Meespraakbijdrage 1

Bijdrage carrousel 5 september 2024 Geachte commissie , Ik spreek namens het Collectief landelijk Bruchem (CLB), een groep betrokken inwoners van Bruchem, die vanaf februari 2020 actief zijn rond de plannen voor de camping aan de Molenstraat. 1. Procedure Op 1 augustus 2022 hebben wij onze zienswijze inzake het bestemmingsplan Molenstraat 24 ingediend. Daarna hebben we niets meer gehoord, totdat we uitgenodigd werden voor een informatiebijeenkomst op de camping, vorige week dinsdag. Dit bleek een participatiebijeenkomst te zijn met informatie over de invulling van de afwijkingsbevoegdheid die in het voorliggende bestemmingsplan is opgenomen. Ik kom daar nog op terug. In die bijeenkomst vernamen we onder meer dat wij op 5 september in deze Carrousel over dit bestemmingsplan konden meespreken. De bijbehorende stukken werden pas 28 augustus persoonlijk overhandigd. Dat laatste is mooi, maar neemt niet weg dat we te weinig tijd hadden om ons goed te kunnen voorbereiden. Meer in het algemeen bestaat binnen CLB veel ongenoegen over het gevoerde participatieproces door de gemeente; we voelden ons onvoldoende gehoord. Het proces heeft de kloof tussen overheid en betrokken burgers zeker niet verkleind.. Daarbij speelt een rol dat de doelstelling van het proces is veranderd.

Eerst ging het om de huisvesting van migranten, dus om een sociaal probleem, maar heel snel kwam het accent te liggen op de realisatie van een recreatiepark. Dan nu onze reactie op het voorliggende bestemmingsplan: In de omgevingsvisie van de gemeente en in het landschapsplan dat een paar weken geleden is vastgesteld, zijn mooie woorden te vinden over ‘versterking van de kleinschaligheid en afwisseling van het landschap door aanleg en beheer van groene elementen en het ontwikkelen van groene rafelige dorpsranden met een afwisseling van kleine rode ontwikkelingen en groene gebieden’.

1

Dat klinkt goed, maar een recreatiepark van ongeveer 2,5 ha met 38 huizen van 7 bij 12 meter en zo’n 7,50 meter hoog, aan de dorpsrand is naar onze mening volkomen in strijd met dergelijke doelstellingen en brengt een onaanvaardbare aantasting van het waardevolle landschap met zich mee. Het geplande park doet onmiskenbaar afbreuk aan de zichtrelatie tussen Molenstraat en het open gebied. Dat wordt niet opgelost door dat, in samenspraak met de provincie, elders een stuk weiland als open gebied is aangewezen. Ook lijkt ons ongewenst om een groot recreatiepark met de daarbij horende voorzieningen, zoals speelgelegenheid, te realiseren vlak bij een begraafplaats. Bovendien zal zo’n park bijdragen aan een vergroting van de reeds bestaande verkeersonveiligheid in de Molenstraat en bij Den Tol, maar vooral in de Krangstraat. Verder vinden wij het dubieus, dat nu al een bestemmingsplan wordt vastgesteld, dat, als wij de afwijkingsbevoegdheid correct interpreteren, op zijn vroegst pas over 10 jaar, gerealiseerd gaat worden. Tegen die tijd kan alles anders zijn, ook wat betreft de recreatie, en kunnen andere afwegingen worden gemaakt voor het gebruik van de schaarse ruimte. Voor zover wij weten, is er geen actueel exploitatieplan voor het park.

Wij vinden het wenselijk dat zo’n plan wordt opgesteld, voordat het bestemmingsplan wordt vastgesteld, om te voorkomen dat Bruchem op termijn geconfronteerd wordt met een verloederd recreatiepark. Daar zijn voorbeelden van. Dat over het bestemmingsplan als zodanig, nu nog een paar opmerkingen over de invulling van de afwijkingsbevoegdheid, de zogenaamde BOPA [buitenplanse omgevingsplan activiteit], die gekoppeld is aan dit bestemmingsplan. De plannen die wij daarover hebben gezien – kort gezegd het realiseren van een betere huisvesting voor Arbeidsmigranten binnen de huidige grenzen van de camping, wat dus niet ten koste gaat van het open gebied-, daar kunnen wij in grote lijnen wel achter staan. Met het oog op het landschap pleiten wij er wel voor dat de nieuwe bebouwing beperkt blijft tot één bouwlaag. Tenslotte benadrukken wij dat er bij al deze processen altijd voldoende oog moet zijn voor de belangen van de huidige bewoners en dat, overlast voor omwonenden zoveel mogelijk moet worden voorkomen, onder meer door een adequaat beheer van het campingterrein.

2

Samenvattend: CLB heeft grote bezwaren tegen vaststelling van dit bestemmingsplan in zijn huidige vorm, vooral omdat het een onaanvaardbare aanslag doet op het waardevolle open landschap. De plannen voor de eerste 10 jaar zien er daarentegen veel beter uit. Daarom de vraag: zou het niet mogelijk zijn om over de wijziging van het bestemmingsplan nog eens goed na te denken en een andere route te zoeken voor de revitalisatie van de camping? Want die is wel nodig.

3