CConstaterende datAsten
Koppel je AI →
Document · PDF

Bijlage 2 - Algemene en artikelsgewijze toelichting Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Asten 2026

Raadscommissie Samenleving en Bestuur 17 september 2026, gemeente AstenBij agendapunt: Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Asten 2026 (adviserend)13.922 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

Een afbakening van dit hoofdstuk van de APV ten opzichte van enkele (algemene) bepalingen van de APV is wenselijk, omdat de genoemde bepalingen betrekking hebben op onderwerpen die waarschijnlijk op korte termijn in of krachtens de Wet regulering sekswerk (Kamerstuknummer: 35.715), in afwijking van de algemene bepalingen van de APV, moeten worden geregeld. Om niet binnen afzienbare tijd opnieuw substantiële materiële wijzigingen aan te hoeven brengen in de APV wordt ervoor gekozen, vooruitlopend op de verwachte inwerkingtreding van deze wet, deze materie in lijn met deze wet te regelen. Op grond hiervan is deze afbakeningsbepaling opgenomen. Dit wetsvoorstel is nog in behandeling bij de Eerste Kamer. Met dit voorstel wordt prostitutie en andere vormen van sekswerk in Nederland verder gereguleerd en worden daarmee misstanden in de seksbranche voorkomen of verminderd. Alle personen die sekswerk verrichten, dienen een vergunningsgesprek te voeren bij één van de daartoe aangewezen gemeenten. Tijdens dit gesprek wordt getoetst of de prostituee voldoende zelfredzaam is en niet tot de werkzaamheden wordt gedwongen.

Zo moet een prostituee ten minste 21 jaar zijn, zelfredzaam zonder dwang, goed geïnformeerd zijn over de risico’s van het werk, de rechten en plichten kennen en weten waar kennis, zorg en hulp beschikbaar is om het beroep zo veilig en gezond mogelijk te kunnen uitoefenen dan wel om ermee te kunnen stoppen. De klanten van een prostituee zonder vergunning zijn strafbaar, evenals exploitanten die een prostituee zonder vergunning voor zich laten werken. Hoofdstuk 4 Bescherming van het milieu en het natuurschoon en zorg voor het uiterlijk aanzien van de gemeente Afdeling 4.1 Voorkomen of beperken geluidhinder en hinder door verlichting Artikel 4:1 Definities Activiteitenbesluit milieubeheer In de aanhef en in het eerste aandachtspunt van dit artikel wordt bepaald dat onder het “Activiteitenbesluit milieubeheer” wordt verstaan: “het activiteitenbesluit milieubeheer zoals het besluit luidde direct voorafgaand aan de inwerkingtreding van de Omgevingswet”. De Omgevingswet (hierna: Ow) is op 1 januari 2024 in werking getreden. Na deze inwerkingtreding van de Omgevingswet is het Activiteitenbesluit milieubeheer sinds 1 januari 2024 vervangen door het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal). In de (model-)APV wordt in de artikelen 4:1, 4:2, 4:3 en 4:5 desondanks nog structureel verwezen naar geluidsnormen in dit vervallen besluit (artikelen 2.17, 2.17a, 2.19, 2:19a en 2:20).

De reden hiervoor wordt als volgt gemotiveerd. Op grond van artikel 8.2.2 van het Invoeringsbesluit Omgevingswet kunnen de artikelen 4:1 tot en met 4:5a van de APV uiterlijk tot het einde van de transitiefase van de Omgevingswet blijven gelden. Voor handhaving van de status quo moet de wetgeving zoals die vóór de inwerkingtreding van de Ow geldt, dus van toepassing blijven. Het betreft de volgende wetgeving: de Wet milieubeheer, het Activiteitenbesluit milieubeheer, de Wet geluidhinder en het Besluit geluidhinder zoals deze luidden direct voorafgaand aan de inwerkingtreding van de Ow. Omdat in verschillende artikelen wordt verwezen naar Activiteitenbesluit milieubeheer is daarvan een definitie opgenomen in artikel 4:1 van de APV. Artikel 4:3 Kennisgeving incidentele festiviteiten In het 8 e lid van dit artikel wordt gesteld dat de betreffende geluidsnorm alleen geldt voor het “bebouwde gedeelte” van de inrichting en niet voor de “buitenruimte”. Aldus wordt de mogelijkheid om muziekgeluid te produceren bij een festiviteit beperkt tot binnen het gebouw van een inrichting. Gebouwen hebben over het algemeen een bepaalde geluiddempende werking. Op het buitenterrein zijn minder mogelijkheden aanwezig voor het beperken van geluidemissies.

