CConstaterende datAssen
Koppel je AI →
Document · PDF

Concept verordening jeugdhulp 2026

Raadsvergadering 18 december 2025, gemeente AssenBij agendapunt: Verordening jeugdhulp 2026 gemeente Assen41.067 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 5 van 5

Hoofdstuk 4 Behandeling van een aanvraag voor jeugdhulp, onderzoek en besluitvorming via de gemeente

Artikel 15 Onderzoek De wet schept een jeugdhulpplicht voor gemeenten, maar die geldt alleen als de jeugdige en/of zijn ouder(s) er zelf niet uitkomen. De jeugdhulp is bedoeld om de eigen kracht van de jeugdige en zijn ouder(s) te versterken en om het gezin en andere mensen die dichtbij de jeugdige staan te leren om de jeugdige (nog) beter te helpen en te verzorgen, zodat de jeugdige gezond en veilig op kan groeien en zo goed mogelijk mee kan doen in de maatschappij (CRvB 1 mei 2017, ECLI:NL:2017:1477, rov. 4.3.1.). Jeugdhulp is niet alleen de hulp aan de jeugdige, maar ook de ouder(s) zelf kunnen in aanmerking komen voor jeugdhulp. Hierbij wordt nadrukkelijk gekeken naar hoe de situatie is ontstaan en waarom de jeugdige en/of zijn ouder(s) nu een beroep doen op de gemeente. De stappen a t/m e in lid 1 van dit artikel bouwen als het ware de jeugdhulpplicht eerst op tot een bepaald maximum. Stappen f t/m h kunnen deze vervolgens weer verkleinen, eventueel zelfs tot nul. Als de jeugdige en/of zijn ouder(s) een familiegroepsplan heeft, betrekt de gemeente dat plan bij het onderzoek. Bij het onderzoek wordt ook de jeugdige zoveel mogelijk betrokken en gehoord. Hiermee wordt artikel 12, van het Verdrag inzake de rechten van het kind in acht genomen.

Op grond van de Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst mogen jeugdigen vanaf 16 jaar over de eigen behandeling een beslissing nemen en is het mede afhankelijk van de wens van de jeugdige of zijn ouder(s) al dan niet geïnformeerd mogen worden door de behandelaar. Als er voldoende informatie bekend is en er zijn geen nieuwe omstandigheden die op de aanvraag van invloed zijn, kan de gemeente in overleg met de jeugdige en/of zijn ouder(s) besluiten om af te zien van een gesprek. Artikel 17 Deskundig oordeel, advies en voorbereiding van de besluitvorming De gemeente is op grond van artikel, 2.3 eerste lid, van de wet verantwoordelijk voor het waarborgen van een deskundige toeleiding naar, advisering over, bepaling van en het inzetten van de aangewezen jeugdhulpvoorziening. Voor iedere stap in artikel 15 geldt dat de gemeente de deskundigheid inzet die nodig is om de stap goed af te kunnen ronden. Ook kan (medisch) advies worden ingezet om bepaalde medische stukken te laten beoordelen. Als dit noodzakelijk is voor het onderzoek, zullen de jeugdige en/of zijn ouder(s) hier aan mee moeten werken, omdat anders niet vastgesteld kan worden hoe een hulpvraag opgelost kan worden. De verschillende stadia van onderzoek vragen op die stadia aangepaste deskundigheid.

In artikel 2.1, van het Besluit Jeugdwet is nader uitgewerkt dat het gaat om relevante deskundigheid met betrekking tot: • opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen • opvoedingssituaties waardoor jeugdigen mogelijk in hun ontwikkeling worden bedreigd • taal- en leerproblemen • somatische aandoeningen • lichamelijke of verstandelijke beperkingen en • kindermishandeling en huiselijk geweld.

