CConstaterende datBeesel
Koppel je AI →
Document · PDF

13.3.13 - 2026.09.14 VNG: 26/033 nazending stukken ALV 30-9-2026 VNG-inzet richting kabinet

Besluitvormende raadsvergadering 5 oktober 2026, gemeente BeeselBij agendapunt: VNG ledenbrieven (ter kennisname)130.538 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 9 van 16

De uitkomsten hiervan delen de provincies met de landelijke partijen en worden benut voor onder andere de landelijke monitoring, de gezamenlijke evaluatie en de verdere doorontwikkeling van de afspraken uit dit akkoord. Wie gaat wat doen en wanneer: • Provincies besluiten binnen twee weken na de ondertekening van dit akkoord binnen welk gremium de afstemming gaat plaatsvinden en koppelen dat via IPO terug aan Partijen via de landelijke governancestructuur (zie H4). IPO inventariseert wie de contactpersonen per provincie zijn en koppelt dat terug aan de andere partijen. • Provincies brengen de lokale werkprogramma’s samen en analyseren (kort en bondig) de regionale opbrengst. De analyse bestaat uit twee onderdelen: het aanvullen van het beeld van de lokale 22 De voor uitruil voor opgaven gebeurt, bijvoorbeeld conform de Spreidingswet, het Bestuurlijk Afsprakenkader Oekraïne en/of andere bestaande wijzen van ‘uitruilafspraken’. 23 Daarbij kan worden aangesloten op bijvoorbeeld woondealtafels, regionale programmeringsoverleggen, reguliere volkshuisvestelijke overleggen of, waar passend, bestaande overleggen in het kader van interbestuurlijk toezicht op de taakstelling of de asielketen, zoals de PRT of een onderliggende Regionale Regie Tafel (RRT) .

14 knelpunten en kansen en een analyse van het provinciale totaalbeeld, bestaande uit de totale opgave en het aantal voorziene woonruimten per aanvullende vorm van huisvesting. Beide analyses vinden plaats op ambtelijk niveau. De analyse van de knelpunten wordt als oplegger op de werkprogramma’s gedeeld met BZK. Dit doen provincies binnen twee weken na het afronden van de werkprogramma’s. De analyse van het provinciale totaalbeeld leveren de provincies binnen zes weken na afronden van de werkprogramma’s op. • Provincies monitoren de voortgang van de werkprogramma’s en vervolgens de voortgang van de realisatie. IPO stelt een format beschikbaar waarmee te provincies de voortgang kunnen monitoren en samenvatten. De ingevulde formats leveren de provincies in bij IPO. IPO en BZK brengen dit dan samen in een landelijk beeld. Dit landelijk beeld delen ze rond 1 juli 2027 en 1 januari 2028 met de andere partijen. 3.5 KWALITEIT EN LEEFBAARHEID Het realiseren van aanvullende vormen van huisvesting gaat niet alleen over snelheid en aantallen maar ook over de kwaliteit van de woonruimten die geboden worden. Zoals in de definitiebepaling is opgenomen, dienen deze woonvormen te voldoen aan het besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl). Deze woonruimten moeten veilig en passend zijn en bewoners een basis bieden om te wonen en mee te doen in de samenleving.

Waar van toepassing kan dit ook bijdragen aan een voorspoedige inburgering van statushouders. Om diverse woonvormen te laten slagen, is het ook belangrijk om oog te hebben voor de leefbaarheid, door bijvoorbeeld een gebalanceerde mix van bewoners, goede matching, sociaal beheer, screening op geschiktheid voor de woonvormen, locatie en gemeenschapsvorming. Er is ruimte voor verschillende woonvormen die, afhankelijk van de doelgroep, zowel het startpunt als tussenstap in een wooncarrière kunnen dienen. Over deze onderwerpen is al veel kennis en praktijkervaring beschikbaar. Tegelijkertijd zijn veel van deze elementen contextafhankelijk: plaats, omvang en type project beïnvloeden welke elementen werkzaam zijn en welke niet. Partijen vinden het belangrijk dat gemeenten (en woningcorporaties) gebruik kunnen maken van de bestaande kennis op een manier die past bij de beleidsvrijheid die ze hebben. Daarnaast vinden partijen het van belang om gezamenlijk een visie te ontwikkelen op de kwaliteit van wonen, leven en de leefomgeving en bij aanvullende vormen van huisvesting. Daarbij verkennen zij of, en zo ja op welke wijze, aanvullende ondersteunende instrumenten in de toekomst kunnen bijdragen aan kwalitatief volwaardige woonplekken.

Wat is de afspraak: Partijen spreken af bestaande kennis, praktijkervaringen en goede voorbeelden over kwalitatief volwaardige aanvullende vormen van huisvesting actief beschikbaar te maken en een gezamenlijk visie op dit thema te ontwikkelen. Wie gaat wat doen en wanneer: • BZK neemt de regie om bestaande informatie rondom kwalitatief volwaardige aanvullende vormen van huisvesting te (laten) bundelen in een vorm die past bij de behoeften van gemeenten en corporaties, zoals een handreiking of een leerkring en zoekt daar voor waar nodig een passende (kennis)partij voor de uitvoering. De uitvoering hiervan vindt plaats in Q4 2026 en wordt waar nodig herhaald. De overige partijen leveren een bijdrage aan dit proces vanuit hun eigen rol en expertises en brengen dat actief onder de aandacht bij hun achterban. • Partijen ontwikkelen gezamenlijk een visie op de kwaliteit van wonen en de leefomgeving bij aanvullende vormen van huisvesting. Daarbij brengen zij in kaart welke uitgangspunten zij gezamenlijk onderschrijven en of, en zo ja op welke wijze, deze in de toekomst kunnen worden vertaald naar ondersteunende instrumenten. Dit is afgerond in Q1 2027.

15 3.6 DOORSTROOM NAAR VERVOLGHUISVESTING Aanvullende vormen van huisvesting kunnen een duurzame bijdrage aan de woningmarkt leveren wanneer bewoners, zodra hun woonbehoefte verandert, kunnen doorstromen naar een passende vervolghuisvesting. Hierdoor kunnen steeds weer nieuwe bewoners gehuisvest worden voor wie dat op dat moment passend is. Het is daarmee nadrukkelijk de ambitie van partijen deze woonvorm een tussenstap in de wooncarrière van verschillende doelgroepen te laten zijn en niet een eindstation24. Daarvoor kan de ‘voorkant’ van de opgave (het realiseren van aanvullende huisvesting) niet los gezien worden gezien van de ‘achterkant’ (de uitstroom naar permanente huisvesting). De mogelijkheden voor doorstroom verschillen echter sterk per doelgroep, woonvorm en regionale woningmarkt. Factoren zoals beschikbaarheid van woningen, inkomenspositie, huishoudensamenstelling, regelgeving en benodigde begeleiding spelen daarbij een rol. Zo kan een flexwoning gedurende langere tijd een passende woning zijn voor een gezin, terwijl een gedeelde woonvorm doorgaans beter aansluit bij een tijdelijke woonbehoefte. De huidige schaarste op de woningmarkt en de beperkte financiële mogelijkheden van een deel van de doelgroep kunnen ertoe leiden dat bewoners niet binnen de gewenste termijn passende vervolghuisvesting kunnen vinden.

Voor statushouders die vanuit opvangsituaties uitstromen, kan een tijdige doorstroom bovendien bijdragen aan een voorspoedige start in de samenleving en het verminderen van de druk op de asielketen. Zonder maatregelen gericht op uitstroom is het waarschijnlijk dat mensen langer in een woonvorm verblijven dan past bij hun woonbehoefte of past bij de doelstellingen van de woonvorm. Als de uitstroom stokt neemt de vraag naar tijdelijke huisvesting voortdurend toe en wordt het onderliggende huisvestingsvraagstuk feitelijk vooruitgeschoven. Om de benodigde capaciteit binnen deze tijdelijke en flexibele schil duurzaam beschikbaar te houden, spreken partijen af dat doorstroom naar permanente huisvesting actief wordt bevorderd. Partijen constateren dat hierover nog onvoldoende gezamenlijk inzicht bestaat om landelijke afspraken te maken over concrete doorstroommaatregelen maar dat deze op termijn eventueel wel gewenst zijn. Specifiek ten aanzien van het plaatsen van statushouders in aanvullende vormen van huisvesting, spreken partijen af dat zoveel mogelijk rekening wordt gehouden houden met statushouders die reeds betaalde arbeid verrichten, zodat dat zij daar hun baan kunnen behouden. Wie gaat wat doen en wanneer: • Aedes werkt uit hoe de verschillende vormen van aanvullende huisvesting een plek krijgen in de wooncarrière van bewoners.

