1335275 - Bijlage 6 - Was-wordt lijst Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2026
Tekst van het document
Was | Wordt | Reden wijziging Beleidsregel van het college van | Beleidsregel van het college van | Jaartallen en zaaknummer zijn aangepast. het college van burgemeester en | het college van burgemeester en wethouders van de gemeente | wethouders van de gemeente Zutphen houdende bepalingen | Zutphen houdende bepalingen over de maatschappelijke | over de maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregel | ondersteuning (Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning | maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2023) | gemeente Zutphen 2026) Ons kenmerk: zaaknummer 491202 | Ons kenmerk: zaaknummer 1335275 Het college van burgemeester en wethouders van de | Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Zutphen, | gemeente Zutphen, gelezen het advies van de Brede Adviesraad Sociaal | gelezen het advies van de Brede Adviesraad Sociaal Domein van 6 december 2022, | Domein van 23 juni 2026; overwegende dat de Wet maatschappelijke | overwegende dat de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Verordening | ondersteuning 2015 en de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen | maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen tot doel hebben: | tot doel hebben: 1. het bevorderen van de sociale samenhang, de | 1.
| het bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de | mantelzorg en vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en | toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking, de | ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, | veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk | alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld, | geweld, 2. het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving, 3. het bieden van beschermd wonen en maatschappelijke opvang, en dat het daarom wenselijk is dat het college hierover een beleidsregel vaststelt waarin het nodige is bepaald over de afwegingen van belangen, de vaststelling van feiten en de uitleg van wettelijke voorschriften bij het gebruik van een bevoegdheid door het college op grond van de wet of de verordening; gelet op de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2020; gelet op titel 4.3 van de Algemene wet bestuursrecht; b e s l u i t: vast te stellen de Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2023 2.
het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving, 3. het bieden van beschermd wonen en maatschappelijke opvang, en dat het daarom wenselijk is dat het college hierover een beleidsregel vaststelt waarin het nodige is bepaald over de afwegingen van belangen, de vaststelling van feiten en de uitleg van wettelijke voorschriften bij het gebruik van een bevoegdheid door het college op grond van de wet of de verordening; gelet op de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2026; gelet op titel 4.3 van de Algemene wet bestuursrecht; b e s l u i t: vast te stellen de Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2026 Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsomschrijvingen In deze beleidsregel wordt verstaan onder: Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen Artikel 1:1 Begripsomschrijvingen Deze beleidsregel verstaat onder: a.
ambulante crisisopvang: maatschappelijke opvang waarbij de begeleiding op gezette tijden op de locatie van de aanbieder geboden wordt en voorts 24-uur per dag telefonisch oproepbaar en desgewenst binnen 30 minuten op de locatie aanwezig is, en bedoeld voor personen die de thuissituatie plotseling hebben (moeten) verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving; b. beschermd wonen: wonen in een accommodatie van een instelling met daarbij behorend toezicht en begeleiding (welke 24 uur per dag op de locatie aanwezig is), gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of anderen, bestemd voor personen met psychische of psychosociale problemen en/of licht-verstandelijke beperkingen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving; c. beschut wonen: als beschermd wonen, waarbij er een clustering is van minimaal 6 wooneenheden, en waarbij in afwijking van het beschermd wonen het daarbij behorende toezicht in de nacht plaatsvindt op basis van 24-uurs Deze beleidsregel verstaat onder: a. Besluit: het geldende Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen; b. Bor: Besluit omgevingsrecht; c.
cliënt: belanghebbende; d. CIZ: Centrum Indicatiestelling Zorg; e. CRvB: Centrale Raad van Beroep; f. doelgroepwoningen: woningen die bestemd zijn voor een bepaalde doelgroep, zoals seniorenwoningen; g. herindicatie: het aanvragen van een nieuw besluit, omdat een indicatie afloopt of omdat er een nieuwe ondersteuningsvraag is; h. keukentafelgesprek: het onderzoeksgesprek tussen een medewerker van de gemeente en de cliënt waarin de ondersteuningsbehoefte wordt besproken; i. mantelzorgwoning: huisvesting in of bij een woning van één huishouden van maximaal twee personen, van wie ten minste één persoon mantelzorg verleent aan of ontvangt van een bewoner van de woning; j. SVB: Sociale Verzekeringsbank; k. verordening: de geldende Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen; l. Wlz: Wet langdurige zorg; m. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; n. Zvw: Zorgverzekeringswet. De definitie van cliënt is opgenomen, in overeenstemming met de Verordening. De definitie van keukentafelgesprek is toegevoegd. De definitie van beschermd wonen is verwijderd. Deze definitie staat al in de wet beschreven. De definities van vormen van maatschappelijke opvang zijn verwijderd.
Deze zijn al opgenomen in de Beleidsregels van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Deventer houdende regels omtrent toegang tot beschermd wonen, beschut wonen en maatschappelijke opvang. In de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen 2026 artikel 4:6 derde lid wordt hiernaar verwezen. De definitie van Bor is verwijderd; dit besluit is niet meer van toepassing. De definitie van participatieladder is verwijderd. Dit betreft een meetinstrument voor de Werkt Mee voorziening die niet meer wordt ingezet. De definitie van Wmo-consulent is verwijderd. We schrijven beleidsregels in beginsel niet op medewerkerniveau maar op collegeniveau. Het college is immers het telefonische bereikbaarheid van de begeleiding, waar begeleiding desgewenst binnen 30 minuten op locatie aanwezig is; d. Besluit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen; e. Bor: Besluit omgevingsrecht; f. CIZ: Centrum Indicatiestelling Zorg; g. crisisopvang: maatschappelijke opvang, waarbij 24-uurs toezicht en begeleiding op de locatie aanwezig is, en bedoeld voor personen die de thuissituatie plotseling hebben (moeten) verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving; h. CRvB: Centrale Raad van Beroep; i. dagopvang: maatschappelijke opvang waarbij gedurende de dag (niet zijnde avond en nacht) onderdak en begeleiding wordt geboden; j.
doelgroepwoningen: woningen die bestemd zijn voor een bepaalde doelgroep, zoals seniorenwoningen; k. herindicatie: het aanvragen van een nieuw besluit, omdat een indicatie afloopt of omdat er een nieuwe zorgvraag is; l. mantelzorgwoning: huisvesting in of bij een woning van één huishouden van maximaal twee personen, van wie ten minste één persoon mantelzorg verleent aan of ontvangt van een bewoner van de woning; m. nachtopvang: maatschappelijke opvang waarbij gedurende de avond en nacht bevoegde bestuursorgaan, waarbij ambtenaren het werk doen. onderdak en begeleiding wordt geboden; n. participatieladder: een meetinstrument voor de Werkt Mee-voorziening, voor het bepalen van de mate van participatie in de samenleving van een betrokkene, en daarmee de afstand tot de arbeidsmarkt; o. SVB: Sociale Verzekeringsbank; p. verordening: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen; q. Wlz: Wet langdurige zorg; r. Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; s. Wmo consulent: een professional die namens het college op grond van de Wmo bepaalt of en voor hoe lang een maatwerkvoorziening wordt ingezet; t. Zvw: Zorgverzekeringswet. Artikel 1.2 Doelgroep Artikel 1.2.1 Wmo 2015 bepaalt voor welke personen het college maatwerkvoorzieningen moet verlenen voor de ondersteuning van de zelfredzaamheid en participatie. Dat is voor: a.
