Concept verordening jeugdhulp 2026
Tekst van het document
Kinderen van 12 tot 18 • Hebben geen voortdurend toezicht nodig van volwassenen • kunnen vanaf 12 jaar enkele uren alleen gelaten worden • kunnen vanaf 16 jaar een dag en/of een nacht alleen gelaten worden • kunnen vanaf 18 jaar zelfstandig wonen • hebben bij hun persoonlijke verzorging geen hulp en maar weinig toezicht nodig • hebben bij gebruik van medicatie tot hun 18e jaar toezicht, stimulans en controle nodig • hebben tot 18 jaar een reguliere dagbesteding op school/opleiding
•
4.
5.
6.
7.
hebben begeleiding en stimulans nodig bij ontplooiing en ontwikkeling (bijv. huiswerk of het zelfstandig gaan wonen) • hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid • hebben tot 17 jaar een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden. Als er sprake is van bovengebruikelijke hulp verstrekt de gemeente geen voorziening voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouder(s) toereikend zijn. Dit geldt ook als er sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of beperkingen. Voor het beoordelen van de eigen mogelijkheden van ouder(s) worden onder andere de volgende vragen gesteld: a. Is de ouder in staat de noodzakelijke hulp te bieden? b. Is de ouder beschikbaar om de noodzakelijke hulp te bieden? c. Levert het bieden van de hulp door de ouder geen overbelasting op? d. Ontstaan er financiële problemen in het gezin door het bieden van hulp? De gemeente hanteert bij het beoordelen van deze vraag de volgende uitgangspunten: i. er ontstaan geen financiële problemen als het gezinsinkomen niet wijzigt door het bieden van hulp door ouder(s) ii.
als het gezinsinkomen wijzigt door het bieden van hulp door ouder(s), moeten ouder(s) aannemelijk maken dat er financiële problemen ontstaan iii. een voorziening voor jeugdhulp is niet bedoeld als inkomen voor de ouder(s). De gemeente beoordeelt alle aspecten uit dit artikel op de volgende wijze: draagkracht en de draaglast van het gezin worden tegen elkaar afgewogen. a. Van een gezonde draagkracht is sprake als ouder(s) of andere huisgenoten onderling zorg kunnen dragen voor normale, dagelijkse hulp. Ouder(s) zijn verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige kinderen te verzorgen, op te voeden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als sprake is van een minderjarig kind met een ziekte, aandoening of beperking. Voor zover het van toepassing is en tot de mogelijkheden behoort dat ouder(s) hun kinderen zelf hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf bieden, kent de gemeente geen individuele voorziening toe. b. Als de noodzakelijke hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf van ouder(s) voor hun kind(eren) voor wat betreft de aard, frequentie en benodigde tijd voor deze handelingen zwaarder is dan de zorg die kinderen van dezelfde leeftijd redelijkerwijs nodig hebben, neemt de gemeente in haar onderzoek de balans tussen draaglast en draagkracht mee.
De gemeente bepaalt of de draagkracht van het gezin om zelf de nodige ondersteuning, hulp en zorg te kunnen bieden in overeenstemming is met de draaglast, op basis van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s), samen met de personen die tot hun sociale omgeving behoren en beschikbare andere en overige voorzieningen. c. De gemeente maakt voor wat betreft het vaststellen van de balans tussen draagkracht en draaglast een onderscheid in kortdurende en langdurende situaties: i. kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden ii. langdurend: het gaat om situaties waarbij naar verwachting de hulp langer dan drie maanden nodig zal zijn of meerdere periodes van drie maanden. Bij de beoordeling van (dreigende) overbelasting, wordt ook vastgesteld welke mogelijkheden de ouder(s) hebben om de overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen, waarbij redelijkerwijs
verwacht mag worden dat de ouder(s) maatschappelijke activiteiten beperken en betaalde arbeid verminderen of anders organiseren om overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij houdt de gemeente ook rekening met: a. de behoefte en mogelijkheden van de jeugdige b. de duur van de inzet, waarbij als uitgangspunt geldt dat kortdurende inzet niet tot overbelasting leidt c. de planbaarheid van de hulp d. de benodigde ondersteuningsintensiteit e. de samenstelling van het gezin en de woonsituatie f. de noodzaak van de ouder(s) om in een inkomen te voorzien. 8. Er kan tijdelijk jeugdhulp worden ingezet vanwege onvoldoende kennis of vaardigheden of (dreigende) overbelasting. De gemeente verwacht dat ouder(s) zich binnen hun mogelijkheden inspannen om de kennis of vaardigheden uit te breiden en/of de eigen draagkracht te vergroten. 9. De gemeente kan nadere regels stellen over het beoordelen van de gebruikelijke hulp. Artikel 23 Afstemming jeugdhulp 1. De gemeente stemt de jeugdhulp af op het aanbod van activiteiten, diensten of middelen van andere wetten, zodat deze zoveel mogelijk op elkaar aansluiten. Ook ondersteunt de gemeente de jeugdige en/of zijn ouder(s) bij het verkrijgen van toegang tot de andere voorziening(en) of bij behoud van de continuïteit van de noodzakelijke zorg. Afstemming vindt plaats voor activiteiten, diensten of middelen via bijvoorbeeld: a.
de Leerplichtwet b. de Participatiewet c. de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening d. de Wet Inburgering 2021 e. de Wet kinderopvang f. de Wet langdurige zorg g. de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 h. de Wet passend onderwijs i. de Wet publieke gezondheid j. de Wet tijdelijk huisverbod k. de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg en l. de Zorgverzekeringswet. 2. De afgestemde jeugdhulp wordt zodanig ingezet dat dit leidt tot: a. het opheffen van een situatie die voor een jeugdige, zijn ouder(s) of hun omgeving levensbedreigend is of kan leiden tot ernstige gezondheidsschade b. stabilisatie van een crisissituatie, anders dan bedoeld onder a c. een voldoende mate van duurzame zelfredzaamheid van een jeugdige of een ouder, voor zover dat binnen het vermogen ligt. 3. De gemeente weegt bij de afstemming van de jeugdhulp de volgende aspecten mee: a. de behoefte aan hulp en ondersteuning van een jeugdige of een ouder b. de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van een jeugdige en/of zijn ouder(s) en de mogelijkheden van het sociale netwerk c. welke volgorde van inzet van hulp en ondersteuning naar verwachting het meeste effect oplevert en in hoeverre hulp en ondersteuning gelijktijdig kan of moet worden ingezet d. welke hulp en ondersteuning leidt tot de minste maatschappelijke kosten op lange termijn.
4. Als een jeugdige of een ouder of wettelijk vertegenwoordiger weigert mee te werken aan ondersteuning als bedoeld in het eerste lid, kan de gemeente het onderzoek beëindigen en een individuele voorziening weigeren. 5. Als een jeugdige van 16½ jaar of ouder die hulp via de Jeugdwet ontvangt naar alle waarschijnlijkheid na de 18e verjaardag hulp of ondersteuning nodig heeft vanuit een wet zoals benoemd in het eerste lid, zet de gemeente zich in om de continuïteit van hulp en ondersteuning te waarborgen. 6. De gemeente onderzoekt, als de jeugdige een leeftijd heeft van 17 jaar, actief welke hulp of ondersteuning de jeugdige nodig heeft vanaf de 18e verjaardag vanuit Wet maatschappelijke ondersteuning, Wet langdurige zorg, de Zorgverzekeringswet en/of de Wet passend onderwijs of dat er sprake is van verlengde jeugdhulp.
