Bijlage Inspreektekst BZC14 Carrousel 4-4-2024

Geachte raad, ‘Lars, waarom ben je toch altijd zo boos’? Dit zei wethouder Zondag tijdens de 1e bijeenkomst op 9 oktober jl. met de SG na de Carrousel-vergadering van 14 september jl. Ik kan de wethouder geruststellen, ik ga in het algemeen fluitend door het leven. Ben gelukkig getrouwd, we hebben twee leuke jongens, twee lieve honden en ‘we’ worden hoogstwaarschijnlijk kampioen. Desondanks, één dag in de week krijg ik toch een knoop in mijn maag en moet ik een extra maagzuurtabletje slikken. ..en dat is op zondag. De projectwethouder en daarmee aan het MFA-dossier schieten dan door mijn hoofd. Was ik boos? Jazeker. Het was wederom duidelijk dat de afspraken met de Raad niet werden nagekomen. Een procesvoorstel binnen afgesproken termijn van 1 maand ná carrousel-vergadering was pas na 5 maanden gereed, notabene voor 70% geschreven door de SG, en was vervolgens door de tijd (lees raadsvoorstel) achterhaald. Ook de komst van een onafhankelijke PL werd in eerste instantie van gemeentezijde van tafel. Op aandringen van de SG ging men uiteindelijk akkoord. Met de uiteindelijk door de SG in oktober opgestelde opdrachtformulering voor een PL is niks gedaan. Sterker nog, er is in een 2e gesprek met de SG d.d. 8 februari jl. door wethouder Zondag de zoveelste afhankelijkheid in dit dossier gecreëerd: ‘een PL wordt pas ingeschakeld als de grondverkoop rond is’.

Met de rug tegen de muur heeft de SG hiermee ingestemd onder de voorwaarde dat uiterlijk 1 maart duidelijk zou zijn of de verwerving zou lukken. Overigens kwam in dit 2e gesprek ook het ‘what, if scenario’ aan bod: wat te doen als de verwerving niet slaagt. In dat geval ook het gesprek zou worden gevoerd met BZC ’14 over compensatie. Zie ook ons procesvoorstel dat bij stukken is gevoegd. Het toegezegde rekenwerk is afgelopen periode beperkt gebleven tot het actualiseren van kengetallen. Er is geen rekening gehouden met de door ons in de Carrousel van september jl. ingebrachte aandachtspunten, zoals de effecten van een ‘knip’. In het raadsvoorstel dat nu voor u ligt staat dat er een intensieve samenwerking heeft plaatsgevonden tussen gemeente en de SG. In 7 maanden tijd is de SG twee keer op audiëntie geweest bij wethouder Zondag. De laatste keer notabene op nadrukkelijk verzoek van de SG. Bijna 8 jaar werken we aan onze droom. En nu moeten we in het raadsvoorstel lezen dat het MFA niet doorgaat vanwege het uitblijven van de grondverwerving, tenzij de SG, na een geitenpad en een zoektocht van 8 jaar verder, zelf maar even binnen 3 maanden een geschikt alternatief aandraagt. De voetbal wordt zelfs geheel aan het lot overgelaten. Van de noodzaak van een vervolggesprek over compensatie wordt tegen de afspraak in geen melding gemaakt.

Ook de berichtgeving waarin de wethouder wordt geciteerd is voor ons niet bemoedigend. Een kop luidde ‘Keus voor nieuwe Poorterij is

ineens een stuk makkelijker’. In april tik erop! Hoe serieus neem je dan een burgerinitiatief? Wat denkt u dat deze berichtgeving heeft gedaan met de bevolking van onze dorpen? Het antwoord van de wethouder is voorspelbaar: ‘Dat heb ik niet gezegd…..’. De gemeentelijke vertragingstactieken in dit dossier hebben er helaas toe geleid dat recentelijk de scholen door de tijdsdruk zich genoodzaakt voelen om ‘eieren voor hun geld te kiezen’ en hun blik ook te richten op andere oplossingen. Daarmee is een bom komen te liggen onder de SG-samenwerking. De scholen hebben hiertoe ook een gesprek aangevraagd met de wethouder om dit te bespreken. Dit gesprek vond vorige week plaats. BZC ’14 zou aanvankelijk ook aanschuiven, maar toen ineens tijdens de raadsvergadering van 21 maart jl. bleek dat de deur weer op een kier ging - de gemeente was toch nog in gesprek met grondeigenaar - was voor ons de maat vol. Zoveel draaiingen in een dossier, om moedeloos van te worden…..We kozen ervoor om hier vanavond in te spreken. Is dat verstandig, ik weet het eerlijk gezegd ook niet meer… De wethouder zal zo ongetwijfeld met hoopgevend nieuws komen over de op handen zijnde grondverwerving. En daar zijn we ook zeker positief verrast door. En dit is ook zeker een complimentje waard. Maar we zijn er nog lang niet.

