Motie vadovdd Huisvesting een fundamenteel mensenrecht

SP

Zeist

Motie vreemd aan de orde van de dag Huisvesting, een fundamenteel mensenrecht De gemeenteraad van Zeist bijeen op 18 april 2023 in behandeling deze motie vreemd aan de orde van de dag Constaterende dat 1. Inwoners, ook van onze gemeente, door omstandigheden, hun huis kwijt kunnen raken; 2. Het verlies van een woning, in combinatie met de grote woningschaarste, voor een groeiende groep inwoners, hoewel ze vaak een baan hebben, toch leidt tot een situatie van langdurige dakloosheid; 3. Mensen die in een (langdurige) situatie van dakloosheid verkeren zich niet alleen in een onveilige situatie bevinden, maar ook extra kwetsbaar zijn voor het krijgen van fysieke en mentale gezondheidsproblemen en daardoor nog meer geïsoleerd raken van de maatschappij; 4. Door de koppeling van allerlei regelingen binnen de sociale zekerheid aan een vast woonadres daklozen ook op financieel vlak nog eens gedupeerd worden; 5. Dakloosheid ook kinderen treft, die daardoor niet meer in een veilige omgeving kunnen zijn, of, als ze dat laatste wel zouden zijn, dan gescheiden zouden worden van een van hun ouders met alle nadelige effecten die daaruit voortvloeien voor ouder en kind. Overwegende dat 1.

Een behoorlijke vorm van huisvesting een fundamenteel mensenrecht is, zoals ook de Ombudsman en Kinderombudsman onomwonden stellen in hun in januari 2023 verschenen rapport over huisuitzettingen in Nederlandse gemeenten; 2. Gemeenten in hun te voeren beleid inzake huisvesting ook te handelen hebben naar dit fundamentele mensenrecht, hetgeen zich vertaalt in een zorgplicht voor huisvesting als een of meer van haar ingezetenen dakloos zou raken; 3. Met het toekennen van woonurgentie invulling gegeven kan worden aan deze zorgplicht, maar dat ook in onze gemeente op dit moment het toekennen van woonurgentie aan inwoners die dakloos zijn geworden en daarom een aanvraag voor woonurgentie hebben gedaan, niet altijd als uitvloeisel van een zorgplicht lijkt te worden gezien; 4. De Huisvestingsverordening voorziet in een hardheidsclausule waarbij het mogelijk is toch tot toewijzing van woonurgentie over te gaan als het niet voldoen aan alle voorwaarden, voor een aanvrager zou leiden tot een “bijzondere hardheid” (artikel 4.3, lid 1); 5. Als het niet toekennen van woonurgentie voor een aanvrager die inwoner is van onze gemeente leidt tot dakloosheid van deze inwoner (inclusief eventuele gezinsleden), dit moeilijk te verdedigen is als een situatie die niet hard genoeg is om af te wijken van de voorwaarden, gelet ook op het voorgaande betoog.

Verzoekt het college dan ook de mensenrechtelijke plicht voor het bieden van behoorlijke huisvesting aan inwoners in nood beter na te leven, en helemaal als er in een situatie van dakloosheid ook kinderen betrokken zijn, zoals nu het geval is bij een alleenstaande moeder met drie kinderen.

David Tompot SP Zeist