mensen met een beperking of een chronisch psychisch of psychosociaal probleem; b. mensen die, al dan niet in verband met risico’s voor hun veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, de thuissituatie hebben verlaten. Ook vreemdelingen kunnen binnen de doelgroep vallen en een Wmo-voorziening krijgen. Dat is het geval wanneer zij rechtmatig in Nederland verblijven in de zin van artikel 8 onderdeel a t/m e Omdat dit al is opgenomen in de Wmo 2016 is dit artikel vewijderd. en l van de Vreemdelingenwet 2000. Hoofdstuk 2 Toegang Artikel 2.1 Melding en onderzoek De toegangsprocedure voor maatwerkvoorzieningen bestaat uit twee fases: 1. Melding en onderzoek 2. Aanvraag en besluit De melding voor een maatwerkvoorziening kan schriftelijk, elektronisch, mondeling of telefonisch worden gedaan bij het Wmo loket van de gemeente Zutphen of bij de regionale toegang voor maatschappelijke opvang en beschermd wonen in Deventer. De cliënt wordt over de mogelijkheid van cliëntondersteuning geïnformeerd wanneer hij wordt uitgenodigd voor een keukentafelgesprek. De cliënt bepaalt of en wie hij als cliëntondersteuner wil. Dat kan iemand zijn uit zijn eigen netwerk. Het kan ook een ondersteuner zijn die de gemeente gratis biedt. Eventuele kosten van een andere cliëntondersteuner dan de gemeente biedt, zijn voor eigen rekening van cliënt.
De inzet van een cliëntondersteuner is vanaf het begin van de hulpvraag mogelijk. Hoofdstuk 2 Melding, onderzoek, aanvraag en besluit Artikel 2:1 Melding en onderzoek De toegangsprocedure voor maatwerkvoorzieningen bestaat uit twee fases: 1. Melding en onderzoek 2. Aanvraag en besluit De melding voor een maatwerkvoorziening kan schriftelijk, digitaal, mondeling of telefonisch worden gedaan bij de gemeente Zutphen of bij de regionale toegang voor maatschappelijke opvang en beschermd wonen in Deventer. De cliënt wordt over de mogelijkheid van cliëntondersteuning geïnformeerd wanneer hij wordt uitgenodigd voor een keukentafelgesprek. De cliënt bepaalt of en wie hij als cliëntondersteuner wil. Dat kan iemand zijn uit zijn eigen netwerk. Het kan ook een ondersteuner zijn die het gemeentebestuur gratis biedt. Eventuele kosten van een andere cliëntondersteuner dan de cliëntondersteuner die de gemeente biedt, zijn voor eigen rekening van de cliënt. De inzet van een cliëntondersteuner is vanaf het begin van de hulpvraag mogelijk. De titel van het hoofdstuk is in overeenstemming gebracht met de titel van het corresponderende hoofdstuk in de Verordening. Er is een aantal tekstuele verbeteringen doorgevoerd.
Artikel 2.2 Inhoud Onderzoek Wanneer na de melding verdere vraagverheldering of verdieping nodig blijkt te zijn, zal de Wmo consulent eerst een vooronderzoek doen naar de al Artikel 2:2 Inhoud Onderzoek Het college voert samen met de cliënt het onderzoek uit, waaronder in beginsel een huisbezoek valt. In uitzonderlijke situaties kan worden afgezien van een huisbezoek. Het onderscheid tussen onderzoek en vooronderzoek wordt in de praktijk niet gemaakt. Daarom is de tekst hierover verwijderd. beschikbare informatie binnen de gemeente. Daarna voert de Wmo consulent samen met cliënt het onderzoek uit, waaronder in beginsel een huisbezoek en gesprek. In het onderzoek worden de stappen uit artikel 2.2 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen gevolgd. Hierbij worden de stappen gevolgd zoals in meerdere uitspraken uiteengezet door de CRvB. Daarbij moet het college vaststellen: 1. Wat de hulpvraag is. 2. Welke problemen ondervonden worden bij de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, dan wel het zich kunnen handhaven in de samenleving. 3. Welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is om een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid of participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving. 4.
Vervolgens moet onderzocht worden in hoeverre de eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp, mantelzorg, ondersteuning door andere personen uit het sociale netwerk en algemene voorzieningen de nodige hulp en ondersteuning kunnen bieden. Het onderzoek moet plaatsvinden tegen de achtergrond van de vraag welke maatwerkvoorziening leidt tot het behouden of het bevorderen van de zelfredzaamheid en participatie van de cliënt. Het onderzoek mag zich dus niet beperken tot alleen de door de cliënt gevraagde voorziening als duidelijk is dat er beperkingen zijn. Het onderzoek kan ook niet worden beperkt tot de In het onderzoek worden de stappen uit artikel 2.2 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen gevolgd, zoals deze in lijn zijn met meerdere uitspraken van de Centrale Raad van Beroep (hierna: CRvB). Daarbij moet het college vaststellen: 1. Wat de hulpvraag is. 2. Welke problemen ondervonden worden bij de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, dan wel het zich kunnen handhaven in de samenleving. 3. Welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is om een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid of participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving. 4.
In hoeverre de eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp, mantelzorg, ondersteuning door andere personen uit het sociale netwerk en algemene voorzieningen de nodige hulp en ondersteuning kunnen bieden. 5. Of er nog onderdelen overblijven waarvoor een maatwerkvoorziening nodig is. De uitkomsten van het onderzoek worden vastgelegd in een verslag en dit verslag wordt verstrekt aan de cliënt. Het onderzoek moet plaatsvinden tegen de achtergrond van de vraag welke maatwerkvoorziening leidt tot het behouden of het bevorderen van de zelfredzaamheid en participatie van de cliënt. Het onderzoek mag zich dus niet beperken tot alleen de door de cliënt gevraagde voorziening als duidelijk is dat er beperkingen zijn. Er is toegevoegd dat er in uitzonderlijke situaties kan worden afgezien van een huisbezoek. Het gaat bijvoorbeeld om situaties waarin de benodigde informatie voor het onderzoek is overgedragen vanuit de huisarts De stappen zijn in overeenstemming gebracht met de uitvoeringspraktijk. afgewezen voorziening, maar moet gericht zijn op het vaststellen welke voorziening voor cliënt wel is aan te merken als een compenserende voorziening. Het onderzoek kan ook niet worden beperkt tot de afgewezen voorziening, maar moet gericht zijn op het vaststellen welke voorziening voor cliënt is aan te merken als een compenserende voorziening.
Artikel 2.3 Advisering Voor iedere stap geldt dat de gemeente de deskundigheid inzet die nodig is om de stap goed af te kunnen ronden. Het college beoordeelt de noodzaak om een externe deskundige in te schakelen, bijvoorbeeld een medisch adviseur. Een medisch advies ligt voor de hand als er sprake is van een progressief ziektebeeld en/of een medisch moeilijk te objectiveren aandoening. Daarnaast kan een advies zinvol zijn voor het in kaart brengen van de behandel- en ontwikkelingsmogelijkheden van de cliënt. Om tot een bepaling van de goedkoopst adequate voorziening te komen kan een bouwkundig advies worden aangevraagd. De kosten van het advies komen voor rekening van het college. Als het adviestraject niet binnen de wettelijke onderzoekstermijn van zes weken kan worden afgerond, kan deze termijn na overleg met de cliënt worden verlengd. Hetzelfde geldt voor een adviestraject dat is gestart nadat de cliënt de aanvraag heeft ingediend. Artikel 2:3 Advisering Voor iedere stap geldt dat het college de deskundigheid inzet die nodig is om de stap goed af te kunnen ronden. Het college beoordeelt de noodzaak om een externe deskundige in te schakelen, bijvoorbeeld een medisch adviseur. Een medisch advies ligt voor de hand als er sprake is van een progressief ziektebeeld en/of een medisch moeilijk te objectiveren aandoening.