Muziekgeluid op buitenpodia of op het buitenterrein van horecagelegenheden bij evenementen, kan in de betreffende evenementenvergunning worden geregeld. Artikel 4:3a Verboden incidentele festiviteiten 27/37 Dit bestaande APV-artikel is met een gewijzigde nummering (oorspronkelijk artikel 4:4 van de APV) ongewijzigd behouden. Artikel 4:4 Gehoorschadepreventie Dit nieuwe artikel is toegevoegd aan de APV als toevoeging aan de vele artikelen in de APV die maximale geluidsniveaus, of anderszins geluidhinder, reguleren. • Artikel 2:24, derde lid, onderdeel e, van de APV kent een regeling met betrekking tot de begrenzing van het maximale toelaatbare geluidsniveau bij “kleine evenementen” van 75dB(A) en 85 dB(C) op de gevels van omringende woningen; • Artikel 4:5 van de APV “Onversterkte muziek” bepaalt dat het ten gehore brengen van onversterkte muziek binnen inrichtingen een geluidsniveau kent van maximaal 70 dB(A); • Artikel 4:5b van de APV “Geluidhinder in de openlucht” bepaalt, in het eerste lid, dat het verboden is om buiten een inrichting in de openlucht een geluidsapparaat (…) in werking te hebben op een zodanige wijze dat geluidhinder wordt veroorzaakt; • Artikel 4:6 van de APV “Overige geluidhinder” bepaalt dat het verboden is om buiten een inrichting geluidsapparaten in werking te hebben of handelingen te verrichten op een zodanige wijze dat voor een omwonende geluidhinder

wordt veroorzaakt; bijvoorbeeld een niet-permanente activiteit zoals een kermis. Aangezien op elk buitenevenement geluid wordt geproduceerd, stemgeluid van bezoekers, muziekproductie (versterkt dan wel onversterkt), geluid van omroepinstallaties en attracties, voertuigen van komende en vertrekkende bezoekers, is ter voorkoming van gehoorschade, met name bij kinderen, in overleg met de Omgevingsdienst Zuidoost-Brabant (ODZOB) artikel 4:4 van de APV “Gehoorschadepreventie” aan de APV toegevoegd. • Het geluidsniveau op alle voor bezoekers toegankelijke plaatsen mag niet hoger zijn dan 102 d(B)A, gemeten over 15 minuten bij de hoogst belaste publiektoegankelijke plek; • Het geluidsniveau bij evenementen, gericht op kinderen, mag niet hoger zijn dan 88dB(A) . Waarschuwingen en gehoorbescherming zijn dan niet nodig. • Bij evenementen waarbij mechanische versterkte muziek ten gehore wordt gebracht, met een niveau van 92 dB(A) moet de organisator van het evenement de maatregelen nemen zoals vermeld in het derde lid van dit artikel. LAeq De term “LAeq”, die meerdere malen wordt aangetroffen in dit artikel, staat voor het A-gewogen equivalente continue geluidsniveau in decibel dB(A). Het is het energetisch gemiddelde van een wisselend geluidsniveau over een bepaalde periode, omgerekend naar één constant geluid met dezelfde totale hoeveelheid geluidsenergie.

Geluid in een drukke leefomgeving fluctueert constant. Aangezien pieken en dalen elkaar afwisselen, zegt één momentopname weinig over de totale geluidbelasting. De LAeq wordt door de overheid en in de geluidstechniek gebruikt als dé standaardindicator omdat deze waarde de beste correlatie heeft met de mate van geluidshinder die mensen ervaren. Afdeling 4.2 Bodem-, weg- en milieuverontreiniging Artikel 4:9a Verbod oplaten ballonnen Dit extra artikel is in de APV opgenomen in het kader van de derde wijziging van de APV op 13 juli 2022 op verzoek van het Team Ruimte. Ballonnen oplaten is slecht voor het milieu, alsmede gevaarlijk voor dieren die het plastic (kunnen) inslikken. Aldus moet worden voorkomen dat dit plastic afval in de openbare ruimte en de natuur terechtkomt. Hiernaast worden wensballonnen verwarmd door een open vlam die onder de ballon hangt. De brandweer raadt het gebruik van dergelijke ballonnen af, omdat het open vuur betreft dat stuurloos de lucht ingaat en willekeurig, ook bij naburige gemeenten, op bijvoorbeeld een rieten dak van een woning terecht kan komen met alle gevolgen van dien. Op grond hiervan is in de geactualiseerde APV dit artikel gehandhaafd in navolging van 30 van de 56 Brabantse gemeenten.

