Algemene beschouwingen 2024 - ZEE

Voorzitter, collega’s. kijkers, Waar we vorig jaar nog waarschuwden voor het gevaar van façades in het bestuur, moeten we dit jaar helaas vaststellen dat onze waarschuwingen realiteit zijn geworden. De façade is af. De beloofde verbeteringen in bestuurscultuur, participatie, het parkeerbeleid, de dienstbaarheid van de gemeente en investeringen in onze ondernemers blijken weinig meer dan holle frasen. Het lijkt erop dat de coalitie zich meer bezighoudt met het optuigen van mooie verhalen dan met het daadwerkelijk realiseren van hun ambities. Dit is meer dan teleurstellend en het is schadelijk voor het vertrouwen dat onze inwoners in hun bestuur zouden moeten kunnen stellen. Het participatiebeleid dat vorig jaar werd aangenomen en waar we toch onze hoop op hadden gevestigd, lijkt nu vooral bedoeld om de indruk te wekken dat inwoners invloed krijgen, terwijl in feite elke mate van invloed geheel optioneel te bepalen is door college of raad, oude politiek dus. Een voorstel van ons om de gemeente te verplichten om afhankelijk van de categorie van een project een nader te bepalen minimum in te stellen op de participatieladder haalde het niet, want inwoners invloed geven is blijkbaar eng. Ook blijft de interne bestuurscultuur een raadselachtig spel. We zien keer op keer dat moties van coalitiepartijen op veel begrip kunnen rekenen, zelfs als de voorstellen vaag zijn.

De wethouders lijken dan plotseling ontvankelijk voor brede adviezen en het uitproberen van ideeën. Maar wanneer oppositiepartijen, met vergelijkbare voorstellen komen, wordt er opeens met andere maten gemeten. Misschien is het wel zoals een commissielid van een coalitiepartij een half jaar terug tegen me zei naar aanleiding van een gesprek over de wijze waarop de coalitie en college met elkaar communiceren. "Tja, dualisme. In de praktijk wordt daar creatief mee omgegaan.". Wellicht voelen de andere coalitiepartners dat niet zo, dan hoor ik het graag en vooral ook wat ze er aan hebben proberen te doen. Ofwel geen mooie praatjes meer, maar actie en hard bewijs. Misschien is de situatie rondom het AZC nog wel het meest stuitende voorbeeld van de bestuurscultuur die intern veel slechter is dan hij van buiten lijkt. Achter de schermen ging het namelijk als volgt: ZEE stuurde in haar enthousiasme over de landelijke opening wat het dossier de motie toe naar onze collega’s met de vraag of ze wilde steunen, mede indienen of aanpassen.

In het kleine bestek tussen onze motie en de temporisatie hebben we vervolgens op zeer eigenaardige manier van Jong Zandvoort te horen gekregen dat ze niet blij waren met onze motie, omdat ze deze graag zelf hadden willen indienen, waarna het zelfs na aanbod om Jong Zandvoort de motie als eerste indiener te laten zijn (het gaat ons tenslotte om dat het gebeurd) akelig stil werd. Vervolgens bleek onze motie al onderdeel van gesprek binnen het college zo hebben wij weer begrepen van een andere wethouder. Toch is er in onze ogen tegen ons gelogen op de dag van de keuze voor temporisatie door Hendriks die ons vertelde dat het college geen idee zou hebben gehad wat de raad zou gaan doen en dat hier daarom toe zou zijn besloten. Dat is in zichzelf natuurlijk al een vreemde reden. Het college voert uit, wacht maar rustig af of vraag desnoods. Combineer dat met een serie aan slordigheden en fouten, zoals de communicatie rondom het actieplan groen, maar ook het niet beschermen van de inwoners van Sandevoerde en ons vertrouwen in Hendriks is onder het nulpunt geraakt. Wat ons betreft had een motie van wantrouwen als maanden geleden mogen worden ingediend, maar dat hebben we niet gedaan, want welke zin heeft het om iets dergelijks in te dienen als alle moties van ZEE consequent worden afgewezen.

