CConstaterende datAssen
Koppel je AI →
Document · PDF

Verordening maatschappelijke ondersteuning 2026

Raadsvergadering 18 december 2025, gemeente AssenBij agendapunt: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Assen 202616.581 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Assen 2026 Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Assen 2026

Inleiding Wat staat er in deze verordening? Deze verordening bevat de regels van de gemeente voor de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015) die de gemeenteraad heeft vastgesteld. Voor wie is deze verordening? Deze verordening gaat over de maatschappelijke ondersteuning voor inwoners van de gemeente Assen. Deze verordening is ook voor inwoners van gemeenten die voor opvang, beschermd wonen en thuiswonen vallen onder de centrumgemeente Assen. De bedoeling van de wet staat centraal Bij het toepassen van de regels uit deze verordening houdt de gemeente rekening met de landelijk geldende wetten. De gemeente gaat niet alleen uit van de tekst van de wet, maar juist ook van de bedoeling van de wet. Het beleid wat de gemeente voert, past bij de bedoeling van de wet. We vinden daarbij de volgende overtuigingen van belang: 1. Basisbehoeften: een gezonde en veilige leefsituatie voor elke inwoner. 2. Zelfredzaamheid: de inwoner heeft zelf de regie, de gemeente ondersteunt als dat nodig is. 3. Voorliggend veld: als er passende en/of vrij toegankelijke oplossingen zijn voor de hulpvraag, gaat dit voor op maatwerk via de Wmo. 4. Afstemming: de ondersteuning via de Wmo is zo veel mogelijk samen met de inwoner afgestemd op de persoonskenmerken en voorkeuren van de inwoner. 5.

Duurzame oplossing: de ondersteuning is gericht op het zo veel mogelijk zelfredzaam maken en participeren van de inwoner. Wanneer mogelijk met als doel dat de inwoner uiteindelijk geen ondersteuning via de Wmo meer nodig heeft.

Hoofdstuk 1 Begrippen Artikel 1 Uitleg van begrippen 1. In de verordening wordt gesproken over “de cliënt” en “de inwoner” in de mannelijke vorm. De algemene voornaamwoorden “zijn” en “hem” worden daarom gebruikt. Deze kunnen ook gelezen worden als bijvoorbeeld “haar” of “hen” om alle genderidentiteiten te omvatten. 2. De verordening bevat veel begrippen. Deze worden in dit artikel uitgelegd. De begrippen die al in de Wmo en de Awb uitgelegd worden, worden hier niet herhaald. 3. Soorten voorzieningen: a. algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten

b. algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015 die vrij toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden c. collectieve maatwerkvoorziening: maatwerkvoorziening die in collectieve vorm wordt verstrekt d. maatwerkvoorziening: niet-vrij toegankelijke voorziening, op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo. 4. Overige begrippen: a. ADL: algemene dagelijkse levensverrichtingen, dit zijn de dagelijks terugkerende basisverrichtingen die je moet doen om zelfstandig te kunnen blijven leven op een binnen de maatschappij fatsoenlijk geacht niveau b. bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wmo c. centrumgemeente Assen: gemeente Assen is centrumgemeente voor beschermd wonen, begeleid kamerwonen, thuiswonen en maatschappelijke opvang voor de regiogemeenten Aa en Hunze, De Wolden, Hoogeveen, Meppel, Midden-Drenthe, Noordenveld, Tynaarlo en Westerveld d.

cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen e. financiële tegemoetkoming: een forfaitair geldbedrag dat de cliënt krijgt om een voorziening aan te schaffen of hulp te organiseren f. formele hulp: hulp die geboden wordt door een professional die een erkende kwalificatie heeft en is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel g. fout: het onbedoeld onjuist handelen en daarmee oneigenlijk gebruik maken van maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen of pgb als gevolg van onduidelijkheid, vergissing of onoplettendheid h. fraude: het opzettelijk onjuist handelen, en daarmee handelen in strijd met de regelgeving, met het oogmerk op eigen of andermans (financieel) gewin i. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten j. gemeente: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Assen. Als het artikel betrekking heeft op beschermd wonen dan wordt met “de gemeente” de regiogemeente bedoeld, tenzij anders is aangegeven k.

hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo l. informele hulp: hulp verleend door een persoon die niet voldoet aan de voorwaarden voor formele hulp of een bloed- of aanverwant is in de 1e of 2e graad van cliënt m. ingezetene: cliënt die het hoofdverblijf heeft in de gemeente Assen op basis van feitelijk verblijf of inschrijving in de Basisregistratie persoonsgegevens (BRP). Een cliënt met een postadres in de gemeente Assen die feitelijk in een andere gemeente verblijft, wordt niet gezien als ingezetene van de gemeente Assen n. mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep o. melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan de gemeente p. nadere regels: besluit maatschappelijke ondersteuning, als laatstelijk vastgesteld door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Assen q. niet integer handelen: misbruik maken van voorkennis, persoonlijke en medische informatie van cliënten. Zich laten beïnvloeden in zijn oordeel als gevolg van een persoonlijke relatie, sociale

status, uiterlijk, sekse en bevolkingsgroep. Iemand te bewegen door bedreiging, het aanbieden van geld of diensten of andere voordelen, door het uitoefenen van lichamelijke of psychische druk, dan wel het hanteren van listige kunstgrepen of door een samenweefsel van verdichtsels, met als doel een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of overeenkomst te verkrijgen op grond van de Wmo 2015 r. onderhoudsplichtige ouders: daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt s. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. Wmo, zijnde een door de gemeente verstrekt budget aan cliënten dat hen in staat stelt een maatwerkvoorziening te betrekken t. pgb-aanbieder: een derde die in opdracht van een pgb-houder, of indien van toepassing de pgbbeheerder, diensten die tot een maatwerkvoorziening behoren uitvoert u. pgb-beheerder: een door cliënt gemachtigd persoon die de aan het pgb verbonden taken uitvoert en toeziet op waarborging van de kwaliteit van de aan de maatwerkvoorziening verbonden taken v. pgb-houder: de cliënt die een pgb ontvangt, dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger w.

regiogemeente: gemeente die valt onder de centrumgemeente Assen voor beschermd wonen, begeleid kamerwonen, thuiswonen en maatschappelijke opvang. Dit zijn de gemeenten Aa en Hunze, Assen, De Wolden, Hoogeveen, Meppel, Midden-Drenthe, Noordenveld, Tynaarlo en Westerveld x. resultaat: het doel waartoe een maatwerkvoorziening wordt verstrekt y. resultatenplan: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek naar noodzakelijke ondersteuning z. sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt aa. toetsingskader Wmo en Jeugdzorg: het meest recente kader om kwaliteit te toetsen zoals gepubliceerd op www.nmdsamenwerking.nl; het Drents kwaliteitskader is hier onderdeel van bb. verhuiskostenvergoeding: financiële tegemoetkoming bedoeld voor de kosten van het verhuizen naar een nieuwe woning. Dit kan ook gebruikt worden voor het inrichten van de nieuwe woning cc. vertegenwoordiger: persoon of rechtspersoon die een cliënt vertegenwoordigt die niet in staat kan worden geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake dd. Wlz: Wet langdurige zorg ee. Wlz-instelling: instelling die aan de cliënt met een Wlz-indicatie intramurale zorg inclusief verblijf biedt ff. ZIN: zorg in natura gg.