Hoofdstuk 6 Aanvullende regels voor een individuele voorziening in de vorm van een pgb
Artikel 24 Regels om in aanmerking te komen voor een pgb 1. Als een jeugdige en/of zijn ouder(s) in aanmerking komen voor een individuele voorziening en de jeugdhulp zelf wensen in te kopen door middel van een pgb, vullen de jeugdige en/of zijn ouder(s) daarvoor een pgb-plan van de gemeente in. In het pgb-plan is opgenomen: a. de motivatie waarom het natura-aanbod van de gemeente volgens de jeugdige en/of zijn ouder(s) niet passend is en een pgb gewenst is b. welke jeugdhulp de jeugdige en/of zijn ouder(s) willen inkopen met een pgb, wat het beoogde resultaat is en wanneer en hoe wordt geëvalueerd c. de voorgenomen uitvoerder van de individuele voorziening en de wijze waarop de jeugdhulp georganiseerd wordt d. op welke wijze de kwaliteit van de in te kopen jeugdhulp is gewaarborgd e. de kosten van de uitvoering, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief f. indien van toepassing, welke jeugdhulp de jeugdige en/of zijn ouder(s) willen betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk g. de motivatie aan de hand van de tien punten benoemd in artikel 25 waaruit blijkt dat de pgbhouder, of indien van toepassing de pgb-beheerder, in staat is de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. 2. De gemeente verstrekt een pgb als: a.
de jeugdige en/of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger zich gemotiveerd op het standpunt stellen dat zij de individuele voorziening die wordt geleverd door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder, niet passend achten b. uit de beoordeling van de pgb-vaardigheid met inachtneming van artikel 25 blijkt dat de pgbhouder, of indien van toepassing de pgb-beheerder, in staat is uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een pgb met zich meebrengt en c. naar het oordeel van de gemeente met inachtneming van artikel 35 is gewaarborgd dat de individuele voorziening die de jeugdige en/of zijn ouder(s) met het pgb willen inkopen, van goede kwaliteit is en in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van de resultaten die beschreven zijn in het resultatenplan. 3. De gemeente verstrekt geen pgb als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp. Dit is in ieder geval aan de orde als de voorgenomen uitvoerder in de 4 jaar voorafgaande aan de aanvraag: a. fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd
b. betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen c. veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf d. op basis van een Bibob-toets door de gemeente is geweigerd als zorgaanbieder. 4. De gemeente weigert een pgb als een wettelijke weigeringsgrond als bedoeld in artikel 8.1.1, vierde lid, van de wet van toepassing is. 5. De gemeente kan nadere regels opstellen over de regels voor een pgb. Artikel 25 Pgb-vaardigheid 1. Om aan de voorwaarden voor pgb-vaardigheid te voldoen dient de pgb-houder in ieder geval: a. een duidelijk beeld te hebben van de hulpvraag b. op de hoogte te zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het pgb of deze zelf (online) weten te vinden c. in staat te zijn om een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden d. voldoende vaardig te zijn om in de Nederlandse taal te communiceren met de gemeente, de SVB en de zorgverleners e. in staat te zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een zorgverlener te kiezen f. in staat te zijn om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan de gemeente g. in staat te zijn om te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is h.
in staat te zijn de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte i. in staat te zijn om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren en j. voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. 2. De gemeente acht een pgb-houder niet in staat de aan een pgb verbonden taken verantwoord te kunnen uitvoeren als sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: a. het beheer wordt verricht door de persoon of organisatie die ook de jeugdhulp levert aan de pgb-houder en/of b. er is sprake van één of meer van de volgende omstandigheden: i. schuldenproblematiek ii. ernstige verslavingsproblematiek iii. aangetoonde fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, begaan in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag iv. een aanmerkelijke verstandelijke beperking v. een ernstig psychiatrisch ziektebeeld vi. een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis vii. het onvoldoende machtig zijn van de Nederlandse taal in woord en geschrift viii. het niet verkrijgen van een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG). 3. Als de jeugdige en/of zijn ouder(s) niet in staat zijn om zelf aan bovenstaande voorwaarden te voldoen, kunnen zij een pgb-beheerder benoemen. Hiervoor geldt het volgende: a.
op de pgb-beheerder zijn lid 1 en 2 van overeenkomstige toepassing b. de pgb-beheerder is niet de hulpverlener zelf en is ook geen familie in de 1e of 2e graad van de hulpverlener. 4. De gemeente kan nadere regels opstellen over de pgb-vaardigheid.
Artikel 26 Onderscheid formele en informele hulp 1. Bij een pgb voor jeugdhulp maakt de gemeente onderscheid tussen formele hulp en informele hulp. 2. Formele hulp wordt geleverd door personen die ingeschreven staan in het register, bedoeld in artikel 3, van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG) of artikel 5.2.1, van het Besluit Jeugdwet, voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp. 3. Bij de tarieven voor pgb’s wordt onderscheid gemaakt tussen: a. formele hulp instellingstarief, dit is 90% van het tarief in natura b. formele hulp zzp-tarief, dit is 75% van het tarief in natura c. informeel tarief, dit wordt gebaseerd op het wettelijk minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag zoals gepubliceerd op rijksoverheid.nl 4. Van formele hulp instellingstarief is sprake als de hulp verleend wordt door personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. Het instellingstarief is nooit van toepassing bij bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de jeugdige of zijn ouder(s). 5.
Van formele hulp zzp-tarief is sprake als de hulp verleend wordt door personen die aangemerkt zijn als zzp’er (zelfstandige zonder personeel). Daarnaast moeten ze voor de uit te voeren taken en/of werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s. 6. Van informeel tarief is sprake als de hulp verleend wordt door: a. personen, al dan niet uit het sociaal netwerk, die niet voldoen aan de criteria voor formele hulp b. personen die wel voldoen aan de criteria voor formele hulp, maar bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad zijn van de jeugdige of zijn ouder(s). Artikel 27 Tarieven pgb 1. De tarieven van jeugdhulp in natura worden jaarlijks geïndexeerd op basis van Overheidsbijdrage in de Arbeidskostenontwikkeling (OVA), die wordt opgesteld door het Centraal Planbureau. De gemeente past de pgb-tarieven hierop aan. 2. Het tarief is lager als op basis van het door de jeugdige en/of zijn ouder(s) ingediende pgb-plan passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3. Wanneer de jeugdige en/of zijn ouder(s) geen enkele aanbieder kunnen vinden die de benodigde jeugdhulp kan leveren voor het geldende tarief, kan de gemeente maatwerk leveren.
