Document · PDF

A - 22 Diversiteit en Antidiscriminatiebeleid (9) Bijlage 6 Actieonderzoek d

RAAD 6 oktober 2021, gemeente AmsterdamBij agendapunt: Kennisnemen van de Raadsbrief antidiscriminatie VN2021-02510750.859 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 5 van 5

Ik merkte dat ik niet meer of minder hand in hand liep. Op het plein. In de omgeving van mijn huis was ik dus minder mijzelf. Ook meer bewust. Als ik vergelijk met de Pijp in '94 in studententijd. Dan was ik vrijer. Dan deed ik daar niet moeilijk over en dan was ik niet zo op mijn hoede. Ik heb me de laatste jaren dus meer aangepast aan mijn omgeving. Behalve wat mensen, jongeren in het voorbijgaan zeggen, is me nooit iets heftigs gebeurd als zijnde geweld of intimidatie. Niet in Amsterdam Oost, ook niet in het centrum ook niet. Ik was me wel bewust dat ik in de Indische buurt gewoon meer behouden, meer voorzichtig. En dan op plekken als er een Pride was of een veilige space als café Saarein dan dacht je daar niet over na. Ik ben meer gaan

- 84 -

1268 1269 1270 1271 1272 1273 1274 1275 1276 1277 1278 1279 1280 1281 1282 1283 1284 1285 1286 1287 1288 1289 1290 1291 1292 1293 1294 1295 1296 1297 1298 1299 1300 1301 1302 1303 1304 1305 1306 1307 1308 1309 1310 1311 1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319

nadenken. Misschien heeft dat te maken met ouder worden? Ik weet het niet. Mijn partner kwam uit het buitenland en zij kon niet goed inschatten wat nou een veilige situatie was of niet. Dus daar voelde ik me ook verantwoordelijk voor, want ik voelde wel de straat aan, hoe veilig het was. Ze was een stuk jonger. Voor haar was het vrijheid, blijheid, verliefd zijn en joehoe. Die laatste twee waren het ook voor mij, maar de eerste twee voelde ik een stukje minder. Ervaring 4. Ik heb 2,5 jaar geleden, 5 mei 2017, nog iets meegemaakt. We liepen samen naar huis van een feest in Saarein. We liepen door de Hazenstraat, die was geblokkeerd. Vanaf de Elandsgracht kwam er toen een taxi - witte auto, blauw nummerbord - de Hazenstraat ingereden met supergrote snelheid. We hadden allebei wel wat gedronken. Ik zie dat hij dus gas geeft en de mensen staan gewoon op het kruispunt, zoals je weet dat ze daar staan bij een buitenfeest. Dus ik sprong voor de auto, zodat ie niet verder kon rijden. En toen was de taxichauffeur erg boos. Ik bleef op een afstand en vroeg. “Hé, zag je ons niet, wat is er aan de hand?”. Toen draaide hij het raam open en begon te schelden. Toen pakte hij mijn arm vast. Eigenlijk wou hij mij een ruk naar binnen geven. Dat lukte niet. Dus ik gaf een ruk terug.

Toen stapte ik naar achter, deed hij de deur open en stapte hij uit en toen stapte mijn vriendin voor mijn neus om mij te beschermen. En toen spuugde hij haar vol in haar gezicht. Of hij weet dat daar een homo of een queer feest was, geen idee. Maar wij waren voor hem met 2 zichtbare vrouwen tegen een waarschijnlijk, ik weet bijna 100% zeker, Marokkaanse taxichauffeur die het niet gezellig vond dat ik voor zijn taxi sprong om eigenlijk de community wilde beschermen. Op 2 dames na die achter ons liepen, hebben anderen het niet opgemerkt. Uiteindelijk heb ik mijn vriendin vastgepakt en meegenomen, van “laat maar”. Dus we zijn uit elkaar gegaan. Hij schold dingen als “achterlijk wijf”. En de 2 vrouwen die meeliepen zeiden iets in de trant van “Joh, ga weg.” Wij namen al fysiek afstand. Hij bleef staan; schelden en tieren. Met de auto. En zo eindigde het. Hij kon er ook niet langs, want het was gewoon een blok van mensen. Waarom ik voor de auto sprong was omdat hij geen gas minderde, maar juist gas bij gaf. Ik heb geen aangifte gedaan. Ik was niet helder genoeg om kenteken of iets te registreren. En ik was meer bezig met hé, mijn partner is in het gezicht gespuugd, hoe krijgen we dat schoon. We hebben een flesje water geregeld, het schoongemaakt, fietsen opgezocht en naar huis gegaan. Het was een domper op de avond. En ik was ook een beetje in shock. Het voelde als een aanval.

Een auto komt ineens daar, geeft extra gas, had lichten aan. Het voelde heel agressief en bedreigend. Het fysieke deel was vervelend. Ik had een blauwe arm en wat schrammen dat was het. En later was ik meer bezig met dat mijn vriendin in het gezicht was gespuugd. Het spugen is natuurlijk is het respectloze van hem; wat gebeurt hier nou? Dat kende ik niet. Van deze ervaring is misschien wel eigenlijk de vraag het meest bijgebleven. Wat was er nou aan de hand? Was het een community-ding? De vraag: We weten niet wat de beweegreden was. Misschien was hij gewoon pissed omdat zijn vrouw wilde dat hij ging koken en dat ie daar geen zin in had. Het spugen en tegen vrouwen iets doen… Als je de beweegreden weet, dan misschien is het begrip voor het feit dat hij om iets geïrriteerd was anders dan dat wij anders zijn en anders uitzien. Dat het misschien met haat te maken heeft en dat het dan niet is maar dat het een incident is van verkeerde moment en verkeerde tijd. Ik heb het niet gemeld of aangifte gedaan. Ik heb het er met niemand over gehad zelfs. Dit is de eerste keer dat ik erover praat. [Schiet vol] Dat heeft ermee te maken dat de dag erna het uit ging tussen mij en die partner. Het was een druppel op wat er moeilijk was. De relatie was moeilijk en het leven in Amsterdam was moeilijk voor haar om een draai in te vinden. Er waren meerdere oorzaken aan.

Daarom weet ik de datum ook precies. En ik denk ook het stukje wegduwen van de nare ervaring. Het erbij laten. Zand erover, klaar.