Daarbij wordt in ieder geval onderscheid gemaakt tussen zelfstandige en onzelfstandige woonvormen en wordt bezien welke gevolgen dit heeft voor doorstroming, urgentie, inschrijfduur en de positie van bewoners binnen de sociale huursector. Dit is uiterlijk in het eerste kwartaal van 2027 gereed. De overige partijen leveren een bijdrage aan dit proces vanuit hun eigen rol en expertises. • BZK brengt vervolgens in het tweede kwartaal van 2027 in kaart welke doorstroombevorderende maatregelen behulpzaam zijn om de periode waarin mensen in aanvullende vormen van huisvesting gehuisvest zijn aan te laten sluiten bij een passende verblijfsduur, zoals contractvorm, behoud van 24 Dit geldt over het algemeen. In sommige gevallen kan een bepaalde aanvullende vorm van huisvesting wel voor langetermijn passend zijn voor een bepaald type huishouden. Wat is de afspraak: Partijen spreken af gezamenlijk een visie te ontwikkelen op doorstroming naar reguliere huisvesting en inzicht te ontwikkelen in de factoren die doorstroom bevorderen of belemmeren en op basis daarvan te bepalen welke aanvullende maatregelen of afspraken nodig zijn om de doorstroming vanuit aanvullende vormen van huisvesting verder te versterken. 16 inschrijftijd en behoud van urgentiestatus. De overige partijen leveren een bijdrage aan dit proces vanuit hun eigen rol en expertises. Schematisch overzicht uitvoering akkoord

17 4 SAMENWERKING, GOVERNANCE & MONITORING De maatschappelijke opgave waarvoor Partijen zich met dit akkoord gezamenlijk stellen, vraagt om een vorm van samenwerking die recht doet aan de verschillende verantwoordelijkheden, bevoegdheden en belangen van alle betrokken partijen. De realisatie van aanvullende vormen van huisvesting kan alleen slagen wanneer Rijk, provincies, gemeenten en woningcorporaties vanuit een gedeeld perspectief samenwerken en elkaar versterken in de uitvoering. In dit hoofdstuk gaan we daarom allereerst in op leidende principes waaraan Partijen zich verbinden (4.1). Dat vormt ook de basis voor de landelijke governance (4.2). Omdat we waarde hechten aan samen leren en doorontwikkelen maken we daarnaast afspraken over monitoring (4.3) en evaluatie en doorontwikkeling (4.4). 4.1 LEIDENDE PRINCIPES IN DE SAMENWERKING De leidende principes in de samenwerking waaraan Partijen zich verbinden: 1. Gelijkwaardig partnerschap. We werken vanuit gelijkwaardigheid aan een gezamenlijke maatschappelijke opgave. Iedere partij brengt vanuit haar eigen rol, verantwoordelijkheden en expertise een onmisbare bijdrage aan de totstandkoming, uitvoering en doorontwikkeling van de afspraken uit dit akkoord. Besluitvorming vindt plaats in gezamenlijkheid, waarbij ruimte bestaat voor verschillende belangen en perspectieven.

Het akkoord biedt ons gezamenlijk richting en samen zorgen we voor ruimte om lokaal en regionaal passende keuzes te blijven maken. 2. Gezamenlijke verantwoordelijkheid. We nemen gezamenlijk verantwoordelijkheid voor het realiseren van de ambities uit dit akkoord. Daarbij respecteren wij elkaars wettelijke taken, rollen, bevoegdheden en bestuurlijke verantwoordelijkheden. Het akkoord beoogt deze verantwoordelijkheden niet te wijzigen, maar juist beter met elkaar te verbinden zodat Partijen elkaar kunnen versterken in de uitvoering. 3. Aanspreekbaarheid en actief eigenaarschap. We tonen actief eigenaarschap voor de uitvoering van dit akkoord en zijn aanspreekbaar op de afspraken die we maken. We zetten ons in om de afspraken binnen eigen organisatie en achterban uit te dragen, belemmeringen bespreekbaar te maken en waar nodig anderen te ondersteunen of met elkaar in contact te brengen om de uitvoering te bevorderen. 4. Lerende samenwerking. We werken vanuit een gezamenlijke leer- en ontwikkelbenadering. Monitoring en periodieke bestuurlijke overleggen zijn niet uitsluitend gericht op het volgen van de voortgang, maar ook op het delen van ervaringen, het verspreiden van goede voorbeelden, het tijdig signaleren van knelpunten en het gezamenlijk verbeteren van de uitvoering. 5. Openheid en transparantie.

We informeren elkaar tijdig over relevante ontwikkelingen, dilemma's en belemmeringen die van invloed kunnen zijn op de uitvoering van dit akkoord. Verschillen van inzicht bespreken we daarbij zo vroeg mogelijk om daarmee gezamenlijk te zoeken naar oplossingen en het vertrouwen in de samenwerking te versterken. 18 4.2 GOVERNANCE 4.2.1 Landelijke governance De landelijke governance ondersteunt de uitvoering van dit akkoord. De governance biedt een structuur waarin Partijen gezamenlijk de voortgang bewaken, ervaringen uit de uitvoering delen, knelpunten tijdig signaleren en – waar nodig – gezamenlijk komen tot oplossingen of aanvullende afspraken. De landelijke governance bestaat uit drie niveaus die elkaar aanvullen 1. Ambtelijke kerngroep De ambtelijke kerngroep25 vormt het kloppend hart voor de uitvoering van dit akkoord en geeft daarvoor (al dan niet met ondersteuning) een uitvoeringsprogramma voor dit akkoord vorm. De kerngroep bewaakt de voortgang van de gemaakte afspraken, bereidt bestuurlijke besluitvorming voor en bespreekt ontwikkelingen die van invloed zijn op de uitvoering. Ook ziet de kerngroep toe op de samenhang met andere landelijke programma's, beleidsontwikkelingen of besluitvormingsgremia. 2.

Directeurenoverleg (DO) Aanvullende Vormen van Huisvesting Vraagstukken die om doorbraken of besluiten vragen, worden geagendeerd op het DO26 aanvullende vormen van huisvesting. Het DO biedt richting om inhoudelijke vraagstukken gezamenlijk uit te werken, dilemma's te bespreken en voorstellen voor te bereiden die vervolgens ofwel kunnen worden uitgevoerd door de ambtelijke kerngroep of voorgelegd op het bestuurlijk overleg. 3. Bestuurlijk overleg (BO) Aanvullende Vormen van Huisvesting Het bestuurlijk overleg bespreekt periodiek27 de voortgang van de uitvoering van dit akkoord, de uitkomsten van de monitoring en eventuele knelpunten die bestuurlijke afstemming en/of besluiten vragen. Daarnaast borgen we het perspectief uit de dagelijkse praktijk Hiervoor richten we een klankbordgroep en een bestuurlijke koplopersgroep in zodat er in aanvulling op de formele governance ook laagdrempelig contact is met mensen die dagelijks dicht op de praktijk werken. We betrekken hun inbreng en perspectief in de voorbereiding van bestuurlijke besluitvorming. • Klankbordgroep Uitvoering. Om de uitvoeringspraktijk actief te betrekken bij de uitvoering en doorontwikkeling van dit akkoord richten Partijen een klankbordgroep in, bestaande uit vertegenwoordigers van gemeenten, woningcorporaties, provincies en COA.

De klankbordgroep wordt op relevante momenten geconsulteerd over inhoudelijke vraagstukken, uitvoeringservaringen en procesmatige aandachtspunten. Op deze manier worden signalen uit de praktijk tijdig betrokken bij de verdere uitvoering, monitoring en eventuele doorontwikkeling van de afspraken. • Bestuurlijke koplopersgroep. Om de uitvoering van dit akkoord te versterken, richten partijen een bestuurlijke koplopersgroep in. Hierin nemen bestuurders deel die actief willen bijdragen aan de verdere ontwikkeling en versnelling van aanvullende vormen van huisvesting. De groep denkt mee over actuele vraagstukken, signaleert belemmeringen vanuit de praktijk, deelt succesvolle aanpakken en fungeert als bestuurlijk klankbord voor de landelijke samenwerking. Daarnaast vervullen de deelnemers een voorbeeldrol door ervaringen te delen, verbinding te leggen met hun eigen achterban en actief bij te dragen aan het vergroten van draagvlak voor de gezamenlijke aanpak. 25 De kerngroep bepaalt gezamenlijk de invulling en frequentie van hun overleg. BZK coördineert de uitvoering van het akkoord (al dan niet met ondersteuning) en zorgt vanuit die hoedanigheid ook voor de coördinatie van de Klankbordgroep en Bestuurlijke Koplopersgroep. Waar nodig worden agendaleden uitgenodigd zoals COA, RVO of voor de brede groep woningzoekenden om een bijdrage te leveren.

