Algemene beschouwingen - BVNL

Perspectiefnota

Ik begin eerst met het inzoomen op een aantal onderwerpen uit de perspectiefnota. Installatieverantwoordelijkheid (P9) Waarom is het nodig om de installatieverantwoordelijkheid te beleggen bij een externe partij? Kan de gemeente dat nou echt niet zelf? Hanzestad (P10) In 2022 hebben we het predicaat terug verworven. In de perspectiefnota 2024 ging het ook al over de promotie van Zaltbommel als hanzestad, eigenaardig genoeg concreter dan in deze perspectiefnota. Toen zou daar in 2024 al werk van worden gemaakt. Dat is dus niet gebeurt. Gaat hier nu wel daadwerkelijk werk van gemaakt worden? Er is een initiatief van 9 hanzesteden genaamd visithanzesteden.nl. Waarom sluiten we ons daar niet in de geest van de Hanze samen met Tiel en Maasbommel bij aan? Nota actief grondbeleid (P15) Wat maakt dat er nu een herijking nodig is van het grondbeleid? Aanleg bushaltes Maas-Waalweg (P18) Goed nieuws dat Arriva lijn 166 wil doortrekken naar Zaltbommel. Mooie ontwikkeling. Goed dat we daar als gemeente aan meewerken door de bushaltes te realiseren! Voorbereidingskrediet huisvesting gemeentekantoor (P19) We staan hier vanavond voor de vraag of we een voorbereidingskrediet beschikbaar stellen – dit keer voor een extern projectbureau dat de huisvestingsvraag van ons huidige gemeentekantoor moet gaan onderzoeken. En laat ik meteen duidelijk zijn: ik ben daar geen voorstander van.

Waarom? Omdat dit een inmiddels bekend patroon is: we huren dure bureaus in, de rekeningen lopen op, en wat krijgen we ervoor terug? Lange rapporten, jaren van onderzoek, en uiteindelijk toch weer het inzicht dat we binnen de gemeente veel kennis al in huis hebben. Voorzitter, ik stel voor dat we nu eens zelf het voortouw nemen. Vorm een interne projectgroep, met mensen van onze eigen organisatie. We hebben mag ik hopen toch capabele ambtenaren, beleidsmedewerkers en projectleiders die de lokale context veel beter begrijpen dan een extern bureau ooit zal doen. Laat hen met een eerste voorstel komen. Snel, doelgericht, en met betrokkenheid van de raad en de organisatie zelf. Dit gaat niet alleen over geld – al is dat ook belangrijk – dit gaat over eigenaarschap, tempo en vertrouwen in onze eigen kracht. Laten we als gemeente de regie terugpakken, en stoppen met het blindelings outsourcen van alles wat complex lijkt. De kennis is er. De wil is er. We moeten het nu gewoon doen.

Financiën In het Brabants Dagblad van afgelopen dinsdag geeft de wethouder sprekende over de perspectiefnota aan dat de bedragen voor de nieuwe Poorterij en de Sint Maartenskerk al zijn verrekend. Afgelopen donderdag hoorde we tijdens de informatiesessie echter dat de kleine 5 miljoen die extra nodig is voor variant C niet is verrekend in de perspectiefnota. Logisch ook want die budgetophoging zit niet in het raadsbesluit. Wij verwachten op dit gebied toch wel meer zorgvuldigheid van de wethouder. Ook valt ons op in het artikel dat de houding van de wethouder is alles kan. Wat ons betreft zorgwekkend, helemaal omdat de kans groot is dat er moeilijkere tijden aan gaan komen. Wees nou voorzichtig en zorgvuldig met grote uitgaven. Zorg dat we deze luxe positie behouden. Alleen zo kunnen we in de toekomst belangrijke kerntaken, zoals bestrijding van huiselijk geweld en huisvesting van scholen, op de best mogelijke manier invulling geven.

Algemene beschouwing

Voorzitter, nu kom ik bij de algemene beschouwing. We zijn nu bijna aan het einde van deze toch wat chaotisch verlopen bestuursperiode en moeten constateren dat van het coalitieakkoord helaas bitter weinig terecht is gekomen. De ambities waarmee dit college begon, zijn verdampt. Wat resteert is een karige perspectiefnota die vooral uitstelt, afstelt en kosten verschuift. De majeure projecten waar inwoners op rekenden – bijvoorbeeld het MFA – zijn niet gerealiseerd. Andere majeure projecten zoals de Sint Maartenskerk worden doorgeschoven naar een volgende coalitie. Op het gebied van woningbouw worden goede stappen gezet, maar inwoners zien nog onvoldoende resultaat en het loopt vaak stroef. Denk bijvoorbeeld aan projecten zoals Brakel-West en het creatieve gedeelte. Daarbij blijft de betaalbaarheid een grote uitdaging. Beloften zijn ingehaald door de werkelijkheid, maar bovenal door gebrek aan daadkracht en sturing. De vraag die wij ons nu moeten stellen is: hoe zorgen we ervoor dat de resterende tijd niet óók verloren gaat? Wat gaat het college concreet doen om alsnog resultaten te boeken? Hoe zorgen we dat doelen niet alleen op papier blijven bestaan, maar ook daadwerkelijk zichtbaar worden in de wijken, op straat, bij onze inwoners? Voorzitter, het is tijd voor herbezinning. Tijd voor realisme, maar ook voor actie. Want stilstand is geen optie.

Wij kiezen voor een frisse blik, een hernieuwde inzet en vooral: voor het waarmaken van wat is beloofd. Kortom, het wordt echt tijd voor verandering.