- 85 -

1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339 1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359 1360 1361 1362 1363 1364 1365 1366 1367 1368 1369 1370 1371

Ik heb eigenlijk nooit meer over dit incident nagedacht. Vast een stukje onbewuste zelfbescherming. Stop het maar ergens en duw het maar weg, zand erover en ga maar door. Ik denk dat het misschien ook een stukje overlevingsdrang is. In mijn werkende leven ken ik geweld van plekken waar ik ben geweest. Intimidatie, zelfs seksuele intimidatie, aangeraakt worden door mensen wat je niet wil. Ik denk dat ik die bij die ervaringen hebt gevoegd. Het komt in dat hoekje terecht. Daar dealen we wel mee als er ooit een moment komt, dat er een vraag naar is. De plekken die ik noem zijn in het buitenland. Beschoten, bombardementen. Daar kies je zelf voor een onveilige plekken. Situaties met traangas, rubberen kogels, echte kogels, bommen etc. Gevaarlijke situaties. Dat is anders. Misschien is het ook een stukje mee dealen, dat spugen in het gezicht dan niet zo erg is. Redenen waarom ik niet aangifte heb gedaan… Er zit ook een stukje framing aan van de dader. Sowieso vind ik dader/slachtoffer, schuldig/niet schuldig een moeilijk thema. Het heeft eerder met mij te maken. Ik vind dat niet altijd door politie erbij te halen, of het juridisch traject of het gerechtelijk traject dat dat oplossing biedt. Mens en mens. Omdat ik eigenlijk vind, dat klinkt misschien meer filosofisch, op het moment dat ik een ander team of organisatie erbij haal, vind ik dat ik me juist afsluit van de ander.

In de zin van schuld en schaamte. In de zin van “jij hebt iets fout gedaan”. Ik heb mijn verantwoordelijkheid. Die moet ik ook niet ontlopen, want ik loop beschonken op straat en stap bewust voor een auto. Daar kan iemand van schrikken. Daardoor kan iemand reageren uit boosheid. In zaak van begrip tot elkaar of een incident is niet altijd politie of overheid de oplossing. Ideale afloop incident: Als ik een naam of nummerbord had geweten, had ik op het moment dat ik nuchter en bekoeld was, dan had ik de taxicentrale kunnen bellen en uit vragen. Weet je nog wat er gebeurde die en dat moment. En dat je misschien een gesprek kan hebben met iemand. Dan kan je op een ander niveau met elkaar praten, zonder de heftige emoties. De ideale wereld Idealiter is voorbij acceptatie. Dat is gewoon zijn met zijn allen. Idealiter zou zijn; dan zou je niet eens “het omgaan” meer hebben. Met zijn allen zijn. Dàt! Met zijn allen mens zijn en mógen zijn. Dat! Wat wil je nog kwijt? Het afgelopen jaar werd bekend dat de AIVD had gemerkt dat er dreiging was ten opzichte van Pride in 2018, ‘19. En zonder dat ik dat wist, en niet alleen op straat, wist ik toen al dat er dreiging was tegenover Pride. Ik zag meer beveiliging. Ik keek meer naar rugtassen, naar veiligheid. Ik was me bewuster.

Ik merkte ook de onrust in de community dat mensen zich beseften: We vieren de vrijheid, maar er zou zomaar nu iets kunnen gebeuren. En dat mensen soms ook verbaasd waren, dat het niet gebeurd was. De Pride was afgelopen en dat je dacht er is geen auto geweest, geen bom, geen schietpartij of een ander incident. We hebben het mooi afgerond. Maar dit kan ook mijn stukje zijn en mijn fotografen bril rond veiligheidsissues. Maar ik ben heel erg benieuwd of dit een tendens is, dat mensen zich onveiliger voelen tijdens vrijheidsuitingen en feesten? 1a. Is ANTISEMITISME in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

- 86 -

1372 1373 1374 1375 1376 1377 1378 1379 1380 1381 1382 1383 1384 1385 1386 1387 1388 1389 1390 1391 1392 1393 1394 1395 1396 1397 1398 1399 1400 1401 1402 1403 1404 1405 1406 1407 1408 1409 1410 1411 1412 1413 1414 1415 1416 1417 1418 1419 1420 1421 1422 1423

1b. Kunt u dat toelichten? Ik zou kiezen voor een optie tussen een beetje en sterk toegenomen als het kon. Omdat er incidenten zijn in Amsterdam. Omdat er antisemitische incidenten zijn. Omdat politiek er incidenten zijn omdat het zich antisemitisch uitspreken meer socialer geaccepteerd is en dus meer boven tafel komt. Dit komt mede door het politiek klimaat en sociaal klimaat. Het heeft te maken met incidenten in het buitenland (dat is al de afgelopen 20 jaar aan de gang). Ik besef me dat ik 26 was dat de Twin Towers naar beneden kwamen. Daar is nog steeds nog steeds de anti-moslim tendens en die anti-anders tendens. En daar zit ook een Antisemitisch geurtje aan. Het restaurant dat meerdere keren is bekogeld en waarvan de ruiten zijn ingeslagen. Op de Amstelveenseweg. Ik weet vanuit mijn joodse familie weet ik dat er meer beveiliging van scholen is in Amsterdam zichtbaar en niet zichtbaar. De Portugese synagoge wordt meer beveiligd, niet alleen door de politie maar ook op andere manieren. Het dreigingsniveau ís er. Uit mijn omgeving van ik dit op en vraag ik ook uit. 1c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

2a. Is RACISME, discriminatie op basis van huidskleur, in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

2b. Kunt u dat toelichten? Ik zou willen kiezen in een gebied tussen een beetje en sterk toegenomen. De vorige kinderburgemeester komt uit Zuidoost. een religieuze, Marokkaanse, moslimjongen. Die jongen fotografeerde ik ook. Ten eerste kwamen er allerlei reacties over zijn benoeming. Het is er weer zo een. Het is jonge jongen, een kind. Hij werd op zijn moslim zijn aangepakt, op zijn kleur en niet op kunnen. Dat werd door volwassen mensen in het echt maar ook op social media gezegd. Gewoon, alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. En daarom kies ik ervoor dat ik ook racisme toegenomen vind. Ook daar heeft het denk ik te maken met onderbuikgevoelens en stereotypering en alles wat er maar in de mens is over de ander en het anders denken, dat dit maar gewoon geuit wordt. Ik heb nog een ander voorbeeld, dat ik helemaal flabbergasted was. Een fotograaf, een vriend van mij, uit Curaçao was ik gedurende een event kwijt. Dus ik vroeg iemand die ik ook goed ken, van goh heb je hem gezien? En die antwoordde: “O ja, die grote neger?” dat ik helemaal stijl achteroversloeg dat ik echt dacht. Ik heb hem gezegd: Wil je dit nooit meer zeggen. 2c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4.

