziening. Het kan gaan om een vergoeding voor reiskosten of om aangepast vervoer dat wordt geregeld door de gemeente, zoals een taxibusje. Het kan zijn dat ouders een deel van de kosten zelf moeten betalen. Dat is de eigen bijdrage en wordt geregeld in artikel 6.4.1 van dit hoofdstuk. 3. Als ouders een vervoersvoorziening krijgen en het kind wordt meerderjarig, dan wordt de vervoersvoorziening niet langer aan de ouders verstrekt. Het kind kan dan zelf in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, als het aan de voorwaarden voldoet.

6.4.2 Onderzoek 1. De gemeente onderzoekt of ouders in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening. Als dat zo is, gaat de gemeente na welke voorziening er nodig is. Er kan een gesprek over zelfstandigheid worden gevoerd. De gemeente onderzoekt dan met welk vervoermiddel het kind kan reizen en welke route naar school de kortste veilige route voor het kind is. Ook gaat de gemeente na of er begeleiding nodig is bij het reizen.

2. Voor het bepalen van de route naar school maakt de gemeente gebruik van de actuele routeplanner van de ANWB. De gemeente berekent wat de kortste afstand is van de woning van het kind naar school. 3. Gaat het kind naar de basisschool, dan onderzoekt de gemeente in bepaalde gevallen ook hoe hoog het inkomen van de ouders is. Dat is nodig om te bepalen of ouders een eigen bijdrage moeten betalen.

6.4.3 Voorwaarden 1. De gemeente verstrekt een vervoersvoorziening aan ouders voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, en a. minimaal 4 jaar oud is, of minimaal 3 jaar oud is als het om een doof of slechthorend kind gaat dat speciaal onderwijs volgt; b. naar de basisschool of een speciale school voor basisonderwijs gaat of speciaal onderwijs of voortgezet onderwijs volgt, en c. vanwege een langdurige beperking niet zelfstandig met het openbaar vervoer (OV) of met de fiets kan reizen, maar begeleiding of aangepast vervoer nodig heeft. 2. De gemeente verstrekt ook een vervoersvoorziening aan ouders, voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, en a. minimaal 4 jaar oud is, b. naar de basisschool of een speciale school voor basisonderwijs gaat of speciaal onderwijs volgt (niet voortgezet onderwijs), en c. de dichtstbijzijnde voor het kind toegankelijke school, meer dan 5 kilometer van de woning van het kind afligt. 3. De gemeente verstrekt ook een vervoersvoorziening aan ouders, voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, als het kind vanwege een specifieke onderwijskundige behoefte naar een school op een grotere afstand gaat dan de dichtstbijzijnde toegankelijke school, en a. ouders overtuigend hebben aangetoond wat de specifieke en noodzakelijke onderwijskundige behoefte is van hun kind; b.

ouders overtuigend hebben aangetoond dat de dichtstbijzijnde, toegankelijke school niet het noodzakelijke specifieke onderwijsaanbod biedt, en c. met het samenwerkingsverband primair- of voortgezet onderwijs zijn afspraken gemaakt over de deskundige en er is overleg gevoerd over het aanbod van onderwijs bij de dichtstbijzijnde, toegankelijke school. 4. De gemeente kan ook een vervoersvoorziening aan ouders verstrekken, voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, en a. voortgezet speciaal onderwijs volgt; b. niet zelfstandig van het OV of de fiets gebruik kan maken, en c. de dichtstbijzijnde toegankelijke school meer dan 5 kilometer van de woning van het kind afligt. 5. Ouders krijgen geen vergoeding voor het vervoer van hun kind, als het kind meereist met een andere ouder die van de gemeente een vergoeding krijgt voor het vervoer van zijn eigen kind. 6. De gemeente verstrekt aan ouders een vergoeding voor de reiskosten van een begeleider, als hun kind begeleiding nodig heeft bij het vervoer naar school en de ouders voor dit kind een vervoersvoorziening krijgen. De ouders moeten wel overtuigend hebben aangetoond, dat het kind niet zonder begeleiding met het OV of de fiets kan reizen.

6.4.4 Bijzondere regeling voor weekend- en vakantievervoer 1. Met inachtneming van artikel 8 kennen burgemeester en wethouders desgewenst een vervoersvoorziening voor het weekeinde en de vakantie toe aan de in de gemeente wonende ouders van de leerling die, met het oog op het volgen van voor hem passend speciaal onderwijs of voortgezet speciaal onderwijs in een internaat of pleeggezin verblijft. 2. Burgemeester en wethouders kennen aan de ouders een vervoersvoorziening toe voor het weekeindevervoer van de leerling voor de, eenmaal per weekeinde gemaakte, reis van het internaat of het pleeggezin waar de leerling verblijft, naar de woning van de ouders en terug, voor zover de weekeinden niet vallen binnen de in het tweede lid bedoelde schoolvakanties. 3. Burgemeester en wethouders kennen aan de ouders een vervoersvoorziening toe voor het vakantievervoer van de leerling voor de, eenmaal per schoolvakantie van twee dagen of meer, gemaakte reis van het internaat of het pleeggezin waar de leerling verblijft, naar de woning van de ouders en terug, voor zover de vakantie voorkomt in de schoolgids van de school die de leerling bezoekt.

6.4.5 Vorm en hoogte van de vervoersvoorziening 1. De gemeente bepaalt de vervoersvoorziening aan de hand van de afstand tussen de woning of de opstapplaats en de dichtstbijzijnde toegankelijke school. 2. Gaat het om een speciale school voor basisonderwijs, dan wordt de vervoersvoorziening vastgesteld over de afstand tussen de woning van het kind en a. de dichtstbijzijnde toegankelijke speciale school voor basisonderwijs in het samenwerkingsverband van de school waar het kind vandaan komt, of b. een andere speciale school voor basisonderwijs in dat samenwerkingsverband, als het vervoer naar die school voor de gemeente minder zou kosten dan het vervoer naar de dichtstbijzijnde speciale school voor basisonderwijs. 3. Als aan de voorwaarden is voldaan, stemt de gemeente de vervoersvoorziening af op de goedkoopste manier van reizen. Als het kind naar school kan fietsen (eventueel met begeleiding), dan krijgen de ouders een vergoeding voor het gebruik van de fiets op basis van de van het vastgelegde belastingvrije kilometerbedrag per afgelegde kilometer. Kan het kind niet fietsen naar school, ook niet met begeleiding, dan kunnen de ouders een vergoeding krijgen voor het OV. Als ouders in aanmerking komen voor aangepast vervoer, dan kunnen ouders daarvan gebruikmaken voor het vervoer van hun kind. Ouders kunnen het kind ook zelf vervoeren, als de gemeente toestemming geeft.