Afdeling 4.3 Het bewaren van houtopstanden Aanleiding Het opnemen van regels voor het kappen van houtopstanden in de APV heeft primair als doel het beschermen en behouden van groenstructuren, landschappelijke waarden en de kwaliteit van de leefomgeving. Hiermee wordt voorkomen dat waardevolle houtopstanden zonder zorgvuldige afweging worden gekapt. Deze herziening sluit enerzijds aan bij de verplichtingen uit de Europese Natuurherstelverordening (NHV), waarin is vastgelegd dat de hoeveelheid stedelijk groen en de boomkroonbedekking tot 2030 niet mogen afnemen. De aangepaste APV draagt bij aan het realiseren van deze doelstelling. Tevens wordt de APV beter in overeenstemming gebracht met de uitgangspunten en ambities uit het vastgestelde Programma Groen gemeente Asten. 29/37 Programma Groen gemeente Asten 2024-2033 De raad van de gemeente Asten heeft in haar vergadering van 14 mei 2024 het “Programma Groen” gemeente Asten 2024-2033 vastgesteld. In dit “Programma Groen” zijn voorstellen opgenomen die doorgevoerd zouden worden in de vaststelling van de nieuwe APV. Op basis van voortschrijdend inzicht is ervoor gekozen sommige onderdelen uit het programma aan te passen dan wel niet alle voorstellen uit het programma over te nemen.

Om onduidelijkheid bij derden met betrekking tot deze regelgeving te voorkomen, wordt gelijktijdig met de vaststelling van de (geactualiseerde) APV bijlage 4 “Opsomming aanpassingen APV-regels” van dit “Programma Groen” ingetrokken. Hiermee vormt de geactualiseerde APV het actuele en leidende beleids- en toetsingskader voor de bescherming van houtopstanden binnen de gemeente. Artikel 4:10 Definities In het eerste aandachtstreepje van dit artikel wordt de term “boom” gedefinieerd. De afbakening van wat onder een “boom” moet worden verstaan is van belang in het verband met het aangeven van de ondergrens van de bescherming van een boom. De bepaling van de dwarsdoorsnede van de stam van minimaal 10 centimeter op 130 centimeter hoogte boven het maaiveld betreft een gangbare norm en komt overeen met een omtrek van 31 centimeter. Ook dode bomen vallen onder de vergunningplicht ex. artikel 4:11, eerste lid, van de APV. Een dergelijke boom is in de betreffende definitie opgenomen, omdat ook dode bomen, in ecologisch opzicht, vaak zeer waardevol zijn. Daarnaast is een dergelijke boom in de betreffende definitie opgenomen om illegale kap te voorkomen, aangezien achteraf lastig vast te stellen is of een boom daadwerkelijk dood was.

NVTB-methode In het laatste aandachtsstreepje van dit artikel wordt de NVTB-methode gedefinieerd, zijnde de door de Nederlandse Vereniging van Taxateurs van Bomen ontwikkelde methode voor het bepalen van de waarde van bomen en het vaststellen van schade aan bomen. Deze boomwaardebepalingsmethode is de opvolger van de “methode Raad” en is op dit moment geaccepteerd als, in juridische zin, de meest aanvaardbare methode om de waarde van bomen te bepalen. Artikel 4:11 Omgevingsvergunning voor het vellen van houtopstanden Zoals reeds is aangegeven, wordt in het eerste lid van dit artikel het juridische uitgangspunt gecodificeerd; in beginsel is een omgevingsvergunning vereist voor de in dit artikellid, in de onderdelen a tot en met e opgesomde vergunningplichtige categorieën, waarbij in onderdeel c de reeds eerder aangehaalde “lijst van beschermwaardige bomen” is opgenomen. Convenant gemeente Asten – NCB-afdelingen Asten, Heusden en Ommel In onderdeel f van het tweede lid van dit artikel wordt het convenant aangehaald dat op 28 februari 1996 is gesloten tussen de gemeente Asten en de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond (NCB). Dit convenant beoogde de stimulering van erfbeplantingen en landschappelijke beplantingen in het kader van het 100-jarig jubileum van de NCB.