De gemeente verhoogt in dat geval het tarief tot en met het laagste bedrag waarvoor de aangewezen hulp wel bij een gecontracteerde jeugdhulpaanbieder kan worden ingekocht. 4. De pgb-tarieven exclusief werkgeverslasten voor informele hulp: a. worden voor ambulante begeleiding gebaseerd op het wettelijk minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag b. bedragen voor dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk, ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs en ontwikkeling en behouden van een zinvolle daginvulling en sociale participatie € 24,69 per dagdeel c. bedragen voor logeren € 177,05 per etmaal. Artikel 28 Uitgesloten van pgb 1. De volgende kosten zijn uitgesloten van vergoeding vanuit een pgb: a. kosten voor bemiddeling b. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers
c. kosten voor het voeren van een pgb-administratie d. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb e. kosten die worden gemaakt voor zover het pgb is bestemd voor besteding in het buitenland, tenzij hiervoor expliciet toestemming is gegeven door de gemeente f. vrij besteedbare bedrag eenmalige uitkering g. feestdagenuitkering h. reiskosten van de jeugdige en/of zijn ouder(s) en de zorgverlener i. kosten voor een aanvraag van een Verklaring Omtrent het Gedrag j. kosten voor hulp die direct ingezet moet worden (crisishulp).
Hoofdstuk 7 Tussentijds onderzoek, herziening, intrekking en terugvordering
Artikel 29 Tussentijds onderzoek 1. De gemeente voert bij indicaties die langer dan één jaar duren, tussentijds onderzoek uit. 2. De jeugdige en/of zijn ouder(s) zijn verplicht om mee te werken aan het tussentijdse onderzoek. 3. De uitkomsten van tussentijds onderzoek kunnen aanleiding zijn om een indicatie te wijzigen. 4. De gemeente kan nadere regels stellen over het tussentijds onderzoek. Artikel 30 Verzoek tot opschorting uitbetaling pgb 1. De gemeente kan de Sociale verzekeringsbank (SVB) verzoeken om een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als er ten aanzien van de jeugdige en/of zijn ouder(s) een ernstig vermoeden is van handelen of nalaten als bedoeld in artikel 31. Artikel 31 Herziening, intrekking en beëindiging 1. De gemeente informeert de jeugdige en/of zijn ouder(s) in begrijpelijke taal over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een individuele voorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2. De jeugdige en/of zijn ouder(s) melden aan de gemeente op verzoek of uit eigen beweging onmiddellijk alle feiten en omstandigheden waarvan hen redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3 van de wet. 3.
De gemeente kan een beslissing als bedoeld in artikel 2.3 van de wet, herzien, intrekken en/of beëindigen als vastgesteld wordt dat: a. de jeugdige en/of zijn ouder(s) onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid b. de jeugdige en/of zijn ouder(s) niet langer op de individuele voorziening zijn aangewezen c. de individuele voorziening niet meer passend en/of toereikend is d. de jeugdige en/of zijn ouder(s) niet voldoen aan de voorwaarden die verbonden zijn aan de individuele voorziening e. de jeugdige en/of zijn ouder(s) de individuele voorziening voor een ander doel gebruiken f. de jeugdige en/of zijn ouder(s) het pgb of een deel daarvan niet kunnen verantwoorden g. de jeugdige en/of zijn ouder(s) met het pgb jeugdhulp betrekken van een jeugdhulpaanbieder waarbij twijfels over de integriteit zijn ontstaan als bedoeld in artikel 24 derde lid
h. de jeugdige langer dan 13 weken verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet i. het pgb niet binnen 6 maanden na uitbetaling is aangewend voor de bekostiging van de individuele voorziening j. de jeugdhulp in natura niet binnen 6 maanden na de besluitdatum is gestart en dit te wijten is aan de jeugdige en/of zijn ouder(s) k. de pgb- en/of ZIN-aanbieder geld heeft ontvangen voor hulp die (gedeeltelijk) niet is verleend of niet (geheel) conform de gestelde voorwaarden is verleend l. voor zover jeugdige en/of zijn ouder(s) wist of heeft kunnen weten dat het pgb ten onrechte is betaald, dan wel de individuele voorziening ten onrechte is verstrekt m. een individuele voorziening zonder toestemming van de gemeente in het buitenland is ingezet. Artikel 32 Wangedrag 1. Bij herhaald en/of ernstig wangedrag bij het ontvangen van jeugdhulp treft de gemeente – al dan niet tijdelijk – maatregelen jegens de jeugdige en/of zijn ouder(s) ter bescherming van de medewerker van een aanbieder of andere jeugdigen. 2. Bij een herhaling van ernstig wangedrag zal dit leiden tot herziening en/of intrekking en terugvordering van de verstrekte individuele voorziening. Artikel 33 Terugvordering 1. Als door intrekking of herziening van jeugdhulp ten onrechte jeugdhulp is verleend: a.
vordert de gemeente de geldwaarde van de ten onrechte ontvangen jeugdhulp in natura terug van de jeugdige en/of zijn ouder(s) of b. vordert de gemeente het ten onrechte ontvangen pgb van de jeugdige en/of zijn ouder(s) terug. 2. De gemeente kan de geldwaarde van de ten onrechte ontvangen jeugdhulp bij dwangbevel invorderen. 3. Indien de aanbieder van jeugdhulp aantoonbaar ondoelmatig en/of onrechtmatig jeugdhulp heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten jeugdhulp bij de pgb- en/of ZIN-aanbieder.
Hoofdstuk 8 Kwaliteit Artikel 34 Kwaliteitseisen individuele voorziening 1. Ten aanzien van de kwaliteit van jeugdhulp geldt als uitgangspunt dat verantwoorde hulp wordt geboden. Hieruit volgt dat aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van jeugdhulp, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door: a. de jeugdhulp veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht te verstrekken b. de jeugdhulp af te stemmen op de reële behoefte van de jeugdige en/of zijn ouder(s) c. de jeugdhulp af te stemmen op andere vormen van zorg en hulp die de jeugdige en/of zijn ouder(s) ontvangen d. erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van jeugdhulp handelen in overeenstemming met de professionele standaard e. de jeugdhulp te verstrekken met respect voor en inachtneming van de rechten van de jeugdige en/of zijn ouder(s) f. jeugdige een passend leefklimaat te bieden en een fysieke leefomgeving die van goede kwaliteit is.
2. Onder de in het eerste lid onder a genoemde begrippen wordt verstaan: a. veiligheid: i. de jeugdige en/of zijn ouder(s) worden correct en respectvol bejegend ii. de veiligheid van de jeugdige en/of zijn ouder(s) en zijn systeem wordt gewaarborgd, zowel fysiek als mentaal iii. de aanbieder beperkt veiligheidsrisico's voor de jeugdige en/of zijn ouder(s) iv. de aanbieder houdt toezicht op de veiligheid van de jeugdige en/of zijn ouder(s) v. de aanbieder weet hoe op te treden bij acuut onveilige situaties voor een jeugdige en/of zijn ouder(s) vi. de privacy van de jeugdige en/of zijn ouder(s) is geborgd b. doeltreffendheid (het op een effectieve wijze leveren van jeugdhulp): i. de aanbieder werkt resultaatgericht ii. de aanbieder heeft aandacht voor veranderingen in de situatie van de jeugdige en/of zijn ouder(s) en speelt hier actief op in iii. de aanbieder meet en werkt aan cliënttevredenheid iv. de aanbieder is gericht op continue kwaliteitsverbetering van de jeugdhulp/begeleiding/behandeling c. doelmatigheid (het op een efficiënte wijze leveren van jeugdhulp): i. de aanbieder werkt systematisch aan kwaliteit en voldoet aan de in de branche vigerende certificaten en kwaliteitskeurmerken ii. de aanbieder werkt zoveel mogelijk met bewezen effectieve interventies iii. de aanbieder werkt planmatig aan ondersteunings-/begeleidingsdoelen van de jeugdige en/of zijn ouder(s) iv.
