Toelichting BP Buitengebied 2018 1e herziening inclusief bijlagen

Afbeelding … toont een analyse van de huidige nokrichting van de woningen. Hierin valt op dat bijna alle woningen dezelfde nokrichting hebben. Daarnaast valt het op dat deze noklijnen bijna allemaal op dezelfde afstand van elkaar liggen. Hieruit valt te concluderen dat het oorspronkelijke uitgangspunt voor het realiseren van de 40 recreatiewoningen in de jaren °70, vermoedelijk was om alle identieke woningen op een grid te plaatsen, met de noklijn in dezelfde oostwestrichting. Enkele woningen wijken af van dit grid

DORP STAD@ LAND De interne ontsluitingsstructuur ‘kronkelt’ tussen de bebouwing door, welke de perceelgrenzen dicteert. Hierdoor ontstaat een spanning, waarbij de bebouwing het ene moment dicht op de ontsluiting staat en het volgende moment weer verder weg, waarbij je het ene moment de bebouwing op de lange kant benaderd en het volgende moment op de kopse kant.

V

ANALYSE NOKLIJN

N

J

HUIDIGE SITUATIE

legenda

4A

=postieenrichtingnokijn

\ Analyse van de oorspronkelijke nokrichting

Kenmerkend is dat de recreatiewoningen op vrije afstand van elkaar staan. Vanwege het ontbreken van bijgebouwen, wordt bebouwing niet aan elkaar *gesmeerd’.

DORP STAD@ LAND De recreatiewoningen zelf hebben een beperkt volume. Deze zijn herkenbaar door een langwerpige massa met kap en eenduidige dakhelling (ongeveer 45 graden), een eenduidige nokhoogte (ongeveer

4,5 meter) en goothoogte (ongeveer 3 meter). Opvallend aan de massa’s is dat over de noklijn een verschuiving plaatsvindt van een paar meter. Dit levert een spannend beeld op. Het gebruik van een lichtbruine baksteen en dakpan en de ranke detaillering maakt dat de recreatiewoningen te gast zijn in de groene omgeving. Vermoedelijk hadden alle reereatiewoningen de entree aan de oostelijke kopgevel: de entrees van de woningen waren daarmee lang niet altijd georiënteerd op de interne ontsluiting. Daarnaast waren de gevels van alle zijden overwegend gesloten. De woningen hadden hiermee geen duidelijke voorkant. Hiermee kan geconcludeerd worden dat het oorspronkelijke stedenbouwkundige plan voorzag in een subtiele inpassing van de recreatiewoningen in het groen. Dankzij het strakke grid waarin de woningen geplaatst waren en de eenduidige en terughoudende vormgeving ontstond een rustig beeld; het verloop van de interne ontsluiting en de hoofdvorm van de woningen gaven spanning aan de locatie. Door het ontbreken van individuele ruimtelijke ontwikkelingen, ontstonden geen rommelige situaties gezien vanaf de interne ontsluiting en aan de randen van het recreatiepark. Dat de woningen

geen duidelijke ‘voorkant’ naar de interne structuur hadden, deed door dit consistent doorgevoerde plan geen afbreuk aan de stedenbouwkundige kwaliteit.

Ó

:

UoÀ

van de laatste woningen waarvan de oorspronkeljke (spannende) hoofdvorm en oriënatie nog herkenbaaris. 2021}

Het ontbreken van bijgebouwen op het perceel draagt hier aan bij.(foto:

Dorp, Stad en Land,

DORP STAD@ LAND Huidige situatie Er zijn nog een aantal woningen over die in een relatief oorspronkelijke staat verkeren, maar in de meeste gevallen hebben aanpassingen plaatsgevonden. Een aantal van de oorspronkelijke woningen zijn identiek vergroot middels een aanbouw en zijn voorzien van ander gevel- en dakmateriaal (circa jaren °90). Hoewel de karakteristieke massa, met een verschuiving over de noklijn, niet meer als dusdanig herkenbaar is, hebben deze woningen wel een eenduidig karakter van een eenvoudig en beperkt volume met een kap.

Nunmer 3, é n van de identiek verbouwde oorspronkelijke woningen (foto: Dorp, Stad en Land, 2021} In tegenstelling tot de identiek vergrote woningen, zijn ook een hoop van de oorspronkelijke woningen vergroot middels individuele ingrepen. Hierbij zijn aanbouwen geplaatst tegen het oorspronkelijke volume, vaak met een afwijkende kapvorm ten opzichte van het hoofdgebouw. Dit gaat ten koste van de leesbaarheid van de hoofdvorm en oriëntatie van de woningen.