Daarnaast kan een medisch advies zinvol zijn voor het in kaart brengen van de behandel- en ontwikkelingsmogelijkheden van de cliënt. Om tot een bepaling van de goedkoopst adequate voorziening te komen kan een bouwkundig advies worden aangevraagd. De kosten van het advies komen voor rekening van het college. Als het adviestraject niet binnen de wettelijke onderzoekstermijn van zes weken kan worden afgerond, wordt hierover gecommuniceerd naar de cliënt. Hetzelfde geldt voor een adviestraject dat is gestart nadat de cliënt de aanvraag heeft ingediend. Op advies van de BASD is de passage aangepast. De cliënt wordt geïnformeerd wanneer het adviestraject niet binnen de wettelijke onderzoekstermijn van zes weken kan worden afgerond. Op basis van artikel 2.3.2, negende lid, van de Wmo 2015 kan de cliënt na zes weken een aanvraag voor een maatwerkvoorziening indienen, ook als het onderzoek nog niet is afgerond. Artikel 2.4 Verslag Het college legt de stappen uit het onderzoek en de uitkomsten van het onderzoek vast in het onderzoeksverslag. Het onderzoeksverslag vormt de feitelijke weergave van het onderzoek, met een advies over de in te zetten maatschappelijke ondersteuning. Binnen 6 weken na de ontvangst van de melding verstrekt het college aan de cliënt in tweevoud een ondertekend onderzoeksverslag van de uitkomsten van het onderzoek.
Als er een maatwerkvoorziening wordt geadviseerd dan bevat het advies een concretisering van de ondersteuningsbehoefte. Met het verslag wordt de onderzoeksfase afgesloten. Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt worden aan het verslag toegevoegd. De cliënt stuurt binnen twee weken na ontvangst een door hem ondertekend exemplaar van het onderzoeksverslag aan het college. Als de cliënt niet Artikel 2:4 Onderzoek, verslag en termijn Het college legt de stappen uit het onderzoek en de uitkomsten van het onderzoek vast in het onderzoeksverslag. Het onderzoeksverslag vormt de feitelijke weergave van het onderzoek, met een advies over de in te zetten maatschappelijke ondersteuning. Binnen 6 weken na de ontvangst van de melding verstrekt het college aan de cliënt in tweevoud een onderzoeksverslag. Met het verslag wordt de onderzoeksfase afgesloten. Opmerkingen of latere aanvullingen van de cliënt kunnen aan het verslag worden toegevoegd. Indien de cliënt een aanvraag wenst te doen, stuurt de cliënt binnen twee weken na ontvangst een door hem ondertekend exemplaar van het onderzoeksverslag aan het college. Als de cliënt niet akkoord is met de inhoud of het advies uit het onderzoeksverslag, dan vermeldt hij de reden hiervan op het verslag. Het onderzoeksverslag wordt niet ondertekend verstrekt. De beleidsregel is hierop aangepast.
De tekst over de concretisering van de ondersteuningsbehoefte is overbodig en wordt daarom verwijderd. akkoord is met de inhoud of het advies uit het onderzoeksverslag, dan vermeldt hij de reden hiervan op het verslag. Artikel 2.5 Aanvraag Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan een aanvraag om een maatwerkvoorziening schriftelijk of elektronisch indienen bij het college. Een aanvraag kan worden ingediend door een door de cliënt ondertekend onderzoeksverslag als bedoeld in artikel 2.4. In geval van een herindicatie kan worden volstaan met een door de cliënt ondertekend verkort aanvraagformulier. De datum waarop de aanvraag volledig en juist is ingediend bij het college, geldt als datum waarop de beslistermijn start. Artikel 2:5 Aanvraag Een cliënt of zijn gemachtigde of wettelijke vertegenwoordiger kan een aanvraag om een maatwerkvoorziening schriftelijk (op papier of digitaal) indienen bij het college. Een aanvraag kan ook worden ingediend door het aan het college toesturen van een door de cliënt, of door zijn gemachtigde of wettelijke vertegenwoordiger ondertekend onderzoeksverslag als bedoeld in artikel 2.4. In geval van een herindicatie of situatie waarin al eerder onderzoek is gedaan en (een indicatie voor) een voorziening is verstrekt, kan worden volstaan met een door de cliënt ondertekend verkort (digitaal) aanvraagformulier.
De datum waarop de aanvraag volledig en juist is ingediend bij het college, geldt als datum waarop de beslistermijn start. Er is toegevoegd dat ook in een reeds bekende cliëntsituatie kan worden volstaan met een door de cliënt ondertekend aanvraagformulier. Artikel 2.6 Inhoud beschikking Het college informeert de cliënt door middel van een beschikking over het op de aanvraag genomen besluit. In de beschikking tot het verstrekken van een maatwerkvoorziening staat in ieder geval vermeld of de voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. In de beschikking tot het niet verstrekken van een maatwerkvoorziening motiveert het college waarom het geen maatwerkvoorziening verstrekt. Artikel 2:6 Inhoud beschikking De oude tekst is verwijderd. De verordening is op dit punt al volledig. De ingangsdatum van de ondersteuning ligt in de regel op en soms na de datum waarop over de aanvraag voor ondersteuning is beslist. Hierop is een uitzondering mogelijk als de ondersteuning met schriftelijke toestemming van het college is ingezet voordat het besluit tot verstrekking is genomen, gelet op bijzondere omstandigheden. Het college besluit een vervolgindicatie direct op de voorgaande indicatie aan te laten sluiten, als de vervolgmelding door de cliënt minimaal zes weken voor het aflopen van de voorgaande indicatie is ingediend en maatwerkondersteuning aan de orde is.
Een maatwerkvoorziening gericht op huishoudelijke ondersteuning kan worden toegekend voor een periode van maximaal twintig jaar. Een maatwerkvoorziening gericht op begeleiding kan worden toegekend voor een periode van maximaal vijf jaar. Dit geldt zowel voor maatwerkvoorzieningen in natura als in de vorm van een pgb. Het college stelt de duur van een indicatie vast door de beoordeling van de persoonlijke situatie van de cliënt en aan de hand van de mate waarin veranderingen in de eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van personen uit het sociale netwerk worden verwacht, en de mate waarin bij de cliënt veranderingen binnen de levensdomeinen worden verwacht, die van invloed kunnen zijn op de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. Er is expliciet gelegd vanaf welk moment ondersteuning ingaat. Daarmee wordt aangesloten bij de bestaande uitvoeringspraktijk en wordt helderheid geboden over de formele startdatum van ondersteuning. Er is een wijziging doorgevoerd naar aanleiding van de aangenomen motie 2025-M0045, waarin is verzocht om indicaties voor onbepaalde tijd mogelijk te maken. Op basis hiervan is de duur van huishoudelijke ondersteuning verruimd naar maximaal twintig jaar. De maximale duur voor begeleiding blijft ongewijzigd. De inhoud oorspronkelijke artikel 4.7 is naar dit artikel verplaatst.
