7. PvdA - Algemene Beschouwingen Perspectiefnota 2026-2029

Voorzitter, Vijftien jaar geleden zat ik in groep 8. Tijdens het oefenen voor de eindmusical waar ik een agent speelde die een diamant moest terugvinden waren er veel loze momenten en tijdens die loze momenten pakte ik met een klasgenootje de mogelijkheid om het te hebben over het meest interessante wat 12-jarige Luna bezighield in het voorjaar van 2010. De verkiezingen. Job Cohen tegen Mark Rutte. Voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis dreigden de liberalen de grootste te worden. Voor mij als twaalfjarige was dat best een ding: het CDA was al erg genoeg maar met de VVD zouden we al helemaal niet meer eerlijk de welvaart verdelen. De sterkste schouders, die moesten de zwaarste lasten tillen. Dat zei Job Cohen toen op televisie en dat vond ik ook. En ook vandaag is dat het centrale gedachtegoed van mijn fractie. Tijdens deze laatste PPN van deze periode hebben wij de kans om terug te blikken op de afgelopen 3 jaar en vooruit te kijken naar de komende raadsperiode. De afgelopen jaren laten zich kenmerken door enorme ambities in een voor ons best wel mooi coalitieakkoord. Zwolle, een sociale stad, kreeg ook een vrij sociaal college. Over het algemeen zijn we dus best positief maar toch knaagt er iets voor ons. Met het oog op het ravijnjaar zijn we als stad best voorzichtig geworden met onze uitgaven. Veel van de ambities van het college worden niet uitgevoerd.

Een voorbeeld is het nieuwe BOSS-beleid voor toegankelijke speeltuinen. Heel beleid uitgewerkt maar als puntje bij paaltje komt is er geen geld om het beleid ook uit te voeren. Gewoon, omdat er geen geld is, luidt het argument. Ook zinspeelt het college op toekomstige bezuinigingen op armoederegelingen omdat er veel gebruik van wordt gemaakt en dat meer geld kost dan verwacht. De woningbouw met een ambitie van 2000 woningen is natuurlijk geweldig maar ook daarvan staat de uitvoering onder druk vanwege beperkte middelen: deze keer in de vorm van ambtelijke capaciteit. Daar hebben wij moeite mee, voorzitter. De moeite zit hem erin dat dit precies degenen met de minst sterke schouders raakt. Kinderen met een beperking, mensen in armoede en mensen die geen huis kunnen betalen. Door een te grote voorzichtigheid in

de gemeentefinanciën leveren deze groepen in, al twijfelen wij over het gebruik van het woord voorzichtig. Bij een voorzichtige aanpak neem je namelijk minder risico’s, maar risico’s lopen we alsnog: het risico dat Zwollenaren niet voldoende worden geholpen. Het conservatieve uitgeven is in die zin niet eens echt voorzichtig, eerder kortzichtig. Er zijn lichtpunten: de keuze om het Wijbedrijf Dieze te ondersteunen met structureel geld als uitvoering van onze motie zijn we bijvoorbeeld erg blij mee maar als PvdA zien we wel mogelijkheden om meer uit te geven en daar meer geld voor op te halen. We hebben bijvoorbeeld een enorm weerstandsvermogen: ver boven het aangeraden bedrag. Dat kan lager en daarvan kunnen mensen geholpen worden. Een andere optie is het voeren van actiever grondbeleid: dat is riskant maar dat pakt vaak ook financieel gunstig uit én we helpen de Zwolse woningzoeker ermee vooruit. We zullen hierop terugkomen in het debat over het RTP. We hebben zoveel mogelijkheden om wat te doen aan de inkomstenkant van onze begroting en als PvdA willen we het college oproepen om juist dat te doen in plaats van te snijden in programma’s voor onze meest kwetsbare inwoners. Laten we wel wezen, te veel uitgeven om mensen in armoede te helpen is beter dan te weinig daaraan uitgeven. Je wíl immers mensen bereiken met die regelingen.

Terwijl het college aan de slag kan met onze handvaten om meer geld te vinden, dienen wij alvast een amendement in voor het verder helpen van de jonge Zwollenaar. Namelijk eentje om de bieb tot 27 gratis te maken, dit oude initiatief van oud-raadslid Hoekstra vraagt 20 duizend euro aan financiering en dat willen we graag doen van de structurele bestedingsruimte. Voorzitter, het is tijd dat de fantastische ambities van het college ook werkelijkheid worden. Het is tijd om daad bij woord te voegen en de significante middelen van de stad in te zetten om de Zwollenaar die dat het meeste nodig heeft te helpen. Het wordt tijd dat ik aan een kind van 12 kan vertellen dat in Zwolle, de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Dat is onze stad. Dankuwel.