10. Brief - Oproep tot zorgvuldige heroverweging AZC in De Tippe (Stadshagen)_Redacted
Tekst van het document
Aan: college van burgemeester en wethouders en de gemeenteraad van Zwolle Betreft: oproep tot zorgvuldige heroverweging AZC in De Tippe (Stadshagen) Zwolle, 17 juni 2025 Geachte heer, mevrouw, Met deze brief richt ik mij tot u vanuit een diepe persoonlijke bezorgdheid. Het is geen formeel bezwaar, geen politieke stellingname, maar een oprechte noodkreet van toekomstige bewoners die zich machteloos voelen tegenover de ingrijpende plannen voor een asielzoekerscentrum in onze wijk. Vanochtend werd ik wakker uit een droom. In die droom stond ik in een zaal vol mensen te protesteren – maar het was stil. Ik huilde, maar niemand zag of hoorde mij. Ik werd wakker met een beklemmend gevoel van onmacht, angst en verdriet. Dat gevoel verwoordt precies hoe ik mij nu voel bij het plan om een grootschalige opvang van 400 vluchtelingen te vestigen in De Tippe – de wijk waar wij volgend jaar gaan wonen. Ik hoop dat ik alsnog mag ontwaken uit deze nachtmerrie. Op woensdag 11 juni 2025 ontvingen mijn man en ik een brief van de gemeente over “Informatie over vluchtelingenopvang in De Tippe”. De inhoud sloeg in als een bom. Wij waren verbijsterd, boos en verdrietig. We werden er misselijk van. In 2026 betrekken wij onze nieuwbouwwoning in De Tippe – een droom die werkelijkheid leek te worden: een groene, rustige buurt, dichtbij het winkelcentrum, dichterbij familie en vrienden.
Maar bij geen enkele gelegenheid – niet bij de makelaar, niet in de officiële plannen, en ook niet tijdens de grote informatiebijeenkomst op 22 oktober 2024 in de basisschool het Saffier over de plannen van de gemeente voor de Tippe – werd dit AZC-plan ook maar genoemd. Wij hebben nooit de mogelijkheid gehad om onze woonkeuze te baseren op volledige en eerlijke informatie. Als dit plan vooraf bekend was geweest, hadden we een andere beslissing genomen. Nu zitten we vast aan een woning in een omgeving die mogelijk ingrijpend verandert. Niemand had kunnen voorzien dat er een opvanglocatie zou kunnen komen voor 400 mensen – zelfs de makelaar niet.
Waarom wordt zo’n grote groep mensen in één wijk geplaatst, terwijl spreiding over meerdere locaties (van zo’n 100 tot 150 vluchtelingen) veel logischer en rechtvaardiger zou zijn? Waarom in een nieuwbouwwijk, waar velen ervoor hebben gekozen juist te wonen vanwege de rust, veiligheid en een leefbare omgeving? Waarom wordt er gekozen voor een grootschalige opvang, terwijl uit het recente voorzieningenonderzoek (uit 2022) en het voorzieningenplan (vastgesteld op 17 juli 2023) van de gemeente Zwolle juist blijkt dat er in Stadshagen vooral behoefte is aan maatschappelijke functies zoals eerstelijnszorg (huisartsen, gezondheidscentra), ontmoetingsplekken voor bewoners en woningen voor senioren? Deze voorzieningen sluiten veel beter aan bij de demografische ontwikkelingen en wensen van de wijk en dragen bij aan de leefbaarheid en sociale cohesie van Stadshagen.
Het plan voelt niet alleen onzorgvuldig, maar ook als een overval. De periode tussen de aankondiging en de online informatieavond bedroeg slechts één week. De informatieavond zelf voelt als een formaliteit, waarbij de kernvraag – of dit plan wenselijk en haalbaar is – al bij voorbaat beantwoord lijkt. Alsof het besluit al lang vaststond. Dit ondermijnt ons vertrouwen in de gemeente en in de politieke besluitvorming. Wij hebben weliswaar de mogelijkheid om in gesprek te gaan met medewerkers van de gemeente en het COA, maar dit betreft slechts een klein aantal bewoners. De vele andere bewoners die de gevolgen van de toestroom van vluchtelingen naar het centrum van Stadshagen ervaren, worden hierbij niet betrokken. Dit vinden wij onrechtvaardig en oneerlijk. Ons huis is nog in aanbouw, dus we hebben onze nieuwe buren nog niet kunnen spreken en ons verhaal nog niet kunnen delen. Toch hopen wij dat u wél naar ons wilt luisteren. Het voelt alsof er haast wordt gemaakt en het plan zonder voldoende overleg wordt doorgedrukt. Daarbij lijkt het alsof er niet alleen onvoldoende naar ons, maar ook naar de rest van Stadshagen is geluisterd. En dat is juist waar het om draait: de impact van een AZC midden in onze woonwijk. Deze gevolgen zullen niet alleen wij ervaren, maar de hele wijk. Wij wonen straks op ongeveer 300 meter afstand van het geplande AZC ( .