26 Het DO vindt 6x per jaar plaats en waar nodig vaker en wordt voorgezeten door de directeur van VRO . 27 Het BO is 3x per jaar en wordt voorgezeten door de minister van VRO. Het bestaat uit de bestuurlijke vertegenwoordigers van de Partijen bij dit akkoord en, vanuit het Rijk, de voor de uitvoering van het akkoord relevante bewindspersonen. De samenstelling sluit aan bij de onderwerpen die voor besluitvorming voorliggen. 19 4.2.2 Samenhang en afstemming met andere trajecten en afspraken De beschreven opgave en de gezamenlijke afspraken raken aan verscheidene andere trajecten en afspraken binnen het huisvestingsdomein en het opvangdomein, zoals de Wet Versterking Regie Volkshuisvesting, de Nationale Prestatieafspraken, het traject in aanloop naar de nieuwe Woondeals en trajecten die lopen rondom andere doelgroepen, zoals het Nationaal Actieplan Dakloosheid. Deze trajecten en afspraken hebben een eigen aanpak en governance en lopen parallel aan deze afspraken. Partijen zoeken doorlopend hoe de mogelijke samenwerking en synergie met andere trajecten en opgaven vorm krijgt om tot optimale versnelling van verschillende huisvestingsoplossingen te komen. De samenhang, mogelijke samenwerking en mogelijke synergie worden geagendeerd binnen de afgesproken governancestructuur.

4.3 MONITORING De uitvoering van dit akkoord vraagt om een monitoringsaanpak die niet alleen inzicht geeft in de voortgang van de gemaakte afspraken, maar ook tijdig zichtbaar maakt waar aanvullende ondersteuning, bestuurlijke aandacht of nieuwe afspraken nodig zijn. Monitoring is daarmee nadrukkelijk geen verantwoordingsinstrument, maar een hulpmiddel om gezamenlijk te leren, belemmeringen vroegtijdig te signaleren en de uitvoering waar nodig bij te sturen. Partijen sluiten daarbij zoveel mogelijk aan bij bestaande informatie- en monitoringsstructuren. Uitgangspunt is dat gemeenten, woningcorporaties en provincies niet onnodig aanvullend worden bevraagd en dat beschikbare informatie zoveel mogelijk wordt hergebruikt. De inzichten uit de lokale werkprogramma's, de regionale afstemming, de landelijke analyses en de praktijkervaringen van de uitvoering moeten gezamenlijk de basis voor de monitoring vormen. 4.4 EVALUATIE EN DOORONTWIKKELING De maatschappelijke opgave waarvoor Partijen zich met dit akkoord verbinden is dynamisch en vraagt om een aanpak die meebeweegt met nieuwe inzichten, ervaringen uit de praktijk en ontwikkelingen in beleid en uitvoering. Partijen kiezen daarom voor een cyclische aanpak van voorbereiden, uitvoeren, monitoren, evalueren en waar nodig bijstellen. Evaluatie is gericht op het gezamenlijk leren en verder ontwikkelen van de samenwerking.

Daarbij wordt niet alleen gekeken naar de voortgang van de gemaakte afspraken, maar ook naar de uitvoerbaarheid ervan in de praktijk, de werking van de governance en de mate waarin de noodzakelijke randvoorwaarden aanwezig zijn om de gezamenlijke ambitie te realiseren. Ervaringen uit de uitvoering, signalen uit de lokale werkprogramma's, de monitoring en de inbreng van de klankbordgroep vormen hierbij een belangrijke bron van informatie. Evaluatie is een integraal onderdeel van de gezamenlijke samenwerking en een instrument om de uitvoering blijvend te versterken. Omdat uitvoering en evaluatie niet in een vacuüm plaatsvindt, maar in een omgeving die in ontwikkeling is, nemen we een aantal ontwikkelingen mee in de doorontwikkeling. Dit geldt ten eerste voor de ontwikkelingen rondom de toekomstige huisvestingsopgave voor Oekraïense ontheemden. Dit is een omvangrijke opgave en voorzien wordt dat het zelfstandig realiseren geleidelijke doorstroming naar huisvesting voor een deel van de ontheemden ingewikkeld zal zijn. Aanvullende woonvormen kunnen in de toekomst voor deze groep mogelijk opties bieden om in huisvesting te voorzien. Zodra duidelijkheid bestaat over het nationale beleidskader voor de lange termijn, bezien partijen op welke wijze dat kan worden meegenomen in de doorontwikkeling van deze bestuurlijke afspraken.

20 Dit geldt ook voor de ontwikkelingen rondom nareis & het migratiepact. De veranderde regels rondom nareis worden eerst juridisch getoetst in een pilot. Daarna bezien partijen welke consequenties dit heeft voor (de doorontwikkeling van) dit akkoord28. Deze ontwikkelingen worden verder toegelicht in bijlage C. 4.5 AFSPRAKEN IN HET KADER VAN SAMENWERKING, GOVERNANCE & MONITORING Wat is de afspraak: Partijen spreken af gedurende de looptijd van dit akkoord gezamenlijk verantwoordelijkheid te nemen voor de uitvoering, voortgang en doorontwikkeling van de gemaakte afspraken. Daartoe monitoren zij gezamenlijk de voortgang, evalueren zij periodiek de samenwerking en de resultaten en sturen zij waar nodig gezamenlijk bij. Wie gaat wat doen en wanneer: • BZK werkt op basis van de afspraken in dit akkoord een voorstel voor monitoring, evaluatie en doorontwikkeling uit en betrekt hierbij alle partijen. Hiervoor levert zij in Q4 2026 een plan van aanpak op dat bestuurlijk wordt vastgesteld en daarna uitgevoerd. Uitgangspunt is dat een eerste tussenevaluatie gedurende de looptijd van het akkoord plaatsvindt, zodat de uitkomsten kunnen worden benut voor bijsturing van de uitvoering.

• Het plan van aanpak bevat in ieder geval afspraken over: - de momenten waarop monitoring en tussentijdse evaluaties plaatsvinden (inclusief de doorontwikkeling van de governance); - de wijze waarop de resultaten worden beoordeeld; - de wijze waarop de uitkomsten worden besproken binnen de governance van het akkoord; - de wijze waarop partijen gezamenlijk besluiten nemen over eventuele aanpassing van de uitvoering, aanvullende ondersteuning of wijziging van het akkoord. • Met betrekking tot betrekking tot de opgave Oekraïne geldt dat in Q4 2026, als meer duidelijk is over besluitvorming rondom het Transitiedocument, Partijen samen in gesprek gaan over bestuurlijke afspraken over de huisvestingsopgave rond Oekraïense ontheemden. 28 Verdere informatie over deze twee ontwikkelingen is te vinden in de bijlage. 5 | FINANCIËN Het realiseren van aanvullende vormen van huisvesting brengt kosten met zich mee. Voor veel vormen van aanvullende huisvesting is een initiële investering nodig om de woonruimten te realiseren en zijn er exploitatiekosten, zoals kosten voor sociaal beheer. Deze kosten worden op verschillende manieren gedekt. De inzet is dat de bewoners van aanvullende vormen van huisvesting huur29 betalen waarmee een groot deel van de investeringskosten en de exploitatiekosten gedekt worden. Aanvullende vormen van huisvesting zijn echter niet altijd rendabel.

