Spreektekst de heer Vaneman

Geachte leden van de commissie Samenleving Mijn naam is Jan Vaneman. Ik ben lid van het actiecomité Het Eleanor Alternatief en spreek namens dit comité. Het actiecomité Het Eleanor Alternatief heeft fundamentele kritiek op de procedure die moet leiden tot het bouwen van appartementen aan de Eleanor Rooseveltlaan. De omwonenden van de locatie worden nu al ruim 2 jaar uitgesloten van informatie over het project, de gemeente heeft hen niet geraadpleegd en hen niet in staat gesteld om op enigerlei wijze te participeren in het project. Terwijl het toch overduidelijk is dat zij belangrijke stakeholders zijn. Het gaat immers heel nadrukkelijk ook over hún toekomst. De gemeente heeft besloten het tekort aan woningen in Zoetermeer binnenstedelijk op te lossen. Dat kan volgens de gemeente alleen door op schaarse en relatief kleine stukken grond zoveel mogelijk woningen te bouwen en dus hoge tot zeer hoge woontorens neer te zetten. Met name wethouder Paalvast relativeert de enorme impact die dit heeft op de leefomgeving en het woongenot van de omwonenden, die vaak al decennia tot grote tevredenheid in hun eengezinshuis wonen. Participatie of samenspraak? De gemeente heeft dit hoog in het vaandel staan, maar wat stelt het voor? We hebben wethouder Paalvast al verschillende malen horen zeggen dat hij het algemeen belang moet afwegen tegen het individuele belang.

Het algemeen belang is kennelijk "bouwen, bouwen, bouwen", u kent allen deze gevleugelde slogan. Hoeveel aansporing, denkt u, hebben projectontwikkelaars nog nodig om zoveel mogelijk rendement te behalen en dus zoveel mogelijk te bouwen? Maar het individuele belang is niet het belang van eenlingen, zoals wethouder Paalvast in zijn mediaoptredens uitstraalt! Het is het belang van duizenden Zoetermeerders, die best willen meedenken over het oplossen van het woningtekort, ook in hun eigen buurt, maar dan wel passend bij hun woonomgeving en zonder extreme overlast. En bij passend moeten we denken aan het zoeken naar een balans, een evenwicht. Maar er wordt niets afgewogen! Het belang van omwonenden wordt telkens weer gebagatelliseerd. Samenspraak vindt pas plaats nadat er een vrijwel definitief plan is, gebaseerd op een eenzijdig vastgesteld kavelpaspoort, waarvan de uitgangspunten ook nog eens onbespreekbaar worden gemaakt. De procedure om binnenstedelijk woningen te bouwen moet echt anders! Het sleutelwoord hierbij is draagvlak. Wanneer je binnenstedelijk wilt bouwen, ga je eerst met de omwonenden in overleg over wat er gewenst én haalbaar is. Uitgangspunten worden samen met omwonenden, projectontwikkelaars en eventueel toekomstige bewoners geformuleerd.

Dat heet draagvlak creëren! Wij van het Eleanor Alternatief hebben draagvlak in de buurt weten te creëren door bouwkundigen in ons comité alternatieven te laten ontwikkelen op basis van minder extreme uitgangspunten dan die in het kavelpaspoort. En we hebben die alternatieven vervolgens aan de bewoners voorgelegd. De uitkomsten van twee buurtenquêtes spreken boekdelen (zie www.het-eleanor-alternatief.nl). Wat wij als gelegenheidscomité kunnen, moet de gemeente Zoetermeer zeker kunnen! Maar niet wethouder Paalvast. De wethouder wil hierover niet met ons praten. Voor hem is het kavelpaspoort in beton gegoten. Hij wil pas praten wanneer de projectontwikkelaar zijn plannen voor 99 procent af heeft. Dit gaat niet werken!

De digitale samenspraak op 17 februari jl. over het voormalige ERA-kantoor aan de Eerste Stationsstraat hebben de bewoners ervaren als een ‘overval’. Het degraderen van omwonenden tot passieve toehoorders zal leiden tot een hausse aan bezwaarschriften wanneer het aankomt op het wijzigen van het bestemmingsplan. Want het proces aan de voorkant deugde absoluut niet en dat is niet meer te repareren, hoe graag wethouder Paalvast dat iedereen ook probeert wijs te maken. Geachte commissieleden, ik verzoek u het college van B&W met betrekking tot de ontwikkeling van de kavelpaspoorten te verplichten:  Voorafgaand aan nieuwe bouwplannen voor binnenstedelijke locaties de omwonenden te raadplegen over de mogelijkheden en onmogelijkheden van de te ontwikkelen locatie en met hen tot overeenstemming te komen over de uitgangspunten in het kavelpaspoort.  De plannen die al in een vergevorderde stadium zijn (bijvoorbeeld die van de versnellingsagenda) op te schorten en alsnog de omwonenden te raadplegen en met hen tot overeenstemming te komen over aangepaste uitgangspunten in het kavelpaspoort, en samen met de omwonenden en de projectontwikkelaar een nieuwe ontwikkelrichting in te slaan. Nog is het niet te laat, maar het is wel 5 voor 12. Wij hebben onze hoop op u gevestigd. Ik dank u voor uw aandacht.