ZIN-aanbieder: rechtspersoon die jegens de gemeente, op grond van de met aanbieder gesloten (raam)overeenkomst, gehouden is een algemene voorziening en/of maatwerkvoorziening te leveren.

Hoofdstuk 2 Toegang maatschappelijke ondersteuning Artikel 2 Melding 1. Een inwoner met een hulpvraag kan zelf een melding doen bij de gemeente. Iemand anders kan dit ook namens de inwoner doen. Dit kan vormvrij. 2. De gemeente kijkt of de hulpvraag van de inwoner past binnen de Wmo. Als dat het geval is, dan start de gemeente een onderzoek. Als het niet het geval is, verwijst de gemeente de inwoner door naar de juiste organisatie.

3. Als de melding past binnen de Wmo, bevestigt de gemeente met een brief aan de inwoner dat er een melding is ontvangen. Hierin staat in elk geval dat de inwoner: a. gebruik kan maken van gratis, onafhankelijke cliëntondersteuning b. binnen zeven dagen een persoonlijk plan kan indienen zoals bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid, van de Wmo. 4. In spoedeisende gevallen als bedoeld in artikel 2.3.3 van de Wmo treft de gemeente een tijdelijke maatwerkvoorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek. 5. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 3 Melding beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen 1. De centrumgemeente Assen is door regiogemeenten gemandateerd om ondersteuning op het gebied van beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen (en de bijbehorende begeleiding en eventueel dagbesteding) toe te kennen en draagt zorg voor financiering vanuit de Wmo. 2. De cliënt met een hulpvraag over het zich handhaven in de samenleving, woonachtig binnen de regio van de centrumgemeente, meldt zich bij de gemeente waar hij ingeschreven staat. Deze gemeente onderzoekt of, en zo ja welke, ondersteuning via de Wmo nodig is, of er voorliggende oplossingen zijn, en stelt indien van toepassing de indicatie. 3.

Bij een melding van een hulpvraag over het zich handhaven in de samenleving, van een persoon woonachtig buiten de regio van de centrumgemeente, stelt de gemeente waar de cliënt zich meldt vast waar deze persoon het beste kan wonen. Hierbij handelt de gemeente in de geest van de uitgangspunten en modelregels in het Convenant Landelijke Toegankelijkheid Beschermd Wonen en de bijbehorende handreiking. 4. Het beleid van de centrumgemeente op het gebied van beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen geldt als uitgangspunt voor de toekenning van een maatwerkvoorziening. Artikel 4 Cliëntondersteuning 1. De gemeente zorgt ervoor dat ingezetenen een beroep kunnen doen op onafhankelijke, gratis cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is. 2. De gemeente wijst de cliënt en zijn mantelzorger voor het onderzoek, bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de Wmo, op de mogelijkheid gebruik te maken van gratis cliëntondersteuning. Artikel 5 Waardering mantelzorgers 1. De gemeente waardeert de inzet van mantelzorgers voor inwoners die extra hulp nodig hebben. Daarom stelt de gemeente jaarlijks een mantelzorgwaardering vast. Het doel van de mantelzorgwaardering is om het belang van mantelzorgers voor de samenleving te onderstrepen. 2.

De gemeente bepaalt bij nadere regels waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van inwoners in de gemeente bestaat. Artikel 6 Maatschappelijke opvang 1. Een cliënt kan in aanmerking komen voor maatschappelijke opvang wanneer hij: a. feitelijk of residentieel dakloos is, en b. niet in staat is zich op eigen kracht in de samenleving te handhaven, en c. niet beschikt over alternatieven die de situatie van feitelijke of residentiële dakloosheid op kunnen heffen. 2. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 7 Onderzoek 1. Voor het onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid van de Wmo, maakt de gemeente gebruik van het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep: a. eerst wordt vastgesteld wat de hulpvraag is b. dan wordt vastgesteld welke problemen ondervonden worden bij de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie en/of bij het zich handhaven in de samenleving c. vervolgens wordt vastgesteld welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is om een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie en/of bij het zich handhaven in de samenleving d. ten slotte wordt onderzocht of en in hoeverre eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp, mantelzorg, ondersteuning door andere mensen uit het sociale netwerk en voorliggende (algemene) voorzieningen de nodige hulp en ondersteuning kunnen bieden e. als de gemeente na het onderzoeken van deze stappen een maatwerkvoorziening moet bieden, kiest de gemeente voor de goedkoopst compenserende maatwerkvoorziening tenzij er wordt voldaan aan de voorwaarden zoals beschreven in artikel 10, tweede lid van deze verordening. f. de maatwerkvoorziening die noodzakelijk is, kan in natura of via een persoonsgebonden budget worden gegeven. 2.

De gemeente zorgt ervoor dat de medewerkers die betrokken zijn bij het onderzoek als bedoeld in het eerste lid beschikken over voldoende deskundigheid, ervaring en vaardigheden. Als het noodzakelijk is voor het onderzoek, kan de gemeente daarnaast externe deskundigheid inwinnen. 3. De gemeente maakt, als dat nodig is, een afspraak voor een gesprek. Dit gesprek maakt deel uit van het onderzoek. De inwoner kan zelf iemand vragen om zich bij het onderzoek bij te staan. 4. De gemeente verwacht dat de inwoner meewerkt aan het onderzoek. Dit heet medewerkingsverplichting. 5. De gemeente stuurt aan de inwoner een verslag van het onderzoek. Dit heet resultatenplan. 6. Als het een hulpvraag betreft over het zich handhaven in de samenleving die de cliënt stelt aan een regiogemeente, voert de regiogemeente het onderzoek uit en stelt vast of er een indicatie is voor beschermd wonen, begeleid kamerwonen of thuiswonen. 7. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 8 Aanvraag 1. De cliënt kan schriftelijk een aanvraag doen voor een maatwerkvoorziening als het onderzoek is afgerond. Hiervoor gebruikt de inwoner een hiertoe vastgesteld formulier. 2.

