Algemene beschouwingen PvdA

Mdvz, Allereerst wil ik de wethouder “en zijn team” complimenteren voor het hoopvolle perspectief dat in de nota wordt geschetst. We staan er goed voor. Namens de Partij van de Arbeid wil ik het hebben over woningbouw, jeugd en Pand 9. Ik begin met woningbouw. En dat doe met wat citaten uit de app van de ijsclub van Delwijnen. Daar heeft een ontwikkelaar een plan gelanceerd voor 25 woningen, waarvan vier sociale huur, vier goedkope koopwoningen die men seniorenwoning noemt en de rest duur. Sluit dit plan aan bij de behoefte van de inwoners? Uit de antwoorden: Nee, dit sluit niet aan bij de vraag van de inwoners. Er zijn ouderen die graag een seniorenwoning willen hebben, maar in dit plan zijn dat koopwoningen zonder leeftijdsbepaling. En dus in mijn ogen geen seniorenwoningen. De ouderen kunnen vertrekken uit Delwijnen. Zoals jaren geleden ook de jeugd uit het dorp vertrok omdat ze geen woning konden betalen. Einde citaat.

Uit het woningbehoefetonderzoek komt naar voren dat er voor mensen met een dikkere portemonnee geen enkel probleem is. Maar dat geldt niet voor de midden- en lagere inkomens. Een koophuis is voor hen onbetaalbaar. En huren kan vaak ook niet, want het ontbreekt aan voldoende huurwoningen. De onderzoekers stellen de behoefte aan sociale huurwoningen op 40%. Men adviseert daarom in de nieuwbouw minimaal 35% sociale huur te realiseren. Dat houdt wel in dat er forse ingrepen nodig zijn in de oudbouw om alsnog aan de 30 of 40% van het totaal te komen. Nu ligt dat percentage op 23%. Zaltbommel heeft zich verplicht om binnen enkele jaren uit te komen op 30% sociale huur op het totale woningbestand. Van een betrouwbare overheid -en dat willen we hier graag zijn- mag verwacht worden dat alles op alles wordt gezet om die afspraak na te komen. Tot nu toe is het echter uiterst twijfelachtig of en hoe we dat percentage gaan halen. De minimaal 35% sociale huur

hebben we nog nauwelijks in nieuwbouwplannen teruggezien. Laat staan dat dit geldt als een harde norm. En nog erger: het college lijkt helemaal niet van plan om 30% over het totaal te realiseren, als we de beantwoording van onze vragen moeten geloven. Maar we zien wel plannen voor dure woningen waaraan lokaal geen behoefte bestaat. Kortom: Zaltbommel dreigt zich te ontpoppen als een bestuur dat beloften niet nakomt en daarmee minderdraagkrachtige woningzoekenden in de kou laat staan. En zo het grondwettelijke recht op een dak boven je hoofd schendt. De Partij van de Arbeid vindt dat onaanvaardbaar. Maar het gaat niet alleen om aantallen. Tot nu toe bouwen we vooral eensgezinswoningen. Terwijl het aantal eenpersoonhuishoudens explosief stijgt. Jan Latten hield vorige week een interessante lezing over de oorzaken van dit verschijnsel: vergrijzing, lossere gezinsverbanden, scheidingen, starters die langer alleen blijven, etc.

Eenpersoonshuishoudens hebben gemeen dat volstaan kan worden met kleinere woningen, die, als het enigszins kan, uitnodigen tot sociaal contact. Want vereenzaming ligt op de loer. Ook van die notie zien we weinig terug in nieuwbouwplannen, laat staan dat er al initiatieven liggen voor woningsplitsing in de bestaande bouw. Net zomin overigens als er ambitieuze plannen liggen voor middenhuur; een segment dat volgens ons (en niet alleen volgens ons) een belangrijke rol kan spelen bij de o zo noodzakelijke doorstroming van grote naar kleinere woningen. Mdvz, alles wat we nu verkeerd bouwen gaat ten koste van onze schaarse ruimte en kunnen we moeilijk of niet terugdraaien. Het is daarom betreurenswaardig dat het woningbehoefte-onderzoek tot op heden niet is besproken in deze raad, laat staan dat het heeft geleid tot concrete uitvoeringsplannen. Wij hebben het College daarom gevraagd om in elk geval met een plan te komen voor het realiseren van minimaal 30% sociale huur over het totale woningbestand. Acquisitie van koopwoningen en splitsing