Hoe korter de termijn waarbinnen de met de ondersteuning na te streven doelen naar verwachting worden behaald en/ of hoe aannemelijker het is dat zich veranderingen in de situatie van de cliënt kunnen voordoen, des te korter de indicatieduur. . Hoofdstuk 3 Algemene voorzieningen Artikel 3.1 Algemeen Algemene voorzieningen zijn laagdrempelig en zonder indicatie toegankelijk. De cliënt kan zich rechtstreeks melden bij de aanbieder van de algemene voorziening. Ook het college kan na (het onderzoek dat volgt op) een melding verwijzen naar een algemene voorziening. Als een cliënt met een algemene voorziening (een deel van) zijn participatieproblemen kan verminderen of zijn zelfredzaamheid kan verhogen is het niet nodig een maatwerkvoorziening in te zetten of kan volstaan worden met een aanvulling op de algemene voorziening. Het college onderzoekt altijd op individueel niveau of de cliënt met de algemene voorziening voldoende resultaat kan behalen. Hoofdstuk 3 Jaarlijkse waardering mantelzorgers Het artikel over algemene voorzieningen is verwijderd. In de wet is hetgeen hier is opgenomen over algemene voorzieningen al beschreven. Dit artikel kan daarom komen te vervallen. Artikel 3.2 Sociaal Werk Perspectief is in gemeente Zutphen de algemene voorziening voor het sociaal werk.
De inzet van Perspectief heeft tot doel het bevorderen en optimaliseren van de zelfredzaamheid en participatie Het artikel over sociaal werk heeft geen meerwaarde en wordt daarom verwijderd uit de beleidsregel. Het artikel over sociaal werk is bij de vorige actualisatie van de verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Zutphen al uit de van inwoners, alsmede het bijdragen aan de sociale kwaliteit van de Zutphense samenleving. Perspectief doet integrale vraagverheldering op alle levensgebieden en biedt ondersteuning voorliggend aan een maatwerkvoorziening. verordening verwijderd. Artikel 3.3 Jaarlijkse waardering mantelzorgers Voor de jaarlijks toe te kennen waardering voor mantelzorgers komt slechts 1 mantelzorger bij een persoon die mantelzorg ontvangt, in aanmerking. Er is sprake van mantelzorg als de zorg langer dan 3 maanden onbetaald wordt verleend én voor meer dan 8 uur per week. De persoon die mantelzorg ontvangt moet ingeschreven zijn in de Basisregistratie personen van de gemeente Zutphen. Het college kent per mantelzorger en per persoon die mantelzorg ontvangt slechts 1 keer een mantelzorgwaardering toe. Artikel 3:1 Jaarlijkse waardering mantelzorgers Voor de jaarlijks toe te kennen waardering voor mantelzorgers komt 1 mantelzorger bij een persoon die mantelzorg ontvangt, in aanmerking.
Er is sprake van mantelzorg als de zorg langer dan 3 maanden onbetaald wordt verleend én voor meer dan 8 uur per week. De persoon die mantelzorg ontvangt moet ingeschreven zijn in de Basisregistratie Personen (BRP) van de gemeente Zutphen. Het college kent per mantelzorger en per persoon die mantelzorg ontvangt slechts 1 keer een mantelzorgwaardering toe. Het woordje ‘slechts’ is verwijderd. Hoofdstuk 4 Maatwerkvoorzieningen Artikel 4.1 Criteria maatwerkvoorziening algemeen Het beoordelingskader en de toegangscriteria voor aanspraken op maatwerkvoorzieningen worden bepaald door de wet (zoals de doelgroep en de eigen verantwoordelijkheid), de Verordening (criteria om in aanmerking te komen voor een maatwerkvoorziening), deze beleidsregel en het Besluit. Daarnaast geldt dat sprake moet zijn van maatwerk. Bij de aanspraak op iedere maatwerkvoorziening wordt in ieder geval gekeken naar het beoordelingskader en de algemene toegangscriteria Hoofdstuk 4 Maatwerkvoorzieningen Paragraaf 4:1 Criteria maatwerkvoorziening algemeen Artikel 4:1:1 Criteria maatwerkvoorziening algemeen Het beoordelingskader en de toegangscriteria voor aanspraken op maatwerkvoorzieningen worden bepaald door de wet (zoals de doelgroep en de eigen verantwoordelijkheid), de verordening (criteria om in aanmerking te komen voor een maatwerkvoorziening), deze beleidsregel en het Besluit.
(zie artikelen 4.1 en 4.2 van de Verordening). De Wmo doet een beroep op de eigen kracht en eigen mogelijkheden van ingezetenen. Het uitgangspunt van de wet is dat mensen langer thuis blijven wonen met waar mogelijk hulp van hun eigen sociale netwerk en zo nodig aanvullende ondersteuning vanuit de gemeente. Voordat er een beroep wordt gedaan op publiek gefinancierde voorzieningen moeten eerst de eigen kracht en het sociale netwerk worden aangesproken. Zoals vermeld in artikel 4 van de Verordening betekent dit dat een maatwerkvoorziening pas aan de orde kan zijn als de cliënt zijn beperkingen of problemen niet kan verminderen of wegnemen met behulp van eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg, hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, algemeen gebruikelijke voorzieningen of algemene voorzieningen. Bij elke melding beoordeelt het college de eigen kracht en mogelijkheden van de cliënt. Dit doet het college niet door de beperking als uitgangspunt te nemen, maar door juist te kijken naar wat de cliënt zelf en/of met hulp wel kan. Bij het beoordelen of aanspraak bestaat op een maatwerkvoorziening wordt een antwoord gegeven op de volgende vragen: 1. Is de cliënt ingezetene van de gemeente Zutphen? 2. Behoort de cliënt tot de doelgroep van de Wmo? 3. Wat is de hulpvraag van de cliënt? 4.
Welke problemen ondervindt de cliënt bij de Daarnaast geldt dat sprake moet zijn van maatwerk. Bij de aanspraak op iedere maatwerkvoorziening wordt in ieder geval gekeken naar het beoordelingskader en de algemene toegangscriteria (zie artikelen 4.1 en 4.2 van de verordening). De Wmo doet een beroep op de eigen kracht en eigen mogelijkheden van ingezetenen. Het uitgangspunt van de wet is dat mensen langer thuis blijven wonen met waar mogelijk hulp van hun eigen sociale netwerk en zo nodig aanvullende ondersteuning vanuit de gemeente. Voordat er een beroep wordt gedaan op publiek gefinancierde voorzieningen moeten eerst de eigen kracht en het sociale netwerk worden aangesproken. Zoals vermeld in artikel 4 van de verordening betekent dit dat een maatwerkvoorziening pas aan de orde kan zijn als de cliënt zijn beperkingen of problemen niet kan verminderen of wegnemen met behulp van eigen kracht, gebruikelijke hulp, mantelzorg, hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, algemeen gebruikelijke voorzieningen of algemene voorzieningen. Op het moment dat het college een onderzoek uitvoert naar de ondersteuningsbehoefte van een cliënt, zijn huisgenoten verplicht om, als zij daarom worden verzocht, medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor een zorgvuldig onderzoek.
Dit kan onder meer inhouden het verstrekken van relevante informatie over de leef- en woonsituatie, het toelichten van gebruikelijke hulp, het deelnemen aan een gesprek en het meewerken aan medisch onderzoek. Het college houdt daarbij rekening met de privacy van huisgenoten en vraagt Ter verduidelijking is een passage opgenomen over de verplichting van huisgenoten om mee te werken aan het onderzoek. Dit betreft een toelichting op de Verordening artikel 4.1 lid 4. De vragen die worden beantwoord bij het beoordelen of er aanspraak bestaat op een maatwerkvoorziening worden niet meer apart vermeld, aangezien deze al zijn opgenomen in artikel 2.2 bij ‘inhoud zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, dan wel het zich kunnen handhaven in de samenleving? 5. Welke ondersteuning naar aard en omvang is nodig iom een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid of participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving? 6. Zijn er andere mogelijkheden, zoals de eigen kracht, mantelzorger(s) of iemand uit het sociaal netwerk? 7. Is er sprake van gebruikelijke hulp? 8. Zijn er - deels - voorliggende voorzieningen beschikbaar? 9. Zijn er - deels - algemeen gebruikelijke voorzieningen beschikbaar? 10. Zijn er - deels - algemene voorzieningen beschikbaar? geen informatie die niet noodzakelijk is voor het onderzoek. onderzoek’.