Gaat het kind naar de basisschool, dan betalen de ouders de reiskosten soms zelf. 4. Ouders komen in aanmerking voor aangepast vervoer, in de volgende gevallen: a. het kind is met het OV meer dan anderhalf uur onderweg en de reistijd met aangepast vervoer kan teruggebracht worden tot 50% van de reistijd met het OV; b. OV naar school ontbreekt en het kind kan niet met de fiets naar school (ook niet met begeleiding); c. het kind kan niet begeleid worden door de ouders of anderen, of begeleiding heeft grote nadelen voor het gezin en een andere oplossing is niet mogelijk; d. het kind heeft langdurige beperkingen waardoor hij niet met het OV kan reizen (ook niet met begeleiding), en/of e. het kind is op 1 augustus van het lopende schooljaar (de peildatum) jonger dan 9 jaar.

5. Als een begeleider meerdere kinderen begeleidt, dan vergoedt de gemeente de reiskosten van één begeleider. 6. Bestaat de vervoersvoorziening uit een vergoeding voor de reiskosten, dan is de hoogte van die vergoeding afhankelijk van de reisafstand naar de dichtstbijzijnde voor het kind toegankelijke school. De reisafstand wordt bepaald via de kortste veilige route op basis van de routeplanner van de ANWB. Als ouders recht hebben op een vervoersvoorziening op basis van het OV, dan is de vergoeding gebaseerd op de kosten van het OV. 7. De gemeente houdt bij het vaststellen van de vervoersvoorziening rekening met andere (gedeeltelijke) vergoedingen voor de reiskosten die ouders voor het kind ontvangen. Die andere vergoedingen trekt de gemeente af van de vergoeding die de gemeente geeft. Bij aangepast vervoer brengt de gemeente dan een bedrag (de eigen bijdrage) bij de ouders in rekening. 8. De vergoeding van de gemeente voor het gebruik van een eigen vervoermiddel wordt berekend op basis van het vastgelegde belastingvrije kilometerbedrag per afgelegde kilometer. 9. Als ouders meerdere kinderen tegelijk met de auto vervoeren, dan verstrekt de gemeente éénmaal het vastgelegde belastingvrije kilometerbedrag per afgelegde kilometer.

6.4.6 Bijzondere regeling vervoer naar basisschool 1. Is de reisafstand naar de dichtstbijzijnde toegankelijke (speciale) basisschool meer dan 20 kilometer, dan betalen ouders de reiskosten voor een deel zelf of helemaal zelf (eigen bijdrage). Als de gemeente zorgt voor aangepast vervoer, dan betalen de ouders de eigen bijdrage aan de gemeente. Als het kind op een andere manier wordt vervoerd, dan wordt de eigen bijdrage afgetrokken van de vergoeding die de ouders van de gemeente krijgen. De hoogte van de eigen bijdrage wordt per gezin per schooljaar berekend en hangt af van het inkomen van de ouders. De gemeente gebruikt hiervoor de Basisnormbedragen leerlingenvervoer die jaarlijks door de Vereniging van Nederlands Gemeenten (VNG) wordt gepubliceerd. 2. De gemeente stopt de vervoersvoorziening als ouders de eigen bijdrage niet (langer) betalen aan de gemeente. 3. De gemeente past de bedragen van de inkomensgrenzen in het eerste en tweede lid, en van de eigen bijdragen in het tweede lid, jaarlijks aan (indexering). De gemeente volgt daarbij de wijzigingen die de Vereniging Nederlandse gemeenten (VNG) aan de gemeente doorgeeft. 4. Voor ouders van kinderen die vanwege langdurige beperkingen niet zelfstandig met het OV kunnen reizen, geldt de regeling in dit artikel niet. Zij betalen geen eigen bijdrage.

6.4.7 Ingangsdatum en duur van de vervoersvoorziening Een vervoersvoorziening gaat in op de datum die de ouders aangeven. Deze datum mag niet liggen vóór de datum waarop de gemeente de aanvraag heeft ontvangen. Voor aangepast vervoer geldt dat de vervoersvoorziening zo snel mogelijk na het besluit van de gemeente ingaat.

7 Inkomen en schulden Voor inwoners die te weinig inkomen hebben om de dagelijkse kosten te kunnen betalen, heeft de gemeente een financieel vangnet: een maandelijkse uitkering. Om inwoners met een laag inkomen extra te ondersteunen, heeft de gemeente een aantal aanvullende uitkeringen en toeslagen beschikbaar. De gemeente heeft ook de taak om inwoners met schulden te helpen.

7.1 Bijzondere bijstand [Pw] Bijzondere bijstand is een belangrijke voorziening van de gemeente om inwoners financieel te helpen, als zij bepaalde onverwachte kosten niet kunnen betalen. In deze paragraaf staan de belangrijkste uitgangspunten van de gemeente over bijzondere bijstand.

7.1.1 Vangnet 1.De gemeente biedt bijzondere bijstand aan als een financieel vangnet. Bijzondere bijstand is bedoeld voor inwoners met een laag inkomen en zonder financiële buffer, die extra noodzakelijke uitgaven niet kunnen betalen. Dat zijn onverwachte kosten die komen door bijzondere omstandigheden die niet uit het maandelijkse inkomen kunnen worden betaald. 2.De gemeente heeft beleidsregels over bijzondere bijstand. Daarin is geregeld wanneer de inwoner in aanmerking kan komen voor bijzondere bijstand, hoe hoog de bijstand dan is en of u een deel zelf moet betalen (draagkracht of eigen bijdrage).