daarvan lijken ons onontkoombaar. Het antwoord daarop is, zoals gezegd, bijzonder teleurstellend. Ik snap dat gewoon niet. Iedereen wil toch een fatsoenlijke, betaalbare woning? Het is toch onze plicht om dat te regelen? Graag hoor ik hoe het college dat ziet. De veranderde vraag naar woningen valt samen met een grotere vraag naar zorg. En met verkleining van het zorgaanbod. De schaarse zorg moet zo efficiënt mogelijk worden ingezet. Concentratie van zorgvragers kan daarbij helpen. De vorm van woningbouw speelt een belangrijke rol: klein en uitnodigend tot sociaal contact. Niet alleen belangrijk voor de zorg, maar ook voor het onderling verlenen van hulp. Zaltbommel kan tot nu toe slechts bogen op één initiatief waarin dat structureel gebeurt. Ouderen wonen bij elkaar en hebben afspraken over onderlinge hulp. De realisatie van zo’n initiatief kost vele jaren en vereist dus dat begin zestigers zich al intensief voorbereiden op hun ouderdom. Terwijl ze vaak nog leven in de illusie van eeuwige

jeugd. Eerdat men ontdekt dat gezondheid niet meer vanzelfsprekend is, is het te laat. Dat moeten we voor zijn. Wij verwachten daarom van het College dat vaart wordt gemaakt met de ontwikkeling van een reeks van collectieve woonvormen. Niet alleen van oud met oud, maar ook met oud en jong. Bij voorkeur in de bestaande bouw zodat men in het eigen buurtje kan blijven wonen. Graag horen we daarover de mening van het college. Dan kom ik bij de jeugd Vorig jaar werd een motie van de Partij van de Arbeid waarin de wethouder werd gevraagd om eens buiten de deur te kijken naar de manier waarop een jeugdaccommodatie daar draait unaniem gesteund. Daarna volgde een werkwaardig proces. Met als conclusie dat aan een dergelijke voorziening geen behoefte bestaat. Het wil er bij ons niet in dat een wens die twee keer unaniem door de gemeenteraad, ook nog in wisselende samenstellingen, is uitgesproken compleet uit de lucht is

gegrepen. Raadsleden hebben ook kinderen en dus ook zicht op hun behoeften. Verder lijkt het onwaarschijnlijk dat de Zaltbommelse jeugd totaal verschilt van de jeugd in andere gemeenten waar wel een jeugdvoorziening is. Wij zullen er niet opnieuw een motie over indienen want dat blijkt helaas geen zin te hebben. In plaats daarvan zullen we zelf op pad gaan om uit te vinden hoe men in andere gemeenten met dit verschijnsel omgaan. Mogelijk resulteert dat in een initiatiefnota. Tenslotte Pand 9 Een bonte verzameling van huurders die elkaar op vele vlakken aanvullen. Een spontaan gegroeid ecosysteem dat je van tevoren nooit had kunnen bedenken. Laat staan realiseren. Op een plek naast scholen, een zwembad en een theater. Als verbinding tussen een oude en een nieuwe wijk, met totaal verschillende bevolkingssamenstellingen. In een gebouw waaraan vele Bommelaars herinneringen koesteren.

Wij zien ook dat het gebouw oud is en een vermogen kost aan energie. En dat er dringend behoefte is aan woningbouw. Maar we willen het College toch verzoeken om te onderzoeken of en hoe het huidige gebouw gehandhaafd kan blijven worden. Met deze kanttekening zijn we medeindiener van de motie van de Christenunie die het College oproept een plan te maken voor de toekomst van Pand 9. Dank u wel.