Op mijn persoonlijke ervaringen Op het nieuws dat ik lees en hoor in de media Op wat ik zie op social media en platforms Op verhalen van mijn familie- en kennissen

- 87 -

1424 1425 1426 1427 1428 1429 1430 1431 1432 1433 1434 1435 1436 1437 1438 1439 1440 1441 1442 1443 1444 1445 1446 1447 1448 1449 1450 1451 1452 1453 1454 1455 1456 1457 1458 1459 1460 1461 1462 1463 1464 1465 1466 1467 1468 1469 1470 1471 1472 1473 1474 1475

5. 6.

Op verhalen van bekende zwarte mensen en mensen van kleur (BPOC) Weet ik niet

3a. Is INTOLERANTIE TEGEN LHBTIQ+ personen (lesbiennes, homo’s, biseksuelen, transgenders, mensen met intersekseconditie, queers) in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

3b. Kunt u dat toelichten? De trans mensen en de trans community is volgens een bepaalde groep mensen (rechtse) eigenlijk als een soort hip modeverschijnsel of als een modegril in plaats van een emancipatiegolf. Het wordt gezien “naar" betiteld. En ook best wel transfoob, als in, het is besmettelijk, het is vergroot en het is te groot en te massaal en iedereen is er mee bezig, het wordt uitvergroot en het is allemaal niet zo. Ook het stukje feministen, vrouwen die TERF zijn, die een transfoob stuk vormen in de feministische scene, die komen regelmatig voorbij. Omdat ik daarover ook post op social media. Ik zie dit vooral, als ik ze zo mag betitelen de “hetero-feministen”. Ik weet meer dan vanuit gay, de mannenkant ook transfobe opmerkingen. Of dit toegenomen is in Amsterdam, kan ik niet zeggen. Ik zie dit meer nationaal. Het gaat over angst. De golf die er wellicht is, wat ik niet zeker weet, de zichtbaarheid van trans mensen is groter geworden dus krijg je wellicht een tegenreactie. 3c. Waarop baseert u deze indruk? 1. Op mijn persoonlijke ervaringen 2. Op het nieuws dat ik lees en hoor in de media 3. Op wat ik zie op social media en platforms 4. Op verhalen van mijn familie- en kennissen 5. Op verhalen van bekende lesbiennes, homo’s, biseksuelen, transgenders, mensen met intersekseconditie en queers. 6. Weet ik niet 4a.

Is INTOLERANTIE TEGEN MOSLIMS in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

4b. Kunt u dat toelichten? Het was er al maar is nu zichtbaarder. Mensen kunnen het zich veroorloven bepaalde dingen te zeggen. Die Arabieren, dat soort uitingen. Fatima dit, Fatima dat. 4c. Waarop baseert u deze indruk?

- 88 -

1476 1477 1478 1479 1480 1481 1482

1. 2. 3. 4. 5. 6.

- 89 -

1483 1484 1485 1486 1487 1488 1489 1490 1491 1492 1493 1494 1495 1496 1497 1498 1499 1500 1501 1502 1503 1504 1505 1506 1507 1508 1509 1510 1511 1512 1513 1514 1515 1516 1517 1518 1519 1520 1521 1522 1523 1524 1525 1526 1527 1528 1529 1530 1531 1532 1533 1534

Interview 5 Genderidentiteit – Non binair Seksuele oriëntatie - Lesbisch Leeftijd - 66 jaar Woonplaats - Amsterdam Etnische afkomst - moeder dubbelbloed Surinaams Creools, vader Nederlands Religieuze overtuiging – Boeddhist, als (jong) volwassene een tijdje bij de Jesus People geweest Religieuze achtergrond – Nederlands Hervormd Opleidingsniveau / werk- en denkniveau - HBO Eventuele fysieke of verstandelijke beperking – Hartafwijking. “De hartklep sluit niet en moet dus alert zijn, maar ik kan gewoon sporten.” Eventuele psychische aandoening – last van depressies Overig - gepensioneerd Wat is voor mij discriminatie? Voor mij is discriminatie, achtergesteld en niet gezien worden. En ook eigenlijk opzij geduwd. Het gaat meestal over heteroseksualiteit, want daar wordt meestal van uitgegaan. Waardoor mensen die niet heteroseksueel weggeduwd worden alsof wij niet bestaan. Dat klinkt wat dramatisch. Zo voelt het wel soms. Anders behandeld worden. Je bent altijd "de ander", maar niet in de lesbische of homoseksuele context of bij de homo zwemvereniging. Ik weet niet goed of dit aan anderen of aan mezelf ligt. Dat ík me anders voel. Dat weet ik dus eigenlijk niet precies. Ik denk dat het een combinatie is dat ik voel dat mensen anders naar me kijken en dat ik me ook anders gedraag of me anders voel. Anders dan andere mensen die voldoen aan wat de norm is, wat hetero normatief is.

Ervaring 1. Duivelsuitdrijving bij de Jezusbeweging Toen ik bij de Jezusbeweging zat. Ik was 14 à 15 jaar. Jaren '69. Toen vond ik het lastig om lesbisch te zijn. Het was ook echt een geheim voor mij. Toen sprak ik er met iemand over. En ze keek me echt zo aan en zei: “Nee! [naam], je bent bezeten door de duivel.” En toen is er ook met mij gebeden met handen op mijn hoofd met een “Duivel, ga uit haar!” Dat was toch wel heftig hoor. Eén dag dacht ik niet aan meisjes maar na twee dagen was dat weer voorbij. Maar dat heeft ook echt indruk op me gemaakt. Ik ben toen ook uit die Jezusbeweging gegaan. Ik heb daarna de hele kerk verlaten. Ervaring 2. Jezelf onzichtbaar maken. Ik had er zelf last van dat ik zo was en ik zag dat in andere mensen. En het was ook wel een andere tijd dan nu. Ik denk ook dat het echt heel veel aan mij ligt, dat ik me bijvoorbeeld niet uitspreek. Op een gegeven moment deed ik een opleiding voor zwemtrainer en ik ben al heel lang trainer bij een homo zwemvereniging. Nou dan stelden mensen zich voor en dan zei ik dat ik bij een “master” zwemvereniging zat, in plaats van bij een homo zwemvereniging. Ik dacht van ‘oh dan gaan ze anders naar me kijken’ en dat wil ik niet. En uiteindelijk heb ik het wel gezegd en ze keken wel eventjes zo op, maar ik bedoel verder hebben ze er volgens mij niet veel van gedacht.