Inmiddels is deze NCB gefuseerd met de omliggende NCB-regio Deurne, Helmond-Mierlo en Someren tot de “ZLTO-De Peel”. In het zesde artikel van het convenant wordt de looptijd van dit convenant beperkt tot 1 mei 1999, waarbij aanvullend wordt gesteld dat “uiterlijk 1 december 1998 overleg wordt gevoerd over de verlenging van het project”. Tot op heden is niet gebleken van een verlenging op grond waarvan moet worden geconcludeerd dat de verplichtingen voorkomend uit dit convenant zijn komen te vervallen. Met betrekking tot de bestaande houtopstand die in het kader van de afspraken uit het convenant is gerealiseerd én nog fysiek aanwezig is, is in artikel 4:11, tweede lid, onderdeel f, de regeling opgenomen dat geen omgevingsvergunning is vereist voor deze specifieke categorie bomen mits wordt voldaan aan het in dit artikellid opgenomen vereiste. Artikel 4:11a Aanvraag en weigeringsgronden omgevingsvergunning In het eerste lid wordt bepaald dat de omgevingsvergunning alleen kan worden aangevraagd “door of namens dan wel met toestemming van degene die krachtens zakelijk recht of door degene die krachtens publiekrechtelijke bevoegdheid gerechtigd is om over de houtopstand te beschikken”.

Deze beperking van de kring van aanvragers roept de vraag op of de APV, zijnde een algemeen verbindend voorschrift (verordening) en hierdoor qua wetgeving van lagere orde dan een wet in formele zin, in casu de Algemene wet bestuursrecht (Awb), hier in juridische zin toe gerechtigd is, oftewel de Awb in zekere zin opzij kan zetten. Volgens artikel 1;2, eerste lid, van de Awb wordt een aanvraag namelijk gedaan door een belanghebbende; een natuurlijk persoon met een voldoende objectief en actueel eigen persoonlijk belang dat hem voldoende onderscheidt van anderen. Deze belanghebbende moet dus wel direct worden geraakt door het besluit. Uit eerdere uitspraken van de Raad van State kunnen als belanghebbende personen worden aangemerkt, degenen die op korte afstand van een boom wonen of vanuit de woning zicht hebben op een boom (respectievelijk het afstand- en zichtcriterium). Buren, niet zijnde eigenaren van een te kappen boom zouden in principe dan als belanghebbende moeten worden aangemerkt, wiens aanvraag als (ex. artikel 1:3, derde lid van de Awb) om een boom te kappen, in behandeling zou moeten worden genomen. In zijn uitspraak van 30 juli 2024 (ECLI:NL:RVS:2014:2833) heeft de Raad van State echter bepaalt dat een gemeentelijke verordening een beperking mag maken op het begrip “aanvrager ”uit de Awb.

Aanvullende weigeringsgronden omgevingsvergunning In het derde lid van dit artikel worden, naast de algemene weigeringsgronden zoals weergegeven in het eerste lid van artikel 1:8 van de APV, aanvullende beoordelingscriteria genoemd die kunnen 31/37 worden betrokken bij de beslissing op een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het vellen van een houtopstand. Bij iedere aanvraag dient een zorgvuldige afweging plaats te vinden van alle betrokken belangen, waaronder zowel de belangen die aanleiding geven tot het verzoek om te vellen als de belangen die zijn gemoeid met het behoud van de houtopstand. De in het derde lid genoemde criteria hebben betrekking op de verschillende waarden die een houtopstand voor de fysieke leefomgeving kan vertegenwoordigen, zoals ecologische, landschappelijke, beeldbepalende, cultuurhistorische en leefbaarheidswaarden. Deze waarden kunnen zich afhankelijk van de omstandigheden van het geval op verschillende wijze manifesteren, elkaar overlappen of in onderlinge samenhang worden beoordeeld. De criteria zijn als bevoegdheid geformuleerd ("kan-bepaling"). Dit betekent dat de aanwezigheid van één of meer van deze waarden niet zonder meer leidt tot weigering van de vergunning, maar wordt betrokken bij een integrale afweging van alle relevante feiten, omstandigheden en belangen van het concrete geval.