Er zijn daarom verschillende financiële regelingen die kunnen worden ingezet om aanvullende vormen van huisvesting te realiseren. Die worden in de volgende paragraaf toegelicht. In de paragraaf erna gaan we in op de beschikbare middelen voor het uitvoeringsprogramma. 5.1 | INZET BESTAANDE REGELINGEN Onderdeel van de afspraken is een duidelijke Rijksinzet op financiële ondersteuning30. Op dit moment zijn er verschillende bestaande regelingen die ingezet kunnen worden voor de realisatie van aanvullende vormen van huisvesting. De tabel hieronder licht de regelingen en de beschikbare budgetten toe. Naam regeling | Waarvoor in te zetten | Beschikbaar | Maximale budget | bijdrage Stimuleringsregeling | De SFT kan in ieder geval worden | €178,5 miljoen | €14.000 + €6.000 Flex- en | ingezet bij complexen met | t/m 31 december | voor sociaal Transformatiewoningen | verplaatsbare woningen, | 2027 | beheer voor (SFT) | transformatiewoningen en | zelfstandige gesplitste woningen.

| woonruimten €7.000 + €4.000 voor sociaal beheer voor onzelfstandige woonruimten Regeling tijdelijke | Deze regeling is voor de tijdelijke | Geen | Een vergoeding bekostiging opvang en | bekostiging van opvang en | budgetplafond, is | voor huisvesting gemeenten | huisvesting van statushouders, | gebaseerd op de | uitvoeringskosten (Doelgroepflexibele | asielzoekers en Oekraïense | geschiktheid van | van €11 per plek regeling)31 | ontheemden. Het vergoedt op | de aanvragen. | per dag plus aanvraag de kosten voor indirecte | Financiering tot | werkelijke uitvoering, de transitie en de | maximaal 4 | vergoeding van exploitatie voor allerlei vormen van | maart 2030.32 | transitie- en opvang en huisvesting. Alleen | exploitatiekosten33. zelfstandig wonen in reeds bestaande sociale huurwoningen is bij voorbaat uitgesloten. De regeling kan in combinatie met de SFT gebruikt worden. Regeling Huisvesten | De RHA kan worden ingezet voor | In 2026: €20 | €9.000 per Aandachtsgroepen | het financieren van woonruimten | miljoen. Het | gerealiseerde (RHA) | voor specifieke aandachtsgroepen, | kabinet stuurt op | woonruimte, waaronder studenten, | de langjarige | maximaal €5 29 Of een vergoeding, als er sprake is van een gebruikersovereenkomst in plaats van een huurovereenkomst.

30 Onderdeel van de afspraken in dit akkoord is dat partijen gezamenlijk een onafhankelijke analyse laten uitvoeren naar de toereikendheid en passendheid van de bestaande (financiële) regelingen (zie paragraaf 3.2). 31 Deze regeling kan in combinatie met de SFT worden gebruikt 32 Regeling tijdelijke bekostiging opvang en huisvesting gemeenten. 33 De hoogte van de werkelijke kosten is afhankelijk van de aanvraag voor maximaal de looptijd van de regeling. 21 22 arbeidsmigranten en statushouders. beschikbaarheid van deze middelen, maar dat moet nog worden vastgesteld in augustus. miljoen per gemeente Regeling Huisvesting Grote Gezinnen Vergunninghouders (HGGV) De HGGV kan worden ingezet voor het passend maken van woningen voor grote gezinnen door het verbouwen of aanpassen van woningen, transformatie van gebouwen en plaatsing van extra woonunits. In 2026: €1,6 miljoen. Er wordt gewerkt aan een verlenging voor 2027 van hetzelfde bedrag. €35.000 - €50.000 per gezin, afhankelijk van grootte gezin 5.2 KOSTEN UITVOERING AKKOORD In deze bestuurlijke afspraken zijn verschillende acties opgenomen met bijbehorende budgettaire verantwoordelijkheid voor de te maken kosten. Tevens zijn er mogelijk nieuwe acties die nog nadere uitwerking of onderzoek vragen om tot een heldere afbakening te komen, waardoor die specifieke kosten niet in beeld zijn en evenmin welke partij deze zal dragen.

Partijen spreken af dat indien deze budgettaire verantwoordelijkheid nog niet is belegd, dit voorafgaand aan het maken van de kosten via de afgesproken governancestructuur ter besluitvorming voor te leggen. 23 6 SLOTBEPALINGEN Artikelen 1. Wederkerigheid. I. De uitvoering van de afspraken in dit akkoord is gebaseerd op wederkerigheid tussen partijen. Partijen erkennen dat het realiseren van de gezamenlijke ambitie afhankelijk is van de inzet van alle betrokken partijen en van het tijdig beschikbaar komen van noodzakelijke randvoorwaarden. 2. Nakoming. I. Het Akkoord Aanvullende Vormen van Huisvesting is niet in rechte afdwingbaar. Partijen kunnen elkaar aanspreken op tekortkomingen in de nakoming ervan via het Bestuurlijk Overleg. II. Deze bestuurlijke afspraken laten de houding van de partijen ten opzichte van eerdere, toekomstige of verdere wet- en regelgeving rondom de positie van statushouders op de woningmarkt onverlet. 3. Verhouding tot wet- en regelgeving en wettelijke bevoegdheden. I. Indien wet- of regelgeving wordt vastgesteld die de uitvoerbaarheid van de gemeentelijke taakstelling en de werking van het interbestuurlijk toezicht (IBT) van de taakstelling statushouders aantast, treden partijen onverwijld met elkaar in overleg over de consequenties. Dit kan ertoe leiden dat partijen hun inzet en eventuele afspraken heroverwegen. 4.

Gewijzigde of onvoorziene omstandigheden. I. Partijen treden met elkaar in overleg indien zich onvoorziene omstandigheden voordoen, die van dien aard zijn dat naar de maatstaven van redelijkheid en billijkheid ongewijzigde instandhouding van dit akkoord niet mag worden verwacht (of: onvoorziene omstandigheden voordoen die wezenlijke gevolgen hebben voor de uitvoering van dit akkoord). II. Het in het eerste lid bedoelde overleg vindt plaats binnen twee weken nadat een partij de wens hiertoe aan de andere partij schriftelijk kenbaar heeft gemaakt. 5. Wijziging I. Elke Partij kan de overige Partijen schriftelijk verzoeken het akkoord te wijzigen. De wijziging behoeft de schriftelijke instemming van alle Partijen. II. Partijen treden in overleg binnen 1 maand nadat een Partij de wens daartoe aan de overige Partijen schriftelijk heeft meegedeeld. III. De wijziging aan het akkoord en de verklaring tot instemming worden als bijlage aan het akkoord gehecht. 6. Geschillen. I. Indien blijkt dat wezenlijke randvoorwaarden niet of onvoldoende beschikbaar komen, of er sprake is van een geschil, treden partijen met elkaar in overleg over de gevolgen voor de uitvoering van het akkoord en eventuele aanpassing van de afspraken. II.

Er is sprake van een geschil indien één van de partijen daarvan schriftelijk en gemotiveerd melding maakt aan de andere partij, waarna de partijen binnen 20 werkdagen na een zodanige melding eerst met elkaar in overleg treden om te bezien of in der minne een oplossing van het geschil kan worden gevonden. III. Indien het minnelijk overleg (of het volgen van de escalatieregeling) niet binnen twee maanden leidt tot een oplossing van het geschil kunnen Partijen dit akkoord beëindigen met inachtneming van artikel [artikel over beëindiging] van dit akkoord. 24 7. Opzegging. I. Elke partij kan het akkoord met inachtneming van een opzegtermijn van 3 maanden schriftelijk opzeggen, indien een zodanige verandering van omstandigheden is opgetreden dat dit akkoord billijkheidshalve op korte termijn behoort te eindigen. Onder een zodanige verandering van omstandigheden wordt begrepen door het kabinet vastgestelde bezuinigingen of wijzigingen in wet- en regelgeving die de uitvoerbaarheid van de afspraken uit dit akkoord wezenlijk raken, waaronder omstandigheden als bedoeld in artikel 3, eerste lid.

Indien er een wetsvoorstel wordt aangenomen gedurende de looptijd van dit akkoord dat een verbod vastlegt op het voorrang verlenen aan statushouders op een sociale huurwoning zonder rekening te houden met uitvoerbaarheid en andere bezwaren die door de Raad van State of betrokken partijen zijn ingebracht, spreken partijen af dat dit gegeven een legitieme grond biedt voor een partij om dit akkoord op te zeggen. De opzegging moet de verandering in omstandigheden vermelden. II. Wanneer een partij het akkoord opzegt, beraden de overige partijen zich over de gevolgen daarvan voor het akkoord. III. Ingeval van beëindiging van het akkoord krachtens opzegging is geen van de partijen jegens een andere partij schadeplichtig. 8. Ondertekening in verschillende exemplaren. Dit akkoord kan worden ondertekend door Partijen in verschillende exemplaren, die samengevoegd hetzelfde rechtsgevolg hebben alsof het ondertekend is door alle Partijen in één exemplaar 9. Toetreding. Van tussentijds toetreden als nieuwe partij tot het akkoord is geen sprake. 10. Inwerkingtreding en looptijd. Dit akkoord treedt in werking met ingang van de dag na ondertekening door alle Partijen en eindigt op 1 juli 2028 2028. Partijen treden uiterlijk een jaar na ondertekening van het akkoord in overleg en evalueren de samenwerking en eventuele verlenging van dit akkoord. 11. Citeertitel.