Ik zal me niet zo voorstellen als “Ik ben [voornaam achternaam] en ik ben van de roze zwemvereniging”. En ik vind dat ook in andere gevallen. Je stelt je niet voor met ik ben [voornaam, achternaam] en ik ben lesbisch. Maar dan gaan mensen er vaak van uit dat ik niet lesbisch ben. Of misschien is het wel aan me te zien hoor, dat kan natuurlijk ook. Mensen kunnen mogelijk conclusies trekken uit hoe ik me kleed, hoe ik loop. Recente ervaringen? De laatste tijd niet heb ik niets meegemaakt. Ik dacht, misschien ben ik wel helemaal niet geschikt voor dit onderzoek, want ik heb recentelijk niet zo’n ervaring. Weet je, ik heb altijd gewoon zoals iedereen willen zijn. Dat ben ik niet. Ik ben bang denk ik dat mensen mij anders gaan bekijken en anders gaan behandelen of dat ik me moet verdedigen om mijn keuzes, of om mijn manier om hoe ik eruitzie, of de kleren die ik draag of de manier waarop ik loop.

- 90 -

1535 1536 1537 1538 1539 1540 1541 1542 1543 1544 1545 1546 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 1554 1555 1556 1557 1558 1559 1560 1561 1562 1563 1564 1565 1566 1567 1568 1569 1570 1571 1572 1573 1574 1575 1576 1577 1578 1579 1580 1581 1582 1583 1584 1585

Dat vind ik gewoon verschrikkelijk, dat vind ik gewoon een verschrikkelijk idee, dat mensen mij niet zien als… Lesbisch is natuurlijk wel een deel van mij, maar dat ze alleen maar dàt aspect van mij zien. Non binair zijn betekent voor mij… toen ik kind was. Ik vond het heerlijk om kind te zijn. Ik was geen jongetje, ik was geen meisje, ik was gewoon een kind. Toen ik ging menstrueren werd ik wreed op het feit gedrukt dat ik een meisje, een vrouw was. En ik heb daar heel veel moeite mee gehad. En mijn hele volwassen leven vond ik het helemaal niks dat ik een vrouw was. Ik voelde me ook geen man of zo. Het heeft heel lang geduurd voor ik mezelf als non binair kon zien en me zo kon accepteren. Het was eigenlijk dat ik op een Boeddhistische bijeenkomst was van LGBTQA+, waar een non binair persoon een verhaal hield. Dat hen zich non binair voelde. Hen zei: “We gaan een lijn maken in het midden. Aan de ene kant ga je staan als je vrouwelijk voelt en de andere kant mannelijk.” Toen ging ik steeds meer richting allermannelijkst. Ook mensen die ik kende die ik veel mannelijker vond dan mezelf stonden veel meer richting vrouwen. Ik was helemaal overstuur. Ik vroeg me toen af of ik een transgender was. Ik barstte in huilen uit. Wat is dat nou, moet ik nou ook aan de hormonen of zo? Wat is er met mij? Nee, ik ben helemaal geen transgender.

Ik sta misschien wel een beetje aan de mannelijke kant. Ik voel me gewoon non binair. Ik voel me niet mannelijk, ik voel me niet vrouwelijk. Ik voel me gewoon ik. En als ik dan toch op een lijn moet staan, sta ik het liefst een beetje aan de mannelijke kant. Maar ik hoef geen hormonen en ik hoef geen operatie. Ik had ook altijd een vreselijk probleem met mijn borsten. Ik vond mijn borsten verschrikkelijk. Wilde ze eraf hebben. Ik ben van een generatie dat er in mijn optiek eigenlijk geen vrouwen waren die man zouden willen worden. Ik ben nooit naar de dokter gegaan voor mijn borsten. Uiteindelijk, toen ik in de menopauze kwam en niet meer menstrueerde, had ik er geen last meer van. Toen dat allemaal achter de rug was vond ik het allemaal prima. Ik heb heel erge last gehad van de vrouwelijke kenmerken en het vrouwelijk zijn. Ik voel me mens. Net als toen ik kind was. Ik voelde me niet anders dan jongetjes en meisjes. Als kind had ik jongetjes als vriendjes. Heel veel meisjes zeiden dan tegen mij: Je bent een jongensgek. Ik dacht ‘hoezo nou, dat ben ik helemaal niet’. Ik vond jongens gewoon leuk. Meisjes nog leuker, maar heel anders leuk. Ik zoek een veilige weg. Ik wil dingen voorkomen. Bij ons thuis; mijn moeder was donker hè. Dat was ook al iets. Dat was ook duidelijk te zien, dat ze zo was. Ik wil niet opvallen. Ons gezin was anders. Dat werd ook zo gezien.

Ik ben in Hilversum opgegroeid. Een heel keurig kakdorp met vooral witte mensen. En op school hadden we een beetje Molukse, Zuid Ambonese mensen en die woonden in Huizen. Ze wisten ook niet zo goed wat mijn moeder nu was. Dus wij waren eigenlijk de zigeuners van onze straat. Ik vond het wel wat hebben, maar ik vond het ook niet echt leuk. Stereotyperend en niet getuigen van belangstelling. Hierdoor heb ik een houding ontwikkeld dat het me niet interesseert wat ze vinden. Terwijl het me natuurlijk best wel interesseert. Ik was heel gevoelig. Dus de ongevoeligheid was ook een houding. In mijn puberteit ben ik heel lastig geworden. Iedereen had enorme problemen met mij. Ik werd ook enorm gepest in mijn klas en uitgelachen en dwarsgezeten. Repetities maken, werd me onmogelijk gemaakt. Toen wilde ik ook helemaal niet meer deugen. Ik dacht ‘oké als het zo moet, dan doe ik het niet’. Ik heb helemaal niet meer gebruik gemaakt van mijn intelligentie. Ik ben gewoon dwars geworden, enorm dwars geworden. Ik moest van het zangkoor af omdat ik te lastig was, Ik moest van de padvinderij af omdat ik te lastig was. Ik was gewoon ontzettend lastig. Het had niet alleen te maken met onverschilligheid. Mijn vader was ook ernstig ziek. Ik ben gewoon losgeslagen toen ik een puber was. Ik ben wel militant geweest, maar dat ben ik niet meer. Misschien in gedachten wel.

