17- Inspreektekst Yvonne van Amsterdam

Geachte dames en heren, Het voelt een beetje vreemd voor mij om hier nu te staan en te pleiten voor een nieuw cultuurhuis of kunstenhuis of hoe je het ook noemen wilt. Ik woon hier immers pas 4 jaar en wat weet ik nu helemaal van alle plannen, veranderingen, mogelijkheden en wensen van de gemeente Zeist. En als ik zeg: gemeente Zeist dan bedoel ik niet alleen de ambtenaren of de gemeenteraad, maar ook de inwoners van Zeist. Tóch sta ik hier nu en dan heeft een reden. Toen we net in Zeist woonden en de buurt aan het verkennen waren, zoals dat heet, liep ik vanuit ons huis in de Steynlaan eigenlijk recht in de armen van de bibliotheek. Dát was een verrassing, maar ook een deceptie. Wát een lelijk gebouw! Deze bieb heeft helemaal geen uitstraling en oogt al helemaal niet als een gebouw voor de kunsten, zoals dat zo mooi heet. Of als aantrekkelijk cultuurhuis, waar muziekschool, podium en andere culturele activiteiten een plaatsje moeten of kunnen vinden. Dit zegt overigens niets over de inhoud van dit gebouw; voor zover ik daarvan heb kunnen genieten of erover heb horen spreken is de geboden kwaliteit helemaal prima en worden de activiteiten zeer gewaardeerd. Ook door mij. Het personeel is altijd buitengewoon vriendelijk en behulpzaam en de sfeer binnen is zo goed als mogelijk is.

Ik kan het toch niemand kwalijk nemen als er gewoekerd moet worden met de ruimte(s) of als er gewerkt moet worden met verouderde systemen en indelingen. Ik gun het Zeist én mezelf dat er een super-uitnodigend cultuurhuis komt. Zo'n huis waarin je gewoon even een praatje met de buurvrouw of buurman maakt, waar je een kopje koffie kunt drinken en de kranten kunt bekijken en waar je tegelijkertijd nieuwe dingen tegenkomt. Een huis waar je van binnen naar buiten en van buiten naar binnen kunt kijken. Een echte, publieke ruimte , gemaakt met publiek én privaat geld. Rond het nieuwe cultuurhuis kunnen bankjes en terrasjes worden gemaakt en er kan ook gedacht worden aan een mooie binnentuin. Het op een rij zetten van wat wenselijk en noodzakelijk wordt gevonden is denk ik wel een belangrijk iets. Volgens mij zelfs het allerbelangrijkste. Maar ik heb al meerdere keren gezien dat zo'n investering zijn geld en de inspanningen dubbel en dwars waard is. Een mooi, multifunctioneel en duurzaam gebouw neemt natuurlijk ruimte in, maar geeft ook iets, zo niet heel veel terug aan Zeist. En dat gaat een plaats als Zeist heel beslist merken.

Het doet altijd een beetje pijn als je iets waaraan je gewend was moet opgeven; de prettig bereikbare plek, je vaste stek op de markt of zelfs het wanordelijke verkeer; het zijn dingen waar een mens aan gewend raakt en waar dan eigenlijk liever geen verandering in moet komen. Maar geloof me: als er straks een fantastisch en heerlijk, open en bereikbaar Huis van de Kunsten is waar iedereen, ook van buiten Zeist, graag naar toe wil om een kijkje te nemen, boeken te lenen, een evenement bij te wonen of een kleine pauze te nemen etc. dan zijn we harstikke blij met zo'n mooie aanwinst in het hart van Zeist. Zonlicht, uitzicht en beplanting zorgen dan voor een heerlijke pauzeplek en een geweldige werkplek! In de tussentijd zou ik willen voorstellen om de huidige buitenkant van de Bibliotheek door goeie graffitikunstenaars te laten beschilderen of om alle Zeistenaren te vragen hun restanten verf op de buitenmuren uit te smeren...