Voor de scholen is het van essentieel belang dat voor de zomer duidelijkheid komt over de haalbaarheid van hun nieuwbouwplannen op zowel de MFA-locatie als de huidige locaties. Dit zal leiden tot een locatiekeuze voor de zomer. Deze behoefte aan duidelijkheid over de haalbaarheid geldt uiteraard ook voor de voetbal. Een vereniging is niet gericht op winst maken. En met een jaarlijkse begroting van circa 2 ton en jaarlijks een klein plusje kunnen we uiteraard geen lening aangaan met jaarlijkse aflossingsverplichting van 1 – 1,5 ton. Wij willen nog steeds gaan voor onze droom. Maar wel onder condities die voor ons acceptabel zijn. En daarbij hoort ook maatwerk, in plaats van te verwijzen naar staand beleid. En daar zijn redenen genoeg voor. Een fusie op voorspraak van de wethouder, de voorkeurslocatie die door gemeentelijk falen als sneeuw voor de zon is verdwenen, een forse desinvestering aangezien bij de investering in de nieuwbouw van de kleedkamers is uitgegaan van tijdelijkheid, een vergunning voor de nieuwbouw van 10 jaar, onnodig lang dubbele exploitatiekosten en een locatie in Zuilichem die we vanaf dit seizoen vanwege de hoge kosten niet meer gebruiken en waarvan ons vastgoed verpaupert. Wij willen dan ook inzetten op een tweesporen beleid met de gemeente: ▪

Spoor 1 is zicht krijgen op de financiële haalbaarheid van het MFA voor de voetbal. Een stap die eigenlijk al afgelopen maanden doorlopen had moeten worden. Wij hebben wel op het netvlies wat we kunnen betalen, maar willen nu duidelijkheid op welke wijze de gemeente ons gaat ondersteunen om de sprong

te kunnen maken. Dit spoor kan wat ons betreft gelijk oplopen met het gemeentelijk traject met de scholen. Maar kan ook later, alleen dit zal de grondverwerving mogelijk bemoeilijken. ▪

Spoor 2 betreft de compensatie. In de wetenschap dat RWS hoogstwaarschijnlijk pas over 10-20 jaar zal aankloppen. Met ook nog eens de mogelijkheid dat het MFA om wat voor reden ook nog eens helemaal niet doorgaat. Wij willen in dit spoor tot afspraken komen over hoe de gemeente ons kan ondersteunen om ons complex toekomstbestendig te maken. Onze kantine, eigendom van de gemeente, voldoet niet meer aan de normen van deze tijd m.b.t. duurzaamheid. Er staan nog 4 oude kleedkamers die we hadden laten slopen als we wisten dat we nog zoveel langer op de huidige plek moeten blijven. En de nieuwbouw is zoals gezegd gebouwd voor 10 jaar. Daarnaast willen we zo spoedig mogelijk af van ons vastgoed (clubgebouw, kleedkamers) in Zuilichem. De provincie heeft deze locatie binnen 2-3 jaar nodig voor haar plannen (rotonde, natuurontwikkeling). De gemeente kan ook ons daarbij ondersteunen. Ook voor het afkopen van de huuropbrengsten van de zendmast, waar we jaarlijks een substantieel bedrag voor ontvangen.

Het is een lange reis die we inmiddels hebben afgelegd. Ons geduld is op de proef gesteld. We hebben diverse teleurstellingen moeten verwerken. Het speelveld is door de gemeente iedere keer gewijzigd. Diverse afhankelijkheden zijn er gedurende het gehele proces bijgekomen, koppelen aan woningbouw, koppelen aan majeure projecten, geen rekening houden met opbrengsten, geld geen issue en ineens toch weer wel!!!!!! De grootste teleurstelling is dat het dankzij de gemeente het is gelukt om de SG uit elkaar te spelen. De scholen kiezen begrijpelijk hun eigen koers. Onderling zijn er geen verwijten, wel frustratie en diepe, diepe teleursteling. En iedereen kijkt nu in verwondering om zich heen. Chaos en verwarring overheersen. Desalniettemin is er altijd hoop. U kunt het raadsvoorstel amenderen en zorgen dat de scholen en voetbal worden gehoord en vereiste duidelijkheid en garanties voor de zomer krijgen. Het MFA is tot slot nog steeds niet definitief uit beeld. De op handen zijnde grondverwerving is mogelijk een eerste stapje om het vertrouwen terug te winnen. Wij hopen dat uw raad met ons van mening is dat de politiek anders met burgerinitiatieven moet omgaan. En in ons geval niet de bevolking van BommelerwaardWest en in het bijzonder de voetbal met een kluitje in het riet stuurt.

Blijf in gesprek met zowel het onderwijs als de voetbal! En laat u niet afleiden door de vorm-discussie. De sporen van onderwijs en voetbal kunnen ook zo weer worden verbonden als daar aanleiding toe is. Een SG-2.0 ligt dan voor de hand.

Tot slot. Overmorgen sta ik weer langs de lijn. Tussen al die betrokken leden, vrijwilligers die dag en nacht klaar staan voor de club, alle jeugd die zoveel plezier beleeft aan het spelletje. Daar zit grote frustratie. Ik heb geen eerlijk gezegd verhaal meer voor hen. Dat voelt als een persoonlijke nederlaag. We hebben dringend behoefte aan ambtenaren en bestuurders die denken vanuit de bedoeling en minder vanuit systemen en macht. ‘Een politicus denkt aan de volgende verkiezingen, een staatsman aan de volgende generaties’. Ik ben benieuwd naar het moreel leiderschap in uw raad. Niet zozeer voor onze generaties, maar voor de jongeren die ook in de toekomst nog prettig willen wonen, leren en sporten in onze prachtige Bommelwaard-West.