De gemeente moet ervoor zorgen dat die deskundigheid gewaarborgd is en dat deze naar discipline van deskundigheid concreet kenbaar is voor de hulpvrager. De rechtspraak over de wet vereist dat adviseurs beschikken over de voor het uitbrengen van hun adviezen noodzakelijke deskundigheid en dat dit vereiste wordt vastgelegd in de verordening (CRvB 29 mei 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:1097, rov. 4.9 (slot)). Daartoe bepaalt dit artikel van de verordening dat adviezen worden uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een adviseur. Daarmee is vastgesteld welke vakbekwaamheid van hen verwacht mag worden en is gezekerd dat de (eindverantwoordelijke) adviseur zich toetsbaar opstelt. Geregistreerden in de betreffende registers vallen namelijk onder het tuchtrecht. Het derde lid waarborgt de zorgvuldige voorbereiding van besluiten over de toekenning of afwijzing van jeugdhulp, door te bepalen dat (medewerkers van) de organisatie die de jeugdhulp uitvoert, niet ook adviseert en/of besluit over het al dan niet toekennen van jeugdhulp (vergelijk CRvB 29 mei 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:1096, rov. 4.11). Daarnaast blijft de gemeente – in het kader van een zorgvuldige voorbereiding van het besluit – ook altijd verplicht om zich ervan te vergewissen of het advies overtuigend is en op grond van welke vormen van onderzoek en op basis van welke gegevens de adviseur tot zijn bevindingen is gekomen.

Ook wordt er getoetst of de gegevens actueel en betrouwbaar zijn, of het onderzoek volledig is geweest en met de juiste deskundigheid is uitgevoerd en of de uit het onderzoek getrokken conclusies logisch voortvloeien uit het onderzoek. Artikel 18 Identificatie De gemeente is verplicht de identiteit vast te stellen van de jeugdige en/of zijn ouder(s). Dit is noodzakelijk ten behoeve van het vaststellen van de rechtmatigheid: komt de eventuele inzet van jeugdhulp bij de juiste persoon terecht. Deze bepaling voorziet hierin. Artikel 19 Beschikking Dit artikel omschrijft wat het besluit tot toekenning van een individuele voorziening in ieder geval moet omvatten. Daarnaast gelden uiteraard ook de eisen die de Algemene wet bestuursrecht aan het besluit stelt. Deze eisen zijn niet in de verordening opgenomen. Tegen het besluit staat bezwaar open. Aan de beschikking wordt daarom informatie toegevoegd over hoe en binnen welke termijn bezwaar kan worden ingediend.

Hoofdstuk 5 Criteria voor het toekennen van een individuele voorziening

Artikel 20 Voorwaarden Het uiteindelijke doel van de Jeugdwet is het versterken van de eigen kracht van de jongere en van het zorgend en probleemoplossend vermogen van diens gezin en van anderen in de sociale omgeving. Niet alleen moet voorkomen worden dat overheidsbemoeienis leidt tot zorgafhankelijkheid, maar die bemoeienis moet actief en maximaal bijdragen aan de eigen kracht van jongere, gezin en samenleving. Het toekennen van een individuele voorziening moet daarom als sluitstuk van het totaalpakket aan ondersteuning worden gezien. Na inventarisatie van de problemen waar de jeugdige en/of zijn ouder(s) mee geconfronteerd worden, onderzoekt de gemeente met de jeugdige en/of zijn ouder(s) op welke wijze deze opgelost kunnen worden. Het eerste lid geeft een opsomming van oplossingen die voorrang krijgen boven de inzet van een individuele voorziening.

Als er een algemene voorziening is die passend is voor de hulpvraag maar de jeugdige en/of zijn ouder(s) willen daar geen gebruik van maken, dan bestaat er geen recht op een individuele voorziening. De contactgegevens van het relatie- en scheidingsteam in Assen zoals benoemd in lid 6: Spreekuren: Woensdag van 9.00 tot 10.00 uur in het Markehuus Donderdag van 9.00 tot 10.00 uur in de Kloosterveste Daarnaast is het team bereikbaar voor een vraag of om een afspraak te plannen: Telefoonnummer: 088 123 09 99 (via Vaart Welzijn) Email: rst@vaartwelzijn.nl Artikel 21 Weigeringsgronden Aan een besluit over in te zetten jeugdhulp gaat een onderzoek vooraf. De gemeente kijkt tijdens dat onderzoek met name ook naar wat nodig is om de jeugdige zelf de problemen op te laten lossen. Als door de jongere/het gezin op eigen initiatief maatregelen zijn genomen, dan wordt door de gemeente in beginsel geen individuele voorziening getroffen. Hier wordt ook de situatie bedoeld dat de jeugdige en/of zijn ouder(s) voor het doen van de aanvraag of na het doen van de aanvraag maar voor de beschikking een voorziening heeft gerealiseerd of een betalingsverplichting hiervoor is aangegaan. Hierdoor wordt voorkomen dat een voorziening waar vroegtijdig mee is begonnen uiteindelijk niet overeenstemt met hetgeen de gemeente als goedkoopst adequate voorziening beschouwt.

