Algemene beschouwingen 2025 - ZEE
Tekst van het document
Voorzitter, -- vorig jaar stond ik hier op het bordes met een vernietigende speech. Alles wat ik had voorspeld bleek waarheid geworden. Inwoners hebben nog steeds geen invloed. De raad heeft geen grote nieuwe woningbouwprojecten geïnitieerd. De investeerders die met de Formule 1 zouden meekomen zijn nog nergens te bekennen en we geven de meest historisch waardevolle stukjes Zandvoort zonder daar eisen aan te stellen weg aan grote investeerders. De politieke druk van bovenaf neemt ook toe. We worden gedwongen, tegen de wil van onze inwoners in een AZC neer te zetten op onze schaarse hoeveelheid grond dankzij de spreidingswet. We krijgen straks CO2 belasting welke direct zal worden betaald aan de EU wat nog meer financiële druk zal betekenen voor onze inwoners en door regelgeving rondom stikstof is bouwen een onmogelijke taak geworden. ----------- Dat de raad geen vuist durft te maken in naam van onze inwoners of we nu falen of succesvol zijn is voor ZEE dan ook onbegrijpelijk. Maar voorzitter, ik ga vandaag niet stilstaan bij alles wat er misgaat ---- dat gebeurt het hele jaar door al vanzelf. Wat ik vandaag wél wil doen, is de blik richten op een Zandvoort zoals ZEE realistisch gelooft dat het in het jaar 2050 zou kunnen zijn. Een Zandvoort met een Grand Hotel op het Badhuisplein, gebouwd naar historisch voorbeeld van Hotel Wüst.
Als hoogtepunt, een plek waar mensen Instagram foto’s maken. Met een nieuwe, krommende passage waar winkels en horeca met karakter samenkomen. Met een watertoren die niet enkel in private handen is, maar – zoals de Zandvoorters van 1900 al begrepen – als opvallend ijkpunt ook toegankelijk is voor mensen die over ons dorp willen uitkijken. En met een historisch ogend centrum, waar op het levendige gasthuisplein een nieuwe dorpskern een fontein wekelijks geprogrammeerde watershows opvoert en meerdere gezellige horecabedrijven en winkels het plein omlijsten. Maar we grijpen niet alleen terug naar wat Zandvoort ooit uniek maakte. We kijken ook naar nieuwe manieren om op te vallen. We zien een Favaugeplein waar het voormalige Dolfirama is omgebouwd tot een goed geluidgeïsoleerde club, geschikt voor bijeenkomsten, opvoeringen -- en technofeestjes waar onze Duitse toeristen zo dol op zijn. Op het plein zelf ligt een golfslag-surfbad, zodat er zelfs bij windstilte gesurft kan worden, met daarnaast een centrum voor water- en durfsporten. We zien een noordboulevard die samen met het circuit is omgevormd tot een soort “AmsterdamZuid aan zee”: hoogwaardig, met racegerelateerd entertainment en een nieuwe woontoren. Daaronder ligt een verdekte parkeergarage, zodat de strook langs de weg op boulevard barnaart een breed, levendig wandelgebied wordt met ruimte voor buitenfaciliteiten.
Verderop ligt Nieuw-Noord, met een natuur- en duincentrum en gezellige horeca, waardoor ook dat gebied tot leven komt. We denken aan duurzame infrastructuur: een ecovriendelijke busrail parallel aan het spoor, waarop zelfrijdende bussen rijden die nieuwe trajecten openen. Dit biedt bovendien ruimte om de weg langs de noordboulevard opnieuw in te richten, zodat de files afnemen. Ook zien we natuurbruggen die eindelijk open zijn, en getijdenreactoren in zee die niet alleen een mooier alternatief vormen voor windmolens, maar ook méér energie leveren. En ja, we denken zelfs aan de opening van een kleine nucleaire reactor (SMR), die we samen met de regio tot realiteit maken --- alles met één doel: een toekomst waarin Zandvoort vooruitgaat, maar haar hechte gemeenschap behoudt. Waar inwoners profiteren van lage lasten en het dorp trots naar de toekomst kijkt.