De cliënt die zich bij een regiogemeente heeft gemeld met een hulpvraag over het zich handhaven in de samenleving, dient de aanvraag voor een voorziening beschermd wonen, begeleid kamerwonen of thuiswonen in bij de gemeente die het onderzoek heeft gedaan. 3. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 9 Beschikking

1. Het resultatenplan maakt integraal onderdeel uit van de beschikking. 2. Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening vermeldt de beschikking in ieder geval: a. welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is en de specifieke afspraken hierover. Het resultatenplan maakt integraal onderdeel uit van de beschikking b. de ingangsdatum en duur van de verstrekking

c. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door de gemeente gehanteerde uitgangspunten d. of de maatwerkvoorziening in natura, als pgb of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt e. als een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel, vervoersvoorziening of woonvoorziening in natura wordt verstrekt, staat in de beschikking of de cliënt dit in bruikleen of eigendom krijgt. 3. Als een pgb verstrekt wordt, vermeldt de beschikking ook: a. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb b. wat de hoogte van het pgb is en hoe dit tot stand is gekomen c. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4. De centrumgemeente Assen verzendt namens de regiogemeenten de beschikkingen voor beschermd wonen, begeleid kamerwonen en thuiswonen. 5. De beschikking vermeldt altijd hoe de cliënt tegen de beslissing in bezwaar kan gaan.

Hoofdstuk 3 Voorwaarden, weigeringsgronden en gebruikelijke hulp Artikel 10 Voorwaarden 1. Als er recht op een maatwerkvoorziening bestaat, verstrekt de gemeente de goedkoopst compenserende voorziening. 2. Er zijn uitzonderingen mogelijk op lid 1 van dit artikel als er sprake is van de volgende voorwaarden: a. de hulpvraag kan opgelost worden met zowel een passieve als een actieve voorziening b. de inwoner heeft een voorkeur voor een actieve voorziening maar deze voorziening is duurder dan de passieve voorziening c. de actieve voorziening draagt bij aan een actieve en gezonde leefstijl d. de inwoner neemt ook zelf verantwoordelijkheid voor een gezonde en actieve leefstijl (zoals voeding, bewegen, sociale contacten). 3. De cliënt is verplicht om zoveel als het kan mee te werken aan wat de gemeente vraagt bij het uitvoeren van de wet, deze verordening en de nadere regels. Hieronder valt in ieder geval het meewerken aan de tussentijdse onderzoeken, zoals bedoeld in artikel 25 van deze verordening. Een onderzoek om de beperkingen van cliënt vast te kunnen stellen kan hier, als dat nodig is, ook onder vallen. 4. De cliënt is verplicht om alle belangrijke feiten en omstandigheden met betrekking tot een maatwerkvoorziening aan de gemeente te laten weten. Hij doet dit op verzoek van de gemeente of direct uit zichzelf.

Feiten en omstandigheden zijn belangrijk als de cliënt redelijkerwijs had kunnen bedenken dat deze van invloed kunnen zijn op de beslissing van de gemeente om de cliënt een maatwerkvoorziening te geven, of op het soort, de hoogte van, of de periode van die voorziening. 5. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 11 Weigeringsgronden 1. De gemeente weigert een maatwerkvoorziening als: a. de voorziening algemeen gebruikelijk is b. de problemen via een andere wettelijke bepaling of regeling opgelost kunnen worden c. de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere mensen uit het sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen

d. indien de aanvraag betrekking heeft op kosten die voorafgaand aan het moment van de melding zijn gemaakt, hieronder verstaat de gemeente ook het aangaan van een betalingsverplichting voor de kosten voorafgaand aan het moment van de melding e. het een voorziening betreft die de cliënt na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij de gemeente daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend f. deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het ondersteuning bij het huishouden betreft g. er opzettelijk onjuiste informatie is verstrekt of opzettelijk informatie is verzwegen h. een eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan of onbruikbaar is geworden als gevolg van omstandigheden die aan de cliënt zijn toe te rekenen i. de cliënt de hulpvraag had kunnen voorzien en voorkomen j. de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Assen, tenzij de aanvraag beschermd wonen of maatschappelijke opvang betreft binnen het gebied van centrumgemeente Assen k. de cliënt deze niet veilig kan gebruiken waardoor het voor zichzelf of anderen onveilig is of risico’s geeft l. de gemeente niet kan vaststellen of een voorziening noodzakelijk is, omdat de cliënt onvoldoende meewerkt aan het onderzoek. 2. Aanvullend op lid 1 weigert de gemeente woonvoorzieningen: a.

als de beperkingen van de cliënt worden veroorzaakt of verergeren door de in de woning gebruikte materialen of achterstallig onderhoud b. in woonruimtes die niet bedoeld of geschikt zijn om het hele jaar te bewonen en te dienen als hoofdverblijf en/of zelfstandige woonruimte. Voorbeelden zijn: een hotel, pension, trekkerswoonwagen, klooster, een tweede woning, vakantie- en recreatiewoning en gehuurde kamer(s) c. in gemeenschappelijke ruimten van woongebouwen, tenzij het elektrische deuropeners, drempelhulpen, hellingen of vlonders betreft d. in de vorm van een verhuiskostenvergoeding aan een Wlz-gerechtigde die gaat verhuizen naar een Wlz-instelling e. als de hulpvraag het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie, en er geen belangrijke reden voor de verhuizing aanwezig is. De gemeente beoordeelt of er een belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is. Hierbij wordt een afweging gemaakt van alle feiten en omstandigheden. Belangrijke redenen kunnen bijvoorbeeld zijn: i. het aanvaarden van een nieuwe baan in een andere gemeente ii. een scheiding of huwelijk / samenwonen f. als de cliënt niet is verhuisd naar de voor diens beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door de gemeente. Artikel 12 Gebruikelijke hulp 1.

De gemeente beoordeelt tijdens het onderzoek of er sprake is van gebruikelijke hulp. Als hiervan sprake is, wordt er geen maatwerkvoorziening verstrekt. 2. Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van inwonende partner, inwonende ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. 3. De gemeente beoordeelt in hoeverre de persoon of de personen met wie de cliënt samenleeft, daadwerkelijk in staat is/zijn tot het verlenen van gebruikelijke hulp. Bij deze beoordeling of de maakt de gemeente onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties:

4. 5. 6.

7.