Ik heb een keer meegemaakt, dat ik met mijn vriendin liep en dat mensen stenen naar me gooide. En dat ze ons

- 91 -

1586 1587 1588 1589 1590 1591 1592 1593 1594 1595 1596 1597 1598 1599 1600 1601 1602 1603 1604 1605 1606 1607 1608 1609 1610 1611 1612 1613 1614 1615 1616 1617 1618 1619 1620 1621 1622 1623 1624 1625 1626 1627 1628 1629 1630 1631 1632 1633 1634 1635 1636 1637

uitscholden voor ‘vieze potten’. Dat vergeet ik natuurlijk ook nooit. Daarna heb ik een bewuste keus gemaakt. Ik denk dat ik wel echt besloten heb, ik doe maar gewoon. Toen ik hier kwam wonen had ik een hele lieve buurvrouw, een moslima. Ik heb haar nooit verteld dat ik lesbisch was. Ik ging weleens met haar zwemmen en ik dacht ‘zometeen wil ze niet meer met mij gaan zwemmen als ik dat haar vertel’. Mijn buren weten het niet. Ik heb het ze in elk geval niet verteld. En ik heb mezelf wel ingedekt, want ik ben lid van een zwemvereniging. Een homo zwemvereniging. Ik kan daar mezelf zijn. En ik hoef niet bang te zijn dat ze denken “oh, daar heb je die pot.” Toen ik begon met zwemmen was ik ook wel bij een hetero zwemvereniging gegaan. Daar waren allemaal echtparen. Dat vond ik ook te saai voor woorden. Ik ben daar niet bijgebleven. Toen werd de homo zwemvereniging opgericht en ben ik lid geworden. Nu al 25 jaar of zo, ben ik lid. Ik organiseer tijdens Pride een zwemactiviteit waar veel mensen op af komen. Ik schrijf verhalen. Misschien heb ik wel een heel ander idee van mezelf, dan dat anderen hebben. Ik ben een best wel schuchter iemand. Niet outspoken. Maar misschien ben ik dat wel gewoon. Ik kom vast anders over dan dat ik denk dat ik ben. Ik draag bij aan omstandigheden creëren waarin je jezelf kunt zijn. Mensen vinden het leuk om aan mijn activiteit mee te doen.

Maar ik denk dan dat ze dat doen omdat ze die activiteit leuk vinden. Een gezellig feestje. De dingen die ik doe, doe ik gewoon. Ik denk niet zo na over wat dat voor anderen betekent. Ik wil uiting geven aan mijn liefde voor zwemmen en dat wil ik met mensen delen. Als ik dat leuk vind, zullen anderen dat ook wel vinden, dus dan gaan we dat doen. Eerst wisten we helemaal niet of de activiteit een hit zou worden. De laatste dag kwam de honderdste inschrijving en de keren daarop 250 mensen of zo. Toen wij begonnen was het open water zwemmen nog heel nieuw. Je mocht helemaal niet zwemmen in dat open water. Waarschijnlijk heeft onze activiteit aan de populariteit bijgedragen. En dat hebben we wel voor mekaar gekregen en dat vind ik wel geweldig. Ik zou mezelf hiervoor niet op de borst willen kloppen. Ik creëer een wereld waarin ik niet de ander ben. Of misschien ben ik toch die ander, die wat zegt en doet. Ik ben niet doorsnee. Mijn seksuele voorkeur heeft daarmee te maken. Lesbisch zijn is ook een keuze. Ik ben groot geworden ten tijde van Paarse September opgegroeid (1973). Toen had ik het nog moeilijk met feit dat ik lesbisch was. En toen kwam Paarse September die zei: Lesbisch is een keuze. En toen dacht ik ‘hoezo, je wordt zo geboren’. En toen dacht ik ‘Misschien word je wel zo geboren, maar dat wil niet zeggen dat je dat ook zo gaat leven.

Uiteindelijk heb ik een keuze gemaakt om mezelf lesbisch te noemen en lesbisch te zijn. Terwijl ik misschien biseksueel ben. Maar dat zeg ik niet. Ik leef lesbisch. Ik sluit niet uit… ik ben nu 66… nou ja dat is natuurlijk onzin. Ik heb die keuze gemaakt om een lesbisch leven te leven. 1a. Is ANTISEMITISME in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

1b. Kunt u dat toelichten? Omdat ik het hoor van Joodse mensen. Dat ze meer last hebben. Dat ze uitgescholden worden of geen keppeltje durven dragen.

- 92 -

1638 1639 1640 1641 1642 1643 1644 1645 1646 1647 1648 1649 1650 1651 1652 1653 1654 1655 1656 1657 1658 1659 1660 1661 1662 1663 1664 1665 1666 1667 1668 1669 1670 1671 1672 1673 1674 1675 1676 1677 1678 1679 1680 1681 1682 1683 1684 1685 1686 1687 1688 1689

1c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

2a. Is RACISME, discriminatie op basis van huidskleur, in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

2b. Kunt u dat toelichten? Het was altijd al zoals het was, zoals het is. Mensen zijn mensen racistischer geworden, maar er zijn ook meer mensen zich bewust van racisme. Daarom zeg ik “gelijk gebleven”. Over bijvoorbeeld Zwarte Piet. Ik had vriendinnen die dat 4 jaar terug helemaal oké vonden, en nu vinden ze dat ook niet meer oké. Dus ik denk ik dat dat wel veranderd is. Terwijl andere mensen weer vreselijke dingen zeggen over mensen die tegen Zwarte Piet zijn. 2c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

3b. Kunt u dat toelichten? Ik heb helemaal niet het idee dat het vroeger zoveel beter was als mensen zeggen. Het was al erg. Ik denk gewoon dat homo’s, lesbiennes et cetera. Daar hadden we nooit van gehoord, intersekse en trans… ik denk dat het gewoon hetzelfde is gebleven. Er zullen mensen zijn die het accepteren en er zijn er heel veel die het niet accepteren. Ik denk niet dat het erger is geworden. Het was al erg. Schijntolerantie.

- 93 -

1690 1691 1692 1693 1694 1695 1696 1697 1698 1699 1700 1701 1702 1703 1704 1705 1706 1707 1708 1709 1710 1711 1712 1713 1714 1715 1716 1717 1718 1719 1720 1721 1722 1723 1724

3c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5.

Op mijn persoonlijke ervaringen Op het nieuws dat ik lees en hoor in de media Op wat ik zie op social media en platforms Op verhalen van mijn familie- en kennissen Op verhalen van bekende lesbiennes, homo’s, biseksuelen, transgenders, mensen met intersekseconditie en queers. 6. Weet ik niet 4a. Is INTOLERANTIE TEGEN MOSLIMS in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

4b. Kunt u dat toelichten? Ik heb een nichtje dat moslim is. Ze voelt zich wel gediscrimineerd. Ze vertelde: “Laatst was er iets tegen homo’s en toen gingen allemaal mensen in de Tweede Kamer hand in hand lopen. Waarom doen ze dit niet als er iets tegen moslims is.” Toen dacht ik ‘Daar zegt ze wat.’ Ik vind dit heel moeilijk. Ik heb verder helemaal geen moslim vrienden of zo. Ik baseer het eigenlijk op niets. 4c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

- 94 -

1725 1726 1727 1728 1729 1730 1731 1732 1733 1734 1735 1736 1737 1738 1739 1740 1741 1742 1743 1744 1745 1746 1747 1748 1749 1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759 1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769 1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776