De kosten voor ondersteuning die ingezet is zonder geldige indicatie, komen voor risico van de jeugdige en/of zijn ouder(s) en/of de aanbieder. Uitzondering begeleiding Dit artikel sluit aan bij artikel 1.2 lid 1 sub b Jeugdwet. Deze uitzondering is opgenomen om aan te geven dat begeleiding tot 18 jaar onder de Jeugdwet valt. Er staat in de Wmo namelijk niet welke leeftijd gekoppeld is aan het verstrekken van begeleiding. Maar dit volgt wel uit artikel 1.1 Jeugdwet waarin de begrippen ‘jeugdige’ en ‘jeugdhulp’ worden uitgelegd. Begeleiding valt onder 2° van het begrip ‘jeugdhulp’. Hieruit volgt dat deze vorm van jeugdhulp vanaf 18 jaar niet onder de Jeugdwet kan doorlopen. Door dit artikel valt begeleiding voor jeugdigen (tot 18 jaar) dus onder de Jeugdwet en niet onder de Wmo. Artikel 22 Gebruikelijke hulp Artikel 2.3 van de jeugdwet legt als uitgangspunt vast dat de gemeente op grond van de jeugdwet alleen een voorziening moet treffen als de jeugdige en/of zijn ouder(s) er op eigen kracht niet uitkomen. De eigen kracht van de jeugdige en/of zijn ouder(s) staat voorop. Pas als zij zelf – zo nodig met hulp van het sociale netwerk en/of andere hulpverlenende instellingen – niet in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, moet de gemeente hulp bieden. Dit uitgangspunt wordt in dit artikel geconcretiseerd.

De verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen ligt allereerst bij de ouder(s) en de jeugdige zelf. De genoemde acht kernpunten bij lid 2 voor goed ouderschap staan beschreven in Handelingen II 2018-2019, 33 836, nr 45, pagina 5. Van ouder(s) mag worden verwacht dat zij de nodige aanpassingen doen om de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen te realiseren. Dat kan betekenen dat zij hun eigen loopbaanplannen, de wijze waarop zij hun betaalde

arbeid hebben georganiseerd of hun financiële situatie moeten bijstellen om voor het kind beschikbaar te zijn en de noodzakelijke hulp te bieden. Als uit zorgvuldig uitgevoerd onderzoek blijkt dat de noodzakelijke hulp met eigen mogelijkheden en het eigen probleemoplossend vermogen kan worden geboden, hoeft de gemeente geen voorziening te treffen. Ouder(s) behoren de tot hun gezin behorende minderjarige kinderen te verzorgen, op te voeden en toezicht op hen te houden, ook als het kind een ziekte, aandoening of beperking heeft. Ook bovengebruikelijke hulp kan in beginsel van ouder(s) worden verwacht, zo blijkt uit rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep. Deze oordeelde dat de ouder, die haar baan had opgezegd in verband met de zorg voor haar kind, de zorg aankon en verleende en het dus van haar mocht worden verwacht. Er was sprake van voldoende eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (CRvB 17 juli 2019, ECLI:NL:CRVB:2019:2362). De in de jeugdwet bedoelde maatstaven eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen van de ouder(s) bieden geen ruimte voor een beoordeling van de financiële draagkracht van een gezin om zelf jeugdhulp te kunnen verlenen (CRVB 26 mei 2021, ECLI:NL:CRVB:2021:1326). Dit laat onverlet dat het belang van de ouder(s) om te voorzien in een inkomen wel door de Centrale Raad in de beoordeling wordt betrokken.

Bij gescheiden ouder(s) geldt als uitgangspunt dat beide ouder(s) met gezag verantwoordelijk zijn voor het bieden van ondersteuning. Ook stiefouder(s) zijn verantwoordelijk voor het bieden van ondersteuning aan tot het gezin behorende (stief)kinderen. Ook uit de parlementaire geschiedenis bij artikel 2.3 van de jeugdwet volgt dat de gemeente alleen gehouden is een voorziening te treffen als de jeugdige en/of zijn ouder(s) er op eigen kracht niet uitkomen. De eigen kracht van de jeugdige en/of zijn ouder(s) staat voorop. Pas als zij er zelf niet uitkomen, moet de gemeente hulp bieden.

