Beantwoording technische vragen Jong Zandvoort

Beantwoording technische vragen

De fractie Jong Zandvoort stelt onderstaande technische vragen bij agendapunt 8. Uitgangspunten Huisvestingsverordening Zuid-Kennemerland en IJmond 2026 van de raadscommissie van 11 maart 2025: Vraag 1:

Waarom wordt er in de huisvestingsverordening momenteel een onderscheid gemaakt in de minimale gebruiksoppervlakte tussen een woonvormingsvergunning van 60 m² en een kadastrale splitsingsvergunning van 50 m², terwijl andere gemeenten, zoals Haarlem, ervoor hebben gekozen om deze eisen gelijk te stellen? Antwoord: De kadastrale splitsingsvergunning van 50 m²staat al heel lang in de Huisvestingsverordening. Die van 60 m² bij woningvormen is er in 2022 bijgekomen. Deze laatste is gelijkgesteld aan wat er in het bestemmingsplan stond. Er zit een verschil tussen wat de twee maatstaven beogen: het uitgangspunt van minimaal 60 m² bij woningvormen is gericht op de kwaliteit van de woningen; dat er minimaal woningen ontstaan van een kwalitatieve grootte van min. 60 m². De bepaling van 50 m² voorziet erin dat huurwoningen (waar geen woonvormingsvergunning meer voor nodig is) gesplitst kunnen worden en kunnen worden omgezet naar koopwoningen. Deze maatregel is dus ter bescherming van de huurvoorraad, zodat bij omzetting van huur naar koop niet alle huurwoningen omgezet kunnen worden naar koopwoningen maar alleen als ze minimaal 50 m² betreffen.

De wens om de vierkante meters gelijk te stellen wordt overigens verkend en meegenomen in het vervolgtraject van het maken van de nieuwe huisvestingsverordening (maar valt buiten de scope van de uitgangspuntennotitie want die betreft enkel de wetswijzigingen van de Huisvestingswet). Vraag 2:

Wat is de reden dat men vasthoudt aan deze minimale oppervlakte-eisen, en welke effecten zouden optreden als deze eisen worden versoepeld, met name in relatie tot het creëren van meer betaalbare woonruimte en het stimuleren van de woningbouw binnen bestaande structuren? Deze eisen zijn immers ook niet van toepassing voor nieuwbouwprojecten, daar waar dit wordt gereguleerd via het Bbl en de huisvestingsverordening, dan wel de Huisvestingswet, enkel toeziet op de bestaande woningvoorraad.

Antwoord: Het stellen van een minimale vierkante metereis zorgt ervoor dat er niet te veel kleine woningen ontstaan. Hoewel kleine woningen zeker gewenst zijn en kwaliteit toevoegen aan de bestaande voorraad, is het verstandig hier een rem op te houden, ook om te voorkomen dat particuliere verhuurders massaal hun huurwoningen verkopen. 1/2

Vraag 3. Kan er inzicht worden geboden in projecten welke het toevoegen van extra woningen betreffen, maar op dit moment (mogelijk) vastlopen tegen deze regels uit de huisvestingsverordening?

Antwoord: Dit speelt enkel bij initiatiefvoorstellen waarbij de wens is van de eigenaar om woningen te splitsen maar het totaaloppervlak van de huidige woningen niet voldoende is om woningen van minimaal 60 m² mogelijk te maken. Vraag 4. Hoe verhouden deze regels met betrekking tot woningvoorraadbeheer zich tot de bepalingen die nu in het tijdelijke deel van het omgevingsplan zijn opgenomen voor de plantoetsing van initiatieven zoals woonvormen (ook bekend als splitsing), en waarom kiest men ervoor om dit soort regels niet structureel op te nemen in de omgevingsplannen in plaats van dit via weer een ander beleid te reguleren? Antwoord: De bestaande mogelijkheden uit de Huisvestingswet (en dus de huisvestingsverordening) zijn vooralsnog niet opgenomen in de Omgevingswet, en daarmee het omgevingsplan. Vooralsnog blijft de Huisvestingsverordening tot 2032 gelden. Vanaf 2032 moeten alle regels die de fysieke leefomgeving wijzigen, in het omgevingsplan komen te staan.

2/2