de aanbieder maakt gebruik van vakbekwame en deskundige medewerkers en heeft een verantwoord personeelsbeleid v. de aanbieder stemt af met andere hulpverleners en betrokkenen in alle leefdomeinen d. cliëntgerichtheid: i. de jeugdige en/of zijn ouder(s) beschikken over keuzevrijheid, medezeggenschap en inspraak ii. de jeugdige en/of zijn ouder(s) hebben de regie over hun ondersteuningsbehoefte iii. er is duidelijkheid voor de jeugdige en/of zijn ouder(s) over de reikwijdte van de ondersteuning iv. de jeugdige en/of zijn ouder(s) hebben, indien aan de orde, duidelijkheid over continuïteit van de ondersteuning v. de aanbieder werkt samen met de jeugdige en/of zijn ouder(s) aan (perspectief zoekende en perspectief biedende) doelen vi. de aanbieder geeft de jeugdige en/of zijn ouder(s) de mogelijkheid om voor hun individuele belangen op te komen vii. de aanbieder draagt zorg voor de behartiging van gemeenschappelijke belangen van de jeugdigen en hun ouder(s) viii. de aanbieder waarborgt de privacy van de jeugdige en/of zijn ouder(s) ix. de aanbieder beschikt over een klachtenprocedure x. jeugdigen en/of hun ouder(s) hebben en kennen de mogelijkheid om klachten te uiten e. De in dit artikel genoemde kwaliteitseisen: veiligheid, doeltreffendheid en cliëntgerichtheid, gelden ook voor jeugdhulp die geboden wordt op grond van een pgb. Hierbij geldt dat: i.
de kwaliteit van de met het pgb ingekochte formele hulp minimaal aan de kwaliteitseisen voldoet die de gemeente stelt aan aanbieders die vergelijkbare ondersteuning leveren ii. er aangepaste kwaliteitseisen gelden voor informele hulp die met het pgb wordt ingekocht. De gemeente kan deze eisen vaststellen in nadere regels.
3. Bij de beoordeling of een voorziening in redelijkheid geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt, kunnen de doelmatigheidscriteria zoals benoemd in dit artikel, een rol spelen. 4. De gemeente kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen. 5. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet de gemeente toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een periodiek cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de jeugdige en/of zijn ouder(s) ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen. Artikel 35 Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb 1. Ter waarborging van de kwaliteit van de met een pgb in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van de jeugdhulp aan de volgende eisen: a. beschikt over een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die niet ouder is dan drie maanden bij aanvang van de zorgovereenkomst en gedurende de hulpverlening niet ouder dan drie jaar, waaruit blijkt dat er geen bezwaren zijn voor de uitoefening van diens functie. Ouder(s) zijn uitgesloten van deze eis b. beschikt over de juiste vaardigheden en deskundigheid om verantwoorde hulp te bieden c. houdt een deugdelijke administratie bij met een registratie van de geleverde hulp d.
is voldoende vaardig om in de Nederlandse taal te communiceren e. werkt volgens een plan waarin activiteiten en doelen zijn vastgelegd f. voert de hulp uit in overeenstemming met de beschikking van de gemeente g. stemt de hulp af op de persoonlijke situatie van de jeugdige en/of zijn ouder(s) h. stemt de hulp af op andere voorzieningen, overige voorzieningen en individuele voorzieningen waar de jeugdige en/of zijn ouder(s) gebruik van maken i. respecteert de privacy van de jeugdige en/of zijn ouder(s) en gaat vertrouwelijk om met informatie over de persoonlijke situatie j. neemt bij vermoedens van huiselijk geweld of kindermishandeling in het huishouden van de jeugdige en/of zijn ouder(s) voor advies of het doen van een melding contact op met Veilig Thuis k. meldt calamiteiten en geweldsincidenten bij de verlening van jeugdhulp aan de gemeente l. werkt mee aan toezicht en aangekondigd en onaangekondigd onderzoek door de gemeente of daartoe aangewezen derden op inhoudelijke kwaliteit en op rechtmatigheid en m. is of raakt door verlening van de jeugdhulp naar het oordeel van de gemeente niet overbelast. 2. Ter waarborging van de kwaliteit van de met een pgb in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van formele jeugdhulp aan de volgende aanvullende eisen: a. hetgeen is bepaald in artikel 26, het tweede lid b.
hetgeen is bepaald in artikel 26, het vierde lid óf het vijfde lid c. handelt in overeenstemming met de professionele standaard d. werkt op basis van een hulpverleningsplan e. werkt met een systeem voor kwaliteitsbewaking f. hanteert de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling, de meldplicht calamiteiten en de meldplicht geweld bij de verlening van jeugdhulp en g. stelt een vertrouwenspersoon in staat zijn taak uit te voeren. 3. Er wordt geen pgb voor informele jeugdhulp verstrekt als, conform het afwegingskader voor een verantwoorde werktoedeling op basis van het Drents Kwaliteitskader formele jeugdhulp noodzakelijk is. 4. De gemeente kan nadere regels stellen over de kwaliteit van jeugdhulp.
Artikel 36 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders
kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering 1. De gemeente baseert in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, op ten minste de volgende kostprijselementen: a. de kosten van de beroepskracht, waaronder de loonkosten en overige kosten voortvloeiend uit de toepasselijke collectieve arbeidsovereenkomst, de kosten van wettelijke verplichtingen verbonden aan het leveren van een dienst b. redelijke overheadkosten c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg d. reis- en opleidingskosten e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst f. overige kosten als gevolg van gemeentelijke verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen. 2. De gemeente bedingt bij de gecontracteerde of gesubsidieerde aanbieders van preventie, jeugdhulpaanbieders of gecertificeerde instellingen dat zij het verlenen van preventie, jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering alleen aan derden uitbesteden als zij die derden daarvoor een reële prijs betalen, die tot stand is gekomen met gebruikmaking van de kostprijselementen bedoeld in het eerste lid. 3.
Het eerste en tweede lid gelden voor subsidies slechts voor zover zij worden verstrekt voor de daadwerkelijke verlening van preventie, jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering aan jeugdigen of hun ouder(s) en de omvang van de subsidie direct of indirect wordt gebaseerd op de hoeveelheid verrichte diensten.