7.2 Studietoeslag [Pw] Studenten met een beperking hebben soms extra hulp nodig om een opleiding te volgen. Met een studietoeslag krijgen deze studenten een financiële steun in de rug. Het inkomen uit studiefinanciering wordt dan maandelijks aangevuld wanneer er wordt voldaan aan de gestelde voorwaarden. De regeling over de studietoeslag staat in artikel 36b van de Participatiewet.

7.3 Individuele inkomenstoeslag (IIT) [Pw] Met de individuele inkomenstoeslag (IIT) kan het inkomen worden aangevuld. Het is een toeslag die jaarlijks kan worden aangevraagd. In deze paragraaf staat voor welke inwoners IIT is bedoeld en welke aanvullende voorwaarden er gelden. De IIT staat in artikel 36 van de Participatiewet en er zijn aanvullende beleidsregels Individuele Inkomenstoeslag.

7.3.1 Doelgroep De IIT is bedoeld voor de inwoner van 21 jaar of ouder, maar jonger dan de Aow-leeftijd die: a. in een ononderbroken periode van 36 maanden – de referteperiode - een inkomen als bedoeld in artikel 32 Pw heeft gehad dat gemiddeld niet hoger is dan 105% van de toepasselijke bijstandsnorm; b. geen financiële buffer boven de vermogensgrens (artikel 34 Pw) heeft; en c. geen uitzicht heeft op inkomensverbetering, terwijl de inwoner binnen zijn mogelijkheden wel geprobeerd heeft om inkomensverbetering te regelen.

7.3.2 Overige bepalingen a. geen recht op IIT heeft in ieder geval de persoon die binnen 36 maanden voor aanvraag van de IIT studiefinanciering of een tegemoetkoming op grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (WTOS) ontving;

b. als één van de partners op de peildatum geen recht heeft op IIT als gevolg van artikel 11 of 13 lid 1 Pw dan ontvangt de ándere partner het bedrag voor een alleenstaande als deze wel aan de voorwaarden voldoet; c. de criteria in artikel 7.3.1 en 7.3.2 gelden bij gehuwden (artikel 3 Pw) voor beide partners.

7.3.3 Hoogte van de toeslag De hoogte van de toeslag is afhankelijk van de gezinssituatie op de peildatum. Informatie over de meest actuele toeslagen zijn te vinden op de website van de gemeente en het aanvraagformulier van de Individuele Inkomenstoeslag.

7.4 Collectieve zorgverzekering Voor inwoners met een inkomen tot 120% van de bijstandsnorm, heeft de gemeente een collectieve zorgverzekering afgesloten. De gemeente maakt hiervoor beleidsregels. Inwoners kunnen zich aanmelden via www.gezondverzekerd.nl.

7.5 Schuldhulpverlening [Wgs] De gemeente heeft de taak om inwoners met schulden te helpen. Inwoners kunnen daarom de gemeente om hulp vragen. De gemeente helpt bij het vinden van een oplossing voor hun schulden.

8 De vorm van ondersteuning [Jeugdwet, Wmo, Pw, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Gemeentewet, Awb] Als inwoners ondersteuning krijgen van de gemeente, moet de gemeente ook bepalen in welke vorm die ondersteuning wordt gegeven. De ondersteuning van de gemeente kan in de vorm van geld zijn of ‘in natura’: de gemeente zorgt er dan voor dat er ondersteuning wordt ingezet (in de vorm van een dienst of een product). Gaat het om ondersteuning vanuit de Wmo of Jeugdwet, dan kan de inwoner ook kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb), als aan de voorwaarden is voldaan. Dit hoofdstuk beschrijft in welke vorm de ondersteuning wordt ingezet en welke regels daarbij horen. In dit hoofdstuk staat ook wanneer de gemeente een financiële bijdrage aan de inwoner kan vragen voor de ondersteuning (op grond van de Wmo).

8.1 Financiële hulp 1. De inwoner die hulp van de gemeente ontvangt, krijgt die hulp in de vorm van geld, als dat in de wet of in deze verordening zo is geregeld. Financiële hulp kan een lening zijn of een bedrag ‘om niet’. ‘Om niet’ betekent geen lening, maar een gift. 2. De gemeente betaalt de inwoner binnen 6 weken nadat een betalingsbesluit is genomen. Dat is de wettelijk vastgestelde termijn. De gemeente kan een andere termijn vaststellen, als er niet binnen 6 weken betaald kan worden. NB. Een pgb voor ondersteuning wordt door de SVB betaald. 3. De gemeente betaalt op het bankrekeningnummer dat de inwoner heeft doorgegeven. De gemeente kan het bedrag op een andere manier, in een andere vorm of aan een andere persoon betalen. De gemeente kan dat doen, als het doel van de hulp alleen op die manier kan worden bereikt. Het kan bijvoorbeeld gaan om een betaling aan een hulpverlener of een schuldeiser van de inwoner. 4. De gemeente kan het geld verrekenen met een vordering op de inwoner, als dit volgens de wettelijke regels mogelijk is. Het moet gaan om een vordering op grond van een van de wetten waarop deze verordening is gebaseerd. 5. De gemeente kan een betalingsbesluit nemen, zonder de inwoner daar met een brief over te informeren. De gemeente stelt de inwoner dan wel op een andere geschikte manier op de hoogte van het betalingsbesluit.

8.2 Een product of een dienst 1. De inwoner die hulp van de gemeente ontvangt, krijgt die hulp in natura (een dienst of een product), tenzij in de wet of in deze verordening iets anders is geregeld. Gaat het om een product, dan wordt dit in bruikleen, huur of eigendom verstrekt. 2. De gemeente zet zich ervoor in dat de aanbieder van een dienst of een product: a. de wettelijke regels over garantie naleeft; b. de inwoner informeert over alles wat belangrijk is om te weten over de dienst of het product, en c. de kwaliteitseisen gesteld aan dienst of product worden opgesteld en behaald. In hoofdstuk 12 van deze verordening staat hierover meer.