Dit akkoord wordt aangehaald als Akkoord Aanvullende Vormen van Huisvesting. 12. Publicatie. I. Het akkoord zal openbaar worden gemaakt door publicatie in de Staatscourant. II. Bij wijzigingen in het akkoord vindt het eerste lid van overeenkomstige toepassing. Aldus overeengekomen en in vijfvoud ondertekend, [handtekening] [handtekening] handtekening] [handtekening] handtekening] 25 Bijlagen • Bijlage A: Begrippenlijst • Bijlage B: Factsheet Rijksregelingen voor aanvullende vormen van huisvesting • Bijlage C: Opgaven relevant voor de doorontwikkeling 26 BIJLAGE A: BEGRIPPENLIJST Aandachtsgroepen - Categorieën personen van wie de woonbehoefte of huisvesting bijzondere aandacht behoeft conform het besluit versterking regie volkshuisvesting. Aanvullende vormen van huisvesting - Woonruimten die voldoen aan het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) en op een manier afwijken van een permantente zelfstandige (nieuwbouw)woning. Bijv. flexwoningen, woningdelen, transformatie en doorstroomlocaties. Zie voor de volledige definitie het bestuurlijk akkoord. Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl) - Algemene rijksregels over veiligheid, gezondheid, duurzaamheid en bruikbaarheid van bouwwerken. Betaalbaarheidsdoelstellingen - Doelstellingen voor de realisatie van voldoende betaalbare woningen, waaronder sociale huur en middenhuur, binnen de Wet versterking regie op volkshuisvesting.

Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) - Organisatie verantwoordelijk voor de opvang en begeleiding van asielzoekers in Nederland. Doelgroepenmix - Het bewust mengen van verschillende doelgroepen binnen een woonproject om integratie en leefbaarheid te bevorderen. Doorstroming - Het proces waarbij bewoners verhuizen naar een andere woning, waardoor woningen vrijkomen voor nieuwe woningzoekenden. Flexwoning - Hoogwaardige verplaatsbare woning die (in eerste instantie) op een tijdelijke locatie staat. Interbestuurlijk toezicht (IBT) -Toezicht van hogere overheden (Rijk of provincie) op de uitvoering van wettelijke taken door lagere overheden, zoals gemeenten. Lokale werkprogramma's -Lokale uitwerking van de ambities uit dit akkoord door gemeenten en woningcorporaties. Zie voor de volledige definitie het bestuurlijk akkoord. Migratiepact -Europese afspraken over asiel en migratie, gericht op samenwerking tussen lidstaten. Meerjaren Productie Prognose (MPP) - Periodiek ambtelijk overzicht dat de instroom, doorstroom en uitstroom van verschillende onderdelen van de migratieketen voorspelt. Middenhuurwoning - Huurwoning in het middensegment tussen sociale huur en vrije sector met een aanvangshuurprijs zoals gedefinieerd in de Huisvestingswet. Nationaal Actieplan Dakloosheid - Landelijk programma gericht op het voorkomen en verminderen van dakloosheid.

Nationale Prestatieafspraken - Landelijke afspraken tussen Rijk, woningcorporaties en gemeenten over o.a. woningbouw, verduurzaming en betaalbaarheid. Nareizigers - Gezinsleden van een statushouder die naar Nederland komen via de officiële nareisregeling. Onzelfstandige woonruimten - Woonruimten waarbij voorzieningen zoals keuken en badkamer worden gedeeld. Omgevingswet - Wet die regels voor de fysieke leefomgeving bundelt en vereenvoudigt. 27 Omgevingsrecht - Het geheel aan wet- en regelgeving voor de fysieke leefomgeving, waaronder ruimtelijke ordening, bouwen en milieu, gebundeld in de Omgevingswet. Omklappen van opvang naar huisvesting - Het omzetten van tijdelijke opvanglocaties (bijvoorbeeld voor asielzoekers) naar (semi)permanente woonlocaties. Richtlijn Tijdelijke Bescherming Oekraïne - Europese regeling die tijdelijke bescherming biedt aan ontheemden uit Oekraïne. Rijksvastgoedbedrijf - Uitvoeringsorganisatie van het Rijk die verantwoordelijk is voor het beheer, de ontwikkeling en het inzetten van rijksvastgoed. Sociaal beheer - Begeleiding en ondersteuning van bewoners gericht op leefbaarheid, veiligheid en het bevorderen van zelfstandig wonen. Statushouders (vergunninghouders) - Asielzoekers met een verblijfsvergunning om in Nederland te mogen blijven, met bijbehorende rechten en plichten zoals huisvesting en inburgering.

In dit akkoord wordt met ‘statushouder’ vergunninghouder bedoeld. Taakstelling huisvesting vergunninghouders - De wettelijke verplichting voor gemeenten om een vastgesteld aantal statushouders te huisvesten. Transformatiewoningen - Woningen die ontstaan door het ombouwen van bestaand vastgoed (zonder woonfunctie) naar woonruimte. Urgentie - Voorrangsregeling bij woningtoewijzing. Volkshuisvestingsprogramma - Verplicht programma waarin gemeenten, provincies en het Rijk het beleid voor woningbouw en het beheer van de bestaande voorraad concretiseren, mede op basis van de woonbehoefte en woongerelateerde zorg- en ondersteuningsbehoefte per aandachtsgroep. Wet versterking regie volkshuisvesting - Wet die het Rijk, provincies en gemeenten meer sturingsmogelijkheden geeft op de woningbouwopgave en een eerlijke verdeling van woningen voor woningzoekenden. Woningbouwopgave - De opgave om jaarlijks 100.000 nieuwe woningen te realiseren om het woningtekort te verminderen. Woningcorporaties - Toegelaten instellingen die zich primair richten op het bouwen, verhuren en beheren van sociale huurwoningen en het huisvesten van huishoudens met een lagere inkomenspositie.

Woningtekort - Het (statistisch) woningtekort is het verschil tussen de gewenste woningvoorraad (vraag) en de beschikbare woningvoorraad (aanbod), waarbij de woningbehoefte wordt bepaald aan de hand van de verwachte ontwikkeling van het aantal huishoudens en hun woonwensen. Woningwet - Wet die regels stelt voor de volkshuisvesting, waaronder de taken en verantwoordelijkheden van woningcorporaties en de bouw en verhuur van woningen. Wooncarrière - De ontwikkeling die een huishouden doormaakt op de woningmarkt. Woondeals - Regionale afspraken tussen Rijk, provincies en gemeenten over woningbouwproductie en locaties. 28 BIJLAGE B: FACTSHEET RIJKSREGELINGEN VOOR AANVULLENDE VORMEN VAN HUISVESTING Deze factsheet ondersteunt gemeenten en woningcorporaties bij het benutten van bestaande Rijksregelingen en ondersteuning voor aanvullende vormen van huisvesting. Gemeenten, provincies en woningcorporaties staan voor een grote opgave om snel passende woonruimte te realiseren voor verschillende groepen woningzoekenden. Aanvullende vormen van huisvesting kunnen bijdragen aan zowel de huisvesting van statushouders, Oekraïense ontheemden als aan de bredere volkshuisvestelijke opgave voor andere doelgroepen. Het Rijk ondersteunt deze opgave met specifieke uitkeringen, garanties, kennis en procesondersteuning.

De Rijksregelingen en ondersteuningsteams helpen gemeenten en corporaties om sneller en op grotere schaal woonoplossingen te realiseren. Daarmee dragen zij bij aan het verminderen van de druk op opvanglocaties en de woningmarkt. Hieronder staan de belangrijkste instrumenten en een overzicht van de beschikbare informatie over de meest voorkomende aanvullende vormen van huisvesting die ingezet kunnen worden voor het huisvesten van specifieke doelgroepen. De regelingen van het Ministerie van BZK en het Ministerie van J&V kunnen gecombineerd worden toegepast wanneer aan alle voorwaarden van de desbetreffende regelingen wordt voldaan. Het is niet mogelijk om binnen een project voor dezelfde kostenpost tweemaal een vergoeding aan te vragen. Financiële en risico-mitigerende regelingen Tabel met financiële Rijksregelingen Regeling Ministerie Doelgroep Waarvoor Maximale bijdrage SFT BZK Brede doelgroep Flex/transformatie €14.000 + €6.000 voor sociaal beheer voor zelfstandige woonruimten €7.000 + €4.000 voor sociaal beheer voor onzelfstandige woonruimten DFR J&V Asielzoekers/Statushouders/Oekraïense ontheemden Transitiekosten + beheer Werkelijke kosten + normvergoeding uitvoeringskosten34 RHA BZK Groot aantal verschillende aandachtsgroepen Toevoegen woonruimte €9.000 HGGV BZK Grote gezinnen statushouders Aanpassing/transformatie €35.000–€50.000 1.