Artikel 4.1.1 Eigen Kracht Eigen kracht verwijst naar de mogelijkheden van de cliënt om zelf bij te dragen aan zijn zelfredzaamheid en participatie. Het college verwacht van de cliënt dat hij zich inspant om dat aan te wenden wat binnen zijn bereik ligt om zelf in zijn behoefte op het gebied van maatschappelijke ondersteuning te voorzien. Dat houdt in dat iedere cliënt eerst kijkt wat hij zelf kan doen, wat zijn sociale omgeving voor hem kan doen, welke herstel- of behandelmogelijkheden er zijn, welke mogelijkheden andere wetgeving biedt, et cetera. Voorbeelden van voorliggende mogelijkheden uit andere wetgeving zijn: Zittend ziekenvervoer op grond van de Zorgverzekeringswet; Artikel 4:1:2 Eigen Kracht Eigen kracht verwijst naar de mogelijkheden van de cliënt om zelf bij te dragen aan zijn zelfredzaamheid en participatie. Het college verwacht van de cliënt dat hij zich inspant om dat aan te wenden wat binnen zijn bereik ligt om zelf in zijn behoefte op het gebied van maatschappelijke ondersteuning te voorzien. Dat houdt in dat iedere cliënt eerst kijkt wat hij zelf kan doen, wat zijn sociale omgeving voor hem kan doen, welke herstel- of behandelmogelijkheden er zijn, welke mogelijkheden andere wetgeving biedt, et cetera.
Voorbeelden van voorliggende mogelijkheden uit andere wetgeving zijn: - Zittend ziekenvervoer op grond van de Zvw ; - Hulpmiddelen op grond van de Zvw; - Verblijfsindicatie op grond van de Wlz Hulpmiddelen op grond van de Zorgverzekeringswet; Verblijfsindicatie op grond van de Wet langdurige zorg (hierop bevat de wet wel een aantal uitzonderingen). (hierop bevat de wet wel een aantal uitzonderingen). Artikel 4.1.2 Gebruikelijke hulp Het college beoordeelt of, en zo ja, in hoeverre de cliënt met gebruikelijke hulp in staat is zijn problemen op te vangen. Onder gebruikelijke hulp wordt de normale, dagelijkse hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten verstaan. Gebruikelijke hulp heeft een verplichtend karakter. Er bestaat geen aanspraak op een maatwerkvoorziening als gebruikelijke hulp voorziet in de hulpvraag. Het voeren van een gemeenschappelijk huishouden brengt immers een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het functioneren van dat huishouden met zich mee. Hierbij wordt het als algemeen aanvaardbaar gezien om in kortdurende situaties intensieve hulp te verwachten van meerderjarige huisgenoten.
Dat houdt in dat alle begeleiding van de cliënt door huisgenoten gebruikelijke hulp is als er sprake is van een kortdurende situatie, met uitzicht op een dusdanig herstel van het gezondheidsprobleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de cliënt, dat Wmo-ondersteuning daarna niet langer is aangewezen. Daarbij gaat het over het algemeen over een periode van maximaal drie maanden. Artikel 4:1:3 Gebruikelijke hulp Het college beoordeelt of, en zo ja, in hoeverre de cliënt met gebruikelijke hulp in staat is zijn problemen op te vangen. Onder gebruikelijke hulp wordt de normale, dagelijkse hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de partner, inwonende ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten verstaan. Gebruikelijke hulp heeft een verplichtend karakter. Er bestaat geen aanspraak op een maatwerkvoorziening als gebruikelijke hulp voorziet in de hulpvraag. Het voeren van een gemeenschappelijk huishouden brengt immers een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het functioneren van dat huishouden met zich. Bij gebruikelijke hulp wordt een onderscheid gemaakt in kortdurende en langdurige situaties. - Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het gezondheidsprobleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de cliënt. Het gaat hierbij over het algemeen over een periode van maximaal drie maanden.
In kortdurende situaties moet alle begeleiding door de gebruikelijke hulpverlener worden geboden. - Langdurig: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de ondersteuning langer dan drie maanden nodig zal zijn. In langdurige situaties is de ondersteuning Er is toegevoegd dat het bij gebruikelijke hulp gaat om de normale, dagelijkse hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van inwonende ouders. Het onderscheid tussen kortdurende en langdurige situaties is verduidelijkt. De alinea over uitwonende kinderen kan komen te vervallen door de toevoeging van Gebruikelijke hulp is alleen aan de orde als er een leefeenheid is die gemeenschappelijk een woning bewoont. Uitwonende kinderen vallen hier dus buiten. Bij het bepalen of sprake is van gebruikelijke hulp wordt gebruik gemaakt van de maatstaven zoals vermeld in het meest recent vastgestelde protocol gebruikelijke zorg van het CIZ. waarvan kan worden gezegd dat deze op basis van algemeen aanvaarde maatstaven door de sociale omgeving (inwonende ouders, inwonende partners, inwonende kinderen en andere huisgenoten) aan de cliënt moet worden geboden gebruikelijke hulp. Bij het bepalen of sprake is van gebruikelijke hulp wordt gebruik gemaakt van de maatstaven zoals vermeld in het meest recent vastgestelde protocol gebruikelijke zorg van het CIZ. ‘inwonende’ in de eerste alinea.
Artikel 4.1.3 Mantelzorg Mantelzorg betreft ondersteuning voor een naaste ten behoeve van diens zelfredzaamheid en participatie, die qua omvang en intensiteit de gebruikelijke hulp overstijgt en die rechtstreeks voortkomt uit de sociale relatie tussen personen. Mantelzorg wordt niet verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. De ondersteuning is vrijwillig, maar voelt voor de betrokkenen niet altijd als vrijwillig, maar vaak als vanzelfsprekend. Gezien de intensiviteit van de ondersteuning en de vaak hoge mate waarin de cliënt afhankelijk is van de ondersteuning, is het met name bij mantelzorg van belang om inzicht te krijgen in de belastbaarheid van de mantelzorger. De maatwerkvoorziening wordt altijd toegekend aan degene met de beperking. Wel betrekt het college de mantelzorger(s) bij het onderzoek en gaat na of behoefte bestaat aan ondersteuning vanuit algemene voorzieningen. Artikel 4:1:4 Mantelzorg Mantelzorg is de hulp bij zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen en/ of opvang die: - direct het gevolg is van een tussen personen bestaande sociale relatie, en - die niet wordt gegeven vanuit een hulpverlenend beroep. Vaak zijn mantelzorgers mensen met wie een cliënt regelmatig contact heeft. Een cliënt en zijn mantelzorger hoeven niet in hetzelfde huis te wonen. Mantelzorg moet ook daadwerkelijk beschikbaar zijn. Mantelzorg is vrijwillige, onbetaalde zorg.