8.

a. kortdurende situatie: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende beperkingen in de zelfredzaamheid en/of participatie van de cliënt. Het gaat hierbij over een periode van maximaal drie maanden in één jaar b. langdurende situatie: het gaat om situaties waarbij naar verwachting de hulp bij de zelfredzaamheid en/of participatie langer dan drie maanden nodig is. De gemeente verwacht van huisgenoten dat zij in kortdurende situaties alle benodigde hulp bieden. Het gaat hierbij ook om hulp die meer omvat dan alleen de gangbare gebruikelijke hulp. De gemeente verwacht van huisgenoten dat zij in langdurende situaties de gebruikelijke hulp bieden. Bij de beoordeling of sprake is van gebruikelijke hulp in langdurende situaties houdt de gemeente in ieder geval rekening met de volgende factoren betreffende de cliënt: a. aard van de relatie met de huisgenoot b. mate van hulp die cliënt nodig heeft c. aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit d. mate van planbaarheid van de hulp e. behoeften en mogelijkheden van de cliënt. Bij de beoordeling of sprake is van gebruikelijke hulp in langdurende situaties houdt de gemeente in ieder geval rekening met de volgende factoren betreffende de huisgenoot: a. leeftijd van de huisgenoot b. woonsituatie c. beschikbaarheid om de hulp te bieden d.

kennis, kunde en leerbaarheid van de huisgenoot om de noodzakelijke hulp te bieden e. lichamelijke en mentale belastbaarheid van de huisgenoot f. of er sprake is van problematiek bij de huisgenoot g. welke verplichtingen de huisgenoot heeft, bijvoorbeeld voor werk h. het belang van de huisgenoot om een inkomen uit arbeid te krijgen. Voor zover de cliënt zich in de terminale levensfase bevindt, wordt geen gebruikelijke hulp verwacht van een partner of ouder.

Artikel 13 Gebruikelijke hulp bij het huishouden 1. Inwonende partners, ouder(s), volwassen kinderen en andere huisgenoten, worden geacht naast hun reguliere bezigheden zoals een (fulltime) baan en/of studie gebruikelijke hulp te verlenen. 2. Onder gebruikelijke hulp bij het huishouden verstaat de gemeente in ieder geval regie voeren over het huishouden en het uitvoeren van huishoudelijke (schoonmaak)taken. 3. Wanneer de huisgenoot van wie gebruikelijke hulp verwacht mag worden gedurende enkele dagen en nachten per week aaneengesloten afwezig is, kan de gemeente een voorziening toekennen voor niet uitstelbare taken. 4. Van een 18 tot 23-jarige wordt verondersteld dat hij een éénpersoonshuishouden kan voeren. De huishoudelijke taken voor een éénpersoonshuishouden zijn het schoonhouden van sanitaire ruimte, keuken en een kamer, de was doen, boodschappen doen, maaltijd verzorgen, afwassen en opruimen. 5. Bij hulp door minderjarige huisgenoten onderzoekt de gemeente of het vermogen van deze huisgenoot om huishoudelijk werk te verrichten toereikend is. Meegenomen wordt leeftijd, ontwikkelingsfase en psychosociaal functioneren van de huisgenoot. Hierbij geldt de volgende afbakening: a. kinderen tot 5 jaar leveren geen bijdrage aan het huishouden b.

kinderen tussen 5 en 12 jaar worden naar hun eigen mogelijkheden betrokken bij lichte huishoudelijke werkzaamheden zoals opruimen, tafeldekken en afruimen, afwassen/afdrogen of de vaatwasser in-/uitruimen, een boodschap doen, kleding in de wasmand doen

c. kinderen vanaf 13 jaar kunnen, naast bovengenoemde taken, hun eigen kamer op orde houden, zoals opruimen, stofzuigen, bed verschonen. Artikel 14 Gebruikelijke hulp bij begeleiding 1. Onder gebruikelijke hulp bij begeleiding verstaat de gemeente in ieder geval: a. het bieden van begeleiding op het gebied van maatschappelijke participatie b. het begeleiden van de cliënt bij het normaal maatschappelijk verkeer binnen de persoonlijke levenssfeer, zoals het bezoeken van familie en vrienden, de huisarts enzovoort c. het bieden van hulp bij of het overnemen van taken die bij een gezamenlijk huishouden horen, zoals het doen van de administratie d. het leren omgaan met derden.

Hoofdstuk 4 Maatwerkvoorzieningen Artikel 15 Vormen van ondersteuning en resultaatgebieden 1. De volgende vormen van maatwerkvoorzieningen zijn beschikbaar: ambulante begeleiding, dagbesteding, vervoer naar en van dagbesteding, schoon en leefbaar huis, gezinsondersteuning voor pasgeborenen, logeren en beschermd wonen. 2. De ambulante begeleiding op de niveaus begeleiding Basis, begeleiding Basis Plus en begeleiding Specialistisch met de volgende resultaatgebieden: a. veilige huiselijke relatie b. zelfstandig wonen c. financiën op orde d. omgang met instanties e. ADL op orde f. sociaal netwerk g. maatschappelijke participatie h. gezondheid i. verslaving 3. Dagbesteding is gericht op: a. ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk b. ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs c. ontwikkeling en behouden van een zinvolle daginvulling en sociale participatie 4. Vervoer regulier en rolstoelvervoer naar en van dagbesteding: a. enkele reis tot en met 10 km b. enkele reis vanaf 11 km tot en met 20 km c. enkele reis vanaf 21 km tot en met 30 km 5. Schoon en leefbaar huis: a. schoon en leefbaar huis b. schoon en leefbaar huis met overname regie 6. Gezinsondersteuning voor pasgeborenen 7. Logeren 8. Beschermd wonen: a. beschermd wonen met toezicht: 24-uursbegeleiding b. beschermd wonen nabij: 24 uur begeleiding op afroep c. begeleid kamerwonen inclusief wooncomponent d.

begeleid kamerwonen exclusief wooncomponent

e. thuiswonen licht f. thuiswonen intensief 9. Aanvullende modules bij beschermd wonen: a. dagbesteding en indien noodzakelijk vervoer naar en van dagbesteding b. begeleiding complex bij bijvoorbeeld dreigende crisis of zorgelijke terugval 10. Voor het bepalen van de omvang van de huishoudelijke ondersteuning (schoon en leefbaar huis) maakt de gemeente gebruik van de meest recente versie van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning van bureau HHM. 11. De afwegingskaders, toetsingscriteria en voorwaarden van de in dit artikel genoemde resultaatgebieden, stelt de gemeente vast in de nadere regels. De nadere invulling van overige vormen van ondersteuning, waaronder ook de inzet van een hulphond, is eveneens bepaald in de nadere regels. Artikel 16 Hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen 1. De gemeente verstrekt hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen als deze noodzakelijk zijn voor de zelfredzaamheid en/of participatie: a. hulpmiddelen voor het verplaatsen in en om de woning en het maken van transfers b. vervoersvoorziening voor verplaatsingen in de woonomgeving en in de regio c. woonvoorziening voor het wonen in een geschikte woning of voor het normaal kunnen gebruiken van de essentiële woonruimten in de woning. 2. De gemeente kan nadere regels opstellen over de verstrekking van hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen.