Hoofdstuk 5 Andere onderwerpen betreffende de huishouding van de gemeente Afdeling 5.1 Parkeerexcessen en stopverbod Artikel 5:2 Voertuigen van autobedrijf en dergelijke Op verzoek van de Astense buitengewone opsporingsambtenaren (boa’s) is het derde lid van dit artikel afwijkend ingevuld in vergelijking met het artikellid in de huidige APV. Waar het huidige artikellid spreekt van een verbod om drie of meer voertuigen van een autobedrijf op de weg te parkeren binnen een cirkel met een straal van 25 meter met als middelpunt één van deze voertuigen (…) worden in de geactualiseerde APV twee voertuigen genoemd met een cirkel van 100 meter om, qua handhaafbaarheid, beter te kunnen aansluiten op de Astense situatie. Artikel 5:4 Defecte voertuigen Artikel 5:5 Voertuigwrakken Op verzoek van de Politie Brabant Zuidoost zijn deze artikelen in de APV gehandhaafd. Omdat het onderscheid tussen beide soorten voertuigen in de praktijk moeilijk valt te omschrijven, volgt hier een korte toelichting. Artikel 5:4 “Defecte voertuigen” richt zich met name op parkeergedragingen waarbij niet-rijklare voertuigen op de weg worden geparkeerd, in vele gevallen, voor onbepaalde tijd. Ook het tekort aan parkeerruimte rechtvaardigt geen zodanig parkeergedrag waarbij ook een ontsiering van het uiterlijk aanzien van de gemeente een rol kan spelen.

Indien het voertuig voor langere tijd op de weg wordt achtergelaten, degenereert het na verloop van tijd tot een voertuigwrak in de zin van artikel 5:5 van de APV. Een voertuigwrak is een motorvoertuig dat rij technisch in onvoldoende staat van onderhoud verkeert, kennelijk verwaarloosd is en functioneel niet meer kan deelnemen aan het verkeer, veelal vanwege de afwezigheid van kentekenplaten. Een voertuigwrak is een “afvalstof” in de zin van de Europese richtlijn 2000/53/EG. Artikel 5:6 Kampeermiddelen en andere voertuigen Dit artikel is in een gewijzigde opzet opgenomen in de geactualiseerde APV. Zoals reeds eerder in de toelichting werd aangegeven, bestaat er het streven om, op verzoek van het Team Leefbaarheid, Handhaving en Veiligheid, de figuur van het aanwijzingsbesluit, in het kader van de dereguleringgedachte, uit de APV te verwijderen waar dit in juridische zin verantwoord wordt geacht. Op grond hiervan is in het eerste lid van dit artikel dit aanwijzingsbesluit verwijderd; het verbod om een voertuig dat voor de recreatie of anderszins voor andere dan verkeersdoeleinden wordt gebruikt op een door het college aangewezen plaats te parkeren, waar dit naar zijn oordeel schadelijk is voor het uiterlijk aanzien van de gemeente.

In plaats hiervan is in het eerste lid van dit aangepaste artikel een algemeen verbod opgenomen om dergelijke voertuigen langer dan drie achtereenvolgende dagen op de weg te plaatsen of te hebben. Met de zinsnede “of anderszins voor andere dan verkeersdoeleinden wordt gebruikt” is beoogd om aan te geven dat alle soorten (aanhang)wagens en voertuigen die niet dagelijks worden gebruikt als vervoermiddel, onder deze bepaling kunnen vallen. Het artikel is gericht tegen het langer dan nodig op de weg plaatsen van voertuigen die voor recreatiedoeleinden, of anderszins, worden gebruikt. Hieronder vallen in ieder geval: caravans, campers, aanhangwagens, keetwagens en dergelijke. Door de bepaling “te plaatsen of te hebben” (in plaats van “te parkeren”) is de handhaving van deze bepaling eenvoudiger; met het steeds een paar meter verplaatsen van een caravan of aanhangwagen op een openbare plaats wordt de handhaving van deze bepaling niet langer meer voorkomen. Gezien de toenemende parkeerdruk op de openbare weg – vaak ook in woonwijken – is ervoor gekozen om direct voor de gehele gemeente een verbod vast te stellen om de in dit artikel genoemde voertuigen langer dan drie achtereenvolgende dagen (binnen de bebouwde kom) op de weg te plaatsen of te hebben.