Hoofdstuk 9 Toezicht en handhaving Artikel 37 Toezicht en handhaving 1. Voor de uitvoering van het toezicht en handhaving op rechtmatigheid, integere uitvoering, kwaliteit en doelmatigheid van individuele voorzieningen, wijst de gemeente toezichthoudende ambtenaren aan. 2. Een toezichthoudend ambtenaar, belast met het toezichthouden op de rechtmatigheid, kan tevens worden aangesteld als buitengewoon opsporingsambtenaar. 3. De gemeente kan bij nadere regels bepalen op welke wijze wordt gehandhaafd als er sprake is van niet voldoen aan de gestelde kwaliteitseisen, onrechtmatigheid, niet integer handelen, fouten of fraude. 4. De gemeente kan bij nadere regels bepalen op welke wijze rapporten van bevindingen over de kwaliteit van individuele voorzieningen, opgesteld door een toezichthoudend ambtenaar, openbaar worden gemaakt. Artikel 38 Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen 1. De gemeente wijst een toezichthouder aan die belast is met het toezicht op de naleving van de rechtmatige uitvoering van de wet, waaronder de bestrijding van misbruik, oneigenlijk gebruik en niet-gebruik van deze wet. 2. De gemeente onderzoekt, met inachtneming van de paragrafen 6a en 6b van de Regeling Jeugdwet, de rechtmatigheid en doelmatigheid van individuele voorzieningen.
3. De gemeente onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van pgb’s met het oog op de beoordeling van de recht- en doelmatigheid daarvan. 4. De gemeente maakt met de gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieders afspraken over de facturatie, resultaatsturing en accountantscontroles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties. 5. De gemeente maakt met de gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieders afspraken over het monitoren van de gemiddelde trajectduur tijdens de looptijd van een contract. 6. De gemeente draagt zorg voor een meldpunt waar signalen over onvoldoende kwaliteit, oneigenlijk gebruik, niet integer handelen en fraude kunnen worden gemeld in het kader van uitvoering van de wet. Artikel 39 Tegengaan oneigenlijk gebruik 1. De gemeente spant zich in om fouten bij het gebruik van een individuele voorzieningen in alle leveringsvormen te voorkomen en fraude te bestrijden. Tot deze maatregelen behoren in ieder geval de volgende activiteiten: a.
de gemeente informeert de jeugdige en/of zijn ouder(s) en gecontracteerde aanbieders schriftelijk in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen of uitvoeren van een individuele voorziening zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van een individuele voorziening b. de gemeente zoekt waar mogelijk samenwerking met andere gemeenten, organisaties die zich ook bezighouden met de kwaliteit, het tegengaan van niet integer handelen, fouten en fraude op het terrein van de zorg of aanverwante terreinen c. de gemeente verricht zo nodig onderzoek bij zorgverleners van algemene of individuele voorzieningen die een subsidie- of contractrelatie met de gemeente hebben of die ondersteuning verlenen op grond van een pgb. Deze partijen zijn verplicht om (kosteloos) hun medewerking te verlenen d. de gemeente maakt afspraken met aanbieders van voorzieningen over de facturatie, resultaatsturingen, (accountants)controles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties e. de gemeente controleert, al dan niet steekproefsgewijs, of de gemaakte afspraken zoals genoemd in artikel 38 worden nagekomen.
Hoofdstuk 10 Vertrouwenspersoon, klachtregeling en medezeggenschap
Artikel 40 Vertrouwenspersoon 1. De gemeente zorgt ervoor dat jeugdige en/of zijn ouder(s) een beroep kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon. 2. De gemeente wijst de jeugdige en/of zijn ouder(s) erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon. Artikel 41 Klachtregeling
1. De gemeente stelt een regeling vast voor de afhandeling van klachten van een jeugdige en/of zijn ouder(s) en/of de wettelijk vertegenwoordiger. 2. De gemeente neemt in de contracten met aanbieders op dat de aanbieders een effectieve en laagdrempelige klachtregeling moeten hebben voor de behandeling van klachten van een jeugdige en/of zijn ouder(s) ten aanzien van gedragingen van de aanbieder jegens hen. 3. Klachten als bedoeld in het eerste lid moeten door een jeugdige en/of zijn ouder(s) zonder financiële bijdrage kunnen worden ingediend. 4. Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet de gemeente toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een periodiek cliëntervaringsonderzoek. 5. Indien cliënten of jeugdige en/of zijn ouder(s) niet tevreden zijn over de afhandeling van de klacht door of namens de gemeente, kan de klacht worden voorgelegd aan een onafhankelijke partij. Artikel 42 Medezeggenschap 1. De gemeente stelt de jeugdige en/of zijn ouder(s) en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen. 2.
De gemeente borgt medezeggenschap door doorlopend cliëntervaringsonderzoeken uit te voeren. 3. De gemeente kan nadere regels stellen ter uitvoering van het eerste en tweede lid.
HOOFDSTUK 11 Slotbepalingen Artikel 43 Intrekking oude verordening en overgangsrecht 1. De Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Assen 2024 wordt ingetrokken. 2. Jeugdige en/of zijn ouder(s) houden recht op een lopende voorziening verstrekt op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Assen 2016 en 2024 totdat de gemeente een nieuw besluit heeft genomen. Het nieuwe besluit wordt genomen met inachtneming van de op dat moment geldende wet- en regelgeving. 3. Aanvragen die zijn ingediend onder de in het eerste lid genoemde verordening en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening. 4. Beslissing op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van de Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Assen 2024, geschiedt op grond van die verordening. Deze behoudt ten aanzien van de betreffende zaak zijn rechtskracht. 5. Van het in lid 4 gestelde kan ten gunste van jeugdigen en/of hun ouder(s) worden afgeweken. Artikel 44 Evaluatie Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt jaarlijks geëvalueerd. De gemeente stuurt hiertoe telkens per jaar, na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk. Artikel 45 Hardheidsclausule
De gemeente kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige en/of zijn ouder(s) afwijken van de regels in deze verordening en de daarop gebaseerde nadere regels. De hardheidsclausule wordt toegepast als strikte toepassing van de regels leidt tot onbillijkheden van overwegende aard. Artikel 46 Inwerkingtreding en citeertitel 1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2026. 2. Deze verordening kan worden aangehaald als Verordening jeugdhulp gemeente Assen 2026. Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van 18 december 2025,
M.L.J. Out, voorzitter J. de Jonge, griffier
Algemene toelichting Algemeen De gemeente is sinds 1 januari 2015 bestuurlijk en financieel verantwoordelijk voor de uitvoering van de Jeugdwet. De Jeugdwet schrijft voor dat de gemeenteraad over verschillende onderwerpen regels opstelt. Deze verordening legt bevoegdheden bij het college van burgemeester en wethouders. Deze bevoegdheden zijn uitgewerkt in nadere regels.
Artikelsgewijze toelichting Artikel 1 Begrippen In de Jeugdwet is een aantal definities uitgelegd. Deze definities gelden ook voor deze verordening. Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen die voor de uitvoering van deze verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van de Awb) en ‘beschikking’ (artikel 1:2 van de Awb). Artikel 1 begint met het definiëren van verschillende vormen van voorzieningen. Na de definiëring van voorzieningen volgen nog een aantal definities, die voor de uitvoering van deze verordening van belang zijn. Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen die voor de uitvoering van deze verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van de Awb) en ‘beschikking’ (artikel 1:2 van de Awb). Artikel 2 Vormen van jeugdhulp Dit artikel geeft uitvoering aan artikel 2.9, onder a, van de wet, op grond waarvan de gemeente verplicht is bij verordening regels te stellen over de door de gemeente te verlenen individuele voorzieningen en overige voorzieningen. Daarnaast beoogt deze verordening voor iedereen duidelijk te maken wat het gemeentelijke aanbod aan jeugdhulpvoorzieningen is.