Interview 6 Genderidentiteit – Gender fluïde Seksuele oriëntatie – Queer / panseksueel Leeftijd - 40 jaar Woonplaats – werkzaam in Amsterdam Etnische afkomst – Nederlands Religieuze overtuiging - Heidendom Religieuze achtergrond – Heidendom Opleidingsniveau / werk- en denkniveau – MBO4 Eventuele fysieke of verstandelijke beperking - nee Eventuele psychische aandoening - nee Overig - multi-activist Wat is voor mij discriminatie? Discriminatie is in de kern voor mij ongelijke behandeling. Ervaring 1. UWV en gender diverse personen Ik zit meteen nu even te zoeken waar te beginnen. Ik kan je een voorbeeld noemen aangaande hoe ik in het publieke leven bijvoorbeeld misgendered word of op een niet gelijkwaardige manier benaderd. Ik denk dat een specifiek voorbeeld is dat ik door de tijd heen bij een instantie als het UWV ongelijk behandeld ben door een gebrekkige kennis over gender diverse personen. Toen ik voor het eerst begon te praten over mijzelf als gender diverse persoon, rond 2004, werd er eigenlijk besloten dat ik op basis daarvan niet geschikt zou zijn om als een volwaardig persoon in deze samenleving te functioneren. Dat uitte zich in een volledige arbeidsongeschiktheid verklaring op basis daarvan. (Seksueel) Grensoverschrijdend gedrag, meerdere ervaringen Als ik op mijn ervaringen in Amsterdam ga zitten, dan kan ik twee kanten op.

En dat is van de ene kant niet zozeer een daadwerkelijke agressieve benadering van mensen, maar wel een houding of uitingswijze die neerbuigend of afwijzend is. En ik heb veel te maken gehad met seksuele intimidatie. Eigenlijk zijn de meeste gevallen van seksuele intimidatie het lukraak aanspreken op straat, in een horecagelegenheid, en taxichauffeurs in functie. En in feite ja, in de meeste gevallen begint het misschien met een simpele algemene vraag als “Hé hoe is het met je.” Dan gaat het vrij snel naar pogingen doen om seksueel contact te krijgen. Of het begint met een verzoek om seksuele handelingen. Vervolgens, als ik daar afwijzend antwoord op geef, kan dat leiden naar herhaaldelijke pogingen om alsnog contact te krijgen, zoals bijvoorbeeld mij met de auto blijven achtervolgen, naroepen of wat dan ook. Dit is me vaak overkomen. Er was geen aanleiding. Wel zat er verschil in. Als ik bijvoorbeeld ‘s avonds de deur uitging om uit te gaan, naar een feest en extremer gekleed ging, dan kwamen de reacties nog sneller en nog heftiger. Als ik dan bijvoorbeeld in hoge hakken met een kort rokje over straat liep dan had ik wel sneller de kans dat auto’s gingen stoppen en mij meteen geld werd aangeboden. Op zich kan ik uiteindelijk de situatie vrij goed handelen en zorgen dat het niet uit de hand loopt.

Enkele keren leidde het tot een conflict waarin ik mezelf genoodzaakt zag om op een verdedigende agressieve manier van me af te bijten. En het is dan ook wel eens voorgekomen dat het grensoverschrijdend was in de zin van fysiek contact proberen te maken terwijl ik had aangegeven dat niet te willen, waar ik dan ook nóg duidelijker maakte dat ik er niet van gediend was. Dit gebeurde veel in de periode van 2010, toen ik meer in Amsterdam ben gaan leven, tot nu. Daarvoor was het wat meer incidenteel.

- 95 -

1777 1778 1779 1780 1781 1782 1783 1784 1785 1786 1787 1788 1789 1790 1791 1792 1793 1794 1795 1796 1797 1798 1799 1800 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809 1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819 1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828

Ervaring 2. Gedrag van taxichauffeurs naar trans femme personen Mijn genderdiverse identiteit speelde hierbij met name een rol. Het betreft de seksuele objectivicatie van een trans femme persoon. Dit komt ook door de specifieke fascinatie voor trans femme personen. Kijk, zoals bijvoorbeeld, ik noemde net ook al even taxichauffeurs. Als je bijvoorbeeld kijkt wat zich afspeelt voor de Lellebel [café op Rembrandtplein in Amsterdam]. Vanaf de Lellebel tot de brug staan de taxi's. De bezoekers van het café worden feitelijk in twee categorieën ingedeeld: Je bent aantrekkelijk of je bent het niet. Ben je het niet heb je de kans dat je een taxi geweigerd krijgt of dat je wordt uitgescholden of wat dan ook. Ben je aantrekkelijk dan word je bij wijze spreken de taxi ingelokt. Er ontstaat in de taxi al heel snel een heel persoonlijke benadering en er worden al heel snel opmerkingen over je uiterlijk gemaakt of intieme vragen gesteld. Dus er ontstaat al heel snel een geladen sfeer waarin meteen duidelijk wordt wat voor bedoelingen die persoon heeft. Dit kan op verschillende manieren gaan. Er kunnen voorstellen komen of je misschien niet zin hebt om mee te rijden naar een afgelegen parkeerplaats.

Of de intieme opmerkingen en vragen gaan steeds verder of er kan een poging tot fysiek contact zijn of die persoon kan zijn intenties nog duidelijker proberen te maken door zichzelf aan te raken of zichzelf bloot te geven. Moment van inzicht in eigen ruimdenkendheid. Ik ben vanaf pakweg 2006 tot 2012 sekswerker geweest. Ik wil absoluut niet zeggen dat ik dat heb gedaan op een manier zoals veel sekswerkers dat doen. Dus ik was me wel degelijk heel bewust van mijn grenzen. Maar wat ik ermee wil zeggen is, dat het sekswerk me op een bepaalde manier ruimdenkender hebben gemaakt. Zeg maar zó ruimdenkend, dat het een beetje op de grens ligt van te ruimdenkend en te begripvol. Dat is toch af en toe een beetje een grens die je raakt. En ook begon ik in diezelfde periode meer te ontdekken hoe de wereld wat dit betreft in elkaar steekt en mijn eerste ervaringen waren wat dat betreft niet zozeer in Amsterdam, maar meer in Den Haag. In diezelfde periode kwam ik dus voor het eerst in aanraking met die seksuele intimidatie. Lang verhaal kort: Toen ik enkele jaren terug voor een gemeente in Noord-Holland werkte, werkte ik in het toenmalige AZC met iemand van Roze in Blauw. Ik begeleidde de LHBT-community. Ik begeleidde de voorlichtingsavond ook over alles wat te maken heeft met gelijke behandeling et cetera.