Artikel 5:8 Grote voertuigen Artikel 5:9 Uitzichtbelemmerende voertuigen Algemeen In algemene zin wordt het als noodzakelijk ervaren dat het parkeren van grote voertuigen, met name vrachtwagens, op wegen in het centrum van kernen, dan wel in woonwijken, zoveel mogelijk dient te worden tegengegaan. Maatschappelijk gezien wordt dit parkeergedrag steeds meer gezien als misbruik van de weg hetgeen tevens gevaarlijke en ongewenste situaties oplevert: onvoldoende zichtbaarheid bij schemer en 33/37 duisternis, spelende kinderen tussen vrachtwagens die de weg opschieten en inbeslagname van schaarse parkeerruimte. In dit kader beschouwt ook de Hoge Raad het parkeren van vrachtwagens in woonwijken niet meer als “normaal” verkeer tegen de achtergrond van recente verkeersontwikkelingen en maatschappelijke inzichten. De artikelen 5:8 en 5:9 van de APV bevatten regels waarmee het parkeren van grote voertuigen, voor zover dit excessief is, kan worden tegengegaan. De motieven in deze artikelen zijn verschillend ten opzichte van elkaar. Artikel 5:8 Grote voertuigen Artikel 5:8, eerste lid, van de APV kent als motief om via een, overigens in dit artikel gehandhaafd, aanwijzingsbesluit, een parkeerverbod in te stellen ter voorkoming van de aantasting van het uiterlijk aanzien van de gemeente op een bepaalde “plaats”.

Dit motief voorkomt een ernstige aantasting van het dorps- of landschapsschoon door het laten staan van grote voertuigen vóór monumenten, beeldbepalende gebouwen, in parken en open landschappen. Artikel 5:8, tweede lid, van de APV beoogt het optreden mogelijk te maken tegen het parkeren van grote voertuigen op de “weg” (in de zin van de WVW 1994), omdat dit gepaard kan gaan met een excessief gebruik van de weg. Met betrekking tot het in dit lid genoemde motief “buitensporig gebruik van de weg” wordt opgemerkt dat ook het parkeren van slechts één voertuig een parkeerexces in de zin van dit artikellid kan opleveren. In het vierde lid van dit artikel wordt het in het tweede lid opgenomen verbod beperkt tot de avond en de nacht, alsmede het weekeinde en de doordeweekse dagen. Het wordt namelijk niet redelijk geacht om het parkeren van grote voertuigen op de weg gedurende de werkdag te verbieden. Aangezien deze beperking alleen van toepassing is op het gestelde in het tweede lid, blijft het in het eerste lid opgenomen verbod gehandhaafd. Artikel 5:9 Uitzichtbelemmerende voertuigen Het eerste lid van dit artikel beoogt op te treden tegen de situaties zoals genoemd in dit artikellid.

Door het opnemen van de zinsnede “of hen anderszins hinder of overlast wordt aangedaan” zijn ook andere vormen van hinder of overlast dan uitzichtbelemmering door het parkeren van grote voertuigen verboden. Hierbij kan worden gedacht aan de belemmering van lichtval, stankoverlast en geluidsoverlast, bijvoorbeeld als gevolg van het starten en warmdraaien van grote voertuigen. Artikel 5:10b Parkeren anders dan op de rijbaan Artikel 5:11 Aantasting groenvoorzieningen door voertuigen Het college van burgemeester en wethouders kan als wegbeheerder door middel van het nemen van een verkeersbesluit parkeerverboden voor de weg instellen. Onder de “weg” vallen ook de tot de weg behorende paden, bermen of zijkanten (artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW). In de APV wordt in artikel 1:1 deze definitie van weg gevolgd. Een verkeersbesluit is een besluit om een bepaald verkeersteken te plaatsen, te wijzigen of in te trekken of een bepaalde fysieke maatregel te treffen. Sinds de uitspraak van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 23 mei 2016 (ECLI:NL:GHARL:2016:3927) geldt dat de plaatsing van verkeersborden (E1, E2 en E3) niet het parkeren of laten staan in de berm verbieden, maar alleen het parkeren, of laten staan, op de rijbaan.