Artikel 17 Natura 1. De gemeente betaalt ondersteuning in de vorm van diensten (zoals hulp bij het huishouden, begeleiding, dagbesteding en beschermd wonen) rechtstreeks aan de zorgaanbieder. 2. De gemeente betaalt de kosten voor het gebruik van een Wmo-pas rechtstreeks aan de vervoerder. 3. De gemeente betaalt de kosten van een hulpmiddel of woonvoorziening rechtstreeks aan de leverancier. 4. Als de gemeente een hulpmiddel van de leverancier huurt zijn, indien van toepassing, onderhoud, reparatie, verzekering en service inbegrepen bij de huurprijs. 5. Als de gemeente een hulpmiddel van de leverancier koopt zijn, indien van toepassing, de kosten voor onderhoud, reparatie, verzekering en service voor de gemeente. 6. De gemeente verstrekt een hulpmiddel of woonvoorziening in bruikleen of in eigendom aan de cliënt. 7. De gemeente verstrekt woningaanpassingen in eigendom. De gemeente betaalt de kosten aan de leverancier of de woningcorporatie. 8. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 18 Pgb ondersteuning 1. Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening voor ondersteuning en dit zelf wil inkopen door middel van een pgb, vult hij daarvoor een pgb-plan van de gemeente in. In het pgbplan is opgenomen: a. welke ondersteuning de cliënt wil inkopen met een pgb, wat het beoogde resultaat is en wanneer en hoe wordt geëvalueerd

2.

3.

4. 5.

6.

7.

8.

9.

b. de voorgenomen uitvoerder van de maatwerkvoorziening en de wijze waarop de ondersteuning georganiseerd wordt c. op welke wijze de kwaliteit van de in te kopen ondersteuning is gewaarborgd d. de kosten van de uitvoering, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief e. indien van toepassing, welke ondersteuning de cliënt wil betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk. De gemeente verstrekt een pgb als: a. de cliënt de vaardigheden heeft om een pgb te beheren, zoals beschreven in de nadere regels, of b. de cliënt de vaardigheden niet heeft, maar er een pgb-beheerder is die in staat is om uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een pgb met zich meebrengt, en c. de in te kopen ondersteuning naar het oordeel van de gemeente van goede kwaliteit, veilig, doeltreffend en cliëntgericht is. De criteria hiervoor staan beschreven in het Toetsingskader Wmo en Jeugdzorg. De gemeente verstrekt geen pgb als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van de ondersteuning. Dit is in ieder geval aan de orde als de voorgenomen uitvoerder in de 4 jaar voorafgaande aan de aanvraag: a. fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd b. betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen c.

veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf d. op basis van een Bibob-toets door de gemeente is geweigerd als zorgaanbieder. De gemeente weigert een pgb als een wettelijke weigeringsgrond als bedoeld in artikel 2.3.6, vijfde lid, van de wet van toepassing is. Bij een pgb voor ondersteuning maakt de gemeente onderscheid tussen a. formele hulp door een instelling b. formele hulp door een zzp’er c. informele hulp. Van formele hulp instellingstarief, zoals bedoeld in het 5e lid onder a, is sprake als de hulp verleend wordt door personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. Het instellingstarief is nooit van toepassing bij bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de cliënt. Van formele hulp zzp-tarief, zoals bedoeld in het 5e lid onder b, is sprake als de hulp verleend wordt door personen die aangemerkt zijn als zzp’er (zelfstandige zonder personeel). Daarnaast moeten ze voor de uit te voeren taken en/of werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s.

Van informeel tarief, zoals bedoeld in het 5e lid onder c, is sprake als de hulp verleend wordt door: a. personen, al dan niet uit het sociaal netwerk, die niet voldoen aan de criteria voor formele hulp b. personen die wel voldoen aan de criteria voor formele hulp, maar bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad zijn van cliënt. De gemeente kan nadere regels opstellen over de regels voor een pgb.

Artikel 19 Tarieven pgb ondersteuning 1. De tarieven van ondersteuning in natura worden jaarlijks geïndexeerd op basis van Overheidsbijdrage in de Arbeidskostenontwikkeling (OVA), die wordt opgesteld door het Centraal Planbureau. De gemeente past de pgb-tarieven hierop aan.

2. Het tarief is lager als op basis van het door cliënt ingediende pgb-plan passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3. Wanneer de cliënt geen enkele aanbieder kan vinden die de benodigde ondersteuning kan leveren voor het geldende tarief, kan de gemeente maatwerk leveren. De gemeente verhoogt in dat geval het tarief tot en met het laagste bedrag waarvoor de benodigde ondersteuning wel kan worden ingekocht. 4. Bij de tarieven voor pgb’s wordt onderscheid gemaakt tussen: a. formele hulp instellingstarief, dit is 90% van het tarief in natura b. formele hulp zzp-tarief, dit is 75% van het tarief in natura c. het informeel tarief voor begeleiding en schoon en leefbaar huis wordt gebaseerd op het wettelijk minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag zoals gepubliceerd op rijksoverheid.nl d. de tarieven die voorvloeien uit a, b en c van dit lid zijn opgenomen in de nadere regels e. het informeel tarief voor de overige producten staat in lid 5 van dit artikel. 5. De pgb-tarieven exclusief werkgeverslasten voor informele hulp: a. worden voor ambulante begeleiding en schoon en leefbaar huis gebaseerd op het wettelijk minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag b.

bedragen voor dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk, ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs en ontwikkeling en behouden van een zinvolle daginvulling en sociale participatie € 24,69 per dagdeel c. bedragen voor logeren € 177,05 per etmaal d. bedragen voor beschermd wonen met toezicht: 24-uursbegeleiding inclusief wooncomponent € 123,63 per etmaal e. bedragen voor beschermd wonen nabij: 24 uur begeleiding op afroep inclusief wooncomponent € 109,97 per etmaal f. bedragen voor begeleid kamerwonen inclusief wooncomponent € 94,33 per etmaal g. bedragen voor begeleid kamerwonen exclusief wooncomponent € 74,78 per etmaal h. bedragen voor thuiswonen licht € 41,69 per etmaal i. bedragen voor thuiswonen intensief € 64,86 per etmaal. Artikel 20 Pgb hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen 1. De tarieven van hulpmiddelen in natura worden jaarlijks geïndexeerd op basis van Consumentenprijsindex (CPI), die wordt opgesteld door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De gemeente past de pgb-tarieven hierop aan. 2. De hoogte van een pgb voor hulpmiddelen wordt bepaald aan de hand van en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de cliënt goedkoopst compenserende voorziening in natura. 3.