Stimuleringsregeling Flex- en Transformatiewoningen (SFT) – voor alle doelgroepen, met voorwaarde ten aanzien van het percentage te reserveren woningen voor statushouders en/of Oekraïense ontheemden De Stimuleringsregeling Flex- en Transformatiewoningen (SFT) | RVO ondersteunt gemeenten financieel bij het realiseren van flexwoningen, transformatiewoningen en sinds 2025 ook optopprojecten. De regeling is bedoeld om projecten sneller uitvoerbaar te maken, vooral in de complexe voorfase. Gemeenten kunnen een bijdrage aanvragen voor woningen die snel beschikbaar zijn voor onder meer statushouders, Oekraïense ontheemden, studenten, arbeidsmigranten en andere spoedzoekers. Per zelfstandige woning geldt een maximale bijdrage voor de bouwkosten van € 14.000 en een vaste bijdrage voor sociaal beheer van € 6.000. Voor onzelfstandige woningen zijn deze bedragen € 7.000 en € 4.000 respectievelijk. 34 Dit zijn kosten die gemeente maken om een project te realiseren met woningcorporaties, ondernemers, de buurt, politiek en maatschappelijke organisaties. De regeling vergoedt zaken als educatie, dagbesteding en kinderopvang. Voor alle uitvoeringskosten ontvangen gemeenten een normbedrag van € 11 per plek per dag. 29 Om in aanmerking te komen voor financiële ondersteuning vanuit de SFT voor een project met flex- of transformatiewoningen, gelden een aantal voorwaarden.

De woningen dienen minstens 10 jaar onderdeel te blijven van de sociale huurvoorraad. Daarnaast moet een gemeente een aantal sociale huurwoningen reserveren voor statushouders en/of ontheemden uit Oekraïne voor minimaal 10 jaar. Het aantal gereserveerde woningen is minimaal gelijk aan 30% van het aantal woningen in het project. Deze woningen hoeven geen onderdeel te zijn van het project zelf, maar mogen ook elders binnen de gemeente worden gerealiseerd. Voor de overige woningen bepaalt de gemeente zelf welke doelgroepen worden gehuisvest. 2. Doelgroepflexibele Regeling (DFR) – voor asielzoekers, statushouders en Oekraïense ontheemden Per 1 juli zijn de verschillende financiële regelingen voor de opvang van Oekraïense ontheemden en de doorstroomlocaties van statushouders gecombineerd in één regeling en aangevuld met asielzoekers: de regeling tijdelijke bekostiging opvang en huisvesting gemeenten (de doelgroepflexibele regeling (DFR)). De regeling geeft gemeenten meer financiële zekerheid voor de lange termijn en vergroot de mogelijkheden om te investeren ten opzichte van de eerdere regelingen voor opvang van ontheemden en doorstroomlocaties. De looptijd is tot en met 4 maart 2030 en vergoedt kosten per plek per dag. Op aanvraag vergoedt het Rijk voor meerdere jaren de werkelijke kosten voor zowel de investering als de exploitatie van een locatie.

Ook ontvangen gemeenten een tegemoetkoming voor hun indirecte kosten, zoals administratie en dagbesteding. Deze aanvragen worden beoordeeld door een loket van Asiel en Migratie onder andere op basis van looptijd, kosten en plekken. Ondersteuning vanuit deze regeling kan uitsluitend worden aangevraagd voor onderdakvoorzieningen die direct worden ingezet voor de doelgroepen asielzoekers, statushouders en/of Oekraïense ontheemden. Zijn deze voorzieningen onderdeel van een groter project? Dan geldt de vergoeding alleen voor het deel dat wordt ingezet voor de doelgroepen asielzoekers, statushouders of ontheemden uit Oekraïne. Bij afloop van het project kan de gemeente de locatie inzetten voor eigen doelgroepen. Daarvoor ontvangt zij niet langer en vergoeding, maar heeft zij ook geen terugbetalingsplicht. 3. Regeling Huisvesting Aandachtsgroepen – voor uiteenlopende doelgroepen De Regeling Huisvesting Aandachtsgroepen (RHA) is beschikbaar voor gemeenten die woonruimte willen financieren voor specifieke aandachtsgroepen. De regeling is beschikbaar voor een brede groep aandachtsgroepen, waaronder studenten, arbeidsmigranten, statushouders, uitstromers uit zorginstellingen en dakloze mensen. De volledige lijst met aandachtgroepen waarvoor een financiële bijdrage kan worden aangevraagd is terug te vinden op de webpagina van RVO.

Per gerealiseerde woonruimte wordt maximaal een bedrag van € 9.000 uitgekeerd. 4. Huisvesting Grote Gezinnen Vergunninghouders (HGGV) – voor statushouders De Regeling Huisvesting Grote Gezinnen Vergunninghouders (HGGV) | RVO.nl helpt gemeenten en corporaties bij het huisvesten van grote gezinnen met een verblijfsvergunning. Grote gezinnen zijn moeilijk te plaatsen doordat er weinig passende woningen beschikbaar zijn. De regeling biedt een specifieke uitkering voor verbouw of aanpassing van woningen, transformatie van gebouwen en plaatsing van extra woonunits. Gemeenten kunnen maximaal € 35.000 ontvangen voor gezinnen van 6 tot en met 9 personen en € 50.000 voor gezinnen van 10 personen of meer. 5. Regelingen voor beperken risico herplaatsing van verplaatsbare woningen – voor alle doelgroepen Om de financiële risico’s voor initiatiefnemers van projecten met verplaatsbare woningen te beperken, zijn de marktmeester, de Fysieke Achtervang Verplaatsbare Woningen (FAVW) en de Regeling Tegemoetkoming Herplaatsing Flexwoningen (RTHF). Bestaande verplaatsbare woningen krijgen zo een tweede leven en houden langer hun waarde. Hiermee worden risico’s voor corporaties en gemeenten beperkt en wordt opschaling van flexbouw aantrekkelijker gemaakt.

30 Indien herplaatsing van verplaatsbare woningen binnen bepaalde regio of provincie niet mogelijk is, kan de Marktmeester voor verplaatsbare woningen | RVO.nl landelijke locaties, beschikbare woningen en wensen van gemeenten in kaart brengen. Het brengt kopers en verkopers van verplaatsbare woningen met elkaar in contact. De marktmeester kan bovendien een coördinerende rol spelen wanneer gebruikgemaakt wordt van de Fysieke achtervang verplaatsbare woningen | RVO.nl. De FAVW biedt een fysieke achtervang voor verplaatsbare woningen: een plek waar de woningen kunnen staan als ze ergens weg moeten, of als ze niet geplaatst kunnen worden. Ten slotte kunnen woningcorporaties bij het plaatsen van verplaatsbare woningen het herplaatsingsrisico mitigeren met de Tegemoetkoming investeerders flexwoningen | RVO.nl. Als de flexwoning onder een bepaald garantiebedrag moet worden verkocht, dan wordt 60% van het verschil gedekt door het Rijk en 25% door de betrokken gemeente. Ondersteuningsteams 6. Aanjaagteam voor versnelling huisvesting doelgroepen Kwartiermakers Adriaan Visser, Ger Peeters en Martijn Balster vormen samen het aanjaagteam voor de versnelling huisvesting van onder andere statushouders. Zij voeren dit uit namens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), Aedes en in opdracht van het ministerie van BZK.