Elke dag komen we er straks langs voor dagelijkse wandelingen, de boodschappen, werk en sport. Dit vooruitzicht geeft ons een gevoel van onveiligheid. Dat is geen onredelijke angst, maar een reële zorg. Daarnaast vrezen wij ook voor een directe waardevermindering van ons nieuwe huis. Een opvanglocatie van deze omvang, pal naast een woonwijk in opbouw, heeft invloed op hoe mensen naar de buurt kijken – en dus ook op de woningmarkt. Dat voelt oneerlijk. Wij hebben geïnvesteerd in een toekomst in een rustige, groene wijk, maar worden nu geconfronteerd met plannen die die belofte volledig ondermijnen. Daarnaast is het plan om een AZC te bouwen tegenover een basisschool is voor ons onbegrijpelijk. Persoonlijk raakt dit mij diep. De mogelijkheid dat er op korte afstand van ons huis een grootschalige opvanglocatie komt met 400 mensen – vaak alleenstaande mannelijke vluchtelingen, die statistisch gezien het merendeel van de opvangpopulatie vormen – zorgt nu al voor veel onrust en spanning in mijn lichaam. Alleen al de gedachte aan dit plan roept gevoelens van onveiligheid op. Mijn hoofd en lijf staan continu aan. Soms denk ik: misschien wil ik hier straks helemaal niet meer wonen. Maar wij zijn financieel gebonden aan deze plek. Juist daarom raakt het zo diep dat er over zulke ingrijpende plannen gesproken wordt, zonder dat wij bewoners hierin zijn betrokken of gehoord.
De wijk Stadshagen kampt nu al met structurele tekorten: lange wachtlijsten bij huisartsen, psychologische hulp, kinderopvang en scholen; beperkte capaciteit voor kwetsbare groepen, waaronder ouderen, zorgbehoevenden en jonge gezinnen; en tekorten aan wijkverpleging en jeugdzorg. Hoe kan daar een AZC van 400 mensen – veelal met serieuze zorg- en begeleidingsvragen – bovenop komen? Wie wordt er dan geholpen, en wie blijft er straks in de kou staan?
Waarom is Stadshagen de enige wijk waar zo'n groot AZC moet komen? Andere wijken in Zwolle lijken buiten schot te blijven. Dit is geen evenwichtige spreiding, maar een ongelijke verdeling van maatschappelijke lasten. Daarbij hebben bewoners op geen enkel moment invloed gehad. De participatie is een schijnvertoning. Tijdens eerdere bijeenkomsten is dit plan nooit genoemd. Bewoners zijn dus misleid en buitenspel gezet. En als dan toch de voorkeur bestaat voor een grootschalig AZC, dan is een locatie in een buitengebied (niet tussen wijken in) veel meer geschikt en wenselijk. Zwolle presenteert zich als een stad met ruimte voor ieders stem, met waarden als solidariteit, zorg voor de ander, sociale rechtvaardigheid én een christelijk respect voor medemenselijkheid. Toch lijkt het huidige plan – in deze vorm en schaal – juist haaks te staan op die waarden. Ware zorg voor de ander begint met écht luisteren naar je naaste. In plaats van verbinding te creëren, vergroot dit plan afstand: tussen burger en bestuur, tussen verschillende groepen in de samenleving, en tussen de belofte van inclusiviteit en de werkelijkheid die bewoners nu ervaren. Wij staan niet alleen. In zeer korte tijd is een petitie gestart tegen de vestiging van dit AZC in De Tippe. Binnen enkele dagen is deze door meer dan 4.000 mensen ondertekend.
Dit is een krachtig signaal van de samenleving dat niet genegeerd mag worden. De zorgen over de toename van overlast, de druk op de leefbaarheid en veiligheid worden breed gedeeld door bewoners van Stadshagen. Deze massale steun onderstreept de urgentie om het plan te heroverwegen en in overleg met de wijk te zoeken naar een rechtvaardige en haalbare oplossing. Wij vragen u dringend: 1. Het huidige plan in deze vorm volledig van tafel te halen; wij willen géén AZC in Stadshagen. 2. Kies voor kleinschalige, gespreide opvang, in overleg met bewoners. 3. Zorg voor transparantie, betrokkenheid en een eerlijk participatieproces. Wij willen gehoord worden – niet slechts geïnformeerd. Dat is de basis van democratie, vertrouwen en een rechtvaardige stad. Met vriendelijke groet,