Hoofdstuk 6 Aanvullende regels voor een individuele voorziening in de vorm van een pgb

Artikel 24 Regels om in aanmerking te komen voor een pgb Een pgb wordt alleen verstrekt als de jeugdige en/of zijn ouder(s) dit wensen en hier gemotiveerd om vragen. Deze motivatie-eis is bedoeld om na te gaan dat de jeugdige en/of zijn ouder(s) met een specifieke zorgbehoefte zorgvuldig hebben onderzocht dat het aanbod van zorg in natura niet passend is en dat duidelijk is dat het hun eigen beslissing is om een pgb aan te vragen. De volgende omstandigheden kunnen aanleiding zijn voor het toekennen van een pgb: • de hulp of ondersteuning is vooraf niet goed in te plannen • de hulp of ondersteuning moet op ongebruikelijke tijden geleverd worden • de hulp of ondersteuning moet op veel korte momenten per dag geboden worden • de hulp of ondersteuning moet op verschillende locaties worden geleverd • de hulp of ondersteuning moet 24 uur per dag en op afroep beschikbaar zijn. Artikel 25 Pgb-vaardigheid De gemeente stelt vast of de jeugdige en/of zijn ouder(s) of de pgb-beheerder voldoende vaardig is/zijn voor het uitvoeren van de taken die behoren bij het pgb. Wanneer er niemand is die het pgb goed kan beheren, verstrekt de gemeente geen pgb.

Zorgverleners en diens eerste- en tweedegraads familieleden mogen niet namens de jeugdige en/of zijn ouder(s) het pgb beheren. Dit levert een onwenselijke vermenging van taken en verantwoordelijkheden op. De financieel-administratieve afhandeling van het pgb gebeurt verplicht voor alle pgb-houder(s) via het trekkingsrecht door de SVB. Dit betekent dat het pgb op de rekening van de SVB wordt gezet en dat de SVB de betalingen aan de zorgverlener in opdracht van de pgb-beheerder uitvoert. Alle bestedingen worden door de SVB bijgehouden en deze zijn inzichtelijk voor de pgb-houder, pgbbeheerder en de gemeente. Het pgb kan alleen besteed worden aan wat is afgesproken (toets SVB bij betalen facturen). Artikel 26 Onderscheid formele en informele hulp We hanteren afzonderlijke tarieven voor formele en informele hulp. Ook wordt er voor formele zorg met de tarieven onderscheid gemaakt tussen zorg die geleverd wordt vanuit een instelling en zorg die geleverd wordt door een zzp’er. Als uitgangspunt geldt dat het tarief voor formele zorg vanuit een instelling 90% bedraagt van het tarief voor zorg in natura. Voor zzp’ers is het uitgangspunt 75% van het tarief voor zorg in natura. De administratieve last in het geval van een pgb ligt bij de pgb-beheerder/jeugdige en/of zijn ouder(s) en niet bij de aanbieder/uitvoerder van de hulp. Een deel van de overhead bij de aanbieder valt hierdoor weg.

De tarieven voor formele ondersteuning pgb zijn niet gelijk aan de tarieven voor zorg in natura, omdat er door de betreffende zorgaanbieders minder overheadkosten gemaakt hoeven worden dan door gemeente gecontracteerde aanbieders. Dit betreft o.a. kosten in relatie tot de aanbesteding en bijbehorende programma’s van eisen, verantwoordingsrapportages en afstemmingsoverleggen. Voor zzp’ers geldt daarnaast ook dat zij minder kosten hebben voor huisvesting, materiële kosten, personeelskosten (zoals vervanging bij ziekte), kosten voor innovatie en organisatieontwikkeling en automatisering. De tarieven voor informele hulp zijn lager dan de tarieven voor formele hulp aangezien voor hulpverleners uit het sociaal netwerk andere kwaliteitseisen worden gesteld ten opzichte van formele zorg (o.a. opleidingsniveau). De pgb-tarieven zijn vastgesteld in eenheden zoals uren, dagdelen of etmalen. Het pgb-tarief voor informele hulp voor “begeleiding” wordt gebaseerd op het wettelijk minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag.