Bewustzijn van wat wel en niet allemaal mag en wat Roze in Blauw daarin kan betekenen. Op die avond kreeg ik op een gegeven moment een helder moment van inzicht, namelijk dat ik me in één keer bewust werd van het feit dat er talloze situaties in mijn leven voorbijkwamen die de grens van seksuele intimidatie over gingen. Situaties waarin ik niet adequaat heb gereageerd en bijvoorbeeld niet een melding heb gedaan bij de politie terwijl dat eigenlijk wel zou moeten. Toen werd ik me dus in één keer ook bewust dat ik in al die jaren steeds meer mijn eigen grenzen ben gaan verleggen omdat dat gewoon is. Je bent in een cultuur terechtgekomen, waarin dit gewoon is en erbij hoort. En sindsdien ben ik er ook wel anders mee omgegaan, ben ik er anders in gaan staan. Dat was voor mezelf wel echt even een pas op de plaats. Als er op dit moment iets zou gebeuren, dan heb ik de neiging om zoveel mogelijk in zijn werking te zetten. Hoe beter je melding terechtkomt en op hoe meer plekken je melding terechtkomt, des te beter. Ik heb natuurlijk vanuit mijn werk persoonlijke contacten met het netwerk Roze in Blauw en dan bel ik niet een algemeen, maar een persoonlijk nummer. Ik zorg voor een discriminatiemelding. Ik zou dit doen via de trans organisatie doen waar ik werk. En dan doe ik verzoek om het door te zetten naar een discriminatiemeldpunt in de regio.

Wat me op dat moment nog meer zou kunnen helpen, echt aan de bel trekken en zorgen dat het geregistreerd wordt. Melding of aangifte zinvol? Of het zinvol is? Ja en nee. Ja: Op het moment dat ik gebruik maak van mijn contacten van Roze in Blauw, krijg ik in ieder geval waardevolle steun en dat kan toch op een bepaald moment prettig zijn. Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen. Ik heb wat dat betreft wel echt mijn voordeel dat ik daar mijn contacten heb. Dat is voor mezelf fijn te merken dat die combinatie. Je kunt natuurlijk ook van vrienden steun krijgen, maar het feit dat een ambtenaar in functie er op dat moment voor jou is en

- 96 -

1829 1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839 1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859 1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879 1880

voor jou klaar staat en zich echt inspant op dat moment iets voor jou te kunnen betekenen, dat is heel erg prettig Dat draagt bij aan het verwerkingsproces, maar ook het empowermentproces. Die confrontatie die ik natuurlijk heb gehad bij het AZC maakte me bewust dat ik niet zo empowered was, als dat ik voor mezelf dacht. Ik ben me meer bewust geworden dat er ook voor mezelf nog wat te winnen valt als het op empowerment aankomt. Betreffende melding doen, denk ik dat dat helpt. Op basis daarvan kan onderzoek worden en gedaan en waarmee kan worden aangetoond dat er verandering en steun nodig is, dat er organisaties moeten zijn die hierbij kunnen helpen. Ik begon met “Ja en Nee”. De nee is wel voor mij, dat als het er basically echt op neerkomt, dat we natuurlijk allemaal leven binnen een bepaald systeem en dat systeem is er niet ter ondersteuning van mensen zoals ik bijvoorbeeld. En dat is iets wat ik me altijd wel heel goed realiseer. Om het even ietwat uit het slachtofferschap te halen: Het systeem is er überhaupt niet voor de persoon die bijvoorbeeld te maken krijgt met seksuele intimidatie. Want op het moment dat je aangifte doet is er op dat formulier geen hokje waarop je “seksuele intimidatie” kunt aanvinken. Dit betekent eigenlijk dat het incident dat zich heeft afgespeeld, niet wordt erkend als een incident.

En ik dus ook niet erkend wordt als zijnde slachtoffer van dat incident. Ik heb het bij minister Grapperhaus onder de aandacht gebracht. Ook al is het niet een Amsterdams incident is, maar Gronings, is het volgende wel een grappige anekdote om hier te benoemen. Om even blijk te geven van een verschil in benadering. Ik heb dan ook flink wat jaren in Groningen gewoond. In het Stadspark is een immense cruising area. In de zomer is het zo ongeveer een homopretpark. De halve gay scene loopt daar dan rond. Uiteraard is de politie op de hoogte dat daar een cruising area is. Daar wordt ook regelmatig patrouille gehouden. Ook is de politie zich volledig bewust van het feit dat er geen sprake is van een tippelzone op wat voor manier dan ook, gewoon cruising area. Ik heb dus meegemaakt dat ik daar op de parkeerplaats, terwijl ik daar gewoon rondwandelde, werd aangehouden door under cover politie die mij er op dat moment van verdachten dat ik er tippelde, puur op basis van mijn uiterlijk. En ik denk dat dat ontzettend veel zegt veel over het systeem waarin we zitten. Op dat moment hadden ze een probleem met me omdat ik enkele bestuursfuncties vervulde bij Groningse belangenorganisaties voor LHBTQI+. Dus we hebben een hartig woordje met elkaar gesproken. Er werd hier geprofileerd op basis van gender stereotyperingen. Micro gedragingen.

Het is belangrijke om hier focus aan te geven, dat het dus niet om één incident, één ervaring gaat. Het gaat juist om een structureel verschijnsel. Wat misschien wel goed om te benoemen is, want dat is in Amsterdam niet echt anders dan op andere plekken, we hebben het over incidenten, voorvallen. Op het moment dat je gaat spreken over discriminatie, dan ga je daar concrete voorbeelden bij benoemen. Ongelijke behandeling zit hem natuurlijk ook in micro gedragingen. Bijvoorbeeld: Sinds ik als [Voornaam] leef, heb ik geen moment over straat kunnen gaan zonder gezien te worden, door mensen bekeken te worden. Dat is in Amsterdam echt niet veel anders dan op andere plekken. Ik heb ook daarin een overlevingsmodus opgebouwd. Ik zie dat over het algemeen niet meer. Tenzij ik me er bewust op concentreer. Ik heb ook met vrienden in Amsterdam meegemaakt, die me nog niet zo goed kennen of die af en toe met me over straat gingen lopen en echt observeerden. Wat is dit toch? Ik loop met jou over straat en ik zie de mensen de hele tijd maar kijken. We staan ergens stil en je ziet bepaalde blikken. En dat is echt een deel van de realiteit waar mee hebt te maken, waarmee je stelselmatig een rol speelt. Ik ben natuurlijk niet anders gewend dat dat het dagelijks leven op die manier in elkaar zit.