Het aanjaagteam brengt bestaande initiatieven en (minder) succesvolle voorbeelden in kaart en ondersteunt gemeenten waar de huisvesting nog onvoldoende op gang komt. Door kennis en ervaringen te delen, helpen de kwartiermakers partijen bij het versnellen van de ontwikkeling van nieuwe huisvesting. Het aanjaagteam kan worden benaderd via: kwartiermakershuisvestingstatushouders@minbzk.nl. 7. Expertteam Woningbouw Het Expertteam Woningbouw | RVO.nl ondersteunt gemeenten, provincies en woningcorporaties bij het versnellen van woningbouwprojecten. Het team biedt daarbij ook onafhankelijke ondersteuning bij flexwoningen, transformatieprojecten, doorstroomlocaties en andere tijdelijke woonoplossingen. De ondersteuning richt zich op zowel strategische als praktische vraagstukken. Het Expertteam helpt bijvoorbeeld bij locatiekeuze, samenwerking tussen betrokken partijen, procesregie, bestuurlijke besluitvorming en het oplossen van juridische of planologische knelpunten. Ook ondersteunt het team bij vergunningprocedures, tijdelijke bestemmingen en de toepassing van de Omgevingswet. Het expertteam kan ook ondersteunen bij regionale samenwerking en versnelling van besluitvorming. Daarnaast adviseert het Expertteam over exploitatie, beheer, participatie en het slim inzetten van Rijksregelingen en subsidies.

Het intakegesprek, een eenmalige interventie en het eerste juridische adviesgesprek zijn gratis. Het Rijk betaalt twee derde van de kosten voor de verdere samenwerking. Dit is maximaal € 12.100 inclusief btw. De gemeente of provincie betaalt het overige deel. Dit is een derde van de kosten, tot maximaal € 6.050 inclusief btw. 8. Ondersteuning vanuit Programmadirectie Onderdak (PO) van het Ministerie van J&V De Programmadirectie Onderdak (PO) van het Ministerie van J&V ondersteunt gemeenten bij de huisvesting van statushouders via aanvullende huisvestingsmogelijkheden. Denk hierbij aan het openen van doorstroomlocaties, woningdelen voor alleenstaande statushouders en tijdelijk onderdak in hotels of vakantieparken. Onze accounthouders adviseren over de optimale inzet van de Doelgroepflexibele Regeling (DFR) en de Decentrale Uitkering Tijdelijk Onderdak, en verkennen samen met u kansrijke businesscases. Daarnaast stimuleert PO kennisuitwisseling tussen gemeenten over alternatieve huisvesting, zodat bestaande mogelijkheden kunnen worden opgeschaald, bijvoorbeeld via werkbezoeken aan woningdeelprojecten voor statushouders. Voor contact met de provinciale accounthouder of bij andere (ondersteunings-)vragen kan er contact worden opgenomen met onderdak@minjenv.nl. U wordt dan gekoppeld aan de juiste contactpersoon.

Informatie en handreikingen over verschillende aanvullende vormen van huisvesting 31 1. Woningdelen voor doelgroepen Woningdelen biedt direct een woonoplossing voor statushouders. Ook kan het bijdragen aan hun integratie, bijvoorbeeld door het mixen van doelgroepen. Deze Factsheet Woningdelen voor statushouders | Home | Volkshuisvesting Nederland legt uit hoe je woningdelen voor statushouders kunt toepassen en waar je rekening mee moet houden. Over dit onderwerp is bovendien dit overzicht met handvatten voor gemeenten beschikbaar. Aanvullende informatie over deze en andere vormen van het beter benutten van de bestaande woningvoorraad is terug te vinden op: Beter benutten van bestaande gebouwen | Home | Volkshuisvesting Nederland 2. Verplaatsbare woningen (flexwoningen) De term ‘flexwonen’ gaat over flexibele woonoplossingen die relatief snel en goedkoop kunnen worden gerealiseerd. Kenmerkend is het ‘tijdelijke karakter’ van de woning zelf of het gebruik van een locatie waarop de woning wordt geplaatst. Flexwoningen worden in een fabriek gebouwd. Ze zijn daarnaast duurzaam en circulair. Er is minder bouwafval en minder overlast voor de omgeving. Gemeenten kunnen zich aanmelden voor de zogeheten Versnellingskamers Flexwonen. In een versnellingskamer wordt stap voor stap toegewerkt naar een haalbaar en gedragen flexwoonproject.

Deze versnellingskamers worden in samenspraak met de provincies per gemeente of regio georganiseerd. De organisatie en begeleiding is in handen van het Expertteam Woningbouw van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). In een versnellingskamer wordt stap voor stap toegewerkt naar een haalbaar en gedragen flexwoonconcept. Iedere versnellingskamer is lokaal maatwerk. De routekaart flexwonen biedt daarbij houvast. 3. Transformatiewoningen Transformaties | Home | Volkshuisvesting Nederland is het omvormen van een (leegstaand) pand zonder woonfunctie, zoals een kantoor of school, tot woningen. Transformatie draagt bij aan het beter benutten van de bestaande bebouwing. Transformatie levert niet alleen nieuwe woningen op, maar voorkomt ook leegstand. In 2023 is het Nationaal Transformatie Loket voor vastgoed | RVO.nl geopend. Gemeenten, provincies, corporaties en initiatiefnemers kunnen hier terecht voor ondersteuning bij projecten. 4. Doorstroomlocaties Een doorstroomlocatie is een plek waar gemeenten statushouders (tijdelijk) kunnen huisvesten, met financiële steun van het Rijk. Op deze locaties wonen statushouders die officieel verbonden zijn aan een specifieke gemeente (gekoppeld) en daar ook zijn geregistreerd in het bevolkingsregister (ingeschreven).

Vanuit een doorstroomlocatie kunnen statushouders sneller beginnen met participeren en integreren in hun toekomstige woonplaats. Om gemeenten te ondersteunen bij het opzetten van een of meerdere doorstroomlocaties, is een handreiking opgesteld. De handreiking biedt informatie over de kaders, realisatie en financiering van een doorstroomlocatie voor statushouders. 32 BIJLAGE C: OPGAVEN RELEVANT VOOR DE DOORONTWIKKELING In paragraaf 4.4. Evaluatie en doorontwikkeling staat dat de ontwikkelingen rondom de toekomstige huisvestingsopgave voor ontheemden uit Oekraïne en de ontwikkelingen rondom nareisbeleid en het migratiepact meegenomen worden in de doorontwikkeling van het akkoord. Deze bijlage biedt context bij deze ontwikkelingen. Doelgroepen waar aanvullende vormen van huisvesting nu al geschikt voor kunnen zijn worden in de tekst van het akkoord zelf benoemd. Ontwikkelingen ontheemden uit Oekraïne Met het aflopen van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming (RTB) op 4 maart 2028 ontstaat een omvangrijke huisvestingsopgave voor Oekraïense ontheemden. Op dit moment verblijven ruim 90.000 ontheemden in de gemeentelijke opvang en dit aantal kan tot het aflopen van de RTB nog verder oplopen. Het langetermijnbeleid is o.a. gericht op (vrijwillige) terugkeer en doorstroom naar reguliere verblijfsvergunningen.

Hiervoor wordt een transitiedocument ontwikkeld: een driejarige verblijfsregeling voor de periode na afloop van de RTB. Onderdeel van deze verblijfsregeling is doorstroom naar passende huisvesting. Voor veel ontheemden die nu in de gemeentelijke opvang verblijven zal het zelfstandig vinden van huisvesting naar verwachting ingewikkeld zijn. Daarom wordt ingezet op een zorgvuldige transitie in samenwerking met mede-overheden en uitvoeringsorganisaties. Aanvullende woonvormen vormen een belangrijk onderdeel van deze transitie. De inzet is om bestaande opvanglocaties om te klappen naar (aanvullende vormen van) huisvesting en nieuwe woonlocaties te realiseren. Bestaande opvanglocaties blijven waar nodig langer open. Daarbij is de inzet ook om de experimenteerruimte binnen het omgevingsrecht optimaal te benutten, zodat zowel het omklappen van opvanglocaties als de realisatie van nieuwe huisvesting kan worden versneld. Ontwikkelingen rondom nareis & migratiepact De nieuwe regels als gevolg van het Europees Asiel- en Migratiepact kunnen gevolg hebben voor het aantal nareisaanvragen, de inwilligingen en daarmee voor de toekomstige huisvestingsopgave. De omvang van deze effecten is op dit moment nog onzeker, omdat de nieuwe regels eerst juridisch worden getoetst in een pilot. Naar verwachting ontstaat hierover begin 2027 meer duidelijkheid.