Hoofdstuk 7 Tussentijds onderzoek, herziening, intrekking en terugvordering

Artikel 30 Verzoek tot opschorting uitbetaling pgb In bepaalde gevallen is (tijdelijke) opschorting van een betaling uit het pgb naar aanleiding van een declaratie een beter instrument dan beëindiging of weigering of zelfs intrekken of herzien van het verleningsbesluit (op grond van artikel 8.1.4. van de jeugdwet). Middels opschorting kan ruimte geboden

worden voor herstelmaatregelen of nader onderzoek. Bijvoorbeeld als het gaat om de overeenkomsten die de pgb-houder is aangegaan of bij herziening van de toekenningbeschikking. Het is aan de SVB om te beslissen over te gaan tot opschorting. Dit kan echter ook op verzoek van de gemeente, mits dit met toepassing van bij de verordening gestelde regels gebeurt. De gemeente kan de SVB gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb. Dit kan voor de duur van de opname als een jeugdige tijdelijk geen gebruik kan maken van een individuele voorziening in de vorm van pgb door (tijdelijke) opname in een instelling. In dat geval kan het praktischer zijn het pgb tijdelijk op te schorten. De gemeente stelt de pgb-houder schriftelijk op de hoogte van dit verzoek. Er kan voor ten hoogste dertien weken worden opgeschort. Hierbij is aansluiting gezocht bij de termijn zoals deze ook wordt gehanteerd in artikel 4:56, van de Awb en onder de Wlz. Artikel 31 Herziening, intrekking en beëindiging Dit artikel regelt in welke gevallen de gemeente een beslissing tot verlening van een individuele voorziening kan herzien, intrekken of beëindigen. Herzien Een beslissing wordt opnieuw beoordeeld, vaak omdat er nieuwe feiten of omstandigheden zijn. Het recht blijft bestaan maar vanaf een moment in de toekomst aangepast (meer, minder of andere hulp).

Intrekken Een besluit wordt met terugwerkende kracht ingetrokken alsof het nooit heeft bestaan. Hierna wordt beoordeeld of er teruggevorderd moet worden. Beëindigen Een individuele voorziening wordt stopgezet. Dit kan alleen per heden of in de toekomst. Tot dat moment blijft het eerder genomen besluit geldig. Het artikel is een uitwerking van artikel 2.9 onder d van de Jeugdwet waarbij is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt voor de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van individuele voorziening of een pgb alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet. De gemeente kan niet alleen bij een aanvraag, maar ook in andere stadia concrete informatie en bewijsstukken van de jeugdige en/of zijn ouder(s) vragen. Op grond van artikel 2.9 onder d van de Jeugdwet dienen in de verordening regels te worden gesteld over de bestrijding van ten onrechte ontvangen van individuele voorzieningen of pgb alsmede van misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet. Essentieel daarbij is dat de gemeente periodiek controles uitvoert naar het gebruik en de besteding van voorzieningen op grond van deze wet. Toegekende jeugdhulp wordt door de medewerkers van de gemeente geëvalueerd. Dat betekent dat met betrokkenen gesproken wordt over de beoogde resultaten en of de jeugdhulp daaraan bijdraagt. Dit gebeurt ook bij het toekennen van een pgb.

Naast de verantwoording over het bestede bedrag aan de SVB, vragen wij in de (tussen)evaluatie ook aan te geven wat de behaalde resultaten zijn met het pgb en de daaraan verbonden voorwaarden, waaronder de vraag of de ingekochte jeugdhulp aan de kwaliteitseisen voldoet.

Voorbeelden van feiten en omstandigheden zoals genoemd in lid 2 van dit artikel zijn: • verhuizing • wijzigingen in de gezinssituatie • veranderingen in gezondheid • indicaties voor de Wlz van de jeugdige zelf of een huisgenoot • hulpvraag is veranderd • ondersteuning is niet meer nodig. Artikel 32 Wangedrag Het komt voor dat jeugdige en/of zijn ouder(s) zich ernstig misdragen tegen medewerkers van zorgaanbieders of de gemeente en/of oneigenlijk gebruik maken van verstrekte voorzieningen. Voor die gevallen is voorzien in de mogelijkheid van het nemen van, al dan niet tijdelijke, maatregelen. Uiteraard dient daarbij de ondersteuningsbehoefte van jeugdige en/of zijn ouder(s) betrokken te worden. Artikel 33 Terugvordering In aansluiting op artikel 31 uit deze verordening en artikel 8.1.4 van de wet regelt dit artikel de mogelijkheden om terug te vorderen. Zowel bij de verstrekking van pgb’s als zorg in natura. In de wet is geregeld dat de gemeente een pgb kan invorderen als dit is herzien of ingetrokken in verband met onjuiste of onvolledige informatieverstrekking door de jeugdige en/of zijn ouder(s) (zie artikel 8.1.4, derde lid, van de wet). Alvorens tot invordering te kunnen overgaan, moet de gemeente het bedrag echter eerst terugvorderen. Terugvordering is niet geregeld in de wet. Het is daarom van belang hiervoor een grondslag op te nemen in de verordening.