De hoogte van een pgb voor een niet elektrisch hulpmiddel wordt bepaald op basis van maximaal de huurprijs inclusief reparatie en onderhoud van de goedkoopst compenserende voorziening in natura maal zeven jaar. Indien een voorziening met een lagere prijs aangeschaft wordt, kan 25% van deze aanschafprijs bij het bedrag opgeteld worden tot het maximum van het pgb bereikt is. 4. De hoogte van een pgb voor een elektrisch hulpmiddel wordt bepaald op basis van maximaal de huurprijs inclusief reparatie, verzekering en onderhoud van de goedkoopst compenserende voorziening in natura maal vijf jaar. Als de cliënt een voorziening met een lagere prijs aanschaft, kan 25% van de aanschafprijs bij het bedrag opgeteld worden tot het maximum van het pgb bereikt is. 5. De hoogte van een pgb voor vervoersvoorzieningen wordt bepaald voor: a. een niet elektrisch verplaatsingsmiddel: maximaal de huurprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura maal zeven jaar. Voor een kostprijs lager dan hiervoor genoemd geldt de kostprijs plus een opslag van 25% voor onderhoud en reparatie begrensd door het pgb

b. een elektrisch verplaatsingsmiddel: maximaal de huurprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura maal vijf jaar. Voor een kostprijs lager dan hiervoor genoemd geldt de kostprijs plus een opslag van 25% voor onderhoud, reparatie en verzekering begrensd door het pgb c. een al dan niet aangepast gesloten gehandicaptenvoertuig: op basis van de goedkoopst compenserende optie van twee offertes d. aanschaf of een aanpassing van een eigen auto: op basis van de goedkoopst compenserende optie van twee offertes e. aanschaf van een reeds aangepaste auto: op basis van de oorspronkelijke offerte van de aanpassing minus de afschrijvingstermijn van deze aanpassing. Of op basis van de kostprijs van de aangepaste auto minus de gemiddelde kostprijs van 2 auto’s zonder aanpassing van hetzelfde merk, type, bouwjaar en met een vergelijkbare kilometerstand. 6. De hoogte van het pgb voor woonvoorzieningen wordt bepaald voor: a. een bouwkundige of woontechnische voorziening: op basis van de goedkoopst compenserende optie van twee offertes b. een niet-bouwkundige of niet-woontechnische voorziening: maximaal de huur- of kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura c. traplift: maximaal de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura d. uitraasruimte: op basis van de goedkoopst compenserende optie van twee offertes e.

het bezoekbaar maken van woonruimte: op basis van de goedkoopst compenserende optie van twee offertes of op basis van de kostprijs van de voorziening in natura. Het bedrag per woning is maximaal € 2.500 inclusief btw. 7. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 21 Uitgesloten van pgb 1. De volgende kosten zijn uitgesloten van vergoeding vanuit een pgb: a. kosten voor bemiddeling b. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers c. kosten voor het voeren van een pgb-administratie d. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb e. kosten die worden gemaakt voor zover het pgb is bestemd voor besteding in het buitenland, tenzij hiervoor expliciet toestemming is gegeven door de gemeente f. vrij besteedbare bedrag eenmalige uitkering g. feestdagenuitkering h. reiskosten van de cliënt en de zorgverlener i. kosten voor een aanvraag van een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) j. kosten voor hulp die direct ingezet moet worden (crisishulp). Artikel 22 Financiële tegemoetkoming 1. De gemeente verstrekt op aanvraag een forfaitair bedrag ter ondersteuning van zelfredzaamheid en participatie waarmee de cliënt een voorziening zelf aan kan schaffen of de hulp kan organiseren. Dit bedraagt voor: a. gebruik eigen auto: maximaal € 412,- per jaar b. gebruik taxi: maximaal € 4.773,- per jaar c.

gebruik rolstoeltaxi: maximaal € 6.190,- per jaar d. verhuiskostenvergoeding of het op verzoek van de gemeente ontruimen van de woonruimte: i. 1, 2 of 3 persoonshuishouden: maximaal € 2.362,- inclusief btw

ii. 4 of meerpersoonshuishouden: maximaal € 2.646,- inclusief btw e. huurderving en tijdelijke huisvesting: begrensd door de maximale rekenhuur, zoals gesteld onder de voorwaarden voor huurtoeslag f. onderhoud traplift: maximaal € 240,00 inclusief btw per jaar g. woningsanering (vervanging vloerbedekking in noodzakelijke verblijfsruimtes) bedraagt maximaal € 18,- (inclusief btw) per m². Het pgb per m² hangt af van de leeftijd van de huidige vloerbedekking volgens de volgende staffel: i. 0-2 jaar oud: 100% ii. 3-4 jaar oud: 75% iii. 5-6 jaar oud: 50% iv. 7-8 jaar oud: 25%. Artikel 23 Bijdrage in de kosten 1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura zolang de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt. 2. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 3. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming tot de hoogte van de tegemoetkoming. 4.

De bijdrage voor maatwerkvoorzieningen is gelijk aan de kostprijs, tot aan het in artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015 genoemde bedrag, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4, derde lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een lagere eigen bijdrage is verschuldigd. In geval van samenloop van een dienst en een zaak wordt de bijdrage geïnd op de maatwerkvoorziening die het langst loopt. 5. In afwijking van het eerste, tweede en derde lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen: a. huurderving b. tijdelijke huisvesting c. de maatwerkvoorzieningen opgenomen in artikel 3.8, derde lid van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 6. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een bij verordening aangewezen algemene voorziening zolang de cliënt van deze voorziening gebruik kan maken. 7. Voor de maatwerkvoorziening collectief Wmo-vervoer is een cliënt een reizigersbijdrage verschuldigd. De hoogte is gelijk aan het voltarief voor het reizen met de OV-chipkaart in de bus in Drenthe en Groningen. 8. De kostprijs van een: a. algemene voorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder b.

maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening (in eigendom of bruikleen) c. pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 9. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders. Artikel 24 Tijdelijke vrijstelling bijdrage in de kosten 1. De gemeente kan tijdelijk vrijstelling geven in de bijdrage van de kosten voor een maatwerkvoorziening.

2. De voorwaarden en toetsingscriteria voor deze tijdelijke vrijstelling zijn vastgesteld in nadere regels.

Hoofdstuk 5 Tussentijds onderzoek en gevolgen Artikel 25 Tussentijds onderzoek 1. De gemeente voert bij indicaties die langer dan één jaar duren, tussentijds onderzoek uit. De regiogemeenten kunnen voor beschermd wonen hiervoor zelf regels opstellen. 2. De cliënt is verplicht om mee te werken aan dit onderzoek. 3. De uitkomsten van tussentijds onderzoek kunnen aanleiding zijn om een indicatie te wijzigen. 4. De gemeente kan nadere regels stellen over het tussentijds onderzoek. Artikel 26 Verzoek tot opschorting uitbetaling pgb 1. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank (SVB) verzoeken om een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als er ten aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is van handelen of nalaten als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de Wmo. Artikel 27 Herziening, intrekking en beëindiging 1. De cliënt of vertegenwoordiger meldt aan de gemeente op verzoek of uit eigen beweging onmiddellijk alle feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015. 2. De gemeente kan een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015 herzien dan wel intrekken, als vastgesteld wordt dat: a.

