250904 Inspraakreactie R. Lazaroms Burgercoalitie Landgoedstation Driebergen-Zeist

Inspraakreactie Burgercoalitie Landgoedstation Driebergen-Zeist Beste Raadsleden,

Mijn naam is Rafaël Lazaroms, bewoner van de wijk Hoenderdaal in Driebergen, op respectabele afstand van het station. Ik mag vandaag het woord voeren voor de Burgercoalitie Landgoedstation Driebergen-Zeist. Deze coalitie bestaat uit 13 verschillende burgerorganisaties gesteund door duizenden leden en sympathisanten uit beide gemeenten. Biologen, ecologen, juristen, psychologen, organisatieadviseurs, communicatie-deskundigen, bouwkundig ingenieurs, stedenbouwkundigen, IT’ers, etc. Mensen met een schat aan ervaring en kennis. En met de gedeelde overtuiging dat we de aarde beter moeten achter laten voor volgende generaties. Werkzaamheden Burgercoalitie De deelnemers aan de coalitie hebben samen duizenden uren gewerkt aan commentaren, brieven, inventarisaties, rapportages en onderzoeken. We hebben onderzoek gedaan naar de bijzondere opbouw en waarden van dit gebied op de flanken van de heuvelrug. Onze uitgangspunten hebben we laten toetsen door gerenommeerde duurzame ontwerpers die een alternatieve aanpak hebben ontwikkeld voor het beste plan voor dit gebied. In bijeenkomsten bij Triodosbank en in het gemeentehuis in Zeist hebben we onze visie gepresenteerd. U heeft de stukken allemaal langs zien komen. En kunt het allemaal nog nalezen op onze website. https://stationsgebied-driebergen-zeist.nl/ We wachten nog steeds op een inhoudelijke reactie van de gemeente.

2.000 woningen op een postzegel De wethouders zijn glashelder over hun grote ambities. Zij willen minstens 2.000 woningen in torenflats realiseren in een hoogstedelijke woonkern. De gemeente spreekt hiervoor met projectontwikkelaars, grondeigenaren, bouwers, woningbouwcorporaties, maar niet met ons. Dat projectontwikkelaars willen bouwen en dat bestuurders daadkracht willen tonen, dat begrijpen we wel. Maar de autonome groei van de lokale bevolking geeft weinig aanleiding voor deze grootschalige bouwplannen. Er is een tekort aan bepaalde type woningen, zeker, vooral voor senioren en starters. Maar daarvoor zouden ook lege kantoorgebouwen kunnen worden benut of grote woningen gesplitst. Er zijn meer bouwplannen in de gemeenten en in de regio (Odijk, Bunnik, Houten, Utrecht). De gemeente maakt geen integrale afweging en elke regionale afweging

ontbreekt in de gemeentelijke visie. Elke postzegel wordt afzonderlijk onder de loep genomen, het zicht op de verzameling ontbreekt. Kwetsbaar gebied Waarom torenhoge ambities nastreven in zo’n kwetsbaar gebied dat zich tot 2020 altijd beschermd heeft geweten. De bouw van het nieuwe station moest aan de hoogste eisen voor duurzaamheid en landschappelijke inpassing voldoen, zoals onlangs door de architect van het station in het Financieel dagblad heeft uiteengezet. Wij zijn dat nagegaan. Onze besluitenhistorie geeft inzicht hierin. https://stationsgebied-driebergen-zeist.nl/wpcontent/site-content/document/Besluitenhistorie%20Stationsgebied%2022%20jan.%202025.pdf De provincie wil de groei van de metropoolregio Utrecht facilteren en ontlasten door de bouw van satelietwoonkernen rondom OV knooppunten, zoals station Driebergen-Zeist. De gemeente Zeist heeft dit meteen opgepikt en tijdens de formatie in het coalitieakkoord opgenomen. Gemeente Utrechtse Heuvelrug ging hierin mee, want het station ligt op het grondgebied van Utrechtse Heuvelrug. De provinciale voorkeur voor OV locaties gaat voorbij aan het gegeven dat dit een a-typisch station is dat volledig ligt ingeklemd tussen natuur en landgoederen, met nauwelijks ruimte voor voorzieningen (zoals winkels, school, huisarts, milieustraat).