8.3 Persoonsgebonden budget (pgb) [Jeugdwet, Wmo]

8.3.1 Voorwaarden – algemeen 1.De inwoner kan kiezen voor een pgb, als hij in aanmerking komt voor een geïndiceerde voorziening op grond van de Wmo of Jeugdwet. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: a. de inwoner is in staat de eigen situatie te overzien. Als er sprake is van een budgetbeheerder dan moet deze in staat zijn de situatie van de zorgvrager te overzien; b. de inwoner heeft een duidelijk beeld van de zorgvraag en is in staat onafhankelijk voor een dienstverlener te kiezen; c. de inwoner of budgetbeheerder is op de hoogte van de rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb of weet de juiste instanties te vinden en heeft voldoende kennis van werk- of opdrachtgeverschap; d. de inwoner of budgetbeheerder heeft inzicht in de bestedingen van het pgb en kan hierover verantwoording afleggen aan de gemeente. En is in staat om de taken die horen bij het pgb goed uit te voeren. De taken zijn onder andere het opstellen van een (budget)plan en het afsluiten van een zorgovereenkomst; e. de inwoner of budgetbeheerder kan voldoende voor zijn eigen belangen opkomen; f. de hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit en is gelijkwaardig aan zorg in natura. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en op de inwoner gericht. Dit moet duidelijk worden uit het pgb-plan van de inwoner; g.

de inwoner heeft geen schulden. 2. De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: a. de inwoner kan het pgb niet zelf beheren en wil het pgb laten beheren door de hulpverlener; b. de gemeente heeft eerder hulp-op-maat of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken; c. de inwoner vraagt een pgb voor kosten die zijn gemaakt, voordat de aanvraag is gedaan. Soms is zelf ingekochte zorg duurder dan zorg in natura. Dat is geen reden om een pgb te weigeren. Maar de gemeente hoeft ook geen extra geld uit te geven. De gemeente mag beslissen dat de inwoner alleen het bedrag krijgt dat de zorg in natura zou kosten. De meerkosten betaalt de inwoner dan zelf. 3.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: a. b. c. d. e.

kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s) en betaling van de eigen bijdrage.

8.3.2 Professionele of niet-professionele hulp 1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp: 2. Van professionele hulp is sprake als iemand beroepsmatig zorg of maatschappelijke diensten aanbiedt. Deze zorg- of dienstverlener moet staan ingeschreven in de Kamer van Koophandel en door de belastingdienst als ondernemer voor deze diensten worden aangemerkt. Daarnaast moet de

professionele hulpverlener diploma’s, certificaten en registraties (bijvoorbeeld SKJ of BIG) hebben die passen bij de te geven ondersteuning. 3. Niet-professionele hulp wordt geleverd door een niet-professionele zorg-of dienstverlener, bijvoorbeeld iemand uit het sociaal netwerk. De volgende voorwaarden zijn van toepassing: a. de tarieven zijn niet hoger dan voor een professionele dienstverlener; b. de niet-professionele dienstverlener is voldoende op de hoogte van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van (maatschappelijke) ondersteuning verbonden zijn; c. er is bij deze niet-professionele dienstverlener geen sprake van dreigende overbelasting. Indien overbelasting dreigt, dan vraagt de gemeente eventueel een medisch advies aan. De gemeente kan (tijdelijk) ondersteuning bieden om overbelasting bij de niet-professionele dienstverlener te voorkomen.

8.3.3 Hoogte en tarief pgb 1. De hoogte van een pgb: a. wordt vastgesteld door de gemeente op basis van het budgetplan. In het plan staat ook hoe de inwoner het pgb gaat besteden; b. bedraagt nooit meer dan de kostprijs; c. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate beschikbare maatwerkvoorziening in natura; d. is voldoende voor veilige, doeltreffende en kwalitatief goede maatwerkvoorzieningen. 2. Hoogte pgb per voorziening: a. Voor huishoudelijke ondersteuning en begeleiding geldt: i. ii. iii. iv.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur of op grond van de overeenkomst met de gecontracteerde dienstverlener; waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de noodzakelijke ondersteuning en of er vervoer van de dienstverlener moet worden bekostigd; dat dit geldt voor zowel professionele als niet-professionele dienstverleners; dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd.

b. Voor kortdurend verblijf geldt: i. ii.

iii.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd.

c. Voor beschermd wonen en beschermd thuis geldt: i. ii. iii.

iv.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de ondersteuning bij wonen, de vorm van huisvesting, wel/geen groepsbegeleiding, wel/ geen noodzaak voor vervoer; maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; dat de tarieven worden jaarlijks door de gemeente gepubliceerd;

v.

dat gezien de kwetsbaarheid van de doelgroep de ondersteuning die vanuit een pgb worst gefinancierd alleen uitgevoerd mag worden door een professionele, geregistreerde zorgaanbieder die specifiek op de inwoner specialistische ondersteuning kan bieden op het vlak van beschermd wonen of beschermd thuis.

d. Voor een vervoermiddel (zoals scootmobiel, driewielfiets, pendels, speciale tandem) geldt: i.

ii. iii. iv. v.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor het vervoersmiddel die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt.

e. Voor rolstoel en sportvoorziening geldt: i.

ii. iii. iv. v.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de rolstoel of sportvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt.

f. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van (rolstoel)taxivervoer geldt: i.

ii.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde professionele vervoerder voor het leveren van de betreffende maatwerkvoorziening in natura; dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar.

g. Voor een alternatieve vervoersvoorziening geldt: i. ii.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van een door de gemeente vastgesteld tarief per kilometer; dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar.

h. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van een autoaanpassing geldt: i.

ii.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; dat niet hoger dan de kosten die de gemeente zou hebben gemaakt als de inwoner gebruik had kunnen maken van een vergoeding voor het laagste tarief dat is overeengekomen tussen de gemeente en de professionele vervoerder voor maximaal 1.500 kilometer per jaar gedurende 7 jaar.

i. Voor een woonvoorziening geldt:

i.

ii. iii.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de woonvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; dat er rekening wordt gehouden met een reële termijn voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt.

j. Voor een woonvoorziening in de vorm van het bezoekbaar maken van een woning geldt: i.

ii. iii. iv.

dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; dat dit is gelimiteerd tot het bezoekbaar maken van de woonkamer en het toilet van één bepaalde woning van de ouder/ verzorger of partner van de inwoner; dat de aanpassing noodzakelijk is om de woning te kunnen betreden; dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt.