Dit geldt ook voor het invorderen van de geldschade als gevolg van een onterecht verstrekte voorziening in natura. Net zoals bij herziening en intrekking gaat het bij terugvordering om een bevoegdheid van de gemeente. Vanuit het grote belang van een rechtmatige besteding van publieke middelen vormt gebruikmaking van deze bevoegdheid het uitgangspunt, maar de individuele situatie van de betrokkenen dient uitdrukkelijk ook in de afweging te worden betrokken. Uit rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep blijkt herziening en terugvordering van begunstigende beschikkingen indringender getoetst wordt aan het evenredigheidsbeginsel. Bij de beoordeling of redelijkerwijs tot intrekking, herziening of opschorting is overgegaan, moet niet alleen rekening gehouden worden met de gevolgen van een dergelijk besluit, maar ook met de oorzaak daarvan. Daarbij spelen alle feiten en omstandigheden van het geval, en ook de evenredigheid, een rol. De gemeente is verplicht een belangenafweging te maken waarvan de uitkomst niet onevenredig mag zijn. Uitgangspunt hierbij zal een intensieve toetsing door de bestuursrechter zijn (CRvB 18 april 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:726).

Hoofdstuk 8 Kwaliteit Artikel 34 Kwaliteitseisen individuele voorziening Artikel 4.1.1 van de Jeugdwet bepaalt dat jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen verantwoorde hulp moeten aanbieden, waaronder verstaan wordt hulp van goed niveau, die in ieder geval veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt verleend en die is afgestemd op een reële behoefte van de jeugdige en/of zijn ouder(s).

Artikel 35 Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb De kwaliteitseisen voor zorg in natura gelden in gelijke mate voor professionele zorgverleners waarbij ondersteuning wordt ingekocht met een pgb. Het pgb geldt immers als gelijkwaardig alternatief voor zorg in natura. Logischerwijs kunnen niet alle operationele eisen die uit de kwaliteitseisen voortvloeien in gelijke mate gelden voor informele hulp. Van informele hulp kan bijvoorbeeld niet worden verlangd dat een kwaliteitssysteem wordt gehanteerd. Op grond van deze bepaling kan de gemeente de operationele eisen uitwerken. Artikel 36 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders

kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering De gemeente kan de uitvoering van de wet, met uitzondering van de vaststelling van de rechten en plichten van de jeugdige of zijn ouder(s), door aanbieders laten verrichten (artikel 2.11, eerste lid, van de wet). Met het oog op gevallen waarin dit ten aanzien van jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering gebeurt, moeten bij verordening regels worden gesteld. Dit ter waarborging van de continuïteit van de jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering en een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp. Of de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan (artikel 2.11, tweede lid, van de wet). Daarbij dient in ieder geval rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke arbeidsvoorwaarden. Artikel 2.3, eerste lid, van het Besluit Jeugdwet voorziet in nadere criteria, zogenoemde kostprijselementen, voor het bepalen van een reële prijs bij de inkoop van jeugdzorg door gemeenten, die in de verordening moeten worden opgenomen. De gemeente bepaalt, met inachtneming van deze kostprijselementen, de te betalen prijzen voor de in te kopen jeugdhulp.

Artikel 2.3, van het Besluit Jeugdwet geldt voor alle inkoop door de gemeente en voor door hen verleende subsidies voor zover deze het daadwerkelijk verlenen van jeugdzorg volledig bekostigen. Overeenkomstig dit besluit wordt in lid het tweede en derde verplicht gesteld dat in contracten tussen de gemeente en aanbieders, of in de subsidievoorwaarden, wordt opgenomen dat een aanbieder in geval van uitbesteding van zorg aan onderaannemers, een reële, met behulp van de kostprijselementen tot stand gekomen prijs betaalt.

