RKJ project 2 - kenniskaart GGD-professionals

WAT HOUDT NORMALISEREN IN VOOR JEUGDARTSEN EN JEUGDVERPLEEGKUNDIGEN? Het percentage jongeren dat jeugdhulp ontvangt stijgt al jaren. Is er iets mis met deze jongeren of ligt het ook aan de maatschappij waarin we leven? Als we de oorzaken van problemen teveel neer leggen bij het individu raakt de (maatschappelijke) context uit beeld. Als reactie hierop en als tegengeluid horen we veel om ons heen: “We moeten meer normaliseren en de-medicaliseren” Maar wat is dat nou eigenlijk? En hoe geven jeugdartsen en verpleegkundigen van de GGD daar invulling aan?

"Het is een raar woord, hoe vaker je het zegt hoe gekker het gaat klinken. Ik gun dat er heel veel variaties van normaal zijn"

"Met ouders het gesprek aangaan. DIt hoort erbij, dit kan je verwachten. Het is ook goed om kinderen daarin op te voeden"

"Niet alles is bijzonder ofzo"

Wat is van invloed op een normaliserende houding? We leven een samenleving waarin iedereen probeert zo goed mogelijk voor zichzelf te De GGD als in organisatie

leggen tussen deze gebieden en bredere verklaringen te geven.

De

doelstelling

van

dit

project

is

beschikbaar

maken

van

kennis

vanuit

De GGD ziet alle kinderen van 0 tot 18 jaar en met veruit de meeste kinderen gaat het goed. Hierdoor staat jongeren/ouders/hulpverleners die gebruikt kan worden bij het realiseren van de normale ontwikkeling van het kind centraal.

beleidsdoelstellingen op lokaal, regionaal en nationaal niveau (de Jeugdwet, het transformatieplan van de RSJ, gemeentelijke beleid). We gebruiken hiervoor de methode Doordat de GGD alle kinderen over zo'n lange tijd ziet, kent de professional (de context van) het gezin. Dit design thinking waarin de onderzoeksgroep vanaf het begin betrokken is. kan helpen de situatie te verklaren en eventuele verdere problemen te voorkomen.

Het gedachtegoed van de positieve gezondheid dat wordt gebruikt binnen de GGD kan behulpzaam zijn bij het normaliseren.

De persoon van de professional Als professionals affiniteit hebben met het gedachtegoed van normaliseren hebben ze duidelijker voor ogen wat ze hiervan vinden en hoe ze dit (willen) uitdragen. Persoonlijke ervaringen van professionals kunnen bijdragen aan de visievorming en hun handelen ten aanzien van normaliseren. Soms gebruiken ze deze ervaringen ook in hun werk. Wanneer professionals zich bewust zijn van maatschappelijke factoren en hoe deze doorwerken in de spreekkamer kan dit bijdragen aan een normaliserende houding.

Subtitel

zorgen. Echter, we zijn allemaal afhankelijk van een systeem waarin we zijn doorgeslagen De GGD ismet makkelijk te benaderen, hierdoor kunnen ouders gemakkelijk eenmoeten vraag stellen of even sparren. behandelen en oplossen. Als tegengeluid horen we veel “we meer normaliseren en de-medicaliseren” om ons heen. Maar hoe kijken jongeren, ouders en hulpverleners hier De GGD heeft eentegenaan? brede kijkWat op het kind (fysiek, hierdoor zijn zij in staat om linken te nu zelf kunnen we van mentaal, hen lerensociaal), als het gaat om deze doelstelling?

De professional Werkervaring, "meters maken", kan ervoor zorgen dat een professional zich zekerder voelt om zaken soms te normaliseren. Als professionals inhoudelijk worden geschoold, bijvoorbeeld over de ontwikkeling van het kind, zorgt dit voor zekerheid ten aanzien van het normaliserend handelen. Kennis van het proces van medicalisering opent ogen en vormt een visie. Collega's kunnen veel impact hebben en kunnen een inspiratiebron zijn. Uitstapjes naar andere sectoren werken ook visievormend. Een uitgebreid inwerkprogramma sterkt een (beginnende) professional.

"Iedereen in principe begint moet uitgaan van richtlijnen, standaarden en kennis. Maar dan ook met de boodschap zit ook als mens in de spreekkamer. Als je dat doet dan kun je niet zo snel mis zitten"

Een professional moet het vertrouwen voelen om soms af te wijken van de norm.

Reflectie Het reflecteren op de eigen rol: als professional, als mens en het samenspel tussen deze. Intervisiemomenten met collega's, uiteenlopend van morele en maatschappelijke vraagstukken tot wat we nu eigenlijk wel of niet normaal vinden in de ontwikkeling van een kind. Reflectieve gesprekken met collega's tijdens bijeenkomsten maar ook zeker in de wandelgangen waar waardevolle gesprekken ontstaan.

Gespreksvaardigheden In het gesprek met ouders overtuigend overkomen. De tijd krijgen en nemen voor gesprekken om een basis te leggen en een vertrouwensband op te bouwen, zeker voor het eerste kennismakingsgesprek Een goed beeld van de situatie krijgen door goed uit te vragen en een goede anamnese af te nemen. Het hebben van een open houding, zonder oordeel, waarin vertrouwen wordt gegeven. Motiverende gespreksvoering kan een handig middel zijn.

Samenwerking Om te kunnen normaliseren is zichtbaarheid van de organisatie belangrijk.

In het gesprek met overtuigend overkomen Het is belangrijk datouders samenwerkingspartners op de hoogte zijn van elkaar en elkaars werkwijze. Een goed beeld de situatie krijgen doorzijn goed uit te vragen en te eenkunnen goede anamnese Korte lijntjes metvan samenwerkingspartners belangrijk om snel schakelen af en te optimaal te nemen van elkaars expertise. Dit kan worden geïnitieerd door de professional zelf maar dit kan ook profiteren breder worden ingezet door de organisatie. Het hebben van een open houding waarin vertrouwen wordt gegeven

Terugkoppelingen door samenwerkingspartners kunnen zorgen voor een lerend effect.

Motiverende gespreksvoering kan een handig middel zijn