8.3.4 Verantwoording pgb 1. De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten met de hulp zijn behaald. De inwoner is verplicht die informatie te geven. 2. Als een inwoner geïndiceerde ondersteuning in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die echt geleverd is.

8.3.5 Opschorten pgb 1. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als de gemeente het ernstige vermoeden heeft dat: a. de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven, terwijl het geven van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; b. de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het ontvangen van het pgb; c. de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt; d. de inwoner langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswetof als e. de inwoner langer dan 1 maand geen ondersteuning vanuit het pgb ontvangt.

8.4 Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen [Wmo; Jeugd] 1. Een inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een geïndiceerde Wmo-voorziening, zolang de inwoner gebruik maakt van de geïndiceerde voorziening of totdat de kostprijs van de geïndiceerde voorziening is bereikt. 2 Lid 1 geldt niet voor rolstoelvoorzieningen (uitgezonderd sportrolstoelen, hiervoor wordt wel een eigen bijdrage gevraagd), (rolstoel)taxivervoer en alternatieve vervoersvoorzieningen. 3. Inwoners die een maatwerkvoorziening voor (rolstoel)taxivervoer in natura (deeltaxi) hebben, betalen een instaptarief en een tarief per gereisde kilometer. Regio West-Brabant stelt de tarieven vast. Let op: dit wijkt af van artikel 2.1.4a van de Wet maatschappelijke ondersteuning.

4. De eigen bijdrage wordt door het Centraal Administratiekantoor (CAK) vastgesteld en geïnd. De bijdrage overstijgt nooit de kostprijs van de voorziening. 5. De kostprijs van geïndiceerde voorziening die wordt verstrekt in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt, of na overleg met de leverancier of aanbieder. Het bedrag is gelijk aan het bedrag dat de gemeente moet betalen aan de leverancier of aanbieder van de geïndiceerde ondersteuning. 6. De eigen bijdrage van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, betalen de onderhoudsplichtige ouders. Die verplichting geldt ook voor: a. de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft toegewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek) en voor b. degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. 7. Ook aanbieders van een algemene voorziening mogen aan deelnemers een vergoeding vragen voor deelname aan of gebruik van de voorziening.

9 Afspraken tussen inwoner en gemeente [Jeugdwet, Wmo, Pw, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Gemeentewet, Awb] Dit hoofdstuk gaat over de manier waarop de gemeente en de inwoner met elkaar omgaan. Het gaat over de manier waarop de gemeente zich gedraagt en wat er van de inwoner wordt verwacht. Tegenover de rechten van de inwoner staan ook plichten. Houdt de inwoner onvoldoende rekening met de plichten dan kan de gemeente de uitkering of de voorziening stoppen, terugvorderen of verlagen.

9.1 Hoe gaan we met elkaar om? 9.1.1. De rol van de gemeente 1. De gemeente zoekt samen met de inwoner naar een oplossing voor zijn probleem. De gemeente luistert goed naar de inwoner en neemt de hulpvraag serieus. De gemeente zorgt ervoor dat: a. de hulpbehoefte en hulpvraag breed wordt onderzocht met een integrale blik; b. hulpvragen op meerdere terreinen (bijvoorbeeld maatschappelijke ondersteuning, jeugd en inkomen worden integraal (samen) opgepakt om zo de meest passende ondersteuning te bieden; c. de inwoner informatie krijgt over de procedures die worden gevolgd 2. De gemeente reageert en acteert op ontoelaatbaar gedrag van de inwoner. De gemeente informeert de inwoner tijdig over: a. b. c. d. e.

rechten en plichten; wat er van de inwoner wordt verwacht; welk gedrag niet deugt; wat de reactie van de gemeente is op gedrag dat niet deugt en waarom de gemeente tegen het gedrag optreedt.

De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner voldoende geïnformeerd blijft over deze punten. 3. De gemeente geeft de inwoner de kans om zijn mening te geven vóórdat de gemeente beslist om op het gedrag van de inwoner te reageren door een maatregel te nemen. Dat hoeft niet als: a. dat niet kan vanwege spoed; b. de inwoner al eerder zijn mening kon geven en er geen nieuwe feiten of omstandigheden zijn; c. het niet nodig is om de mening van de inwoner te horen om te bepalen hoe ernstig het gedrag is en of de inwoner er iets aan kon doen en daarmee de maatregel te bepalen. 4. De gemeente stuurt de inwoner een brief waarin staat wat de gemeente gaat doen als reactie op het gedrag, wat dit betekent voor de inwoner en wat de inwoner daartegen kan doen. De gemeente maakt ook duidelijk op welke manier de inwoner het gedrag kan aanpassen, zodat de gemeente de dienstverlening mogelijk kan voortzetten (als die is stopgezet).

9.2.1 De rol van de inwoner 1. De inwoner is in de eerste plaats zelf verantwoordelijk voor het oplossen van zijn probleem. De gemeente vult de mogelijkheden van de inwoner en zijn sociale netwerk aan als dat nodig is. De inwoner zorgt voor het volgende: a. de inwoner gaat eerst na welke mogelijkheden hij zelf heeft om zijn probleem op te lossen;

b. als de gemeente hulp verleent werkt de inwoner mee aan de oplossing van zijn probleem. De inwoner doet wat nodig is om de hulp van de gemeente tot een minimum te beperken; c. de inwoner zorgt ervoor dat de hulp van de gemeente niet langer duurt dan nodig is. 2. De inwoner denkt mee en heeft inspraak in de manier waarop zijn probleem zo snel mogelijk kan worden opgelost. Dat betekent het volgende: a. de inwoner informeert de gemeente zo snel en zo volledig mogelijk over alles wat van belang is voor het beoordelen van de hulpvraag, de persoonlijke situatie en de rechten en plichten van de inwoner. Dit geldt ook als de hulp al is toegekend.; b. de inwoner houdt zich aan termijnen die de gemeente heeft gesteld. De gemeente geeft duidelijk aan hoeveel tijd de inwoner krijgt om alle informatie aan te leveren; c. de inwoner brengt de gemeente zo snel mogelijk op de hoogte van veranderingen in zijn situatie, als die van belang kunnen zijn voor de gemeente en het gebruik van de geïndiceerde voorziening.

