Inspraaktekst dhr Verhoeven - zorgelijke zorgaanbieders

Inspreken "zorgelijke zorgaanbieders", gemeenteraadsvergadering 2 oktober 2023, Zwolle. Dank u, voorzitter. Ik ben Ed Verhoeven, ben o.m. belangenbehartiger, zat in de adviesraad van de gemeente en wil graag wat meer vertellen over zorgelijke zorgaanbieders. Op 25 september 2019 berichtte Omroep Gelderland over een nieuw onderzoek door Pointer, in samenwerking met Reporter Radio en Follow the Money dat sommige zorgaanbieders wel heel erg veel winst maakten, wat lokale politici vervolgens wilde indammen. Nu wordt gesproken over zorgaanbieders die zorgelijk zijn, omdat hun cliënten voor overlast zouden zorgen. De gemeente is maar druk met zorgaanbieders, contracten, marketing en marktmechanisme, enz. Wanneer komt de cliënt in beeld? Oh, wacht, nu ze overlast geven, zijn ze opeens in beeld? Drie casussen als voorbeeld: Dan nu de zogenaamde overlastgevende meneer M, die door ondergetekende van straat werd gehaald door ietwat verwarrend uitstraling op straat. Hij had hulp nodig maar wist niet waar hij moest aankloppen, ik bracht hem in contact met SWT, maar die schatte het volledig verkeerd in, kwam bij gewoonzorg, waar ze niet de kennis, niet de kunde en niet de ervaring hadden, maar het was de goedkoopste aanbieder. Hij decompenseerde, raakte aan de drank, omdat hij niet goed geholpen werd. Nu staat hij onder toezicht van team Via van de GGD Dan dhr.

A, die vanuit een vorige provincie aangaf zorg nodig te hebben. Kreeg pas vele weken later een keukentafelgesprek in een donker onguur hokje, ergens achteraf. En dat was ook nog met een klein donker vrouwtje, die erg dominant was, niets opschreef en niet goed kon luisteren. De indicatie klopte van geen kanten. Hij werd (toen hij even weg moest) gekoppeld aan iemand, waarmee afgesproken was dat ie alleen voor hulp tijdens het gesprek erbij zou zijn - iemand die niet opgeleid was voor hulpverlener, geen kennis, geen ervaring en niet kundig was om hem te begeleiden, en zelfs waarmee geen contract was vanuit de gemeente. Dhr. A. had hem weggestuurd, waarop de SWT-er een zorgmijdingsmelding deed. De GGD deed onderzoek en uitslag was: dhr. is geen zorgmijder, maar wel zorgwekkend. Na vele maanden, kreeg hij een doorverwijzing naar Gewoonzorg, waar hij een schoolverlater kreeg, die weer na 8 weken zelf hard wegliep. Uiteindelijk heeft hij drie grote zorgaanbieders gehad, die niet de kennis, de ervaring en kunde hadden om hem te begeleiden en heeft nu al een half jaar geen ambulante begeleiding gehad. Vanuit vorige woonplaats was al een traject uitgezet dat in vier jaar alle zorg en hulp zou zijn afgebouwd, een opleiding was gevolgd en aan het werk zou zijn.

Waar is de zorgplicht van de gemeente en is dit de moderne wijze van bezuiniging van de gemeente? En nu de klap op de vuurpijl: mevr X had hulp nodig van WMO, maar men stuurde haar waar ze niet de kennis en kunde hadden om haar te begeleiden. En dat gebeurde jarenlang en keer op keer, waardoor ze het vertrouwen verloor in alle hulpverlening. Uit pure wanhoop werd ze alcoholist om haar problemen "op te lossen". Ze decompenseerde, kon steeds verder escalerende problemen niet meer zelf oplossen, raakte dakloos, kwam in de opvang de herberg, daar werd van haar gestolen en werd ze lastig gevallen door mannen die wat anders van haar wilde en daar kreeg ze opnieuw geen passende begeleider, waardoor ze maar op straat bleef, waar ze uiteindelijk overleed, ondanks uiteindelijk het toezicht van team Via van de GGD.

Eyeopener: overlast is soms een hulpeloze zorgvraag waar geen kwaliteitszorg gegeven wordt. Er zijn nog talloze voorbeelden. De gemeente wil grip op zorg, maar zorgt zelf met repressie, druk, valse meldingen, dwang naar WLZ over te gaan en met grenzeloze bezuinigingen voor te weinig kennis, kunde en ervaring bij zorgaanbieders (met groot personeelsverloop) en daarmee ook voor het verdwijnen van vertrouwen van kwetsbare zorgvragers in zowel gemeente als hulporganisaties. Meerdere hulpverleners melden dat zij onderbetaald worden en/of de subsidie veruit ontoereikend is om de zorg mee te kunnen betalen en wordt weinig gedaan aan extra scholing en deskundigheidsbevordering. Omdat RIBW in 2018 bijna anderhalf miljoen in de min stond, is er vervolgens geen financieel jaarverslag meer te vinden, weet de clientenraad niets daar van af en is die raad primair niet te bereiken, omdat er een ondersteuner in dienst van de organisatie het contact af vangt. Bij Gewoonzorg was er in 2019 t/m begin 2021 helemaal geen clientenraad en wilden ze er ook niet aan meewerken. En tenslotte is de clientenraad van Leger des Heils en niet bereikbaar, blijft het zwaar onderbezet (mede door de ondersteuner) en doet onvoldoende met belangenbehartiging.

De grip op zorg zou moeten zijn: voldoende financiële middelen, voldoende kennis bij SWT, geen repressie maar kwaliteitszorg met controle op de output, goed functionerende en bereikbare clientenraad, veel meer controle op en stellen van haalbare doelen, stoppen met dwang naar WLZ, stoppen met marktwerking in de zorg en tenslotte dezelfde contracten met zorgaanbieders alleen met hen die ook die zorg kunnen leveren, want op dit moment is de gemeente zelf de zorgelijke zorgaanbieder en gaat deze gemeente over lijken. Dank u voorzitter.