Maar als je op een gegeven moment zelf samenwerkt met instanties die zich juist over dit soort onderwerpen buigen, waar je uiteindelijk merkt dat je ook niet op een gelijkwaardige manier wordt behandeld, maar

- 97 -

1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899 1900 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909 1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919 1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929 1930 1931 1932

eigenlijk een beetje duidelijk als zijnde een minderheidsgroep op een ondergeschikte behandeld wordt, dan begint op die momenten bij mij de schoen te wringen. Wat kunnen overheidsinstanties anders doen? Ik kan twee concrete dingen noemen. Ik heb meerdere malen, ook buiten Amsterdam, meegemaakt dat ik voor het karretje gespannen word. Dat ik word ingezet als iemand uit een minderheidsgroep waar op dat moment handig gebruik van gemaakt kan worden. Dat is natuurlijk gewoon abject. Een ambtenaar of wie dan ook zou gewoon nooit op die manier zijn eigen politieke agenda moeten willen bewerkstelligen over de rug van mensen in een kwetsbare positie. Het andere wat speelt, is dat ik ook heb meegemaakt dat ambtenaren in een bepaalde functie zitten van waaruit ze moeten omgaan met bepaalde groepen, waarmee ze helemaal niet weten te dealen. Waar ze helemaal eigenlijk niks voor voelen. Dan is er geen intrinsieke motivatie of zelfs een afkeer om met die groep om te gaan. Een ideaal traject is eigenlijk heel simpel. Net zoals ik bijvoorbeeld de afgelopen maanden bezig ben geweest om te pleiten voor de verkiezingsprogramma’s om bijvoorbeeld zelforganisaties meer als patiëntenorganisaties gaan worden geraadpleegd.

Als het aankomt op zorg denk ik ook dat personen een bepaalde bevolkingsgroep of community die op basis van hun ervaring een expertise hebben ontwikkeld ook van daaruit op die manier een positie krijgen die een gelijke waarde heeft aan iemand die daar bijvoorbeeld een bepaald opleidingsniveau voor heeft. Dit is ook iets waar ik instanties of organisaties iedere keer als ik het tegenkom op wijs. Als er een vacature wordt uitgezet, waarbij wordt gezet dat ze ook graag mensen uit de transgendergemeenschap erbij hebben. En er staat aangegeven dat je een bepaald opleidingsniveau hebt, maak ik de kanttekening: Stop met het opleidingsniveau. Geef een niveau van werken en denken ongeacht de opleiding daaraan vastzit. Want dat soort dingen raakt voor mij de kern in het stuk gelijke behandeling. Waarom neem je alleen iemand van op basis van een bepaald papiertje aan, terwijl iemand die het papiertje niet heeft misschien wel meer kennis en expertise heeft. Dat is wel een ding. De ideale wereld Nou is het zo dat ik best wel een idealist ben. Ik ben ook wel heel erg overtuigd dat emancipatie en individualisatie iets is waar iedereen binnen onze samenleving onderdeel van uitmaakt. En ik denk dat onze emancipatie haar doel heeft bereikt als iedereen zijn haar hun eigen persoonlijke seksuele en genderidentiteit kan omarmen. Dan is diversiteit dus de norm geworden.

Van daaruit krijg je dan ook dat we automatisch in een hele andere sociale structuur terechtkomen. Als het ware het banen van nieuwe wegen. 1a. Is ANTISEMITISME in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

1b. Kunt u dat toelichten? Ik weet het niet, dus niet van toepassing.

- 98 -

1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939 1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984

1c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

2a. Is RACISME, discriminatie op basis van huidskleur, in Amsterdam tijdens de afgelopen 5 jaar volgens u toegenomen, afgenomen of gelijk gebleven? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

2b. Kunt u dat toelichten? Ik denk niet dat het per se is toegenomen, maar wel dat het intenser is geworden en het meer naar buiten is gekomen. 2c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

3b. Kunt u dat toelichten? Ik denk niet dat het per se is toegenomen, maar wel dat het intenser is geworden en het meer naar buiten is gekomen. En wat ik hierin ook in kan benoemen is, dat ik deze bewering ook maak dat er een sterk vermoeden is dat er wel een toename is van het melden van incidenten, waardoor het misschien meer lijkt, maar dat de situatie ontstaat dat er veel meer gemeld wordt en mensen meer van zich laten horen. Er kunnen mensen die op de PVV stemmen, maar die zeggen als het om mijn eigen buurman gaat, is het anders, dat is een goede moslim. Die persoon stemt natuurlijk wel PVV en daar is zeker wat over te zeggen, maar tegelijkertijd is die persoon niet per se een racistische persoon.

- 99 -

1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 2027 2028 2029 2030 2031 2032

Ik had het een paar weken terug met een mij bekende journalist nog over de Anti Zwarte Pietbeweging bijvoorbeeld. Zij legde uit wat in het noorden van het land speelt. Het gaat veel meer over aversie tegen de randstad dan dat het gaat om racisme. De mensen die daar de snelweg gingen blokkeren blijken helemaal niet racistisch te zijn. De motivatie is niet “We zijn tegen mensen van kleur” maar dat een groeiende frustratie tegen de randstad die voor hen bepaalt, die zich gaat bemoeien met hun leven. En dat dat toevallig hierop wordt geprojecteerd, is iets heel anders. Dit zijn van die voorbeelden, dat ik denk ‘er is iets anders aan de hand’. Je hoort meer toenemende geluiden, er worden meer dingen gemeld. Ik denk niet er een toename is. 3c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5.

Sterk toegenomen Een beetje toegenomen Gelijk gebleven Een beetje afgenomen Sterk afgenomen Ik weet het niet

4b. Kunt u dat toelichten? Mensen die PVV stemmen maar die zeggen als het om mijn buurman gaat, is het anders. Tegelijkertijd is die persoon niet per se een racistische persoon. En wat ik hierin kan benoemen is dat ik deze bewering ook maak, dat er een sterk vermoeden is dat er een toename is van het melden van incidenten, waardoor het meer lijkt, en mensen meer van zich laten horen. Waarom ik het stellig zeg. Ik zie vaak de nuances erin. Wat in het noorden van het land tegen de randstad speelt, speelt zich in het klein ook in Amsterdam af. Bijvoorbeeld de volkswijken tegen de grachtengordel en dat de politiek hier ook een heel belangrijke rol in speelt. Dat ook een linkse partij als GroenLinks – waarmee ik me sterk verbonden voel – een enorme elitepartij is die lekker in zijn ivoren torentje zit en te weinig contact heeft met het volk. 4c. Waarop baseert u deze indruk? 1. 2. 3. 4. 5. 6.

- 100 -

← Vorig deel

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api.notubiz.nl/document/10598362/1