Mantelzorg is dus niet verplicht. Wil een hulpverlener betaald worden voor zijn inspanningen dan is er geen sprake van mantelzorg. Maar geeft de hulpverlener uit het sociale netwerk aan dat hij zonder vergoeding de hulp ook blijft verlenen dan is er wel sprake van mantelzorg. Mantelzorg en gebruikelijke hulp zijn aansluitende begrippen. Mantelzorg begint waar gebruikelijke hulp eindigt. Bij mantelzorg gaat het om meer dan gebruikelijke hulp. De hulp overstijgt qua zwaarte, Er is uitgebreider beschreven wat er wordt verstaan onder mantelzorg. duur en/ of intensiteit het normale. Een huisgenoot kan gebruikelijke hulp en mantelzorg verlenen. Anders dan voor gebruikelijke hulp geldt, is een huisgenoot niet verplicht om mantelzorg te bieden. Artikel 4.1.4 Sociaal netwerk Met het sociaal netwerk worden personen bedoeld uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt. Hierbij kan gedacht worden aan uitwonende kinderen, buren, vrienden, vrijwilligers en dergelijke. In de definitielijst van de Verordening Maatschappelijke Ondersteuning is al een definitie van ‘sociaal netwerk’ opgenomen. Daarom kan dit artikel komen te vervallen. Artikel 4.1.5 Overbelasting Bij zowel mantelzorg als wanneer de ondersteuning wordt betaald vanuit pgb is het van belang te onderzoeken of er sprake is van (dreigende) overbelasting.
De EDIZ-vragenlijst helpt inzichtelijk te maken of hiervan sprake is. Voorbeelden van symptomen die kunnen wijzen op dreigende overbelasting: angst/gespannenheid, lichamelijke klachten, verminderde prestaties of concentratieproblemen. Ook kan het college medisch of ander deskundig advies inwinnen om te beoordelen of er sprake is van overbelasting. (Dreigende) overbelasting kan een reden zijn om een (tijdelijke) maatwerkvoorziening in te zetten ter ontlasting van de mantelzorger. Hiertoe is het wel noodzakelijk dat er een verband bestaat tussen de (dreigende) overbelasting en de ondersteuning die iemand biedt. Er moet duidelijk beschreven worden hoe de (dreigende) overbelasting zich uit en wat deze inhoudt. Wanneer er twijfel is over de mate Er moet goed gekeken worden naar de mogelijkheden en belastbaarheid van de mantelzorger. Bij het onderzoek naar een passende maatwerkvoorziening wordt gelet op (dreigende) overbelasting van de mantelzorger. Voorbeelden van symptomen die kunnen wijzen op dreigende overbelasting: angst/ gespannenheid, lichamelijke klachten, verminderde prestaties of concentratieproblemen. Ook kan het college medisch of ander deskundig advies inwinnen om te beoordelen of er sprake is van overbelasting. (Dreigende) overbelasting kan een reden zijn om een (tijdelijke) maatwerkvoorziening in te zetten ter ontlasting van de mantelzorger.
Hiertoe is het wel noodzakelijk dat er een verband bestaat tussen de (dreigende) overbelasting en de ondersteuning die iemand biedt. Er moet duidelijk beschreven worden hoe de (dreigende) overbelasting zich uit en wat deze inhoudt. Wanneer er twijfel is over de mate van overbelasting en de noodzaak voor een maatwerkvoorziening bestaat altijd de mogelijkheid Niet bij alle pgb-situaties is er sprake van een mogelijk overbelaste mantelzorger. De tekst is hierop aangepast. Er wordt niet gewerkt met de EDIZ vragenlijst. Daarom is dit verwijderd uit de beleidsregel. van overbelasting en de noodzaak voor een maatwerkvoorziening bestaat altijd de mogelijkheid om een medisch advies in te winnen. Bij het aflopen van de indicatieduur van de (tijdelijke) maatwerkvoorziening ter ontlasting van de mantelzorger zal worden gekeken of en welke inspanningen zijn gedaan om de (dreigende) overbelasting terug te dringen. Inzet van respijtzorgvoorzieningen kan de draagkracht van de mantelzorger versterken. om een medisch advies in te winnen. Bij het aflopen van de indicatieduur van de (tijdelijke) maatwerkvoorziening ter ontlasting van de mantelzorger zal worden gekeken of en welke inspanningen zijn gedaan om de (dreigende) overbelasting terug te dringen. Inzet van respijtzorgvoorzieningen kan de draagkracht van de mantelzorger versterken.
Artikel 4.1.6 Algemeen gebruikelijke voorziening Er bestaat geen aanspraak op een maatwerkvoorziening als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is. Met het criterium algemeen gebruikelijk wordt beoogd te voorkomen dat het college een voorziening verstrekt waarvan, gelet op de omstandigheden van betrokken cliënt, aannemelijk is dat deze daarover, ook als hij of zij geen beperkingen had, zou (hebben kunnen) beschikken. Een algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die voldoet aan de volgende criteria: a. de voorziening is niet speciaal bedoeld voor personen met een beperking; b. de voorziening is verkrijgbaar in de reguliere handel (bijvoorbeeld een beugel bij de bouwmarkt); c. de prijs van de voorziening is vergelijkbaar met soortgelijke producten die algemeen gebruikelijk worden geacht; d. de voorziening levert een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is, en Artikel 4:1:5 Algemeen gebruikelijke voorziening Er bestaat geen aanspraak op een maatwerkvoorziening als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is.
Met het criterium algemeen gebruikelijk wordt beoogd te voorkomen dat het college een voorziening verstrekt waarvan, gelet op de omstandigheden van betrokken cliënt, aannemelijk is dat deze daarover, ook als hij geen beperkingen had, zou (hebben kunnen) beschikken. Een voorziening is algemeen gebruikelijk als deze: - niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; - daadwerkelijk beschikbaar is, dus verkrijgbaar in de reguliere handel (bijvoorbeeld een beugel bij de bouwmarkt); - en passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is, en - financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. De vraag of een voorziening financieel kan worden De criteria voor een algemeen gebruikelijke voorziening zijn aangepast volgens recente jurisprudentie. e. de voorziening kan financieel worden gedragen door iemand met een inkomen op minimumniveau. Uit jurisprudentie blijkt een geaccepteerde berekening om het laatste criterium te bepalen als volgt: een persoon met een voor die persoon geldend bijstandsinkomen kan gedurende 36 maanden 5% van zijn inkomen reserveren voor de aanschaf van een duurzaam gebruiksartikel. Het bedrag wat uit deze berekening volgt, is de financiële grens voor de beoordeling wanneer een voorziening algemeen gebruikelijk is.
In de individuele situatie van iemand met een bijstandsinkomen waarbij sprake is van een schuldregeling (minnelijk of wettelijk) of van beslag op het inkomen, is de beslagruimte benut. Dat betekent dat in die situatie geen ruimte is om te reserveren. En dat deze financiële regel voor algemeen gebruikelijke voorziening niet wordt toegepast. In ieder individueel geval moet worden beoordeeld of de voorziening voor de betreffende cliënt algemeen gebruikelijk is. Hieronder volgen enkele voorbeelden van voorzieningen die in beginsel als algemeen gebruikelijk beschouwd kunnen worden (dit is geen uitputtende opsomming): a. verhoogd toilet of toiletverhoger; b. wandbeugels; c. thermostaatkraan; d. éénhendelmengkraan; e. keramische- of inductiekookplaat; f. elektrische fiets voor personen van 16 jaar en gedragen met een inkomen op minimumniveau houdt in dat een dienst, hulpmiddel, woningaanpassing of andere voorziening naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen onder de gehele bevolking gangbaar is te achten. Dit criterium uit de recente jurisprudentie moet vermoedelijk zo worden uitgelegd dat een voorziening door álle inkomensgroepen in de bevolking gebruikt moet worden om het een 'algemeen gebruikelijke voorziening' te laten zijn. In ieder individueel geval moet worden beoordeeld of de voorziening voor de betreffende cliënt algemeen gebruikelijk is.