9.2 Het verlagen van de uitkering [Pw, IOAW, IOAZ, Awb]

9.2.1 Wanneer wordt de uitkering verlaagd 1. De gemeente verlaagt een uitkering als dat volgens de wet en deze verordening past bij de houding of het gedrag van de inwoner. 2. Als de gemeente besluit om de uitkering te verlagen, houdt de gemeente rekening met: a. de ernst van het gedrag dat tot het verlagen van de uitkering heeft geleid; b. de mate waarin de inwoner het gedrag verweten kan worden en c. de persoonlijke situatie van de inwoner.

9.2.2 Het besluit om de uitkering te verlagen De gemeente stuurt de inwoner een brief als de uitkering wordt verlaagd. In die brief staat in ieder geval: a. b. c. d. e.

waarom de uitkering wordt verlaagd; hoe groot de verlaging is; wanneer de verlaging ingaat; hoe lang de verlaging duurt en waarom de gemeente afwijkt van de hoofdregels, als dat het geval is.

9.2.3 Geen verlaging 1. De gemeente verlaagt de uitkering niet als: a. het gedrag de inwoner niet te verwijten is; b. er meer dan 1 jaar ligt tussen het gedrag van de inwoner en het moment waarop de gemeente dat gedrag heeft vastgesteld; c. de gemeente daarvoor dringende redenen ziet. 2. De inwoner krijgt een brief als de gemeente de uitkering niet verlaagt, omdat er dringende omstandigheden zijn.

9.2.4 Ingangsdatum en periode verlaging 1. De verlaging gaat in op de eerste dag van de kalendermaand die op het besluit volgt. De verlaging duurt één maand of langer. Als over deze periode al een maatregel is toegepast, wordt de maatregel

aansluitend aan deze periode opgelegd. Bij de hoogte van de maatregel wordt uitgegaan van de voor die maand geldende bijstandsnorm/ grondslag bij IOAW en IOAZ. 2. Bij een aanvraag wordt de maatregel met ingang van de ingangsdatum van de uitkering opgelegd. 3. In afwijking van lid 1 wordt de maatregel met terugwerkende kracht opgelegd, als de betaling van de bijstand tijdelijk is gestopt, omdat niet alle gegevens door de inwoner zijn ingeleverd en dat de inwoner te verwijten is (54 lid 1 van de Pw). 4. De maatregel kan niet eerder ingaan dan de datum waarop de inwoner zich niet volgens de afspraken heeft gedragen.

9.2.5 Berekening verlaging 1. De uitkering wordt verlaagd met een percentage van de uitkeringsnorm. De uitkeringsnorm is de uitkering die de inwoner in zijn situatie maximaal kan krijgen. Krijgt de inwoner bijstand, dan gaat het om de bijstandsnorm. Krijgt de inwoner een IOAW- of IOAZ-uitkering, dan is het de grondslag uit de IOAW of IOAZ. Hieronder staat met welk percentage de uitkeringsnorm verlaagd wordt. De gemeente kan bijzondere bijstand ook verlagen. 2. De verlaging wordt berekend over de uitkeringsnorm die geldt in de maand(en), waarin de verlaging wordt toegepast.

9.2.6 Niet nakomen andere verplichtingen in verband met werk en tegenprestatie 1. De gemeente maakt voor het verlagen van de uitkering onderscheid in onderstaande categorieën (zie ook artikel 9, 9a, 18, 44a en/ of 55 van de Pw): a. eerste categorie: niet op tijd inschrijven als werkzoekende bij UWV of het niet tijdig verlegen van deze inschrijving. b. tweede categorie: i. niet of niet op tijd komen voor een afspraak met de gemeente voor een gesprek over arbeidsinschakeling (artikel 9 lid 1, sub, b van de Pw); ii. het niet op tijd voldoen of te weinig gebruik maken van de door de gemeente aangeboden participatieplaats (artikel 10a Pw) of andere vormen van sociale activering; iii. het niet of niet voldoende nakomen van de gemaakte afspraken over de opgelegde tegenprestatie (artikel 9 lid 1, sub c, van de Pw); iv. het niet of onvoldoende nakomen van de medewerkingsplicht (artikel 17 lid 2 Pw) anders dan bedoeld in i. c. derde categorie: i. het niet of niet genoeg meewerken aan het opstellen, uitvoeren of evalueren van het plan van aanpak voor de re-integratie (artikel 44a van de Pw); ii. het niet of niet genoeg nakomen aan aanvullende afspraken die zijn gemaakt (artikel 55 van de Pw); iii.

de ontheffing van de sollicitatieplicht voor alleenstaande ouders (artikel 9a lid 1 van de Pw) wordt ingetrokken als ut houding en gedrag blijkt dat de arbeidsverplichtingen niet worden nagekomen (artikel 9 lid 1 sub b van de Pw); iv. het niet of onvoldoende meewerken aan het afnemen van een taaltoets uit artikel 18b lid 2 van de Pw. d. vierde categorie: i. niet inschrijven bij een uitzendbureau, terwijl dat wel was afgesproken door inwoner en gemeente; ii. niet naar vermogen zoeken en behouden van werk (algemeen geaccepteerde arbeid);

iii.

niet naar vermogen zoeken en behouden van werk (algemeen geaccepteerde arbeid) in een andere gemeente, voordat de inwoner naar de gemeente is verhuisd; iv. niet langer dan 3 uur per dag willen reizen, terwijl dat wel nodig is voor het zoeken, krijgen en behouden van werk (algemeen geaccepteerde arbeid); v. geen moeite doen om kennis en vaardigheden te krijgen of te behouden die nodig is om werk te zoeken, krijgen en behouden; vi. het zoeken, krijgen en behouden van werk tegen gaan door onredelijke eisen te stellen, kleding(stijl), persoonlijke verzorging of gedrag.; vii. niet of te weinig gebruik maken van een voorziening die de gemeente aanbiedt zoals sociale activering of een onderzoek naar de mogelijkheden tot weer gaan werken of meedoen in de samenleving (arbeidsinschakeling). e. Vijfde categorie: i. het niet aannemen en behouden van werk (algemeen geaccepteerde arbeid) tijdens een periode van bijstand; ii. niet willen verhuizen, terwijl de gemeente heeft vastgesteld dat er geen andere mogelijkheid is voor het zoeken, krijgen en behouden van werk. En de inwoner een arbeidscontract voor minstens 1 jaar krijgt met een netto inkomen hoger of gelijk aan de geldende bijstandsnorm. 2. De hoogte en de duur van de verlaging per categorie: a. b. c. d. e.