Hoofdstuk 9 Toezicht en handhaving Artikel 37 Toezicht en handhaving In de wet is geregeld dat de landelijke inspectie toezicht houdt op de kwaliteit van de jeugdhulp. Toezicht op de rechtmatigheid is in de wet niet geregeld. In dit artikel is opgenomen dat de gemeente ook voor de wet toezichthouder(s) aanwijst, die specifiek toezien op de rechtmatigheid. Daarmee is voor dit toezicht de wettelijke basis gelegd. Dit landelijke toezicht wordt uitgevoerd door de Inspectie Jeugdzorg (IJZ), de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) en de Inspectie Veiligheid en Justitie (IVenJ) De inspectie houdt toezicht op de wettelijke kwaliteitseisen die gelden voor het jeugddomein. De Rijksoverheid oefent ook vanaf 1 januari 2015 landelijk toezicht uit op: 1. de jeugdhulpaanbieders 2. de gecertificeerde instellingen 3. de certificerende instelling 4. het Advies- en Meldpunt Huiselijk geweld en Kindermishandeling (AMHK)

5. de Raad voor de Kinderbescherming en 6. de justitiële jeugdinrichtingen. Artikel 38 Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen Voor jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen geldt op grond van artikel 4.1.8 Jeugdwet een meldplicht voor calamiteiten en geweld bij de verlening van jeugdhulp of uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering. Deze meldingen met betrekking tot jeugdzaken moeten gedaan worden aan de 3 samenwerkende inspecties: de inspectie Jeugdzorg, Gezondheidszorg en Veiligheid en Justitie. Meldpunt kwaliteit en rechtmatigheid De gemeente Assen heeft een meldpunt ingericht bij de NMD-samenwerking. Via www.nmdsamenwerking.nl kan er middels het formulier “fraude melden” een melding worden gedaan bij een (vermoeden van) onrechtmatigheden. Het kan bijvoorbeeld gaan om onheuse bejegening van cliënten, onvoldoende kwaliteit, het niet werken met een zorgplan, de zelfregie van de cliënt niet waarborgen en de omgeving van de cliënt niet betrekken. Er kan een vertrouwelijke en indien gewenst anonieme melding worden gedaan. Meldingsregeling calamiteiten en geweld Via www.nmdsamenwerking.nl kan er middels de button “meld calamiteiten en geweld” een melding worden gedaan bij een (vermoeden van) onrechtmatigheden.

Artikel 39 Tegengaan oneigenlijk gebruik Op grond van artikel 2.9 sub c van de Jeugdwet worden in de verordening regels gesteld over de bestrijding van ten onrechte ontvangen individuele voorzieningen. Ook worden er regels gesteld om misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet te voorkomen. Essentieel daarbij is dat de gemeente periodiek controles uitvoert naar het gebruik en de besteding van voorzieningen op grond van de wet.

Hoofdstuk 10 Vertrouwenspersoon, klachtregeling en medezeggenschap

Artikel 40 Vertrouwenspersoon In artikel 2.6, eerste lid, onder f van de Jeugdwet is bepaald dat de gemeente ervoor verantwoordelijk is dat jeugdige en/of zijn ouder(s) een beroep kunnen doen op een vertrouwenspersoon. Onafhankelijkheid, beschikbaarheid en toegankelijkheid zijn belangrijke factoren (wettelijke vereisten) voor een goede invulling van deze functie. De Jeugdwet adresseert de gemeente rechtstreeks en vraagt niet om hierover bij verordening een regeling op te stellen. De bepaling uit deze wet is toch in de verordening opgenomen vanwege het in het belang om in de verordening een compleet overzicht van rechten en plichten van jeugdige en/of zijn ouder(s) te geven. In hoofdstuk 4 van het Besluit Jeugdwet is een nadere uitwerking gegeven van de taken en bevoegdheden van de vertrouwenspersoon. Artikel 41 Klachtregeling