Volgens het hof moet “weg” niet worden opgevat in de zin van de WVW, maar in de zin van het Verdrag inzake verkeerstekens dat alleen het parkeerverbod op de rijbaan regelt. Als een gemeente ook een parkeer- of stopverbod wil instellen voor andere weggedeelten dan de rijbaan, zoals voor bermen, is dus een aanvullende grondslag bij gemeentelijke verordening nodig. Artikel 5:10b van de APV voorziet in deze grondslag. Door het gebruik van de formulering “niet tot de rijbaan behorend weggedeelte” is ook de afbakening met artikel 5:11 van de APV geregeld nu die bepaling ook niet van toepassing is op de weg. Afdeling 5.2 Collecteren Artikel 5:13 Inzameling van geld of goederen of leden- of donateurwerving Van oudsher wordt op ruime schaal een beroep gedaan op de liefdadigheidszin van, ook de Astense, bevolking door middel van collecteren, inschrijvingen, de verkoop van loten et cetera op openbare plaatsen dan wel via huis-aan-huis-inzamelingen. Doorgaans gaan dergelijke inzamelingsacties uit van volkomen betrouwbare instellingen. Desondanks komt het voor dat bij inzamelaars niet de charitatieve doelstelling voorop staat, maar een commercieel belang wordt gediend, waarbij soms de indruk wordt gewekt dat de opbrengst naar een goed doel gaat.

Ook wordt geconstateerd dat de wijze van optreden steeds indringender wordt, waarbij de goede- doelen-branche steeds verder professionaliseert tegenover een groep die steeds kwetsbaarder wordt. Dit is de overweging waarom de inzamelingsvergunning niet is verwijderd uit de APV en als zodanig wordt aangetroffen in het eerste lid van artikel 5:13 van de APV. Afdeling 5.4 Standplaatsen Artikel 5:18 Standplaatsvergunning en weigeringsgronden Artikel 5:18, eerste lid stelt een standplaatsvergunning verplicht als voorwaarde om een standplaats in te nemen voor het te koop aanbieden van goederen of diensten vanaf een vaste plaats. Het motief voor deze vergunningplicht betreft de ordening van de straathandel, meer concreet het voorkomen van verstoring van de openbare orde, alsmede het tegengaan van overlast. Hierbij kan worden gedacht aan: geluidsoverlast, stankoverlast, verkeershinder en overlast door zwerfafval. In de geactualiseerde APV is deze vergunningplicht gehandhaafd op grond van bovenvermelde gronden. 35/37 De in het derde lid vermelde “dwingende reden van algemeen belang” doelt op het beschermen van een redelijk voorzieningenniveau in de gemeente (exploitatiekosten gevestigde winkeliers versus de exploitatiekosten van straathandelaren). Hiervan zal in de praktijk niet vaak sprake zijn.

In deze zin wordt opgemerkt dat uit jurisprudentie van de Afdeling Rechtspraak van de Raad van State blijkt dat het reguleren van de concurrentieverhoudingen in een gemeente niet als een huishoudelijk belang van de gemeente wordt aangemerkt. Artikel 5:20 Afbakeningsbepalingen Zoals reeds gesteld in de toelichting bij artikel 1:5 “Persoonlijk karakter van de vergunning of ontheffing” is de standplaatsvergunning ex. artikel 5:18 van de APV, naast de exploitatievergunning ex. artikel 2:28 van de APV, één van de vergunningen die ook bedrijfsmatig kan worden verleend. In artikel 5:20, eerste lid, van de APV is deze mogelijkheid juridisch verankerd. Afdeling 5.9 Asverstrooiing, begraafplaats en ordevoorschriften Artikel 5:35 Definitie In dit artikel wordt de incidentele asverstrooiing gedefinieerd waarbij de Wet op de lijkbezorging (Wlb) als de van toepassing zijnde wet wordt aangehaald. De Wet op de lijkbezorging stamt uit 1991 en komt voort uit de modernisering van de Begrafeniswet uit 1869. Deze wet wordt op dit moment herzien. Om aan te kunnen sluiten bij de maatschappelijke ontwikkelingen is het wetsvoorstel tot modernisering van de Wet op de lijkbezorging tot stand gekomen. Het is de bedoeling dat de nieuwe wet, genaamd “Wet bestemming lichamen van overledenen”, de huidige wet vervangt.

In de huidige wet op de lijkbezorging zijn vier mogelijke bestemmingen opgenomen: cremeren, begraven, het afstaan van het lichaam aan de wetenschap, en in bijzondere gevallen, het zeemansgraf. In het wetsvoorstel wordt daar “alkalische hydrolyse”, oftewel “resomeren”, aan toegevoegd. Hierbij wordt het lichaam van de overledene in een resoneermachine geplaatst en opgelost in een vloeistof bestaande uit heet water en kaliumhydroxide. Na een proces van drie tot vier uur blijven slechts een restvloeistof en botresten over. Net als bij een crematie kunnen deze resten in een urn worden bewaard. Met deze mogelijkheid wordt tegemoet gekomen aan een al langer bestaande behoefte. Bovendien is deze methode duurzamer dan begraven of cremeren. Hiernaast wordt het begraven binnen 24 uur vergemakkelijkt wat van belang is voor begrafenissen binnen de Joodse en Islamitische godsdienst waarbij het gebruikelijk is om het lichaam binnen 24 uur te begraven. In afwachting van deze nieuwe wettelijke regeling wordt, vanzelfsprekend, de huidige wetsvermelding gehandhaafd. Hoofdstuk 6 Sanctie-, overgangs- en slotbepalingen Artikel 6:1 Sanctiebepaling Artikel 154 van de Gemw bepaalt dat de raad op overtreding van zijn verordeningen straf kan stellen.