Ook vindt de gemeente het belangrijk dat op voorhand duidelijk is – uitgaande van toegang tot de jeugdhulp via de gemeente (zie artikel 13) – welke vormen van voorzieningen alleen toegankelijk zijn na een besluit van de gemeente (de ‘individuele voorzieningen’) en welke in beginsel vrij toegankelijk zijn voor iedereen waarvoor ze bedoeld zijn (de ‘overige voorzieningen’). Gelet op het voornoemde belang bevat dit artikel een opsomming van de vormen van jeugdhulp die de gemeente biedt. Van verschillende van de hier genoemde vormen van jeugdhulp bestaan diverse varianten. Welke variant wordt ingezet zal steeds afhankelijk zijn van de uitkomst van het onderzoek en de betreffende situatie en de specifieke behoeften van de jeugdige en zijn ouder(s). De gemeente heeft zorg in natura ingekocht bij diverse aanbieders en hierover afspraken gemaakt met die aanbieders. Het uitgangspunt is dat aanbieders de kwaliteit van zorgverleners borgen. Hierbij wordt voldoende gekwalificeerd personeel ingezet om jeugdigen en/of hun ouder(s) te begeleiden en te ondersteunen, passend bij de complexiteit en aard van de problematiek van de jeugdige en/of zijn
ouder(s). Daaronder wordt verstaan: een mix van medewerkers met een combinatie van opleidingsniveau en -richting en opgedane (werk)ervaring. Het gaat hierbij om gediplomeerde medewerkers met een zorggerelateerde opleiding. Stagiaires, BBL’ers, deeltijdstudenten en vrijwilligers worden buiten beschouwing gelaten. Ambulante begeleiding is op drie niveaus ingekocht: Basis, Basis Plus en Specialistisch. Begeleiding Basis Basis begeleiding is praktijkgerichte begeleiding, met nadruk op het stimuleren van zelfredzaamheid, het aanbrengen van structuur en het ondersteunen bij dagelijkse taken. Gericht op sociale activering (stimuleren van deelname aan de samenleving, vergroten van sociale contacten, opbouwen van routine). Er is geen sprake van overname van taken: begeleiding is gericht op ondersteunen, oefenen, aanleren en coachen. Voorliggende voorzieningen (zoals huishoudelijke hulp) worden eerst benut. Inzet kan kortdurend (aanleren/ontwikkelen van vaardigheden) of langdurend (stabiliseren, voorkomen van achteruitgang) zijn. Probleemgebieden: • Eén of meerdere leefgebieden met lichte tot matige beperkingen in het dagelijks functioneren. • Geen sprake van ernstige psychiatrische problematiek, ernstige gedragsproblemen of acute onveiligheid. • Voorbeelden: ondersteuning bij administratie, boodschappen plannen, structuur aanbrengen in dagindeling, oefenen van sociale vaardigheden.
Helderheid problematiek • Situatie en hulpvraag zijn helder. • Doelen zijn concreet en goed te formuleren. Begeleiding Basis Plus Bij Basis Plus begeleiding neemt de aanbieder tijdelijk regie of taken over, omdat de inwoner dit zelf (nog) niet kan. Begeleiding omvat methodisch werken, gedragsverandering en intensievere ondersteuning. Inzet kan kortdurend (doorbreken van patronen, aanleren van vaardigheden) of langdurend (stabiliseren en voorkomen van terugval) zijn. Specifieke kennis van bepaalde problematieken (zoals ASS, LVB of NAH) kan noodzakelijk zijn. Probleemgebieden • Er spelen meerdere probleemgebieden die elkaar negatief beïnvloeden. • Complexe ondersteuningsvragen die om intensievere afstemming vragen. • Voorbeelden: begeleiding bij combinatie van schulden, psychische klachten en verstoorde dagstructuur, aanleren van communicatie- of opvoedingsvaardigheden in een gezinssituatie. Helderheid problematiek • De problematiek is deels helder, maar er kunnen onduidelijkheden of diffuus beeld zijn. • Doelen worden gefaseerd opgesteld en periodiek bijgesteld. Begeleiding Specialistisch Specialistische begeleiding is gericht op inwoners met ernstige, complexe problemen die leiden tot forse beperkingen in zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. De begeleiding is specialistisch van aard en vereist analytische en gedragsgerichte methodieken (bijv.
oplossingsgericht werken,
motiverende gespreksvoering, crisisinterventie). Het doel is stabiliseren van de situatie en het creëren van voorwaarden voor afschaling naar Basis of Basis Plus. In principe kortdurend (richtwaarde maximaal 12 maanden). Bij verlenging is een gemotiveerde herbeoordeling noodzakelijk. Probleemgebieden • Meervoudige en complexe problematiek, vaak op meerdere leefgebieden tegelijk. • Voorbeelden: ernstige psychiatrische stoornissen, ernstige gedragsproblemen, acute crisissituaties, onveilige thuissituatie, dreigende dak- of thuisloosheid. Helderheid problematiek • Complexe en verweven problematiek, vaak met beperkte probleeminzicht bij de inwoner. • Diagnostiek en/of betrokkenheid van een behandelaar kan noodzakelijk zijn. • Samenwerking met behandelaren (GGZ, Jeugd-GGZ e.d.) is vaak een randvoorwaarde. De minimum personeelseisen zijn als volgt: • Begeleiding Basis (IVN 4): mbo-niveau 3, mbo-niveau 4 en hbo-niveau. • Begeleiding Basis Plus (IVN 5): mbo-niveau 4 en hbo-niveau. • Begeleiding Specialistisch (IVN 6): hbo-niveau en wo-niveau Interventieniveaus De gemeente gebruikt acht interventieniveaus naast de hoofd- en subresultaten om de intensiteit van de ondersteuning aan te duiden: 1. Universele preventie: algemene voorlichting op bepaalde thema’s binnen verschillende leefgebieden. 2. Selectieve preventie: gerichte voorlichting op thema’s aan bepaalde groepen. 3.
Kortdurende ondersteuning: kortdurende ondersteuning gericht op een specifiek probleem. De ondersteuning is vrij toegankelijk, hiervoor hoeft geen beschikking afgegeven te worden. 4. Ambulant, generalistisch: ondersteuning die laagfrequent en bij een enkelvoudig te behalen resultaat ingezet wordt, waarbij de belasting voor de jeugdige en/of zijn ouder(s) van de ondersteuning laag is (vanuit het perspectief van de jeugdige en/of zijn ouder(s)), geen sprake is van een diffuus beeld, en geen specialistische ondersteuning wordt ingezet. Indien nodig valt in te zetten nazorg onder interventieniveau 4. 5. Ambulant, specialistisch: ondersteuning die frequent wordt ingezet, waarbij de belasting voor de jeugdige en/of zijn ouder(s) van de ondersteuning gemiddeld of hoog is, gelijktijdig aan één of meerdere resultaten gewerkt wordt, en geen sprake is van een diffuus beeld. Er kan eventueel sprake zijn van specialistische ondersteuning. 6. Ambulant, intensief specialistisch: ondersteuning die hoogfrequent wordt ingezet en waarbij de belasting voor de jeugdige en/of zijn ouder(s) van de ondersteuning hoog is, er gelijktijdig aan twee of meer resultaten gewerkt wordt, problemen op meerdere leefgebieden elkaar negatief beïnvloeden, en er sprake is van een diffuus beeld. Er kan eventueel sprake zijn van specialistische ondersteuning. 7.
