Bijlage 2c. zienswijze 3
Tekst van het document
Aan het College van Burgemeester en wethouders Zaltbommel
Zuilichem, 23 februari 2021 Onderwerp: Zienswijze Maas-Waalweg 15 Geacht College, Laat mij allereerst stellen dat ik blij ben dat de gemeente Zaltbommel eindelijk een start maakt met de huisvesting van arbeidsmigranten in de gemeente. De afgelopen weken is mij gebleken dat de uitgangspunten van beide partijen in deze, de gemeente Zaltbommel en de exploitant van de Heeren van Suylighem ver uiteen lopen. De gemeente, in de dwangbuis van een juridische procedure van de exploitant, gaat accoord met een plan voor 75 wooneenheden voor tijdelijke bewoning voor arbeidsmigranten en spoedzoekers voor maximaal twee personen per wooneenheid. De exploitant gaat 75 behoorlijk royale permanente wooneenheden realiseren en schikt zich vooralsnog naar de beperkingen van de gemeente. Dat zal de eerst komende jaren geen probleem zijn, al is het wel de vraag of de arbeidsmigranten bereid zijn de nu nog onbekende huur van de woningen te betalen. Tot nu zijn namelijk veel arbeidsmigranten bereid om te wonen in beperkte woon en leefruimten zodat zij meer geld overhouden voor hun familie in hun thuisland. Dit ter inleiding. Nu de zienswijze. Zienswijze 1. De gemeente Zaltbommel zou binnen de huidige ruimtelijke ordeningsuitgangspunten nooit de Locatie Maas-Waalweg uitkiezen voor een nieuw woonwijkje. We moeten dit echter nu wel als uitgangspunt accepteren.
De huisvesting van arbeidsmigranten is een probleem van de huidige tijd, maar is op lange termijn een tijdelijk probleem. Als de voortekenen mij niet bedriegen zal de Nederlandse overheid in de toekomst maatregelen gaan nemen zodat het voor werkgevers minder aantrekkelijk wordt om arbeidsmigranten aan het werk te zetten. Bovendien zal het verschil in loonniveau tussen Nederland en de Oost Europese landen steeds minder worden. Uiteindelijk zullen wij bij 10, 20 of 30 jaar een situatie krijgen dat er geen behoefte meer is aan specifieke huisvesting voor arbeidsmigranten. Uiteindelijk komt de exploitant dan te zitten met wegvallende vraag voor de doelgroep, maar met ideale woningen voor starters op de woningmarkt. De overheid komt dan in een situatie dat zij een besluit moet nemen om de bestemming enigszins te veranderen. De gemeente zal in eerste instantie zeggen dat ze daar niet in mee wil gaan, maar de panelen zullen langzaam verschuiven. Een mooi voorbeeld daarvan is het omzetten van de bestemming van recreatiewoningen op recreatieparken. Het is daarom verstandig de bestemming maar voor 20 jaar vast te stellen. De ondernemer zal dan genoodzaakt zijn soberder te bouwen in overeenstemming met de gewenste situatie. Woningen bouwen doe je met een verre kijk in de toekomst. De exploitant doet dat ook door royale, ruime woningen te bouwen.
De gemeente moet daarom bij de bouweisen daar ook rekening mee houden. Dat betekent dat zij dezelfde eisen moet stellen alsof het gewone woningen zijn. Gezien de locatie, vlak bij de provinciale wegen dichtbij een rotonde stelt dat bijzonder eisen. Ik heb begrepen dat de bouwvoorschriften zodanig zijn dat binnen in de huizen voldaan wordt aan de geluidseisen, maar dat dat niet geld voor de tuinen. Dat vind ik niet juist, niet voor de arbeidsmigranten, niet voor de spoedzoekers, maar ook niet voor andere bewoners in de verre toekomst.
Ik vraag u het plan zodanig aan te passen dat 1. Dat de bestemming voor een termijn voor 20 jaar geldt. En daarna de situatie opnieuw wordt beoordeeld. 2. Ook aan de buitenzijde van de huizen aan de geluidseisen van gewone huizen wordt voldaan. Zienswijze 2. In het plan worden enkele voorzieningen voor de arbeidsmigranten voorzien: een trapveldje en een tafeltennistafel. Is er wel nagevraagd wat de arbeidsmigranten zelf willen? Ik probeer me voor te stellen wat ik als jongvolwassene aan voorzienigen zou willen hebben als ik in een uithoek van de Bommelerwaard zou komen te wonen. Ik denk allereerst een plek waar je elkaar kunt ontmoeten en wat kunt drinken en misschien iets eten. Ten tweede een mogelijkheid om te sporten na een drukke werkdag. Een trapveldje is natuurlijk heel beperkt. Een groot deel van het jaar is het donker als je thuis komt en er is geen verlichting neem ik aan. En als het licht is wil het nog wel eens regenen. Hetzelfde geld voor de tafeltennistafel, maar daar komt bij dat het ook nog wel eens waait. Daar kan een tafeltennisballetje niet tegen. Bovendien is het beleid van de gemeente Zaltbommel er op gericht om nog een woonlocatie voor 150 arbeidsmigranten te realiseren. En die zullen vergelijkbare voorzieningen willen. In Zuilichem heb je weinig voorzieningen, maar het dorp heeft wel een dorpshuis met sportzaaltje.
De foyer van het dorpshuis kan als ontmoetingsruimte ddienen. Het sportzaaltje zelf is eigenlijk te klein als sportakkommodatie voor sport voor volwassenen. Het voldoet zelfs niet aan de eisen voor schoolsport. Maar ook voor andere sporten is zij te klein. Ik denk dat er bij jong volwassenen uit Oost Europa behoefte bestaat aan voetbal, basketbal, volleybal en handbal. Daarvoor is een sportzaal nodig van 40 x 22 meter. Dat is ook een goede voorziening voor het hele dorp. De sportzaal geeft dan ook meer gebruiksmogelijkheden voor de schoolsport en andere sportmogelijkheden. Een vergrootte sportzaal biedt mogelijkheden voor sportvereningen uit Zaltbommel om voor de Zuilichemse jeugd activiteiten te organiseren, die vanwege de reisafstand naar Zaltbommel eigenlijk niet haalbaar zijn. Zo is twee jaar geleden met succes een basketbalclinic geweest voor de bovenbouw van de basisschool geweest. De basketbalvoorzieningen moesten daarvoor wel uit Zaltbommel komen. Dat is niet een gewenste situatie. Ik vraag u dan ook om het plan zodanig aan te passen dat aanpassingen aan het dorpshuis, met name de sportzaal, onderdeel van het plan worden. Indien gewenst wil ik graag een toelichting cq verduidelijking op het plan geven. Hoogachtend