Hieronder volgen enkele voorbeelden van voorzieningen die in beginsel als algemeen gebruikelijk beschouwd kunnen worden (dit is geen uitputtende opsomming): a. verhoogd toilet of toiletverhoger; b. wandbeugels; c. drempelhulpen; d. thermostaatkraan; e. één hendelmengkraan; f. keramische- of inductiekookplaat; g. sta-op stoel; h. douchestoel; i. maaltijdservice; j. boodschappenservice; k. (ramen)wasservice. Volgens het CRvB moet de vierde voorwaarde dat een algemeen gebruikelijke voorziening financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau zo worden begrepen dat een dienst, hulpmiddel, woningaanpassing of andere maatregel naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen onder de gehele bevolking gangbaar is te achten. Hiermee wordt het beleid dat een hulpmiddel financieel kan worden gedragen met een minimuminkomen als de kosten daarvan binnen 36 maanden kunnen worden terugbetaald bij een aflossing van 5% van de geldende bijstandsnorm, door de CRvB niet goedgekeurd. Een elektrische fiets is volgens de CRvB (nog) niet naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen onder de gehele bevolking gangbaar te achten. Daarom is de elektrische fiets uit dit rijtje verwijderd. ouder; g. sta-op stoel; h. douchestoel; i. maaltijdservice; j. boodschappenservice; k. (ramen)wasservice.
Artikel 4.1.7 Voorzienbaarheid Het college kan voorzieningen weigeren als iemand iets aanschaft of verhuist zonder rekening te houden met zijn beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. Er is dan al sprake van beperkingen. Het college kan niet van de burger eisen dat hij preventief maatregelen treft en investeringen doet, die moeten voorkomen dat toekomstige onzekere gebeurtenissen in zijn gezondheidstoestand als gevolg van het ouder worden leiden tot een beroep op de Wmo. Er is dan nog geen sprake van beperkingen. Als een cliënt een aantal jaar geleden een bad heeft laten plaatsen en in de jaren daarna gezondheidsklachten heeft ontwikkeld, kan dus gesteld worden dat de problemen niet te voorzien waren. Wel hanteert het college het uitgangspunt dat cliënten zelf verantwoordelijk zijn voor de keuze van een woning die aansluit op hun specifieke situatie. Het college verwacht van de cliënt dat hij – voor zover mogelijk – bij de keuze van een woning rekening houdt met zijn huidige en voorzienbare toekomstige beperkingen.
Als het voor een cliënt ten tijde van het betrekken van de woonruimte, gelet op de medische situatie op dat moment, voorzienbaar was dat hij beperkingen zou gaan ondervinden in die Artikel 4:1:6 Voorzienbaarheid Het college kan voorzieningen weigeren als iemand iets aanschaft of verhuist zonder rekening te houden met zijn beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. Er is dan al sprake van beperkingen. Het college kan niet van de burger eisen dat hij preventief maatregelen treft en investeringen doet, die moeten voorkomen dat toekomstige onzekere gebeurtenissen in zijn gezondheidstoestand als gevolg van het ouder worden leiden tot een beroep op de Wmo. Er is dan nog geen sprake van beperkingen. Als een cliënt een aantal jaar geleden een bad heeft laten plaatsen en in de jaren daarna +gezondheidsklachten heeft ontwikkeld, kan dus gesteld worden dat de problemen niet te voorzien waren. Wel hanteert het college het uitgangspunt dat cliënten zelf verantwoordelijk zijn voor de keuze van een woning die aansluit op hun specifieke situatie. Het college verwacht van de cliënt dat hij – voor zover mogelijk – bij de keuze van een woning rekening houdt met zijn huidige en voorzienbare toekomstige beperkingen.
Als het voor een cliënt ten tijde van het betrekken van de woonruimte, gelet op de medische situatie op dat moment, voorzienbaar was dat hij beperkingen zou gaan ondervinden in die woning, dan verstrekt het college geen voorziening. woning, dan verstrekt het college geen voorziening. Artikel 4.1.8 Goedkoopst adequate voorziening Maatwerkvoorzieningen die worden verstrekt dienen zowel adequaat als de meest goedkope maatwerkvoorziening te zijn. Adequaat houdt in dat de voorziening haar doel moet bereiken op het gebied van zelfredzaamheid en participatie. Hierbij wordt rekening gehouden met de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de cliënt. Bij het bepalen van de meest passende goedkoopst adequate voorziening, houdt het college rekening met de (te verwachten) gebruiksduur en intensiteit van het gebruik. Als meerdere voorzieningen voldoen aan het criterium van adequaatheid, dan wordt de goedkoopste toegekend. Eigenschappen die kostenverhogend werken zonder dat zij de voorziening meer adequaat maken, zullen niet voor vergoeding in aanmerking komen. Als de cliënt een duurdere voorziening wil (die eveneens adequaat is) komen de meerkosten van de duurdere voorziening voor rekening van de cliënt. In dergelijke situaties zal de verstrekking, als de cliënt met een pgb kan omgaan, plaatsvinden in de vorm van een pgb.
Het college bepaalt de hoogte van het pgb aan de hand van de tegenwaarde van de goedkoopst adequate voorziening. Artikel 4:1:7 Goedkoopst compenserende voorziening Maatwerkvoorzieningen die worden verstrekt dienen zowel compenserend als de meest goedkope maatwerkvoorziening te zijn. Compenserend houdt in dat de voorziening haar doel moet bereiken op het gebied van zelfredzaamheid en participatie. Hierbij wordt rekening gehouden met de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de cliënt. Bij het bepalen van de meest passende goedkoopst compenserende voorziening, houdt het college rekening met de (te verwachten) gebruiksduur en intensiteit van het gebruik. Als meerdere voorzieningen compenserend zijn, wordt de goedkoopste toegekend. Eigenschappen die kostenverhogend werken zonder dat zij de voorziening meer adequaat maken, zullen niet voor vergoeding in aanmerking komen. Als de cliënt een duurdere voorziening wil (die eveneens compenserend is) komen de meerkosten van de duurdere voorziening voor rekening van de cliënt. In dergelijke situaties zal de verstrekking, als de cliënt met een pgb kan omgaan, plaatsvinden in de vorm van een pgb. Het college bepaalt de hoogte van het pgb aan de hand van de tegenwaarde van de goedkoopst compenserende voorziening. ‘Adequate is gewijzigd in ‘compenserende’, conform verordening.
Paragraaf 4:2 Weigeringsgronden maatwerkvoorziening algemeen (Gereserveerd) Paragraaf 4.2 Woonvoorzieningen Artikel 4.2.1 Omschrijving resultaat De cliënt die, gezien zijn beperkingen, niet normaal gebruik kan maken van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben, kan in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening gericht op het wonen. De maatwerkvoorziening is gericht op het opheffen of verminderen van problemen bij het normale gebruik van de woning. De cliënt moet de activiteiten die een gemiddelde bewoner in zijn woning verricht, kunnen doen. Het gaat daarbij onder andere om slapen, lichaamsreiniging, toiletgang, het bereiden en consumeren van voedsel en het zich verplaatsen in en om de woning. Voor kinderen komt daarbij het veilig kunnen spelen in de woonruimte. Hierbij kunnen enkel woonvoorzieningen worden getroffen in ruimtes met een elementaire woonfunctie voor de cliënt. In beginsel zijn dit de woonkamer, slaapkamer, keuken, wc en de badkamer. Paragraaf 4:3 Aanvullende criteria woonvoorziening Artikel 4:3:1 Omschrijving resultaat De cliënt die, gezien zijn beperkingen, niet normaal gebruik kan maken van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben, kan in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening gericht op het wonen. De maatwerkvoorziening is gericht op het opheffen of verminderen van problemen bij het normale gebruik van de woning.