Daghulp: ondersteuning zonder verblijfscomponent die gedurende de dag of een dagdeel gegeven wordt. 8. Verblijf met bed: ondersteuning in combinatie met verblijf die 24 uur per dag geboden wordt. Artikel 3.1 tot en met artikel 3.27 Aspecten Volgens de uitspraken ECLI:NL:CRVB:2024:1095, ECLI:NL:CRVB:2024:1096 en ECLI:NL:CRVB:2024:1097 van de CRvB is het niet meer voldoende om de aspecten van de jeugdhulp alleen op te nemen in de
nadere regels en dienen de algemene begrippen van artikel 2.3 van de Jeugdwet te worden uitgewerkt in de verordening op grond van artikel 2.9 van de Jeugdwet. Ten behoeve van de rechtszekerheid en ter voorkoming van willekeur dienen in de verordening regels te worden gesteld over het aanbod, de toekenningsvoorwaarden van een individuele voorziening en de wijze van beoordeling en afwegingsfactoren daarbij. In deze artikelen staan voor de ingekochte individuele voorzieningen per product een beschrijving, het resultaat bij volledige zelfredzaamheid en randvoorwaarden. Bij het product staat ook in welke omvang het product kan worden toegekend. Indien van toepassing worden bij het product ook de voorwaarden voor toekenning, aanvullende eisen, personeelseisen en subresultaten genoemd. Artikel 4 Vervoer naar jeugdhulpaanbieder In artikel 2.3, tweede lid, van de Jeugdwet staat dat voorzieningen op het gebied van jeugdhulp ook het vervoer van een jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp geboden wordt, omvatten. In deze bepaling worden de uitgangspunten voor verstrekking van vervoer geregeld. Als uitgangspunt geldt dat de ouder(s) zelf verantwoordelijk zijn voor het vervoer van de jeugdige naar de jeugdhulpaanbieder.
Wanneer de ouder(s) in staat zijn de jeugdige zelf te vervoeren, is er sprake van ‘eigen kracht’ die aan de toekenning van een vervoersvoorziening in de weg staat (CRvB, 5 april 2023, ECLI:NL:CRVB:2023:655). De gemeente beoordeelt of een voorziening voor vervoer naar de locatie van de jeugdhulpaanbieder noodzakelijk is in verband met een medische noodzaak of met beperkingen in de zelfredzaamheid van de jeugdige. Hierbij is het uitgangspunt dat de jeugdige naar de dichtstbijzijnde passende voorziening gaat. Artikel 5 Dyslexie Uit de parlementaire geschiedenis en rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep volgt dat de behandeling van ernstige dyslexie onder de wet valt. De wetgever beoogt hierbij geen ruimer of ander bereik dan onder de Zorgverzekeringswet van toepassing was. De gemeente is daarom op grond van artikel 2.3, van de wet enkel verplicht is dyslexiezorg te verlenen als sprake is van de diagnose ED (Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3, p. 50, 104 en 118, CRvB 24 oktober 2018, ECLI:NL:CRVB:2018:3454, CRvB 22 juni 2022, ECLI:NL:CRVB:2022:1345 en CRvB 17 juli 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:1430). Artikel 6 Regeling bijzondere kosten Er kan een bijdrage worden gegeven voor noodzakelijke en bijzondere kosten als de jeugdige aan de criteria voldoet.
Voorbeelden van noodzakelijke en bijzondere kosten zijn: • aansprakelijkheidsverzekering • onderwijskosten (zoals lesgeld, schoolboeken, tas en schoolspullen, bijdrage schoolreis) • reiskosten naar school • reiskosten ouder(s) voor bezoek kind • kosten identiteitsbewijs • vakantiekamp voor jeugdige met beperking • inrichtingskosten en dagvergoeding zelfstandig wonen • ziektekosten en zorgverzekering. De regels voor zak- en kleedgeld worden beschreven in een apart artikel.
De voogd of de jeugdhulpaanbieder kan een verzoek voor vergoeding van bijzondere kosten doen. Bij dit verzoek moet de voogd of de jeugdhulpaanbieder aantonen welke inspanningen zij hebben gedaan om ouder(s) te wijzen op de onderhoudsplicht en welk antwoord ouder(s) daarop gegeven hebben. Of de ouder(s) aan hun onderhoudsplicht kunnen voldoen moet blijken uit verkregen gegevens omtrent hun inkomen- en vermogenssituatie. Uitzonderingen hierbij kunnen zijn: • als de verblijfsplaats van ouder(s) onbekend is • als in het belang van de jeugdige contact met ouder(s) niet wenselijk is. Artikel 7 Regeling zak- en kleedgeld Het zak- en kleedgeld is een voorbeeld van bijzondere kosten maar kent andere voorwaarden dan de noodzakelijke en bijzondere kosten. De voorwaarden staan in dit artikel uitgelegd. De voogd of de jeugdhulpaanbieder kan een verzoek voor vergoeding van zak- en kleedgeld doen. Bij dit verzoek moet de voogd of de jeugdhulpaanbieder aantonen welke inspanning zij hebben gedaan om ouder(s) te wijzen op de onderhoudsplicht en welk antwoord ouder(s) daarop gegeven hebben. Of de ouder(s) aan hun onderhoudsplicht kunnen voldoen moet blijken uit verkregen gegevens omtrent hun inkomen- en vermogenssituatie. Uitzonderingen hierbij kunnen zijn: • als de verblijfsplaats van ouder(s) onbekend is • als in het belang van de jeugdige contact met ouder(s) niet wenselijk is.
Hoofdstuk 3 Toegang tot jeugdhulpvoorzieningen Artikel 8 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts In artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast de gemeentelijk georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de directe verwijzingsmogelijkheid door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar de jeugdhulp blijft bestaan. Dit laatste geldt zowel voor de vrij-toegankelijke voorzieningen als de niet vrij-toegankelijke (individuele) voorzieningen. Na een dergelijke verwijzing staat echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige precies nodig heeft. Een jeugdige en/of zijn ouder(s) kunnen op dat moment terecht bij de jeugdhulpaanbieders die de gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder zelf zijn die op basis van zijn professionele autonomie na de verwijzing beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Bij deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contractof subsidierelatie. Deze afspraken zien op hoe de gemeente haar regierol kan waarmaken en op de omvang van het pakket.