eerste categorie: 10 % van de norm voor de duur van 1 maand; tweede categorie: 30 % van de norm voor de duur van 1 maand; derde categorie: 40 % van de norm voor de duur van 1 maand; vierde categorie: 100% van de norm voor de duur van 1 maand; vijfde categorie: 100% van de norm voor de duur van 2 maanden, tenzij de inwoner verwijtbaar geen baan heeft gekregen of behouden. Dan wordt de verlaging vastgesteld naar mate waarin de inwoner inkomen heeft verloren of niet heeft ontvangen

3. Een schriftelijke waarschuwing kan volgen in plaats van een verlaging als bedoeld in artikel 2 onder a, behalve als binnen 2 jaar na een vorige gedraging al een schriftelijke waarschuwing is gegeven. 4. Bij een verwijtbare gedraging uit de vierde categorie wordt het bedrag van de verlaging in gelijke delen verrekend over de maand van oplegging en de twee daaropvolgende maanden 5. Bij een verwijtbare gedraging uit de vijfde categorie vindt geen verrekening plaats over de daaropvolgende maanden. 6. De duur van de verlaging wordt verdubbeld als de inwoner binnen 12 maanden na het verlagingsbesluit zich opnieuw zo gedraagt dat de uitkering wordt verlaagd. 7. Een herhaalde verlaging op grond van artikel 2.1 onder d en e kan maximaal 3 maanden duren.

9.2.7 Ander gedrag voor een verlaging van de uitkering of bijzondere bijstand 1. Geen medewerking aan een verantwoorde besteding van middelen: a. als de inwoner niet meewerkt/ geen toestemming geeft voor budgettering of doorbetaling van de uitkering (artikel 57 Pw), dan wordt de uitkering verlaagd met 30% van de norm voor de duur van 1 maand; b. de duur van de verlaging wordt verdubbeld als de inwoner binnen 12 maanden hieraan opnieuw niet meewerkt. 2. Geen medewerking aan zekerheidsstelling:

a. als de inwoner geen toestemming geeft voor het vestigen van pandrecht of krediethypotheek dan volgt een verlaging van de uitkering van 100% van de norm voor de duur van 1 maand; b. de duur van deze verlaging wordt verdubbeld als de inwoner na afloop van de verlaging nog niet bereid is toestemming te geven voor het vestigen van een krediethypotheek. 3. Niet nakomen van verplichtingen als zelfstandige: a. als de zelfstandige aan wie bijstand wordt verleend geen goede administratie voert of zich niet houdt aan afspraken om de bedrijfsvoering te verbeteren (artikel 38 lid 1 Bbz 2004), dan wordt de uitkering verlaagd met 40 % van de norm voor de duur van 1 maand; b. de duur van deze verlaging wordt verdubbeld als de zelfstandige zich binnen 12 maanden opnieuw schuldig maakt aan een soortgelijke gedraging.

9.2.8 Te weinig besef van verantwoordelijkheid 1. De gemeente verlaagt de bijstandsuitkering van een inwoner die te weinig beseft dat hij zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen levensonderhoud. Door dat gedrag heeft de inwoner meer of langer uitkering nodig, dan als de inwoner zich verantwoordelijk had gedragen. De gemeente is daardoor benadeeld. De verlaging hangt af van het bedrag dat de gemeente meer heeft uitbetaald dan nodig was (benadelingsbedrag). 2. De verlaging voor periodieke en/ of bijzondere bijstand bedraagt: a. 30% van de bijstandsnorm voor de duur van 1 maand bij een periode van 3 maanden of korter; b. 30% van de bijstandsnorm voor de duur van 2 maanden bij een periode van 4 t/m 6 maanden; c. 30% van de bijstandsnorm voor de duur van 3 maand bij een periode van 7 t/m 12 maanden; d. 30% van de bijstandsnorm voor de duur van 6 maanden bij een periode van 13 t/m 24 maanden; e. 30% van de bijstandsnorm voor de duur van 12 maanden bij een periode van 25 t/m 36 maanden; f. 30% van de bijstandsnorm voor de duur van 24 maanden bij een periode langer dan 36 maanden; g. 100% van de bijstandsnorm gedurende 2 maanden als de inwoner door eigen toedoen een (gesubsidieerde) baan verloor vóórdat bijstand werd aangevraagd. Als het een parttime baan houdt de gemeente daar rekening mee bij het vaststellen van de verlaging. 3.

Een verlaging van incidentele bijzondere bijstand is het bedrag waarop recht zou bestaan als er geen sprake was van te weinig verantwoordelijkheid én geen sprake van een voorliggende voorziening.

9.2.9 Ontoelaatbaar gedrag (zeer ernstige misdragingen) 1. De gemeente verlaagt de uitkering van een inwoner die zich ontoelaatbaar gedraagt tegenover personen en instanties die de Participatiewet, de IOAW en IOAZ uitvoeren. De uitkering wordt een maand verlaagd met 50% van de uitkeringsnorm bij: a. fysiek geweld tegen materiele zaken; b. intimidatie, verbaal geweld, waaronder schelden; c. discriminatie. 2. De uitkering wordt een maand verlaagd met 100% van de uitkeringsnorm bij: a. het uitoefenen van fysiek geweld;

b. mondeling of schriftelijke bedreigingen. 3. De duur van de maatregel onder 1 en 2 wordt verdubbeld als de inwoner zich binnen 12 maanden na de vorige misdraging, opnieuw misdraagt. 4. Als 2 x eerder een maatregel is opgelegd voor zeer ernstige misdragingen, dan wordt in alle gevallen een verlaging van 100% van de bijstandsnorm toegepast voor de duur van 3 maanden.