De cliënt moet de activiteiten die een gemiddelde bewoner in zijn woning verricht, kunnen doen. Het gaat daarbij onder andere om slapen, lichaamsreiniging, toiletgang, het bereiden en consumeren van voedsel en het zich verplaatsen in en om de woning. Voor kinderen komt daarbij het veilig kunnen spelen in de woonruimte. Hierbij kunnen enkel woonvoorzieningen worden getroffen in ruimtes met een primaire leefruimtes voor de cliënt. In beginsel zijn dit de woonkamer, slaapkamer, keuken, wc en de badkamer. Conform het HHM-protocol is ‘ruimtes met een elementaire woonfunctie’ gewijzigd naar ‘primaire leefruimtes’. Artikel 4.2.1.1 Hoofdverblijf Een woonvoorziening wordt slechts verleend als de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woonruimte waar de voorziening wordt getroffen. Hierop kan een uitzondering worden gemaakt als dit voor een passende bijdrage aan zelfredzaamheid en participatie nodig is in een individuele situatie. Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van twee hoofdverblijven bij kinderen van gescheiden ouders die in co-ouderschap door beide ouders worden Artikel 4:3:2 Hoofdverblijf Een woonvoorziening wordt slechts verleend als de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woonruimte waar de voorziening wordt getroffen.
Hierop kan een uitzondering worden gemaakt als dit voor een passende bijdrage aan zelfredzaamheid en participatie nodig is in een individuele situatie. Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van twee hoofdverblijven bij kinderen van gescheiden ouders die in co-ouderschap door beide ouders worden opgevoed. Als kan worden aangetoond, bijvoorbeeld door een ouderschapsplan, dat de cliënt daadwerkelijk de ene helft van de tijd bij de ene ouder woont en de andere helft van de tijd bij de andere ouder kan in die situatie, als niet anders mogelijk, worden bepaald dat twee woningen aangepast worden. Echter zal de vertrekkende ouder altijd eerst, zo nodig in afstemming met het college, moeten onderzoeken of een verhuizing naar een geschikte woning mogelijk is. Het college kan, als de cliënt in een Wlz- of Beschermd Wonen-instelling verblijft, bijdragen aan het bezoekbaar maken van één woning in de gemeente. Dit dient een woning te zijn waar de cliënt regelmatig op bezoek komt, bijvoorbeeld van een ouder niet zijnde co-ouder. Met bezoekbaar wordt bedoeld dat cliënt de woning, één verblijfsruimte en het toilet kan bereiken en gebruiken. Het betreft hier een buitenwettelijke voorziening, omdat de cliënt ofwel geen ingezetene is van de gemeente ofwel niet zijn hoofdverblijf heeft in de woning die bezoekbaar wordt gemaakt. opgevoed.
Als kan worden aangetoond, bijvoorbeeld door een ouderschapsplan, dat de cliënt daadwerkelijk de ene helft van de tijd bij de ene ouder woont en de andere helft van de tijd bij de andere ouder, kan in die situatie, als niet anders mogelijk, worden bepaald dat twee woningen aangepast worden. Echter, zal de vertrekkende ouder zal altijd eerst, zo nodig in afstemming met het college, moeten onderzoeken of een verhuizing naar een geschikte woning mogelijk is. Het college kan, als de cliënt in een Beschermd Wonen-instelling verblijft, bijdragen aan het bezoekbaar maken van één woning in de gemeente. Dit dient een woning te zijn waar de cliënt regelmatig op bezoek komt, bijvoorbeeld van een ouder niet zijnde co-ouder. Met bezoekbaar wordt bedoeld dat cliënt de woning, één verblijfsruimte en het toilet kan bereiken en gebruiken. Het betreft hier een buitenwettelijke voorziening, omdat de cliënt ofwel geen ingezetene is van de gemeente ofwel niet zijn hoofdverblijf heeft in de woning die bezoekbaar wordt gemaakt. Paragraaf 4.2.2 Criteria woonvoorzieningen Artikel 4.2.2.1 Verhuizen of aanpassen Het college beoordeelt allereerst of het resultaat ‘normale gebruik van de woning’ ook te bereiken is via een verhuizing naar een geschikte woning of gemakkelijker geschikt te maken woning. Bij de afweging van het primaat van verhuizen kunnen diverse factoren een rol spelen.
Het college neemt in ieder geval de volgende factoren mee in de afweging: a. de huidige beperkingen die de cliënt ervaart Artikel 4:3:3 Verhuizen of aanpassen Het college beoordeelt allereerst of het resultaat ‘normale gebruik van de woning’ ook te bereiken is via een verhuizing naar een geschikte woning of gemakkelijker geschikt te maken woning. Bij de afweging van het primaat van verhuizen kunnen diverse factoren een rol spelen. Het college neemt in ieder geval de volgende factoren mee in de afweging: a. de huidige beperkingen die de cliënt ervaart en de toekomstprognose. Verhuizen ligt bijvoorbeeld meer voor de hand als de verwachting is dat de situatie van belanghebbende snel verslechtert en de toekomstprognose. Verhuizen ligt bijvoorbeeld meer voor de hand als de verwachting is dat de situatie van belanghebbende snel verslechtert waardoor een aanpassing van de huidige woning slechts beperkte tijd zal volstaan. Aan de andere kant kan er bijvoorbeeld sprake zijn van een medische contra-indicatie voor verhuizen; b. de consequenties van de verhuizing voor de woonlasten. Een stijging van de woonlasten hoeft niet in de weg te staan van het toekennen van een verhuisurgentie. Wel wordt beoordeeld of een woonlastenstijging aanvaardbaar is voor de belanghebbende, hierbij rekening houdend met het recht op huurtoeslag en verandering in wooncomfort; c.
de termijn waarop een woning beschikbaar komt. Bij een advies voor een verhuizing geldt zes maanden als aanvaardbare termijn waarbinnen een nieuwe woning gevonden moet zijn. Als er binnen de gestelde termijn geen geschikte woning beschikbaar komt, kan een maatwerkvoorziening gericht op het wonen worden toegekend; d. de consequenties van de verhuizing voor de sociale omstandigheden van de cliënt. De binding van de cliënt met de omgeving wordt hierbij meegenomen evenals de nabijheid van voor de cliënt belangrijke voorzieningen en de nabijheid van vrienden en familie. Deze omstandigheden wegen zwaarder naarmate de afstand tussen de huidige woning en de mogelijke nieuwe woning toeneemt en naarmate de intensiteit van de mantelzorg toeneemt. Daarnaast weegt de nabijheid van waardoor een aanpassing van de huidige woning slechts beperkte tijd zal volstaan. Aan de andere kant kan er bijvoorbeeld sprake zijn van een medische contra-indicatie voor verhuizen; b. de consequenties van de verhuizing voor de woonlasten. Een stijging van de woonlasten hoeft niet in de weg te staan aan toepassing van het primaat van verhuizen. Wel wordt beoordeeld of een woonlastenstijging aanvaardbaar is voor de cliënt, gelet op zijn woon- en financiële situatie; c. de termijn waarop een woning beschikbaar komt.