Deze afspraken zullen verder ook ingaan op hoe de artsen en de gemeentelijke toegang goed van elkaar op de hoogte zijn van de doorverwijzing of behandeling van een kind, zodat de integrale benadering rond het kind en het principe van 1 gezin – 1 regisseur – 1 plan, met name bij multiproblematiek, kan worden geborgd en professionals goed van elkaar weten dat zij bij het gezin betrokken zijn. Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden met de regels die de gemeente bij verordening heeft gesteld. Huisartsen kunnen samenwerken met een praktijkondersteuner jeugd (POH-Jeugd). De POH-Jeugd kan hulp en ondersteuning bieden aan jeugdigen met psychische en/of psychosociale problemen die, zelf of
via hun ouder(s)/begeleiders, een beroep doen op hun huisarts. De POH-Jeugd biedt deze ondersteuning snel, zonder wachtlijst en in een vertrouwde omgeving. De POH-Jeugd brengt in 5 gesprekken de problemen in kaart en komt tot een goed advies of ondersteuningsplan. De POH-Jeugd is de verbindende schakel tussen de huisarts en de gemeente. Veilig Thuis Drenthe vormt ook een toegang tot onder andere jeugdhulp. Veilig Thuis Drenthe geeft advies over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling, onderzoekt indien nodig op basis van een melding of er sprake is van kindermishandeling, motiveert zo nodig ouder(s) tot accepteren van jeugdhulp en legt daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening. Artikel 9 Regels voor de aanbieders na verwijzing via de huisarts, medisch specialist of
jeugdarts De huisarts, medisch specialist of jeugdarts verwijst zoveel mogelijk naar een jeugdhulpaanbieder die door de gemeente is gecontracteerd. De jeugdhulpaanbieder onderzoekt daarna welke jeugdhulp nodig is. De jeugdhulpaanbieder volgt de stappen zoals beschreven in dit artikel om de concrete inhoud, vorm, omvang en duur van de benodigde jeugdhulp te bepalen. Uitgangspunt is kwalitatief passende jeugdhulp en een doelmatige inzet van publieke middelen. In lijn met de jeugdhulp die via de gemeente aangevraagd wordt, kiest de jeugdhulpaanbieder voor de goedkoopst passende voorziening. De gemeente kan en mag controleren of de jeugdhulpaanbieder de stappen in dit artikel correct heeft toegepast. Artikel 10 Doorverwijzing naar niet-gecontracteerde aanbieder door de huisarts,
medisch specialist of jeugdarts De huisarts, medisch specialist of jeugdarts verwijst zoveel mogelijk naar een jeugdhulpaanbieder die door de gemeente is gecontracteerd. De jeugdige en/of zijn ouder(s) kunnen na een verwijzing kiezen voor een aanbieder van jeugdhulp die geen contract of subsidierelatie met de gemeente heeft. De gewenste jeugdhulpaanbieder moet in zo’n geval eerst contact opnemen met de gemeente. De gemeente onderzoekt of de jeugdige en/of zijn ouder(s) toestemming krijgen voor de jeugdhulp via de gewenste jeugdhulpaanbieder. Als via een gecontracteerde jeugdhulpaanbieder ook passende jeugdhulp geboden kan worden, betaalt de gemeente niet de jeugdhulp voor de gewenste, niet-gecontracteerde jeugdhulpaanbieder (Kamerstukken II 2013/14, 33 684, nr. 3, p. 149). De gemeente bepaalt bij de medische verwijsroute niet welke jeugdhulp moet worden geleverd, maar heeft wel de regie over wie de jeugdhulp verleent (Rb. Oost-Brabant 26 maart 2020, ECLI:NL:RBOBR:2020:1761). De verordening sluit vergoeding van deze kosten in een dergelijke situatie dan ook uit. Artikel 11 Berichtgeving na verwijzing via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts De jeugdige en/of zijn ouder(s) kunnen na een verwijzing van een huisarts, medisch specialist of jeugdarts de gemeente vragen om een schriftelijke bevestiging van het besluit. De gemeente stelt hiervoor dan een beschikking op.
Tegen een beschikking staat de route van bezwaar en beroep open. Artikel 12 Toegang jeugdhulp via rechter of gecertificeerde instelling
Een andere ingang tot de jeugdhulp is via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter (via een kinderbeschermingsmaatregel of een maatregel tot jeugdreclassering), het openbaar ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting. De gecertificeerde instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te zetten jeugdhulp in het kader van een door de rechter opgelegde kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente. Uiteraard kan bij dit overleg een kostenafweging plaatsvinden. De gemeente is op haar beurt vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter uitvoering van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Deze leveringsplicht van de gemeente vloeit voort uit het feit dat uitspraken van rechters te allen tijde moeten worden uitgevoerd om rechtsgelijkheid en rechtszekerheid te kunnen garanderen. Ook hier geldt dat de gecertificeerde instelling gebonden is aan de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Als de kinderrechter een ondertoezichtstelling of gezag beëindiging uitspreekt, wijst hij gelijktijdig in de beschikking de gecertificeerde instelling aan die de maatregel gaat uitvoeren.
Dit kan de rechter juist omdat de Raad voor de Kinderbescherming in zijn verzoekschrift een concreet advies geeft over welke gecertificeerde instelling de maatregel zou moeten uitvoeren. De Raad voor de Kinderbescherming neemt een gecertificeerde instelling in zijn verzoekschrift op die na overleg met de gemeente en gezien de concrete omstandigheden van het geval hiervoor het meest geschikt lijkt. De Raad voor de Kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening. Artikel 13 Toegang jeugdhulp via gemeente Een hulpvraag van een jeugdige en/of zijn ouder(s) kan binnenkomen bij de gemeente (in sommige gevallen nadat zij naar de gemeente zijn doorverwezen door Veilig Thuis Drenthe). De aanvraag kan, door of namens de jeugdige en/of zijn ouder(s), op verschillende manieren worden gedaan, onder andere via de het telefoonnummer van Zorg en welzijn 088-1230999, via het emailadres zorgenwelzijn@assen.nl of via de Buurtteams. De beslissing door de gemeente welke hulp een jeugdige en/of zijn ouder(s) precies nodig heeft, komt vervolgens tot stand op basis van het onderzoek dat door de gemeente in samenspraak met de jeugdige en/of zijn ouder(s) wordt uitgevoerd.
Veelal zal op basis van één of meerdere gesprekken tussen een door de gemeente ingezette deskundige en de jeugdige en/of zijn ouder(s) gekeken worden wat de jeugdige en/of zijn ouder(s) eventueel zelf of met behulp van hun netwerk kunnen doen aan het probleem. Als aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal eerst gekeken worden of dit een vrij-toegankelijke voorziening is of een niet vrij-toegankelijke voorziening. Is het laatste het geval dan neemt de gemeente een besluit tot verstrekking van de voorziening en worden de jeugdige en/of zijn ouder(s) doorverwezen naar een jeugdhulpaanbieder die in staat is om de betreffende problematiek aan te pakken. Dit proces is in deze verordening nader ingekaderd. Op grond van de Jeugdwet – artikel 2.9 onder a – stelt de gemeente bij verordening in ieder geval regels over de door de gemeente te verlenen individuele voorzieningen en vrij toegankelijke voorzieningen, met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning en de wijze van beoordeling van, en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening. Deze bepaling regelt de toegang van jeugdhulp via de gemeente en is opgenomen om een zorgvuldige procedure te waarborgen. De raad delegeert het vaststellen van de procedure volledig aan het college van burgemeester en wethouders. De Jeugdwet zelf kent geen procedurele bepalingen.