9.2.10 Samenloop van gedragingen 1.Gedrag waardoor de inwoner meerdere verplichtingen als bedoeld in deze paragraaf niet nakomt, leidt tot 1 verlaging. De uitkering wordt dan verlaagd met het hoogste percentage dat voor het niet nakomen van 1 van de verplichtingen geldt.

9.3 Handhaving in de wet inburgering 2021 [Wib]

9.3.1 Verplichtingen 1. De inburgeringsplichtige is verplicht om: a. na de oproep te verschijnen bij de brede intake en hieraan mee te werken en b. de afspraken in het PIP na te komen, waaronder deelname aan voortgangsgesprekken en aan activiteiten in het kader van de MAP en het PVT. 2. De asielstatushouder is daarnaast ook verplicht deel te nemen aan de taallessen en andere activiteiten van de gevolgde leerroute.

9.3.2 Handhaving verplichtingen bij de brede intake 1. Wanneer de inburgeringsplichtige na de eerste oproep voor de brede intake niet verschijnt of onvoldoende meewerkt, geeft de gemeente een schriftelijke waarschuwing. De gemeente wijst daarbij op de gevolgen voor de inburgeringsplichtige als hij of zij opnieuw niet verschijnt na een oproep of als hij of zij op een andere manier onvoldoende meewerkt aan de brede intake. De gemeente nodigt de inburgeringsplichtige opnieuw uit om te verschijnen, uiterlijk binnen 2 maanden na niet verschijnen. 2. Wanneer de inburgeringsplichtige na deze volgende oproep niet verschijnt of onvoldoende meewerkt, legt de gemeente de inburgeringsplichtige een boete op. De hoogte van de boete is vastgesteld in artikel 7.1.1 van het Besluit inburgering 2021. 3.Voordat de gemeente een boete oplegt, wordt onderzocht waarom de inburgeringsplichtige niet komt of onvoldoende meewerkt. De inburgeringsplichtige krijgt in een gesprek hierover de gelegenheid een verklaring te geven. Wanneer de inburgeringsplichtige niet verschijnt bij dit gesprek, biedt de gemeente hem of haar de gelegenheid zijn of haar zienswijze binnen 6 weken per brief of digitaal duidelijk te maken. 4.De gemeente legt geen boete op wanneer aannemelijk is dat de inburgeringsplichtige niets te verwijten valt.

5.De gemeente legt een lagere boete op dan vastgesteld in artikel 7.1.1 van het Besluit inburgering 2021, als op basis van de reactie van de inburgeringsplichtige aannemelijk is dat de boete vanwege bijzondere omstandigheden te hoog is. 6.In de brief (beschikking) waarmee de boete wordt opgelegd, nodigt de gemeente de inburgeringsplichtige opnieuw uit om binnen 1 maand alsnog te verschijnen of mee te werken. Wanneer de inburgeringsplichtige hieraan niet voldoet, legt de gemeente weer een boete op met inachtneming van artikel 7.1.1 van het Besluit inburgering 2021.

9.3.3 Handhaving tijdens het inburgeringstraject 1.De gemeente legt een boete op als de inburgeringsplichtige de afspraken in het PIP tijdens het inburgeringstraject verwijtbaar niet of onvoldoende nakomt. 2.De gemeente legt de asielstatushouder een boete op als hij verwijtbaar niet of onvoldoende deelneemt aan de activiteiten van de gekozen leerroute. 3.Voordat de gemeente een boete oplegt, wordt onderzocht waarom de afspraken in het PIP of de afspraken over de activiteiten bij de gekozen leerroute niet zijn nagekomen. De inburgeringsplichtige krijgt in een gesprek hierover de gelegenheid een verklaring te geven. Wanneer de inburgeringsplichtige niet verschijnt bij dit gesprek, biedt de gemeente hem of haar de gelegenheid zijn of haar zienswijze binnen 6 weken per brief of digitaal kenbaar te maken. 4.Op basis van het gesprek met de inburgeringsplichtige dan wel zijn of haar schriftelijke zienswijze bepaalt de gemeente de mate van verwijtbaarheid. De gemeente beoordeelt of er sprake is van opzet, van grove schuld, van normale verwijtbaarheid of van verminderde verwijtbaarheid en stemt de boete daarop af met inachtneming van artikel 7.1 van het Besluit inburgering 2021. 5.De gemeente legt geen boete op wanneer aannemelijk is dat de inburgeringsplichtige niets te verwijten valt.

9.3.4 Samenhang met handhaving op grond van de Participatiewet 1. Houdt een inburgeringsplichtige met een bijstandsuitkering (Participatiewet) zich niet aan verplichtingen en afspraken uit het PIP, waarin de nadruk ligt op het bevorderen van participatie en het verkleinen van de afstand tot de arbeidsmarkt, dan vindt bij voorkeur verlaging van de uitkering plaats op grond van artikel 18 Participatiewet en de verordening zoals bedoeld in artikel 9.2.1. Het gaat hierbij om de verplichtingen en afspraken anders dan in het aanbod in de MAP. De gemeente legt voor hetzelfde gedrag dan geen bestuurlijke boete op grond van de Wet inburgering 2021 op. 2.Houdt een inburgeringsplichtige met een bijstandsuitkering zich niet aan verplichtingen en afspraken uit het PIP, waarin de nadruk ligt op het vergroten van de taalbeheersing en aan overige afspraken en verplichtingen in het PIP, dan legt de gemeente bij voorkeur een boete op grond van de Wet inburgering 2021 op. De gemeente verlaagt in dat geval voor hetzelfde gedrag de bijstandsuitkering niet. 3.Bij de keuze tussen a) handhaven op grond van de Participatiewet door een verlaging van de uitkering en b) handhaven op grond van de Wet inburgering 2021 via een boete, weegt de gemeente ook af wat het best bijdraagt aan het beoogde effect, te weten het succesvol voltooien van het inburgeringstraject.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=BergenOpZoom&id=7428bae8-6ce3-4bb2-bcaf-2d65c5684370