Jeugdigen en/of hun ouder(s) kunnen een klacht indienen over alles wat hen niet aanstaat in de manier waarop zij zich bejegend voelen. De jeugdigen en/of hun ouder(s) kunnen ontevreden zijn over het gedrag van een medewerker van de gemeente, bijvoorbeeld over de wijze waarop een gesprek is gevoerd of over diens (vermeende) gebrek aan deskundigheid. Wanneer het handelen van een medewerker betreft, is hoofdstuk 9 Klachtbehandeling van de Algemene wet bestuursrecht onverkort van toepassing. Na het doorlopen van de klachtprocedure kan een beroep worden gedaan op de onafhankelijke ombudscommissie. Informatie over de klachtprocedure is te vinden op de website van de gemeente. De aanbieders en gecertificeerde instellingen zijn ten aanzien van de in de verordening genoemde voorzieningen verplicht een klachtregeling op te stellen (artikel 4.2.1 eerste lid van de Jeugdwet). Zijn de jeugdigen en/of hun ouder(s) niet tevreden over een gedraging van de aanbieder, dan kan het gaan om bijvoorbeeld de kwaliteit van de geleverde jeugdhulp (in verband met de deskundigheid van de medewerker of een bepaalde houding of uitlating, gebrekkige communicatie of (on)bereikbaarheid van de aanbieder). In dat geval ligt het voor de hand dat jeugdigen en/of hun ouder(s) die zich benadeeld voelen zo veel mogelijk deze klacht eerst bij de betreffende aanbieder indienen.

Daarom geldt een wettelijke verplichting voor aanbieders om een klachtregeling op te stellen. Jeugdigen en/of hun ouder(s) moeten erop kunnen vertrouwen dat de aanbieder de klacht snel in behandeling neemt en de klacht ook snel afhandelt. Artikel 42 Medezeggenschap In dit artikel zijn bepalingen opgenomen over de medezeggenschap bij de gemeente. De mogelijkheid tot medezeggenschap tegenover de aanbieder is al geregeld in artikel 4.2.4 e.v. van de wet. Regeling van de medezeggenschap is verplicht op grond van artikel 2.10, van de wet in samenhang met artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015. In artikel 2.10, van de wet worden de artikelen 2.1.3, derde lid, en 2.5.1 (jaarlijks cliëntervaringsonderzoek) van de Wmo 2015 van overeenkomstige toepassing verklaard. Ingevolge artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015 dient bij verordening te worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van deze wet. Het wordt aan de gemeente overgelaten om de exacte invulling van de medezeggenschap vorm te geven. De uitvoering van de Verordening adviesraden sociale domein is een collegebevoegdheid. In de praktijk betekent dit dat de beide adviesraden die naar aanleiding van bovenstaande verordening zijn ingesteld, te weten de Raad voor Cliëntenparticipatie Assen (RCPA) en de Participatieraad, de invulling van de medezeggenschap vormen.

HOOFDSTUK 11 Slotbepalingen Artikel 43 Intrekking oude verordening en overgangsrecht De Jeugdwet bevat regels voor overgangsrecht. In dit artikel is het overgangsrecht op gemeentelijk niveau geregeld. Het is noodzakelijk om duidelijke overgangsbepalingen vast te stellen voor met name de situatie dat er sprake is van: • een verstrekte voorziening op grond van een bepaling die niet meer geldend is • een bezwaarschrift over een besluit dat betrekking heeft op een periode waar afwijkende regelgeving gold dan op het moment van indiening van het bezwaarschrift • terugvordering.

Dat is met deze bepaling geregeld. Een besluit voor een verstrekte individuele voorziening blijft gehandhaafd totdat het besluit wordt ingetrokken of de looptijd van het besluit is verstreken. Bij aanvragen waarop nog geen besluit is genomen geldt deze verordening. Bij de behandeling van een bezwaarschrift wordt de regelgeving toegepast die gold op het moment waarop het besluit is genomen c.q. de periode waarop de terugvordering betrekking heeft, tenzij heroverweging op basis van de nieuw vastgestelde verordening leidt tot een gunstiger resultaat voor de bezwaarmaker of geadresseerde van het terugvorderingsbesluit. Artikel 44 Evaluatie Deze verplichting vloeit voort uit artikel 2.10 van de Jeugdwet. Artikel 45 Hardheidsclausule Dit artikel zorgt ervoor dat er een uitzondering gemaakt kan worden als de normale regels te streng of oneerlijk zijn in een bepaalde situatie. Artikel 46 Inwerkingtreding en citeertitel Dit artikel bepaalt de inwerkingtreding van deze verordening en legt vast hoe deze verordening dient te worden aangehaald. De raad voornoemd, Voorzitter: M.L.J. Out Griffier: J. de Jonge {{esl:Signer1:SignerName:size(200,50)}} {{esl:Signer1:capture:size(200,50)}} {{esl:Signer2:SignerName:size(200,50)}} {{esl:Signer2:capture:size(200,50)}}

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Assen&id=063b8906-dc71-4768-a015-6c1b71d79336