Voor zover de effecten eerder kunnen worden ingeschat, worden deze meegenomen in de Meerjaren Productie Prognose (MPP) van dit najaar dat ook een breder beeld geeft van de totale opgave. Dit laat onverlet dat er op korte termijn sprake is van een substantiële opgave rond de huisvesting van nareizigers. In juni verbleven er ongeveer 8.000 nareizigers35 in de COA-opvang die moeten worden gehuisvest. JenV, BZK en VNG voeren daarom doorlopend overleg over de ontwikkelingen rond nareis. Daarbij werken zij samen aan het versterken van de informatiepositie, het delen van analyses, het ondersteunen van de uitstroom en het ontwikkelen van maatwerk voor specifieke aandachtsgroepen. 35 Het totaal aantal nareizigers ligt hoger omdat er ook mensen buiten de opvang verblijven Vereniging van Nederlandse Gemeenten Nassaulaan 12 Den Haag | Postbus 30435 | 2500 GK Den Haag 070 - 373 83 93 | info@vng.nl | vng.nl 1/2 Voorstel aan de Algemene ledenvergadering Datum ALV : 30 september 2026 Agendapunt : 11. Resolutie maatschappelijke initiatieven Kenmerk : Onderwerp Resolutie Maatschappelijke initiatieven als opvolging van de bijeenkomst op het paleis Noordeinde ‘Onmisbare Schakels: versterken van sociale initiatieven’ In te stemmen met de resolutie Maatschappelijke initiatieven. Aanleiding Op 18 maart jl.

vond op initiatief van het Oranjefonds en op uitnodiging van koningin M áxima de bijeenkomst ‘Onmisbare Schakels: versterken van sociale initiatieven’ plaats. Naast diverse initiatieven uit de samenleving waren fondsen, departementen, vakbonden, agentschappen, kennisinstellingen, koepelorganisaties en ook de VNG aanwezig. Aan het eind van de bijeenkomst deed de VNG bij monde van haar directeur het aanbod en de uitnodiging om op ons jaarcongres/ALV gemeenten op te roepen om veel nauwer met sociale initiatieven op te trekken. Gemeenten zijn geworteld in gemeenschappen en geme enschappen in gemeenten, en beide hebben elkaar nodig. Een dergelijke uitnodiging past ook goed bij het thema van het jaarcongres ‘We doen het samen’. Voorstel Om hieraan invulling te geven legt het bestuur een resolutie aan de leden voor, waarin de ALV uitspreekt dat ze in woord en daad maatschappelijke initiatieven wil bevorderen en heersende belemmeringen zo veel als mogelijk wil wegnemen. Bijlage(n) 1. Resolutie Maatschappelijke initiatieven 2. Intentieverklaring met partners.

Gevraagd besluit Toelichting op hoofdlijnen Vereniging van Nederlandse Gemeenten 2/2 Tekst voor stemsheet: Steunt u de resolutie Maatschappelijke initiatieven: 1 = ja 2 = nee Resolutie maatschappelijke initiatieven en gemeenten "We Doen Het Samen" De leden van de VNG, in de ALV bijeen in Lichtenvoorde op 30 september 2026 Constaterende • Dat Nederland, ondanks individualisering, van oudsher een land is van gemeenschappen, van vrijwillige inzet, van maatschappelijke initiatieven en van een sterke civil society; • Dat 4,2 miljoen inwoners zich met mede-inwoners inzetten voor hun leefomgeving, hun buurt, dorp of stad en dat het totaal aantal vrijwilligers meer dan 7 miljoen bedraagt; • Dat deze kracht zichtbaar wordt in de vele initiatieven naast overheid en markt rondom burenhulp, energieopwekking, sport, onderlinge ontmoeting, (voor)zorgcirkels en meer; • Dat zonder deze lokale gemeenschapskracht de samenleving stil zou vallen; dat het enerzijds onbetaalbaar is en anderzijds naar schatting meer dan 23 miljard euro bedraagt; • Dat gemeenten, historisch en bestuurlijk, geworteld zijn in gemeenschappen en zich van oudsher inspannen om maatschappelijke initiatieven de plek te geven die hen toekomt. • Dat maatschappelijke initiatieven desondanks soms belemmeringen ervaren en streven naar minder administratieve lasten, duurzamere financiering en een ‘seat at the table’.

Overwegende • Dat juist in het licht van geopolitieke spanningen en maatschappelijke onzekerheden het nodig is dat mensen vanuit een weerbare samenleving naar elkaar omzien. • Dat gemeenten, samen met hun lokale partners, een cruciale verbindende en faciliterende rol spelen in deze weerbare en naar elkaar omkijkende gemeenschappen; • Dat dit van gemeenten naast een constructieve houding een heldere kaderstelling vraagt, onder meer om te voorkomen dat de aandacht uitgaat naar de meest mondige initiatieven; • Dat hier potentie ligt op talloze beleidsdomeinen, van buurtvoorzieningen, wijkteams en eenzaamheidsaanpak tot de inrichting van de ruimte, energievoorziening en jeugdhulp; • Dat hiervoor meerdere coalities ontstaan, zoals de We Doen Het Samen-Coalitie, de Participatiecoalitie welzijn, zorg en hulp en de Coalitie Duurzame Vrijwillige Inzet; • Dat het goed is deze in gang gezette beweging landelijk en lokaal een hart onder de riem te steken en waar nodig uit te breiden.

Spreken uit • Dat maatschappelijke en burgerinitiatieven alsook gemeenschappen onmisbaar zijn voor een weerbare en veerkrachtige samenleving; • Dat gemeenten vanuit een heldere kaderstelling en een goede weging van initiatieven zich inspannen om ervaren belemmeringen zoveel mogelijk weg te nemen; • Dat maatschappelijke initiatieven daarom lokaal een plaats aan tafel krijgen en er gestreefd wordt naar duurzamere financiering en een minimum aan administratieve lasten; • Dat gemeenten (meer) mogelijkheden creëren om publieke taken te gunnen aan maatschappelijke initiatieven; • Dat gemeenten landelijk en lokaal verbindingen zoeken met fondsen die kunnen bijdragen aan de versterking van deze gemeenschapskracht; • Dat de VNG de opdracht krijgt om bovenstaande via een uitvoeringsagenda komend jaar samen met fondsen en genoemde coalities concreet in te gaan vullen.

Intentieverklaring maatschappelijke initiatieven en gemeenten "We Doen Het Samen ” Wij, maatschappelijke initiatieven, fondsen en gemeenten, onder andere verenigd in de We Doen Het Samen-coalitie, de Coalitie Duurzame Vrijwillige Inzet en de Participatiecoalitie welzijn, zorg en hulp spreken uit: • Dat maatschappelijke en burgerinitiatieven alsook gemeenschappen onmisbaar zijn voor een weerbare en veerkrachtige samenleving; • Dat een goed samenspel tussen initiatieven, fondsen en gemeenten essentieel is om de beweging naar deze samenleving verder te versterken; • Dat we dit samenspel landelijk en lokaal bevorderen via een met elkaar te ontwikkelen uitvoeringsagenda; • Dat dit moet leiden tot eenvoudigere en duurzamere financiering van initiatieven, minder administratieve lasten en een passende en vanzelfsprekende ‘plaats aan tafel’.

Namens bovenstaande partners • Coalitie Duurzame Vrijwillige Inzet, Eelke Dekens • Fondsen in Nederland, Ronald van der Giessen • Oranjefonds, Tamara van Ark • Participatiecoalitie welzijn, zorg en hulp, Marthijn Laterveer • We Doen Het Samen-Coalitie, Jitske Tiemersma • VNG, Sharon Dijksma Lichtenvoorde, 30 september 2026 Vereniging van Nederlandse Gemeenten Nassaulaan 12 Den Haag | Postbus 30435 | 2500 GK Den Haag 070 - 373 83 93 | info@vng.nl | vng.nl 1/2 Voorstel aan de Algemene ledenvergadering Datum ALV : 30 september 2026 Agendapunt : Collectivisering van Digitalisering Kenmerk : Onderwerp Collectivisering van Digitalisering: ALV-rapportage september 2026 - “Samen uit de startblokken”, inclusief bijlage “Nadere toelichting Collectivisering dienstverlening - Common Ground” De algemene ledenvergadering neemt kennis van: - De ALV-rapportage over de collectivisering van digitalisering voor september 2026: “Samen uit de startblokken” inclusief bijlage “Nadere toelichting Collectivisering dienstverlening - Common Ground”. Aanleiding In 2025 kozen gemeenten er op de ALV-en in juni en november voor om regie te pakken op digitalisering, hier conform de Verenigingsstrategie als één sterke bestuurslaag sturing aan te geven en hun krachten te bundelen onder de noemer ‘collectivisering’. Gemeenten werken hiervoor voorstellen uit op o.a.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://beesel.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/a08a3af4-5dad-4835-9c36-44dab2026e2f?agendaItemId=ebd32992-e4cb-40df-a198-8a9f13a316fa