De duizenden torenflatbewoners zullen hiervoor naar Zeist of Driebergen moeten, hetgeen zal bijdragen aan nog meer verkeersopstoppingen in deze kernen. De ervaring leert daarnaast dat wijken met hoogbouw rondom of achter het station vaak niet de meest veilige plekken zijn, zeker wanneer er sprake is van veel sociale woningbouw. Gedeputeerde Staten heeft op verzoek vrijwel onmiddellijk instemmend gereageerd op de conceptgebiedsvisie. Dat de provincie achter de schermen ambtelijk en bestuurlijk al 2 jaar deelneemt aan de voorbereidende vergaderingen van de projectorganisatie, zal aan deze snelheid ongetwijfeld hebben bijgedragen. Maar ook in de reactie van de provincie ontbreekt het zicht op de gevolgen voor de kwaliteiten en de waarden van het gebied. Gisteravond hebben we hieop ook bij de Provinciale Staten gereageerd. Robuuste keuzes niet mogelijk zonder nader onderzoek; huiswerk is niet af We stellen vast dat de colleges een gebiedsvisie door de gemeenteraden willen laten vaststellen, terwijl de onderbouwende onderzoeken naar effecten op de ecologie, verkeerscongestie, cultuurhistorisch landschap, sociale cohesie en veiligheid grotendeels ontbreken. In weerwil van wat de gemeenten beweren kunnen er dus helemaal geen robuuste keuzes worden gemaakt. Robuuste keuzes vragen namelijk om een deugdelijke onderbouwing.

De colleges vragen de gemeenteraden om mee te gaan in een tunnelvisie die vooral het oog heeft op de bouw van maximale aantallen woningen en blind is voor ecologische, landschappelijke en verkeerskundige effecten. Daarnaast is er ook geen duidelijke financiële onderbouwing met een heldere risicoparagraaf. Welke risico’s lopen de gemeentebegrotingen, nu de gemeenten nauwelijks grondposities hebben en er veel eigenaren zullen moeten worden uitgekocht? Welke juridische risico’s zijn er op het vlak van procedures voor stikstofbelasting en uitstralingseffecten op natuurwaarden (jurisprudentie stikstof en Soestdijk?). Hoewel de voorliggende gebiedsvisie geen juridische status heeft, betekent het instemmen met deze visie feitelijk dat de colleges van B&W het mandaat krijgen voor het uitwerken van grootschalige bouwplannen die adequate onderbouwing missen. De gemeenteraden moeten als controlerende macht nu hun rol pakken. De wethouders willen te veel vaart maken en de trein dreigt hierdoor op het Landgoedstation uit de rails te lopen. Beroep op colleges en gemeenteraden ‘Er moet toch ergens worden gebouwd’, wordt ons vaker tegengeworpen. Ja, dat klopt en dat zal ook niemand willen ontkennen, maar het gaat om waar en hoe? Wij zeggen draai het om: Er kan best worden gebouwd en onderzoeken moeten uitwijzen hoeveel. Bepalend daarvoor is wat het landschap, natuur en de mens kunnen dragen.

Wat hier niet kan worden gebouwd, moet elders worden gerealiseerd. De burgercoalitie laat zien dat het ook anders kan met ontwerpprincipes die duurzamer zijn met een natuurlijker landschappelijke inpassing en een organische ontwikkelstrategie. Een woonbiotoop waar de mens in balans is met de natuur en het omringende landschap. Wij verzoeken de gemeenteraden dringend om de vasstelling van de gebiedsvisie op te schorten, eerst de noodzakelijke onderzoeken uit te voeren en in dat onderzoek de alternatieve aanpak van de burgercoalitie mee te nemen. Doe nu liever één stap terug, zodat we straks 3 stappen vooruit kunnen zetten.