D66 Bijdrage Algemene beschouwingen

Voorzitter, Mijn hart breekt als ik kijk naar alle ellende in de wereld. Het lijden van de mensen in Gaza en de onmacht om dit te stoppen, raakt mij diep. Het is hartverscheurend om te zien hoe onschuldige mensen dagelijks geconfronteerd worden met geweld en onrecht, zonder dat er een einde in zicht lijkt te komen. Wat mij nog meer verontrust, is dat veel van de leiders, ook in ons prachtige land, deze ellende en onrecht in de wereld selectief veroordelen. Dit soort dubbelzinnigheid draagt bij aan een klimaat van wantrouwen en verdeeldheid in de samenleving Ik ben van mening dat hier de frustratie ligt die we nu breed terugzien in onze samenleving. Het leiderschap, waarbij vooraanstaande bestuurders en politici een kant kiezen en verschillende groepen in de samenleving uit elkaar drijven, is zorgwekkend; er is een chronisch tekort aan verbindend leiderschap. We zien het overal: op school, in de winkels, bij sportclubs, en nog veel meer. Onze gemeenschap verhardt en dat baart mij grote zorgen. Mensen luisteren niet meer naar elkaar. De polarisatie groeit, en dit leidt tot een samenleving waarin meningen botsen zonder dat er sprake is van echte dialoog.

We lijken vergeten te zijn hoe belangrijk het is om naar elkaar te luisteren, empathie te tonen en te streven naar gemeenschappelijk begrip; om elke mens als individu te zien met zijn/haar eigen geschiedenis, een eigen mening en ervaringen, waarbij de diversiteit de samenleving juist versterkt en krachtiger maakt. Ik geloof sterk in de kracht van verandering van mensen en de mogelijkheid van een betere toekomst. We moeten nu meer dan ooit investeren in leiderschap dat verenigt in plaats van verdeelt. Leiderschap gericht op het herstellen van vertrouwen, solidariteit en gemeenschapszin. En dat begint bij ons allemaal: we moeten elkaar de hand reiken, bereid zijn om te luisteren, en de moed hebben om samen te werken, ongeacht onze verschillen. Laten we ons richten op de fundamenten van menselijkheid: respect, empathie, en gerechtigheid. Door samen te werken, kunnen we verdeeldheid overbruggen en een samenleving creëren waarin iedereen zich gehoord en gerespecteerd voelt. We hebben de kracht en de middelen om positieve veranderingen teweeg te brengen. Door in dialoog te treden, gemeenschappelijke doelen na te streven en ons te verenigen in onze verscheidenheid, kunnen we bouwen aan een wereld waarin vrede en rechtvaardigheid zegevieren. Laten we onszelf en elkaar inspireren om de verandering te zijn die we zo dringend nodig hebben.

Samen kunnen we een toekomst opbouwen waarin hoop, liefde en compassie de boventoon voeren. Een toekomst waarin onze kinderen kunnen opgroeien in een wereld vol mogelijkheden en waar iedereen de kans krijgt om in vrijheid en waardigheid te leven. En dan naar Zeist en de kadernota die nu voor ons licht. Inmiddels zijn we twee jaar verder in deze raadsperiode en veel van de ambities uit het coalitieakkoord zijn gerealiseerd. Ik ben daar trots op en wil het college complimenteren voor de resultaten die tot nu toe zijn behaald! Maar de tijd en samenleving staan niet stil en blijven vragen om aandacht en ondanks de mooie successen van dit college, wil ik daarom toch enkele zaken benadrukken: Bestaanszekerheid D66 vindt dat kinderen nooit de dupe mogen zijn van armoede. Iedereen die dat wil, maar zeker kinderen die in armoede opgroeien, moeten in Zeist – ieder op zijn/haar eigen passende manier – mee kunnen doen in de samenleving, bijvoorbeeld door op scholen gelijke kansen te krijgen, lid te

zijn van de sportvereniging van hun keuze en te kunnen genieten van kunst en cultuur. We hebben ons hier als D66 hard voor gemaakt en zullen dat blijven doen. Na onderzoek heeft het college aangegeven dat de U-pas hiervoor niet het geschikte middel is en dat er geen U-pas wordt ingevoerd. Maar wat gaat het college als alternatief bieden om de bekendheid en het bereik van de verschillende bestaanszekerheids-regelingen (zowel de op kinderen en jongeren gerichte regelingen als de andere regelingen) te vergroten en de regelingen toegankelijker en de administratieve lasten ervan voor de inwoners zo laag mogelijk te maken. Natuur en Klimaat Zeist mist water. Water voor verkoeling, om in te spelen en om in te sporten. We hebben water nodig, niet alleen vanuit recreatief oogpunt, maar ook voor klimaatadaptatie om de toenemende hittestress tegen te gaan en biodiversiteit te bevorderen. In het uitvoeringsprogramma is opgenomen dat er een wateractieplan aan de raad wordt voorgelegd. We zijn erg benieuwd wanneer dit plan richting de raad komt en misschien kan het college alvast een “sneak preview” geven van wat we kunnen verwachten. Buurtbudget D66 wil inwoners en wijkorganisaties meer ruimte geven om zelf verantwoordelijkheid te nemen om gezamenlijk ‘hun wijk’ te verbeteren en buurtbudgetten zijn een manier om dat te faciliteren.

De uitwerking van de mogelijkheden voor het buurtbudget is vertraagd, en het lijkt erop dat personele capaciteit het knelpunt is. Uit de ronde tafel heeft het college aangegeven het met ons eens te zijn dat het überhaupt goed is om eerst een open gesprek aan te gaan met de samenleving (buurt- en belangenverenigingen en andere maatschappelijke organisaties) en de gemeenteraad. Zo kunnen we verkennen hoe er op al die plekken wordt gedacht over kansen en belemmeringen voor het vergroten van eigen verantwoordelijkheid en uitvoeringskracht van inwoners over vraagstukken in hun buurt en wijk. Wij zijn dan ook benieuwd naar de verdere uitwerking. Festivals en evenementen Het gaat goed met het stimuleren van evenementen in het centrum, maar er wordt vooralsnog niets concreets gezegd over de ambitie voor avondfestivals op een tijdelijk afgesloten Slotlaan, mede in het licht van de ambitie om de Slotlaan geleidelijk meer autoluw te maken. Deze laatste ambitie is helemaal niet in de Berap terug te vinden. Wanneer en hoe gaat het college hierover een voorstel aan de raad voorleggen?