Natuurlijk gaat Zandvoort over veel meer dan enkel ons bestuur en een andere graadmeter van succes is dan ook hoe een gemeente omgaat met haar geld. Er is maar liefst 2,5 miljoen euro over in de begroting. Dat klinkt misschien positief, maar dit is geen succes. Stilstaand geld is verdampend geld. In plaats van dit geld te investeren in concrete oplossingen voor onze inwoners, laat de coalitie

het geld op de plank liggen. Elke euro die niet wordt benut, is een verloren kans om het welzijn van onze inwoners te verbeteren. Wat ons ook blijft verbazen, is hoeveel geld er wordt verspild aan zinloze onderzoeken en pilots. Neem de Herman Heijermansweg: we hebben keer op keer aangegeven dat dit plan onhaalbaar was, niet omdat wij de wijsheid in pacht hebben, maar omdat een simpel staaltje google zulke exhorbitante bedragen oplevert dat een kind in groep 8 had kunnen bedenken dat een onderzoek zinloos was en toch is er een meer dan een halve ton verspild om tot die zelfde conclusie te komen. Opmerkelijk is hier wel dat het bij de afdoening vooral over milieuregels gaat. Iets anders is de pilot met windwokkels—alsof we niet al weten dat deze technologie werkt! “Ja maar het zout van de zee dan” werd er toen zelfs geroepen. Moet ik nu huilen of lachen? Tegelijkertijd zien we dat de coalitie blijft bezuinigen op de kleinste dingen en dingen die er toe doen ook. Zo is er bijvoorbeeld geen geld voor de 130%-regeling. Had je het eerder genoemde onderzoek niet uitgevoerd en de pilot niet gedaan dan, dan had je die regeling kunnen dekken en daarmee direct het geluk van een hele groep Zandvoorters kunnen verbeteren. Maar nee, voorzitter, geld verspillen is blijkbaar makkelijker dan gericht investeren.

Voorzitter, voordat ik tot een einde kom wil ik nog graag wat kwijt over onze inzet. ZEE heeft verreweg de meeste moties ingediend van alle partijen afgelopen 2 en een half jaar, helaas keer op keer ondanks elke vorm van onderbouwing zonder succes. Ook vanavond voelen we het aankomen. Interessant is echter dat er opnieuw een motie is ingediend over het anders afstellen van de warmte van de LED-lampen. Samen met GL hebben wij al twee keer een motie over dit thema ingediend, en die werd afgewezen met de meest discutabele redenen. Dit gevoel hebben we vaker, maar als deze motie nu wel wordt aangenomen, laat dat in onze ogen duidelijker dan ooit zien dat het eerder afwijzen meer te maken had met politieke spelletjes dan met de inhoud. Als er dan al sympathie was voor een voorstel afgelopen jaren bleek de coalitie veel moeite te hebben met integraliteit. Dit scenario wordt pijnlijk duidelijk in het voorstel van de PvdA voor een strandlift. ZEE en GroenLinks kwamen eerder met een uitgebreider plan, waarin we zonder enige binding voorstelden om drie toegangspunten te realiseren: één lift, twee zigzags en een plankier, zodat mensen zich nadat ze op het strand zijn ook vrij kunnen bewegen op het strand. Maar nee, dat was te ambitieus voor deze raad.

Complimenten voor mevrouw Koper dat ze nu met een kleiner voorstel komt, dat steunen we van harte, maar het blijft jammer dat zoiets kleins nodig is om überhaupt iets gedaan te krijgen. Zelf dienen wij vanavond een motie in om de inwoners bindende invloed te geven bij de ontwikkeling van het Badhuisplein. We willen dat zij kunnen stemmen over het definitieve ontwerp. Dit plein is van ons allemaal, en het is belangrijk dat de inwoners van Zandvoort een daadwerkelijke stem krijgen in hoe deze publieke ruimte eruit komt te zien. Ten slotte, voorzitter, komen we opnieuw met een motie om een efficiënter AZC op provinciale of regionale grond te plaatsen, in plaats van in Zandvoort. Dit voorstel hebben begin dit jaar in een iets andere vorm al ingediend omdat we het toen al zagen als enige manier om te voorkomen dat er een AZC in Zandvoort zou komen. Dus voor onze inwoners, als er straks een AZC twee straten bij u vandaan staat, ligt dat niet aan ZEE. Wij hebben altijd binnen de wet gekeken naar wat mogelijk was; het is de wethouder die een gevaarlijke gok heeft genomen.

Voorzitter, we kunnen het niet mooier maken dan het is. Wat wij vorig jaar nog zagen als een dreiging, is nu werkelijkheid geworden. Het gemeentebestuur lijkt vooral bezig met het ophangen van mooie gordijnen om de scheuren in het fundament te verbergen. Maar deze façade gaat vroeg of laat instorten, en dan zijn het onze inwoners die de rekening gepresenteerd krijgen.