de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen c. de maatwerkvoorziening niet meer passend en/of toereikend is d. de cliënt niet voldoet aan de voorwaarden die verbonden zijn aan de maatwerkvoorziening, of e. de cliënt de maatwerkvoorziening voor een ander doel gebruikt f. de cliënt de besteding van (een deel van) het pgb niet kan verantwoorden g. de pgb- en/of ZIN-aanbieder geld heeft ontvangen voor zorg die (gedeeltelijk) niet is verleend of niet (geheel) conform de gestelde voorwaarden is verleend h. de cliënt wist of had kunnen weten dat het pgb ten onrechte is betaald, dan wel de maatwerkvoorziening ten onrechte is verstrekt i. een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is toegeëigend, vervreemd of verpand j. een maatwerkvoorziening zonder toestemming van de gemeente in het buitenland is ingezet k. er sprake is van herhaling van ernstig wangedrag en/of het onzorgvuldig gebruik van de voorziening. 3. De gemeente trekt een toekenning voor een pgb in als blijkt dat het pgb niet is ingezet voor de bekostiging van de toegekende maatwerkvoorziening. 4. De gemeente kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel. Artikel 28 Wangedrag

1. Bij herhaald en/of ernstig wangedrag bij het ontvangen van diensten of bij herhaald onzorgvuldig gebruik van een (in bruikleen verstrekte) voorziening, treft de gemeente – al dan niet tijdelijk – maatregelen jegens de cliënt ter bescherming van de medewerker van een aanbieder of andere cliënten of ter voorkoming van (verdere) schade aan de (in bruikleen) verstrekte voorziening. 2. Bij een herhaling van ernstig wangedrag en/of het onzorgvuldig gebruik zal dit leiden tot herziening en/of intrekking en terugvordering van de verstrekte maatwerkvoorziening. Artikel 29 Terugvordering 1. Als de gemeente een beslissing op grond van artikel 27, tweede lid onder a van deze verordening, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, vordert de gemeente geheel of gedeeltelijk de geldwaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening terug van de cliënt en/of diegene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend. 2. Indien de aanbieder van pgb en/of ZIN op grond van de Wmo 2015 aantoonbaar opzettelijk ondoelmatig en/of onrechtmatig ondersteuning heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten voorziening bij de pgb- en/of ZINaanbieder. 3. De gemeente kan tot terugvordering overgaan als: a. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen b.

de maatwerkvoorziening niet meer passend en/of toereikend is c. de cliënt niet voldoet aan de voorwaarden die verbonden zijn aan de maatwerkvoorziening, of d. de cliënt de maatwerkvoorziening voor een ander doel gebruikt e. de cliënt de besteding van (een deel van) het pgb niet kan verantwoorden f. de pgb- en/of ZIN-aanbieder geld heeft ontvangen voor zorg die (gedeeltelijk) niet is verleend of niet (geheel) conform de gestelde voorwaarden is verleend g. de cliënt wist of had kunnen weten dat het pgb ten onrechte is betaald, dan wel de maatwerkvoorziening ten onrechte is verstrekt h. het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken i. een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is toegeëigend, vervreemd of verpand j. een maatwerkvoorziening zonder toestemming van de gemeente in het buitenland is ingezet k. er sprake is van herhaling van ernstig wangedrag en/of het onzorgvuldig gebruik van de voorziening. 4. Als door intrekking of herziening van een maatwerkvoorziening ten onrechte ondersteuning is verleend, vordert de gemeente van de cliënt: a. de voorziening terug of b. de geldwaarde van de voorziening in natura terug of c. het ten onrechte ontvangen pgb terug. 5. De gemeente kan het terug te vorderen bedrag bij dwangbevel invorderen.

Hoofdstuk 6 Kwaliteit Artikel 30 Kwaliteit 1. Ten aanzien van de kwaliteit van voorzieningen geldt als uitgangspunt dat verantwoorde hulp wordt geboden. Hieruit volgt dat aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door: a. de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht te verstrekken b. de voorziening af te stemmen op de reële behoefte van de cliënt

c. de voorziening af te stemmen op andere vormen van zorg en ondersteuning die de cliënt ontvangt d. erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard e. de voorziening te verstrekken met respect voor en inachtneming van de rechten van de cliënt f. cliënt een passend leefklimaat te bieden en een fysieke leefomgeving die van goede kwaliteit is. 2. Onder de in het eerste lid onder a genoemde begrippen wordt verstaan: a. veiligheid: i. de cliënt wordt correct en respectvol bejegend ii. de veiligheid van de cliënt en zijn systeem wordt gewaarborgd, zowel fysiek als mentaal iii. de aanbieder beperkt veiligheidsrisico's voor de cliënt iv. de aanbieder houdt toezicht op de veiligheid van de cliënt v. de aanbieder weet hoe op te treden bij acuut onveilige situaties voor een cliënt vi. de privacy van de cliënt is geborgd b. doeltreffendheid (het op een effectieve wijze leveren van hulp/ondersteuning): i. de aanbieder werkt resultaat gericht ii. de aanbieder heeft aandacht voor veranderingen in de situatie van de cliënt en speelt hier actief op in iii. de aanbieder meet en werkt aan cliënttevredenheid iv. de aanbieder is gericht op continue kwaliteitsverbetering van de ondersteuning/begeleiding/behandeling c.

doelmatigheid (het op een efficiënte wijze leveren van hulp/ondersteuning): i. de aanbieder werkt systematisch aan kwaliteit en voldoet aan de in de branche vigerende certificaten en kwaliteitskeurmerken ii. de aanbieder werkt zoveel mogelijk met bewezen effectieve interventies iii. de aanbieder werkt planmatig aan ondersteunings-/begeleidingsdoelen van cliënten iv. de aanbieder maakt gebruik van vakbekwame en deskundige medewerkers en heeft een verantwoord personeelsbeleid v. de aanbieder stemt af met andere hulpverleners en betrokkenen in alle leefdomeinen d. cliëntgerichtheid: i. de cliënt beschikt over keuzevrijheid, medezeggenschap en inspraak ii. de cliënt heeft de regie over zijn ondersteuningsbehoefte iii. er is duidelijkheid voor de cliënt over de reikwijdte van de ondersteuning iv. de cliënt heeft, indien aan de orde, duidelijkheid over continuïteit van de ondersteuning v. de aanbieder werkt samen met de cliënt aan (perspectief zoekende en perspectief biedende) doelen vi. de aanbieder geeft cliënten de mogelijkheid om voor hun individuele belangen op te komen vii. de aanbieder draagt zorg voor de behartiging van gemeenschappelijke belangen van cliënten viii. de aanbieder waarborgt de privacy van cliënten ix. de aanbieder beschikt over een klachtenprocedure x. cliënten hebben en kennen de mogelijkheid om klachten te uiten 3.