Voorzitter, Wat ik nu schets, hoeft niet dé toekomst te zijn. Ik zeg dat bewust, omdat er talloze mooie alternatieven te bedenken zijn en omdat wij die toekomst juist sámen met de Zandvoorters willen vormgeven. Maar het is wel visie. En werken aan een visie- vraagt niet alleen om beleid, maar ook om creativiteit en durf. En dat is precies wat we met ZEE de afgelopen drieënhalf jaar hebben geprobeerd te brengen. We zijn trots dat er beleid komt voor sociale koopwoningen, zodat Zandvoortse jongeren die nu tussen wal en schip van huur en koop vallen straks wél de kans krijgen om hier een gezin te stichten. We zijn trots dat we, samen met collega-raadsleden- energiecoöperaties mogelijk maken zodat we als gemeente wendbaarder worden en inwoners niet financieel in de knel komen door de energietransitie. Maar voorzitter, we moeten ook eerlijk zijn: veel van onze voorstellen hebben het niet gehaald. Niet omdat ze niet konden, niet omdat ze ongebruikelijk zijn in andere gemeenten of slecht waren uitgewerkt --- maar simpelweg door onwil. Van ZEE mag het sneller, en mogen we verder kijken. Maar de raadsperiode is nog maar kort en daarom gaan we voor een keer naar de basis. Want ook daar valt het een en ander te verbeteren. We hebben nagedacht over simpele, maar tegelijkertijd betekenisvolle verbeteringen die we nog kunnen realiseren.
Met de motie “Hop hop met de BIBOB” – die we samen met D66 in dienen – vragen we het college om de verouderde Bibob-beleidsregel te actualiseren. De huidige stamt nog uit 2009, terwijl de Omgevingswet inmiddels nieuwe mogelijkheden biedt om de integriteit van onze gemeente beter te beschermen. Door dit beleid te moderniseren en duidelijke grenzen te stellen, zorgen we ervoor dat Zandvoort gewapend blijft tegen criminele activiteiten, en behouden we het vertrouwen dat inwoners in hun bestuur mogen hebben. De tweede stap draait om duidelijkheid richting onze inwoners. Met de motie “Periodieke communicatie over Vergunningen en Participatie” – Die we samen met D66 en het CDA indienen - willen we dat er wordt onderzocht hoe inwoners beter en overzichtelijker op de hoogte kunnen blijven van wat er speelt in hun omgeving --- of dat nu via een fysieke gemeentebrief is, -- een digitale nieuwsbrief, of een verbeterd online overzicht. Het gaat erom dat mensen tijdig weten wat er gebeurt, dat informatie vindbaar en begrijpelijk is, en dat we als gemeente écht dienstbaar communiceren. Dat willen we laten onderzoeken. Voorzitter, Zandvoort is nooit groot geworden door voorzichtigheid, maar door mensen die durfden te dromen. Mensen die in kansen dachten, niet in beperkingen. Die geloofden dat dit dorp altijd méér kon zijn dan wat anderen voor mogelijk hielden.
Dat geloof is niet verdwenen - het wacht alleen op mensen die het opnieuw durven aan te steken.
En voorzitter, als we iets hebben geleerd de afgelopen jaren, dan is het dat verandering nooit vanzelf komt. Je moet het durven uitspreken, durven tekenen, en durven uitvoeren. ZEE blijft dat doen --- niet om gelijk te krijgen, maar om Zandvoort vooruit te brengen. Want visie is pas iets waard als ze wordt gedeeld, -- en toekomst begint niet bij plannen, maar bij lef. ---- Lef om te handelen, te luisteren en te geloven dat het beter kán. Dat is de belofte die wij Zandvoort blijven doen. Dank u wel,