Artikel 6:1 van de APV bepaalt dat het niet-naleven van de in de APV genoemde voorschriften of beperkingen die aan een vergunning of ontheffing zijn verbonden, een strafbaar feit oplevert. De op te leggen straf mag niet zwaarder zijn dan hechtenis van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie, al dan niet met openbaarmaking van de rechterlijke uitspraak. De strafbare feiten zijn overtredingen (en dus geen misdrijven). In artikel 23, vierde lid, Wetboek van Strafrecht zijn de maxima van de boetecategorieën opgenomen. Het maximum van een boete van de eerste categorie (lichte overtreding) bedraagt € 515,-- en het maximum van een boete van de tweede categorie bedraagt € 5.150,-- (zware overtreding). Artikel 6:2 Toezichthouders In het derde lid van dit artikel is bepaald dat met het toezicht op de naleving van Hoofdstuk 3 van de APV de ambtenaren van het Prostitutie-controle-Team (PCT) zijn belast. Deze inzet is gehandhaafd in de geactualiseerde APV op grond van hun specifieke inzet: het controleren van prostitutiebedrijven op misstanden, mensenhandel en vergunningen. Artikel 6:4 Intrekking regelingen In artikel 6:4 wordt geen tijdstip vermeld waarop de oude verordening wordt ingetrokken, omdat dit overbodig is; de datum waarop de nieuwe verordening in werking treedt, is de datum waarop de oude verordening vervalt.

Gelijktijdig met de intrekking van de oude verordening worden de in dit artikel genoemde besluiten van algemene strekking (aanwijzingsbesluiten en nadere regels) ingetrokken, omdat ofwel het betreffende (kapstok)artikel in de nieuwe APV is komen te vervallen dan wel dat de juridische basis voor de betreffende aanvullende regeling is komen te vervallen (bijvoorbeeld de opname van een algemene regel in plaats van een te nemen aanwijzingsbesluit in het kader van de deregulering). Artikel 6:5 Overgangsbepaling Een verordening kent vaak diverse uitvoeringsregels, zoals nadere regels, aanwijzingsbesluiten (van plaatsen waar of tijden waarop bepaalde regels gelden of juist niet gelden), beleidsregels, en dergelijke. Bij vervanging van een verordening door een nieuwe verordening is het vaak niet nodig dat al deze uitvoeringsregels worden vervangen; niet zelden kunnen ze nog uitstekend dienst doen, maar zijn deze in juridische zin gebaseerd op een artikel van de nieuwe verordening. Deze uitvoeringsregels moeten worden ‘omgehangen’: aan hun nieuwe grondslag worden opgehangen. In het tweede en derde lid van dit artikel is dit voor de uitvoeringsregels die op grond van de Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Asten 2017 zijn vastgesteld, maar ook nog van toepassing zijn in de nieuwe APV, gebeurd.

Artikel 6:6 Inwerkingtreding Artikel 3:40 van de Awb bepaalt dat een besluit niet in werking treedt voordat het is bekendgemaakt. 37/37 Artikel 3:42 van de Awb bepaalt dat de bekendmaking van besluiten die niet tot één of meer belanghebbenden zijn gericht, geschiedt op de in de artikelen 5 onderscheidenlijk 6 van de Bekendmakingswet bepaalde wijze. Dit betekent dat deze besluiten in een officieel elektronisch publicatieblad bekend dienen te worden gemaakt. Met toepassing van deze wettelijke vereisten wordt de APV bekendgemaakt door plaatsing in het Gemeenteblad van de gemeente Asten waardoor de nieuwe APV in werking treedt.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://asten.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/1f00a0a7-1e30-4e51-bad3-a503ccf21f59?agendaItemId=7a45ecaf-c473-49a0-aef2-194c28be2ef1