De in dit artikel genoemde kwaliteitseisen: veiligheid, doeltreffendheid en cliëntgerichtheid, gelden ook voor ondersteuning die geboden wordt op grond van een pgb. Hierbij geldt dat: a. de kwaliteit van de met het pgb ingekochte formele hulp minimaal aan de kwaliteitseisen voldoet die de gemeente stelt aan aanbieders die vergelijkbare ondersteuning leveren b. er aangepaste kwaliteitseisen gelden voor informele hulp die met het pgb wordt ingekocht. De gemeente stelt deze eisen vast in nadere regels.

4. Bij de beoordeling of een voorziening in redelijkheid geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt, kunnen de doelmatigheidscriteria zoals benoemd in dit artikel, een rol spelen. 5. De gemeente kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen. 6. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet de gemeente toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een periodiek cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen. Artikel 31 Verhouding prijs en kwaliteit levering voorziening door derden 1. Ter waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een voorziening en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de voorziening stelt de gemeente een reële prijs vast voor het leveren van een dienst door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de Wmo. Deze geldt als ondergrens voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en voor het aangaan van een overeenkomst met de derde. 2. De gemeente baseert de reële prijs voor door derden te leveren diensten op de volgende kostprijselementen: a.

de kosten van de beroepskracht, waaronder de loonkosten en overige kosten voortvloeiend uit de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst, de kosten van wettelijke verplichtingen verbonden aan het leveren van een dienst b. redelijke overheadkosten c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg d. reis- en opleidingskosten e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst f. overige kosten als gevolg van gemeentelijke verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen. 3. De gemeente houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren hulpmiddelen, in ieder geval rekening met: a. de marktprijs van het hulpmiddel en b. de eventuele extra taken die van de leverancier worden gevraagd zoals: i. aanmeten, leveren en plaatsen van het hulpmiddel ii. onderhoud van het hulpmiddel iii. verplichte deelname in bepaalde samenwerkingsverbanden.

Hoofdstuk 7 Toezicht en handhaving Artikel 32 Toezicht en handhaving 1. De gemeente bepaalt bij nadere regels wat wordt verstaan onder de rechtmatigheid en integere uitvoering van maatwerkvoorzieningen. 2. De gemeente bepaalt bij nadere regels wat wordt verstaan onder de kwaliteit en doelmatigheid van maatwerkvoorzieningen. 3. Voor de uitvoering van het toezicht als bedoeld in lid 1 en lid 2 wijst de gemeente toezichthoudende ambtenaren aan. 4. Een toezichthoudend ambtenaar, belast met het toezichthouden op de rechtmatigheid, kan tevens worden aangesteld als buitengewoon opsporingsambtenaar.

5. De gemeente kan bij nadere regels bepalen op welke wijze wordt gehandhaafd als er sprake is van niet voldoen aan de gestelde kwaliteitseisen, onrechtmatigheid, niet integer handelen, fouten of fraude. 6. De gemeente kan bij nadere regels bepalen op welke wijze rapporten van bevindingen over de kwaliteit van maatwerkvoorzieningen, opgesteld door een toezichthoudend ambtenaar, openbaar worden gemaakt. Artikel 33 Tegengaan oneigenlijk gebruik 1. De gemeente spant zich in om fouten bij het gebruik van een maatwerkvoorzieningen in alle leveringsvormen te voorkomen en fraude te bestrijden. Tot deze maatregelen behoren in ieder geval de volgende activiteiten: a. de gemeente informeert cliënten en/of hun vertegenwoordigers en gecontracteerde aanbieders schriftelijk in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen of uitvoeren van een maatwerkvoorziening in natura of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van een maatwerkvoorziening b. de gemeente zoekt waar mogelijk samenwerking met andere gemeenten, organisaties die zich ook bezighouden met de kwaliteit, het tegengaan van niet integer handelen, fouten en fraude op het terrein van de zorg of aanverwante terreinen c.

de gemeente verricht zo nodig onderzoek bij zorgverleners van algemene of maatwerkvoorzieningen die een subsidie- of contractrelatie met de gemeente Assen hebben of die ondersteuning verlenen op grond van een pgb aan cliënten. Deze partijen zijn verplicht om (kosteloos) hun medewerking te verlenen d. de gemeente maakt afspraken met aanbieders van voorzieningen over de facturatie, resultaatsturingen, (accountants)controles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties e. de gemeente controleert, al dan niet steekproefsgewijs, of de gemaakte afspraken zoals genoemd in artikel 32 worden nagekomen. Artikel 34 Meldpunt kwaliteit en rechtmatigheid 1. De gemeente draagt zorg voor een meldpunt waar signalen over onvoldoende kwaliteit, oneigenlijk gebruik, niet integer handelen en fraude kunnen worden gemeld in het kader van uitvoering van de Wmo 2015. Artikel 35 Meldingsregeling calamiteiten en geweld 1. Voor maatwerkvoorzieningen in het kader van de Wmo: a. treft de gemeente een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de levering van een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan b.

melden aanbieders iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar c. onderzoekt de toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1, van de Wmo, de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert de gemeente over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.

Hoofdstuk 8 Klachten, medezeggenschap en inspraak

Artikel 36 Klachtregeling 1. De gemeente behandelt klachten van cliënten die betrekking hebben op de wijze van afhandeling van meldingen of aanvragen als bedoeld in deze verordening, overeenkomstig de regeling afhandeling klachten. 2. Indien cliënten niet tevreden zijn over de afhandeling van de klacht door de gemeente dan kan de klacht worden voorgelegd aan de Ombudscommissie van de gemeente Assen. 3. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet de gemeente toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een periodiek cliëntervaringsonderzoek. 4. De gemeente neemt in de contracten met aanbieders op dat de aanbieders een effectieve en laagdrempelige klachtregeling moeten hebben voor de behandeling van klachten van cliënten ten aanzien van gedragingen van de aanbieder jegens hen. 5. Klachten als bedoeld in het eerste lid moeten door cliënten zonder financiële bijdrage kunnen worden ingediend. Artikel 37 Medezeggenschap 1. Aanbieders moeten beschikken over een regeling voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn ten aanzien van maatwerkvoorzieningen. 2. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet de gemeente toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 38 Betrekken van inwoners bij het beleid 1. De gemeente betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval cliënten of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning, overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend. 2. De gemeente stelt ingezetenen, en vertegenwoordigers van cliëntgroepen, vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen. 3. De gemeente zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning. 4. De gemeente kan nadere regels stellen over het betrekken van inwoners bij het beleid.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Assen&id=6a36a0e1-9b28-4d9b-b6fe-47600360fecd